DIH-III-123/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 22 października 2025 r. DIH - 3.707.126.2025.MB DECYZJA DIH – 3.12 3 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 2 29) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji KHU.D.53.2025.AB Pomorski ego Wojewódzkiego Inspektor a Inspekcji Handlowej z 29 lipca 2025 r. ( KHU .8361. 98 .202 5.AW.HB ), nakładającej na przedsiębiorcę Mango Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych), z tytułu naruszenia obowiązków wy nikających z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidac zniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) oraz art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorcę Mango Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie nakłada karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych), z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168 ) . Uzasadnienie W dniach 7 – 1 2 maja 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Pomorski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Pomorski m WIIH”, „orga nem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia KHU . 057.98.2025.AW z 7 maja 202 5 r., przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy xxxxx xxxxxxx xxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxx zwanym dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, skierowano Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kont roli KHU .8360. 64 .202 5.NW z 7 kwietnia 202 5 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168 ), zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie doręczono stronie 1 4 kwietnia 202 5 r. W toku kontroli sprawdzano m.in. prawidłowość uwidaczniania przez przedsiębiorcę cen oferowanych usług w oparciu o wymagania ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Techn ologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), dalej jako: „rozporządzenie Ministra Rozwoju”. Kontrolą objęto 80 produktów oferowanych do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych oraz 46 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Stwierdzono , że przy 12 produktach w opakowaniach jednostkowych nie dopełniono obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych . Natomiast na etykietach wszystkich skontrolowanych produkt ów oferowanych w obniżonych cenach na czerw onej naklejce uwidocznione były dwie ceny, tj. cena przekreślona i cena promocyjna , tym samym uznano, że nie podano informacji o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 1 2 maja 202 5 r. KHU .8361. 98 .202 5 . AW.HB W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), zwanej dalej: „kpa” Pomorski WIIH zawiadomie niem z dnia 1 lipca 2025 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie wydania na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju oraz art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano, że na podstawie art. 9, art. 10 § 1, art. 73 § 1 i art. 78 § 1 kpa stronie przysługuje prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawo do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto odrębnym pi smem z 1 lipca 2025 r. wezwano przedsiębiorcę do wyliczenia i przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w 202 4 roku lub za 2023 r. Pismem z 7 lipca 2025 r. strona przekazała ww. informacje dot yczące przychodu netto osiągnięte go w 2024 r. oraz sprawozdanie finansowe za 2024 r. W piśmie z 15 lipca 2025 r. strona wskazała przyczyny powstania zarzucanych nieprawidłowości, jak również przedstawiła swoją interpretację przepisów oraz stanowisko w sprawie. Wskazała m.in., że ceny uwidocznione na etykietach produktów oferowanych w obniżonych cenach (ceny przekreślone) w rzeczywistości były to najmniejsze ceny w okresie 30 dni przed wprowadz eniem obni ż ki , a cen a na etykiecie została uwidoczniona w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen, tym samym spełniła Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 ona obowiązek ustawowy wynikający z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Ponadto podkreśliła, że w jej o cenie nie doszło do zarzucanych nieprawidłowości w czasie kontroli, a nawet jeżeli przyjąć, że doszło, to należałoby odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, zważywszy na znikomość naruszenia prawa oraz na fakt, że zaprzestała ona naruszania prawa w trakcie kontroli. W dniu 29 lipca 2025 r. Pomorski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 § 1 i 2 kpa wydał decyzję, na mocy której nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju oraz art. 4 ust. 2 ustawy o cenach . W dniu 25 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Pomorski ego WIIH odwołanie od ww. decyzji. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 8 kpa, art. 7 kpa w związku z 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa oraz art. 105 § 1 , art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 kpa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, art. 189f § 1 pkt 1 kpa, jak również art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 3 usta wy o cenach, wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, alternatywnie z ostrożności o uchylenie decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od wymierzenia kary określonej w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach na podstawie 189f § 1 pkt 1 kpa. Pismem z dnia 29 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji KHU.D.53.2025.AB Pomorski ego WIIH z 29 lipca 2025 r. oraz o prz ysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczeni a usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lu b usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju , cenę oraz cenę j ednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju ) dotyczy odpow iednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży wg objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych wg długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowyc h dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stos owanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Wyłączenia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, zgodnie z którym, wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parac h; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotow i, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczn ość Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, s kalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie wsp ółpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne p rowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji KHU.D.53.2025.AB Pomorski ego W IIH z 29 lipca 2025 r. (sygn. akt: KHU.8361.98.2025.AW.HB ), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słown ie: trzy tysiąc e pięćset złotych). W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również zarzutów strony zawartych w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Pomorski ego WIIH kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach . Biorąc pod uwagę ustalenia stanu faktycznego zawarte w protokole kontroli, Prezes UOKiK stwierdził, że nieprawidłowości dotyczyły w przypadku produktów oferowanych po obniżonych cenach wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, na skutek nieuwidocznienia na etykietach obok wartości liczbowej informacji „najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki” oraz nieuwidocznieniu cen jednostkowych . Organ drugiej inst ancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że zgodnie z protokołem kontroli Pomorski WIIH odstąpił od sprawdzenia historii cen sprzedaży, przez wzgląd na brak uwidocznienia komu nikat ów o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i uznał, że strona nie uwidoczniła najniższej ceny z 30 dni przed obniżką , co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Jednakże Prezes UOKiK wskazuje, że strona w piśmie z 15 lipca 2025 r. oraz w odwołani u oświadczyła, że w rzeczywistości ceny uwidocznione na etykietach produktów oferowanych w obniżonych cenach (ceny przekreślone) były najmniejsz ymi cen ami tych produktów w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prez esa UOKiK należy uznać, że konsument otrzymał Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 informację dotyczącą ceny, jednakże nie otrzymał jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji, że cena przekreślona jest najniższą ceną produktu, która obowiązywała w okresie 30 dniu przed obniżką. Tym sa mym stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości naruszały art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje, że jeżeli przeds iębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmiana kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. Ponadto Prezes UOKiK w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że w toku kontroli inspektorzy dokonali zakupu kontrolnego 3 produktów i po jego rozliczeniu stwierdzono, że w przypadku jednego produktu cena uwidoczniona na etykiecie nie była zgodna z zakodowaną w kasie fiskalnej, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Mając jednak na uwadze art. 139 k pa, tj. niedopuszczalność orz ekania przez organ odwoławczy na niekorzyść strony odwołującej się, określanej jako zakaz reformationis in peius, nie mogłaby zostać wydana decyzja przez organ odwoławczy na niekorzyść strony. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 stycznia 2011 r. (II SA/Wa 720/10, Legalis) podkreślono, że: „Zakaz reformationis in peius wyraża się w tym, że organ odwoławczy nie może pogarszać, określonej decyzją organu pierwszej instancji, sytuacji prawnej strony odwołującej się. Strona odwołująca s ię powinna bowiem pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że wniesione przez nią odwołanie, jeżeli nie okaże się skuteczne, spowoduje co najwyżej utrzymanie jej dotychczasowej sytuacji prawnej ustalonej zaskarżoną decyzją, w żadnym zaś przypadku nie do prowadzi do jej pogorszenia . Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w dołączonym do akt sprawy protokole kontroli oraz załącznikach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie konieczność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cen ach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiąc e pięćset złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ww. ustawy. Biorąc pod uwagę, że strona w odwołaniu wskazała m.in. naruszenie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, organ drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwsz ej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporz ądzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Pomorski WIIH, uznał go za wysoki. W przypadku wszystkich skontrolowanych 46 produktów oferowanych w obniżonych cenach brak było infor macji na etykiecie cenowej, która z podanych cen jest najniższą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , dla 12 produktów nie uwidoczniono cen jednostkowych , a dla jednego produktu stwierdzono niezgodność ceny uwidocznionej na etykiecie z ceną zakodow aną w kasie fiskalnej. Właściwa i pełna informacja o najniższej cenie towaru obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki powinna składać się zarówno z wartości liczbowej jak i ze słownego jej opisu np.: „najniższa cena z 30 dni przed wprowad zeniem obniżki” lub tożsamym. Informacja ta powinna znaleźć się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze, w bliskości towaru. Konsumentowi, który nie otrzymuje pełnej informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką trudno jest ocenić, czy obniżka j est dla niego korzystna. Brak ww. informacji bezpośrednio przy produkcie narusza przepisy ustawy o cenach, które stanowią, że ceny powinny być podane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości. C elem ww. przepisów jest zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu, szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Cel ten powinien przyświecać interpretacji stosowanych przepisów. Jest to istotne nie tylko w kontekście prawidłowego podania wielkości obniżki i najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, lecz także dla czytelnego sposobu ich prezentacji. Przedsiębiorca nie uwidaczniając cen jednostkowych oraz uwidaczniając inną cenę na etykiecie niż w kasie fiskalnej uniemożliwiał kupującym dokonani a właśc iwego i optymalnego wyboru towaru oraz porównani a cen towarów z cenami towarów podobnych, a tym samym narusz ył ich interesy ekonomiczne oraz prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie i cenie jednostkowej. Prezes UOKiK, wziął również pod uwagę skalę naruszenia obowiązków stwierdzając, że naruszenie obowiązków przedsiębiorcy wynikających z przepisów ustawy o cenach dotyczyło wszystkich skontrolowanych produktów oferowanych w obniżonych cenach (100%) , wszystki ch 12 produktów , dla których istniał obowiązek uwidocznienia ceny jednostkowej (100%) oraz jednego produktu , którego cena uwidoczniona na etykiecie różniła się od ceny zakodowanej w kasie fiskalnej . Należy również zauważyć, że strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 1 4 kwietnia 202 5 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 7 maja 202 5 r. Zatem miała ona, wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości. Ponadto organ drugiej instancji przyjął na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem ko ntroli, a zakończył w momencie usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości , o czym strona poinformowała w piśmie z 15 lipca 2025 r. Z kolei oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy wzięto pod uwagę podjęte przez stronę działania naprawc ze, tj. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz uwzględniono, że Pomorski ego WIIH dotychczas nie nakładał na stronę kar pieniężnych z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wziął również pod uwagę, że w toku kontroli stwierdzono m.in. rozbieżności pomiędzy ceną uwidocznioną na wywiesz ce jednego ze skontrolowanych produktów a ceną zakodowaną w kasie fiskalnej . Oceniając z kolei przesłankę wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, uwzględniono deklarowan y przez stronę przychód i wielkość obrotu, które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast przesłanka zawarta w art. 6 ust. 3 pk t 4 ustawy o cenach nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową w przedmiotowej sprawie nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 3 500 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieni u do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Z godnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ce nach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił m.in. naruszenie: - art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że informacja o najniż szej cenie przecenionego towaru powinna być uzupełniona komunikatem, że jest to najniższa cena towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, podczas gdy strona realizuje wymóg określony w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, tj. w sytuacji komunikowania o najniższej cenie przecenionego towaru obok informacji o aktualnej cenie sprzedaży także informację o najniższej cenie produktu jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (cena przekreślona) ; - art. 6 ust. 1 ustawy o cenach poprzez uznanie, że strona nie wykonała obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i w konsekwencji nałożenie na nią administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy strona realizuje wymóg określony w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenac h, tj. w sytuacji komunikowania promocji podaje obok informacji o aktualnej cenie sprzedaży także informację o najniższej cenie produktu jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (cena przekreślona) . Odnosząc się do powyższego zarzutu Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie t ego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581). Zmiana ta była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta pr zez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podno szenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena ta jest prawdziwa, a n ie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Do kontroli w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen produktów oferowanych w obniżonych cenach wytypowano 46 produktów. P rodukty te oznaczono czerwoną naklejk ą na wywieszce cenowej, na której umieszczono m.in. cenę i drugą wyższą cenę przekreśloną (wartość liczbową). Jak oświadczyła strona w piśmie z 15 lipca 2025 r. oraz w odwołaniu w rzeczywistości ceny przekreślone uwidocznione na etykietach produktów oferowanych w obniżonych cenach były najmniejszymi cenami tych produktów w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . W ocenie Prezesa UOKiK brak objaśnienia znaczenie wartości liczbowych podanych na etykietach ( ceny przekreślonej) nie spełnia wymagań dotyczących uwidocznienia informacji o najniższej cenie , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i nie jest czytelny dla konsumenta. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku, gdy strona in formowała o obniżce cen sprzedawanych towarów powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem o bniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przekreślenie jednej z cen, jak to miało miejsce w przypadku wszystkich skontrolowanych produktów ofer owanych po obniżonej cenie , sugeruje konsumentowi, która z cen jest ceną obowiązującą lecz nie wskazuje, że cena przekreślona jest na najniższą ceną tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Takie stanowisko Prezesa UOK iK podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach: z dnia 13 grudnia 2024 r. sygn. akt V SAZWa 2016/24 oraz z dnia 13 lutego 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2225/24, jak również z dnia 24 października 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 924/24. zawracając uwagę, że co prawda art. 4 ust. 2 ustawy o cenach nie wskazuje, jak powinna brzmieć informacja o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ale artykuł ten należy interpretować w powiązaniu z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zatem cena powinna być uwidoczniona w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Realizacja tego wymogu w ramach art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wiąże się ze wskazaniem informacji, że określona wartość liczbowa Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 stanowi najniższ ą cenę danego towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lu b dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Ponadto należy zauważyć, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nowelizacja ustawy o cenach w związku z implementacją dyrektywy Omnibus, wprowadzająca obowiązek podawania informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobligowana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okr esie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości i w przypadku 46 partii produktów obowiązkom tym uchybiła. Art. 4 ust. 2 ustawy o cenach zobowiązuje sprzedawcę do umieszczania informacji o najniższej cenie towarów obj ętych promocją, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie zaś samej ceny (wartości liczbowej), którą strona uwidoczniła, dlatego też wobec niejednoznaczności przedstawionych cen Prezes UOKiK uznał, że obowiązek ten nie został przez przedsiębiorcę dopełniony. Podkreślić należy, że art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wyraźnie wskazuje, iż w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również inform ację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przepis wyraźnie wskazuje na uwidocznienie informacji o poszczególnych cenach w przypadku ogłoszonej obniżki, a nie samych cen przedstawian ych jako wartości liczbowe, i że informacje te mają być podane obok siebie. Przepisy ustawy rozróżniają i wyraźnie określają, kiedy należy uwidaczniać cenę towaru, a kiedy informacje o cenach. Informacja cenowa winna być tak skonstruowana, aby nie zachodzi ła potrzeba stosowania dodatkowych wyjaśnień, czyli aby nie było wątpliwości, co do jednoznaczności przedstawionych cen. W ocenie Prezesa UOKiK nie można uznać wbrew temu co twierdzi strona w odwołaniu, że zastosowany przez przedsiębiorcę sposób prezentacj i cen produktów oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona sprostała nałożonym na nią obowiązkom. Z dwóch cen umieszczonych bezpośrednio na etykietach nie wynika, która z nich jest najniższą ceną obowi ązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Można to jedynie przypuszczać ze względu na fakt przekreślenia jednej z cen. Taki sposób prezentacji z całą pewnością nie jest czytelny dla konsumenta. Organ drugiej instancji, zwraca uwagę, że to na p rzedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by konsument za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym przypadku cenie obniżonej oraz najniższej cenie obowiązu jącej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. Zaakcentować należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dl a podmiotów prowadzących Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów i usług oferowanych do sprzedaży. Prezes UOKiK w toku postepowania uwzględnił oświadczenie strony, że uwidoczniona cena przekreślona jest najn iższą ceną z 30 dni przed obniżką i nie neguje, że strona uwidoczniła najniższą cenę z 30 dni na etykietach kontrolowanych wyrobów, tzn. jej wartość liczbową. Jednakże na etykietach uwidoczniono dwie ceny przedstawione jako wartości liczbowe, bez podania w yjaśnień, czym one są i jaki jest ich charakter. Prezes UOKiK nie zgadza się z twierdzeniem strony, że zastosowane przez nią rozwiązanie nie wymaga od konsumenta podejmowania jakichkolwiek dodatkowych czynności czy wysiłków zmierzających do ustalenia zarów no aktualnej ceny sprzedaży, jak i ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką. O ile Prezes UOKiK zgadza się, że wskazanie obowiązującej ceny nie budzi wątpliwości i jest jednoznaczne (cena nieprzekreślona), to jak już wcześniej omówiono co do drugi ej ceny (przekreślonej) nie jest to oczywiste. Konsument nie otrzymuje pełnej informacji czy jest to najniższa cena z 30 dni przed obniżką czy też jest to jedynie cena, która obowiązywała przed wprowadzeniem obniżki i nie musi być najniższą ceną z 30 dni p rzed obniżką. Z pewnością taki sposób prezentacji cenowej nie był intencją ustawodawcy określającego obowiązek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Powyższe nieprawidłowości godz ą w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i un iemożliwia ją im dokonanie właściwego wyboru z uwzględnieniem jego sytuacji ekonomicznej. Brak podania wyczerpującej informacji cenowej ogranicza konsumentom możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagroże nia jego interesów. Tym samym zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 ustawy o cenach poprzez jego błędną interpretację należy uznać za bezzasadny . Biorąc pod uwagę powyższe Prezes UOKiK uznaje jednocześnie za bezpodstawny zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy , jest zagrożone kar ą pieniężn ą w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handl owej wymierzyć administracyjn ą karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i od straszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość pow inna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wym ierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmnie j uciążliwa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą p opełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie które j nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Jako kolejny zarzuty strona wskazała naruszenie: - art. 7 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa oraz art. 105 § 1 kpa poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 1 2 maja 202 5 r. oraz wyjaśnień strony zawartych w piśmie z 15 lipca 2025 r., skutkujące uznaniem, że strona naruszyła art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ustawy o cenach poprzez przy jęcie, że konsumenci zostali pozbawieni możliwości porównania cen towarów, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy ceny przekreślone na etykietach cenowych były w rzeczywistości najniższymi cenami z ostatnich 30 dni przed obniżką, a także te ceny były uwidocznione w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, które obowiązywały w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki; - art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 k pa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony co do treści normy prawnej wynikającej z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, która nie przewiduje wprost obowiązku użycia określonego komunikatu/sformułowa nia przy uwidacznianiu najniższej ceny produktu jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew wyrażonej w tych przepisach zasadzie rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści normy prawnej na korzyść strony; - art. 8 § 1 kpa, tj. naruszenie zasady pogłębiania zaufania skarżącej do władzy publicznej poprzez wydanie decyzji, opartej na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i niewłaściwych założeniach, z jakich wyszedł Pomorski WIIH podczas rozpatrywan ia zgromadzonego materiału dowodowego. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK zauważa, że ww. przepisy kpa określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią one m.in., że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Ponadto, wskazują, że przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia (decyzji) organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 kpa), zaś określona sprawa oceniania jest na podstawie całokształtu z gromadzonego materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na po dstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa), a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniają cej wymogi określone w art. 107 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie, Pomorski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na ustaleniach postępowania kontrolnego. Ustalenia kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli z 1 2 maja 2024 r. (nr akt kontroli: KHU .8361. 98 .202 5.AW.HB ). Zgodnie art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokume nty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobod nie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli sporządzonego przez Pomorski ego WIIH wyni ka, że w dniu kontroli tj. 7 maja 202 5 r. objęto nią 46 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Obniżka cen została jasno zakomunikowana konsumentom poprzez umieszczenie na ich wywieszkach czerwonej naklejki z ceną i drugą wyższą ceną przekreśloną. Brak objaśnienia znaczenie poszczególnych wartości liczbowych podanych na etykietach (w szczególności ceny przekreślonej) nie spełnia wymagań dotyczących uwidocznienia informacji cenowych i nie jest czytelny dla konsumenta. Pomorski WIIH odstąpił co prawda od sprawdzenia historii cen sprzedaży, z uwagi na brak uwidocznienia komunikatów o najniższej cenie produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jednakże Prezes UOKiK zauważa, że przyj ęcie oświadczeni a strony, że uwidocznione cen y przekreślone są w rzeczywistości najniższymi cenami tych produktów z 30 dni przed obniżką zmienił o jedynie kwalifikację naruszenia , a nie fakt jego istnienia . Prezesa UOKiK jeszcze raz podkreśla, że w przypadku 46 produktów oferowanych w obniżonych cenach konsument otrzymał informację dotyczącą ceny, jednakże nie otrzymał jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji, że cena przekreślona jest najniższą ceną produktu, która obowiązywała w okresie 30 dniu przed obniżką. W toku kontroli stwierdzono również brak cen jednostkowych przy 12 produktach oraz rozbieżność pomiędzy ceną uwidocznioną przy produkcie a zakodowaną w kasie. Tym samym stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości naruszały art. 4 u st. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpre tacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni pr zed wprowadzeniem obniżki. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 Podkreślenia wymaga również fakt, że kontrole w zakresie uwidaczniania cen prowadzone są po zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli. Strona została poinformowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli pismem z 7 kwietnia 202 5 r. , które odebrała 1 1 kwietnia 202 5 r. Kontrolę zaś wszczęto 7 maja 2024 r., a więc strona miała czas aby przygotować się do kontroli. Prezes UOKiK nie zgadza się z twierdzeniem strony, że organ pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny mat eriału dowodowego, co doprowadziło do uznania że strona naruszyła art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji zgadza się ze stroną, że zastosowane przez nią etykiety cenowe, na których znajdują się jedynie dwie wartości liczbowe, w tym wyższa przekreślona, wskazują jednoznacznie aktualną cenę sprzedaży, jednakże nie można już uznać, że wskazanie jedynie przekreślonej wartości liczbowej, co omówiono wcześniej, nawet jeżeli jest to wartość wskazująca rzeczywistą najniższą cenę z 30 dni przed obniżką , wskazuje tę cenę w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Dlatego też zdaniem organu drugiej instancji, naruszone zostały wymagania art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Zatem w ocenie Prezesa UOKiK bezzasadne jest również stanowisko strony , że w sprawie wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego (art. 105 kpa) . Zgodnie z wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 20 lutego 2025 r. , II SA/Łd 862/24 z bezprzedmiotowoś cią postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy, bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy nie istniej e sprawa administracyjna podlegająca rozpoznaniu w tym postępowaniu. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o jakim mowa w powyższym przepisie, oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, brak przedmiotu postępo wania, którym jest konkretna sprawa, a w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jes t bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok NSA z 21 lutego 2006 r., I OSK 967/05). Bezprzedmiotowe może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu postępowania wymagającego rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żąda nia wnioskodawcy (por. np. wyrok NSA z 23 stycznia 2006 r., II SA 428/01). Akta sprawy, w szczególności ww. protokół kontroli oraz dołączona do niego dokumentacja, wskazują wyraźnie, że materiał dowodowy został zebrany, a następnie rozpatrzony w toku postę powania administracyjnego. Zdaniem organu drugiej instancji, w niniejszej sprawie z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy o cenach istotne znaczenie ma fakt, że strona nie wypełniła w sposób należyty obowiązków wynikających z : art. 4 ust. 1 w związ ku z ust. 2 ww. ustawy, dla 46 partii produktów oferowanych w obniżonych cenach (100 % skontrolowanych), z art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju dla 12 produktów w opakowaniach jednostkowych ora z z art. 4 ust. 1 ww. ustawy dla jednego produktu , co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja KHU. D.53.2025.AB Pomorski ego WIIH wydana 29 lipca 2025 r. zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie: faktów, które organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 pierwszej instancji uznał za udowodnione (w szczególności niewykonanie ciążących na stronie obowiązków), dowodów, na których się oparł ( w szczególności protokołu kontroli z 12 maja 202 5 r. KHU. 8361. 98 .202 5.AW.HB ), natomiast uzasadnienie prawne tej decyzji zawierało wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nawet jeżeli nie przekonuje strony o słuszności podjętego rozstrzygnięcia i zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy rozstrzygnięciu sprawy, to w przekonaniu Prezesa UOKiK było wystarczające, by uznać, iż uczyniono zadość wymaganiom dotyczącym zasad praworządności , pogłębiania zaufania do organów administracji oraz zasady przekonywania. W ocenie Prezesa UOKiK zasadność oraz podstawy wydania decyzji zostały stronie dokładnie wyjaśnione, a wydana decyzja odpowiada prawu i jest wynikiem błędnych działań strony. Argume ntując swoje zarzuty strona powołała się ponadto na art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 kpa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców przywołując zasadę rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść przedsiębiorcy, która została określona w art. 11 Pra wa przedsiębiorców i stanowi powtórzenie zasady z art. 7a kpa. Zgodnie z art. 11 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, w przypadku, gdy przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy. Zasada ta nie oznacza jednak, że zawsze, gdy pojawiają się różne rozumienia normy prawnej, niezależnie od poprawności argumentacji, nale ży zawsze stosować wykładnię prawa korzystną dla przedsiębiorcy. Zasada ta będzie mieć zastosowanie, dopiero wówczas, jeśli mimo dokonania poprawnej metodologicznie i logicznie wykładni przepisu pozostaje kilka wyników wykładni, które mogą być uznane za pr awidłowe (wyrok NSA z 5 lipca 2023 r., I GSK 1973/19). Analogicznie w art. 7a kpa zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści prawa na korzyść strony odnajduje zastosowanie w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem j est nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia. W odniesieniu do wątpliwości co do treści norm prawnych należy wskazać, że w art. 7a § 1 kpa nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne p rzepisów mających zastosowanie w danej sprawie, a o przypadki, w których pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., III OSK 1347/21 ). W niniejszej sprawie nie zachodzą „niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego". Wszystkie ustalenia kontroli wraz z fotografiami w postaci załączników zostały udokumentowane w protokole kontroli KHU.8361.98.2025.AW.HB . Prezes UOKiK nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego, a w szczególności do ustalenia, że przy 46 produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie, informacje cenowe były uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości ponieważ na wywieszkach cenowych ww. produktów umieszczono m.in. cenę i drugą wyższą cenę przekreśloną (wartość liczbową) bez objaśnienia znaczenie poszczególnych wartości podanych na etykietach , dla 12 produktów nie uwidoczniono cen jednostkowych, a dla jednego produktu stwierdzono niezgodno ść ceny uwidocznionej na etykiecie z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej. Jak wskazano już wcześniej Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy strona informuje o obniżce cen sprzedawanych towarów, powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uw idocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena o bowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przekreślenie jednej z cen, jak to miało miejsce w przypadku wszystkich skontrolowanych produktów, sugeruje konsumentowi, która z cen jest ceną obowiązującą lecz nie wskazuje, że cena przekreślona j est na najniższą ceną tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Natomiast brak cen jednostkowych oraz uwidocznienie innej ceny przy produkcie niż w kasie fiskalnej uniemożliwia konsumentom porównanie cen produktów oraz d okonanie właściwego i optymalnego z ich punktu widzenia wyboru. Podsumowując zarówno stan faktyczny sprawy, jak i zastosowanie obowiązujących w sprawie przepisów nie wywołuje trudności czy wątpliwości. Wydana przez Pomorski ego WIIH decyzja odpowiada praw u i jest wynikiem błędnych działań stron, a nie wątpliwości co do treści obowiązujących przepisów. Podobnie zarzuty strony naruszenia art. 8 § 1 kpa poprzez wydanie decyzji, opartej na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i niewłaściwych zało żeniach, z jakich wyszedł Pomorski WIIH podczas rozpatrywania zgromadzonego materiału dowodowego nie znajdują w ocenie Prezesa UOKiK uzasadnienia. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizo wany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyraż onej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Admi nistracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Pomorski WIIH w postępowaniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami kpa, opierając się na ustaleniach postępowania kontrolnego. W niniejszej sprawie, co szeroko omówiono wcześn iej, bez najmniejszej wątpliwości stwierdzono, że strona nie dopełniła swojego obowiązku i nie uwidoczniła informacji o cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości oraz nie uwidoczniła cen jednostkowych dla produktów, które temu obowiązkowi podlegały , a więc organ pierwszej instancji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. Dodatkowo strona zarzuciła Pomorski emu WIIH naruszenie art. 189 f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, że w sprawie nie zachodzi przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa, a zatem nie było zasadne odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy zarzucane nieprawidłowości mają znikomy charakter ze względu na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 stopień, charakter, wagę, czas zarzucanych nieprawidłowości, zasięg naruszenia, zaprzestanie naruszania prawa przez stronę , jak i to, że zarzucane nieprawidłowości (w przypadku cen bez oznacze nia cen jednostkowych) obejmują wyłącznie 15% towarów spośród wszystkich kontrolowanych towarów . Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publiczn ej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary p ieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W trakcie kontroli ustalono, że przedsiębiorca naruszył swoje obowiązki dotyczące uwidaczniania cen przy 46 produktach oferowanych w obniżonych cenach na 46 skontrolowanych, co stanowi 100 % wszyst kich skontrolowanych w tym zakresie. Ponadto dla jednego produktu z trzech sprawdzanych w tym zakresie (33% skontrolowanych) stwierdzono różnicę pomiędzy ceną uwidocznioną przy produkcie a zakodowaną w kasie fiskalnej. Ponadto Prezes UOKiK zauważa, że brak cen jednostkowych stwierdzono przy 12 produktach . Jednakże nie stanowi to, jak błędnie wskazał Pomorski WIIH i za nim powtórzyła strona w odwołaniu 15 % spośród wszystkich skontrolowanych. Zgodnie z protokołem kont roli KHU.8361.98.2025.AW.HВ prawidłowość uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych sprawdzano przy 80 towarach oferowanych do sprzedaży , jednakże obowiązkowi uwidocznienia cen jednostkowych podlegało z tych 12 produktów. Zatem z uwagi na brak cen jednostkowych zakwestionowano wszystkie produkty z 12 skontrolowanych dla których były one wymagane, co stanowi 100 % skontrolowanych. Należy mieć na względzie również, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość , rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. Nie sposób zatem uznać, by waga naruszenia prawa była w omawianym przypadku znikoma. Wobec powyższego uznać nale ży, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Wyjaśnić należy przy tym, że cena usługi lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru czy usługi, a cena jednostkowa jes t podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do mar ki, producenta, ilości, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych plac ówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia . A ponadto j ak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiotów prowadzących dz iałalności gospodarczą. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową , a o koliczność ta całkowicie z ależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 ustawy o cenach, co wskazano wcześniej, jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Tym samym, podobnie jak stwierdził to organ pierwszej instancji, w ocenie Prezesa UO KIK przesłanka pierwsza nie została spełniona. Co do drugiej przesłanki, tj. zaprzestania naruszenia Pomorski WIIH w swojej decyzji wskazał, że strona nie zaprzestała naruszania prawa, jednakże Prezes UOKiK uznał na podstawie pisma strony skierowanego do P omorskiego WIIH 15 lipca 2025 , że podjęła ona działania zmierzające do usuniecie zarzucanych nieprawidłowości . Jednakże p rzyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w zwi ązku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako cz yny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunk u do strony mogły być one prowadzone przez Pomorski ego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Pomorski ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniej szej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożony ch na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie na etykiecie cenowej nie wskazała, która z podanych dwóch cen jest najniższą ceną w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, tj. nie zamieściła opisu słownego, zatem uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości , dla wszystkich 12 produktów dla których istniał obowiązek podania ceny jednostkowej jej nie wskazała, a przy jednym produkcie wskazała inną cenę niż była zakodowana w kasie fiskalnej. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zapr zestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie ty ch sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skut ki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uz asadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedz ialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Poniewa ż informacja o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , cena jednostkowa oraz cena produktu musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wy mierzenie stronie kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, było prawidłowe i zgodne z prawem. Nałożona kara pieniężna w wysokości 3 500 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 1 7,5 % maksymalnej kwo ty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - p rawnej na ujawnione naruszenie prawa. Natomiast zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie alternatywnie z ostrożności uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy popr zez odstąpienie od wymierzenia kary określonej w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach na podstawie 189 f § 1 pkt 1 kpa, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą doc hód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sente ncji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosu nkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejs zej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadmi nistracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 2 44 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/