DIH-IV-33/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 22 października 2025 r. DIH - 4.707.37.2025.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.33.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), art. 6 ust. 2 ustaw y z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskieg o Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 4 sierpnia 2025r. (nr K H.8361.111.2025/89DEC/25), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowią zków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 23 kwietnia 2025 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236), dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej „Śląski WIIH”, „organ pie rwszej instancji”), zawiadomił xxxxxxxxxxxx z siedzibą w xxxxx (dalej „strona”, „przedsiębiorca”), o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168 dalej „ustaw o informowaniu o cenach” ) . Strona odebrała pismo 28 kwietnia 2025 r. W toku kontroli przeprowadzonej 19 - 20 maja 2025 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 350 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 30 partii produ któw, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 dalej „rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen” ) . W toku kontroli uzupełniono brakujące oznaczenia cenowe. Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 20 maja 2025 r. (nr akt kontroli: KH.8361.111.2025). W okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzon o naruszenie przepisów po raz pierwszy, organ pierwszej instancji ujawnił sześć przypadków naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach, w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach: 1) 23 maja 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenac h i cenach jednostkowych oraz różnice między uwidocznionymi cenami a cenami zakodowanymi w kasie (tzw. różnica półka – kasa) xxxxxxxxxxx ; 2) 7 czerwca 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach oraz informacji o cenach i cenach jednostkowych xxxxxxxxxx ; 3) 26 września 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach oraz informacji o cenach i cenach jednostkowych xxxxxxxxx ; 4) 3 października 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach, brak informacji o cenach jednostkowych oraz informacji o cenach i cenac h jednostkowych xxxxxxxxx 5) 16 maja 2025 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych xxxxxxxxxxxx W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 4 lipca br., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 4 sierpnia br. (nr KH.8361.111. 2025/89DEC/25), Śląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu szóstego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen towarów w okresi e 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana przez stronę 4 sierpnia 2025 r. Pismem z 18 sierpnia br. (data stempla pocztowego: 18 sierpnia br.) strona złożyła do Prezesa UOKiK odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie przez organ pierwszej instancji: 1) art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 − nieuwzględnienie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym tj. pominięcie tych działań i czynn ości, które przedsiębiorca podejmuje po kontrolach w poszczególnych sklepach, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie w ich występowaniu w przyszłości, a także nieuwzględnienie tych kontroli, które w ostatnim okresie nie wykazały żadnych nieprawidłowości; − niewłaściwe zastosowanie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kryterium dotychczasowej działalności przedsiębiorcy tj. zastosowanie go w zakresie szerszym nieadekwatnym do zakresu kontroli; − pominięcie okoliczności, iż wszystk ie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów; − pominięcie okoliczności, że strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem przy ocenie nieprawidłowości należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu, a także fakt istnienia czytników kodów w sklepie umożliwiających każdorazowo sprawdzenie ceny przez Klientów; − pominięcie okoliczności, iż barki cen zostały usunięte w trakcie kontroli oraz podjęto działania ma jące na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy; 2) art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 kpa, poprzez : − pominięcie wyników innych kontroli przeprowadzanych w sklepach prowadzonych przez xxxx , których wyniki były pozytywne – gdzie nie stwierdzon o żadnych naruszeń; − brak wskazania dlaczego przy ustalaniu wysokości kary pominięto wyniki innych kontroli, których wyniki były całkowicie pozytywne, gdzie nie stwierdzono nieprawidłowości; − nieuwzględnienie faktu, iż w sklepie znajdują się ogólnodostępne czytniki cen umożliwiające klientom sprawdzanie cen towarów; − nieuwzględnienie ilości sklepów posiadanych przez stronę; 3) art. 80 kpa poprzez : − pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość; − pominięcie okoliczności liczby indeksów towarów będących w sprzedaży w czasie przeprowadzania kontroli; − pominięcia okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dot yczyły innych sklepów; 4) art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez niezastosowanie wskazanego przepisu i nieodstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, mimo iż przesłanka, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 kpa spełniła się, bowiem „waga naruszenia p rawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Zdaniem Strony, powyższe naruszenia doprowadziły do błędnych ustaleń stanu faktycznego, tj. uznania, że doszło do wyższego niż znikomy stopień naruszenia obowiązków informacyjnych wynikających z us tawy, podczas gdy naruszenia dotyczyły wyłącznie 8,5 % produktów objętych kontrolą, co doprowadziło do niezasadnego nałożenia na stronę kary pieniężnej wysokości nieproporcjonalnej do naruszeń. Pismem z 2 września br., Prezes UOKiK poinformował przedsiębi orcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dow odów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja był a prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) – dalej jako „ ustaw a o Inspekcji Handlowej ” , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspek cji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa , w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detaliczn ej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, co n ajmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysok ość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębior cę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europe jskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi o dpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej należ ącej do przedsiębiorcy, stwierdzono brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 30 partii produktów, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, szóstym - w okresie 12 miesięcy - naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidacznian ia cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 6 000 zł na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również przeanalizował zarzuty zawarte w odwołaniu. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące nakładania kar, niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazują wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymie rzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach, przy czym wysokość sankcji jest uzależniona od tego, czy podmiot narusza przepisy po raz pierwszy bądź drugi, czy też trzeci i kolejny. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK dokonując analizy akt sprawy oraz treści skarżonej decyzji zwrócił uwagę na wskazanie przez Śląskiego WIIH, że przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach po raz szósty, w okresie 12 miesięcy licząc od dnia w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Naruszenie obowiązków w zakresie uwidaczniania cen Śląski WIIH stwierdził dotychczas w toku uprzednio przeprowadzonych kontroli, tj.: 1) 23 maja 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz różnicę w cenach uwidocznionych i zakodowanych xxxxxxxx ; 2) 7 czerwca 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach, informacji o cenach i cenach jednostkowych xxxxxxxxxxx ; 3) 26 września 2024 r. – stwierdzono brak informacji o cenach oraz informacji o cenach i cenach jednostkowych xxxxxxxxxxxxx ; 4) 3 października 2024 r. - stwierdzono brak informacji o cenach, cenach jednostkowych, informacji o cenach i cenach jednostkowych xxxxxxxxxx ; 5) 16 maja 2025 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych xxxxxxxxxxxx . Bior ąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK potwierdza prawidłowość ustaleń dokonanych w powyższym zakresie przez Śląskiego WIIH, a więc, że w okresie 12 miesięcy poprzedzających naruszenie będące przedmiotem zaskarżonej decyzji strona pięciokrotnie naruszyła art . 4 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach zgodnie z którym jeżeli przedsiębiorca nie wykonał wspomnianych obowiązków, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesi ęcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Stan faktyczny ustalony w sprawie nie budzi wątpliwośc i co do tego, że strona nie dopełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania cen, naruszając tym samym art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Konsekwencją powyższego jest nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, której przesłanki określa art. 6 us t. 3 ww. ustawy. Badając przesłankę stopnia naruszenia obowiązków, zawartą w art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę cel, któremu służy uwidacznianie cen, a który jest określony Dyrektywą 98/6/WE Parlam entu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UE L Nr 80) wdrożoną ustawą o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 1 celem niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Realizację tego celu określa art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, cena jednostkowa to cena ustalo na za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowany ch produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Nieuwidocznienie te go rodzaju informacji, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi znaczny stopień naruszenia (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentnie widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej pod stawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.” ). Biorąc powyższe pod uwagę, Śląski WIIH prawidłowo uznał, iż stopień na ruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług jest wyższy niż znikomy. Zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach przesłanką wymiaru kary jest dotychczasowa działalność przedsiębiorcy w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 konsumentów, wcześniejsze nar uszenia obowiązków uwidaczniania cen, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków. Przez pojęcie „dotychczasowej działalności” należy rozumieć okres działalności przeds iębiorcy poprzedzający przeprowadzenie kontroli. Organ rozpoznając przesłankę dotychczasowej działalności wziął pod uwagę, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją w skali roku jest szóstym postępowaniem w związku z naruszeniem przepisów ustawy o info rmowaniu o cenach prowadzonym w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Należy przy tym zauważyć, iż Strona (zgodnie z CEIDG) prowadzi działalność od roku 2004, co stanowi okres wystarczający do tego by legitymować się znajomością przepisów obowiązujących w obrocie gospodarczym. Dodatkowo, należy podkreślić, iż zawiadomienie o zamiarze przeprowadzenia kontroli zostało doręczone Stronie w dniu 28 kwietnia 2025 r., natomiast kontrolę wszczęto w dniu 19 maja 2025 r., Strona miała więc wystarczający czas, aby zaznajomić się z przepisami, których przestrzeganie było przedmiotem kontroli. W przypadku przesłanki wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy, Organ oparł się na oświadczeniu o przychodach Strony. Rozpoznając przedmiotową prz esłankę Organ stoi na stanowisku, że informację przedstawione przez Stronę pozwalają uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. W oparciu o powyższe Organ uznał, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę z a to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, t j. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Uwzględniając wyniki analizy przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach oraz cele kary zawarte w dyrektywie 98/6/WE Parlamen tu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. zgodnie z którą przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, Prezes UOKiK stwierdza, iż kara wymierzona decyzją Śląskiego WIIH jest adekwatna do omówionych powyżej przesłanek. Nale ży bowiem podkreślić, iż nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen zostały zakwalifikowane jako stopień wyższy niż znikomy. Z drugiej strony organ stoi na stanowisku, że wysokość przychodu jaki został wykazany w zeznaniu podatkowym pozwala uznać, iż w ymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Prezes UOKiK stoi również na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastos owania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa j est znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen i cen jednostkowych jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Tego typu naruszenie stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia teg o naruszenia za znikomy. Należy ponadto wskazać, że fakt kilkukrotnego wystąpienia w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, oznacza, że funkcja prewencyjna kary nie został a spełniona. Organ nie neguje, iż Strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości zaprzestając tym samym naruszania prawa, niemniej przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 kpa muszą być spełnione łącznie. W związku z powyższym Prezes UOKIK stwierdza, iż nie ma podsta w do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary. Nie została również spełniona przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakłada jąca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Śląski WIIH. Zdaniem Prezesa UOKiK brak jest podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożon a administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożo nych na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a w ięc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wi ktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerw ać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, n aruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisó w prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.” ). Ponieważ cena musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakte r obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Strona w odwołaniu nie zgodziła się z ustaleniami kontrolujących co do naruszenia obowiązku uwidaczniania cen podnosząc zarzuty naruszenia a rt. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, art. 80 kpa oraz art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 kpa opartych na wspólnej dla nich argumentacji, tj.: − nieuwzględnienie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym tj. pominięcie tych działań i czynności, które przedsiębiorca podejmuje po kontrolach w poszczególnych sklepach, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie w ich występowaniu w przyszłości, a także nieuwzględnienie tych kontroli, które w ostatnim o kresie nie wykazały żadnych nieprawidłowości; − niewłaściwe zastosowanie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kryterium dotychczasowej działalności przedsiębiorcy tj. zastosowanie go w zakresie szerszym nieadekwatnym do zakresu kontroli; − pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 − pominięcie okoliczności, że strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem przy ocenie nieprawidłowości należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu; − nieuwzględnienie faktu, iż w sklepie znajdują się ogólnodostępne czytniki cen umożliwiające klientom sprawdzanie cen towarów; − pominięcie okoliczności liczby indeksów towarów będących w sprzedaży w czasie przeprowadzania kontroli . Skutkiem powyższych okoliczności miało być uznanie, iż naruszenie zaistniało w stopniu wyższym niż znikomy. Odnosząc się do argumentacji pominięcia przez organ pierwszej instancji, iż wszystkie up rzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów aniżeli sklep kontrolowany, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach obowiązek uwidaczniania cen spoczywa na przedsiębiorcy, nie zaś na sklepie. Stąd też kara za naruszenie tego obowiązku jest nakładana na przedsiębiorcę. Przy jej wymiarze należy uwzględnić m.in. przesłankę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy zawartą w art. 6 ust. 3 pkt 2 w/w ustawy, która obejmuje m.in. wcześniejs ze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę. Literalna wykładnia tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż przy wymiarze kary decydująca jest liczba naruszeń których dopuścił się przedsiębiorca, nie zaś liczba narus zeń stwierdzonych w konkretnym sklepie. Organ nie zgadza się również z zarzutem, że przy ocenie nieprawidłowości należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu, co oznacza, że w sytuacji, gdy Strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, stopień stwierdzonego naruszenia jest nieznaczny. Kontrola jest bowiem przeprowadzana w konkretnej placówce handlowej, a zatem stopień naruszenia będzie ustalany w odniesieniu do tego konkretnego stanu faktyczne go jaki został ustalony w kontrolowanej placówce. Podobnie nie sposób zgodzić się z zarzutem pominięcie liczby indeksów towarów będących w sprzedaży w czasie przeprowadzania kontroli. Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że przy ustalaniu przesłanki stopnia naruszenia, decydująca nie jest liczba skontrolowanych produktów czy ich rodzaj. Nie sposób również uznać, że kontrola powinna objąć całość sprzedawanych produktów, co byłoby niewykonalne. Dlatego też kontrola obejmuje tylko część sprze dawanych produktów, przyjmując, że jest ona reprezentatywna dla całości produktów znajdujących się w sprzedaży. Z tego też względu przy ustalaniu przesłanki stopnia naruszenia bierze się pod uwagę stosunek towarów dotkniętych naruszeniem w zakresie inform owania o cenach do ogółu towarów skontrolowanych, bez względu na to, jak wielka partia produktów jest objęta kontrolą. Stąd należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie stwierdzone naruszenia dotyczą ok. 8,5 % skontrolowanych towarów jako grupy reprezenta tywnej dla całości oferowan ego asortymentu . Strona podnosi również, iż organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę faktu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 umieszczenia w kontrolowanym sklepie czytników cen. Zdaniem Organu, tego typu urządzenia nie realizują wymogów uwidaczniani a cen zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a więc nie uwidaczniają cen w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości i umożliwiający ich porównanie. Tego typu urządzenie należy uznać za czytnik kodów kreskowych – dekoduje bowiem infor macje jakie zamieszczone są na kodzie kreskowym danego produktu i przedstawia je konsumentowi - nie jest to jednak sposób uwidaczniania cen – w tym względzie orzecznictwo sądowe prezentuje jednolite stanowisko (por. uzasadnienie wyroku NSA II GSK 514/19 z 11 sierpnia 2022 r. „Odnosząc się do zagadnienia umożliwienia przez spółkę zapoznania się przez konsumentów z - nieuwidocznionymi na towarach - cenami, poprzez użycie czytnika cen umieszczonego w pomieszczeniu apteki, zauważyć należy, że przyjęte przez ust awodawcę reguły informowania o cenach (cenach jednostkowych) towaru znajdują konkretyzację w przepisach cyt. rozporządzenia Ministra Rozwoju z 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Przepisy te określają, zgodnie § 3 ust. 1 tego roz porządzenia, że cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Jest oczywiste, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie spółka nie wywiązała się z tak określonego obowiązku, pomimo zainstalowanego wspomnianego czytnika cen, którego instalacja - w świetle obowiązujących przepisów - nie ma prawnego znaczenia.” ). Stąd też, nie można zgodzić się ze stroną, iż stopień naruszenia jest u zależniony od powołanych przez nią okoliczności. Strona podniosła ponadto, że n ieuwzględniono jej dotychczasowej działalności w aspekcie pozytywnym tj. pominięto te działań i czynności, które przedsiębiorca podejmuje po kontrolach w poszczególnyc h sklepach, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie w ich występowaniu w przyszłości, w tym nieuwzględnienie tych kontroli, które w ostatnim okresie nie wykazały żadnych nieprawidłowości. W przedmiotowej kwestii Organ zwraca uwa gę, że pojęcie „dotychczasowej działalności” obejmuje okres działalności przedsiębiorcy poprzedzający przeprowadzenie kontroli. Z tego też względu, zasadnym jest wzięcie pod uwagę również i wyników kontroli pozytywnych (a więc takich gdzie nie stwierdzono naruszeń), przeprowadzonych wobec przedsiębiorcy. W tej kwestii należy przyznać rację Stronie, stąd też przy ustalaniu przesłanki dotychczasowego postępowania wzięto pod uwagę również wyniki kontroli, gdzie nie stwierdzono naruszeń tj. xxxxxxxxxxxxxxxx . N ależy jednak zwrócić uwagę, iż pojęcie „dotychczasowej działalności” jest pojęciem na tyle obszernym, iż jego znaczenia nie można ograniczać tylko do kontroli pozytywnych. Z tego też względu, obok kontroli pozytywnych organ bierze pod uwagę również i kontr ole negatywne, które mają znaczenie w przypadku ustalenia liczby naruszeń zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Organ rozpoznając przesłankę dotychczasowej działalności wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pie rwszej kontroli, włączywszy bieżącą kontrolę, po raz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 szósty naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich w/w przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Strona miała wi ęc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Tymczasem fakt, iż w okresie 12 miesięcy poprzedzających przedmiotowe naruszenie, stwierdzono pięć naruszeń w zakresie informowania o cenach jednoznacznie wskazuje, że strona nie przywiązuje należyt ej wagi do wykonywania obowiązków nałożonych na nią przedmiotową ustawą. Organ pierwszej instancji, trafnie przy tym wskazał, że obowiązek informowania o cenach produktów i usług istnieje od 2001 r., zaś strona prowadzi działalność gospodarczą od grudnia 2 004 r. (wg KRS) a więc powinna wykazać się znajomością przepisów dotyczących wykonywanej działalności. Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, że wbrew temu co strona podnosi w odwołaniu, Śląski WIIH wziął pod uwagę podjęcie działań naprawczych przez stronę, n a co wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Podobnie Prezes UOKiK dokonując ponownej analizy powyższej przesłanki, bierze pod uwagę działania podjęte przez stronę, a polegające na uwidocznieniu cen zakwestionowanych produktów . Niemniej jednak podkreśli ć należy, że strona podjęła te działania w wyniku kontroli organu . Strona podniosła również zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przesłanka znikomej wagi naruszenia została spełniona. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 kpa organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Z zebranego materiału wy nika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen i cen jednostkowych jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Tego typu naruszenie stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Wagi naruszenia prawa nie można więc uznać za znikomą, gdyż w wypadku skontrolowanych produktów konsumenci nie zostali pozbawienia informacji zarówno o cenie, jak i cenie jednostkowej. Dodatkowo, Orga n zwraca uwagę, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym raz em otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów. Organ nie neguje przy tym, iż Strona us unęła stwierdzone nieprawidłowości zaprzestając tym samym naruszania prawa, niemniej przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 kpa muszą być spełnione łącznie. W związku z powyższym Prezes UOKIK stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstą pienia od wymierzenia kary. Podsumowując, Prezes UOKiK uznaje, iż Śląski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym, zaś wysokość kary pieniężnej ustalona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 na poziomie 6 000 zł przy maksymalnej wysokości 40 000 zł jest, w ocenie organu drug iej instancji, kwotą optymalną. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Śląskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Inspe kcji Handlowej w terminie 7 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorą c powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.0 00 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxxxxxxx 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a