RKT-9/2014

Katowice, dn. 28 maja 2014 r. RKT-430-01/14/BP DECYZJA Nr RKT-09/2014 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887) po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej przeciwko Rafałowi Trytko prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nakłada się na Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie karę pienięŜną w wysokości 4.147,20 złotych (czterech tysięcy stu czterdziestu siedmiu złotych 20/100), co stanowi równowartość 1.000 euro (jednego tysiąca euro), za nieudzielenie informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RKT-405-45/13/BP mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, II. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz na podstawie art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, postanawia się obciąŜyć Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie, kosztami opisanego na wstępie postępowania oraz zobowiązuje się tego przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 27 zł (dwudziestu siedmiu złotych), w terminie 14 dni od uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Uzasadnienie W imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego daje takŜe „Prezesem Urzędu”) w dn. 14 marca 2014 r. Postanowieniem Nr 1 wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie nałoŜenia na Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie (zwanego dalej takŜe „przedsiębiorcą”), kary pienięŜnej za nieudzielenie informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RKT-405-45/13/BP mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów (dowód: karty nr 1-2). PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W KATOWICACH 2 Postanowieniem nr 2 z dn. 14 marca 2014 r. zaliczono w poczet dowodów dokumenty uzyskane przez Prezesa Urzędu w toku ww. postępowania wyjaśniającego (dowód: karta nr 4). Postanowienie nr 1 wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie nałoŜenia kary, a takŜe Postanowienie nr 2 wraz z zawiadomieniem o zaliczeniu w poczet dowodów zostały wysłane pocztą listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres dodatkowego miejsca wykonywania działalności. Ww. przesyłki zostały w dn. 4 kwietnia 2014 r. zwrócone do Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach przez operatora pocztowego, z adnotacjami na kopertach o awizowaniu przesyłek odpowiednio w dn. 18 oraz 19 marca 2014 r. i o powtórnym awizowaniu odpowiednio w dn. 26 i 27 marca 2014 r. (dowód: karty nr 18 i 19). Pismem z dn. 16 maja 2014 r. przedsiębiorca został zawiadomiony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego (dowód: karta nr 25). W wyznaczonym terminie nie skorzystał z uprawnienia do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Rafał Trytko prowadzi działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (zwanego dalej takŜe „CEIDG”). Przedmiotem jego działalności jest m.in. działalność portali internetowych (dowód: karta nr 21). W dn. 23 grudnia 2013 r., na podstawie art. 48 ust. 1 i 2 pkt. 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wszczęte zostało z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego ustalenia, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie. W dn. 23 grudnia 2013 r., na podstawie art. 50 w związku z art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wysłano do przedsiębiorcy listem poleconym pisemne wezwanie , w którym wezwano go do przekazania – w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma – następujących informacji i dokumentów: 1. określenie rodzajów wszelkich usług finansowych, świadczonych przez przedsiębiorcę na rzecz konsumentów – klientów indywidualnych, w tym wyszczególnienie nazw wszystkich oferowanych w tym zakresie produktów (np. produkt inwestycyjny FenkoPak etc.). Odnośnie kaŜdej z usług zwrócono się o określenie sposobu zawierania umów, np. w lokalu przedsiębiorstwa, na odległość (za pośrednictwem serwisów internetowych) lub poza lokalem przedsiębiorcy, 2. przedstawienie wszelkich wzorców umownych (regulaminów, ogólnych warunków umów, formularzy, oświadczeń itp.), wykorzystywanych przez przedsiębiorcę przy zawieraniu z konsumentami umów w zakresie usług finansowych. Odnośnie kaŜdego z wzorców naleŜało wskazać usługę (produkt – np. FenkoPak), którego dany wzorzec dotyczy, a takŜe określić datę, od kiedy dany wzorzec jest stosowany w obrocie z konsumentami, 3. przesłanie trzech (3) ostatnio faktycznie zawartych umów z konsumentami, odnośnie kaŜdego z rodzaju usług, jakie świadczy przedsiębiorca na rzecz konsumentów. W 3 kaŜdym przypadku do kopii umowy naleŜało dołączyć kopie wszelkich innych dokumentów, jakie konsument otrzymał w związku z zawarciem umowy lub które zostały przez konsumenta podpisane, 4. wskazanie, czy przedsiębiorca stosuje reklamy jakichkolwiek oferowanych konsumentom usług finansowych. W sytuacji odpowiedzi twierdzącej zwrócono się o określenie formy takiej reklamy (np. reklamy prasowe, ulotki, reklama zewnętrzna, telewizyjna, reklamy w Internecie itd.) oraz o udokumentowanie faktu stosowania ww. reklam. W przypadku poszczególnych treści reklamowych naleŜało określić, w jakiej formie są one rozpowszechniane. W wezwaniu wskazano przedsiębiorcy cel Ŝądania wyjaśniając, Ŝe powyŜsze informacje i dokumenty są niezbędne do wstępnego ustalenia, czy miało miejsce naruszenie przez Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Przedsiębiorcę poinformowano jednocześnie, Ŝe zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów dowodem z dokumentu w postępowaniu przed Prezesem Urzędu moŜe być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego lub upowaŜnionego pracownika przedsiębiorcy. Poinformowano go równieŜ, Ŝe nieudzielenie informacji lub udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, moŜe spowodować nałoŜenie przez Prezesa Urzędu na przedsiębiorcę kary pienięŜnej określonej w art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dowód: karta nr 6). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone przedsiębiorcy w dn. 27 grudnia 2013 r. (dowód: karta nr 12). W związku z nieudzieleniem odpowiedzi na to wezwanie w dn. 14 stycznia 2014 r. do przedsiębiorcy wysłano ponowne wezwanie do udzielenia informacji i dokumentów, takich samych jak wymienione w pierwszym wezwaniu, w terminie 5 dni od dnia otrzymania pisma (dowód: karta nr 7). Przedmiotowe wezwanie powtórnie awizowane powróciło do nadawcy przesyłką z dn. 31 stycznia 2014 r. z adnotacją „zwrot – nie podjęto w terminie” (dowód: karta nr 7’). W tym stanie rzeczy w dn. 6 lutego 2014 r. do przedsiębiorcy wysłano ostateczne wezwanie do udzielenia informacji i dokumentów, takich samych jak wymienione w ww. pierwszym i drugim wezwaniu, w terminie 3 dni od dnia otrzymania pisma – data nadania pisma – 7 luty 2014 r. (dowód: karta nr 8). Przedmiotowa przesyłka awizowana w dn. 11 lutego 2014 r. została odebrana w placówce operatora pocztowego w dn. 13 lutego 2014 r. (dowód: karta nr 17). Kierowane do przedsiębiorcy wezwania zostały wysłane na adres zamieszczony we wpisie przedsiębiorcy do CEIDG jako „adres głównego miejsca wykonywania działalności” i jednocześnie jako jedyny „adres do doręczeń” (dowód: karta nr 21). W oparciu o dokonane ustalenia zwaŜono, co następuje: Ad I. Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Realizacja zadań spoczywających na Prezesie Urzędu podejmowanych w interesie publicznoprawnym wymaga współdziałania ze strony przedsiębiorców. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie 4 nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Przepis art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zobowiązuje przedsiębiorców do przekazywania Prezesowi Urzędu na jego Ŝądanie wszelkich koniecznych informacji i dokumentów. W myśl art. 50 ust. 2 powołanej ustawy Ŝądanie to powinno zawierać określone elementy, a mianowicie: wskazanie zakresu informacji, wskazanie celu Ŝądania, wskazanie terminu udzielenia informacji, a takŜe pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. W uzasadnieniu wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r. (sygn. akt III SK 31/2004) Sąd NajwyŜszy wskazał, Ŝe obowiązek udzielenia informacji jest moŜliwy do zrealizowania (z zagroŜeniem sankcją za jego naruszenie) tylko wówczas, gdy skierowane do przedsiębiorcy Ŝądanie określa wszystkie elementy wymienione w art. 50 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Opinia ta została powołana takŜe w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 września 2011 r. (sygn. akt XVII AmA 68/10). Pisma Prezesa Urzędu kierowane do przedsiębiorcy spełniały wyŜej określone wymogi. W kaŜdym z nich wskazano zakres Ŝądanych informacji i pouczono przedsiębiorcę o tym, Ŝe w przypadku nieudzielania informacji lub udzielenia informacji nieprawdziwych albo wprowadzających w błąd, na mocy art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów będzie mogła zostać na niego nałoŜona kara pienięŜna. KaŜde wezwanie zawierało podstawę prawną Ŝądania, termin na udzielenie odpowiedzi i wyjaśnienie celu Ŝądania, którym było uzyskanie informacji i dokumentów niezbędnych do prowadzonego postępowania wyjaśniającego mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez Rafała Trytko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą FENKA Rafał Trytko w Nysie. KaŜde z ww. pism Prezesa Urzędu wysłano na adres przedsiębiorcy, zamieszczony w CEIDG. Na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 672) wpisowi do CEIDG podlega oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza, w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeŜeli został utworzony. Na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy CEIDG udostępnia zawarte w niej dane i informacje określone w art. 25 ust. 1, z wyjątkiem numeru PESEL, daty urodzenia oraz adresu zamieszkania, o ile nie jest on taki sam jak miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 33 zd. 1 tej ustawy domniemywa się, Ŝe dane wpisane do CEIDG są prawdziwe. Na podstawie art. 38 ust. 1 tej ustawy dane i informacje udostępniane przez CEIDG są jawne, kaŜdy ma prawo dostępu do danych i informacji udostępnianych przez CEIDG. Równocześnie w zakresie wezwania Prezesa Urzędu z dn. 14 stycznia 2014 r. naleŜy stwierdzić, Ŝe zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – zwanej dalej takŜe „k.p.a.”) organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upowaŜnione osoby lub organy. Na podstawie art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu 5 domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeŜeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest moŜliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemoŜności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres czternastu 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o moŜliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to moŜliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o moŜliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuŜszym niŜ czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uwaŜa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). Przepis ten oznacza fikcję prawną doręczenia. Bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata, przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu. Wobec powyŜszego naleŜy uznać, Ŝe doręczenie przedsiębiorcy tego wezwania zostało dokonane zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. W tym zakresie naleŜy wskazać, Ŝe pomimo doręczenia trzech pism, w których precyzyjnie określono zakres stawianych Ŝądań i konsekwencje braku udzielenia odpowiedzi, Prezes Urzędu nie uzyskał Ŝadnych informacji ani dokumentów, o które się zwrócił. Dokumenty i informacje, których przedstawienia Ŝądał Prezes Urzędu mają istotne znaczenie dla wstępnego ustalenia, czy w ramach prowadzonej działalności przedsiębiorca nie dokonuje naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, które uzasadniałoby wszczęcie postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów lub teŜ uzasadniałoby podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach. Ich brak uniemoŜliwił zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego, powaŜnie utrudniając sprawne i efektywne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Zaniechanie przedsiębiorcy skutkowało niemoŜnością dochowania ustawowego terminu zakończenia tego postępowania określonego w art. 48 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z tym przepisem, postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłuŜej niŜ 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - nie dłuŜej niŜ 60 dni od dnia jego wszczęcia. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ustawy. Stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałoŜenia kary. Średni kurs waluty euro w dniu 31 grudnia 2013 r. wyniósł 4,1472 złotych 1 . Celem kary pienięŜnej nałoŜonej na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest zdyscyplinowanie uczestników i ekonomia postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Kary pienięŜne nakładane przez Prezesa Urzędu w związku z nieudzieleniem informacji mają charakter represyjny – stanowią sankcję za 1 Źródło: http://nbp/home.aspx?f=/kursy/kursy_archiwum.html 6 naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu oraz prewencyjny – zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcający do takiego naruszenia. ZagroŜenie zaś karami, czyli potencjalna moŜliwość ich nałoŜenia, nadaje karom pienięŜnym charakter dyscyplinujący. W interesie Prezesa Urzędu leŜy zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji opóźniają lub uniemoŜliwiają realizację jego zadań ustawowych. NałoŜenie kary na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odbywa się w trybie uznania administracyjnego. O tym, czy w konkretnej sprawie na konkretnego przedsiębiorcę nałoŜona zostanie kara pienięŜna decyduje więc Prezes Urzędu. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu uznał, Ŝe jej okoliczności w pełni uzasadniają nałoŜenie na przedsiębiorcę kary pienięŜnej. Mając na względzie brak reakcji przedsiębiorcy na kierowane do niego wezwania, zawierające pouczenia o sankcjach prawnych za niezastosowanie się do nich, a takŜe nieodbieranie awizowanych przesyłek, Prezes Urzędu ocenił, Ŝe przedsiębiorca umyślnie uchylał się od obowiązku udzielenia informacji, tj. co najmniej przewidywał moŜliwość naruszenia art. 50 ust. 1 ustawy i godził się z tym. Nie moŜe budzić wątpliwości okoliczność, Ŝe przedsiębiorca miał świadomość spoczywającego na nim obowiązku przekazania dokumentów i informacji w określonym terminie. Art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy nie przesądza bezwzględnie o wysokości kary nakładanej przez Prezesa Urzędu. Ustalając wysokość kary Prezes Urzędu kieruje się załoŜeniem, Ŝe powinna spełniać zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. Przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej Prezes Urzędu powinien wziąć jednak pod uwagę okoliczności wynikające z art. 111 ustawy, a więc uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a takŜe uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Decydując o wysokości kary pienięŜnej w rozpatrywanej sprawie Prezes Urzędu wziął pod uwagę ww. okoliczności wynikające z art. 111 ustawy, w tym stopień zawinienia przedsiębiorcy, który w toku postępowania wyjaśniającego nie odpowiedział na wezwania z dn. 23 grudnia 2013 r. oraz z dn. 6 lutego 2014 r., oraz zaniechał odebrania awizowanej przesyłki listowej z dn. 14 stycznia 2014 r., a ponadto w Ŝaden sposób nie uzasadnił przyczyn swojego postępowania. Zdaniem Prezesa Urzędu, informacje i dokumenty wskazane w skierowanych do przedsiębiorcy wezwaniach dotyczyły podstawowych aspektów działalności przedsiębiorcy i nie wiązały się z Ŝadnymi nadmiernymi i skomplikowanymi działaniami w celu ich pozyskania. Ich dostarczenie pozwoliłoby na zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego i umoŜliwiłoby wnikliwą ocenę działalności przedsiębiorcy z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W opinii Prezesa Urzędu, zachowanie przedsiębiorcy moŜe świadczyć takŜe o lekcewaŜącym stosunku do organów administracji publicznej. Mając na uwadze powyŜsze, Prezes Urzędu nałoŜył na przedsiębiorcę karę pienięŜną w wysokości 1.000 euro (jednego tysiąca euro), co dało przy uwzględnieniu ww. kursu niniejszej waluty z dn. 31 grudnia 2013 r. karę w wysokości 4.147,20 złotych (czterech tysięcy stu czterdziestu siedmiu złotych 20/100). Prezes Urzędu nakładając na przedsiębiorców karę pienięŜną z tytułu nieudzielenia informacji co do zasady moŜe nałoŜyć ją w maksymalnej wysokości 50 000 000 euro. W przedmiotowym przypadku kara w wysokości 1.000 euro, w odniesieniu do przedsiębiorcy stanowi jedynie 0,002 % kary maksymalnej. W ocenie Prezesa Urzędu, ustalona kara pienięŜna jest adekwatna do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia przedsiębiorcy, zaś jej wysokość powinna być na tyle dolegliwa dla przedsiębiorcy, Ŝe skutecznie zapobiegnie ponownym naruszeniom art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. NałoŜona kara spełnia równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do niewykonywania ustawowych obowiązków innych przedsiębiorców. 7 Uwzględniając powyŜsze okoliczności orzeczono jak w punkcie I. sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Ad II. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które moŜe być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 tej ustawy, jeŜeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróŜy i inne naleŜności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a takŜe koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak równieŜ koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Ponadto, art. 263 § 2 k.p.a. stanowi, Ŝe organ administracji publicznej moŜe zaliczyć do kosztów postępowania takŜe inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy, za które w niniejszej sprawie uznano korespondencję z urzędem skarbowym celem ustalenia przychodu przedsiębiorcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2013 r. Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Postępowanie w sprawie nałoŜenia kary zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu w punkcie I. sentencji niniejszej decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną postępowania oraz z urzędem skarbowym. W związku z powyŜszym postanowiono obciąŜyć przedsiębiorcę kosztami postępowania w wysokości 27 zł (dwudziestu siedmiu złotych). Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 101) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. W przypadku jednak kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie II. niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z 479 32 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 101) i art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, moŜna wnieść zaŜalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. DYREKTOR DELEGATURY URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W KATOWICACH Maciej Fragsztajn