I FZ 457/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 455/13 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. oraz luty, marzec i kwiecień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 455/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 15 października 2014 r. Przestawiając przebieg postępowania Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 455/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej jako "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 18 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Powyższe postanowienie doręczono stronie w dniu 12 listopada 2013 r. W dniu 12 grudnia 2013 r. strona reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego R. G., wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Jednocześnie uiszczono wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 grudnia 2013 r. ustalono wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 50.000 zł. Prawomocnym postanowieniem z 23 grudnia 2013 r. odmówiono spółce przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego zarządzeniem z 22 stycznia 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika spółki do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej ustalonego zarządzeniem z 16 grudnia 2013 r. w kwocie 49.900 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony na adres Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika skarżącej spółki w dniu 27 stycznia 2014 r. Strona zaskarżyła ww. zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 13 marca 2014 r., sygn. akt I FZ 39/14 oddalił zażalenie. W związku z kolejnym wnioskiem strony o przyznanie prawa pomocy, po jego rozpoznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 3 czerwca 2014 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Pismem z 18 czerwca 2014 r. pełnomocnik spółki poinformował o dokonaniu dnia 17 czerwca 2014 r. wpłaty tytułem uiszczenia wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 49.900 zł, dołączając do pisma potwierdzenie przelewu. Z uwagi na brak wpływu środków na rachunek bankowy Sądu wezwano pełnomocnika do wyjaśnienia kwestii, czy wpis został dokonany. W odpowiedzi pełnomocnik poinformował, iż trwa proces wyjaśniania. W dniu 9 października 2014 r. ustalono w Oddziale Finansowo-Budżetowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, że według stanu na dzień 9 października 2014 r. wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Sąd zważył, że spółka uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Wobec powyższego Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 49.900 zł jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu na rachunek bankowy Sądu nie wpłynęła wymagana kwota. Sąd wskazał, że uiszczona przez spółkę kwota 100 zł nie stanowi wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej wnoszonej w tej sprawie. Uiszczenie tylko części wymaganego wpisu nie może być uznane za uzupełnienie braku fiskalnego środka zaskarżenia i winno skutkować odrzuceniem takiego środka zaskarżenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pełnomocnik spółki wyjaśniając, że przelew bankowy dokonany w celu uiszczenia przedmiotowego wpisu sądowego, dokonany został z konta zagranicznego spółki w kwocie w euro stanowiącą równowartość 49.900 zł. Wskazano, że spółka w dalszym ciągu jest w trakcie wyjaśniania zaistniałej sytuacji. Pełnomocnik spółki domniemywa, że kwota w wysokości zgodnej z doręczonym Sądowi potwierdzeniem przelewu (znajdującym się w aktach sprawy), jest w dyspozycji Narodowego Banku Polskiego, ponieważ zgodnie z zapewnieniami spółki, kwota przelana przez nią tytułem wpisu sądowego nie powróciła na konto bankowe zleceniodawcy przelewu. Pełnomocnik spółki wskazał również, że okoliczność ta jest nadal przedmiotem wyjaśnień podjętych bezpośrednio przez spółkę dokonującą przelewu na rachunek NBP. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przystępując do rozpoznania sprawy, należy zacząć od wskazania na kasacyjny charakter postępowania zażaleniowego. Przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Co do zasady, Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym nie jest więc istota sprawy wpadkowej, a jedynie ocena legalności postępowania przed sądem pierwszej instancji (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FZ 83/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie bezspornym pozostaje, że Sąd I instancji wezwał pełnomocnika spółki do uzupełnienia o kwotę 49.900 zł wpisu sądowego od skargi kasacyjnej ustalonego zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r. w wysokości 50.000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony na adres Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika spółki w dniu 27 stycznia 2014 r. Spółka zaskarżyła ww. zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I FZ 39/14 oddalił zażalenie. W dniu 9 października 2014 r. ustalono w Oddziale Finansowo-Budżetowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, że według stanu na dzień 9 października 2014 r. wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Podkreślenia wymaga, że w zażaleniu strona skarżąca nie wykazała aby kwota 49.900 zł wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżąca twierdzi jedynie, że jest w trakcie wyjaśniania z NBP sytuacji dokonanego przez nią przelewu, nie wskazując przy tym jakie w tym celu podjęła działania i jaki jest ich efekt. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność ta nie daje podstaw do uwzględnienia zarzutów zażalenia. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia stwierdza, że Sąd I instancji uprawniony był do odrzucenia skargi kasacyjnej spółki. Tym samym zażalenie jako całkowicie bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.