DIH-IV-28/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 9 kwietnia 2024 r. DIH - 4.707.40.2023 .BP DECYZJA DIH.4.28.2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 312 ), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Piotra Mazurkiewicza prowadzącego działalnoś ć gospodarczą pod firmą „MAĆPEX” Piotr Mazurkiewicz Sprzedaż i Wynajem Samochodów od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 19 października 2023 r. (nr akt sprawy: UH.8361.160.2023), którą na ww. przedsiębi orcę nałożono karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 czerwca 2023 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221 zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” ) , Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu, zwany dalej również „Wielkopolskim WIIH”, zawiadomił przedsiębiorcę (…) zwanego dalej również „Stroną”, o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168 zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”). Przedmiotowe pismo zostało doręczone 26 czerwca 2023 r. W toku kontroli, przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2023 r. przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego WIIH, (…) sprawdzono prawidłowość przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniani a cen, stwierdzając brak uwidocznionej ceny za miejsce parkingowe w taki sposób aby było czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do miejsca parkingowego poruszających się po drogach publicznych, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustaw y o informowaniu o cenach oraz § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776, zwanego dalej „ rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). P rzedsiębiorca wdrożył działania 2 naprawcze i udostępnił cennik zgodnie z w/w przepisami. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 6 lipca 2023 r. (nr akt kontroli: UH.8361.160.2023). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 20 września 2023 r., Wielkopolski WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszen ia przepisów o uwidacznianiu cen. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., zwanej dalej „kpa.”) , strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Strona pismem z dnia 3 października 2023 r. poinformowała, iż banner z cennikiem został wykonany i wywieszony przed z akończeniem kontroli zgodnie z ustawą. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 19 października 2023 r. (sygnatura: UH.8361.160.2023), Wielkopolski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia obowiązku uwidaczniania cen. Decyzja została odebrana w dniu 24 października 2023 r. Pismem z dnia 30 października 2023 r. (data stempla 31 października 2023 r.) , Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu podniosła, że: 1) w zawiadomieniu o zamiarze przeprowadzenia kontroli nie wskazano zakresu przedmiotowej kontroli, tj. nie wskazano ustawy, której kontrola dotyczy; 2) przed wszczęciem kontrol i, na drzwiach pawilonu, na ich zewnętrznej oraz wewnętrznej stronie (pawilon znajduje się przed wjazdem na parking) znajdował się cennik oraz regulamin parkingu. Cennik znajdował się również w internecie. Parking, na którym przeprowadzono kontrolę, jest p arkingiem osiedlowym, zaś droga przed parkingiem jest drogą wewnętrzną osiedla, z której korzystają wyłącznie mieszkańcy osiedla. Przed wjazdem na parking jest szlaban, stąd nie ma możliwości, aby klient wjechał na parking bez wcześniejszego zapoznania się z warunkami parkowania. Klient wjeżdżający na parking zna cennik i regulamin, który akceptuje podpisem; 3) zgodnie z zaleceniami kontrolujących wykonany został banner reklamowy, który został zawieszony na pawilonie od stromy ulicy przed zakończeniem protoko łu kontroli; 4) szkodliwość czynu jest znikoma . Pismem z dnia 22 listopada 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zawiadomił stronę o toczącym się postępowaniu w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 19 października 2023 r. oraz pouczył stronę o prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz możliwości prawa wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów. Strona ze swojego uprawnienia nie korzystała. W toku postępowania, w związku z zarzutem odwołania, że ul. (…) jest drogą osiedlową, Prezes UOKiK pismem z dnia 13 grudnia 2023 r. wystąpił do Urzędu Miasta Poznania o informację dot. statusu ul. (…) . Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. poinformował, że ul. (…) stanowi drogę wewnętrzn ą 3 w administracji Zarządu Dróg Miejskich i nie jest droga publiczną w myśl ustawy o drogach publicznych. Prezes Urzędu pismem z dnia 5 lutego 2024 r. wystąpił do Zarządu Dróg Miejskich w Poznaniu o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy w/w informacją a spisem dróg publicznych zamieszczonym na stronie internetowej ZDM, z którego wynika, iż ul. (…) jest drogą publiczną. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu pismem z dnia 16 lutego 2024 r. poinformował, że ul. (…) stanowi drogę publiczną w rozumieniu ustawy o drogac h publicznych, zaś wcześniejsza informacja co do statusu ul. (…) była błędna. Powyższe informacje zostały przesłane Stronie. Strona nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych zakresem przeprowadzenia niniejszego postępowania. rozstrzygnięciem decyzji organu p ierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlow ej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 312) - dalej ustaw a o Inspekcji Handlowej , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w zw iązku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen na stacjach benzynowych ceny paliw uwidacznia się w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drogach publicznych. Zgodnie z ust . 2 przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy wynajmującego lub ochraniającego garaże, zadaszone wiaty oraz miejsca parkingowe albo przyjmującego na przechowanie pojazdy samochodowe. Zgodnie z art. 6 ust. 1 w/w ustawy jeżeli przedsiębiorc a nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. W toku kontroli stwierdzono, iż Strona uwidoczniła ceny oferowanych usług z naruszen iem w/w przepisów. W związku z powyższym Wielkopolskie WIIH decyzją z dnia 19 października 2023 r. nałożył administracyjną karę pieniężną. 4 Strona wnosząc odwołanie podnosi zarzut, iż w zawiadomieniu o zamiarze przeprowadzenia kontroli nie wskazano zakresu przedmiotowej kontroli, tj. nie wskazano ustawy, której kontrola dotyczy. Odnosząc się do powyższego argumentu, przede wszystkim należy wskazać, iż zawiadomienie o zamiarze przeprowadzenia kontroli nie jest podstawą do jej podjęcia. Pełni ono jedynie fun kcję informacyjną, zakreślając jednocześnie ramy czasowe dla organu, co do podjęcia kontroli. Jak bowiem wynika z art. 48 ust. 1 Prawa przedsiębiorców kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. Zgodnie z art. 48 ust. 3 pkt 4 Prawa przedsiębiorców zawia domienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli. Z akt sprawy wynika, iż zawiadomienie obejmowało następujący zakres: 1. Legalność i rzetelność prowadzonej działalności. 2. Prawidłowość uwidaczniania cen oferowanych usług w sporządzonych cennikach oraz prawidłowość naliczania i pobierania usług za wykonane usługi. 3. Regulaminy świadczonych usług. Podstawą prowadzenia kontroli jest natomiast upoważnienie do jej przeprowadzenia. Jak bowiem wynika z art. 49 ust. 1 Prawa przeds iębiorców czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do prze prowadzenia kontroli, chyba że odrębne przepisy przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. Treść upoważnienia określa art. 49 ust. 7 w/w ustawy, który w pkt 6 wskazuje, że upoważnienie zawiera w szczególności określenie zakresu przedm iotowego kontroli. Należy przy tym wskazać na art. 49 ust. 8 w/w ustawy, który stanowi, że dokument, który nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 7, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia kontroli. Z akt sprawy wynika, że upoważnienie nr UH.8361.16 0.2023 obejmowało następujący zakres: 1. Legalność i rzetelność prowadzonej działalności. 2. Prawidłowość uwidaczniania cen oferowanych usług w sporządzonych cennikach oraz prawidłowość naliczania i pobierania usług za wykonane usługi. 3. Regulaminy świadczonych usług. Prezes UOKiK Stoi na stanowisku, iż w/w upoważnienie określa zakres przedmiotowy kontroli. Jak bowiem wynika z powyższego, sposób sformułowania poszczególnych punktów zakresu upoważnienia daje przedsiębiorcy jednoznaczną informację, w jakim przedmio cie kontrola będzie prowadzona. Z powyższych względów w/w zarzut odwołania jest bezzasadny. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż na parkingu, na którym przeprowadzane były czynności kontrolne, cena za miejsce parkingowe umieszczonej b yła w taki sposób, że nie była ona widoczna dla kierowców poruszających się po drogach publicznych. Zgodnie z protokołem kontroli: „W dniu 4.07.2023 r. inspektorzy stwierdzili, że na terenie parkingu prowadzonego przez kontrolowanego przedsiębiorcę uwido czniony jest 5 cennik usług parkingowych, zawierający 7 pozycji, podanych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jednakże ceny usług nie zostały uwidocznione w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdó w zbliżających się do parkingu, poruszających po drogach publicznych. Cennik znajdował się na drzwiach pomieszczenia służbowego znajdującego się przed szlabanem wjazdowym na teren parkingu i został umieszczony w taki sposób, że był widoczny dopiero dla k onsumenta, znajdującego się na parkingu bezpośrednio przy punkcie poboru opłat.” Powyższe ustalenia potwierdza dokumentacja zdjęciowa stanowiąca integralną część materiału dowodowego. Organ I instancji prawidłowo zatem stwierdził: „Nieuwidocznienie cen wy najmu miejsc parkingowych w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do parkingu, poruszających się po drogach publicznych, jest niezgodne z § 12 rozporządzenia i stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy, a także narusza in teres konsumentów” – (str. 2 decyzji Wielkopolskiego WIIH). Ustalony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, iż parking, który był przedmiotem kontroli nie był oznakowany informacją o cenie w sposób pozwalający zapoznać się z nią kierowcom zbliżającym się do niego, a poruszającym się po drogach publicznych. Tym samym, naruszony został obowiązek uwidaczniania cen wskazany w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie informowaniu o cenach. Nie sposób zgodz ić się przy tym z argumentacją Strony, iż droga prowadząca do parkingu jest drogą wewnętrzną osiedla. Jak bowiem wynika z protokołu kontroli, parking jest położony przy ul. (…) . Z informacji, jakie zostały udzielone przez Zarząd Dróg Miejskich Urzędu Mias ta w Poznaniu ostatecznie wynika, iż ul. (…) jest droga publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Tym samym, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie § 12 ust. 1 w zw. z ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, zgodnie z którym ce ny uwidacznia się w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do parkingu, poruszających się po drogach publicznych. Organ nie neguje przedstawionych przez Stronę okoliczności, że cennik jest zamieszczony w internecie ora z, że szlaban uniemożliwia wjazd na parking bez wcześniejszego zapoznania się z cennikiem. Niemniej jednak, okoliczności te nie powodują, iż cennik jest widoczny dla użytkowników drogi publicznej. Przyznaje to poniekąd sama Strona, która w odwołaniu wskaz ała, że „Pragnę nadmienić, że przed kontrolą na drzwiach pawilonu, na ich zewnętrznej oraz wewnętrznej stronie (pawilon jest przed wjazdem na parking) znajdował się cennik oraz regulamin parkingu. (…) . Ponadto przed wjazdem na parking jest szlaban, stąd ni e ma możliwości, aby na parking wjechał klient bez wcześniejszego zapoznania się z warunkami parkowania.” Naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 12 ust. 1 w zw. z ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen rodzi sankcję. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 w/w ustawy w zw. z art. 10 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581) jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor 6 Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z art. 10 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niek tórych innych ustaw przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W przypadku przesłanki stopnia naruszenia Strona podniosła z arzut, iż szkodliwość czynu jest mała. Jak uzasadniała Strona „(…) parking jest małym osiedlowym parkingiem, droga przed parkingiem jest drogą wewnętrzną osiedla, mało uczęszczaną i korzystają z niej wyłącznie mieszkańcy osiedla.” Odnosząc się do p rzedmiotowego zarzutu należy przede wszystkim wskazać, iż nie jest prawdą, że droga przy której położony jest parking jest drogą wewnętrzną, co zostało już przedstawione powyżej. Nie ma przy tym znaczenia, kto korzysta z tego parkingu – trudno bowiem byłob y przyjąć, iż z parkingu prowadzonego przez Stronę nie mogliby korzystać ci konsumenci, którzy nie są mieszkańcami osiedla. Organ nie wnika w to, kto z parkingu korzysta, natomiast przedmiotem jego zainteresowania jest sposób uwidocznienia cen, tj. takie i ch umieszczenie, aby były widoczne z drogi publicznej, z której przecież korzystają nie tylko mieszkańcy osiedla. Prawidłowo uwidoczniona cena daje im bowiem informację na temat usługi, bez konieczności wjazdu na parking, aby tam zapoznać się z cenami. Pod niesiona przez Stronę argumentacja jest zatem bezzasadna. Przy rozpatrywaniu stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W niniejszej sprawie, w toku przeprowadzonej kontroli, stwierdzono nieprawidłowość w informowaniu o cenach polegającą na nieuwidocznieniu ceny za miejsca parkingowe w taki sposób, aby była czytelna dla kierowców pojazdów zbliżających się do miejsca postojowego a poruszających się po drogach publicznych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informow aniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen we właściwy sposób pozbawia konsumentów należytej informacji o ofero wanej usłudze, jaką jest w tym przypadku korzystanie z miejsca parkingowego. Prawidłowe jest zatem stanowisko Wielkopolskiego WIIH, który przedmiotowe naruszenie zakwalifikował jako znaczne. Kolejna przesłanka, wskazana w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach to d otychczasowa działalność przedsiębiorcy. Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym Strona prowadzi działalność gospodarczą od 1 kwietnia 20 0 2 r. Analizując powyższą przesłankę należy zauważyć, iż Wielkopolski WIIH nie stwierdził by Strona wcześniej naruszyła p rzepisy ustawy o informowaniu o cenach. Ponadto, w toku kontroli stwierdzono, że Strona udostępniła cennik zgodnie z obowiązującymi przepisami. Reasumując, Prezes UOKiK potwierdza prawidłowość ustaleń poczynionych przez organ I instancji. 7 Odnosząc się do trzeciej przesłanki określonej w art. 6 ust. 3 ww. ustawy należy stwierdzić, że Wielkopolski WIIH oparł się na informacji o wielkości przychodu przedstawionej przez Stronę i takie też ustalenie Prezes UOKiK uznaje za swoje. W związku ze stwierdzonymi niepr awidłowościami, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 3 000 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Należy p rzy tym wskazać, że zgodnie z dyrektywą nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.Urz. WE L 80 z 04.07.1998) wdrożoną ustawą o informowaniu o c enach , kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, przy czym wszystkie trzy przesłanki należy traktować równorzędnie. Zdaniem Organu, kara wymierzona w oparciu o dyrektywy wymiaru kary określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenac h realizuje cele kary jakie są wskazane w w/w dyrektywie. Zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa j est znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukar ana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, iż została spełn iona wskazana w art. 189f § 1 pkt 1 kpa przesłanka zaprzestania naruszania prawa. Niemniej warunkiem zastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary jest łączne spełnienie obydwu przesłanek. Tymczasem ustalenia faktyczne wskazują, iż przesłanka zni komej wagi naruszenia nie jest spełniona. Nieprawidłowe uwidocznienie cen, tj. w taki sposób, że są one niewidoczne dla użytkownika drogi publicznej jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Należy zatem potwierdzić prawidł owość stanowiska Wielkopolskiego WIIH: „W sprawie nie zachodzi przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa, albowiem kontrolowany przedsiębiorca całkowicie zlekceważył obowiązek odpowiedniego wyeksponowania cennika i naruszył tym samym normę prawną zawartą w § 12 ust. 1 rozporządzenia, a zatem nie jest zasadne zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, skutkującego obligatoryjnym odstąpieniem od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniem na pouczeniu.” – (str. 2 decyzji Wielkopolskiego WIIH). Nie została również spełniona przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona adm inistracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, decyzja o nałożeniu 8 administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Wielkopolski WIIH. Natomiast, zgodnie z art. 189f § 2 kpa w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, okreś lając termin i sposób powiadomienia Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozsz erzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Ro k 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszan ie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”) . Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przy padkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszenia polegające na nieprawidłowy m uwidocznieniu cen. Strona w toku kontroli uzupełniła stwierdzone braki zgodnie z obowiązującymi przepisami, co zresztą podniosła w odwołaniu. Uwidaczniając ceny zgodnie z obowiązującymi przepisami Strona zaprzestała naruszania prawa. W przedmiotowej spra wie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że ceny pełnią funkcję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat oferowanej usługi. Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutk ów jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji o cenach tym konsumentom, którzy już np. nie widząc informacji o cenach z drogi publicznej zrezygnowali z jej poszukiwania na parkingu. Zatem w przedmiotowe j sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. Mając powyższe na uwadze, organ odwoław czy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara została ustalona prawidłowo w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu cenach. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich 9 inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym dec yzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sent encji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. S kargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskar żenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy . Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Ad ministracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.). 10 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rad y Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach to warów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. (…) 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu 3. a/a