DIH-III-10/2025

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 27 stycznia 2025 r. DIH - 3.707.136.2024.AWS „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 10 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (DP.KC.19.2024) Łódzkiego Wojewódzkiego Inspek tora Inspekcji Handlowej w Łodzi z 4 września 2024 r. (nr akt kontroli: DP.8361.160.2024), na mocy której przedsiębiorcy – Annie Szmigielskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: EQUUS Anna Szmigielska ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej w miejscowości Pawłowa 32, 97 - 425 Zelów (zwanemu dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych art. 4 ust. 1 ww. ustawy o inf ormowaniu o cenach towarów i usług oraz naruszenia wymagań zawartych w § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), tj. nieuwido cznienia cen jednostkowych, w należącym do strony sklepie internetowym pod nazwą: eequus.pl, w odniesieniu do 8 partii towarów w opakowaniach jednostkowych - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE 6 i 12 czerwca 2024 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Łódzkim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia z 6 czerwca 2024 r. (nr DP.8361.160.2024), przeprowadzili kontrolę należącego do przedsiębiorcy sklepu internetow ego . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) , dalej jako : „Praw o przedsiębiorców”, 16 maja 2024 r. skierowano do przedsiębi orcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia (sygnatura: DP.8360.58.2024) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego m. in. kontrolę prawidłowości przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych produktów. Niniejsze zawiadomienie stro na odebrała 20 maja 2024 r. Czynności kontrolne zostały przeprowadzone w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Na tę okoliczność od przedsiębiorcy pobrano pisemne upoważnienie, które włączono do akt sprawy. 2 W toku kontroli inspekt orzy reprezentujący Łódzkiego WIIH oceniali prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, tj. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako : „ustaw a o informowaniu o cen ach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). W ramach prowadzonej kontroli inspekt orzy wytypowali do oceny - w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen i cen jednostkowych - 20 partii towarów. Nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych stwierdzono względem 8 z nich. Powyższe ustalenia stanowią naruszenie wymagań o kreślonych w art. 4 ust. 1 ustawy informowaniu o cenach oraz postanowień zawartych w § 3 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółowe ustalenia poczynione przez inspektorów reprezentujących Łódzkiego WIIH oraz dokładny wykaz produktów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: DP.8361.160.2024). Do p rotokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wnosił uwag. W trakcie czynności kontrolnych od ww. przedsiębiorcy pobrano oświadczenie , z którego wynika, że przedsiębiorca należy do grupy mikroprzedsiębiorców, zgodnie z art. 7 ust. 1 Praw a przedsiębiorców. Inspektorzy reprezentujący Łódzkiego WII H , zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ) , dalej jako : „ustaw a o Inspekcji Handlowej”, zażądali od kontrolowanego bezzwłocznego usunięcia nieprawidłowości. Ceny jednostkowe zostały uzupełnione w toku kontroli. Na podstawie zebran e go materiał u , pismem z 14 sierpnia 2024 r. , Łódzki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), (zwanej dalej: „ k pa”), poinformował ww. przedsiębiorcę o w szczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. S tosownie do wymogów art. 10 § 1 oraz 73 § 1 k pa, strona została prawidłowo pouczona m. in. o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym o prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów – w terminie 7 dni od daty otrzymania przedmiotowego pisma. Równocześnie, w tym sa mym piśmie, organ zwrócił się do strony o przesłanie informacji dot.: - wielkości obrotów i przychodów osiągniętych przez stronę w ostatnim roku rozliczeniowym (tj. 2023 r.); - uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub poniesionej straty w zwią zku z naruszeniem obowiązków; - ewentualnych sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Na realizację powyższego organ pierwszej instancji wyznaczył stronie 7 dn iowy termin . Ww. zawiadomienie strona odebrała 16 sierpnia 2024 r. W odpowiedzi na zawiadomienie , strona dostarczyła informację o przychodach osiągniętych w 2023 r. Oświadczyła również, że z 8 skontrolowanych i wyszczególnionych artykułów tylko 3 1 artykuł (tj. C & D & M LINIMENT Wcierka rozgrzewająca 500 ml) został sprzedany za pośrednictwem sklepu internetowego w 2023 r . W związku z tym, korzyść majątkowa wynikająca ze sprzedaży tego produktu wynosi [xxxx xx] . Strona załączyła raport ze sprzedaży – z platformy sprzedażowej sklepu za 2023 r. wraz z wyszczególnionymi produktami. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Łódzki WIIH decyzją (DP.KC.19.2024) z 4 września 2024 r. (nr akt kontroli: DP.8361.160.2024) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pienięż ną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych względem 8 partii towarów oferowanych w sklepie internetowym, należącym do ww. przedsiębiorcy. Ww. decyzja została doręczona stronie 5 września 2024 r. 1 października 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Łódzkiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. Prezes UOKiK , po przeanalizowaniu sprawy stwierdził, że odwołanie zos tało wniesione w nieprawidłowy sposób i zawierało braki formalne. Jak wskazują akta sprawy odwołanie zostało wniesione drogą elektroniczną (e - mailem) do Łódzkiego WIIH (w postaci skanu). W związku z tym, w piśmie z 9 października 2024 r. wezwał stronę do przesłania odwołania podpisanego własnoręcznie przez osobę uprawnioną i nadanego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640) lub przekazania odwołania opat rzonego podpisem elektronicznym równoważnym z podpisem własnoręcznym (czyli kwalifikowanym podpisem elektronicznym), podpisem zaufanym lub podpisem osobistym na elektroniczną skrzynkę podawczą UOKiK), w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Jednocześnie orga n drugiej instancji pouczył stronę o konsekwencjach nieusunięcia braku formalnego w trybie art. 64 § 2 k pa. Niniejsze wezwanie przedsiębiorca otrzymał 15 października 2024 r. 28 października 2024 r. Prezes UOKiK otrzymał (drogą pocztową) właściwe odwołanie strony, podpisane własnoręcznie przez przedsiębiorcę. W piśmie strona wniosła o cofnięcie wydanej decyzji i anulowanie nałożonej na nią kary. Jednocześnie stwierdziła, że wykroczenie jest niskiej szkodliwości, ponieważ z ośmiu skontrolowanych art ykułów tylko jeden produkt został sprzedany za pośrednictwem sklepu internetowego w 2023 r. W związku z tym korzyść majątkowa wynikająca ze sprzedaży tego produktu wyniosła [xxxx xx] , natomiast w wyniku postępowania nałożono na niego karę w kwocie 1 000 zł , która to kara wydaje się nieproporcjonalną do wykroczenia. Zdaniem strony nie zachodzi konieczność zastosowania kary, która miałaby pełnić funkcję dyscyplinująco - represyjną i prewencyjną, ponieważ w toku kontroli ceny zostały uzupełnione. Ponadto, strona podniosła, że ze względu na to, że waga naruszenia prawa jest znikoma, a sprzedawca zaprzestał naruszania prawa, to istnieją przesłanki do cofnięcia wydanej decyzji i anulowania nałożonej kary, zwłaszcza, że w ocenie sprzedawcy kontrolowane produkty są pr oduktami przy których podczas uwidaczniania cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar, co potwierdza fakt, iż inne sklep detaliczne, zwłaszcza wielkopowierzchniowe oraz duże serwisy sprzedażowe (w tym internetowe) nie uwidaczniają cen jednostkowych przy tego rodzaju produktach. 4 4 listopada 2024 r. Prezes UOKiK skierował do strony pismo – zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym poinformował stronę o przysług ującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała 8 listopada 2024 r. i nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokon uje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewód zki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma o bowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1) ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę ok reślonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów lub usług regulują przepisy roz porządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 5 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowa niu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków , o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące nakładania kar, niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach skutkuje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożeniem kary pieniężnej (w drodze decyzji administracy jnej) do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, chociaż by naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Je dnocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową dzia łalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsi ębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicz nych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowan ie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z e zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji (DP.KC.19.2024) Łódzkiego WIIH z 4 września 2024 r. (nr akt kontroli: DP.8361.160.2024), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), za narusz enie obowiązków określonych w art. 4 ust.1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. 6 W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK, rozpoznając sprawę od nowa, przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Łódzkiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Równocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Łódzki WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronie wszystkie uprawni enia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w ni niejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f k pa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Prezes UOKi K wyjaśnia również, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę: stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności p rzedsiębiorcy, wielkości jego obrotów i przychodu oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Łódzki WIIH uwzgl ędnił i prawidłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen jednostkowych dla 8 partii towarów na 20 partii skontrolowanych ogółem, w miejscu sprzedaży detalicznej - na stronie internetowej sklepu , który prowadzi, naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania. Brak cen jednostkowych prz y towarach uniemożliwiał konsumentom dokonanie porównań cenowych oferowanych towarów, przez co w istotny sposób naruszono ich interesy ekonomiczne. W przedmiotowej sprawie Łódzki WIIH słusznie zauważył również, że waga naruszenia, jak również skala narusze nia prawa jest poważna, ponieważ uchybienia polegające na braku cen jednostkowych dotyczyły aż 40% skontrolowanych produktów. Zatem znacząca ilość ocenianych towarów nie była opatrzona istotnymi dla konsumentów informacjami. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że konsumentowi bez wątpienia przysługiwało prawo do uzyskania (rzetelnej) informacji nie tylko o cenach, lecz także o cenach jednostkowych towarów. W ramach analizy niniejszej przesłanki tj. czasu naruszenia, Prezes UOKiK pragnie zauważyć, że naruszenie ustawowych obowiązków obejmowało okres bliżej nieokreślony aż do czasu usunięcia nieprawidłowości przez przedsiębiorcę (co miało miejsce w toku kontroli), na żądanie organu. Należy dodać przy tym, że strona nie sprecyzowała od kiedy nie uwidaczniała cen je dnostkowych; oświadczyła natomiast, że „nie pamięta od kiedy nie było cen jednostkowych na zakwestionowanych artykułach.” , co nie przemawia na jej korzyść. Powyższe może świadczyć o tym, że strona nie przywiązywała należytej wagi do podawania konsumentom i nformacji o cenach jednostkowych, zaś samo naruszenie mogło trwać od dłuższego czasu. Zaakcentowania wymaga fakt, że gdyby kontrola organu się nie odbyła, strona w dalszym ciągu mogłaby naruszać przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania. Wymierzając przed siębiorcy karę organ pierwszej instancji uwzględnił także kryterium 7 jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu. W zakresie niniejszej przesłanki organ wziął pod uwagę, że przedsiębiorca, w ciągu ostatnich 12 miesięcy, po raz pierwszy naruszył przepisy d otyczące cen i ich uwidaczniania, co nie stanowi okoliczności zaostrzającej w sprawie. Strona oświadczyła także, że nie osiągnęła korzyści i nie poniosła straty w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Co więcej, organ zauważył równ ież, że strona w toku kontroli wyeliminowała stwierdzone w nieprawidłowości, chociaż warto zauważyć, że działania naprawcze przedsięwzięte przez stronę były działaniami następczymi podjętymi w wyniku ustaleń kontroli. Niemniej jednak, oceniając tę przesłan ej Prezes UOKiK pragnie zauważyć, że strona została poinformowana o zamiarze wszczęcia kontroli oraz jej zakresie przedmiotowym, tj. zawiadomienie strona odebrała 20 maja 2024 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 6 czerwca 2024 r., tak więc w ocenie organ u przedsiębiorca miał odpowiednio dużo czasu, by przy odpowiednio przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości. Odnosząc się do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu - stwierdzić należy, że kryterium dochodowe został o ocenione w oparciu o przedłożoną przez stronę informację o wielkości przychodu uzyskanego w roku. Natomiast w zakresie czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, organ uznał, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prowadzona przez Inspekcję Handlową nie ma charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materia łu dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Łódzkiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli bezsprzeczne nieprawidłowości polegające na braku cen jednostkowych nie mogą się odbywać ze szkodą dla konsumentów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji nale życie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. We wniesionym odwołaniu strona postępowania wniosła o cofnięcie wydanej decyzji i anulowanie nałożonej kary . Stwierdziła przy tym, że wykroczenie jest niskiej szkodliwości, gdyż zgodnie z oświadczeniem dostarczonym Inspektorowi tj. z ośmiu skontrolowanych artykułów tylko jeden produkt został sprzedany za pośrednictwem sklepu internetowego w 2023 r. W związku z tym korzyść majątkowa wynikająca ze sprzedaży tego produktu wyniosła [xxxx xx] , natomiast w wyniku postępowania nałożono na niego karę w kwocie 1 000 zł , która wydaje się nieproporcjonalną do wykroczenia. Przedsi ębiorca wskazał, na przykładzie produktu, który został skontrolowany i sprzedany, tj. C & D & M LINIMENT Wcierka rozgrzewająca 500 ml, że artykuł ten nie występował i nie występuje na stronie internetowej sklepu w innej pojemności, dlatego też uznał, że jest t o produkt sprzedawany na sztuki a nie na litry. Dodatkowo, sprzedawca nie posiadał odpowiednika tego produktu pochodzącego od innego sprzedawcy, które to produkty kupujący mógłby ze sobą porównać. W przypadku pozostałych siedmiu artykułów sprzedawca równie ż nie posiada ich odpowiedników pochodzących od innych producentów, które to odpowiedniki dały by możliwość porównania cen. Zdaniem strony nie zachodzi konieczność zastosowania kary (która miałaby pełnić funkcję dyscyplinująco - represyjną i prewencyjną), gd yż w toku kontroli ceny zostały 8 uzupełnione. Następnie strona postępowania podniosła, że dochody przedstawione w oświadczeniu za rok 2023 dotyczą sprzedaży uzyskanej głównie za pośrednictwem serwisu allegro, a nie ze sprzedaży uzyskanej za pośrednictwem sk lepu internetowego. Dodała przy tym, że całkowity przybliżony dochód pozyskany ze sklepu internetowego w roku 2023 wyniósł [xxxx xx ] w tym całkowity dochód pozyskany ze sprzedaży produktów, które podlegały kontroli to wartość [xx xx xx]. W ocenie strony nie zachodzi więc przesłanka, aby nakładać na sprzedawcę karę w oparciu o całkowity dochód za rok 2023, który jest wynikiem sprzedaży pozyskanej głównie za pośrednictwem serwisu allegro, a która to sprzedaż nastąpiła bez naruszania przepisów prawa. Strona stw ierdza dalej, że w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem oraz zwyczajowo oferowaną ilością towarów masowych, towarów pakowanych i towarów o małych gabarytach przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętny ch wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar, innych niż określone w ustawie – co w jej ocenie zachodzi w przypadku wszystkich skontrolowanych produktów. Dodatkowo, strona zwróciła uwagę, że sklepy stacjonarne, internetowe oraz serwisy sp rzedażowe nie zamieszczają cen jednostkowych dla tego rodzaju produktów. Strona zaznaczyła również, że w związku z tym, że waga naruszenia prawa jest znikoma, a sprzedawca zaprzestał naruszania prawa, to istnieją przesłanki do cofnięcia wydanej decyzji i a nulowania nałożonej kary, zwłaszcza że w ocenie sprzedawcy kontrolowane produkty są produktami przy których podczas uwidaczniania cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar, co potwie rdza fakt, iż inne sklep detaliczne, zwłaszcza wielkopowierzchniowe oraz duże serwisy sprzedażowe (w tym internetowe) nie uwidaczniają cen jednostkowych przy tego rodzaju produktach. Po przeanalizowaniu argumentów strony wskazanych w odwołaniu, Prezes UOK iK stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają ustalenia poczynione przez Łódzkiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w pierwszym dniu kontroli tj. 6 czerwca 2024 r., w sklepie internetowym , należącym do przedsiębiorcy zastrzeżenia – w zakresie braku cen jednostkowych – wniesiono względem 40% skontrolowanych produktów. Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak również przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania, tzn. naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zatem, ko nsekwencją powyższego było wydanie przez uprawniony organ – Inspekcję Handlową, decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Strona we wniesionym odwołaniu podniosła, że tylko jeden produkt spośród zakwestionowanych został sprzedany za pośrednictwem sklepu internetowego i stanowi wykroczenie o niskiej szkodliwości, a korzyść majątkowa z tej sprzedaży wyniosła [xxxx xx] . Co więce j, zaznaczyła, że sprzedawca nie posiadał odpowiednika tego produktu, przez co porównywanie cen nie było możliwe dla konsumentów i dlatego też mógł w jednym przypadku uznać, że jest to sprzedaż na sztuki. Prezes UOKiK stwierdza, że nie podziela argumentacj i strony w tym zakresie. Przepisy prawa stanowią jednoznacznie o obowiązku uwidaczniania m. in. ceny jednostkowej w miejscu sprzedaży detalicznej i tenże wymóg jest oceniany przez organ kontroli do tego uprawniony tj. Inspekcję Handlową. Nieprzestrzeganie postanowień ustawy o informowaniu o cenach 9 oraz zawartych w rozporządzeniu wykonawczym do tej ustawy, jest podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego i skutkuje nałożeniem sankcji administracyjnej (a nie „wykroczenia” – jako terminu zarezerwowane go w terminologii karnej) o charakterze pieniężnym w przypadku stwierdzenia uchybień w przedmiotowym zakresie. Uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe należy rozpatrywać jedynie w kontekście naruszenia obowiązku uwidocznienia m. in. cen jednostkow ych, a nie kwoty uzyskanej ze sprzedaży produktu, gdyż za brak tychże cen strona ponosi odpowiedzialność. Organ pierwszej instancji jest w posiadaniu oświadczenia osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy z 6 czerwca 2024 r., w którym wskazano, że w związku z brakiem cen jednostkowych na/przy oferowanych produktach – nie poniesiono żadnych strat ani nie osiągnięto żadnych zysków. Z punktu widzenia spełnienia samego wymogu uwidaczniania ceny jednostkowej towaru w sposób umożliwiający porównanie c en bez znaczenia pozostaje okoliczność czy przedsiębiorca posiada odpowiedniki pochodzące od innych producentów. To konsument podejmując racjonalną decyzję o zakupie określonego towaru dokonuje porównań cen, gramatur różnych produktów na rynku w celu wybra nia najkorzystniejszej dla siebie oferty. Ponadto, zaakcentować trzeba, że zarówno ilość, jak też rodzaj sprzedawanych produktów, które składają się na wartość rocznych obrotów lub przychodu przedsiębiorcy , nie ma wpływu na wysokość wymierzanej kary. Fakt em jest natomiast, że przywołany przez stronę w odwołaniu produkt, tj. C & D & M LINIMENT Wcierka rozgrzewająca dla koni o pojemności 500 ml nie został opatrzony właściwą informacją o cenie jednostkowej (cenie w przeliczeniu na 1000 ml/ 1l), podobnie jak pozos tałe 7 produktów zakwestionowanych przez i nspektorów. Przedsiębiorca dla tychże produktów uwidocznił jedynie cenę sprzedaży . Organ drugiej instancji stoi na stanowisku, że wymieniona przez stronę w odwołaniu okoliczność usunięcia nieprawidłowości w toku k ontroli nie może stanowić usprawiedliwienia strony względem popełnionego naruszenia prawa. Nie stanowi ona także podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej czy umorzenia postępowania. Przedsiębiorca mając wiedzę o planowanej kontroli organu (zawi adomienie o zamiarze wszczęcia kontroli otrzymał z ponad dwutygodniowym wyprzedzeniem) mógł odpowiednio się do niej przygotować i wyeliminować ewentualne uchybienia, czego jednak nie uczynił, ponieważ kontrola wykazała nieprawidłowości. Należy w tym miejsc u przypomnieć, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest dbałość o respektowanie przepisów prawa i w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości przywrócenie do stanu zgodnego z prawem. D ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu brakujący ch informacji o cenach jednostkowych były działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu oraz na wyraźne żądanie organu. Prezes UOKiK pragnie zauważyć w tym miejscu, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w toku kontroli. Należy mieć na względzie, że sam fakt usunięcia naruszeń prawa nie jest równoznaczny z koniecznością umorzenia przez organ postępowania ad ministracyjnego. Znajduje to potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia (sygnatura akt: II GSK 541/19), w którym Sąd stwierdził m.in., że: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana pr zez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy 10 o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę jednostkow ą towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlo wej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świe tle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Ponadto, w swoim odwołaniu s trona zwróciła uwagę na fakt, że przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar, a następnie niejako przesądziła, że nie są one wymagane w przypadku kontrolowanych prod uktów i dodatkowo nie są zamieszczane w innych sklepach. Z powyższym stanowiskiem strony nie sposób się zgodzić. Zakwestionowane towary są towarami paczkowanymi, zgodnie z definicją w § 2 pkt 1) rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, a więc podlegają obowiązkowi uwidaczniania cen jednostkowych. Nie są one również towarami, które są zwolnione z obowiązku podawania cen jednostkowych, o którym mowa w § 7 ww. rozporządzenia. Trzeba jasno wskazać, iż towary co do których wniesiono zastrzeżenia , w potocznym rozumieniu , posiadały własne opakowania jednostkowe (zostały „fabrycznie zapakowane”) i posiadały ściśle określoną ilość nominalną nadaną przez producenta. Ilości takie jak 200 ml czy 500 ml oraz 400 g wskazane na opakowaniu nie stanowią dziesiętnych wiel okrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar. Przedsiębiorca powinien był podać cenę jednostkową towaru w przeliczeniu np. na 1kg/100 g (dla produktu przeznaczonego do sprzedaży według masy) lub 1l/100 ml (dla produktu przeznaczonego do sprzedaż y według objętości). Zdaniem Prezesa UOKiK nieprzekonujący jest argument strony o tym, że sklepy stacjonarne i internetowe oraz serwisy sprzedażowe nie zamieszczają cen jednostkowych (…). To, że inne sklepy nie podają cen jednostkowych nie oznacza, że prze dsiębiorca może zostać w związku z tym zwolnion y z obowiązku podawania tychże cen, gdyż to skarżący - jak dowiodła przeprowadzona 6 czerwca 2024 r. kontrola - nie dopełnił w sposób należyty obowiązków wskazanych w przepisach , tj. nie uwidocznił cen jednostkowych dla produktów, w przypadku których istniał taki obowiązek . Powyższy stan rzeczy dokumentują akta przedmiotowej sprawy. Wskazać trzeba, że te same obowiązki , przepisy , jak również sankcje o charakterze pieniężnym (w przypadku stwierdzenia uchy bień) dotyczą każdego przedsiębiorcy, który prowadzi działalność polegającą na sprzedaży detalicznej towarów czy usług, bez wyjątku. Tym samym , powyższ a argumentacja nie usprawiedliwia strony. Prezes UOKiK w tym miejscu wyjaśnia, że podmioty działające n a rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę handlową, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każd ym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. 11 Prezes UOKiK wskazuje dalej, że nie podziela stanowiska strony jakoby waga naruszenia prawa była znikoma (o czym szerzej w dalszej części decyzji - przy ocenie przesłanek art. 189f k pa). Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, w przedmiotowej sprawie waga naruszenia z pewnością nie może być uznana za znikomą, ponieważ brak cen jednostkowych, który stwierdzono w przypadku aż 40% skontrolowanych towarów, co stanowi poważne naruszenie interesów konsumentów w zakresie ich prawa do uzyskania rzetelnej i wyc zerpującej informacji o cenie jednostkowej. Należy zwrócić uwagę na fakt, że konsumenci uzyskiwali jedynie informację o tym jaka jest cena sprzedaży danego produktu. Nie otrzymywali jednak jednoznacznej informacji jaka jest cena jednostkowa określonego tow aru, a więc cena w przeliczeniu na 1 l (lub 100 ml) Balsamu dla koni Eimermarcher echte Pferdesalbe czy cena jednostkowa w przeliczeniu na 1 kg (lub 100 g) Smaru uniwersalnego ORLEN OIL Liten ŁT - 43 . Tak więc konsument zainteresowany zakupem określonego aso rtymentu na stronie internetowej sklepu zmuszony był samodzielnie wyliczyć cenę jednostkową za określony produkt, co nie jest zgodne z wymaganiami ustawy o informowaniu o cenach. Należy w tym miejscu zaakcentować, że cena usługi lub towaru należy do istotn ych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem usługi lub towarów, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekści e porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie int eresów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych sklepów w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa danego towaru jest dla nich odpowie dnia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w tok u postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku o rzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego ro dzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Organ drugiej instancji w dalszej kolejności wyjaśnia, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usłu g. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu 12 naruszenia obowiązku, o któ rym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znacze nia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK równocześnie wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie przepis ów o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie, udowodnienie braku właściwej informacji dotyczącej ceny i/lub ceny jednostk owej towaru, usługi jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy kontrolowanego czy też nie. Wskazać należy, że ustawa nie przewidu je możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku usta wowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Organ drugiej instancji stwierdza dalej, że kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów ustawy o informowaniu o cenach powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kar y przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeż eniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. W ocenie Prezesa UOKiK sankcja pieniężna - wymierzona przez Łódzkiego WIIH – na poziomie zaledwie 5% wartości maksymalnej wymiaru kary, jest w ocenie Pr ezesa UOKiK proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona i jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Ponadto, kara ta zapewni realizację wobec przedsiębiorcy funkcji prewencyjnej, a także dyscyplinująco - represyjnej i będzie wystarczającym dl a niej ostrzeżeniem i zapobiegnie powstawaniu podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Prezes UOKiK podkreśl a , że zauważył i uwzględnił okoliczność usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które podjęła jeszcze w toku trwającej kontroli. Niemniej jednak dokonując rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało i zostało dowiedzione stronie. Poza ty m, w ocenie organu samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej, która w swej istocie na spełnić nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, lecz również prewencyjną mającą zapewnić wysoki poziom ochrony praw i interesów konsumentów. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f k pa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, 13 nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 k pa. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 k pa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębior cę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że rzeczony przedsiębiorca poprzez brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacj i o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie również, że or gan drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jaki mi są konsumenci. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu internetowego zostali pozbawieni informacji o cenach jednostkowych w odniesieniu do 8 spośród 20 skontrolowanych produktów, co daje znacząco wysoki odsetek nieprawidłowości na poziomie 40% . Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Wobec po wyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż (jak wspomniano wcześniej) strona w toku trwającej kontroli usunęła stwierdzone nieprawidłowości, co zostało potwierdzone przez kontrolujących (zob. Protokół kontroli (DP.8361.160.2024); karta nr 3 ). W skazać trzeba, że przesłanki: znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k. p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajd zie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zag rożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prow adzone wyłącznie przez Łódzkiego WIIH. Inny organ nie mógł 14 na terenie podlegającym kognicji Łódzkiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 k pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na g runcie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oc zywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku W SA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administ racyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł pod jąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego . Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli informa cje o cenach jednostkowych w odniesieniu do 8 spośród 20 partii towarów nie były udostępnione dla konsumentów na stronie internetowej, w momencie oferowania tychże towarów do sprzedaży, jak to miało miejsce w przypadku strony. Przedsiębiorca wprawdzie zap rzestał naruszenia, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w pierwszym dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w spos ób swobodny, porównań cenowych pomiędzy produktami. Jednocześnie organ drugiej instancji informuje, iż w myśl art. 67 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor IH, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 15 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza , że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek stron y postępowania o „ cofnięcie” wydanej decyzji oraz anulowanie kary finansowej, nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wp łacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja j est ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysoko ści należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Woj ewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek t en jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dn ia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 , ze zm. ) . Podstawa prawna pouczenia: 16 Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami adm inistracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 , ze zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r . o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym / Otrzymują: 1. [xxxx xxxx xxxxxxxxxxxx xxxxx xxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxx] 2. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej