DIH-III-20/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 28 lutego 2025 r. DIH - 3.707.10.2025.MU DECYZJA DIH - III/ 20 /2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przepr owadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Pawła Piątka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Paweł Piątek Kantor Wymiany Walut, Cynamonowa Restauracja - Kawiarnia w Busk o - Zdr ój od decyzji od de cyzji nr 11 7 /2024 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 listopada 2024 r. ( nr KHU. 8361. 288 .202 4 ) , nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w łącznej wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych) , na pods tawie art. 40b ust.1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 w związku z art. 40a pkt 1 w zw. z art. 3b ust.1 i art. 40a pkt 3 w zw. z art.3b ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 433 ze zm.) w ty m: − na podstawie art. 40a pkt 1 ww. ustawy administracyjną karę pieniężną w wysokości 700 zł (słownie: siedemset złoty ch ) z tytułu niespełnienia obowiązku pobierania od użytkownika końcowego opłaty, o której mowa w art. 3b ust. 1 ww. ustawy; − na podstawie art. 40a pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpada mi oraz o opłacie produktowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 433 ze zm.) administracyjną karę pieniężna w wysokoś ci 700 zł (słownie: siedemset złotych) z tytułu niezapewnienia dostępności opakow a ń alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznyc h wymienionych w załączniku nr 6 do tej ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku, o których mowa w art. 3 b ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE Na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr K H U .8361.2 88 .202 4 z dnia 13 września 2024 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Świętokrzyski WIIH” lub „organem pierwszej instancji” przeprowadzili kontrolę , u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej jako: „strona postępowania”, „s trona ” lub „przedsiębiorca”. Kontrolę przedsiębiorcy zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236) d alej jako: „Prawo przedsiębiorców” poprzedzono zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 22 sierpnia 202 4 r. w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 11 maja 20 01 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 433 ze zm. ). Zawiadomienie to skutecznie doręczono przedsiębiorcy w dniu 26 sierpnia 2024 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy, które mu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli oraz klauzurą informacyjną RODO. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 11 maja 20 01 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opła cie produktowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 433 ze zm. ) dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o obowiązkach przedsiębiorców”. W trakcie czynności kontrolnych stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca w prowadzonym lokalu gastronomicznym : − ofer ował produkty jednoraz owego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ww. ustawy będące opakowaniami na napoje lub żywność , pakowane przez niego w te opakowania , − nie spełnia ł obowiązku pobierania od użytkowania końcowego opłaty , o której mowa w art. 3b ust . 1 tej ustawy, − nie zapewniał dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ww. ustawy, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku, o których mowa w art. 3b ust. 1 i 3 ww. ustawy. Z ak t sprawy wynika, że w dniu kontr oli inspektorzy Świętokrzyskiego WIIH zamówili wyroby (pierogi domowe 10 szt. oraz herbatę smakową) na wynos. Obsługa zapakowała ww. wyroby w pojemnik z tworzywa sztucznego i papierową torbę, a herbat ę w kubek papierowy z dodatkiem tworzywa sztucznego z p lastikowym wieczkiem. Za opakowania nie doliczono opłaty, mimo iż w karcie dań widniała informacja „opakowanie na wynos - 2 zł”. Powyższe stanowi naruszenie przepisów art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorc ów . Ustalenia z kontroli udokum entowano w Protokole kontroli z dnia 20 września 202 4 r. (nr akt kontroli: K H U .8361.2 88 .202 4 ) oraz w załącznik ach nr 1 - 7 do tego protokołu, do którego strona postępowania w nie zgłosiła uwag i został on przez nią podpisany w dniu zakończenia kontroli. W op arciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z 14 października 2024 r. Świętokrzyski WIIH na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako: „kpa” zawiadomił stronę o wszczęci u z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 40b ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy o obowiązkach przedsiębiorc ów w związku z art. 40a pkt 1 w zw. z art. 3b ust. 1 ww. ustawy i art. 40a pkt Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 3 w z w. z art. 3b ust. 3 tej ustawy , a także poinformował ją o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Świętokrzyski WIIH decyzją nr 117/2024 z dnia 27 listopada 2024 r. nałożył na przedsiębi orcę karę pieniężną w wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych) na podstawie art. 40b ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy o obowiązkach przedsiębiorc ów w związku z art. 40a pkt 1 w zw. z art. 3b ust. 1 ww. ustawy i art. 40a pkt 3 w zw. z art. 3b ust. 3 tej ustawy. Decyzja stronie postępowania została doręczona 2 grudnia 2024 r. W dniu 27 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośr ednictwem Świętokrzyskiego WIIH, odwołanie od decyzji nr 11 7 / 2024 z dnia 27 listopada 2024 r. W odwołaniu strona postępowania zarzuciła zaskarżonej decyzji , że nałożona na nią kara jest zbyt wysoka i stanowi znaczną część jej miesięcznego dochodu. W tym s amym piśmie strona wskazała, że stwierdzone naruszenie tj. brak pobrania opłat za opakowania wynikał z ludzkiego błędu i nie było to jej celowe dzia ła nie. Mając na uwadze powyższe strona wniosła o obniżenie wymierzonej kary do jej możliwości finansowych. J ednocześnie przedsiębiorca poinformował, że podjął działania naprawcze i wprowadził opakowania biodegradowalne. Pismem z dnia 14 stycznia 2025 r., Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wnies ionym odwołaniem oraz poinformował o przysługującym jej prawie zgodnie z art.10 §1 kpa do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Stro na nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyj nej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami , nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 3b ust. 1 - 3 ww. ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa. Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, przedsiębiorca prowadzący jednostkę handl u detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ww. ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego prz edsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Załącznik 6 ww. ustawy wskazuje produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych podlegających zmnie jszaniu stosowania, do których zalicza się: 1) kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka; 2) pojemniki na żywność, w tym pojemniki takie jak pudełka, z pokrywką lub bez, stosowane w celu umieszczania w nich żywności, która jest: a) przeznaczona do bezpośrednieg o spożycia, na miejscu lub na wynos, b) zazwyczaj spożywana bezpośrednio z pojemnika oraz c) gotowa do spożycia bez dalszej obróbki, takiej jak przyrządzanie, gotowanie czy podgrzewanie - w tym pojemniki na żywność typu fast food lub na inne posiłki gotowe do be zpośredniego spożycia, z wyjątkiem pojemników na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność. Z kolei na podstawie art. 3b ust. 3 ww. ustawy, przedsiębiorca o którym mowa w ust. 1 jest obowiązany do zapewnienia dostępności opakowań alternaty wnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ww. ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępn ości opakowań wielokrotnego użytku. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9e ww. ustawy produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to produkt, który jest w całości lub części wykonany z tworzyw sztucznych i który nie został przeznaczony, zaprojek towany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie przez zwrócenie go w celu powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony. Natomiast jako tworzywo sztu czne (art. 2 pkt 11 aa ww. ustawy) rozumie się materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia REACH, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny produkt ów końcowych, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane. Zgodnie z art. 40a ww. ustawy administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto: − wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabyw ającego produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami ; − wbrew przepisowi art. 3b ust. 3 nie zapewnia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku . Ww. kary pieniężne wymierza właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40b ust. 2 ww. ustawy) i wynoszą one od 500 zł do 20 000 zł (art. 40b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmi otu (art. 40b ust. 4 ww. ustawy). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Natomiast zgodnie z art. 40b ust. 5 ww. ustawy jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać , aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Zgodnie z dyspozycją art. 40c ust. 1 ww. ustawy do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się przepisu art. 189f kpa. Stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpn ia 1997 r. Ordynacja podatkowa, (Dz.U. z 2025 r. poz. 111) , z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 40c ust. 2 ustawy o obowią zkach przedsiębiorców ). Prezes UOKiK podkreśla ponadto, że zarówno organ pierwszej , jak i drugiej instancji, w kwestii przesłanek do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej związan e są treścią art. 40c ust. 1 ustawy o obowiązkach przedsięb iorców , zgodnie z którym do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f kpa. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji nr 11 7 /2024 Świętok rzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia z 27 listopada 2024 r. (nr akt sprawy: KHU.8361.28.2024), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w łącznej wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych), na podstawie a rt. 40b ust.1 pkt 1, ust.2 i ust. 4 w związku z art. 40a pkt 1 w zw. z art.3b ust.1 i art. 40a pkt 3 w zw. z art.3b ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w lokalu gastronomicznym n ależącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, Świętokrzyski WIIH stwierdził, że nie zrealizował on obowiązków wynikających z art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , tj. nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego pierogi domowe 10 szt. zapakowane w pojemnik z tworzywa sztucznego oraz herbatę smakową zapakowaną w kubek papierowy z dodatkiem tworzywa sztucznego z plastikowym wieczkiem , jak również nie zapewnił dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednora zowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Powyższe stanowi naruszenia przepisów art. 3b ust. 1 i ust . 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców. Przedsiębiorca odwołując się od ww. decyzji Świętokrzyskiego WIIH zarzucił zaskarżonej decyzji, że nałożona kara jest wysoka, natomiast stwierdzona nieprawidłowość wynikała z błędu pracownika i nie było to celowe d zianie. Zdaniem strony naruszenie miało charakter incydentalny. Strona poinformowała, że w ramach działań naprawczych wprowadziła opakowania biodegradowalne i wniosła o obniżenie kary do jej możliwości finansowych. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe argumen ty nie znajdują uzasadnienia. W ramach zakupu kontrolnego inspektorzy Inspekcji Handlowej zamówili „na wynos” pierogi domowe (10 szt.) , któr e zostały zapakowane w pojemnik z tworzywa sztucznego i papierową torbę oraz herbatę w kubku papierowym z dodatkiem tworzywa sztucznego z plastikowym wieczkiem , którą podano w jednorazowym kubku z tworzywa sztucznego. Po dokonaniu zapłaty ustalono, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 przedsiębiorca nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego pierogi domowe (10szt.) oraz herbatę , które zostały za pakowane w produkt y jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Jednocześnie strona postępowania nie zapewnił a dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Powyższe stanowi naru szenie ar t . 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o obwiązkach przedsiębiorców. Z askarżoną decyzję wydano na podstawie art. 40b u st.1 pkt 1, ust.2 i ust. 4 w związku z art. 40a pkt 1 w zw. z art. 3b ust.1 i art. 40a pkt 3 w zw. z art.3b ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w łącznej wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czter ysta złotych) , w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionowała, a które jednoznacznie wskazują na niewykonanie obowiązków wynikających z art. 3b ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy . Przepisy te statuują odpowiedzialność administracyjną podmiotu w obec którego stwierdzono naruszenie powyższego obowiązk u . Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przy pisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. Dowiedzenie zatem w toku kontroli, że określony podmio t nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny. Tym samym, bez znaczenia dla oceny zasadności zastosowania powyższej sankcji pozostają o koliczności towarzyszące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Zgodnie z art. 40a pkt 1 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , administracyjnej karze pieniężnej podlega przedsi ębiorca, który wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 tej ustawy, nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego napoje pakowane przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami. Przepis ten pozwala na penalizację każdego, pojedynczego przypadku naruszenia wymagań art. 3b ust. 1 ww. ustawy i nie wymaga jego powtarzalności. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca sprzeda ł pierogi domowe ( 10 szt. ) oraz herbatę „ na wyn os ” w opakowani ach jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego. Strona potwierdziła ten fakt, wskazując , że wynikał o to z błędu ludzkiego. W tym miejs cu podkreślenia wymaga fakt, iż w karcie dań dostępnej dla konsumentów widniał a informacja „opa kowanie na wynos – 2 zł ” , tym samym strona p ostępowania miał a świad omość nałożonych na ni ą obowiązków wyn ikających z ustawy o obowiązkach prze dsiębiorc ów . Oferując produkty w jednorazowych opakowaniach z tworzyw sztucznych przedsiębiorca ma obowiązek zapewnienia opakowań alternatywnych. Każde naruszenie art. 3b ust. 3 ww. ustawy , powoduje konieczność nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej. Dowiedzenie, że kontrolowany przedsiębiorca nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność wszczęcia pos tępowania administracyjnego w celu nałożenia kary pieniężnej. Odnosząc się do kwestii o bniżenia kary pieniężnej, o któr ą strona wniosła w odwołaniu Prezes UOKiK , podobnie jak Świętokrzyski WIIH nie znalazł podstaw do zastosowania art. 40b ust. 5 ustawy o obowiązkach przedsiębiorc ów . Pr ezes UOKiK stwierdza, że strona nie przedstawiła Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zarówno w toku kontroli, jak również w toku prowadzonych postępowań administracyjnych zarówno przez organ pierwszej jak i drugiej instancji, dowodów na dochowanie ze swojej strony staranności aby wykazać, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie naruszenia art. 3b ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy , tj. niedopełnieni a obowiązku pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego „na wynos” pierogi domowe (10 szt.) ora z herbaty smakowej w opakowaniu jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego oraz braku zapewnienia dostępności do tych opakowań alternatywnych opakowań dla produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Żaden z przedstawionych przez stronę w odwołaniu argumentów uzasadniających wniosek o o bniżenie nałożonej sankcji nie wypełnia przesłanek określonych w art. 40b ust. 5 ustawy o obowiązkach przedsiębiorc ów . Strona miała możliwość zapobieżenia powstałym nieprawidłowościom poprzez nadzór nad stosowaniem ob owiązujących przepisów w prowadzonej przez siebie placówce gastronomicznej. Strona, jako profesjonalny uczestnik rynku z długoletnim doświadczeniem , prowadz ący działalność gospodarczą od 1993 r. (według danych ujawnionych w CEiDG) , miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Jednocześnie przedsiębiorca miał możliwość zapobieżenia powstałym nieprawidłowościom poprzez nadzór nad personelem lokalu gastronomicznego przy stosowaniu obowiązujących przep isów. Była ona zobowiązana czynić zadość wymaganiom ustawowym . Pobranie obowiązkowej opłaty czy też zapewnienie opakowań alternatywnych było całkowicie zależn e od przedsiębiorcy. Tym bardziej, że w karcie dań uwidoczniono informacje, że „ op akowanie na wyno s – 2 zł”. Wybiórcze sto sowania przepisów ustawy o obowiązkach przedsiębiorców nie może sta nowić usprawiedliwienia ani okoliczności maj ących wpływ na obniżenie wysokoś ci administracyjnej kary pieniężnej. Z tego względu nie można przypisać stronie braku zawinienia i należy stwierdzić, że naruszenie wynikało z zaniedbania samego przedsiębiorcy. Nie można również uznać, że do naruszenia prawa doszło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Do takich zdarzeń należą zwłaszcza zdar zenia o charakterze katastrofalnych działań przyrody i zdarzenia nadzwyczajne w postaci zaburzeń życia zbiorowego, jak wojna, zamieszki krajowe itp., a także w pewnych przypadkach akty władzy publicznej, którym nie może przeciwstawić się jednostka” (A. Kid yba: Kodeks cywilny. Komentarz. T. 3. Zobowiązania - część ogólna. Warszawa 2016, art. 124). Prezes UOKiK podkreśla ponadto, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji, w kwestii przesłanek do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pienięż nej związan e są treścią art. 40c ust. 1 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , zgodnie z którym do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f kpa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Świętokrzyski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 40b ust. 4 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców . Dokonując oceny stopnia szkodliwości naruszenia organ pierwszej instancji prawi dłowo uznał, że stopień szkodliwości ujawnionych naruszeń był ist otny. W 2023 r. do polskiego systemu prawnego została zaimplementowana Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektóryc h produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (Dz.U. L z 2019 r. Nr 155). Jej celem, a tym samym znowelizowanej ustawy o obowiązkach przedsiębiorców jest ochrona środowiska i zdrowia człowieka - dóbr immamentnie związanych z interesem publicznym. Nałożenie na przedsiębiorców oferujących produkty Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obowiązk ów pobierania opłaty (art. 3b ust. 1 ww. ustawy) oraz zapewnienia opakowań alternatywnych (art. 3b ust.3 ww. ustawy ) ma przyczynić s ię z jednej strony do ograniczenia wprowadzania do środowiska naturalnego odpadów z tworzyw sztucznych, a z drugiej do zwiększenia świadomości konsumentów w zakresie szkodliwego wpływu tych odpadów na środowisko i zdrowie człowieka, jak również kształtować dobre nawyki wyboru opakowań wielokrotnego użytku, nie zawierających tworzyw sztucznych. Opłata ta powinna stanowić bodziec finansowy mający na celu zmianę nawyków konsumentów w zakresie używania jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych mających negaty wny wpływ na środowisko naturalne. Natomiast b rak zapewnienia alternatywnych dla wykonanych z tworzyw sztucznych opakowań ogranicza prawo konsumentów do świadomego wyboru opakowania oraz determinuje dalsze zanieczyszczanie środowiska naturalnego odpadami z tworzyw sztucznych. Wobec powyższego stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości polegające na niepobieraniu opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji oraz niezapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do ww. produktów lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku godzą w interes publiczny, negatywnie oddziałuje na szerokie grono ludzi, a nawet społeczeństwo jako całość. Samo zaś pojęcie interesu publicz nego należy rozumieć jako wartości wspólne i ważne dla całego społeczeństwa, a w tych niezaprzeczalnie mieszczą się ochrona środowiska naturalnego i zdrowie człowieka. Biorąc pod uwagę powyższe strona nie pobrała opłaty, ani nie zapewniła opakowań alternat ywnych mimo nałożonych na ni ą obowiązków wynikających z przepisów ustawy o obowiązkach przedsiębiorców. Oceniając stopień naruszenie obowiązków strony organ prowadzący postępowanie uznał, że stopień szkodliwości ujawnionych naruszeń był istotny. Oceniając rodzaj nieprawidłowości Świętokrzyski WIIH prawidłowo stwierdził, iż stwierdzone nieprawidłowości polegaj ą na niepobraniu opłaty od użytkownika końcowego nabywającego żywność zapakowaną w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będące opakowaniami oraz na braku zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworz yw sztucznych będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub opakowań wielokrotnego użytku. Strona zatem nie dopełniła obowiązków wynikających odpowiednio z art . 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , które w sposób jednoznaczny zostały nałożone na przedsiębiorców prowadzących jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez przedsiębiorcę w te produkty. Zgodnie z art. 2 pkt 9e ww. ustawy, przez produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych rozumie się produkt, który jest w całości lub części wykonany z tworzyw sztucznych i któ r y nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie poprzez zwrócenie go w celu powtórnego napełnienia lub ponownego uż ycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony. Określając z kolei zakres i okres trwania naruszenia organ pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem stwierdzonych naruszeń był obrót konsumencki na gruncie usługi realizowanej przez lokal gastronomiczny w zakresie wyznaczonym przez treść art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców . Nieprawidłowości dotycz yły stwierdzonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 w toku kontroli dwóch wyrobów zamówionych „ na wyno s ” (pierogi domowe 10 szt. oraz herbata smakowa) , zapakowanych w pojemnik z tworzywa sztucznego oraz kubek papierowy z dodatkiem tworzywa sztucznego z plastikowym wieczkiem oraz brakiem zapewnienia przez stronę opakowań alternatywnych do tych opakowań, co ograniczy ło konsumentom prawo do świadomego wyboru rodzaju opakowania, a tym samym oddziaływania na środowisko. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Świętokrzyski WIIH przyjął, że czas trwania naruszeń rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości 13 września 2024 r. , który był pierwszym dniem kontroli, natomiast działań naprawczych przedsiębiorca nie zakończył do czasu wydania zaskarżonej decyzji . Z odwołania strony wynika, że w ramach działań naprawczych zostały w lokalu gastronomicznym wprowadzone opakowania biodegradowalne. Analizując przesłankę dotyczącą dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że jest to pierwsze stwierdzone przez Świętokrzyskiego WIIH naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o obowiązkach przedsiębiorcó w . Biorąc pod uwagę wymienione kryteria, nałożenie kar y pieniężn ej w łącznej wysokości 1 40 0 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych) na stronę postępowania , należy uznać za w pełni uzasadnione. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że w przedmiotowej sprawie naruszenie przez stronę przepisów ustawy nie budzi wątpliwości, strona nie neguje stanu faktycznego, a nałożone na stronę kary były jednym z najniższymi wynosiły po 7 00 zł (słownie: siedemset z łotych). Zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 1 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , kary o których mowa w art. 40a pkt 1 - 6 ww. ustawy wynoszą od 500 zł do 20.000 zł. W niniejszej sprawie strona ukarana została na podstawie art. 40a pkt 1 ww. ustawy i art. 40a p kt 3 ww. ustawy karą 2 razy po 7 00 zł (słownie: siedemset złotych) . Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o o bniżenie nałożonej administracyjnej kary pieniężnej jest niezasadny. Zgodnie z art. 40b ust. 2 i 6 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców , karę pi eniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Kielcach w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia ot rzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 40c ust.1 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się przepisu art. 189f kpa. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy za skarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej p obierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz . 535); art. 40 c ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433 z późn. zm.) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlow ej