DIH-45/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 9 DIH-023-41(3)/14/JN Warszawa, 13 czerwca 2014 r. DECYZJA DIH-1/45/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 148) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy PHUP Gniezno Sp. z o.o. Sklep Polski Sp. k. z siedzibą w Gnieźnie od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2014 r. (nr akt sprawy: D/KO.śG.8361.3.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 1.800 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu piętnastu partii artykułów rolno-spoŜywczych, oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań (luzem), nieodpowiadających jakości handlowej z uwagi na niewłaściwe oznakowanie: 1. uchyla zaskarŜoną decyzję w całości, 2. wymierza ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 1.300 zł (słownie: jeden tysiąc trzysta złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych piętnastu ww. partii produktów o łącznej wartości 754,38 zł. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 8-14 stycznia 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu – zwanego dalej równieŜ „Wielkopolskim WIIH” – w sklepie spoŜywczym w Koninie przy ul. Konwaliowej 7, naleŜącym do przedsiębiorcy PHUP Gniezno Sp. z o.o. Sklep Polski Sp. k. z siedzibą w Gnieźnie - zwanego dalej równieŜ „stroną” – zakwestionowano sposób oznakowania piętnastu partii artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań (luzem) o łącznej wartości 754,38 zł, tj.: − dziesięciu partii wędlin, zwanych dalej „wędlinami” , tj.: • kiełbasa „jak za Gierka” w ilości 1 kg, w cenie 20,79 zł/kg, o wartości 20,79 zł, dostarczona do sklepu na podstawie faktury VAT nr 9020179071 z dnia 3 stycznia Strona 2 z 9 2014 r. przez Polski Koncern Mięsny DUDA S.A., ul. Kłobucka 25, 02-699 Warszawa/ Poznań, ul. Chemiczna 2, 61-013 Poznań, • kiełbasa śląska extra w ilości 5 kg, w cenie 14,49 zł/kg, o wartości 72,45 zł, dostarczona do sklepu na podstawie faktury VAT nr 9020179752 z dnia 8 stycznia 2014 r. przez Polski Koncern Mięsny DUDA S.A., ul. Kłobucka 25, 02-699 Warszawa/ Poznań – ul. Chemiczna 2, 61-013 Poznań, • kiełbasa Ŝywiecka w ilości 2,7 kg, w cenie 19,99 zł/kg, o wartości 53,97 zł, dostarczona do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • kabanosy dębowe w ilości 1,3 kg, w cenie 14,79 zł/kg, o wartości 19,22 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • parówki berlinki w ilości 2,5 kg, w cenie 19,25 zł/kg, o wartości 48,12 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • parówki jubilatki w ilości 3 kg, w cenie 17,09 zł/kg, o wartości 51,27 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • kurczak w galarecie w ilości 2,2 kg, w cenie 13,65 zł/kg, o wartości 30,03 zł, dostarczony do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • salami bumerang w ilości 2 kg, w cenie 26,49 zł/kg, o wartości 52,98 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • salami rogal w ilości 1,2 kg, w cenie 24,69 zł/kg, o wartości 29,62 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT nr 9020179663 z dnia 8 stycznia 2014 r. przez Polski Koncern Mięsny DUDA S.A., ul. Kłobucka 25, 02-699 Warszawa/ Poznań, ul. Chemiczna 2, 61-013 Poznań, • salami z papryką w ilości 2,5 kg, w cenie 26,49 zł/kg, o wartości 66,22 zł, dostarczone do sklepu na podstawie faktury VAT j.w.; − czterech partii sera Ŝółtego, zwanych dalej „serami Ŝółtymi” , tj.: • ser Salami w ilości 2,8 kg, w cenie 23,45 zł/kg, o wartości 65,66 zł, dostarczony do sklepu na podstawie faktury VAT nr (S)FS-1966/14/01SP z dnia 7 stycznia 2014 r. przez PHUP GNIEZNO Sp. z o.o. Sklep Polski Hurtownia Sp.k., ul. Orcholska 41, 62-200 Gniezno, • ser Edamski w ilości 3 kg, w cenie 24,29 zł/kg, o wartości 72,87 zł, dostarczony do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • ser Morski w ilości 2,5 kg, w cenie 24,29 zł/kg, wartości 60,72 zł, dostarczony do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., • ser Podlaski w ilości 3,5 kg, w cenie 24,29 zł/kg, o wartości 85,01 zł, dostarczony do sklepu na podstawie faktury VAT j.w., z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących tych wędlin i serów Ŝółtych, informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” ; Strona 3 z 9 − jednej partii pieczywa, zwanej dalej „pieczywem” , tj.: • bułka kajzerka naturalna w ilości 25 sztuk, w cenie 0,45 zł/szt., o wartości 25,45 zł, dostarczona 7 stycznia 2014 r. na podstawie faktury VAT nr 00043/A/2014/FA z dnia 7 stycznia 2014 r. przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe „IGLOO- MARK” SP. J. Marek Dudziński - Maria Dudzińska, ul. Łęgska 6, 87-800 Włocławek, z uwagi na nieuwidocznienie przy ww. rodzaju pieczywa, nazwy pieczywa, nazwy lub imienia i nazwiska producenta, masy jednostkowej pieczywa, oraz informacji „pieczywo produkowane z ciasta mroŜonego” albo „pieczywo produkowane z ciasta głęboko mroŜonego” (kajzerki wypiekane na miejscu w sklepie), co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 14 stycznia 2014 r. (nr akt: D/KO.śG.8361.3.2014). Do akt sprawy dołączono kserokopie: przywołanych wyŜej faktur VAT oraz oświadczenie kierownika kontrolowanego sklepu (osoby upowaŜnionej do reprezentowania przedsiębiorcy podczas kontroli pismem z dnia 8 stycznia 2014 r.) o wielkości kontrolowanego przedsiębiorcy z dnia 8 stycznia 2014 r. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 6 marca 2014 r., Wielkopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu piętnastu ww. partii artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, z uwagi na nieprawidłowe oznakowanie. Jednocześnie strona została poinformowana o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, zapoznania się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami oraz składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 25 kwietnia 2014 r. (nr akt sprawy: D/KO.śG.8361.3.2014) Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 1.800 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych) za wprowadzenie do obrotu ww. piętnastu partii artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, z uwagi na ich niewłaściwe oznakowanie. Pismem z dnia 2 maja 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” – odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu do odwołania strona podniosła, Ŝe pomimo zapewnień ze strony inspektorów kontrolujących o odstąpieniu od nałoŜenia mandatu pod warunkiem uzupełnienia wszelkich braków w oznakowaniu towarów do dnia przez nich wskazanego, co strona niezwłocznie uczyniła, nałoŜono na nią mandat. Pismem z dnia 23 maja 2014 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował ww. przedsiębiorcę, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym Strona 4 z 9 przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.) – zwane dalej „rozporządzeniem 178/2002” - stanowi w art. 17 ust. 1, Ŝe podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z art. 3 pkt 5 ww. ustawy jest jednym z elementów jakości handlowej. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wymagania dotyczące sposobu oznakowania środków spoŜywczych oferowanych bez opakowań (luzem) zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia stanowi, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się informację o imieniu i nazwisku lub nazwie producenta oraz wykaz składników. W przypadku pieczywa, zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 5 lit. a) i b) ww. rozporządzenia, dodatkowo podaje się masę jednostkową oraz informację „pieczywo produkowane z ciasta mroŜonego” albo „pieczywo produkowane z ciasta głęboko mroŜonego” w przypadku zastosowania takich procesów technologicznych. W myśl § 17 ust. 2 tego samego rozporządzenia, informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Pojęcie „wprowadzania do obrotu” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej oraz art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. Strona 5 z 9 Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Na mocy art. 40a ust. 4 tej ustawy, kary pienięŜne wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ww. ustawy stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej, naleŜącej do przedsiębiorcy PHUP Gniezno Sp. z o.o. Sklep Polski Sp. k. z siedzibą w Gnieźnie, stwierdzono, Ŝe wprowadzone do obrotu: – dziesięć partii wędlin i cztery partie serów Ŝółtych, oferowane do sprzedaŜy bez opakowań, nie spełniało wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy (na wywieszkach dotyczących tych wędlin i serów) informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, – jedna partia pieczywa, oferowana do sprzedaŜy bez opakowań, nie spełniała wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu jej sprzedaŜy nazwy środka spoŜywczego, nazwy lub imienia i nazwiska producenta, masy jednostkowej oraz informacji „pieczywo produkowane z ciasta mroŜonego” albo „pieczywo produkowane z ciasta głęboko mroŜonego” ze względu na to, Ŝe kajzerki były wypiekane na miejscu w sklepie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Wielkopolski WIIH wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy PHUP Gniezno Sp. z o.o. Sklep Polski Sp. k. z siedzibą w Gnieźnie, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu ww. artykuły rolno- spoŜywcze o niewłaściwej jakości handlowej. W złoŜonym odwołaniu strona nie kwestionuje ustaleń kontroli, wniosła natomiast o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując przy tym, Ŝe została ukarana mandatem pomimo zapewnień ze strony inspektorów kontrolujących o odstąpieniu od nałoŜenia mandatu pod warunkiem uzupełnienia wszelkich braków w oznakowaniu towarów do dnia przez nich wskazanego, co strona niezwłocznie uczyniła. Strona 6 z 9 Ustosunkowując się do powyŜszego, Prezes UOKiK podkreśla, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiedniej jakości, podlega karze określonej w tym przepisie (błędnie nazwanej przez stronę mandatem). Ustawodawca zakłada więc istnienie odpowiedzialności w kaŜdej sytuacji naruszenia przepisów prawa Ŝywnościowego. Oznacza to, Ŝe samo stwierdzenie – udowodnienie faktu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej produktów, powoduje konieczność nałoŜenia stosownej kary, co znajduje potwierdzenie na gruncie praktyki sądowo-administracyjnej, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/10. Odpowiedzialność określona w tym przepisie ma charakter obiektywny, natomiast przesłanką jej przyjęcia jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2012 r., sygn. II GSK 1339/11). Nie ma więc znaczenia fakt usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, gdyŜ nie jest to przesłanką do odstąpienia od wymierzenia kary. Ewentualne działania naprawcze i inne okoliczności łagodzące brane są pod uwagę dopiero przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej za czyn określony w ww. przepisie. NaleŜy takŜe zwrócić uwagę, Ŝe z akt sprawy nie wynika, aby inspektorzy informowali przedsiębiorcę, iŜ nie zostanie wymierzona kara pienięŜna czy mandat w przypadku usunięcia uchybień w czasie trwania kontroli. Strona nie odmówiła podpisania protokołu kontroli, ani teŜ nie zgłosiła do niego uwag. Nie zanegowała więc w istocie ustaleń faktycznych opisanych w tym protokole. Prezes UOKiK rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym stwierdził, Ŝe w przedmiotowym przypadku było zasadnym kwestionowanie wskazanych w decyzji organu pierwszej instancji produktów z uwagi na oznakowanie nieodpowiadające regulacjom określonym w przepisach o jakości handlowej. JednakŜe, zdaniem Prezesa UOKiK, w przypadku serów Ŝółtych nie moŜna jednoznacznie stwierdzić czy doszło do naruszenia § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych a co niewątpliwie miało wpływ na wysokość kary wymierzonej przez organ pierwszej instancji. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe zgodnie z § 5 ust. 2a tego samego rozporządzenia podawanie wykazu składników nie dotyczy m.in. serów, jeŜeli do ich wytworzenia uŜyto tylko produktów mlecznych, niezbędnych w procesach przetwórczych enzymów lub drobnoustrojów, lub soli spoŜywczej niezbędnej do produkcji serów innych niŜ twarogowe i topione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika aby kwestionowane sery Ŝółte zawierały w swoim składzie oprócz składników mlecznych, enzymów lub drobnoustrojów niezbędnych w procesach przetwórczych lub soli spoŜywczej równieŜ inne substancje (np. dozwolone substancje dodatkowe). Do akt sprawy nie dołączono dowodów np. kserokopii etykiet opakowań zbiorczych przedmiotowych serów, na których umieszczone informacje potwierdzałyby obecność innych substancji poza składnikami mleka, enzymami, drobnoustrojami i solą, ani teŜ nie przedstawiono innych form oznakowania, z których wynikałaby obecność dodanych składników do przedmiotowych serów. Strona 7 z 9 W związku z powyŜszym, w ocenie Prezesa UOKiK, koniecznym było uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i orzeczenie co do istoty. Przy ustalaniu wysokości kary, Prezes UOKiK ponownie ocenił przesłanki określone w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, tj.: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno- spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Wykonując dyspozycję wynikającą z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, organ odwoławczy zwaŜył, co następuje:
oceniając stopień szkodliwości czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu piętnastu ww. partii artykułów rolno-spoŜywczych o niewłaściwej jakości handlowej, Prezes UOKiK uwzględnił fakt, iŜ brak w miejscu sprzedaŜy wykazu składników – w przypadku wędlin, nazwy lub imienia i nazwiska producenta – w przypadku wędlin, serów Ŝółtych, pieczywa, nazwy środka spoŜywczego, masy jednostkowej oraz informacji „pieczywo produkowane z ciasta mroŜonego” albo „pieczywo produkowane z ciasta głęboko mroŜonego” – w przypadku pieczywa, naruszył w sposób istotny interesy i prawa konsumentów, gdyŜ uniemoŜliwił im dokonanie właściwego wyboru, zgodnego z ich oczekiwaniami. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe w przeciwieństwie do sprzedaŜy Ŝywności w formie opakowanej, w przypadku wyrobów oferowanych luzem oznakowanie w miejscu sprzedaŜy stanowi praktycznie jedyne źródło informacji dla nabywcy o rodzaju i właściwościach środka spoŜywczego. Prezes UOKiK wskazuje ponadto, Ŝe brak informacji o wykazie składników, w przypadku wędlin, narusza interesy konsumentów zarówno w sferze ekonomicznej, jak i zdrowotnej, z uwagi m.in. na moŜliwy zróŜnicowany poziom zawartości mięsa w tego typu produktach oraz obecność substancji mogących wywoływać alergie (np. białka sojowego, czy glutenu),
określając stopień zawinienia, organ odwoławczy wziął pod uwagę, Ŝe stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości powstały wyłącznie z winy przedsiębiorcy, który przy wprowadzaniu towarów do obrotu powinien dochować naleŜytej staranności, aby były one prawidłowo oznakowane, jednakŜe uwzględnił takŜe działania naprawcze podjęte przez stronę,
w kwestii zakresu naruszenia naleŜy zaznaczyć, Ŝe stwierdzone niezgodności stanowiły naruszenie przepisów z zakresu znakowania środków spoŜywczych, które są istotne z punktu widzenia interesów i praw konsumentów, a takŜe właściwości tych produktów, przy czym naruszenia te były mniejsze niŜ wykazał organ pierwszej instancji o zarzut nieprawidłowości dotyczący braku podania w miejscu sprzedaŜy wykazu składników dla czterech partii serów,
oceniając, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, organ drugiej instancji zauwaŜył, Ŝe kontrolowany przedsiębiorca nie był wcześniej karany przez Inspekcję Handlową z powodu podobnych nieprawidłowości, Strona 8 z 9
zgodnie z oświadczeniem złoŜonym przez kontrolowanego zalicza się on, w myśl art. 106 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.), do grupy średnich przedsiębiorców. W przedmiotowej sprawie najniŜszy moŜliwy wymiar kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wynosi 500 zł, natomiast najwyŜszy – 3.771,90 zł, wyraŜony jako pięciokrotność wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych piętnastu ww. partii środków spoŜywczych o łącznej wartości 754,38 zł (tj. 5 x 754,38 zł). Mając powyŜsze na uwadze, Prezes UOKiK wymierzył karę pienięŜną w wysokości 1.300 zł. ObniŜenie wysokości kary pienięŜnej w stosunku do wymierzonej przez Wielkopolskiego WIIH było konieczne z uwagi na to, iŜ organ odwoławczy rozpatrując sprawę doszedł do wniosku, Ŝe w przypadku zakwestionowanych czterech partii serów Ŝółtych brak było dowodów świadczących o wykorzystaniu w ich produkcji substancji dodatkowych (poza składnikami mleka, enzymami, drobnoustrojami niezbędnymi w procesach przetwórczych i soli spoŜywczej) a więc i uzasadniających konieczność podania wykazu składników dla tych produktów. Nie moŜna więc było jednoznacznie stwierdzić czy doszło do naruszenia § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Pomniejszenie kary pienięŜnej wymierzonej przez organ pierwszej instancji o procent jaki stanowi wartość zakwestionowanych ww. czterech partii serów Ŝółtych w łącznej wartości wszystkich piętnastu zakwestionowanych partii artykułów rolno-spoŜywczych, tj. o 37,68%, co daje 678, 24 zł z kwoty 1.800 zł, nie było moŜliwe z uwagi na fakt, Ŝe przedmiotowe partie sera Ŝółtego nie spełniały równieŜ wymagań § 17 ust. 1 pkt 1, z uwagi na brak w miejscu sprzedaŜy (na wywieszkach dotyczących tych serów) nazwy lub imienia i nazwiska producenta, co równieŜ stanowi istotną informację dla konsumentów, szczególnie dla tych którzy przy wyborze produktów kieruje się renomą firmy czy marki. W związku z tym, Prezes UOKiK uznał, Ŝe obniŜenie wysokości kary pienięŜnej o kwotę 500 zł będzie wystarczające a wymierzona w ten sposób kara, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2000, spełni rolę kary skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Strona 9 z 9 Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę moŜna wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski 1. PHUP Gniezno Sp. z o.o. Sklep Polski Sp. k. ul. Orcholska 41 62-200 Gniezno 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu 3. a/a