RGD-27/2004

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA W G DA Ń SKU 80-824 G DA Ń SK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL ./F AX (058) 346-29-32, 346-29-33, 301-51-75 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.61-17/04/MLM Gda ń sk, dnia 8 listopada 2004r. DECYZJA nr RGD. 27/2004 Na podstawie art. 23 e ust. 1 i 2 w zwi ą zku z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz.U. z 2003r. Nr 86, poz. 804 ze zmianami) oraz stosownie do tre ś ci art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miej- scowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 18, poz. 172 ze zmianami), w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, wszcz ę tego z urz ę du, przeciwko przedsi ę biorcy; Firma SZUS Spó ł ka Jawna w K ś wiadcz ą cemu us ł ugi hotelarskie w obiekcie pod nazw ą „STACH” w U, uznaje si ę sto- sowanie przez tego przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą cych na naruszeniu obowi ą zku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji oraz wprowadzaniu konsumentów w b łą d, co do rodzaju i kategorii obiektu, poprzez oznaczenie oraz u ż ywanie w materia ł ach reklamowych prawnie chronio- nej nazwy HOTEL, bez uzyskania decyzji Wojewody Pomorskiego o zaszeregowaniu obiek- tu do odpowiedniego rodzaju i kategorii i stwierdza si ę jej zaniechanie. UZASADNIENIE W dniu 18 lutego 2004r. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, otrzyma ł pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gda ń sku przekazuj ą - ce m.in. materia ł y i wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach; 27 stycznia i 2 lutego 2004r., u przedsi ę biorcy; Firma SZUS Spó ł ka Jawna w K, ś wiadcz ą cego us ł ugi hotelarskie, w obiekcie oznaczonym HOTEL „STACH” w U. W trakcie kontroli inspektorzy WIIH ustalili m.in., ż e: 9 „ Przy wej ś ciu do recepcji, wewn ą trz obiektu na pod ł odze znajdowa ł a si ę in- formacja wkomponowana w terakot ę pod ł ogow ą o tre ś ci Hotel Stach ***** (pi ęć gwiazdek).”, 9 „ w miejscowo ś ci Ustka w której zlokalizowany by ł obiekt Stach rozmieszczone by ł y na ulicach informacje w formie drogowskazów z napisami Hotel Stach” , 9 „Przy drodze dojazdowej do Ustki ustawiona by ł a reklama, o tre ś ci Hotel Stach” , 9 „wewn ą trz obiektu w recepcji znajdowa ł y si ę materia ł y reklamowe – foldery, wizytówki, przeznaczone dola klientów, w których u ż ywano nazwy rodzajowej Hotel.” 9 W wyniku kontroli ustalono równie ż , ż e w ł a ś ciciel obiektu (Firma SZUS) ś wiadczy ł us ł ugi w obiekcie bez posiadania stosowanej decyzji o zaszerego- waniu obiektu do rodzaju HOTEL i kategorii. Ustalenia te zosta ł y dodatkowo potwierdzone w korespondencji z Oddzia ł em Turystyki Wydzia ł u Rozwoju Regionalnego Pomorskiego Urz ę du Wojewódzkiego w Gda ń - sku, który w pi ś mie z dnia 22 marca 2004r. wskaza ł m.in., ż e: 9 w toku przeprowadzanych okresowych czynno ś ci kontrolnych ustalono, „ ż e przedsi ę biorca u ż ywa ł nazwy rodzajowej hotel”, 9 W dniu 14 lipca 2003r. spraw ę przekazano do delegatury Wojewódzkiego In- spektoratu Inspekcji Handlowej w S ł upsku, „w celu podj ę cia stosowanych czynno ś ci kontrolnych”. 9 Kontrola wykonana przez WIIH potwierdzi ł a, i ż przedsi ę biorca u ż ywa ł nazwy rodzajowej hotel bez w ł a ś ciwej decyzji administracyjnej. 9 Przedsi ę biorca nie z ł o ż y ł wniosku o zaszeregowanie do rodzaju i nadania ka- tegorii oraz nie uzyska ł stosowanej decyzji administracyjnej. Maj ą c na uwadze te ustalenia, organ antymonopolowy postanowi ł o wszcz ę ciu, z dniem 27 maja 2004r., z urz ę du, przeciwko przedsi ę biorcy; Firma SZUS Spó ł ka Jawna w K, post ę powania pod zarzutem stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy kon- sumentów poprzez oznaczenie obiektu „STACH” w U prawnie chronionym terminem HO- TEL oraz u ż ywanie go w reklamie, przez co przedsi ę biorca ten móg ł wprowadza ć konsu- mentów w b łą d i naruszy ć obowi ą zek udzielenia im rzetelnej i prawdziwej informacji, co do rodzaju obiektu i standardu ś wiadczonych us ł ug, co mog ł o stanowi ć naruszenie art. 23a ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszcz ę ciu post ę powania przedsi ę biorca, pi- smem z dnia 12 lipca 2004r., o ś wiadczy ł , co nast ę puje: 9 Po kontroli wykonanej przez WIIH „Spó ł ka podporz ą dkowa ł a si ę zaleceniom zaniechania oznacze ń obiektu STACH jako Hotel, a wi ę c usuni ę to napis Hotel z reklamy przydro ż nej w miejscowo ś ci G i zlikwidowano oznaczenie Hotel z posadzki obiektu”, 2 9 Do czasu uzyskania decyzji w sprawie kategoryzacji obiektu Spó ł ka „podpo- rz ą dkuje si ę obowi ą zkowi nieu ż ywania w nazwie obiektu STACH okre ś lenia Hotel”, Wykonane w dniach; 10 sierpnia i 1 wrze ś nia br. wydruki ze strony internetowej przedsi ę biorcy, potwierdzi ł y, i ż w reklamie obiektu STACH, nazwa HOTEL nie by ł a stoso- wana. W dniu 13 wrze ś nia 2004r. organ antymonopolowy otrzyma ł informacj ę (pismo Delegatury Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w S ł upsku z dnia 10 wrze- ś nia br.), i ż „w wyniku rozeznania, obserwacji przeprowadzonej w miesi ą cu lipcu, sierpniu br. ustalono, ż e w reklamie ulicznej obiektu (tu; STACH) rozmieszczonej w mie ś cie U zo- sta ł a usuni ę ta nazwa Hotel”. Dodatkowo, ju ż po zamkni ę ciu prowadzonego post ę powania, Delegatura UOKIK w Gda ń sku otrzyma ł a, do wiadomo ś ci, pismo Spó ł ki, kierowane do Oddzia ł u Turystyki Wydzia ł u Rozwoju Regionalnego Pomorskiego Urz ę du Wojewódzkiego w Gda ń sku, infor- muj ą ce o usuni ę ciu „braków” i wnosz ą ce o wydanie decyzji kategoryzuj ą cej na Hotel kate- gorii „dwie gwiazdki”. Organ antymonopolowy ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów [...] okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów (art. 1 ust. 1). Instrumenty przewidziane przepisami ustawy gwarantuj ą mo ż liwo ść podj ę cia bezpo ś redniej ochrony konsumentów, których prawa mog ą zosta ć istotnie ograniczone poprzez okre ś lone zachowania przedsi ę biorców, wykorzystuj ą cych posiadan ą przewag ę kontraktow ą w kontaktach z nieprofesjonalnymi uczestnikami rynku w dwojakiego rodzaju sytuacjach, tj. wówczas, gdy przedsi ę biorcy ci: 9 nadu ż ywaj ą zajmowan ą na rynku pozycj ę dominuj ą c ą poprzez stwarzanie konsumentom uci ąż liwych warunków dochodzenia swoich praw (art. 8 ust. 2 pkt 7 - praktyka ograniczaj ą ca konkurencj ę ), 9 stosuj ą wobec konsumentów dzia ł ania bezprawne, godz ą c w ten sposób w ich interesy (art. 23a ust. 1 ustawy – praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów). W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drug ą z wy ż ej wskazanych ka- tegori ą praktyk o charakterze antykonsumenckim. Zgodnie z tre ś ci ą art. 23a ust. 2 ustawy o ochronie [...], „ za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów uwa ż a si ę w szczególno ś ci naruszenie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł - nej informacji...lub wprowadzaj ą c ą w b łą d reklam ę ”. Ustalaj ą c katalog zakazanych zacho- wa ń przedsi ę biorców wobec konsumentów ustawodawca pos ł u ż y ł si ę zwrotem „w szcze- gólno ś ci”, co oznacza, ż e katalog ten ma charakter otwarty, a wskazane w nim rodzaje praktyk uzna ć nale ż y jedynie za przyk ł adowe. Tak wi ę c, o ile ust. 1 analizowanego artyku- ł u zawiera ogóln ą definicj ę praktyk, o tyle w ust. 2 wskazuje si ę na jedynie niektóre - z mo ż liwych - form jej przejawiania si ę . Dla udowodnienia stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsu- mentów nie jest wymagane wykazanie, ż e przedsi ę biorca je stosuj ą cy zajmuje szczególn ą , 3 kwalifikowan ą (dominuj ą c ą ) pozycj ę na rynku. Ź ród ł em tego rodzaju praktyk nie jest bo- wiem jedynie si ł a ekonomiczna i w ł adza rynkowa profesjonalisty, ale jego przewaga nad nieprofesjonalnymi uczestnikami obrotu, przejawiaj ą ca si ę nie tyle w indywidualnych transakcjach, co w relacjach z nieskonkretyzowan ą - co do ilo ś ci - grup ą odbiorców. Je ś li relacje te charakteryzuj ą si ę pewn ą wspóln ą cech ą , to wyst ę powanie takiego w ł a ś nie wy- ró ż nika w stosunkach danego rodzaju, nawi ą zywanych pomi ę dzy przedsi ę biorc ą a konsu- mentami wskazuje, ż e – w danej, konkretnej sprawie – mamy do czynienia nie z sum ą indywidualnych interesów, ale ze zbiorowym interesem konsumentów. Mo ż e on zosta ć naruszony równie ż i w tych sytuacjach, gdy kwestionowanymi dzia ł aniami przedsi ę biorcy dotkni ę ci s ą nie tylko aktualni, ale równie ż potencjalni jego klienci, do których jest adre- sowana np. informacja o produkcie czy us ł ugach. St ą d te ż na profesjonalnych uczestni- kach rynku, których kontrahentami s ą konsumenci, ci ążą szczególne obowi ą zki zwi ą zane z udzielaniem im prawdziwej, pe ł nej i zrozumia ł ej informacji na temat oferowanych us ł ug lub produktów, co znalaz ł o swój wyraz w unormowaniach prawnych, m.in. w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz.U. 2003r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Brak dostatecznej wiedzy ogranicza, czy wr ę cz unie- mo ż liwia nabywcom podj ę cie przemy ś lanej i w pe ł ni suwerennej decyzji o zakupie okre- ś lonych towarów i us ł ug. Bywa równie ż powodem potencjalnego zagro ż enia dla konsu- menta, stanowi ą c niejednokrotnie przyczyn ę nieporozumie ń w obrocie konsumenckim i ra żą ce naruszenie interesów konsumentów. Informacja niepe ł na jak te ż i braki w informa- cji naruszaj ą gwarancj ę bezpiecze ń stwa ekonomicznego konsumenta, który zdany jest na uznaniow ą , opart ą na niejasnych przes ł ankach postaw ę profesjonalisty (przedsi ę biorcy). Wyczerpuj ą ce informacje na temat danej oferty sprzeda ż y powoduj ą , i ż konsument wybór o jej przyj ę ciu lub odrzuceniu, podejmuje ś wiadomie, wybieraj ą c dla siebie wariant najko- rzystniejszy. Podstawowym aktem prawnym normuj ą cym dzia ł alno ść polegaj ą c ą na wyko- nywaniu us ł ug hotelarskich jest ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. o us ł ugach turystycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r. Nr 223 poz. 2268). Zgodnie z art. 35 ustawy us ł ugi te mo- g ą by ć ś wiadczone w obiektach hotelarskich, które spe ł niaj ą okre ś lone wymogi tak co do wielko ś ci i wyposa ż enia obiektu, jak i standardów sanitarnych i przeciwpo ż arowych, które musi on spe ł nia ć . Ustawa, w art. 36 ustala, rodzaje obiektów hotelarskich, definiuj ą c m.in. takie poj ę cia jak: 9 hotele – obiekty posiadaj ą ce co najmniej 10 pokoi, w tym wi ę kszo ść miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych 9 motele – hotele po ł o ż one przy drogach, zapewniaj ą ce mo ż liwo ść korzystania z us ł ug motoryzacyjnych i dysponuj ą ce parkingiem, 9 pensjonaty – obiekty posiadaj ą ce co najmniej 7 pokoi, ś wiadcz ą ce dla swoich klientów ca ł odzienne wy ż ywienie W art. 37 ustawy okre ś lone zosta ł y kategorie obiektów hotelarskich, przy czym dla hoteli, moteli i pensjonatów przewiduje si ę pi ęć kategorii oznaczonych gwiazdkami. Zarówno nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich podlegaj ą ochronie prawnej i mog ą by ć stosowane wy łą cznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozu- mieniu tego aktu prawnego (art. 43 ust. 1). Zaszeregowania obiektów hotelarskich do po- szczególnych rodzajów i kategorii dokonuje wojewoda, w ł a ś ciwy ze wzgl ę du na miejsce 4 po ł o ż enia obiektu (art. 38 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie, w przypadku obiektu „STACH”, organem w ł a ś ciwym do dokonania zaszeregowania jest Wojewoda Pomorski. Przed rozpocz ę ciem ś wiadczenia us ł ug hotelarskich w obiekcie, przedsi ę biorca obowi ą zany jest do uzyskania zaszeregowania obiektu do odpowiedniego rodzaju i katego- rii lub mo ż e ubiega ć si ę o tzw. „promes ę ” , czyli przyrzeczenie zaszeregowania tego obiek- tu. Jak wynika z materia ł u zgromadzonego w sprawie, przedsi ę biorca nie posiada ł i nie posiada obecnie stosowanej decyzji Wojewody Pomorskiego, uprawniaj ą cej go do u ż ywa- nia prawnie chronionej nazwy HOTEL jak te ż i nie posiada ł „promesy” uprawniaj ą cej go do u ż ywania tej nazwy rodzajowej do celów informacyjnych, czy do oznaczania i promowania obiektu. Brak by ł o równie ż informacji wskazuj ą cych na fakt, i ż przedsi ę biorca dokona ł zg ł oszenia obiektu do ewidencji innych obiektów, o których mowa w art. 35 ust. 2 ustawy, prowadzonej przez administracj ę samorz ą dow ą . W przedmiotowej sprawie skar ż ony pos ł uguj ą c si ę zarówno w materia ł ach re- klamowych (wizytówki, foldery) jak i oznaczaj ą c obiekt nazw ą HOTEL skar ż ony sugerowa ł swoim go ś ciom, i ż obiekt „STACH” nie tylko spe ł nia ł wszystkie wymogi jakie powinien spe ł nia ć obiekt hotelarski, aby uzyska ć stosown ą decyzj ę o zaszeregowaniu, ale równie ż , ż e taka decyzja zosta ł a wcze ś niej wydana. W obowi ą zuj ą cym stanie prawnym wymogi ta- kie zosta ł y szczegó ł owo okre ś lone w rozporz ą dzeniu Ministra Gospodarki z dnia 13 czerw- ca 2001r., w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których s ą ś wiadczone us ł ugi hotelarskie (Dz.U. Nr 66, poz. 665 ze zmianami). Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozpo- rz ą dzenia, wymagania co do wyposa ż enia, kwalifikacji personelu oraz zakresu ś wiadczo- nych us ł ug gastronomicznych dla hoteli i moteli ustalone zosta ł y w za łą czniku nr 1. Dodat- kowo, zgodnie z norm ą okre ś lon ą § 8 tego aktu prawnego, wojewoda, jako organ upraw- niony do przyznania, zmiany lub uchylenia zaszeregowania, zobowi ą zany jest do dokona- nia kontroli obiektów hotelarskich, w zakresie spe ł nienia wymaga ń co do wyposa ż enia i ś wiadczonych us ł ug, nie rzadziej ni ż co trzy lata oraz w ka ż dym czasie, je ż eli jest to uza- sadnione informacjami o zmianie warunków dzia ł ania lub naruszenia wymaga ń . W okoliczno ś ciach faktycznych sprawy bezspornym jest, ż e prowadz ą cy dzia ł al- no ść gospodarcz ą w obiekcie „STACH” w sposób ewidentny dzia ł a ł z naruszeniem przepi- sów ustawy o us ł ugach turystycznych, bezprawnie wykorzystuj ą c dla oznaczenia, reklamy i promocji obiektu nazw ę rodzajow ą HOTEL, do czego, co wcze ś niej wykazano, nie mia ł prawa 1 . Negatywne skutki sprzecznych z prawem dzia ł a ń mia ł y tak ż e szerszy zasi ę g, uwidacznia ł y si ę one bowiem równie ż w sferze relacji nawi ą zywanych przez skar ż onego przedsi ę biorc ę z konsumentami. U ż ywanie przez niego nazwy rodzajowej HOTEL dla obiektu „STACH”, który w rzeczywisto ś ci nie by ł hotelem, w sposób ewidentny i zamierzo- ny wprowadza ł o klientów w b łą d. W ten sposób prowadz ą cy dzia ł alno ść gospodarcz ą w obiekcie „STACH” dopuszcza ł si ę równie ż stosowania czynów nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, naruszaj ą c normy zawarte tak art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, jak i art. 10 oraz art. 3 ust. 1 i 2 tego aktu prawnego. 1 Nale ż y w tym miejscu zaznaczy ć , ż e zgodnie z § 18 powo ł anego wy ż ej rozporz ą dzenia, obiekty hotelarskie (w tym „STACH”), w których ś wiadczono us ł ugi hotelarskie, w dniu wej ś cia w ż ycie przepisów tego rozporz ą dzenia, powinny by ł y zosta ć dostosowane do wymaga ń tego aktu, w terminie jednego roku, od dnia wej ś cia w ż ycie powo ł anych przepisów, tj.: od dnia 5 lipca 2001r. Natomiast przedsi ę biorca zobowi ą za- ny by ł do wyst ą pienia o zaszeregowanie obiektu w terminie 6 miesi ę cy od tej daty (art. 50 ustawy o us ł u- gach turystycznych). 5 Czynami nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest m.in. „reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami..” (ust.1 pkt 1), a tak ż e „..wprowadzaj ą ca klienta w b łą d i mog ą ca przez to wp ł yn ąć na jego decyzj ę co do nabycia towaru lub us ł ugi” (ust.1 pkt 2). Z kolei art. 10 ustawy stanowi, ż e „ czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub us ł ug albo jego brak, które mo ż e wprowadzi ć klientów w b łą d co do ….. istotnych cech towarów albo us ł ug, a tak ż e zatajenie ryzyka, jakie wi ąż e si ę z ko- rzystaniem z nich”. Jako „sprzeczne z prawem” nale ż y kwalifikowa ć zachowania sprzeczne z naka- zem zawartym w ustawie, rozporz ą dzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umow ą mi ę dzynarodow ą maj ą c ą bezpo ś rednie zastosowanie w stosunkach wewn ę trznych. „Sprzeczne z prawem” s ą czyny: zabronione i zagro ż one sankcj ą karn ą , czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakazane przepisami administracyjnymi lub przepi- sami prawa gospodarczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywil- nym, sprzeczne z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym ( por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz pod redakcj ą Janusza Szwaji, Urz ą d Antymonopolowy, Warszawa 1994, s.38-39). Nie ulega w ą tpliwo ś ci, na co wskazuje zebrany w sprawie materia ł dowodowy, ż e u ż ywanie w reklamie nazwy „HOTEL STACH”, bez stosowanego umocowania prawnego, narusza ł o przepis art. 43 ust. 1 ustawy o us ł ugach turystycznych, przez co reklama obiektu stanowi ł a równie ż czyn nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy. U ż ywane w reklamie i oznaczeniu obiektu „STACH” informacje, adresowane by- ł y do klientów skar ż onego przedsi ę biorcy i nakierowane na zdobycie ich zainteresowania, przychylno ś ci i lojalno ś ci przy wyborze miejsca noclegu. Dokonuj ą c go, przeci ę tnie kry- tyczny konsument, zazwyczaj bazuje nie tylko na w ł asnym do ś wiadczeniu, ale bierze rów- nie ż pod uwag ę inne czynniki, w tym równie ż uzyskane od oferenta us ł ug informacje. To one w ł a ś nie, w du ż ej cz ęś ci, kreuj ą wyobra ż enie odbiorcy nt. otaczaj ą cej go rzeczywisto ś ci i - je ś li nie s ą one prawdziwe – mog ą wp ł ywa ć na zafa ł szowanie tego obrazu, a przez to wp ł ywa ć na suwerenno ść i racjonalno ść podejmowanych przez konsumenta decyzji. „Tylko bowiem wtedy, gdy konsument ma prawdziw ą informacj ę o towarach i us ł ugach mo ż e on dokonuj ą c rzeczowo uzasadnionego wyboru pomi ę dzy ofertami, z którymi wyst ę puj ą na rynku konkuruj ą ce przedsi ę biorstwa, w ł a ś ciwie odegra ć wyznaczon ą mu w walce konku- rencyjnej rol ę arbitra” (por. Ustawa o zwalczaniu…,.str.144). Wyczerpuj ą ce informacje na temat danej oferty sprzeda ż y powoduj ą wi ę c, i ż konsument wybór o jej przyj ę ciu lub od- rzuceniu, podejmuje ś wiadomie, wybieraj ą c dla siebie wariant najkorzystniejszy. Uczciwe, tj. odpowiadaj ą ce prawdzie, oznaczenie obiektu okre ś lon ą nazw ą rodzajow ą i nadan ą ka- tegori ą pozwalaj ą konsumentom (klientom) mie ć pewno ść co do tego, ż e mog ą oni ocze- kiwa ć w obiekcie hotelowym tak odpowiadaj ą cej temu oznaczeniu jako ś ci us ł ug, jak i bez- piecze ń stwa osobistego. Natomiast pos ł ugiwanie si ę prawnie chronion ą nazw ą , bez stoso- wanej podstawy, nie tylko stwarza nieprawdziwe wyobra ż enie o obiekcie, ale mo ż e te ż ogranicza ć konsumentom mo ż liwo ś ci dochodzenia swoich praw w przypadku zaistnienia sporów z przedsi ę biorc ą . W przedmiotowej sprawie czasowe pos ł ugiwanie si ę w ofercie handlowej nieprawdziw ą i nierzeteln ą informacj ą , oraz takie oznaczenie obiektu, które stwarza ł o mylne wyobra ż enie, co do jego rodzaju, skutkowa ł o wprowadzeniem klientów w b łą d i mog ł o zawa ż y ć na podj ę ciu przez nich (by ć mo ż e b łę dnej, a na pewno nie w pe ł ni przemy ś lanej i suwerennej) decyzji o skorzystaniu z oferowanych us ł ug hotelarskich, pod- j ę tej w oparciu o nierzetelne informacje i pod wp ł ywem zwodniczej reklamy, czym skar ż o- ny przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę stosowania czynów nieuczciwej konkurencji okre ś lonych art. 6 art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, jak i art. 10 oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Poprzez wprowadzaj ą ce w b łą d oznaczenie obiektu oraz rozpowszechniane nie- prawdziwych informacji w materia ł ach reklamowych przedsi ę biorca stwarza ł u odbiorców fa ł szywy obraz rzeczywisto ś ci i w sposób ra żą cy narusza ł okre ś lony ustaw ą antymonopo- low ą obowi ą zek udzielania przez przedsi ę biorców nieprofesjonalnym uczestnikom rynku pe ł nej, rzetelnej i prawdziwej informacji. Poczynione wy ż ej rozwa ż ania wskazuj ą w sposób jednoznaczny, ż e informacje rozpowszechniane przez skar ż onego nie tylko w ż adnej mie- rze nie czyni ł y zado ść tym wymogom, ale sta ł y w stosunku do nich w opozycji. Jak ju ż wcze ś niej zaznaczono, mo ż liwo ść oznaczenia obiektu nazw ą rodzajow ą i nadan ą kategori ą jest prawem przedsi ę biorcy, przys ł uguj ą cym mu jednak po uprzednim wype ł nieniu przez niego okre ś lonych przepisami warunków. Prawo to nie ma nieograni- czonego charakteru, bowiem decyduj ą c si ę na korzystanie z niego przedsi ę biorca – jedno- cze ś nie - przyjmuje na siebie pewnego rodzaju samoograniczenia polegaj ą ce na rezygnacji z cz ęś ci w ł asnej suwerenno ś ci i na poddaniu si ę kontroli w ł a ś ciwego wojewody, który z chwil ą uprawomocnienia si ę decyzji o zaszeregowaniu obiektu uzyskuje wobec tego przed- si ę biorcy okre ś lone uprawnienia w ł adcze. Wojewoda mo ż e bowiem dokonywa ć czynno ś ci kontrolnych w zakresie przestrzegania wymaga ń okre ś lonych w art. 35 ustawy o us ł ugach turystycznych, a w razie niedope ł nienia tych wymaga ń zmienia ć , z urz ę du, rodzaj lub ka- tegori ę obiektu lub nawet nakaza ć wstrzymanie ś wiadczenia us ł ug hotelarskich (art. 41). Obowi ą zuj ą ca w tym kszta ł cie regulacja prawna chroni wi ę c w sposób bezpo ś redni intere- sy konsumentów – go ś ci hotelowych przed zani ż aniem standardów i jako ś ci ś wiadczonych przez przedsi ę biorc ę us ł ug. Konsumenci ci decyduj ą c si ę na pobyt w hotelu i p ł ac ą c za to niejednokrotnie wy ż sze ceny, ni ż w innych obiektach, dzia ł aj ą w prze ś wiadczeniu, ż e na stra ż y ich praw stoi w ł a ś ciwy organ administracji, który - niejako w ich imieniu – b ę dzie móg ł skorzysta ć z przys ł uguj ą cych mu kompetencji. Bezprawne oznaczenie obiektu nazw ą HOTEL, który w rzeczywisto ś ci nim nie by ł , nie tylko stanowi ł o przejaw nadu ż ycia zaufania klientów, ale równie ż ogranicza ł o ich uprawnienia w analizowanym zakresie, naruszaj ą c w ten sposób ich interesy. Jak wykazano wszystkie, wymienione wy ż ej, ustawowe przes ł anki z art. 23a ust. 2 ustawy o ochronie [...] zosta ł y spe ł nione. Skar ż ony przedsi ę biorca oznaczaj ą c obiekt, prawnie chronion ą nazw ą HOTEL, jak równie ż u ż ywaj ą c tej nazwy w reklamie obiektu, naruszy ł obowi ą zek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej infor- macji oraz wprowadza ł ich w b łą d co do rodzaju obiektu, w którym ś wiadczy us ł ugi hote- larskie. Z uwagi na fakt, i ż oferta handlowa skar ż onego przedsi ę biorcy kierowana by ł a (i jest nadal) do bli ż ej nieokre ś lonej liczby us ł ugobiorców, najcz ęś ciej konsumentów indywi- dualnych uzna ć nale ż y, ż e zachowanie przedsi ę biorcy wype ł nia ł o wszystkie dyspozycje analizowanego przepisu a przedsi ę biorca stosowa ł praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie jednak z brzmieniem art. 23 e ustawy o ochronie konkurencji […] je ż eli przedsi ę biorca zaprzesta ł stosowania zarzucanej praktyki, organ antymonopolowy nie wy- daje decyzji o uznaniu praktyki za naruszaj ą ca zbiorowe interesy konsumentów i nakazu- j ą cej zaniechania jej stosowania. W takiej sytuacji Prezes Urz ę du wydaje decyzj ę o uzna- niu praktyki za naruszaj ą ca zborowe interesy konsumentów i stwierdzaj ą c ą zaniechanie jej stosowania. W przedmiotowej sprawie uzna ć nale ż y, ż e przedsi ę biorca zaniecha ł stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą cej na niedope ł nieniu 7 obowi ą zku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji oraz wpro- wadzaniu konsumentów w b łą d, co do rodzaju i kategorii obiektu, poprzez oznaczenie oraz u ż ywanie w materia ł ach reklamowych prawnie chronionej nazwy HOTEL, bowiem zarówno stanowisko skar ż onego jak i wykonane wydruki ze stron internetowych przedsi ę biorcy oraz pó ź niejsze (dokonane w miesi ą cach lipcu i sierpniu br.) ustalenia Inspektorów WIIH po- twierdzaj ą fakt, i ż przedsi ę biorca zaniecha ł oznaczania oraz u ż ywania w reklamie obiektu STACH nazwy rodzajowej HOTEL. Maj ą c na uwadze wszystkie okoliczno ś ci sprawy organ antymonopolowy orzek ł jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz.U. z 2003r. Nr 86, poz. 804 ze zmianami) w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 K.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsu- mentów w Gda ń sku. z upowa ż nienia Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Roman Jarz ą bek Dyrektor Delegatury w Gda ń sku 8