DIH-III-25/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 28 lutego 2025 r. DIH - 3.707.5.2025 .MB „i nformacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 25 .202 5 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 752) , art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312, z pó ź n. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 6 grudnia 2024 r. (nr akt: D/ K O . UH. 8361. 82 .2024 ), na mocy której wymierzono przedsiębiorcy Albertowi Stanisławskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą „ALBERT” Albert Stanisławski w Starym Mieście karę pieniężną w wysoko ści 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikającą z art. 40a pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433, z późn. zm.) za niewykonani e obowiązku określonego w art. 3b ust. 1 ww. ustawy , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 1 1 do 1 8 lipca 2024 r., inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Wielkopolski m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z 1 1 lipca 2024 r. nr D/ K O.UH .8361. 82 .2024, przeprowadzili kontrolę w placówce gastronomicznej, należą cej do przedsiębiorcy xx xx xxxxxx xxxxxxxxx prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „ xxx xxxxx xxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx , zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsi ębiorców (Dz.U. z 2024 r., poz. 236 z późn. zm. ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 2 lipca 2024 r. sygn. : D/ K O .836 0 . 67 .2024, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obej mującego m.in. przestrzegani e postanowień ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 433 z późn. zm.) – dalej jako „ustawa o gospodarowaniu odpa dami”. Pismo odebrano 3 lipca 2024 r. Jak ustalono, kontrolowany przedsiębiorca prowadzi jednostkę gastronomiczną, w której oferowane są potrawy i napoje pakowane przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w z ałączniku nr 6 do ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 będące opakowaniami. W dniu 1 1 lipca 2024 r. (przed ujawnieniem się , występując w charakterze konsumentów) inspektorzy m.in. zamówili na wynos 2 razy schabow ego tradycyjn ego 300 g, pur e e ziemniaczane z koperkiem , kapustę zasmażaną oraz 2 razy zupę. Potrawy te zostały zapakowane w 2 czarne kubki z tworzywa sztucznego z pokrywkami z tworzywa sztucznego (2 zupy), 2 małe kubeczki z tworzywa sztucznego z przykrywkami (grzanki do zupy) i 2 opakowania styropianowe (schabowy z ziemniakami i kapustą ). W wyniku rozliczenia zakupu kontrolnego ustalono, że od inspektorów nie pobrano opłaty za dwa z sześciu opakowań z tworzywa sztucznego jednorazowego użytku, w które zapakowano ww. potrawy. Na wydanym inspektorom paragonie fiskalnym odnotowano na leżność jedynie za cztery opakowania, w której, zgodnie z wyjaśnieniami przedsiębiorcy zawierana jest opłata za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Dwa opakowania, za które nie pobrano opłaty zakupione były przez przedsiębiorcę jako opakowa nia sztuczne wielokrotnego użytku, oznaczone jako "PP", dla których kontrolowany przy zakupie otrzymał dokument: „Świadectwo wykorzystania wyrobów z tworzyw sztucznych do wielokrotnego użytku". Zgodnie z deklaracją na dokumencie produkt otrzymał pozytywną ocenę testów pod kątem odporności naczyń kuchennych na mechaniczne zmywanie (125 cykli testowych) w temperaturze 65° C. Testy zostały przeprowadzone w oparciu o normy EN 12875 oraz 12875 - 2. Na świadectwie zawarto zapis: "wymienione wyroby ze względu na pos iadany certyfikat wielokrotnego użytku, nie są objęte Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia oddziaływania niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko". Powyższe ustalenia udokum entowano w protokole kontroli z 1 8 lipca 2024 r. (nr akt kontroli: D/ K O.U H.8361. 82 .2024) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku z ustaleniami kontrol i, pismem z 6 listopada 2024 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 202 4 r. poz. 572 , ze zm. ), zwanej dalej „kpa” , Wielkopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku określonego w art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Zawiadomienie to doręczono stronie 7 listopada 2024 r. 6 grudnia 2024 r. Wielkopolski WIIH wydał decyzję (nr akt: D/ K O.U H.8361. 82 .2024), na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 00 zł (słownie: pięćset złotych), wynikającą z art. 40a pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami za niewykonanie obowiązku okr eślonego w art. 3b ust. 1 ww. ustawy. 2 7 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolski ego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona z uwagi na ukaranie jej za wykroczenie skarbowe w tym samym roku, znikomą wagę naruszenia prawa oraz trudną sytuację finansową przedsiębiorstwa wniosła o uchylenie decyzji o nałożeniu kary lub alternatywnie o jej znaczące obniżenie. Pismem z 9 stycznia 2025 r. P rezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolski ego WIIH z 6 grudnia 2024 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 i wypowiedzenia się co do zebrany ch dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotow o sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłow a. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 5 r. poz. 229 ) dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowe j, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami , nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 3b ust. 1 - 3 ww. ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa. Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ww. ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach. Załącznik 6 ww. ustawy w skazuje produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych podlegających zmniejszaniu stosowania, do których zalicza się: 1) kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka; 2) pojemniki na żywność, w tym pojemniki takie jak pudełka, z pokrywką lub bez, stosowane w celu umieszczania w nich żywności, która jest: a) przeznaczona do bezpośredniego spożycia, na miejscu lub na wynos, b) zazwyczaj spożywana bezpośrednio z pojemnika oraz c) gotowa do spożycia bez dalszej obróbki, takiej jak przyrządzanie, gotowanie czy podgrzewani e - w tym pojemniki na żywność typu fast food lub na inne posiłki gotowe do bezpośredniego spożycia, z wyjątkiem pojemników na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9e ww. ustawy produkt jednor azowego użytku z tworzyw sztucznych to produkt, który jest w całości lub części wykonany z tworzyw sztucznych i który nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie przez zwr ócenie go w celu powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Natomiast jako tworzywo sztuczne (art. 2 pkt 11 aa ww. ustawy) rozumie się materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia REACH, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny produktów końcowych, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane. Zgodnie z ar t. 40a ww. ustawy administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące o pakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami . Ww. kary pieniężne wymierza właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Ha ndlowej (art. 40 b ust. 2 ww. ustawy) i wynoszą one od 500 zł do 20 000zł (art. 40 b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszen ia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 40 b ust. 4 ww. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 40 b ust. 5 ww. ustawy jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Zgodnie z dyspozycją art. 40 c ust. 1 ww. ustawy do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się przepisu art. 189f kpa. Stosuje się odpowiednio p rzepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 40 c ust. 2 us tawy o gospodarowaniu odpadami). W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorcy, Wielkopolski WIIH stwierdził, że nie zrealizował on obowiązk u wynikając ego z art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, tj. nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego zupę zapakowaną w czarny kubek z tworzywa sztucznego z pokrywkami z tworzywa sztucznego . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Wielkopolski WIIH, w drodze decyzji z 6 grudnia 2024 r., nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 5 00 zł na stronę , to jest na podmiot, który dopuścił się powyższych naruszeń . Odwołując się od wydanej decyzji strona zwróciła się o uchylenie decyzji o nałożeniu kary lub alternatywnie o jej znaczące obniżenie. Wskazała, że w roku 2024 została już ukarana za wykroczenie skarbowe, co oznacza, że naruszenie zostało częściowo uwzględnione przez inny organ. W jej ocenie nałożenie kolejnej kary w tak krótkim czasie nie w peł ni uwzględnia proporcjonalność oraz łączną wagę wcześniejszych i obecnych naruszeń, które mają charakter jednorazowy i nie wynikają z umyślnego działania. Ponadto strona podkreśliła, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 naruszenie, którego dotyczy decyzja miało charakter marginalny, incyde ntalny i zostało spowodowane przez trudności organizacyjne, a nie z premedytacji czy chęci osiągnięcia korzyści kosztem prawa. W związku z tym, zdaniem strony, należy wziąć pod uwagę niewielką szkodliwość społeczną tego czynu, co stanowi podstawę do złagod zenia lub uchylenia kary. Dodatkowo strona poinformowała, że w ostatnim okresie odnotowuje stratę finansową, co udokumentowała załączonym do odwołania sprawozdaniem. Strona podkreśliła, że nałożenie kolejnej kary w obecnych okolicznościach jeszcze bardziej pogorszy sytuację finansową przedsiębiorstwa, mogąc doprowadzić do problemów z bieżącym funkcjonowaniem oraz wywiązywaniem się z obowiązków wobec pracowników i kontrahentów. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe argumenty nie znajdują uzasadnienia. W ramach za kupu kontrolnego inspektorzy Inspekcji Handlowej zamówili „na wynos” potrawy, które zostały zapakowane w 6 opakowań jednorazowych z tworzywa sztucznego. Natomiast opłata za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych od użytkownika końcowego została pobrana za cztery z sześciu opakowań, w które zapakowano ww. potrawy. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 40a pkt 1, art. 40b ust. 1 pkt 1, ust. 1 i 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami, w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości 500 zł, w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionowała, a które jednoznacznie wskazują na niewykonanie obowiązków wynikających z art. 3 b ust. 1 ww. ustawy. Przepisy te statuują odpowiedzialność administracyjną podmiotu wobec którego stwier dzono naruszenie powyższego obowiązku. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowie dzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. Dowiedzenie zatem w toku kontroli, że określony podmiot nie wykonał powyż szych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny. Tym samym, bez znaczenia dla oceny zasadności zastosowania powyższej sankcji pozostają okoliczności towarzys zące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Zgodnie z art. 40a pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, administracyjnej karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który wbrew prz episowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego napoje pakowane przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami. Przepis ten pozwala n a penalizację każdego, pojedynczego przypadku naruszenia wymagań art. 3b ust. 1 ustawy i nie wymaga jego powtarzalności. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca sprzedał na wynos potrawy w opakowaniach jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego i od dwóch o pakowań nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Opakowania, za które nie pobrano ww. opłaty zostały kupione przez przedsiębiorcę jako opakowania sztuczne wielokrotnego użytku, oznaczone jako "PP", d la których przy zakupie przedsiębiorca otrzymał dokument: „Świadectwo wykorzystania wyrobów z tworzyw sztucznych do wielokrotnego użytku". Zgodnie z deklaracją na ww. dokumencie produkt Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 otrzymał pozytywną ocenę testów pod kątem odporności naczyń kuchennych na mechaniczne zmywanie (125 cykli testowych) w temperaturze 65° C. Testy zostały przeprowadzone w oparciu o normy EN 12875 oraz 12875 - 2. Na świadectwie zawarto zapis: "wymienione wyroby ze względu na posiadany certyfikat wielokrotnego użytku, nie są obję te Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia oddziaływania niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko" , dalej jako : „dyrektywa SUP”. Zgodnie z Wytycznymi Komisji w sprawie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C216 z 07.06.2021 r.) , d alej jako: „Wytyczne Komisji” w pkt 2.2.3 „Możliwość powtórnego napełnienia i ponownego użycia produktu": „Zgodnie z art. 3 pkt 2a Dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz. U. UE. L. z 1994 r. Nr 365, str. 10 z późn. zm.), dalej zwanej „dyrektywą w sprawie opakowań" , opakowanie wielokrotnego użytku oznacza „opakowanie przeznaczone, zaprojektowane i wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokro tną rotację poprzez powtórne napełnianie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego było pierwotnie przeznaczone" (...) Zgodnie z pkt 2 załącznika II do dyrektywy w sprawie opakowań, w którym określono wymogi zasadnicze dotyczące opakowań, opakowan ia wielokrotnego użytku powinny m.in. posiadać właściwości fizyczne oraz cechy opakowań pozwalające na ich wykorzystanie w określonej ilości rotacji, przy normalnie łatwych do przewidzenia warunkach zastosowania. Szczegółowe warunki zgodności z tymi wymoga mi określono w europejskiej normie zharmonizowanej EN 13429:2004 Opakowania - Opakowania wielokrotnego użytku. Wymienione w tej normie wymogi dotyczące stwierdzania przydatności opakowań do wielokrotnego użytku są następujące: zamiar wielokrotnego wykorzys tania opakowania (tj. celowe zaprojektowanie, przeznaczenie i wprowadzenie do obrotu), projekt opakowania umożliwiający osiągnięcie wielokrotnej rotacji, opakowanie można opróżnić/rozładować bez znacznych uszkodzeń i bez zagrożenia dla integralności produk tu, zdrowia i bezpieczeństwa, opakowanie można odtworzyć, wyczyścić, umyć, naprawić przy jednoczesnym utrzymaniu pierwotnej funkcjonalności, obowiązują ustalenia umożliwiające wielokrotne wykorzystanie, tj. ustanowiono i uruchomiono system wielokrotnego wy korzystania. Definicja produktu jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego wskazana w art. 2 ust. 9e ustawy o gospodarowaniu odpadami , jako produkt jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego wskazuje produkt, który jest w całości lub części wykonany z two rzyw sztucznych i który nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie przez zwrócenie go w celu powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego b ył pierwotnie przeznaczony. W przedmiotowej sprawie nie wskazano dla opakowa ń deklaracji zgodności z normą EN 13429:2004, a także nie określ ono sposobu zorganizowania i działania systemu wielokrotnego użycia, w tym czy zostały zawarte umowy organizacyjne, techniczne i finansowe, tak by zorganizować system odbioru opakowań. Zatem jeśli do potraw pakowanych na wynos użyto opakowań z tworzywa sztucz nego, nie ma podstaw faktycznych, aby twierdzić, że opakowania te podlegają zwrotowi. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Zgodnie z powyższym kontrolowany powinien od użytkownika końcowego pobrać opłatę za produkty jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego. Niepobranie ww. opłaty stanowi na ruszenie przez przedsiębiorcę art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Odnosząc się do kwestii zmniejszenia lub odstąpienia od nałożenia na stronę kary pieniężnej, o które strona wniosła w odwołaniu Prezes UOKiK, podobnie jak Wielkopolski WIIH nie znalazł podstaw do zastosowania art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, cz ego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, nie wszczyna się postępowania w sp rawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Przez UOKiK stwierdza, że strona nie przedstawiła zarówno w toku kontroli, jak również w toku prowadzonych postępowań administracyjnych zarówno przez orga n pierwszej jak i drugiej instancji, dowodów na dochowanie ze swojej strony staranności aby nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie naruszenia art. 3b ust. 1 ww. ustawy, tj. niedopełnienia obowiązku pobrania opłaty od użytkownika końcowego naby wającego produkty w opakowaniach jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego. Żaden z przedstawionych przez stronę w odwołaniu argumentów uzasadniających wniosek o odstąpienie od nałożonej sankcji nie wypełnia przesłanek określonych w art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Strona miała możliwość zapobieżenia powstałym nieprawidłowościom poprzez nadzór nad stosowaniem obowiązujących przepisów w prowadzonej przez siebie placówce gastronomicznej. Strona, jako profesjonalny uczestnik rynku z długoletn im doświadczeniem, prowadzący działalność gospodarczą od 20 11 r. (według danych zawartych we wpisie do CEiDG), miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona zobowiązana czynić zadość wymaga niom ustawowym. Ponadto w oświadczeniu z 12 lipca br. przyznała, że nie stosowała przepisów art. 3b ust. 1 oraz art. 3b ust. 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Nie można zatem uznać, że dochowała ona należytej staranności w zakresie przestrzegania przepis ów prawa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej , tym bardziej, że strona znała swoje obowiązki wynikające z przepisów art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami (od czterech jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych pobrano opłatę), a p obranie obowiązkowej opłaty było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. Z tego względu nie można przypisać stronie braku zawinienia i należy stwierdzić, że naruszenie wynikało z zaniedbania samego przedsiębiorcy. Nie można również uznać, że do naruszenia pr awa doszło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Do takich zdarzeń należą zwłaszcza zdarzenia o charakterze katastrofalnych działań przyrody i zdarzenia nadzwyczajne w postaci zaburzeń życia zbiorowego, jak wojna, zamieszki krajowe itp., a także w pewnych przypadkach akty władzy publicznej, którym nie może przeciwstawić się jednostka” (A. Kidyba: Kodeks cywilny. Komentarz. T. 3. Zobowiązania - część ogólna. Warszawa 2016, art. 124). Zdecydowanie zmiany przepisów w zakresie pr owadzonej przez przedsiębiorcę działalności nie można zaliczyć do zdarzeń, których podmiot nie mógł przewidzieć. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Prezes UOKiK podkreśla ponadto, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji, w kwestii przesłanek do odstąpienia od nałożenia administr acyjnej kary pieniężnej związane są treścią art. 40c ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, zgodnie z którym do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f kpa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Wi elkopolski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 40 b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Dokonując oceny stopnia szkodliwości naruszenia organ pierwszej ins tancji prawidłowo uznał, że w należącej do strony restauracji prowadzono sprzedaż potraw na wynos w produktach jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, będących opakowaniami. Przedsiębiorca zobowiązany był czynić zadość wymogom wynikającym z art. 3b ust. 1 ww. ustawy, które określają jednoznacznie obowiązek pobierania opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych określone w przepisach ww. ustawy. Niepobieranie wymaganej opłaty istotnie wpływa na realizację celów ustawy o gospodarowaniu odp adami , w szczególności w zakresie ochrony środowiska. Nałożenie na przedsiębiorców oferujących produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obowiązków pobierania opłaty (art. 3b ust. 1 ww. ustawy) ma przyczynić się z jednej strony do ograniczenia wpr owadzania do środowiska naturalnego odpadów z tworzyw sztucznych, a z drugiej do zwiększenia świadomości konsumentów w zakresie szkodliwego wpływu tych odpadów na środowisko i zdrowie człowieka, jak również kształtować dobre nawyki wyboru opakowań wielokro tnego użytku, nie zawierających tworzyw sztucznych. Opłata ta powinna stanowić bodziec finansowy mający na celu zmianę nawyków konsumentów w zakresie używania jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych mających negatywny wpływ na środowisko naturalne. Pon adto o rgan pierwszej instancji wziął pod uwagę, że nie pobrano opłaty za dwa opakowania, które przez kontrolowanego zakupione były jako opakowania wielokrotnego użycia, jednak takimi - ze względu na brak spełnionych wymagań dla tego rodzaju opakowań - nie były. Uwzględniono także, iż strona należy do grupy mikroprzedsiębiorców. Natomiast a nalizując stopień przyczynienia się strony do powstania naruszenia prawa organ zważył, że kontrolowany przedsiębiorca, działając na rynku jako podmiot profesjonalny, ma ob owiązek z nać i stosow ać aktualnie obowiązu jące przepis y . Strona powinna była dołożyć należytej staranności, aby działalność gospodarcza była prowadzona w zgodzie z obowiązujący m prawodawstwem. Odnosząc się do okresu naruszenia organ wskazuje, iż art. 3b ust 1 ww . ww. ustawy wszedł w życie 24 maja 2023 r., natomiast z dniem 1 stycznia 2024 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 grudnia 2023 r. w sprawie stawek za produkty jednorazowego użycia z tworzyw sztucznych będące opakowaniami (Dz.U. z 2023 r., poz. 2679). Strona zatem miała dostateczny czas na zapoznanie się i zastosowanie obowiązujących przepisów ustawy . Podkreślić również należy, że kontrola została poprze dzona zawiadomieniem o zamiarze jej przeprowadzenia, w którym wskazano jej zakres przedmiotowy, mimo to, stwierdzono naruszenia, a strona zaprzestała naruszeń dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Organ pierwszej instancji uwzględnił również , że przed siębiorca nie był wcześniej karany za naruszenie przepisów ww. ustawy . Biorąc pod uwagę wymienione kryteria, nałożenie kary pieniężnej wysokości 5 00 zł na stronę , to jest na podmiot, który dopuścił się stwierdzon ego w toku kontroli narusze nia , należy uzna ć za w pełni uzasadnione. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że w przedmiotowej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 sprawie naruszenie przez stronę przepisów ustawy nie budzi wątpliwości, strona nie neguje stanu faktycznego, a nałożon a na stronę kar a były najniższ ą z możliwych i wy niosła 50 0 zł. Zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, kary o których mowa w art. 40a pkt 1 - 6 ww. ustawy wynoszą od 500 zł do 20.000 zł. W niniejszej sprawie strona ukarana została na podstawie art. 40a pkt 1 ww. ustawy karą 500 zł. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest niezasadny. Zgodnie z art. 40b ust. 2 i 6 ustawy o gospodarowaniu odpadami, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu pań stwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. O d skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżen ia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie praw a pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grud nia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 40 c ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niekt órymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/