I GZ 104/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2026 r. sygn. akt I GZ 104/26 w sprawie zażalenia F. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 333/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi F. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 listopada 2023 r. nr SKO.SW/4101/132/2023 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2026 r. sygn. akt I GZ 104/26, w ten sposób, że w miejsce "III SA/Kr 332/24" wpisać "III SA/Kr 333/24" oraz w miejsce "SKO.SW/4101/131/2023" wpisać "SKO.SW/4101/132/2023".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej zwanej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu. W wyniku omyłki w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2026 r. sygn. akt I GZ 104/26 błędnie wpisano sygnaturę akt, tj. "III SA/Kr 332/24", zamiast "III SA/Kr 333/24" oraz numer decyzji, tj. "SKO.SW/4101/131/2023", zamiast "SKO.SW/4101/132/2023". W treści uzasadnienia postanowienia taki błąd nie występuje – podana jest prawidłowa sygnatura sprawy, tj. III SA/Kr 333/24 oraz prawidłowy numer decyzji, tj. SKO.SW/4101/132/2023. W tym stanie rzeczy należy uznać, że stwierdzona omyłka pisarska ma charakter oczywisty i podlega sprostowaniu. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.