RWR-16/2009

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA WE WROCŁAWIU 50-413 Wrocław, ul. Walońska 3-5 tel.(071)344 65 87, (071)34 05 920, fax (071)34 05 922 e-mail: wroclaw@uokik.gov.pl RWR 61-4/09/KK Wrocław, 27.07.2009 r. DECYZJA RWR 16/2009 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 134 poz. 939), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu przeciwko Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Żarach przy ul. Żagańskiej 11 - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po uprawdopodobnieniu stosowania przez tego przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na zamieszczeniu we wzorcu umownym pn.: 1. Umowa o warunkach płatności za studia obowiązująca w roku akademickim 2006/2007 następujących postanowień: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę” (§ 4 ust. 1); b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1); 2 . Umowa o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązująca w roku akademickim 2008/2009 następujących postanowień: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę” (§ 4 ust. 2); b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1); 2 3. Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązujący od roku szkolnego 2006/2007 następujących postanowień: a) „ Skreślenie ze studiów nie rodzi prawa do roszczenia o zwrot którejkolwiek z wcześniej wniesionych opłat ” (§ 35); które są postanowieniami umownymi wpisanymi na podstawie art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone i przyjęciu zobowiązania Łużyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Żarach przy ul. Żagańskiej 11 , do zaniechania tych działań poprzez: 1. wykreślenie zakwestionowanych postanowień oznaczonych jako § 4 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009; 2. dokonanie zmiany zakwestionowanych postanowień § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 poprzez wprowadzenie w ich miejsce postanowienia o treści „ Nn. umowa może być rozwiązana z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ”; 3. wykreślenie zakwestionowanego postanowienia § 35 regulaminu studiów i wprowadzenie do Umów o warunkach płatności postanowienia o treści „ Student zobowiązuje się do odpłatności czesnego, w przypadku skreślenia z listy studentów lub rezygnacji ze studiów, proporcjonalnie od dnia rozpoczęcia semestru do dnia skreślenia z listy studentów lub do dnia złożenia pisemnej rezygnacji ze studiów ”. nakłada się obowiązek wykonania tego zobowiązania do dnia 30.09.2009 r. poprzez aneksowanie umów istniejących już w obrocie prawnym oraz poprzez zawieranie nowych umów zgodnie z przyjętym na siebie zobowiązaniem. II. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 134 poz. 939) – - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakłada się na Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną w Żarach przy ul. Żagańskiej 11 , obowiązek złożenia sprawozdania o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania do dnia 31.10.2009 r. III. Na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 134 poz. 939), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu przeciwko przedsiębiorcy Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Żarach przy ul. Żagańskiej 11 - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 3 umarza się jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez ww. przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na zamieszczeniu we wzorcu umownym postanowień wpisanych na podstawie art. 479 (45) kodeksu postępowania cywilnego do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone , co do następujących zapisów wzorców umownych: 1. pn.: Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązujący od roku akademickiego 2006/2007 postanowienia: § 34 ust. 2 tiret 3: „Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nie wniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.” UZASADNIENIE W związku z uzyskanymi przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zw. dalej Prezesem Urzędu) informacjami w przedmiocie możliwości posługiwania się przez Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną w Żarach wzorcami umownymi, które zawierać mogą postanowienia tożsame z postanowieniami wpisanymi do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, Prezes Urzędu wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego ustalenia, czy Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna w Żarach, stosuje w obrocie konsumenckim: niedozwolone postanowienia umowne, o których mowa w art. 385¹ § 1 k.c. oraz klauzule wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone - co stanowiłoby praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ww. ustawy. W toku wszczętego postępowania wyjaśniającego Prezes Urzędu wstępnie ustalił, iż działalność przedsiębiorcy może odbywać się z naruszeniem przepisów prawa uzasadniającym wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. (dowód: karta 7 – 33) W związku z powyższym - Postanowieniem nr 30/2009 z dnia 06.02.2009 r. - Prezes Urzędu, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną w Żarach praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsument ó w o której stanowi art. 24 ust.2 pkt 1) w zw. z art. 24 ust. 1 ww. ustawy o ochronie (…), polegających na zamieszczeniu we wzorcu umownym pn.: 1 . Umowa o warunkach płatności za studia obowiązująca w roku akademickim 2006/2007 następujących postanowień: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę ” (§ 4 ust. 1) b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1) 2. Umowa o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującym w roku akademickim 2008/2009 następujących postanowień: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem 4 opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę” (§ 4 ust. 2) b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1) 3. Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązujący od roku szkolnego 2006/2007 następujących postanowień: a) „ Dziekan może skreślić studenta z listu studentów w przypadku: nie wniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów ” (§ 34 ust. 2 tiret 3), b) „ Skreślenie ze studiów nie rodzi prawa do roszczenia o zwrot którejkolwiek z wcześniej wniesionych opłat ” (§ 35), które mogą być tożsame z postanowieniami umownymi wpisanymi na podstawie art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone. (dowód: karta 1- 4) Zgodnie z punktem II Postanowienia nr 30/2009 – Prezes Urzędu zaliczył w poczet materiału dowodowego sprawy dowody uzyskane w trakcie postępowania wyjaśniającego prowadzonego pod sygn. RWR 403-32/08/KK. (dowód: karta 1-2) Podczas prowadzonego przez Prezesa Urzędu postępowania przedsiębiorca ustosunkował się do wszystkich postawionych mu zarzutów, wskazując w swych pismach, że Szkoła zobowiązuje się w trybie art. 28 usatwy o ochronie (…) do: - wykreślenia zakwestionowanego postanowienia oznaczonego jako § 4 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 . W tym zakresie zawrze ze studentami aneksy do zawartych umów; - zastąpienia postanowienia o treści „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ”, postanowieniem o brzmieniu „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony” ; - wprowadzenia do Umów o warunkach płatności za studia postanowienie o treści „ Student zobowiązuje się do odpłatności czesnego, w przypadku skreślenia z listy studentów lub rezygnacji ze studiów, proporcjonalnie od dnia rozpoczęcia semestru do dnia skreślenia z listy studentów lub do dnia złożenia pisemnej rezygnacji ze studiów ”. Szkoła zobowiązała się też do podjęcia działań zapewniających respektowanie zbiorowych interesów konsumentów, zgodnie z Ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów. Szkoła wskazała, iż dokona powyższych zmian poprzez aneksowanie obowiązujących umów oraz wprowadzenie nowego wzorca umownego. (dowód: karta 66, 68, 70, 74, 75 – 112, 113-116) Prezes Urzędu ustalił następujący stan faktyczny: 1. Strona postępowania: Na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 31.08.2006 r. Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Żarach został nadany statut. Zgodnie z treścią Statutu siedzibą Szkoły jest miasto Żary. Szkoła realizuje swoje zadania poprzez prowadzenie studiów wyższych, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, 5 prowadzi studia podyplomowe oraz kursy dokształcające, prowadzi działalność naukowo – badawczą. (dowód: karta 34 - 52) 2. W umowach zawieranych z konsumentami przedsiębiorca stosuje wzorce umowne, w treści których posługuje się m.in. następującymi postanowieniami: 1. Umowa o warunkach płatności za studia obowiązująca w roku akademickim 2006/2007: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę ” (§ 4 ust. 1) b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1) 2. Umowa o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązująca w roku akademickim 2008/2009: a) „ Uczelnia zastrzega sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę ” (§ 4 ust. 2) b) „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ” (§ 7 ust. 1) 3. Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązujący od roku szkolnego 2006/2007: a) „ Dziekan może skreślić studenta z listu studentów w przypadku: niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów ” (§ 34 ust. 2 tiret 3), b) „ Skreślenie ze studiów nie rodzi prawa do roszczenia o zwrot którejkolwiek z wcześniej wniesionych opłat ” (§ 35). (dowód: karta 13 – 14, 29 – 30) 3. W Rejestrze postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone zamieszczono między innymi następujące klauzule: ad) 1a i 2a m.in. Klauzula nr 59 : „ Czesne w następnych latach studiów może ulec zmianie w związku z uzasadnionym wzrostem kosztów ponoszonych przez uczelnię i zostanie ustalone przez rektora zarządzeniem wiążącym strony umowy przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego ”, wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 10 kwietnia 2003 r. Sygn. akt XVII Amc 17/01; ad) 1b i 2b Klauzula nr 647: „ Z zastrzeżeniem § 4 ust. 2 i 3 Student ma prawo do rozwiązania umowy z końcem danego semestru tj. z dniem 28 lutego w semestrze zimowym, i z dniem 30 września w semestrze letnim (… )”, wyrok SOKiK z dnia 28 września 2005 r. Sygn. akt XVII Amc 18/05; ad) 3a m.in. Klauzula nr 726: „ Nieusprawiedliwione zaleganie z uiszczeniem czesnego lub innych opłat spowoduje skreślenie z listy studentów ”, wyrok SOKiK z dnia 27 lutego 2006 r. Sygn. akt XVII Amc 105/04; ad) 3b m.in. Klauzula nr 727: „ Przerwanie studiów, ich niepodjęcie lub skreślenie z listy studentów z przyczyn leżących po stronie studenta powoduje brak możliwości zwrotu uiszczonego już czesnego ”, wyrok SOKiK z dnia 27 lutego 2006 r. Sygn. akt XVII Amc 105/04. 4 . W trakcie postępowania Szkoła ustosunkowała się merytorycznie do postawionych jej zarzutów i przedstawiła nowy wzorzec Umowy o warunkach 6 płatności, co do którego zaproponowała wykreślenie postanowień odnośnie możliwości zmiany czesnego (§ 4 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009) oraz zmianę następujących postanowień umownych: - § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 poprzez wprowadzenie w ich miejsce postanowienia o treści „ Nn. umowa może być rozwiązana z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ”; - wykreślenie postanowienia § 35 regulaminu studiów i wprowadzenie do Umów o warunkach płatności postanowienia o treści „ Student zobowiązuje się do odpłatności czesnego, w przypadku skreślenia z listy studentów lub rezygnacji ze studiów, proporcjonalnie od dnia rozpoczęcia semestru do dnia skreślenia z listy studentów lub do dnia złożenia pisemnej rezygnacji ze studiów ”. Przedsiębiorca przesłał również wzór „Umowy o warunkach płatności za studia”. Szkoła wskazała, iż przedstawiona przez nią propozycja zmian wzorców umownych składana jest w trybie art. 28 ustawy o ochronie (…). Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, Prezes Urzędu zważył, co następuje: 1. Interes publicznoprawny Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie (…) jest uprzednie zbadanie przez Prezesa Urzędu, czy w danej sprawie zagrożony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, że powyższe miało miejsce, pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1 ustawy, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interes ó w przedsiębiorców i konsument ó w. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy są lub będą studentami Łużyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Żarach . Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów. Innymi słowy - naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie o ochronie (…) . 2. Przesłanki art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Art. 24 ust.1 ustawy o ochronie (…) stanowi, iż „ Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. ” , natomiast art. 24 ust. 2 określa, iż „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. (…).” 7 Do stwierdzenia praktyki, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie (…) konieczne jest wykazanie, iż przedsiębiorca stosuje we wzorcu umownym postanowienia, które zostały wpisane do prowadzonego przez Prezesa Urzędu rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym stanowi art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego. Zbiorowe interesy konsumentów podlegają bowiem ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, tj. przepisami określonych aktów prawnych oraz zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie (…) ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy, rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także stosownie do pkt 1 a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także m.in. jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W ocenie Prezesa Urzędu Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna spełnia wskazane wyżej przesłanki uznania jej za przedsiębiorcę na gruncie ustawy o ochronie (…). Szkoła posiada osobowość prawną oraz świadczy usługi o charakterze użyteczności publicznej. Celem działalności Łużyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Żarach jest świadczenie usług edukacyjnych z jednoczesnym zapewnieniem sobie zysku z tego tytułu. Edukacja jest działalnością o charakterze użyteczności publicznej. Jak słusznie wywodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 lipca 2007 r.(sygn. akt VI ACa 295/2007) Sąd Apelacyjny niepubliczna szkoła wyższa świadcząca odpłatnie usługi edukacyjne ma status przedsiębiorcy i nie stoi powyższemu na przeszkodzie przepis art. 106 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. 2005 r. Nr 164 poz. 1365, z późn. zm.), który stanowi, że prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej, artystycznej, sportowej, diagnostycznej, rehabilitacyjnej lub leczniczej nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2004 r. Nr 173 poz. 1807 z późn. zm.). W ocenie Sądu, zgodnie z treścią przepisu art. 4 pkt 1 lit. (…) za przedsiębiorcę w rozumieniu tej ustawy uważa się nie tylko przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (pojęcie przedsiębiorcy w wąskim słowa znaczeniu, które ze względu na wyłączenie z art. 106 Prawa o szkolnictwie wyższym nie dotyczy pozwanej), ale także m.in. osobę prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, do której to, szeroko rozumianej kategorii przedsiębiorców, zaliczyć należy uczelnię niepubliczną. Niepubliczna szkoła wyższa organizuje i świadczy usługi edukacyjne, które ze względu na ich charakter i przydatność ukierunkowane są na zaspokajanie zbiorowych potrzeb społeczeństwa w zakresie edukacji, są to więc, w ocenie Sądu Apelacyjnego, usługi o charakterze użyteczności publicznej. Ponadto zakres przedmiotowy działania niepaństwowej uczelni wyższej - w kontekście treści przepisu art. 3 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie (…) nie został wyłączony spod tejże ustawy. Sąd Apelacyjny we wskazanym wyroku podkreślił ponadto, iż niepubliczna szkoła wyższa prowadzi działalność w zakresie organizowania i świadczenia usług edukacyjnych odpłatnie, systematycznie, we własnym imieniu, na rachunek uczelni jako odrębnej osoby prawnej, zawodowo, w sposób zorganizowany i ciągły, przez uprawnionych pracowników uczelni, profesjonalnie działalność ta podporządkowana jest regułom opłacalności i racjonalnego gospodarowania, co łącznie czyni taki podmiot uczestnikiem obrotu gospodarczego w określonym przedmiotowo zakresie. 8 Jak wspomniano wyżej, zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie (…) , za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego . Należy w tym miejscu wskazać, iż wzorce umowne wykorzystywane przy zawieraniu umów z konsumentami mogą być poddane kontroli abstrakcyjnej. Kontroli abstrakcyjnej wzorca jako takiego (art. 479 36 – 479 45 k.p.c. ) dokonuje się niezależnie od tego, czy wzorzec był, czy też nie był zastosowany w konkretnej umowie. Kontrola taka obejmuje klauzule pojedyncze lub zbiorowe (cały wzorzec lub jego fragment). Oceny postanowień w wypadku kontroli abstrakcyjnej dokonuje Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wyłącznie do kompetencji tego Sądu należy uznanie postanowień wzorców umownych za niedozwolone. Tym niemniej należy pamiętać, że art. 479 43 k.p.c. rozszerza prawomocność wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie . Skutek tzw. prawomocności rozszerzonej następuje od chwili wpisania wzorca umowy do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. Konsekwencją umieszczenia postanowienia umownego w w/w rejestrze jest to, że posłużenie się nim będzie miało skutek wprowadzenia do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego . Wpis do rejestru niedozwolonych postanowień umownych oznacza, że od tego momentu stosowanie takiej klauzuli jest zakazane we wszystkich wzorcach umownych. Powyższe stanowisko Prezesa Urzędu zgodne jest z orzecznictwem Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 13 lipca 2006 r. (sygn. akt III SZP 3/06) stwierdził, iż „(…) stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (…)”. W uzasadnieniu do powyższej uchwały Sąd uznał m.in., że „ (…) praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów z art. 23a u.o.k.ik. obejmuje również przypadki wprowadzania jedynie zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub zastąpieniu jednych wyrazów innymi, jeżeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, że jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliżonej treści do klauzuli wpisanej do rejestru godzi przecież tak samo w interesy konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycznej, co wpisana do rejestru (…). Przyjęta powyżej rozszerzająca wykładnia art. 23a u.o.k.ik. znajduje również uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a także orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności (…)”. Nie jest zatem konieczna literalna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywanej. Niedozwolone będą takie postanowienia umów, które mieszczą się w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru, a której treść zostanie ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. Przedmiotem niniejszego postępowania jest wykazanie, że wyżej wymienione, zakwestionowane przez Prezesa Urzędu zapisy wzorców umownych, stosowanych przez Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną, są tożsame z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnymi wyrokami Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego między innymi pod pozycjami: 59, 647, 726, 727. W wyroku z dnia 10.04.2003 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za niedozwolone, postanowienie umowne wpisane do rejestru postanowień 9 wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod pozycją 59, o treści: „ Czesne w następnych latach studiów może ulec zmianie w związku z uzasadnionym wzrostem kosztów ponoszonych przez uczelnię i zostanie ustalone przez rektora zarządzeniem wiążącym strony umowy przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego ” (sygn. akt XVII Amc 17/01). Z kolei w wyroku z dnia 25.07.2005 r. (sygn. akt XVII Amc 46/05) Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za niedozwolone postanowienie o treści: „ Zmiana wysokości czesnego w ciągu roku akademickiego, może nastąpić jedynie proporcjonalnie do oficjalnego wskaźnika wzrostu kosztów utrzymania ” (poz. 547). W rejestrze klauzul niedozwolonych znalazło się też postanowienie o treści „ Uczelnia zastrzega sobie prawo do zmiany wysokości czesnego po uchwaleniu zmian przez Senat, zgodnie ze statutem Wyższej Szkoły Zarządzania w Słupsku ” (poz. 613), które uznane zostało za niedozwolone postanowienie umowne wyrokiem Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 26.10.2005 r. (sygn. akt XVII Amc 1/05). W wyrokach tych Sądy uznały, iż kwestionowana klauzula jest sprzeczna z art. 385 (3) pkt 20 kc, który stanowi, iż niedozwolonym postanowieniem umownym jest zapis uprawniający kontrahenta konsumenta do podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy. Klauzula taka nie pozwala na zmianę czesnego bez możliwości negocjacji czy też odstąpienia od umowy przez konsumenta, pozostałe postanowienia umowne nie umożliwiają zaś konsumentowi rozwiązanie łączącego go stosunku prawnego. W sprawie nn. Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna zastrzegła sobie prawo zmiany wysokości czesnego za poszczególne semestry w przypadku wzrostu kosztów utrzymania związanych ze wzrostem opłat za media, świadczenia publiczno – prawne oraz ze wzrostem wynagrodzenia za pracę (§ 4 ust. 1 umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009). Jednocześnie w umowach zamieszczono postanowienia wg treści których, umowa mogła być rozwiązana z końcem semestru z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia; w wypadkach uzasadnionych (bez bliższego dookreślenia powyższych sytuacji) umowa mogła ulec rozwiązaniu w terminie uzgodnionym przez strony. Pierwsze ze wskazanych postanowień umownych umożliwiało zatem Szkole podwyższanie wysokości czesnego, zaś drugie powodowało, że student który nie godził się z wprowadzoną podwyżką mógł rozwiązać umowę dopiero na koniec semestru, zatem obligowany był do płacenia wyższych kosztów kształcenia mimo braku woli kontynuowania stosunku prawnego łączącego go z Uczelnią. W tej sytuacji – podobnie jak w przypadku klauzul wpisanych do rejestru, postanowienie uprawniające Szkołę do podwyższenia wynagrodzenia z tytułu czesnego godziło w uprawnienia konsumenta do rozwiązania umowy w przypadku zmiany ceny świadczenia. Wobec powyższego, Prezes Urzędu uznał wymieniony wyżej zapis za tożsamy z klauzulą wpisaną pod pozycją 59 rejestru klauzul, czego nie naruszają odmienności wynikające z różnic w sformułowaniu i użytych zwrotach porównywanych klauzul. W wyroku z dnia 28.09.2005 r. (sygn. akt XVII Amc 18/05) Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za niedozwolone postanowienie umowne o treści: „ Z zastrzeżeniem § 4 ust. 2 i 3 Student ma prawo do rozwiązania umowy z końcem danego semestru tj. z dniem 28 lutego w semestrze zimowym, i z dniem 30 września w semestrze letnim (…) ”. Postanowienie to wpisane zostało do Rejestru klauzul niedozwolonych pod poz. 647. W treści uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż wskazany zapis umowny ogranicza prawa studenta do rozwiązania umowy z Uczelnią, podczas gdy umowa o kształcenie ma charakter umowy zlecenia, 10 z uwagi na co w oparciu o przepis art. 746 kc student powinien mieć możliwość jej rozwiązania z ważnych powodów w każdym czasie. W ocenie Sądu takie postanowienie może prowadzić do uzyskania przez Uczelnię zysku z nieuzasadnionego naliczania studentowi czesnego. Zapis taki narusza dobre obyczaje - rzetelność i uczciwość kupiecką i rażąco narusza interesy konsumenta/studenta, który jest zmuszony do poniesienia dodatkowych kosztów w postaci naliczania czesnego za semestr nauki, z której nie korzysta, w sytuacji gdy z ważnych powodów wypowiedział on umowę z Uczelnią. Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna w Żarach w Umowie o warunkach płatności za studia zawieranej w roku akademickim 2006/2007 posługuje się postanowieniem „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony” (§ 7 ust. 1 umowy), zaś w Umowie o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 postanowieniem o treści „ Niniejsza umowa może być rozwiązana z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony” (§ 7 ust. 1 umowy). Podobnie zatem jak we wskazanych wyżej klauzulach Szkoła ustanie łączącej ją ze studentem umowy wiąże z końcem semestru, obligując tym samym studenta do uiszczania opłat za okres kiedy nie chce on korzystać ze świadczeń strony. Wskazanej tożsamości nie niweczy użyty przez Szkołę w ostatniej części postanowienia zwrot „ lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ”. Umieszczenie w umowie takiego postanowienia uprawnia Szkołę do decydowania kiedy łączący strony stosunek prawny zostanie rozwiązany, co z kolei powoduje, iż Szkoła może go oznaczyć dowolnie. Prowadzi to do znacznego ograniczenia uprawnienia kontrahenta konsumenta do jednostronnego rozwiązania umowy. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż postanowienie którym posługuje się przedsiębiorca we wzorcu umownym jest postanowieniem tożsamym z postanowieniem wpisanym do rejestru klauzul pod pozycją 647. W wyroku z dnia 27.02.2006 r. (sygn. akt XVII Amc 105/04) Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, iż niedozwolone jest postanowienie umowne o treści „ Przerwanie studiów, ich niepodjęcie lub skreślenie z listy studentów z przyczyn leżących po stronie studenta powoduje brak możliwości zwrotu uiszczonego już czesnego ” (poz. 727). Na mocy wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i konsumentów z dnia 17.05.2006 r. do Rejestr klauzul niedozwolonych pod poz. 804 zostało wpisane postanowienie o treści: „ W przypadku rezygnacji ze studiów w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego i Turystyki w Sopocie lub w przypadku skreślenia z listy studentów z przyczyn regulaminowych wpłacone czesne, za dany semestr i wszystkie poprzednie nie podlega zwrotowi ”, zaś na mocy wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 06.04.2006 r. (XVII Amc 79/05 - poz. Rejestru 833) „ Czesne nie podlega zwrotowi, jeżeli student w trakcie semestru przerwał studia ”. Postanowienie o wskazanej treści uznane zostało przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone z uwagi na przepis art. 385 (3) pkt 12 kc. Wg powołanego przepisu „ W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie nie spełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania”. Wg Sądu, choć tryb przerwania studiów jest odstąpieniem od umowy, to każdorazowo w takiej sytuacji powinno dojść między stronami do wzajemnych rozliczeń. W Regulaminie studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązującym od roku szkolnego 2006/2007 przedsiębiorca posługuje się 11 postanowieniem o treści „ Skreślenie ze studiów nie rodzi prawa do roszczenia o zwrot którejkolwiek z wcześniej wniesionych opłat ”. Obowiązywanie powyższego postanowienia skutkuje tym, iż w przypadku zaprzestania korzystania przez studenta ze świadczeń Uczelni przed terminem obowiązywania umowy, Uczelnia uprawniona jest do zatrzymania czesnego należnego za cały semestr, niezależnie od chwili kiedy student/konsument zaniechał pobierania nauki. Takie uprawnienie jest bezprawne. Z chwilą wypowiedzenia umowy i zaprzestania pobierania przez strony wzajemnych świadczeń powinno dojść do rozliczeń miedzy stronami. Konsument powinien uzyskać zwrot tej części świadczenia za którą zapłacił, a której nie uzyskał. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż postanowienie którym posługuje się Szkoła we wzorcu umownym jest postanowieniem tożsamym z postanowieniem wpisanym do rejestru klauzul pod pozycją 727. Zgodnie z powyższym wykazano, iż kwestionowane zapisy umów mieszczą się w klauzulach uznanych przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone: - treść § 4 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 - w klauzuli z poz. 59; - treść § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązująca w roku akademickim 2006/2007 oraz § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującym w roku akademickim 2008/2009 - w klauzuli z poz. 647; - treść § 35 Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązujący od roku szkolnego 2006/2007 – w klauzuli z poz. 727. Prezes Urzędu wskazać pragnie, iż w wyrokach z dnia 6.06.2008 r. (sygn. akt XVII Ama 139/07) oraz z dnia 07.08.2008 r. (sygn. akt XVII Ama 19/08) Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów potwierdził, iż za niedozwoloną klauzulę umowną może być uznana nie tylko klauzula identyczna z klauzulą wpisaną do rejestru klauzul niedozwolonych, ale także klauzula o treści zbliżonej, której stosowanie wywiera taki sam skutek, jak stosowanie klauzuli wpisanej do rejestru . 3. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów W myśl art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie (…) stosowanie postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone jest praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Mówiąc o „zbiorowym interesie konsumentów” należy zaznaczyć, iż ustawa o ochronie (…) nie podaje jego definicji, wskazuje w art. 24 ust. 3, że nie jest nim suma indywidualnych interesów konsumentów. O tym, czy naruszony został interes zbiorowy, nie zawsze przesądza kryterium ilościowe, ponieważ niekiedy jeden ujawniony przypadek naruszenia prawa konsumenta może być przejawem często lub nawet powszechnie stosowanej praktyki naruszającej interes zbiorowy. W niniejszej sprawie bez wątpienia mamy do czynienia z naruszeniem praw licznej grupy konsumentów - wszystkich konsumentów będących klientami Łużyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Żarach w związku z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, jak i osób potencjalnie zainteresowanych nauką w Szkole. W rozpatrywanym stanie faktycznym postępowanie przedsiębiorcy nie dotyczy interesów poszczególnych osób, których sprawy mają charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, lecz mamy do czynienia z naruszonymi uprawnieniami określonego kręgu 12 konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna dla całej, licznej grupy obecnych i przyszłych kontrahentów przedsiębiorcy. Reasumując, skoro wykazano powyżej, iż kwestionowane zapisy Umowy o świadczenie ( …) oraz „ Warunków uczestnictwa (…) ” są tożsame z klauzulami wpisanymi do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, to posługiwanie się nimi w obrocie konsumenckim uznać należy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazać zaniechanie jej stosowania. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie (...)„ jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu (...) lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania — że przedsiębiorca stosuje praktykę o której mowa w art. 24, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Jak już powyżej wspomniano, Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna zobowiązała się do podjęcia działań zmierzających do zapobieżenia wzmiankowanym naruszeniom poprzez wykreślenie i zmianę postanowień umów oraz Regulaminu studiów, jak również przedstawiła projekt tych zmian. Modyfikacje te w uznaniu Prezesa Urzędu, skutecznie zapobiegają zarzuconemu przedsiębiorcy stosowaniu praktyk naruszających zbiorowy interes konsumentów. Zdaniem Prezesa Urzędu: 1. wykreślenie przez Szkołę zakwestionowanych postanowień oznaczonych jako § 4 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 4 ust. 2 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 2. dokonanie zmiany zakwestionowanych postanowień § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia obowiązującej w roku akademickim 2006/2007 oraz § 7 ust. 1 Umowy o warunkach płatności za studia pierwszego i drugiego stopnia obowiązującej w roku akademickim 2008/2009 poprzez wprowadzenie w ich miejsce postanowienia o treści „ Nn. umowa może być rozwiązana z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia lub w uzasadnionych przypadkach w terminie uzgodnionym przez strony ”; 3. wykreślenie zakwestionowanego postanowienia § 35 regulaminu studiów i wprowadzenie do Umów o warunkach płatności postanowienia o treści „ Student zobowiązuje się do odpłatności czesnego, w przypadku skreślenia z listy studentów lub rezygnacji ze studiów, proporcjonalnie od dnia rozpoczęcia semestru do dnia skreślenia z listy studentów lub do dnia złożenia pisemnej rezygnacji ze studiów ”. Wyeliminuje kwestionowane przez Prezesa Urzędu nieprawidłowości. Tym samym, w przedmiotowym zakresie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie (...)„ co znalazło swój wyraz w treści punktu I sentencji decyzji. Jednocześnie, stosownie do treści art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie (...) Prezes Urzędu nałożył na Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną obowiązek złożenia w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązania, o czym orzekł w punkcie II sentencji decyzji. 13 Stosownie do art. 83 ustawy o ochronie (...), w sprawach w niej nieuregulowanych, do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei dyspozycja art. 105 § 1 k.p.a. stanowi, iż organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania na tej podstawie jest obligatoryjne, co oznacza, iż ustalenie przesłanki bezprzedmiotowości postępowania stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej instancji przez jego umorzenie, ponieważ brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003 r. (sygn. akt III SA 2225/01) bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a w związku z tym nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Prezes Urzędu umorzył w części wszczęte uprzednio postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Łużycką Wyższą Szkołę Humanistyczną w Żarach praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie (…) , tj. w zakresie zamieszczenia przez przedsiębiorcę we wzorcu umownym pn.: Regulamin studiów w Łużyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej obowiązującym od roku szkolnego 2006/2007 następujących postanowień: „ Dziekan może skreślić studenta z listu studentów w przypadku: niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów ”(§ 34 ust. 2 tiret 3), Weryfikacja powyższego postanowienia oraz klauzuli wpisanej do rejestru klauzul pod poz. 726 doprowadziła do wniosku, iż postanowienia te nie są tożsame. Wpisane do rejestru klauzul postanowienia stanowi bowiem o tym, iż w sytuacji nieusprawiedliwionego zalegania z uiszczeniem czesnego lub innych opłat dochodzi do automatycznego skreślenia studenta z listy studentów, podczas gdy w postanowieniu którym posługuje się Szkołą zastrzeżono jedynie możliwość skreślenia studenta z listy studentów przez Dziekana w przypadku nie wniesienia przez konsumenta opłat związanych z odbywaniem studiów. Zakres tego postanowienia nie jest zatem tożsamy z klauzulą wpisaną do rejestru pod poz. 726, zgodny jest z przepisami ustawy o szkolnictwie wyższym (Dz.U.2005.164.1365 z późn. zm.), skutkiem powyższego postępowanie w powyższym zakresie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w punkcie III sentencji. Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c., od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu. Z up. Prezesa UOKiK Z-ca Dyrektora Delegatury we Wrocławiu Elżbieta Kołodziej Otrzymują: Łużycka Wyższa Szkoła Humanistyczna w Żarach (68 – 200), ul. Żagańska 11 14