DIH-III-18/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 2 8 lutego 2025 r. DIH - 3.707.9.2025.MU DECYZJA DIH - III/ 18 /2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzen iu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Pawła Piąt e k prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Paweł Piątek Kantor Wymiany Walut, Cynamonowa Restauracja - Kawiarnia w Busk o - Zdr ó j od decyzji nr 116/2024 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 listopada 2024 r. ( nr KHU. 8361. 288 .202 4 ) , nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) , na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w spr awie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 13 i 16 września 2024 r. oraz 19 i 20 września 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Świętokrzyski WIIH” lub „organem pierwszej instancji” działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr K H U .8361.2 88 .202 4 z dnia 13 wrześ nia 202 4 r. przeprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej jako: „strona postępowania”, „spółka” lub „przedsiębior ca”. Kontrolę przedsiębiorcy zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236) dalej jako: „Prawo przedsiębiorców” poprzedzono zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 22 sierpnia 202 4 r. w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( Dz. U. z 2023 r. poz.168). Zawiadomienie to doręczono przedsiębiorcy w dniu 26 sierpnia 202 4 r . Kontrolę przeprowadzono w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy, której p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli oraz klauzurą informacyjną RODO. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U . z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz.2776) dalej jako: „rozporządzenie ”. Inspektor zy reprezentujący Świętokrzyskiego WIIH objęli sprawdzeniem 120 rod zajów dań oraz napojów z cennika ( karcie menu ) kontrolowanej restauracji udostępnionego w lokalu konsumentom, stwierdzając nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów prawa w odniesieniu do 6 4 z nich wymienionych w Protokole kontroli z dnia 20 września 202 4 r. W toku kontroli stwierdzono, że w cenniku przy daniach oraz napojach nie podano ilości dań oraz napojów do których podano cenę, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ustalenia z kontroli udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 20 września 202 4 r. (nr akt kontroli: K H U .8361.2 88 .202 4 ) oraz w załącznik ach nr 1 - 7 do tego protokołu, do którego strona post ępowania w nie zgłosiła uwag i został on przez nią podpisany w dniu zakończenia kontroli. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z 14 października 2024 r. Świętokrzyski WIIH na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako: „kpa” zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wym ierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach oraz naruszeń wskazanych w § 9 ust. 2 rozporządzenia, a także poinformował o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Świętokrzyski WIIH decyzją nr 116/2024 z dnia 27 listopada 2024 r. nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach w związ ku z nieuwidocznieniem cen jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, o których mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy o informowaniu o cenach. Decyzja stronie postępowania została doręczona 2 grudnia 2024 r. W dniu 27 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony K onkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Świętokrzyskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji nr 116/2024 z dnia 27 listopada 2024 r. 2024 r. W odwołaniu strona postępowania zarzu ciła zaskarżonej decyzji , że nałożona na nią kara pieniężna jest nieproporcjonalna do stwierdzonego naruszenia, które nie wynikało z jej umyślnego działania lecz z niewiedzy. S tron a poinformowała, że posiada 1 kartę dań z gramaturą, natomiast pozostałe kar ty ze względu na estetykę nie posiadały tych informacji. Zdaniem strony konsument zawsze mógł dopytać kelnera . Przedsiębiorca poinformował, że nałożona na niego kara stanowi znaczą część jego dochodu i wobec tego wniósł o obniżenie wymierzonej kary do jego możliwości finansowych. J ednocześnie strona wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie kary lub ewentualnie obniżenie jej wysoko ści. Pismem z dnia 14 stycznia 202 5 r., Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował o przysługującym jej prawie zgodnie z art.10 §1 kpa do czynnego udziału Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zad ań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową to waru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru lub usługi – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach, stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy. Sposób uwidaczniania cen i cen jednostkowych określa rozporządzenie. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzk iemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczę cia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzys kane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgrani cznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowa nie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji public znej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została upr zednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia k ara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji nr 116/2024 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspekto ra Inspekcji Handlowej z dnia z 27 listopada 2024 r. (nr akt sprawy: K H U .8361.2 8 8 .202 4 ), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych ), na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz wymaganiom wskazanym w § 9 ust. 2 rozporządzenia z tytułu niewykonania obowiązków uwidoczniania w cenniku ilości dań oraz napojów do których o dnosi się podana cena. Przedsiębiorca odwołując się od ww. decyzji Świętokrzyskiego WIIH zarzucił zaskarżonej decyzji, że wymierzona kara pieniężna jest nieproporcjonalna do stwierdzonego naruszenia . Strona oświadczyła, że naruszenie nie wynikało z umyślne go jej działania, lecz z niewiedzy . Ponadto strona poinformowała, że posiadała 1 kartę dań z gramaturą , natomiast pozostałe karty dań nie posiadały informacji o gramaturze ze względów estetycznych i wizualnyc h. Strona wskazała, że konsument nie pozostał be z tych informacji, ponieważ mógł zapytać kelnera. W związku z tym s trona wniosła o obniżenie wymierzonej kary w zasięgu możliwości finansowej lub uchylenie decyzji i umorzenie kary lub ewentualnie jej obniżenie. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK ws kazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen, cen jednostkowych bądź określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma sprzedaży. Ponadto należy podkreślić, że celem ustawy o info rmowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 napojów w cenniku. Wspomniany cenni k musi zawierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem, w szczególności pełna nazwę potrawy, napoju, pod którą jest ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Prezes UOKiK, po ponownym przeanalizowaniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności Protokołu kontroli z 20 września 2024 r. wraz z załącznikami do protokołu i zawartych w nim ustaleń, nie miał wątpliwości odnośnie naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stan faktyczny opisany w protokole kontroli i załącznik ach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji . W opinii Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji rozważył całości sprawy w sposób ws zechstronny, rzetelny i wyczerpujący . Zgodnie z ustaleniami kontroli udokumentowanymi w protokole wraz załącznikami z 20 września 202 4 r. nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 64 skontrolowanych potraw oraz napojów natomiast do oceny wytypowano 120 poz ycje z cennika dostępnego dla konsumentów. Biorąc pod uwagę powyższe Świętokrzyski WIIH słusznie uznał, że w niniejszym przypadku brak podania ilości dań oraz pojemności napojów, do których podano cenę przy 64 pozycjach w cenniku ( 53 % wszystkich poddanych kontroli), pozbawiło konsumentów prawa do podjęcia korzystnej dla nich decyzji w zakresie wyboru potrawy lub napoju. Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny . Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontro lowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustale ń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza i stniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji wskazuje, że art. 1 i 2 ustaw y o informowaniu cenach określa sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz skutki nieprzestrzegania jej uregulow ań. Odnosząc się do zarzutu strony , w któ r ym wskazała, że wymierzo na kar a jest nieproporcjonaln a do stwierdzonego naruszenia , zdaniem Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji był uprawniony do wymierzenia stronie kary pieniężnej w oparciu o art. 6 ust. 1 us tawy o informowaniu o cenach. Zdaniem Prezesa UOKiK, wymierzona stronie postępowania kara pieniężna w wysokości 1500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fa kt, że naruszenie dotyczyło 53 % skontrolowanych produktów w cenniku Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie postępowania kara jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Po uwzględnieniu przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ust awy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) , która stanowi 7,5% górnego wymiaru kary. Z godnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ww. ustawy wynosi do 20 000 zł. Organ drugiej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 instancji wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość po winna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wy mierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie przestrzegania przez przedsiębiorcę w przyszłości przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej s prawie doszło do naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, albowiem uchybienia dotyczyły nieokreślenia w karcie dań dostępn ej dla konsumentów ilości dań oraz napojów do których podano cenę. Naruszenie dotyczyło 64 pozycji z 120 skontrolowanych w idniejących w cenniku ( 53 % wszystkich skontrolowanych), zatem należy uznać, że waga naruszenia nie była znikoma. Strona postępowania usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, a tym samym zaprzestała naruszenia prawa. Biorąc powyższe pod uwa gę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 u st . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Świętokrzyski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej obniżenia. W ocenie Prezesa UOKiK w szystkie czynności z przebiegu kontroli zostały zawarte w protokole kontroli, spółka nie wniosła uwag do treści protokołu, został on przez nią podpisany bez uwag wraz pokwitowaniem jego odbioru. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżel i przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładn i nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku wskazanego w ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zale ceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Prezes UOKiK wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest administracyjna kara pieniężna nakładana na podstawie przep isów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Natomiast samo stwierdzenie braku informacji o cenach i cenach jednostkowych bądź brak podania ilości potraw i napojów , do których odnosi się podana cena, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Jednocześnie nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku w określony sposób nastąpiło z winy danego podmiotu, czy też nie. Należy podkreślić, że ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy (umyślnej czy nieumyślnej), bądź braku jej po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Mając na uwadze powyższe to samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 pieniężnej. Z analizy akt sprawy wynika, że strona posiad a ła wied zę o obowiązku uwidocznia grama tury dań oraz iloś ci napojów , ponieważ posiadała w lokalu 1 kartę dań , w której widniał y te informacje . Jednocześnie w dostępnych kartach dań dla konsumentów nie uwidoczniono informacji o gramaturze dań oraz ilości napojów , j ak poinformowała strona, ze względów estetycznych i wizualnych . Ponadto w dostę pnej karcie dań dla konsumentów, na ostatniej stronie znajdował się opis resta uracji, oferta przygotowania uroczystości , dane kontaktowe , godziny otwarcia oraz widniała informac ja „ Karta z gramaturami jest dostępna u menagera restauracji” . Z akt sprawy wynika, że w dniu kontroli menager restauracji nie był obecny w lokalu ani w jego pobliżu, a ww. karta nie była dostępna dla innych pracowników i nie została okazana inspektorom . Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o ilości dania oraz pojemności napojów , do których odnosi się cena w taki sposób , aby k onsument mógł w sposób świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Podanie informacji o g ramat urze dań oraz ilości napojów w formie ustnej, przez pracownika nie jest uwidocznieniem tej informacji zgodnie z ustawą o informowaniu o cenach. Mając na uwadze powyższe w ocenie Prezesa UOKiK zarzut strony , że naruszen ie nie wyni kał o z jej umyś lnego d zi ałania, lecz z niewiedzy nie znajduje uzasadnienia w zebranym w sprawie materiale dowodowym , co powyżej wykaz ano. Prezes UOKiK podkreśla, że konsument musi mieć możliwość zapoznania się z informacją o gramaturze dań lub pojemności napoju, do których odnosi się podana cena w cenniku bez konieczności dopytywania się o te informacje lub oczekiwania na menagera restauracji w celu uzyskania informacji o gramaturze dań lub ich pojemności . Z tego względu, w cenniku, należy podawać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z daniem lub potrawą , w szczególności pełną ich nazwę pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości dań lub pot r awy , do której odnosi się cena . Nadrzędnym celem ustawy o inform owaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Prezes UOKiK zaznacza, że przepisy ustawy o informowaniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach, statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności admin istracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Na leży jednak podkreślić, że podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne poczynione u przedsiębiorcy w dniu kontroli. Strona postępo wania, jako profesjonalny uczestnik obrotu prowadząca swoją działalność gospodarczą miała obowiązek znać i przestrzegać przepisów prawa i była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Ustawa o info rmowaniu o cenach określa kryteria (przesłanki) jakie ma brać pod uwagę organ dokonujący miarkowania kary. Jak wskazuje art. 6 ust. 3 ww. ustawy do przesłanek tych należą: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 - stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, waga, skala i czas trwania naruszenia tych obowiązków; - dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane pr zez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; - wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; - sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach tr ansgranicznych. Po analizie materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo uwzględnione przez Świętokrzyski WIIH przy wymierzaniu kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instanc ji zasadnie wziął pod uwagę, że charakter i waga naruszenia obowiązków była istotna. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, gdyż w toku kontroli stwierdzono brak podania w 64 pozycjach w cenniku ilości dań oraz napojów, dla których podano cenę . Powyższe ustalenia potwierdziły w sposób bezsprzeczny naruszenie przepisu art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Wskazane w toku kontroli nieprawidłowości, tj. brak podania w cenniku ilości dań oraz napojów oferowanych do sprzedaży, w żadnym wypadku nie mogą naruszać praw konsumentów do prawdziwej i pełnej informacji o oferowanych daniach i napojach, ich cenach, ilości/masie oraz pojemności. Świętokrzyski WIIH słusznie bowiem uznał, że brak uwidocznienia w cenniku ilości dań i pojemności napojów do których podano cenę, utrudniał konsumentowi poznanie i porównanie tej wartości oraz określenie czy zakup jest dla niego korzystny, przez co w istotny sposób naruszono jego interes. Analizując skalę naruszenia należy wskazać, że nie prawidłowości dotyczyły 53 % poddanych ocenie pozycji z cennika dostępnego dla konsumentów. Odnosząc się do charakteru i wagi sprawy uznać należy, iż budzą one wątpliwości. Natomiast nawiązując do czasu trwania naruszenia obowiązków, wskazać należy, iż zaw ierając a nieprawidłowości karta dań dostępna w lokalu obowiązywała w niezmienionej formie od czerwca 2024 r . , co zostało udokumentowane w protokole kontroli, a na co również zwrócił uwagę organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji. W przypadku analiz y przesłanki dotyczącej dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że nie nakładał dotychczas kar za naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast nawiązując do uzyskanych przez przedsiębiorc ę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać należy, iż w powyższym zakresie brak jest informacji. Jak już wspomniano wyżej, strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu miała obowiązek znać i przestrzegać przepis y prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. W kwestii trzeciej przesłanki Świętokrzyski WIIH nie posiadał informacji finansow ej p od przedsiębiorcę za poprzedni rok. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Świętokrzyski WIIH ni e jest kontrolą przeprowadzaną w sprawach transgranicznych tj. działalności gospodarczej w trans granicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art.189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Powołując się na reprezentowane w doktrynie stanowisko („Nowe instytucje” Gajewski 2017, wyd. 1, Legalis), przesłanka przewidz iana tym przepisem odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma. Przez wagę naruszenia prawa należy rozumieć istotność, skalę skutków społeczno - gospodarczych, które zostały przez nie wywołane oraz znaczenie naruszonego obowiązku administracyjnoprawnego z punktu widzenia systemu prawa; działalności, na której regulację prawną się on składa oraz dóbr, których ochronie służy. O tym więc, że waga naruszenia prawa jest znikoma będzie można powiedzieć wówczas, gdy wywołane przez nie skutki są niewielkie, czyli dotknęły małej liczby podmiotów i nie zaburzyły przebiegu procesów społeczno - gospodarczych, a jednocześnie – nie wiązało się ono z unicestwieniem lub znaczną ingerencją w dobro chronio ne daną sankcją i nie miało istotnego wpływu na całościową ocenę zgodności z prawem działalności, której częścią regulacji jest złamany obowiązek administracyjnoprawny. Po drugie, strona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w spr awie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Oznacza to w szczególności, że warunek ten będzie spełniony przede wszystkim w przypadkach, w których naruszenie prawa miało charakter jednostkowy lub krótkotrwały. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpieni e od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszym przypadku konsumenci zostali pozbawieni możliwości zapoznania się z informacją w cenniku o ilości dań oraz napojów do których podano cenę , czym naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu do informacji. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, ponieważ na 120 skontrolowanych pozycji widniejących w cenniku w 64 przypadkach stwierdzono nieprawidłowości ( 53 % ). Odnośnie drugiego warunku uzasadniającego odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie przedsiębiorca zaprzestał naruszenia prawa dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Należy jednak wskazać, że znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia prawa muszą być spełnione łącznie, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa i do odstąpienia od wymierzenia kary. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pie niężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pie niężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Świętokrzyski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Świętokrzyskiemu WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również o koliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie bud zą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem nie uwidoczniła jakiejkolwiek informacji w cenniku dostępnym d la konsumentów o ilości dań oraz napojów do których podała cenę . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ś ciśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Ale ksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystar czy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona , wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacji w cenniku o ilości potraw oraz napojów do których podano cenę powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momen cie rozpoczęcia oferowania danej usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o jej zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, prowadząc postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie Świętokrzyski WIIH postępował zgodnie z zasadami dotyczącymi prawdy materialnej (obiektywnej), obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpu jący oraz oceny, czy dana okoliczność została udowodniona podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii Prezesa UOKiK istotne dla sprawy są ustalenia kontroli. Strona postępowania nie wypełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania informacji o ilośc i dań oraz napojów do których podano cenę w cenniku dostępnym dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli wraz z załącznik ami . Przepisy ustawy o informowaniu ocenach oraz rozporządzenia wykonawczego d o tej ustawy wskazują wprost, jakie obowiązki informacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane w zakresie uwidocznienia informacji w cenniku o ilości dań lub potraw oraz napojów do których podano cenę. Zatem samo stw ierdzenie w trakcie kontroli, że kontrolowany przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania nie zasługuje na uwzględnie nie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzj a organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Jednocześnie Prezes UOKiK informuje, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 202 5 r. poz. 111 ), organ administracji publicznej, który nałożył karę pieniężną , na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary pieniężnej lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Kielcach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się os tateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysłu guje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarże nia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznani e prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzk iego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się p rzepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pou czenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r . w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspe k c j i H a n d l o w e j / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej (KHU.8361.288.2024)