RPZ-9/2009

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK W POZNANIU ul. Zielona 8, 61-851 Poznań Tel. (0-61) 852-15-17, 852-77-50, Fax (0-61) 851-86-44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl RPZ- 61/1/09/KB Poznań, dnia 27 lipca 2009 r. DECYZJA Nr RPZ 9/2009 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. nr 134, poz. 939), - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przeciwko TV Promotion Direct Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu I. na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się, za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, określone w art. 24 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, działania TV PROMOTION DIRECT Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, polegające na zamieszczaniu w „Warunkach gwarancji” dołączanej do sprzedawanej na odległość bielizny wyszczuplającej postanowienia o treści: „ Zwrotu towaru lub wymiany na inny rozmiar można dokonać jedynie w przypadku, gdy rozpakowana została tylko jedna (1) sztuka, a do całości Klient dołączy oryginalne opakowanie. ”, co jest sprzeczne z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 271 ze zm.), i stwierdza zaniechanie ich stosowania z dniem 26 lutego 2009 r.; II. na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z uprawdopodobnieniem stosowania przez TV Promotion Direct Sp. z o.o. praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, polegającej na nie podawaniu w telewizyjnych reklamach produktów informacji o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, jak również sposobie składania reklamacji, co stanowi naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 5 i 10 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz w związku z zobowiązaniem Spółki do podjęcia działań zmierzających do zaniechania naruszenia zbiorowych interesów konsumentów poprzez 2 zmianę treści reklam w taki sposób, aby zawierały wymagane przez przepisy ww. ustawy informacje zobowiązuje się TV Promotion Direct Sp. z o.o. do zamieszczenia w treści reklam telewizyjnych informacji o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, jak również sposobie składania reklamacji w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji; III . na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zobowiązuje się TV Promotion Direct Sp. z o.o. do przekazania, w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, informacji o realizacji zobowiązania nałożonego powyżej w punkcie II i przedłożenia dowodów potwierdzających zaniechanie stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów; IV. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.) w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów umarza się postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczęte w związku z podejrzeniem stosowania przez TV Promotion Direct Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, określonych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a polegających na: 1. zamieszczaniu w informacji dołączanej do przesyłanego produktu zakupionego na odległość postanowienia o treści: „ W przypadku zwrotu, nieużywany towar należy odesłać w nieprzekraczalnym terminie do 10 dni” ”, co mogło naruszać art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, 2. zamieszczaniu na stronie internetowej spółki informacji o treści: „ Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą to Państwo zrobić w ciągu 10 dni od daty otrzymania. W takiej sytuacji, prosimy o poinformowanie nas o zwrocie i przesłanie tej informacji na adres TV Promotion Direct Sp. Z O.O. 61-013 Poznań, ul. Bałtycka 6. W przypadku zwrotu należy przesłać produkt wraz z oryginalnym opakowaniem w ciągu 10 dni od momentu otrzymania przesyłki” co mogło naruszać art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny; V . na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ww. ustawy w zakresie opisanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji nakłada się na TV Promotion Direct Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 4.355 zł (słownie: cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt pięć złotych), płatną do budżetu państwa. Uzasadnienie W dniu 25 lutego 2008 r. do Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu wpłynęła skarga związana z działalnością TV PROMOTION DIRECT Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (dalej: TV Promotion lub Spółka). W związku z powyższym, w dniu 20 marca 2008 r., na podstawie art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, mające 3 na celu wstępne ustalenie, czy działania TV Promotion mogą stanowić praktyki naruszające zbiorowe interesów konsumentów. W oparciu o materiał zgromadzony w toku postępowania wyjaśniającego, postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. wszczęte zostało postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przeciwko TV Promotion w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określonych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez: 1. zamieszczanie w „Warunkach gwarancji” dołączanej do sprzedawanych na odległość produktów postanowienia o treści: „ Zwrotu towaru lub wymiany na inny rozmiar można dokonać jedynie w przypadku, gdy rozpakowana została tylko jedna (1) sztuka, a do całości Klient dołączy oryginalne opakowanie. W przypadku zwrotu lub wymiany klient pokrywa koszty przesyłki ”, co jest sprzeczne z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 271), 2. zamieszczanie w informacji dołączanej do przesyłanego przez spółkę produktu zakupionego na odległość postanowienia o treści: „ W przypadku zwrotu, nieużywany towar należy odesłać w nieprzekraczalnym terminie do 10 dni” ”, co mogło naruszać art. 7 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 3 ww. ustawy, 3. zamieszczanie na stronie internetowej spółki informacji o treści: „ Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą to Państwo zrobić w ciągu 10 dni od daty otrzymania. W takiej sytuacji, prosimy o poinformowanie nas o zwrocie i przesłanie tej informacji na adres TV Promotion Direct Sp. Z O.O. 61-013 Poznań, ul. Bałtycka 6. W przypadku zwrotu należy przesłać produkt wraz z oryginalnym opakowaniem w ciągu 10 dni od momentu otrzymania przesyłki”, co mogło naruszać art. 7 ust. 1 ww. ustawy, 4. nie podawanie w telewizyjnych reklamach produktów informacji o: a) kosztach oraz sposobie dostawy towaru, b) sposobie składania reklamacji, co jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 pkt 5 i 10 ww. ustawy. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania Spółka poinformowała, iż zacytowana treść gwarancji nie miała na celu pokrzywdzenia klientów, a jedynie zachowanie norm higienicznych (w związku z faktem, iż Spółka nie posiada technicznych możliwości odkażania i dezynfekowania użytej i zwróconej bielizny, do dalszej sprzedaży może być przeznaczona tylko fabrycznie zamknięta). Spółka powołując się na art. 7 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, zgodnie z którym to, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu, wyszła z założenia, że klient kupujący komplet składający się z 10 sztuk majtek, z których każde są oddzielnie firmowo zamknięte, wszystkie w tym samym rozmiarze, może je zwrócić w przypadku, gdyby po przymierzeniu jednej sztuki okazało się, że nabył niewłaściwy rozmiar (wówczas otwieranie pozostałych egzemplarzy w tym samym rozmiarze byłoby bezcelowe). W kolejnych wyjaśnieniach Spółka podniosła, że w jej ocenie, działanie klienta polegające na rozpakowaniu więcej niż jednego produktu nie mieści się w granicach „zwykłego zarządu”, o którym mowa w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (dalej: ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów) oraz kłóci się z istotą uprawnienia konsumenta do odstąpienia od umowy. 4 Jednocześnie jednak Spółka poinformowała, iż w związku z postawionymi zarzutami, zmieniła treść gwarancji usuwając z niej wskazane ograniczenie oraz przesłała zmienione warunki gwarancji. Odnosząc się do zarzutu zamieszczonego w pkt 2 postanowienia o wszczęciu przedmiotowego postępowania, Spółka oświadczyła, że zakwestionowane postanowienie zostało zmienione oraz przesłała dokumenty, z których wynika, że aktualnie brzmi ono następująco: „ Klient może odstąpić od umowy bez podania przyczyn, składając na niżej wskazany adres stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 (dziesięciu) dni od daty dostarczenia produktu. Zwrot produktu powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 (czternastu) dni na adres TV Market ”. Co do zarzutu z pkt 3 postanowienia o wszczęciu postępowania Spółka wyjaśniła, że zakwestionowane postanowienie zostało zaczerpnięte z art. 10 ust. 1 o ochronie niektórych praw konsumentów, zgodnie z którym termin dziesięciodniowy, w którym konsument może odstąpić od umowy, liczy się od dnia wydania rzeczy, przy czym termin „zwrot produktu” był skrótem myślowym i oznaczać miał oświadczenie o odstąpieniu. Z kolei zapis wskazujący 10 - dniowy termin do zwrotu towaru wyniknął z błędnego powtórzenia liczby 10 zamiast 14. Ponadto, Spółka oświadczyła, że kwestionowany zapis został zmodyfikowany i dostosowany do obowiązujących przepisów. Odnośnie zarzutu wskazanego w punkcie 4 Spółka wyjaśniła, że w reklamach telewizyjnych nie są podawane informacje o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, ani też o sposobie składania reklamacji, ze względu na krótki czas emisji. Informacje te są podawane klientom w trakcie rozmowy telefonicznej przez pracowników call – center w taki sposób, aby konsument mógł zanotować informację o tym kiedy nastąpi dostawa, za pośrednictwem jakiej firmy kurierskiej oraz jaki będzie jej koszt (zróżnicowany w zależności od wielkości i składu zamówienia). Na potwierdzenie powyższego, Spółka załączyła nagrania rozmów z klientami składającymi zamówienia telefoniczne, zawierające informacje o sposobie i kosztach przesyłki zamawianych produktów. Kolejnym pismem (z dnia 04.05.2009r.) Spółka wyjaśniła dodatkowo, że zamieszczanie w reklamach przedmiotowych informacji wiąże się z kilkoma problemami. Po pierwsze, nie jest możliwe precyzyjne określenie kosztów dostawy, gdyż jest to uzależnione m.in. od firmy kurierskiej, formy płatności oraz wagi przesyłki. Po wtóre natomiast, rozbudowane informacje (które w rezultacie mogą okazać się nieczytelne dla odbiorcy) to spory koszt dla Spółki. Jednocześnie jednak Spółka zobowiązała się do odpowiedniego zmodyfikowania treści reklam w taki sposób, aby zawierały one niezbędne treści określone przepisami oraz wniosła o wydanie w tym zakresie decyzji w oparciu o przepis art. 28 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i wyznaczenie terminu do wykonania zobowiązania na okres nie krótszy niż jeden miesiąc (z uwagi na uwarunkowania dotyczące produkcji reklam). Prezes Urzędu ustalił co następuje: TV PROMOTION DIRECT Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000181026. Spółka oferuje klientom dokonywanie zakupów na terenie całego kraju za pośrednictwem kanałów telewizyjnych, sklepów firmowych oraz strony internetowej: www.tvmarket.pl. W swojej ofercie posiada produkty z kategorii zdrowia, urody, fitness, domu, kuchni i rozrywki (m.in. kosmodisk, mata ozonowa, wałek do malowania – paint 5 runner, poduszka anatomiczna itd.). Spółka nie posiada katalogu oferowanych produktów, a jej reklamy są emitowane w postaci spotów reklamowych w telewizji. Telewizyjne reklamy nie zawierają informacji o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, ani też o sposobie składania reklamacji. W „Warunkach gwarancji” dołączanych przez Spółkę do bielizny wyszczuplającej zamieszczone było postanowienie o treści: „ Zwrotu towaru lub wymiany na inny rozmiar można dokonać jedynie w przypadku, gdy rozpakowana została tylko jedna (1) sztuka, a do całości Klient dołączy oryginalne opakowanie. W przypadku zwrotu lub wymiany klient pokrywa koszty przesyłki ”. W aktualnie stosowanych warunkach gwarancji wymienionego ograniczenia nie ma. W informacji dołączanej przez Spółkę do przesyłanego produktu zakupionego na odległość zamieszczane było postanowienie o treści: „ W przypadku zwrotu, nieużywany towar należy odesłać w nieprzekraczalnym terminie do 10 dni ”. Zapis ten został zmieniony i brzmi on następująco: „ Klient może odstąpić od umowy bez podania przyczyn, składając na niżej wskazany adres stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 (dziesięciu) dni od daty dostarczenia produktu. Zwrot produktu powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 (czternastu) dni na adres TV Market.” Na stronie internetowej www.tvmarket.pl widniała informacja o treści: „ Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą to Państwo zrobić w ciągu 10 dni od daty otrzymania. W takiej sytuacji, prosimy o poinformowanie nas o zwrocie i przesłanie tej informacji na adres TV Promotion Direct Sp. z o.o. 61 – 013 Poznań, ul. Bałtycka 6. W przypadku zwrotu należy przesłać produkt wraz z oryginalnym opakowaniem w ciągu 10 dni od momentu otrzymania przesyłki ”. Postanowienie to zostało zmienione i aktualnie brzmi ono następująco: „ Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą Państwo odstąpić od umowy w terminie 10-ciu dni od daty otrzymania produktu bez podania przyczyny. W takiej sytuacji prosimy o poinformowanie nas o odstąpieniu od umowy poprzez przesłanie informacji na adres TV Promotion Direct Sp. z o.o., 61-013 Poznań, ul. Bałtycka 6. Zwrot produktu na powyższy adres powinien nastąpić w terminie 14 dni. W roku 2008 Spółka osiągnęła przychód w wysokości [usunięto], przy czym przychód ze sprzedaży produktów bieliźnianych wyniósł [usunięto]. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Stwierdzenie istnienia przedmiotowej praktyki wymaga spełnienia dwóch przesłanek: bezprawności działania i naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Bezprawność, do której odwołuje się ustawodawca, tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z prawem. Stanowisko takie znajduje też oparcie w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy nowelizacyjnej z dnia 5 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 129, poz. 1102), która wprowadziła do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przepisy regulujące postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, zgodnie z którym „same przepisy art. 23a – 23d ustawy nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Działania te mogą okazać się bezprawne w razie ustalenia, że doszło do naruszenia przepisów innych ustaw, także zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów.” Pogląd ten mimo, iż odnosi się do poprzednio obowiązujących przepisów 6 ustawy, pozostaje nadal aktualny. Pojęcie „porządek prawny” obejmuje zatem nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej, a także nakazy i zakazy wynikające z norm moralnych i obyczajowych określanych, jako zasady współżycia społecznego. Bezprawność jest kategorią obiektywną. Przy jej ocenie rozważyć należy każdorazowo kwestię, czy czyn sprawcy był zgodny, czy też niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Źródłem tych zasad są normy prawa powszechnie obowiązującego - jako reguły postępowania wyznaczone przez nakazy i zakazy wynikające z norm prawa pozytywnego (w szczególności prawa cywilnego, karnego, administracyjnego, pracy, finansowego, ustaw i aktów prawnych regulujących poszczególne dziedziny gospodarki, itp.) oraz nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego, czyli tzw. dobre obyczaje (por.: G. Bieniek, Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga III. Zobowiązania. Tom I, Warszawa 2006, także Lex Polonica). O bezprawności działania decyduje całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (uzasadnienie do I PKN 267/2001 wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna – Lex Polonica). Zachowanie należy ocenić jako bezprawne, gdy przedsiębiorca podejmuje działania sprzeczne z ustawą lub nie wykonuje obowiązków, które na nim ciążą. Przykład takiego zachowania może stanowić niedopełnianie obowiązków informacyjnych spoczywających na przedsiębiorcy z mocy ustaw szczególnych. Druga z przesłanek jest spełniona, gdy dane działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów, jako zbiorowości. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów chroni bowiem interesy ogółu konsumentów, interesy nieograniczonej liczby podmiotów, których nie da się zidentyfikować, interesy konsumentów, jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym, zbiorowym. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ustawa ta określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Działania oparte na przepisach niniejszej ustawy są zatem podejmowane w interesie publicznym, w celu ochrony interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzględny warunek do uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy oceniane działania godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu uczestników rynku i poprzez to powodują zaburzenia w jego prawidłowym funkcjonowaniu. Badane praktyki Spółki, które opisano szczegółowo poniżej, godzą w interesy nie tylko poszczególnych osób, ale przede wszystkim w interesy ogółu konsumentów, całej ich zbiorowości. Niekorzystne skutki prowadzonych przez Spółkę działań mają wpływ na szeroką grupę konsumentów, którzy zawarli z nią umowy. Stanowią one zagrożenie także dla wszystkich tych konsumentów, którzy potencjalnie mogą stać się jego kontrahentami. Zachowania Spółki oddziałują lub mogą oddziaływać na nieoznaczoną grupę osób, której skład ulega systematycznym zmianom. Potencjalnie każdy może bowiem zawrzeć umowę na odległość, co naraża szeroką rzeszę podmiotów na niekorzystne konsekwencje wymierzonych przeciwko nim praktyk. Uwzględniając charakter praktyk opisanych w niniejszej decyzji należało stwierdzić, że w rozważanej sprawie przesłanka naruszenia interesu publicznoprawnego sformułowana w art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona, co przesądziło o tym, że Prezes Urzędu posiada kompetencję do prowadzenia działań i wydania tej decyzji w niniejszej sprawie. W odniesieniu do działań TV Promotion opisanych w sentencji decyzji, ich bezprawność należy wywieść z przepisów ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. 7 Umowy zawierane z konsumentami bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania na odległość, a zatem umowy zawierane na odległość, podlegają szczególnemu reżimowi prawnemu ww. ustawy Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, umowami na odległość są umowy zawierane z konsumentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, w szczególności drukowanego lub elektronicznego formularza zamówienia niezaadresowanego lub zaadresowanego, listu seryjnego w postaci drukowanej lub elektronicznej, reklamy prasowej z wydrukowanym formularzem zamówienia, reklamy w postaci elektronicznej, katalogu, telefonu, telefaksu, radia, telewizji, automatycznego urządzenia wywołującego, wizjofonu, wideotekstu, poczty elektronicznej lub innych środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. 144, poz. 1204), pod warunkiem że kontrahentem konsumenta jest przedsiębiorca, który w taki sposób zorganizował swoją działalność. Nie ulega wątpliwości, że TV Promotion dokonując sprzedaży towarów za pośrednictwem witryny internetowej www.tvmarket.pl oraz przy wykorzystaniu reklamy telewizyjnej, która spełnia jednocześnie przesłanki skutecznej oferty (tj. określa istotne postanowienia umowy), zawiera z konsumentami umowy na odległość w rozumieniu ww. ustawy. Opisana działalność Spółki jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły. Powyższe przesądza o tym, że do rozważanych w ramach niniejszego postępowania stosunków prawnych pomiędzy TV PROMOTION DIRECT Sp. z o.o., a konsumentami stosuje się przepisy ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. I. Zgodnie z art. 7 ust. 3 ww. ustawy, w razie odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Z kolei w świetle art. 17 ww. ustawy, nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1 – 16 e ustawy, także w razie dokonania wyboru prawa obcego. Strony w drodze umowy mogą uregulować powyższą kwestię odmiennie niż w ustawie, jednak tylko przyznając konsumentowi prawo do odstąpienia od umowy w szerszym zakresie. Spółka zamieszczała w „Warunkach gwarancji” dołączanych do bielizny wyszczuplającej postanowienie o treści: „ Zwrotu towaru lub wymiany na inny rozmiar można dokonać jedynie w przypadku, gdy rozpakowana została tylko jedna (1) sztuka, a do całości Klient dołączy oryginalne opakowanie. ” Rozpatrując zgodność z prawem powyższego postanowienia należy podkreślić na wstępie, iż mimo że znajduje się ono w dokumencie gwarancyjnym, to nie ulega wątpliwości, że dotyczy ono odstąpienia od umowy zawartej na odległość. W stosowanym przez Spółkę i dołączanym do bielizny wyszczuplającej dokumencie gwarancyjnym zawarte bowiem zostały nie tylko postanowienia typowe dla gwarancji jakości, ale również postanowienia wykraczające poza treść właściwą dla gwarancji, m.in. regulacje dotyczące odstąpienia od umowy zawartej na odległość. Dokument, o którym mowa powyżej, należy zatem traktować jako swoiste ogólne warunki umowy sprzedaży zawierające gwarancję. Należy podkreślić, że w jego treści oprócz ww. postanowienia jest też mowa o zwrocie towaru, którego można 8 dokonać w ciągu 10 dni od dnia otrzymania przesyłki. Ponadto, w pkt 1 gwarancji regulowane są obowiązki gwaranta, do których należą: naprawa lub wymiana towaru na nowy. Co za tym idzie, konsument w ramach tak skonstruowanej gwarancji, może domagać się jedynie naprawy lub wymiany towaru, natomiast nie może odstąpić od umowy i dokonać zwrotu towaru. W związku z powyższym, postanowienie dotyczące odstąpienia od umowy i zwrotu towaru nie stanowi elementu gwarancji, a jest informacją na temat warunków odstąpienia od umowy zawartej na odległość, tym bardziej, że w przedmiotowym dokumencie określony jest też termin odstąpienia (10 dni od dnia otrzymania przesyłki). Konkludując, dokument ten – oceniany przez pryzmat jego treści, a nie wyłącznie nazwy – stanowi zarówno gwarancję, jak i stosowane przez Spółkę ogólne warunki sprzedaży. Dokonując oceny stanowiska TV Promotion prezentowanego w toku postępowania Prezes Urzędu uznał, że rozpakowanie kilku sztuk zamówionego towaru, nie może stanowić przekroczenia granic zwykłego zarządu. Za czynności zwykłego zarządu uznać należy wszelkie czynności mające na celu utrzymanie rzeczy w dotychczasowym stanie oraz zarządzanie nią w celu umożliwienia korzystania z niej i pobierania pożytków, a ponadto dokonywanie tych czynności bez nadmiernych kosztów. W ocenie Prezesa Urzędu zatem zwykły zarząd odnosi się do kryteriów jakościowych, a nie ilościowych, w związku z czym prawo do sprawdzenia stanu rzeczy nie może zostać ograniczone do jednej sztuki, a ponadto rozpakowanie rzeczy (nie połączone z uszkodzeniem, czy zniszczeniem) nie powoduje zmiany jej stanu. W tym kontekście za chybione należy uznać twierdzenie Spółki, że istotą prawa do odstąpienia od umowy jest zapewnienie konsumentowi możliwości zweryfikowania informacji zawartych w reklamie produktu, nie zaś na umożliwieniu mu nieodpłatnego używania towaru przez określony czas i to jeszcze w sposób, który powoduje, że towar nie nadaje się do dalszego wykorzystania. Zdaniem Prezesa Urzędu, samo rozpakowanie kolejnej sztuki towaru nie prowadzi jeszcze do zmiany stanu rzeczy. Nie ulega natomiast wątpliwości, że w przypadku zmiany stanu rzeczy obowiązkiem konsumenta jest przywrócenie jej do stanu poprzedniego, a w przypadku gdyby okazało się to niemożliwe będzie ponosił on odpowiedzialność z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia. Kwestia ta jest jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, dotyczy bowiem sytuacji przekroczenia granic zwykłego zarządu, którym nie jest rozpakowanie towaru. W kontekście argumentu Spółki, że w sytuacji kiedy klient kupuje komplet składający się z 10 sztuk majtek w tym samym rozmiarze, wystarczające jest otwarcie jednej z nich należy również wskazać, że zakwestionowane postanowienie nie odnosi się wyłącznie do sytuacji kiedy konsument zamawia kilka identycznych sztuk towaru, ale może być też stosowane przez Spółkę, kiedy zamówienie dotyczy kilku różnych sztuk towaru (np.: w różnych rozmiarach). Odnosząc się z kolei do argumentów Spółki dotyczących strat finansowych ponoszonych w związku z korzystaniem przez konsumentów z prawa do odstąpienia od umowy, należy podkreślić, że przedsiębiorca, który zawiera z konsumentami umowy na odległość i w dodatku sprzedaje w ten sposób bieliznę musi liczyć się z ryzykiem wynikającym ze zwiększonych uprawnień konsumentów w porównaniu ze sprzedażą tradycyjnymi kanałami dystrybucji. 9 Konkludując, nie ulega wątpliwości, że zachowanie Spółki w rozważanym powyżej zakresie było bezprawne. Prezes Urzędu uznał również, że naruszyło ono zbiorowe interesy konsumentów, albowiem ograniczało prawa nieograniczonej liczby konsumentów (aktualnych i potencjalnych nabywców jej produktów) do zwrotu towaru. Z uwagi na powyższe Prezes Urzędu uznał wyżej opisane zachowanie Spółki za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą jej zaniechanie. Spółka oświadczyła, że zaniechała stosowania praktyki z dniem 26.02.2009r., wykreślając zakwestionowane postanowienie z warunków gwarancji. Analiza nowych warunków gwarancji potwierdziła ww. okoliczność. Wobec powyższego, orzeczono jak w pkt I sentencji decyzji. II. Zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania - że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 powołanej ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu, może w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Przytoczony powyżej przepis jako przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji przez Prezesa Urzędu wskazuje: uprawdopodobnienie stosowania praktyki oraz zobowiązanie się przedsiębiorcy, któremu jest zarzucane takie naruszenie, do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieżenia naruszeniom. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 5 i 10 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o kosztach oraz sposobie dostawy, a także sposobie składania reklamacji. Momentem granicznym udzielenia konsumentowi tych informacji jest złożenie propozycji zawarcia umowy. W przypadku działań Spółki informacje te powinny znaleźć się w telewizyjnych reklamach. Obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, stanowi jedną z generalnych zasad prawa umów. Zasada ta wynika z obowiązku lojalnego kontraktowania, który można wyprowadzić m.in. z treści art. 354 k.c. Wymaga podkreślenia, iż kryteria słuszności kontraktowej doznają szczególnego zaostrzenia w przypadku obrotu konsumenckiego, uwzględniając postulat ochrony słabszej strony umowy. Konsumentom, których pozbawia się dostępu do informacji i wiedzy, w sposób istotny ogranicza się wolność podejmowania świadomych decyzji rynkowych. Obowiązek informowania obejmuje każde stadium kontraktowe. Uczciwość obrotu nakazuje ponadto udostępnienie konsumentom wszystkich tych informacji, które są niezbędne dla dokonania świadomego, opartego na prawdziwych, rzetelnych i pełnych informacjach wyboru, co do związania się określonym kontraktem. 10 Obowiązek przedsiębiorcy w zakresie udzielania informacji nabiera szczególnego znaczenia w przypadku umów zawieranych na odległość. Niebezpieczeństwa związane z brakiem jednoczesnej obecności kontrahentów polegają bowiem m.in. na utrudnieniu partycypacji konsumenta we współpracy kontraktowej, utrudnieniu zapoznania się z przedmiotem świadczenia, a także na utrudnieniu realizacji odpowiedzialności za niewykonanie (nienależyte wykonanie) umowy. Bezsporny w niniejszej sprawie był fakt, że Spółka nie podawała wymienionych informacji w telewizyjnych reklamach oferowanych produktów. W piśmie z dnia 5 lutego 2009 r. Spółka powoływała się na art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 ze zm.), zgodnie z którym, w przypadku gdy ze specyfiki środka komunikowania się z konsumentami stosowanego dla danej praktyki rynkowej wynikają ograniczenia przestrzenne lub czasowe, ograniczenia te i wszystkie środki podjęte przez przedsiębiorcę w celu udostępnienia informacji konsumentom w inny sposób uwzględnia się przy ocenie, czy doszło do pominięcia informacji , uzasadniając w ten sposób podawanie ww. informacji w trakcie rozmowy telefonicznej przez pracowników call – center. Wyjaśniła jednocześnie, iż w reklamach telewizyjnych ww. informacje nie są podawane ze względu na krótki czas emisji. Powyższą argumentację należy uznać za chybioną. Po pierwsze, wymieniony przepis ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym nie wyłącza bezwzględnie obowiązujących przepisów innych ustaw, po wtóre natomiast konsument ma zagwarantowane prawo do uzyskania ściśle określonych informacji w momencie złożenia mu propozycji zawarcia umowy, czyli w chwili zapoznawania się z reklamą telewizyjną. Prezes Urzędu nie kwestionuje faktu, że wymagane prawem informacje Spółka mogła przekazywać poprzez infolinię, ale jest to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Istotą zakwestionowanej praktyki jest bowiem okoliczność, że konsument nie uzyskiwał tych informacji w odpowiednim momencie i bez podejmowania żadnych dodatkowych czynności, których przepisy prawne od niego nie wymagają. Zakwestionowane działanie Spółki może również naruszać zbiorowe interesy konsumentów pozbawiając ich prawa do rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Konsumenci pozbawieni są szczegółowych informacji o całkowitych kosztach nabycia towaru (koszty dostawy) i sposobie jego dostarczenia, co utrudnia im podjęcie racjonalnej decyzji co do dokonania zakupu. Konsumenci nie są także w sposób prawidłowy informowani o zasadach realizacji swoich uprawnień (sposób składania reklamacji), co może prowadzić do zaniechania korzystania z nich lub do odmowy uwzględnienia określonych roszczeń. W ocenie Prezesa Urzędu, powyższe okoliczności uprawdopodobniają, że TV Promotion stosuje praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów określoną w art. 24ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów . Zaistniała zatem pierwsza przesłanka uzasadniająca wydanie decyzji w trybie art. 28 ww. ustawy. W toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów Spółka zobowiązała się do zmodyfikowania treści reklam oferowanych produktów w taki sposób, aby reklamy te zawierały elementy wymagane przez przepisy prawa, tzn. informacje o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, jak również sposobie składania reklamacji. 11 W ocenie Prezesa Urzędu działania, do których zobowiązała się Spółka zmierzają bezpośrednio do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów i gwarantują, że praktyka ta nie będzie stosowana w przyszłości. W świetle powyższego, w ocenie Prezesa Urzędu uzasadnione jest przyjęcie zobowiązania TV Promotion i odstąpienie od dalszego prowadzenia postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w przedmiotowym zakresie. Spółka wniosła o wyznaczenie terminu do wykonania zobowiązania na okres nie krótszy niż jeden miesiąc, uzasadniając to uwarunkowaniami dotyczącymi produkcji reklam. W związku z powyższym, Prezes Urzędu na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wyznaczył Spółce termin dwóch miesięcy, licząc od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, do zamieszczenia w treści reklam telewizyjnych informacji o kosztach oraz sposobie dostawy towaru, jak również sposobie składania reklamacji. W ocenie Prezesa Urzędu wyznaczony termin stwarza Spółce realną możliwość wywiązania się z nałożonego zobowiązania. Wobec powyższego, orzeczono jak w pkt II sentencji decyzji. III. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy Prezes Urzędu zobowiązał Spółkę do przekazania, w terminie trzech miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, informacji o realizacji zobowiązania nałożonego w punkcie II decyzji i przedłożenia dowodów potwierdzających zaniechanie stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. IV. Spółce postawiono również zarzuty stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określonych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a polegających na zamieszczaniu w informacji dołączanej do przesyłanego produktu zakupionego na odległość postanowienia o treści: „ W przypadku zwrotu, nieużywany towar należy odesłać w nieprzekraczalnym terminie do 10 dni” ” oraz zamieszczaniu na stronie internetowej spółki informacji o treści: „ Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą to Państwo zrobić w ciągu 10 dni od daty otrzymania. W takiej sytuacji, prosimy o poinformowanie nas o zwrocie i przesłanie tej informacji na adres TV Promotion Direct Sp. Z O.O. 61-013 Poznań, ul. Bałtycka 6. W przypadku zwrotu należy przesłać produkt wraz z oryginalnym opakowaniem w ciągu 10 dni od momentu otrzymania przesyłki” co mogło naruszać art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, konsument, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni, liczonym zgodnie z art. 10 ust. 1 - od dnia wydania rzeczy, przy czym do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Stosownie do art. 9 ust. 3 ww. ustawy, przedsiębiorca zawierający z konsumentem umowę na odległość jest obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśmie najistotniejszych informacji związanych z tą umową, wymienionych w art. 9 ust. 1 ustawy, czyli również o prawie odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art. 10 ust. 3. 12 Spółka dołączała do przesyłanego produktu zakupionego na odległość informację o treści: „ W przypadku zwrotu, nieużywany towar należy odesłać w nieprzekraczalnym terminie do 10 dni ”. Z kolei na prowadzonej stronie internetowej www.tvmarket.pl Spółka podawała następującą informację: „Jeśli chcieliby Państwo zwrócić produkt, mogą to Państwo zrobić w ciągu 10 dni od daty otrzymania. W takiej sytuacji, prosimy o poinformowanie nas o zwrocie i przesłanie tej informacji na adres TV Promotion Direct Sp. Z o.o. 61-013 Poznań, ul. Bałtycka 6. W przypadku zwrotu należy przesłać produkt wraz z oryginalnym opakowaniem w ciągu 10 dni od momentu otrzymania przesyłki” Wnikliwa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła do wniosku, że informacje podawane przez Spółkę nie dotyczą kwestii prawa odstąpienia od umowy, lecz kwestii zwrotu towaru jako czynności faktycznej, dokonywanej po złożeniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Pozostają zatem poza regulacją zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, która stanowiła punkt odniesienia dla oceny bezprawności zachowania Spółki. W ostatecznym rachunku przemawia za tym wykładnia zacytowanej powyżej informacji zamieszczanej przez Spółkę na stronie internetowej, w świetle której warunkiem dokonania zwrotu zakupionego produktu jest poinformowanie Spółki o zwrocie i przesłanie informacji na wskazany adres. W ocenie Prezesa Urzędu, to „poinformowanie o zwrocie” należy w tym przypadku traktować jako oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Innymi słowy, Spółka nie utożsamia zwrotu towaru (jako czynności faktycznej) z odstąpieniem od umowy (jako czynności prawnej). Konkludując, informacje przekazywane konsumentom przez Spółkę, jakkolwiek nie do końca jednoznaczne, nie mogą być uznane za wprowadzające w błąd i bezprawne w rozumieniu art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Rozważać można ewentualnie zakreślony przez Spółkę termin do zwrotu towaru (10 dni) jako rażąco krótki. Ta kwestia pozostaje jednak poza zakresem niniejszego rozstrzygnięcia albowiem nie była ona przedmiotem zarzutów stawianych przez Prezesa Urzędu. Niezależnie od tego wskazać należy, że Spółka dokonała zmian w informacji w sposób, który usuwa jakiekolwiek wątpliwości co do uprawnień konsumentów. Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o którym stanowi ww. przepis, oznacza brak któregokolwiek z elementów materialnego stosunku prawnego, tj. elementu podmiotowego lub przedmiotowego. Okoliczności stanowiące podstawę do umorzenia postępowania mogą pojawić się zarówno przed wszczęciem postępowania, jak i w jego trakcie. W/w przepis znajduje więc zastosowanie nawet wówczas, gdy przesłanka czyniąca postępowanie bezprzedmiotowym istniała już w chwili jego wszczęcia, ale stała się organowi znana dopiero w toku postępowania administracyjnego. Umorzenie postępowania nie jest zależne ani od woli organu administracji, ani, tym bardziej, pozostawione do uznania organu - organ ten jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Na podstawie art. 26 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jeśli Prezes Urzędu stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 ww. ustawy, to wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazuje zaniechanie jej stosowania. W niniejszej sprawie nie została spełniona pierwsza z przesłanek koniecznych dla stwierdzenia praktyki z art. 24 ww. ustawy, tj. bezprawność, niemożliwe zatem było wydanie decyzji stwierdzającej stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, a postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. 13 Wobec powyższego, orzeczono jak w pkt IV sentencji decyzji. V. Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może w drodze decyzji nałożyć na przedsiębiorcę, który dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, w rozumieniu art. 24 ustawy, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary . Z powołanego wyżej przepisu wynika, że kara pieniężna ma charakter fakultatywny. Zatem o tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego przedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, Prezes Urzędu. Zwrócić należy uwagę, iż przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie określają jakichkolwiek przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 ww. ustawy te okoliczności, które Prezes Urzędu winien uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej wymieniając okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu uznał za zasadne nałożenie na Przedsiębiorcę kary pieniężnej za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów opisane w punkcie I sentencji decyzji. Ustalając wymiar kary Prezes Urzędu dokonał w pierwszej kolejności oceny wagi naruszenia, na podstawie której ustalono kwotę bazową, stanowiącą podstawę do dalszej kalkulacji kary, a następnie uwzględniając wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające odpowiednio modyfikował ustaloną wysokość kwoty bazowej. W 2008 roku Spółka osiągnęła przychód w wysokości [usunięto]. Maksymalna wysokość kary, jaką Prezes Urzędu mógł nałożyć wynosi zatem [usunięto]. Na wagę naruszenia wpływ ma etap, na którym doszło do stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. W niniejszej sprawie praktyka Spółki opisana w punkcie I sentencji decyzji jako ukierunkowana na ograniczenie prawa konsumentów do odstąpienia od umowy w przypadku rozpakowania więcej niż jednej sztuki towaru ujawniła się na etapie wykonywania kontraktu. Oceniając szkodliwość naruszenia, Prezes Urzędu wziął pod uwagę m.in. charakter produktu, którego dotyczy zakwestionowana praktyka. W ocenie organu orzekającego, bielizna wyszczuplająca nie jest produktem pierwszej potrzeby, a konsumencka grupa jego odbiorców jest stosunkowo wąska. Biorąc pod uwagę powyższe Prezes Urzędu uznał za zasadne ustalenie kwoty bazowej kary pieniężnej na poziomie [usunięto] przychodu TV Promotion, tj. [usunięto]. W ocenie Prezes Urzędu tak ustalona kwota bazowa jest adekwatna do szkodliwości naruszenia. Ustalając wymiar kary Prezes Urzędu wziął również pod uwagę, że zakwestionowane działanie dotyczyło tylko jednego rodzaju produktu oferowanego przez Spółkę jedynie sezonowo (bielizny wyszczuplającej), a przychód osiągnięty przez Spółkę ze sprzedaży produktów bieliźnianych wyniósł [usunięto] i stanowił jedynie około [usunięto] ogółu jej przychodów. W ocenie Prezesa Urzędu okoliczność, że działalność Spółki, której dotyczy praktyka opisana w punkcie I sentencji decyzji generuje jedynie niewielki odsetek jej przychodów, uzasadnia zmniejszenie ustalonej kwoty bazowej kary o [usunięto] tj. do kwoty [usunięto] zł. Jako najistotniejszą okoliczność łagodzącą w niniejszej sprawie Prezes Urzędu potraktował zaniechanie stosowania zakwestionowanej praktyki przez TV Promotion 14 niezwłocznie po wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Za zmniejszeniem wymiaru kary przemawiała także aktywna współpraca Spółki z Prezesem Urzędu w toku całego postępowania. Spółka wyczerpująco i terminowo odpowiadała na wszystkie wezwania Prezesa Urzędu, a także dobrowolnie wyjaśniała przyczyny zaistniałych nieprawidłowości. Prezes Urzędu nie doszukał się natomiast okoliczności obciążających wpływających na zaostrzenie wymiaru kary. Konkludując, uwzględniając wszystkie okoliczności łagodzące Prezes Urzędu uznał za zasadne obniżenie ustalonej kwoty bazowej o [usunięto] i w punkcie IV sentencji decyzji nałożył na Spółkę karę w wysokości 4.355 zł, co stanowi około [usunięto] przychodu Spółki. Zdaniem Prezesa Urzędu, tak określona kara spełni zarówno rolę represyjną jako odczuwalna sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców prowadzących sprzedaż na odległość przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwóch tygodni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Jarosław Krüger Otrzymuje: mec. Piotr Kryczek Chajec, Don-Siemion & Żyto ul. Lwowska 19 00 – 660 Warszawa