RWA-53/2008

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-61-27/08/JKa Warszawa, dn. 2 grudnia 2008 r. DECYZJA Nr RWA-53/2008 I. Na podstawie art. 26 ust. 1 w zwi ą zku z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939), po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów przeciwko Przedsi ę biorstwu Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o. o. z siedzib ą w Radomiu, - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, uznaje si ę dzia ł anie Przedsi ę biorstwa Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu, polegaj ą ce na stosowaniu we wzorcach umów na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych postanowie ń o tre ś ci: „ Zmiana cen ustalonych przez Zleceniobiorc ę i okre ś lonych w pkt. 1 podana b ę dzie do wiadomo ś ci mieszka ń ców w Urz ę dzie Gminy (…) bez stosowania zawiadomie ń indywidualnych. Nie b ę dzie to stanowi ć zmiany tre ś ci umowy ”. za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą c ą na stosowaniu postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o których mowa w art. 479 45 Kodeksu post ę powania cywilnego, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – i nakazuje zaniechanie jej stosowania. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nak ł ada si ę na Przedsi ę biorstwo Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o. o. z siedzib ą w Radomiu kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 12 500 z ł (s ł ownie: dwana ś cie tysi ę cy pi ęć set z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. UZASADNIENIE Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie w zwi ą zku z przeprowadzonym post ę powaniem wyja ś niaj ą cym maj ą cym na celu ustalenie, czy na lokalnych rynkach us ł ug odbierania odpadów komunalnych od w ł a ś cicieli nieruchomo ś ci oraz sk ł adowania odpadów komunalnych na terenie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej Delegatury zachodz ą okoliczno ś ci wskazuj ą ce na mo ż liwo ść naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, post ę powania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, b ą d ź naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniaj ą ce podj ę cie dzia ł a ń okre ś lonych w odr ę bnych ustawach (sygn. RWA-401-2/07/GM) przeprowadzi ł kontrol ę tre ś ci wzorców umów na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych stosowanych przez przedsi ę biorców w obrocie konsumenckim, w tym tre ś ci wzorca umowy zatytu ł owanego „Umowa na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych nr” , którym w obrocie konsumenckim pos ł uguje si ę Przedsi ę biorstwo Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu (dalej równie ż : Przedsi ę biorca lub Spó ł ka) . Wyniki wst ę pnej analizy tre ś ci postanowie ń wzorca umowy da ł y podstaw ę do sformu ł owania wniosku, ż e jedno z nich jest zbie ż ne z brzmieniem postanowie ń wpisanych ju ż do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. (dalej równie ż : rejestr), prowadzonego przez Prezesa Urz ę du. W zwi ą zku z powy ż szym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. zosta ł o wszcz ę te post ę powanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów poprzez stosowanie postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c., co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jednocze ś nie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. Prezes Urz ę du zaliczy ł w poczet materia ł ów dowodowych pismo Spó ł ki z dnia 23 stycznia 2008 roku wraz z za łą cznikami uzyskane przez Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego wszcz ę tego postanowieniem o sygn. RWA-401-2/07/GM. Zawiadamiaj ą c Przedsi ę biorc ę o wszcz ę ciu przedmiotowego post ę powania, Prezes Urz ę du wezwa ł go do ustosunkowania si ę do zarzutów zawartych w postanowieniu o wszcz ę ciu post ę powania oraz do przekazania wskazanych w pi ś mie informacji o zakresie czasowym pos ł ugiwania si ę w obrocie zakwestionowanym wzorcem umowy oraz o liczbie umów zawartych pomi ę dzy przedsi ę biorc ą a klientami. W odpowiedzi na wezwanie Spó ł ka, w swym pi ś mie z dnia 16 maja 2008 r. oznajmi ł a, ż e nie zgadza si ę ze stawianym zarzutem. W opinii Spó ł ki kwestionowane postanowienie zosta ł o wyrwane z kontekstu stosowanego przez Spó ł k ę wzorca umowy, a Prezes Urz ę du dokonuje jego w ł asnej interpretacji. W opinii Spó ł ki postanowienie zakwestionowane przez Prezesa Urz ę du nie jest to ż same z postanowieniem wpisanym do rejestru pod numerem 400, które zosta ł o powo ł ane w uzasadnieniu stawianego Spó ł ce zarzutu. To ostatnie dotyczy bowiem sytuacji, w której przedsi ę biorca wprowadza op ł at ę w dowolnie wybranym przez siebie terminie nie informuj ą c o tym konsumenta i stawiaj ą c go przed faktem dokonanym. Natomiast postanowienie 2 kwestionowane w niniejszym post ę powaniu stosowane przez Spó ł k ę przewiduje ka ż dorazowe poinformowanie konsumentów o planowanej zmianie op ł aty poprzez og ł oszenie we w ł a ś ciwym dla mieszka ń ców urz ę dzie gminy, co – w opinii Spó ł ki – jest zwyczajowo przyj ę tym sposobem komunikowania si ę w ś ród spo ł eczno ś ci gminnej. Jak wyja ś ni ł a Spó ł ka za bezzasadno ś ci ą stawianego jej zarzutu przemawia równie ż okoliczno ść , i ż we wzorcu umownym stosowanym przez Spó ł k ę znajduje si ę warunek umowny ś ci ś le koresponduj ą cy z kwestionowanym przez Prezesa Urz ę du postanowieniem o tre ś ci: „Ka ż da ze stron mo ż e j ą wypowiedzie ć bez zachowania terminu wypowiedzenia w przypadku nieprzestrzegania postanowie ń niniejszej umowy lub w przypadku braku p ł atno ś ci za ś wiadczone us ł ugi (§3 pkt 1b wzorca).” Jak wynika z pisma Przedsi ę biorcy z dnia 16 maja 2008 r. na mocy przytoczonego postanowienia konsument mo ż e natychmiast rozwi ą za ć umow ę w przypadku, gdy uzna, ż e Przedsi ę biorca „nie przestrzega umowy, bo np. og ł osi ł now ą op ł at ę , która zdaniem konsumenta jest zbyt wysoka”. Zdaniem Spó ł ki okoliczno ść , i ż przytoczony warunek umowny umo ż liwiaj ą cy konsumentowi rozwi ą zanie umowy ś ci ś le koresponduje z kwestionowanym przez Prezesa Urz ę du w niniejszym post ę powaniu postanowieniem sprawia, ż e interes konsumentów jest w pe ł ni zabezpieczony. Oznacza to, ż e ż adne z postanowie ń , którymi pos ł uguje si ę Spó ł ka nie mie ś ci si ę w hipotezie klauzul niedozwolonych. Spó ł ka w swym pi ś mie z dnia 16 maja 2008 r. podnios ł a równie ż , ż e nie jest zasadnym twierdzenie Prezesa Urz ę du, i ż zarzucane jej praktyki dotycz ą nieograniczonej liczby konsumentów, których nie sposób zindywidualizowa ć . Spó ł ka wnios ł a o umorzenie post ę powania. W jej opinii w przedmiotowej sprawie nie dosz ł o do naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Pismem z dnia 14 listopada 2008 r. Prezes Urz ę du zawiadomi ł Przedsi ę biorc ę o zako ń czeniu post ę powania dowodowego w przedmiotowej sprawie. Jednocze ś nie stronie zosta ł wyznaczony termin na zapoznanie si ę z aktami sprawy. Strona skorzysta ł a z przys ł uguj ą cego jej uprawnienia i zapozna ł a si ę z aktami sprawy. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , co nast ę puje Spó ł ka Przedsi ę biorstwo Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu, wpisana do Krajowego Rejestru S ą dowego pod numerem 0000177570, prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą polegaj ą c ą m.in. na ś wiadczeniu us ł ug w zakresie wywozu nieczysto ś ci sta ł ych, w tym odpadów komunalnych. Przy zawieraniu z konsumentami umów o wywóz odpadów zmieszanych komunalnych sta ł ych i odbiór odpadów gromadzonych selektywnie Spó ł ka pos ł uguje si ę wzorcami umowy w rozumieniu art. 384 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), które – jak wynika z pisma Spó ł ki z dnia 16 maja 2008 r. – obowi ą zuj ą w obrocie od lipca 2006 r. Umowy zawierane by ł y z mieszka ń cami gmin, tj. Jasieniec, Jastrz ą b, Wierzbica, Goszczyn, Grójec, Jedlnia Letnisko, St ą porków. Na podstawie wzorca zawieraj ą cego kwestionowane przez Prezesa Urz ę du postanowienia zawartych zosta ł o z konsumentami 2951 umów. Po przeprowadzeniu analizy tego wzorca Prezes Urz ę du ustali ł , zawiera postanowienia o nast ę puj ą cej tre ś ci: „Zmiana cen ustalonych przez Zleceniobiorc ę i okre ś lonych w pkt. 1 podana b ę dzie do wiadomo ś ci mieszka ń ców w Urz ę dzie Gminy (…) bez stosowania zawiadomie ń indywidualnych. Nie b ę dzie to stanowi ć zmiany tre ś ci umowy” 3 W trakcie prowadzonego post ę powania Spó ł ka nie dokonywa ł a ż adnych modyfikacji wzorca umownego w zakresie stawianych zarzutów. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, „zakazane jest stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów”, przez które stosownie do definicji zawartej w art. 24 ust. 2 rozumie si ę „ godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy” . Zbiorowe interesy konsumentów podlegaj ą zatem ochronie przed wymierzonymi w nie naruszeniami, polegaj ą cymi na sprzecznych z prawem dzia ł aniach przedsi ę biorców. Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie reguluj ą konstrukcji bezprawno ś ci dzia ł a ń przedsi ę biorcy. Dzia ł ania te mog ą okaza ć si ę bezprawne w razie ustalenia, ż e dosz ł o do naruszenia przepisów innych ustaw, ale tak ż e zasad wspó łż ycia spo ł ecznego i dobrych obyczajów. Bezprawno ść jest tak ą cech ą dzia ł ania, która polega na jego sprzeczno ś ci z normami prawa lub zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego, bez wzgl ę du na win ę , a nawet ś wiadomo ść sprawcy. Dla ustalenia bezprawno ś ci dzia ł ania wystarczy ustalenie, ż e okre ś lone zachowanie koliduje z przepisami prawa. (por. Janusz Szwaja (red.) Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Komentarz , Warszawa 2000, s. 117-118). Przepisy reguluj ą ce post ę powanie w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów w wi ę kszo ś ci maj ą charakter procesowy. Materialnoprawne przes ł anki, istotne z punktu widzenia wydania decyzji, znajduj ą si ę w innych ni ż ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów aktach prawa powszechnie obowi ą zuj ą cego. Prezes Urz ę du oceniaj ą c zachowanie Przedsi ę biorcy pod k ą tem ewentualnego naruszenia przepisów zakazuj ą cych stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, musi zatem co do zasady stosowa ć inne akty prawa powszechnie obowi ą zuj ą cego i na ich podstawie stwierdzi ć , czy dzia ł anie przedsi ę biorcy by ł o bezprawne. Jak wy ż ej wspomniano, art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów definiuje praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów jako godz ą ce w nie bezprawne zachowanie przedsi ę biorcy. Jednocze ś nie artyku ł ten zawiera przyk ł adowe wyliczenie zachowa ń przedsi ę biorców uwa ż anych za naruszaj ą ce zbiorowe interesów konsumentów. W otwartym katalogu zakazanych praktyk ustawodawca umie ś ci ł stosowanie postanowie ń wzorów umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone (pkt 1), naruszenie przez przedsi ę biorc ę obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji (pkt 2), nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3). Aby okre ś lone zachowanie mog ł o zosta ć uznane za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest łą czne spe ł nienie dwóch przes ł anek, mianowicie zaistnie ć musi - po pierwsze - bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, które - po drugie - narusza zbiorowe interesy konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera legaln ą definicj ę przedsi ę biorcy. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy pod poj ę ciem przedsi ę biorcy rozumie si ę przedsi ę biorc ę w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, a tak ż e: (a) osob ę fizyczn ą , osob ę prawn ą , a tak ż e jednostk ę organizacyjn ą nie maj ą c ą osobowo ś ci prawnej, której ustawa przyznaje zdolno ść prawn ą , organizuj ą c ą lub ś wiadcz ą c ą us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, (b) osob ę fizyczn ą wykonuj ą c ą zawód we w ł asnym imieniu i na w ł asny rachunek lub prowadz ą c ą dzia ł alno ść w ramach wykonywania takiego zawodu, (c) osob ę fizyczn ą , która posiada kontrol ę , w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsi ę biorc ą , cho ć by nie prowadzi ł a dzia ł alno ś ci gospodarczej 4 w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, je ż eli podejmuje dalsze dzia ł ania podlegaj ą ce kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, (d) zwi ą zek przedsi ę biorców w rozumieniu pkt 2 - na potrzeby przepisów dotycz ą cych praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę oraz praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Przedsi ę biorstwo Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu jest spó ł k ą prawa handlowego wpisan ą do Krajowego Rejestru S ą dowego, prowadz ą c ą we w ł asnym imieniu dzia ł alno ść gospodarcz ą . Nie ulega zatem w ą tpliwo ś ci, i ż Spó ł ka posiada status przedsi ę biorcy w rozumieniu powo ł ywanego powy ż ej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Oznacza to, ż e przy wykonywaniu dzia ł alno ś ci gospodarczej Spó ł ka podlega rygorom okre ś lonym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym jej dzia ł ania mog ą podlega ć ocenie w aspekcie naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Jak wskazano powy ż ej, bezprawno ść dzia ł a ń przedsi ę biorcy co do zasady wynika z naruszenia innych przepisów powszechnie obowi ą zuj ą cych, niemniej nale ż y wskaza ć , i ż ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w jednym przypadku identyfikuje wprost jako bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy polegaj ą ce na stosowaniu postanowie ń wzorców umownych uznanych za niedozwolone i wpisanych do rejestru, prowadzonego przez Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jak wynika z wyroku SOKiK z dnia 25 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Ama 51/03), w oparciu o art. 24 ust. 2 mo ż na sformu ł owa ć samoistn ą przes ł ank ę bezprawno ś ci, je ż eli ustali si ę , ż e przedsi ę biorca stosowa ł postanowienia wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. A zatem wykazanie, ż e przedsi ę biorca wprowadzi ł do obrotu wzorzec umowny zawieraj ą cy postanowienia o tre ś ci ju ż wpisanej do rejestru klauzul abuzywnych stanowi wystarczaj ą c ą przes ł ank ę do uznania bezprawno ś ci dzia ł ania tego przedsi ę biorcy. Nale ż y bowiem podnie ść , i ż stosowanie postanowienia, które po uznaniu go przez SOKiK za niedozwolone zosta ł o wpisane do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych, jest prawnie zakazane. Prawomocny wyrok tego S ą du, wydany po przeprowadzeniu kontroli abstrakcyjnej wzorca umowy, wskazuj ą cy tre ść postanowie ń wzorca umowy uznanych za niedozwolone i zakazuj ą cy ich wykorzystywania ma od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru klauzul abuzywnych skutek wobec osób trzecich (art. 479 43 k.p.c.). Przepis tego artyku ł u rozszerza zatem prawomocno ść wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie. „Artyku ł ten dotyczy rozszerzonej prawomocno ś ci materialnoprawnej w znaczeniu podmiotowym. Chodzi o grup ę przypadków takiej prawomocno ś ci, w których wyrok z powodu szczególnego charakteru przedmiotu procesu ma powag ę rzeczy os ą dzonej dla wszystkich i przeciwko wszystkim. Przepis bowiem wyra ź nie stanowi, i ż wyrok ma skutek wobec osób trzecich, od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru, wywo ł uje wi ę c skutek erga omnes” (por. H. Ciep ł a, [w:] K. Piasecki [red.], Kodeks post ę powania cywilnego. Komentarz. Tom II, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2001, s. 249). Przepis art. 479 43 k.p.c. stanowi ą c, i ż wyrok ma skutek wobec osób trzecich, nie ogranicza w ż aden sposób kategorii tych podmiotów. Wyrok ma skutek wobec wszystkich, tzn. zarówno wobec przedsi ę biorcy, który klauzul ę wprowadzi ł do swoich wzorców umów, jak i do ka ż dego innego przedsi ę biorcy, stosuj ą cego w ł asne warunki umów. Nale ż y zatem przyj ąć , ż e wyrok SOKiK od chwili wpisania klauzuli do rejestru prowadzonego przez Prezesa UOKiK wywiera skutek wzgl ę dem wszystkich uczestników obrotu, co oznacza, ż e ż aden z podmiotów uczestnicz ą cych w obrocie prawnym nie mo ż e pos ł ugiwa ć si ę przedmiotowym postanowieniem. W uchwale z dnia 13 lipca 2006 r., sygn akt. III SZP 3/06 S ą d Najwy ż szy jednoznacznie wskaza ł , i ż „stosowanie postanowie ń wzorców umów o tre ś ci to ż samej z tre ś ci ą postanowie ń uznanych 5 za niedozwolone prawomocnym wyrokiem S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. mo ż e by ć uznane w stosunku do innego przedsi ę biorcy za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów”. Tym samym SN przes ą dzi ł , i ż stosowanie klauzuli to ż samej z klauzul ą wpisan ą do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych, przez innego przedsi ę biorc ę , który nie by ł stron ą lub uczestnikiem post ę powania zako ń czonego wpisaniem danej klauzuli do rejestru, stanowi praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. Nale ż y przy tym podkre ś li ć , i ż dla uznania, i ż klauzula wpisana do rejestru i klauzula z ni ą porównywana s ą to ż same w tre ś ci nie jest konieczna dok ł adna literalna identyczno ść tych postanowie ń . Rozbie ż no ść u ż ytych wyra ż e ń , zmiana szyku zdania, czy zastosowanie synonimów nie eliminuje bowiem abuzywnego charakteru ocenianego postanowienia, je ż eli cel, w jakim wprowadzone zosta ł o postanowienie umowne jest to ż samy. „Nie jest konieczna literalna zgodno ść porównywalnych klauzul. G ł ównym czynnikiem przes ą dzaj ą cym powinien by ć , zdaniem S ą du, zamiar, cel jakiemu ma s ł u ż y ć kwestionowana klauzula. Je ś li jest on zgodny z celem utworzenia klauzuli uznanej za niedozwolon ą , mo ż na uzna ć , i ż obie s ą to ż same” (wyrok SOKiK z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt XVII Ama 46/04). Strona niniejszego post ę powania w wykorzystywanym w obrocie z konsumentami wzorcu umownym zatytu ł owanym „Umowa na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych nr” stosowa ł a postanowienie o tre ś ci: „Zmiana cen ustalonych przez Zleceniobiorc ę i okre ś lonych w pkt. 1 podana b ę dzie do wiadomo ś ci mieszka ń ców w Urz ę dzie Gminy (…) bez stosowania zawiadomie ń indywidualnych. Nie b ę dzie to stanowi ć zmiany tre ś ci umowy” Zdaniem Prezesa Urz ę du ww. klauzula jest to ż sama z postanowieniem o tre ś ci: Zmiana op ł aty nie powoduje konieczno ś ci zmiany umowy (wyrok SOKiK z dnia 15 stycznia 2005 r., sygn. akt XVII Amc 2/04), które znajduje si ę pod numerem 400 w rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone. Zakwestionowane w niniejszej sprawie postanowienie jest to ż same równie ż z postanowieniem wpisanym do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod pozycj ą 712, o tre ś ci: „Bank b ę dzie informowa ł posiadacza rachunku o zmianach w cenniku us ł ug. Stawki prowizji i op ł at podawane s ą do wiadomo ś ci w oddzia ł ach Banku lub za po ś rednictwem us ł ugi telefonicznej” (wyrok SOKiK z dnia 5 czerwca 2003 r., sygn. akt XVII Amc 39/2002). W uzasadnieniu wyroku z dnia 15 stycznia 2005 r. stwierdzono m.in., ż e zastosowane w umowie dotycz ą cej stosunku o charakterze ci ą g ł ym postanowienie, i ż zmiana cen nie powoduje zmiany umowy uniemo ż liwia konsumentowi wypowiedzenie umowy na podstawie art. 384¹ k.c., a ponadto narusza dobre obyczaje takie jak: zaufanie stron umowy, poszanowanie prawa i rzetelno ść przedsi ę biorcy prowadz ą c do naruszania interesów konsumentów poprzez utrudnianie lub uniemo ż liwianie wypowiedzenia umowy w przypadku jej zmiany. Argumenty, na które powo ł a ł si ę SOKiK w ww. orzeczeniu nale ż y bezpo ś rednio odnie ść do postanowienia kwestionowanego w niniejszej sprawie. Ponadto nale ż y zauwa ż y ć , ż e zmiana ceny ś wiadczonej na podstawie zawartej z konsumentem umowy za us ł ugi odbioru i wywozu odpadów stanowi ingerencj ę w istotne postanowienia umowy. To w ł a ś nie cena jest najbardziej istotnym czynnikiem wp ł ywaj ą cym na podj ę cie przez konsumenta decyzji o zawarciu umowy i jej kontynuowaniu. O zmianie ceny konsumenta nale ż y informowa ć poprzez dor ę czenie nowego wzorca umownego (z podwy ż szon ą cen ą za us ł ug ę ), wzgl ę dnie poprzez dor ę czenie informacji o zmianie ceny i terminie, od którego ma ona obowi ą zywa ć . Jedynie bowiem w taki sposób konsument mo ż e zapozna ć si ę z nowymi warunkami umowy i zadecydowa ć o ewentualnym kontynuowaniu stosunku umownego, a przedsi ę biorca zado ść uczyni ć wymogom sprecyzowanym w art. 384§1 i 384¹ k.c. 6 Powy ż sze stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W uzasadnieniu wyroku SOKiK z dnia 1 marca 2007 r. (sygn. akt XVII Amc 12/06) stwierdzono, i ż „podanie informacji o wysoko ś ci czesnego do wiadomo ś ci publicznej np. poprzez wywieszenie stosownego og ł oszenia w siedzibie (…) czy te ż opublikowanie jej na stronie internetowej nie stanowi wype ł nienia obowi ą zku dor ę czenia kontrahentowi wzorca. Obowi ą zek dor ę czenia dotyczy zarówno pierwotnego wzorca, jak i ka ż dego kolejnego wzorca, poprzez który Szko ł a wprowadza zmian ę do tre ś ci istniej ą cego ju ż stosunku prawnego (art. 384¹ k.c.)”. Równie ż w orzeczeniu SOKiK z dnia 30 sierpnia 2006r. (sygn. akt. XVII Ama 26/05) wskazano, i ż „ art. 384 i 384[1] kodeksu cywilnego nakazuj ą dor ę czenie konsumentowi nie tylko ca ł kowicie nowego, lecz tak ż e zmienionego wzorca umowy w trakcie trwania stosunku prawnego o charakterze ci ą g ł ym”. W tym kontek ś cie nale ż y jednoznacznie stwierdzi ć , ż e kwestionowane w przedmiotowym post ę powaniu postanowienie stwarza Spó ł ce mo ż liwo ść zmiany istotnego warunku umownego, jakim jest cena za ś wiadczone us ł ugi bez jednoczesnego, indywidualnego poinformowania o tej zmianie konsumenta. Rozwi ą zanie to narusza art. 384 i 384¹ k.c. i jest to ż same z ww. postanowieniami naruszaj ą c w konsekwencji zbiorowe interesy konsumentów. Prezes Urz ę du nie podzieli ł argumentów Spó ł ki, wed ł ug której ka ż dorazowe poinformowanie konsumentów o planowanej zmianie op ł aty poprzez wywieszenie og ł oszenia w urz ę dzie gminy jest wystarczaj ą ce, gdy ż jest to zwyczajowa forma komunikowania si ę przyj ę ta w ś ród spo ł eczno ś ci gminnej. Tre ść art. 384§1 k.c. uzale ż nia skuteczno ść zmiany wzorca umowy zawartej przez przedsi ę biorc ę z konsumentem od jego dor ę czenia, a nie jedynie wywieszenia og ł oszenia o zmianie umowy we w ł a ś ciwym urz ę dzie gminy. Zaznaczy ć równie ż trzeba, ż e zgodnie z tre ś ci ą art. 384§2 k.c. w przypadku, gdy pos ł ugiwanie si ę wzorcem jest zwyczajowo przyj ę te w stosunkach danego rodzaju zmiana jest wi ążą ca, gdy druga strona mog ł a z ł atwo ś ci ą dowiedzie ć si ę o jej tre ś ci, co jednak ż e nie dotyczy umów zawieranych z udzia ł em konsumentów, z wyj ą tkiem umów powszechnie zawieranych w drobnych bie żą cych sprawach ż ycia codziennego. W tym ś wietle argument Spó ł ki nale ż y uzna ć za bezzasadny. Umowy na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych, które Spó ł ka zawiera z konsumentami nie s ą umowami powszechnie zawieranymi w drobnych, bie żą cych sprawach ż ycia codziennego. Brak jest równie ż przes ł anek do zaakceptowania stanowiska Spó ł ki, i ż kwestionowane postanowienie umowne jest ś ci ś le powi ą zane z postanowieniem o tre ś ci: „Ka ż da ze stron mo ż e j ą wypowiedzie ć bez zachowania terminu wypowiedzenia w przypadku nieprzestrzegania postanowie ń niniejszej umowy lub w przypadku braku p ł atno ś ci za ś wiadczone us ł ugi (§3 pkt 1b wzorca)”, co sprawia, ż e konsument mo ż e natychmiast dokona ć rozwi ą zania umowy, gdy uzna, ż e przedsi ę biorca nie przestrzega jej, gdy ż wprowadza now ą , zbyt wysok ą op ł at ę , a tym samym interesy konsumenta s ą nale ż ycie zabezpieczone. Nale ż y zauwa ż y ć , ż e w ś wietle postanowie ń zawartych w stosowanym przez Spó ł k ę wzorcu umownym nie sposób przyj ąć by wprowadzenie nowej, zbyt wysokiej op ł aty mog ł o by ć uznane za nieprzestrzeganie umowy przez Spó ł k ę . Tym samym nieuzasadnione jest twierdzenie Spó ł ki, ż e wzorzec w obecnym kszta ł cie w sposób wystarczaj ą cy zabezpiecza interesy konsumentów i odpowiada wymogom prawa. Uznanie, i ż postanowienia umowne stosowane w obrocie konsumenckim przez Spó ł k ę s ą to ż same z postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone przes ą dza o bezprawno ś ci tego dzia ł ania. Jak wskazano bowiem powy ż ej, art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów formu ł uje samoistn ą przes ł ank ę bezprawno ś ci dzia ł a ń polegaj ą cych na stosowaniu przez przedsi ę biorc ę postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. 7 Dla stwierdzenia przez Prezesa Urz ę du stosowania przez przedsi ę biorc ę praktyki, okre ś lonej w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów konieczne jest tak ż e wykazanie, ż e w wyniku jej stosowania przez przedsi ę biorc ę naruszony zosta ł zbiorowy interes konsumentów. Prezes Urz ę du uzna ł za chybiony argument Spó ł ki, i ż nie zosta ł naruszony zbiorowy interes konsumentów, gdy ż umowy zawierane by ł y tylko z mieszka ń cami niektórych gmin, tj. Jasieniec, Jastrz ą b, Wierzbica, Goszczyn, Grójec, Jedlnia Letnisko, St ą porków. Do naruszenia zbiorowych interesów konsumentów konieczne jest, by dzia ł anie przedsi ę biorcy zosta ł o skierowane nie do konkretnego adresata, lecz do adresata, którego nie da si ę z góry oznaczy ć indywidualnie. Zbiorowy interes konsumentów oznacza bowiem interes zarówno obecnych, jak równie ż potencjalnych konsumentów. Na podstawie kwestionowanego w niniejszym post ę powaniu wzorca umowy, którym pos ł uguje si ę Spó ł ka mog ą by ć zawierane umowy z mieszka ń cami gmin, na terenie których Spó ł ka dzia ł a, jak równie ż z mieszka ń cami gmin, na terenie których mo ż e dzia ł a ć w przysz ł o ś ci. Wobec powy ż szego nale ż y uzna ć , ż e dzia ł anie Spó ł ki jest w stanie wywo ł a ć niekorzystne nast ę pstwa w odniesieniu do nieoznaczonych indywidualnie (faktycznych lub potencjalnych) konsumentów (a nie jedynie wobec okre ś lonego konsumenta na rzecz którego Spó ł ka ś wiadczy swoje us ł ugi) i zagra ż a ono, przynajmniej potencjalnie, interesom ka ż dego z cz ł onków zbiorowo ś ci konsumentów. W niniejszej sprawie mamy wi ę c do czynienia z naruszeniem interesów nieograniczonej liczby konsumentów, których nie sposób zindywidualizowa ć . Oczywistym jest bowiem, i ż dzia ł anie przedsi ę biorcy jest skierowane do nieoznaczonego kr ę gu odbiorców – dotyczy wszystkich potencjalnych konsumentów zawieraj ą cych ze Spó ł k ą umow ę na ś wiadczenie us ł ug wywozu nieczysto ś ci sta ł ych. W zwi ą zku z powy ż szym nale ż y stwierdzi ć , i ż kwestionowane przez Prezesa Urz ę du dzia ł anie Przedsi ę biorcy narusza zbiorowy interes konsumentów. Wykazanie, i ż dzia ł anie Spó ł ki ma charakter bezprawny i narusza zbiorowy interes konsumentów, przes ą dza, i ż dzia ł anie to ma charakter praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie I sentencji decyzji. II. Stosownie do art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes UOKiK mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę , w drodze decyzji, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu, osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary, je ż eli przedsi ę biorca ten, cho ć by nieumy ś lnie, dopu ś ci ł si ę stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadzi ł a zasad ę fakultatywno ś ci kar nak ł adanych przez Prezesa UOKiK na przedsi ę biorców, którzy dopu ś cili si ę naruszenia tego zakazu. W przypadku stwierdzenia jego naruszenia przez przedsi ę biorc ę Prezes UOKiK mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą . W niniejszej sprawie zosta ł o udowodnione, i ż dosz ł o do naruszenia przez Przedsi ę biorc ę okre ś lonego w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazu stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów w sposób okre ś lony w pkt I sentencji decyzji. Charakter i uci ąż liwo ść tego naruszenia uzasadniaj ą na ł o ż enie na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej. Nak ł adaj ą c kar ę pieni ęż n ą okre ś lon ą w art. 106 ust. 1 pkt. 4 ww. ustawy Prezes Urz ę du wzi ął pod uwag ę konieczno ść ustalenia, czy okre ś lone w ww. przepisie naruszenie dokonane by ł o co najmniej nieumy ś lnie. Konieczno ść brania pod uwag ę przes ł anki winy w przypadku stosowania kar pieni ęż nych wynika bezpo ś rednio z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z tego wzgl ę du, nak ł adaj ą c kar ę pieni ęż n ą , Prezes 8 Urz ę du wzi ął pod uwag ę ca ł okszta ł t okoliczno ś ci sprawy, które wskazywa ć mog ą na nieumy ś lny charakter naruszenia przez Przedsi ę biorc ę zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Wobec powy ż szego nale ż y zauwa ż y ć , ż e zgodnie z art. 83 Konstytucji RP, ka ż dy ma obowi ą zek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Obowi ą zek znajomo ś ci i przestrzegania norm prawa ci ąż y tym bardziej na profesjonalnych uczestnikach obrotu rynkowego, takich jak Przedsi ę biorca. Podmioty profesjonalnie dzia ł aj ą ce na rynku powinny mie ć mo ż liwo ść przewidzenia, ż e podejmowane przez nie dzia ł ania b ę d ą uznane przez Prezesa UOKiK za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów. Wed ł ug obowi ą zuj ą cych przepisów prawa nieumy ś lno ść naruszenia przepisów ustawy nie wyklucza istnienia podstaw do na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, cho ć w ś wietle orzecznictwa SOKiK mo ż e zarazem stanowi ć podstaw ę do z ł agodzenia wymiaru kary. Wymiar kary musi by ć bowiem odzwierciedleniem winy, z jak ą zwi ą zane jest naruszenie zakazu oraz stopnia naruszenia interesu publicznego (por. wyrok SOKiK z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt XVII Ama 17/05). Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane w niniejszej decyzji dzia ł ania podejmowane przez Spó ł k ę w zakresie prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej powinny by ł y kojarzy ć si ę jej z nieuchronno ś ci ą naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Ze zgromadzonego w sprawie materia ł u dowodowego wynika, ż e wprowadzone przez Spó ł k ę postanowienie, które Prezes Urz ę du kwestionuje w niniejszym post ę powaniu prowadzi do usprawnienia organizacji dzia ł ania Spó ł ki, poprzez ograniczenie wachlarza obowi ą zków ci ążą cych na Spó ł ce wzgl ę dem konsumenta. Niezale ż nie od powy ż szego, ju ż stwierdzenie cho ć by nieumy ś lno ś ci zakwestionowanej praktyki daje podstaw ę do na ł o ż enia na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 106 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy przewiduje mo ż liwo ść na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu, osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enie kary. Ustawa nie przes ą dza bezwzgl ę dnie o wysoko ś ci kary nak ł adanej przez Prezesa UOKiK, który decyduje o tym w ka ż dym konkretnym przypadku, kieruj ą c si ę za ł o ż eniem, ż e sankcja musi spe ł nia ć zarówno funkcj ę represyjn ą , jak i prewencyjn ą (dyscyplinuj ą c ą ). Przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych, o których mowa w art. 106-108, Prezes UOKiK powinien wzi ąć pod uwag ę w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy, a tak ż e uprzednie naruszenie przepisów ustawy (art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Bior ą c pod uwag ę okoliczno ś ci sprawy, a w tym stopie ń naruszenia interesu publicznoprawnego, organ antymonopolowy postanowi ł na ł o ż y ć na Przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą . Ustalaj ą c wysoko ść na ł o ż onej na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, Prezes UOKiK wzi ął pod uwag ę nast ę puj ą ce okoliczno ś ci, przemawiaj ą ce za na ł o ż eniem kary i uwzgl ę dnione przy okre ś laniu jej wysoko ś ci: • stwierdzona praktyka istotnie narusza ł a interesy konsumentów ze wzgl ę du na istnienie po stronie Spó ł ki mo ż liwo ś ci dowolnego kszta ł towania ceny us ł ugi bez konieczno ś ci dor ę czania konsumentom informacji o zmianie warunków umowy; • stwierdzone naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów mia ł y charakter d ł ugotrwa ł y – Spó ł ka pos ł uguje si ę wzorcem od lipca 2006 r., a to ż same z nimi klauzule umowne zosta ł y wpisane do rejestru niedozwolonych klauzul umownych na podstawie prawomocnych wyroków z dnia: 15 stycznia 2005 r. (sygn. akt XVII Amc 2/04), 5 czerwca 2003 r. (sygn. akt XVII Amc 39/2002); 9 • stwierdzone naruszenie polega ł o na stosowaniu postanowienia umownego wpisanego do powszechnie dost ę pnego rejestru klauzul niedozwolonych. Jest to zatem naruszenie, któremu Przedsi ę biorca z ł atwo ś ci ą móg ł zapobiec poprzez uwzgl ę dnienie przy tworzeniu wzorca umownego informacji zawartych w ww. rejestrze dotycz ą cych tre ś ci niedozwolonych postanowie ń umownych. Mimo to Przedsi ę biorca nie dope ł ni ł wymaganego od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego wymogu nale ż ytej staranno ś ci i nie dochowa ł zgodno ś ci stosowanych umów z ww. rejestrem. Prezes UOKiK wzi ął pod uwag ę nast ę puj ą ce okoliczno ś ci – odnosz ą ce si ę do charakteru naruszenia i stanowi ą ce ocen ę podmiotowej strony czynu Przedsi ę biorcy – przemawiaj ą ce za ustaleniem wysoko ś ci kary na niskim poziomie w stosunku do kary maksymalnej, jak mog ł a by ć na ł o ż ona w niniejszej sprawie. • Przedsi ę biorca nie by ł dot ą d adresatem decyzji Prezesa Urz ę du stwierdzaj ą cej stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów; • w toku post ę powania Przedsi ę biorca czynnie wspó ł dzia ł a ł z Prezesem Urz ę du, sk ł adaj ą c wszystkie niezb ę dne dokumenty i wyja ś nienia; • okoliczno ś ci sprawy mog ą wskazywa ć na nieumy ś lny charakter naruszenia przez Przedsi ę biorc ę zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Przy ustalaniu wysoko ś ci kary Prezes Urz ę du przyj ął za podstaw ę oblicze ń kwot ę odpowiadaj ą c ą wysoko ś ci ą wysoko ś ci przychodu osi ą gni ę tego przez Spó ł k ę z tytu ł u prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej w 2007 r. wynosz ą cego [*]. Stosownie do zapisu art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy, maksymalna kara mo ż e stanowi ć 10 % przychodu, co stanowi kwot ę [*]. Kara nak ł adana przez Prezesa Urz ę du na podmioty, które dopu ś ci ł y si ę stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów s ł u ż y podkre ś leniu naganno ś ci ocenianych zachowa ń . Decyduj ą c o na ł o ż eniu kary i jej wysoko ś ci wzi ę to pod uwag ę wszystkie ww. okoliczno ś ci. Orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania, tak, aby jej na ł o ż enie skutkowa ł o w przysz ł o ś ci zapobie ż eniem zaistnienia podobnych sytuacji. Z drugiej strony nale ż y te ż podkre ś li ć wymiar edukacyjny i wychowawczy zastosowanego ś rodka oraz wyrazi ć nadziej ę , ż e odniesie on spodziewany skutek na przysz ł o ść . Poza wymiarem indywidualnym kary, nale ż y zwróci ć uwag ę na jej wymiar ogólny, funkcj ę odstraszaj ą c ą i wychowawcz ą w stosunku do innych uczestników rynku. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci wysoko ść kary ustalono na poziomie 12 500 z ł (s ł ownie: dwana ś cie tysi ę cy pi ęć set z ł otych). Na ł o ż ona kara stanowi ok. [*] % jej maksymalnej wysoko ś ci. W ocenie Prezesa Urz ę du kara wymierzona w tej wysoko ś ci jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urz ę du, kieruj ą c si ę potrzeb ą zdecydowanego przeciwdzia ł ania stosowaniu praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów uzna ł , ż e orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania. W tym przypadku kara powinna spe ł ni ć jednak przede wszystkim funkcj ę prewencyjn ą i wychowawcz ą , tak, aby zapobiec w przysz ł o ś ci naruszeniom przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie II sentencji tej decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. 10 Stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z pó ź n. zm.) – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od daty jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie. Otrzymuje: Przedsi ę biorstwo Wywozu Nieczysto ś ci Sta ł ych „Almax” Sp. z o.o. ul. Wroc ł awska 3 26 - 600 Radom 11