DIH-IV-24/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 2 października 2025 r. DIH - 4.707.19.2025.TN DECYZJA DIH - 4.24.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 i z 2025 r. poz. 769 ), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowa niu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 18 marca 2025 r., wniesionego przez pełnomocnika reprezentującego „ GRZEŚ" W. SZYMCZAK SPÓŁKA KOMANDYTOWA z siedzibą w Sycowie, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ( Nr sprawy: KHU.8361.141.2024) z dnia 20 lutego 2025 r. nakładającej na ww. przedsi ębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (trzy tysiące pięćset złotych ) , w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776 ), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” tj. uwidocznieniem cen w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwości oraz uniemożliwieniem porównania cen w przypadku 10 partii towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach , Prezes Urz ędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : 1) uchyla w całości decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ( Nr sprawy: KHU.8361.141.2024) z dnia 20 lutego 2025 r. nakładającej na ww. przedsi ębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (trzy tysiące pięćset złotych) , 2) orzeka co do istoty sprawy nakłada jąc na „ GRZEŚ" W. SZYMCZAK SPÓŁKA KOMANDYTOWA administracyjną kar ę pieniężną w wysokości 3 5 00 zł ( trzy tysiące pięćset złotyc h ) z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 i 5 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez uwidocznieni e cen w sposób nie jednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównani e cen . UZASADNIENI E Do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Dolnośląskim WIIH”, „organem pierwszej instancji”, wpłynęło w dniu 31 marca 2025 r. odwołanie z dnia 18 marca 2025 r., które zostało wniesio ne przez pełnomocnika reprezentującego „ GRZEŚ" [xxx] SPÓŁKA KOMANDYTOWA od decyzji Dolnośląskiego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 WIIH ( Nr sprawy: KHU.8361.141.2024) z dnia 20 lutego 2025 r. nakładającej na ww. przedsi ębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 us t. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen tj. uwidocznieniem cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen w przypadku 10 partii towarów oferowanych d o sprzedaży po obniżonych cenach . Decyzja Dolnośląskiego WIIH została doręczona stronie 5 marca 2025 r. (PUH), natomiast odwołanie zostało wniesione osobiście w dniu 18 marca 2025 r . Pismem z 24 marca 2025 r. Dolnośląski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, „organem drugiej instancji” . W dniach 22 - 31 pa ździernika 2024 r. w zakresie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr U/142/KHU/2024 z dnia 22 październik a 2024 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w Sklepie nr 107 ”Grześ” w Borowej należącym do przedsiębiorcy „ GRZEŚ" [xxx] SPÓŁKA KOMANDYTOWA . Kontrol ę poprzedzono skierowaniem do przedsiębiorcy w dniu 9 października 2024 r. zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Czynno ści kontrolne obejmowały 130 partii towarów, spośród 2466 rodzajów towarów, znajduj ących się w ofercie sklepu. Z oferowanych do sprzedaży detalicznej towarów, w zakresie przestrzegania przepis ów ustawy o i nformowaniu o cenach, niezgodność z przepisami stwierdzono w odniesieniu do 10 partii towarów oferowanych do sprzeda ży po obniżonych cenach, albowiem, sposób prezentacji ceny obni żonej naruszał p rzepisy art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W ofercie ,,PROMOCJA ”, ceny prezentowane były na wywieszkach w kolorze żółtym . Niezgodności z przepisami stwierdzono w przypadku wszystkich 10 partii wyrobów oferowanych do sprz edaży po obniżonych cenach, w ofercie „*PROMOCJA*”, tj.: 1. chips ów Lay`s Oven Baked Grillowana Papryka 110g, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowe j dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~15% TANIEJ” oraz „15,8%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu, 2. chips ów Lay`s O ven Baked Kurki w śmietanie 110g, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowej dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu, 3. chips ów Lay`s Oven Baked sól 110g, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jedno znaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowej dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogr ubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu, 4. napoju Zbyszko 3 limonki , gazowany 1,75l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł, b) b łędnie wyliczona wartość procentowa obniżki – nie od najniższej ceny jaka obowiązywała 30 dni przed obniżką, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 5. napoju Zbyszko 3 pomara ńcze gazowany 1,75l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł, b) b łędnie wyliczona wartość procentowa obniżki – nie od najniższej ceny jaka obowiązywała 30 dni przed obniż ką, 6. chips ów Lay`s Oven Baked jogurt z ziołami 110g, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowej dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu, 7. lemoniady Roko cytrusowa Zbyszko 1l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidoczni enia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) podana aktualna cena sprzeda ży 3,29 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 3,29 zł, b) b łędnie wyliczona wartość procentowa obniżki – nie od najniższej ceny jaka obowiązywała 30 dni przed obniżką, 8. napoju Zbyszko 3 truskawka - kiwi niegazowany 1,75l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł, b) b łędnie wyliczona wartość procentowa obniżki – nie od najniższej ceny jaka obowiązywała 30 dni przed obniżką, 9. napoju izotonicznego 4Move Active Vit. Magnez +B6 puszka 0,33l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowej dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~18% TANIEJ” oraz „19,0%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu, c) na etykiecie cenowej podano najni ższą cenę z 30 dni przed obniżką, tj. „3 69 ”, natomiast z historii zmian cen wynikało, iż najniższa cena z 30 dni przed obniżką wynosiła „2,99 zł” (podana na etykiecie cena była wyższa niż cena podana w historii cen), 10. napoju energetycznego Monster Assault puszka 0,5l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: a) prezentowanie na wywieszce cenowej dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~23% TANIEJ” oraz „23,6%”, b) niejednoznacznie prezentowana warto ść procentowa obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu. W odniesieniu do 3 partii towar ów z uwagi na uwidocznienie niejednolitych informacji dotyczących oznakowania ceną, co naruszało postanowienia art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , tj.: napoju Zbyszko 3 pomarańcze gazowanego 1,75l, lemoniady Roko cytrusowej Zbyszko 1l, napoju Zbyszko 3 truskawka - kiwi niegazowanego 1,75l po obniżonych cenach, w ofercie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 „PROMOCJA” z cenami uwidocznionymi w gazetce reklamowej obowiązującej w ww. sklepi e w dniach od 10 października 2024 r. do 9 listopada 2024 r. tj.: 1. w przypadku napoju Zbyszko 3 pomara ńcze gazowany 1,75l: a) na etykiecie cenowej uwidocznionej bezpo średnio przy wyrobie wskazano jego cenę regularną w wysokości „5 29 ”, natomiast w gazetce reklamowej wskazano jej wysokość jako „4 99 ”, b) wysoko ść procentowa obniżki wskazana na wywieszce cenowej „~15% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdował się informacja „SUPER CENA - 10%”, c) nieprawid łowo wyliczona została wysokość procentowa obniżki, nie od najniż szej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką - na etykiecie cenowej i w gazetce reklamowej, 2. w przypadku lemoniady Roko cytrusowej Zbyszko 1l: a) na etykiecie cenowej uwidocznionej bezpo średnio przy wyrobie wskazano jego cenę regularną w wysokości „4 19 ”, natomiast w gazetce reklamowej wskazano jej wysokość jako „3 99 ”, b) na etykiecie cenowej uwidocznionej bezpo średnio przy wyrobie wskazano jego najniższą cenę z 30 dni przed obniżką w wysokości „3 29 ”, natomiast w gazetce reklamowej wskazano jej wysokość jako „3 99 ”, c) wysoko ść procentowa obniżki wskazana została - na wywieszce cenowej wskazano „~21% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdował się informacja „SUPER CENA - 10%”, d) nieprawidłowo wyliczono wysokość procentową obniżki, nie od najniższej ceny z ostatnich 30 dn i przed obniżką - na etykiecie cenowej i w gazetce reklamowej, 3 . w przypadku napoju Zbyszko 3 truskawka - kiwi niegazowany 1,75l: a) na etykiecie cenowej uwidocznionej bezpo średnio przy wyrobie wskazano jego cenę regularną w wysokości „5 29 ”, natomiast w gazetce reklamowej wskazano jej wysokość jako „4 99 ”, b) wysoko ść procentowa obniżki wskazana została - na wywieszce cenowej wskazano „~15% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdowała się informacja „SUPER CENA - 10%”, c) nieprawid łowo wyliczona została wysokość procentowa obniżki, nie od najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką - na etykiecie cenowej i w gazetce reklamowej. Zakres kontroli obejmował także ustalenie, czy cena podana na wywieszkach jako najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni p rzed wprowadzeniem obniżki, rzeczywiście była ceną najniższą w tym okresie. W powyższym zakresie ocenie poddano 5 partii produktów. Z analizy raportu cen jednoznacznie wynika, że w przypadku 1 partii napoju izotonicznego 4Move Active Vit.Magnez +B6 puszka 0,33l na wywieszce cenowej wskazano najniższą cenę z 30 dni przed obniżką w wysokości „3 69 ”, natomiast z historii zmian cen wynikało, iż wynosiła ona „2,99 zł brutto”. Szczeg ółowe ustalenia kontroli zostały udokumentowane i potwierdzone protokołem kontroli nr KHU.8361.141.2024, podpisanym przez kierownika sklepu przedsiębiorcy w dniu 31 października 2024 r., do którego strona nie wniosła uwag. Dolno śląski WIIH pismem z dnia 10 stycznia 2025 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie nałożen ia administracyjnej kary pieniężnej w związku z niewykonaniem obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz w § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen oraz poinformował stronę o przysługującym jej pra wie do zapoznania się z aktami oraz możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Pismem z dnia 11 lutego 2025 r. Strona zgłosiła zastrzeżenia oraz dołączyła oświadczenie komplementariusza spółki. Przyznała m.in. fakt podania, innych wartości procentowych obniżki przy cenie po obniżce i cenie z ostatnich 30 dni, co było według Strony, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 wynikiem stosowanego przez przedsiębiorcę oprogramowania. Zdaniem Strony, b łąd ten, nie generował niekorzystnych skutków dla konsumentów. Nadto za nieza sadny Strona uznała zarzut błędnego wyliczenia obniżki. Pomimo przyznania faktu błędnego wydruku w gazetce reklamowej, podniesiono w piśmie, że przedsiębiorca zastrzegł sobie prawo do pomyłek i błędów w druku. Zdaniem Strony, nieprawidłowości stwierdzone p odczas kontroli były marginalne i nie powodowały negatywnych skutków dla konsumentów, a czas ich trwania był znikomy. Strona nie udzieli ła informacji o uzyskanym przychodzie w roku 2023. Dolnośląski WIIH decyzją ( Nr sprawy: KHU.8361.141.2024) z dnia 20 lu tego 2025 r. nałożył na ww. przedsi ębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł , w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen tj. uwido cznieniem cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen w przypadku 10 partii towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Prezes Urzędu wszczynając postępowanie o dwoławcze pismem z dnia 5 maja 2025 r. pouczył stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadania się co do zebranych dowodów i materia łów, przeglądania akt sprawy. Strona nie skorzystała ze swoic h uprawnień. W swoim odwołaniu strona wskazała, że zaskarża w całości przedmiotową decyzję oraz na podstawie „ art. 138 § 1 pkt 2 k.p.c. ” . Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez umorzenie postępowania I instancji w całości. Zaskar żonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów: 1) z arzut naruszenia prawa procesowego art. 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, w szczególności biorąc pod uwagę przeciętnego konsumenta, posiadającego odpowiednią wiedzę i ostrożnego, przy ocenie czy ceny wskazane przez spółkę były niej ednoznaczne i budziły wątpliwości, 2) z arzut naruszenia prawa materialnego art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 Rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że ceny uwido cznione w sklepie skarżącego nie były wyrażone w sposób jednoznaczny niebudzący wątpliwości. 3) z arzut naruszenia prawa materialnego art. 189f § 1 KPA poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od nałożenia grzywny, mimo braku negatywnego wpływu na potencj alnego konsumenta oraz dokonaniu niewłaściwej ocena proporcjonalności kary w stosunku do charakteru naruszenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięc ie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 KPA w związku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Analizując akta sprawy, Prezes Urzęd u wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdzi ł, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli naruszeń. Prezes Urzędu uchylił w całości decyzję I instancji, ponieważ decyzja ta nie zawierała w swojej treści przywołania art. 4 ust. 5 ustawy o informowaniu o cenach, stanowiąc ego , że do reklamy wraz z ceną przepisy ust. 1 - 4 stosuje się odpowiednio. Organ I Instancji poddał kontroli zarówno ceny oraz informacje wymagane w trybie art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy znajdujące się na wywieszkach przy towarach jak i w gazetce reklamowej, dostępnej na terenie kontrolowanej placówki. Tym samym organ I instancji nie dokonał prawidłowej subsumcji stanu faktycznego do istniejących przepisów prawa oraz n ie wyjaśnił tego w swojej decyzji. Powyższe uzasadnia uchylenie decyzji organu I instancji w całości oraz orzeczenie co do istoty w sprawy w niniejszej decyzji. Kara pieniężna została nałożona na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kt óra to norma jest normą sankcjonującą, a normą sankcjonowaną jest art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach: „W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.” Jednoznaczność oraz możliwość porównania cen stanowią podstawowe wytyczne przy uwidacznianiu cen towarów i usług na poziomie sprzedaży detalicznej. Pojęcie jednoznaczności należy tłumaczyć jako jasność i odnosić zarówno do sfery technicznej, wizualnej, jak i językowej czy merytorycznej. (por. P. Mikłaszewicz , w: Osajda , Komentarz, art. 385 KC, Legalis, 2018 oraz Pietrzykowski , Komentarz KC, t. I, 2018). Pojęcie uwidaczniania cen w sposób niebudzący wątpliwości należy odnieść do uwidaczniania cen w taki sposób, aby konsument nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do powiązania ceny z towarem czy usługą ani też co do wysokości tej ceny. Pojęcie umożliwienia porównania cen odnosi się do porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym umożliwia dokonanie przez konsumentów świadom ego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw (6) dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „ dyrektywą 98/6/WE” ) . Przepis art. 4 ust. 1 implementuje art. 4 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE, który stanowi: „Cena sprzedaży i cena jednostkowa muszą być jednoznaczne, łatwo dostrzegalne i czytelne.” Należy zwrócić uwagę, że pojęcie czytelności i łatwej dostrzegalności ma dla ustawodawcy unijnego istotne znaczenie. W art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach ww. pojęcia zawierają się w pojęciu jednoznaczności. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o info rmowaniu o cenach: „W każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzenie m obniżki.” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Od 1 stycznia 2023 r., w związku z wejściem życie ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 2581), zmianie uległo brzmienie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o ce nach w ten sposób, że przedsiębiorca został zobowiązany w każdym przypadku i nformowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi, do uwidocznienia, obok informacji o obniżonej cenie, informacji o najniższej cenie tego towaru lub usługi, która obowiązywała w okre sie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przy czym wyrażonej liczbowo informacji o wysokości najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, powinna towarzyszyć słowna informacja wskazująca w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że wspomniana wartość oznacza najniższą cenę towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . WSA w Warszawie w swoim wyroku z 24 października 2024 r. (sygn. akt V SA/Wa 924/24) orzekł: „W przypadku zatem art. 4 ust. 2 ustawy o ce nach, realizacja tego wymogu będzie przejawiać się poprzez wskazanie okresu obowiązywania ceny najniższej przed wprowadzeniem obniżki, a więc musi być określona cezura czasowa wskazująca moment, od którego można liczyć ten 30 dniowy termin. Wyraźnie na to wskazuje treść art. 4 ust. 2, która zawiera sformułowanie „w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki". (…) Powyższe oznacza więc, że konsument powinien być świadomy jaka jest najniższa cena z 30 dni poprzedzających obniżkę, co można zapewnić tylko poprzez jednoznaczną informację, jakiego to okresu ta najniższa cena dotyczy.” Przepis prawa krajowego implementuje art. 6a ust. 1 - 2 dyrektywy 98/6/WE. Art. 6a ust.1 - 2 dyrektywy 9 8/6/WE stanowi: „1.W każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny. 2.Wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny.” Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dalej „TSUE” w swoim wyroku z dnia 26 września 2024 r. w sprawie C - 330/23 Aldi Süd orzekł: „ Artykuł 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości procentowej, albo zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześniejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu. ” Tym samym jeżeli strona ogłosiła obniżkę cen, np. w formie zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny np. „promocja”, to jest obowi ązana ustalać obniżkę ceny produktu na podstawie „wcześniejszej ceny”, o której mowa w art. 6a ust. 2 dyrektywy 98/6/WE. Adekwatnie, powyższy przepis ma zastosowanie jeżeli strona ogłosiła obniżkę cen w formie wartości procentowej . Wcześniejsza cena ozna cza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. Na gruncie polskiego prawa, pojęcie „wcześniejszej ceny” czyli „najniższej ceny stosowanej przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny” przyjęło postać „ informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki.” Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniż kę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie "wcześniejszej" ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjn ości obniżki". Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 TSUE w swoim wyroku z dnia 26 września 2024 r w sprawie C - 330/23 Aldi Süd, wskazał w pkt. 20 wyroku: „ W pierwszej kolejności – samo brzmienie art. 6a ust. 1 dyrektywy 98/6 nie pozwala na ustalenie, czy obniżka ceny widniejąca w ogłoszeniu powinna być obliczona na podstawie „wcześniejszej ceny” zdefiniowanej w ust. 2 tego artykułu. Niemniej jednak termin „obniżka” w języku potocznym odnosi się do zmniejszenia uprzednio zastosowanej ceny.” TSUE w swoim wyroku odniósł się również do kwestii u widaczniania ceny równej lub wyższej niż najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W pkt 27 ww. wyroku TSUE orzekł: „ cena sprzedaży produktu przedstawiana w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama jak ta „wcześniejs za cena” czy wręcz wyższa od niej.” Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 10 lipca 2025 r. (V SA/Wa 3239/24) podkreślił, że wyrok TSUE C - 330/23 ma zastosowanie w przypadku ogłoszenia obniżki cen przez przedsiębiorców. „Trybunał Sprawiedliwości uwzględnił m.in. potoczne rozumienie pojęcia „obniżka”, konieczność zapewnienia realizacji celów regulacji unijnej przewidzianej w przepisach dyrektywy 98/6, w szczególności zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów, w yeliminowania jakiejkolwiek dwuznaczności informacji o cenach i metodach obliczania zapowiedzianej obniżki oraz przeciwdziałaniu wprowadzenia konsumenta w błąd (pkt 20 - 28 wyroku TS) i orzekł, że art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6 (...) należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości procentowej, albo zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześ niejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu.” Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1896/24 orzekł: „Zastosowanie zwrotu reklamowego „PROMOCJA” oraz umieszczenie na etykiecie obok ceny, którą należało zapłacić za towar, innej, wyższej ceny określonej jako „cena regularna”, która mogła stanowić dla potencjalnego nabywcy punkt odniesienia, spowodowało, że cena towaru została uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Okoliczność , że poniżej mniejszym drukiem wskazano najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, która nominalnie była równa cenie należnej za dany towar, nie eliminuje niejednoznaczności i wątpliwości wynikających z przedstawionego sposobu uwidaczniania cen.” Powyższe orzeczenia wskazują na obowiązek przedsiębiorcy uwidaczniania cen i wymaganych informacji na podstawie art. 4 ust.1 - 2 w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, umożliwiający porównanie cen w każdym przypadku ogłoszenia obniżki cen. Zgodni e z art. 4 ust. 5 ustawy o informowaniu o cenach: „ Do reklamy towaru lub usługi wraz z ceną przepisy ust. 1 - 4 stosuje się odpowiednio.” Odpowiednie stosowanie określone w tym przepisie oznacza, że zastosowanie art. 4 ust. 5 w związku z art. 4 ust. 1 - 4 ww. ustawy wiąże się z uwzględnieniem specyfiki danej reklamy. W przedmiotowym przypadku przedsiębiorca nie wykonał obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 i 5 ustawy o informowaniu o cenach. Organ I instancji poddał kontroli w związku z ogłoszoną promocją 10 rodzajów towarów i w stosunku do 10 rodzajów towarów stwierdził naruszenia art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 i 5 ustawy o informowaniu o cenach. Stwierdzone naruszenia stanowią 100% rodzajów towarów poddanych kontroli. Prezes Urzędu ocenił stwierdzone naruszenia w następujący sposób. 1. Naruszenia polegające na rozbieżności pomiędzy informacją o cenie podanej wraz z Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 wysokością procentową obniżki uwidocznionej na wywieszce cenowej przy towarze a informacją o cenie podanej wraz z wysokością procentową obniżki w gazetce reklamowej np. - wysoko ść procentowa obniżki wskazana na wywieszce cenowej „~15% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdował a się informacja „SUPER CENA - 10%”, - wysoko ść procentowa obniżki wskazana została na wywieszce cenowej „~21% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdowała się informacja „SUPER CENA - 10%”, - wysoko ść procentowa obniżki wskazana została - na wywieszce cenowej wskazano „~15% TANIEJ”, natomiast w gazetce znajdowała się informacja „SUPER CENA - 10%”. Powyższe naruszenia dotyczyły 3 rodzajów towarów określonych w pozycjach 5, 7 i 8 na liście 10 towarów wskazanych w niniejszej decyzji. Powyższe stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 w związku z ust.2 i 5 ustawy o informowaniu o cenach . 2. Naruszenia polegające na uwidacznianiu na wywieszce cenowej informacji o cenie wraz z dw oma różny mi wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, np. : „~15% TANIEJ” oraz „15,8%”, „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”,„~18% TANIEJ” oraz „19,0%”, „~23% TANIEJ” oraz „23,6%”. Powyższe naruszenia dotyczyły 6 rodzajów towarów określonych w pozycjach 1, 2, 3, 6, 9, 10 na liście 10 towarów wskazanych w niniejszej decyzji. Powyższe stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach . 3 . Naruszenia polegające na tym, że cena po ogłoszeniu obniżki (aktualna cena sprzedaży) była równa najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: − (pozycja nr 4 na liście 10 towarów) napój Zbyszko 3 limonki, gazowany 1,75l tj. podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł; − (pozycja nr 5 na liście 10 towarów) – napój Zbyszko 3 pomara ńcze gazowany 1,75l, tj.: podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł, − (pozycja nr 7 na liście 10 towarów) lemoniada Roko cytrusowa Zbyszko 1l, tj.: podana aktualna cena sprzeda ży 3,29 zł była ró wna najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 3,29 zł; − napój Zbyszko 3 (pozycja nr 8 na liście 10 towarów) truskawka - kiwi niegazowany 1,75l, z uwagi na naruszenie wymogu uwidocznienia cen w spos ób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tj.: podana aktualna cena sprzeda ży 4,49 zł była równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką 4,49 zł. Powyższe naruszenia dotyczyły 4 rodzajów towarów określonych w pozycjach 4, 5, 7, 8 na liście 10 towarów wskazanych w niniejszej decyzji , co stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach . W ww. przypadkach pomimo ogłoszenia obniżki cen, cena obniżona była równa najniższej cenie , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . 4. Naruszenie polegające na podaniu nieprawdziwej najniższ ej cen y , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w odniesieniu do towaru napój izotoniczny 4Move Active Vit. Magnez +B6 (pozycja nr 9 na liście 10 towarów) puszka 0,33l , tj.: na etykiecie cenowej podano najni ższą cenę z 30 dni przed obniżką, tj. „3 69 ”, natomiast z historii zmian cen wynikało, iż najniższa cena z 30 dni przed obniżką wynosiła „2,99 zł” . I nformacja o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 obniżki nie świadczyła o obniżeniu ceny towaru, ponieważ cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była wyższa od ceny sprzedaży. Powyższe stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach . 5 . N aruszenia polegające na podaniu wraz z informacja o cenie nieprawid łowo wyliczonej wartoś ci procentow ej obniżk i poprzez jej wyliczenie nie od najniższej ceny jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką . Powyższe naruszenia dotyczyły 4 rodzajów towarów określonych w pozycjach 4, 5, 7, 8 na liście 10 towarów wskazanych w niniejszej decyzji. Powyższe stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 o informowaniu o cenach . 6. Naruszenia polegające na podaniu wraz z informacja o cenie nieprawid łowo wyliczonej wysokości procentowej obniżki poprzez jej wyliczenie nie od najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką zarówno na etykiecie cenowej i w gazetce reklamowej. Powyższe naruszenia dotyczyły 3 rodzajów towarów określonych w pozycjach 5, 7, 8 na liście 10 towarów wskazanych w niniejszej decyzji. Powyższe stanowi o naruszeniu obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 w związku z ust. 5 ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminow ane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał ww. obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 683/22). W przedmiotowym przypadku zastosowano w stosunku do strony art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a nie art. 6 ust. 2, gdzie górny próg wymiaru kary wynosi 40 000 zł. Tym samym kara pieniężna w wysokości 3 500 zł stanowi 17,5 % górnego progu wymiaru kary (20 000 zł) i nie ma charakteru ekscesywnego. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez t ego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowsk ich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organ ami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej „rozporządzeniem 2017/2394/UE”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Odnośnie do prz esłanki stopnia naruszenia obowiązków, to należy wskazać, że stopień naruszenia prawa został określony jako znaczny, ponieważ wiązał się ze stwierdzeniem nieprawidłowości w odniesieniu do 10 towarów na 10 objętych kontrolą w przypadku których została ogłosz ona obniżk a cen . Powyższe oznacza, że w stosunku do 10 0% towarów poddanych kontroli w tym zakresie stwierdzono naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 i 5 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym waga naruszenia prawa nie ma charakteru znikomego. C eny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen. W przypadku wskazanych 5 towarów, gdzie najniższa cena obowiązująca 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była równa lub wyższa od ceny sprzedaży, strona nie powinna ogłaszać obniżki ponieważ w tym przypadku mamy do czynienia z fałszywą obniżkę cen. Rzeczywista obniżka cen jest wtedy, gdy cen a po obniżce jest niższa nić najniższa cena obowiązująca 30 dni przed obniżką. Nie jest obniżką, gdy strona wskazuje korzyść odnosząc cenę sprzedaży do ceny regularnej a nie najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Podstawą wprowadzenia art. 4 ust. 2 do ustawy o informowaniu o cenach było wprowadzenie sankcji za ogłaszanie fałszywej obniżki cen, co w niniejszym przypadku miało miejsce. Ponadto strona podając wraz informacją o cenie dwie różne procentowe wysokości obniżki, zarówno na etykietach cenowych jak i w gazetce reklamowej dostępnej w placówce, uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Ponadto strona podała nieprawdziwą informację o najniższej cenie jaka obowiązywała 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Znaczny stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen wiąże się z faktem, że sposób prezentacji informacji cenowej nie zapewnił konsumentom rzetelnej i precyzyjnej informacji o cenach oferowanych towarów, w sposób niebudzący wątpliwości i umożliwiający dokon anie racjonalnego wyboru towarów . Czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, tj. 22 października 2024 r. Oceniaj ąc dotychczasową działalność ww. przedsiębiorcy wzięto pod uwagę , że strona nie podjęła działań naprawczych w stosunku do 10 partii towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach . Przy ocenie dotychczasowej dzia łalności uwzględnić należy również wcześniejsze naruszenie przez stronę obowiązków, o których mo wa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku powyższego stwierdzono, że przedsiębiorca dotychczas nie był podmiotem kontroli Dolnośląskiego WIIH . Tym samym nie nakładano na stronę kar pieniężnych z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. N ie rozpatrzon o przesłanki uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów , ponieważ brak było dostępnych danych. Strona nie przekaza ła informacji o wielkości obrotu i przychodu osiągniętych w roku 2023. W odpowiedzi na wniosek o przedstawienie wielkości i przychodu, zawarty w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego strona poinformowała że nie dysponuje taką inf ormacją co do sklepu, w którym była przeprowadzona kontrola, albowiem kontrolowany sklep jest otwarty od 2024 г. U względni ono natomiast wysokość przychodów netto za rok 2023 wynikającą z wyciągu e - KRS . Strona została zakwalifikowana do kategorii średnich p rzedsiębiorców. Odnosz ąc się natomiast do czwartej przesłanki wymiaru kary, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, należy podnieść, że ze względu na f akt, iż kontrola w toku której stwierdzono omawiane nieprawidłowości nie miała charakteru transgranicznego, niniejsza przesłanka nie znajduje zastosowania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijnego, który w art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE. Postanowienie to nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GS K 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnie nie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych oraz cen przed obniżką , jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Kara pieniężna powinna również pełnić funkcję prewencji ogólnej i szczególnej. Postanowienia ww. dyrektywy stosowane są przez organ pomocniczo. W ocenie Prezesa Urzędu, kara pieniężna w wysokości 3 500 zł nałożona na średniego przedsiębiorcę jest adekwatna do stwierdzonych naruszeń. Kara ta z uwagi na 100 % stwierdzonych naruszeń w stosunku do skontrolowanych towarów w zakresie ogłoszenia obniżki cen oraz z uwagi na uchylanie się przedsiębiorcy od usunięcia naruszenia prawa nie jest wygórowana i nie jest zbliżona do górnego progu wymiaru kary czyli 20 000 zł. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne jest nałożenie na ww. przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości 3 500 zł z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 i 5 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen. Odnosząc się do zarzutów strony, Prezes Urzędu informuje co następuje. Ad. 1) Zarzut naruszenia prawa procesoweg o art. 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA. Strona wniosła zarzut naruszenia prawa procesowego art. 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, w szczególności biorąc pod uwagę przeciętnego konsumenta, posiadającego odpowiednią wiedzę i ostrożnego, przy ocenie czy ceny wskazane przez spółkę były niejednoznaczne i budziły wątpliwości. Strona wywodzi, że ocena czy sposób prezentacji cen przez spółkę był jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, powinna być dokonana w oparciu model tzw. przeciętnego konsumenta, a organ I instancji takiego mo delu nie określił. Jednoznaczność i brak wątpliwości w prezentowaniu cen oceniane powinny być przez stan świadomości przeciętnego modelowego uczestnika rynku nazywanego przeciętnym konsumentem. Taka ocena wymaga uwzględnienia czynników społecznych, kulturo wych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. Na tle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wykształcił się model przeciętnego konsumenta (odbiorcy), który jest "rozsądnie", "do syć", "w miarę" dobrze poinformowany oraz "rozsądnie", "dosyć", "w miarę" spostrzegawczy i ostrożny (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2014 r., III SK 34/13, LEX nr 1463897). Przeciętność konsumenta odnosi się do jego wiedzy i predys pozycji intelektualnych. Można wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości. W niniejszej sprawie model przeciętnego konsumenta to konsument odpowiadający wszystkim kryteriom, czyli dość dobrze poinformowany, uważny, ostrożny, korz ystający z sklepów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 spożywczych. Wśród takich konsumentów wiedzą powszechną jest istnienie rabatów, które zazwyczaj są określane poprzez przekreślenie starych cen (już nieobowiązujących, a które były wyższe i od których liczona jest obniżka). Zakupy w sklep ach spożywczych każdy człowieka wykonuje praktycznie codziennie, produkty przez te sklepy oferowane są produktami powszechnymi, z których korzysta się z jednej strony cyklicznie a z drugiej, w zależności od potrzeb. W ocenie strony skar żącej potencjalny ko nsument, od którego wymaga się pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, rozsądny, w miarę spostrzegawczy i ostrożny, powinien odczytać prezentowane ceny jako spełniające warunki z art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Nie mogło bowiem budzić jakiekolw iek wątpliwości przykładowo, że cenówka dla chipsów Lays Oven Baked prezentowała cenę regularną w kwocie 8,89 zł, która została przekreślona, co w sposób jednoznaczny sugerowało potencjalnemu konsumentowi, że jest to stara cena już nieobowiązująca. Następn ie obok tej ceny była wskazana cena 8.89 zł (która nie była przekreślona), niemniej jednak, przy której wprost została wskazana konsumentowi informacja, że jest to najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką. Ponadto konsumentowi przedsiębiorca wskazał i wyodrębnił poprzez zwiększenie i pogrubienie czcionki ceny aktualnej, za którą był sprzedawany towar w kwocie 7,99 zł. Dodatkowo wskazując, że w ten sposób konsument kupuje produkt taniej o 10%. Trudno uznać, aby takie prezentowanie cen miało rodzić jak iekolwiek kontrowersje lub wątpliwości i potencjalnego konsumenta. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Strona powołując się na orzecznictwo TSUE nie wskazała orzecznictwa TSUE, które obowiązuje w zakresie dyrektywy 98 /6/WE i ustawy o informowaniu o cenach w odniesieniu do modelu konsumenta. Orzecznictwo TSUE wskazuje, że informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne (podobnie wyrok z dnia 13 września 2018 r., Wind Tre i Vodafone Italia, C‑54/17 i C‑55/17, EU:C:2018:710, pkt 45 zobacz podobnie wyrok z 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C 428/11, EU:C:2012:651, pkt 53) , informacje dostarczone przed zawarciem umowy dotyczące warunków umowy oraz skutków jej zawarcia mają dla konsumenta fundamentalne znaczenie (wyrok z 7 września 2016 r., Deroo - Blanquart, C 310/15, EU:C:2016:633, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto, w związku z tym, że cena stanowi co do zasady decydujący element z punktu widzenia konsumenta p rzy podejmowaniu przez niego decyzji handlowej, powinna ona zostać uznana za informację konieczną dla umożliwienia konsumentowi podjęcia takiej świadomej decyzji (wyrok z 26 października 2016 r., Canal Digital Danmark, C 611/14, EU:C:2016:800, pkt 55). Na gruncie niniejszej sprawy pojawia się pojęcie przeciętnego konsumenta, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o informowaniu o cenach, rozporządzeniu wykonawczym ani w dyrektywie 98/6/WE. W dyrektywie 98/6/WE implementowanej do ustawy o informowaniu o cenach została uregulowana definicja konsumenta. Zgodnie z art. 2 lit. e dyrektywy 98/6/WE: „Do celów niniejszej dyrektywy: (…) konsument oznacza każdą osobę fizyczną, która kupuje produkty w celach, które nie mieszczą się w zakresie jego działalności handlowej lub zawodowej.” Z powyższej definicji wynika, że w przypadku przepisów o informowaniu o cenach, ustawodawca unijny opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia konsumenta, który oznacza każdą osobę fizyczną, która kupuje produkty w celach, które nie mieszczą się w zakresie jego działalności handlowej lub zawodowej. Do ustawy o informowaniu o cenach przez ustawodawcę krajowego nie została transponowana powyższa definicja konsumenta. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 Powyższe nie oznacza, że ta definicja nie może być stosowana prze z organy pomocniczo przy rozstrzyganiu spornych spraw przywołujących pojęcie konsumenta. Natomiast strona przywołała definicję przeciętnego konsumenta z innej ustawy, która nie podlega zastosowaniu na gruncie niniejszej sprawy, której de facto przedmiotem jest nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Naczelny Sąd Administracyjny zajął już stanowisko w zakresie stosowania przepisów i wykładni z innych ustaw, powiązanych z ustawą o informowaniu o cenach jedynie poprzez fakt, że należą do działu ochrony konsumentów. Przedmiotem kontroli nakładającej na skarżącego - na podstawie przepisów ustawy o cenach – kary pieniężnej za nieuwidocznienie cen w cenniku w sposób niejednoznaczny nie może być przepis art. 8 pkt 3 ustawy o prawach konsumenta (patrz: wyrok NSA z 28 września 2021 r., sygn. akt II GSK 805/21). Adekwatnie przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie nie może być wykładnia i niezastosowanie przez organy administracji publicznej definicji przeciętnego konsumenta, przywołanej przez stronę na użytek przedstawianej przez stronę argumentacji o poinformowa niu i uważności przeciętnego konsumenta w zakresie oferty promocji. Definicja zawarta w 2 pkt 8 Ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym przedstawia definicję przeciętnego konsumenta, którego charakteryzuje się ja ko konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny, a oceny powinno się dokonywać poprzez ww. model przeciętnego konsumenta. W ocenie Prezesa Urzędu, błąd logiczny strony polega na identyfikowaniu pojęcia przeciętnego konsum enta czy modelowego konsumenta, które nie występują na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, jako konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny. Powyższa wykładnia jest nie tylko sprzeczna z definicją konsumenta zawartą w dy rektywie 98/6/WE, która to definicja konsumenta ma charakter szeroki i nie ogranicza pojęcia konsumenta do szczególnej grupy konsumentów. Wykładnia pojęcia konsumenta zaproponowana przez stronę również błędnie ogranicza konsumenta do osoby , którego wiedza (w tym przypadku w zakresie promocji) jest kompletna i profesjonalna oraz że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. W swoim wyroku podważającym tezę strony, Sąd Okręgowy - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 6 kwietnia 2022 r., XVI I AmA 57/20 wskazał: „Wskazanie na cechy takie jak dostateczne poinformowanie, uwaga oraz ostrożność określa pewien zespół cech mentalnych konsumenta (jego "przeciętność"), polegającą na tym, że z jednej strony możemy wymagać od niego pewnego stopnia wie dzy i orientacji w rzeczywistości, lecz z drugiej strony nie możemy uznać, że jego wiedza jest kompletna i profesjonalna oraz że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć.” Na gruncie niniejszej sprawy, strona pominęła kwestię, że przeciętny kon sument może nie zrozumieć zasad promocji, na które powołuje się strona. Uwidacznianie cen na gruncie ustawy o informowaniu o cenach nie różnicuje sposobu uwidaczniania cen w zależności od konsumenta, konsumenta w sensie ogólnym, przeciętnego konsumenta, konsumenta uważnego itd. Strona wskazała, że cenówka dla chipsów Lays Oven Baked prezentowała cenę regularną w kwocie 8,89 zł, która została przekreślona, co w sposób jednoznaczny sugerowało potencjalnemu konsumentowi, że jest to stara cena już nieobowi ązująca. Ponadto strona wskazała, że konsumentowi przedsiębiorca wskazał i wyodrębnił poprzez zwiększenie i pogrubienie czcionki ceny aktualnej, za którą był sprzedawany towar w kwocie 7,99 zł. Dodatkowo wskazując, że w ten sposób konsument kupuje produkt taniej o 10%. Trudno uznać, aby takie prezentowanie cen miało rodzić jakiekolwiek kontrowersje lub wątpliwości i potencjalnego konsumenta. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu wskazuje, że samo przekreślenie liczby na przywieszce cenowej ni e realizuje ustawowego obowiązku informacyjnego określonego w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes Urzędu informuje, że faktycznie ze zdjęć załączonych do protokołu kontroli wynika, że ww. uwagi strony dotyczą chips ów Lay`s Oven Baked Kurki w śmietanie 110g (pkt 2 wykazanych naruszeń w niniejszej decyzji) oraz chips ów Lay`s Oven Baked sól 110g (pkt 3 wykazanych naruszeń w niniejszej decyzji). W obydwu przypadkach stwierdzono, że naruszenie wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczn y i niebudzący wątpliwości polegało na: a. prezentowaniu na wywieszce cenowej wraz z informacją o cenie dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”, b. niejednoznacznym prezentowaniu warto ści procentowej obniżki tj. większą pogrubioną czcionką uwidoczniono wartości obniżki w przybliżeniu. Na zdjęciach wartość liczbowa 8,89 przy określeniu cena regularna została przekreślona. W lewym dolnym rogu przy określeniu „najniższa cena z 30 dni pr zed obniżką” znajduje się wartość liczbowa 8,89 oraz wartość procentowa 10,1%. Wartość procentowa „10% taniej” znajduje się też na środku wywieszki przy cenie 7,99. Cena ta została zwiększona pogrubioną czcionką pod określeniem *Promocja*. Odnosząc się do powyższego, należy wskazać, że podawanie ceny regularnej nie jest obowiązkiem przedsiębiorcy na podstawie ustawy o informowaniu o cenach. W tym przypadku na przywieszce przedsiębiorca dwa razy umieścił cenę 8,89 i w drugim przypadku powołując się na cen ę regularną tę cenę przekreślił. Ma to charakter dodatkowy . Konsument może nie zrozumieć dlaczego te same wartości liczbowe na przywieszce raz są przekreślone a raz nie są. Powyższe może powodować sytuację, że konsument będzie zmuszony zwrócić się do sprze dawcy o informację. Taka prezentacja cen ma charakter niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. W ocenie Prezesa Urzędu, uwidocznienie na wywieszce przekreślonej ceny regularnej było zbędn e , podczas gdy na wywieszce znajdowała się ta sama wartość cenowa przy określeniu „najniższa cena z 30 dni przed obniżką”. Tym samym powoływanie się przez stronę na cenę regularną w kwocie 8,89 zł, która została przekreślona, co w sposób jednoznaczny sugerowało potencjalnemu konsumentowi, że j est to stara cena już nieobowiązująca, nie ma uzasadnienia faktycznego ani prawnego na gruncie niniejszej sprawy. Organ I instancji wskazał, że naruszenie w tych dwóch przypadkach polegało na prezentowaniu na wywieszce cenowej wraz z informacja o cenie dw óch różnych wartości liczbowych wskazujących wysokość procentową obniżki, tj.: „~10% TANIEJ” oraz „10,1%”. Powyższe powodowało niejednoznaczne prezentowanie informacji o cenie . Strona podniosła, że wskazana różnica wynikała z oprogramowania używanego p rzez Spółkę (SEGAL), które automatycznie generowało cenówki. Różnica wynosiła zaledwie 0,1%, co nie wpływało negatywnie na interesy konsumentów, a ponadto pomyłka ta była na korzyść konsumenta, albowiem cena po obniżce zawsze była liczona od korzystniejsze j dla konsumenta wartości. Drobna rozbieżność w wartości procentowej obniżki nie miała realnego wpływu na konsumenta, a podjęte przez Spółkę działania naprawcze eliminowały problem, co organ powinien uwzględnić przy ocenie stopnia naruszenia. Zgodnie z orz ecznictwem TSUE (wyrok z 16 kwietnia 2015 r., sprawa C - 388/13) drobne błędy rachunkowe, które nie wpływają negatywnie na konsumenta, nie mogą być podstawą do sankcji administracyjnych. Odnosząc się do powyższego argumentu strony, Prezes Urzędu informuje c o następuje. Za prowadzenie działalność gospodarczej i organizację pracy w placówce odpowiada przedsiębiorca a tym samym za to, co automatycznie jest uwidaczniane na wywieszkach (cenówkach). W tym przypadku przedsiębiorca dopuścił do uwidaczniania cen w s posób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 Odnosząc się do przywołanego przez stronę wyroku z 16 kwietnia 2015 r., sprawa C - 388/13, to strona nie wskazała gdzie w tym wyroku jest orzeczone, że drobne błędy rachunkowe, kt óre nie wpływają negatywnie na konsumenta, nie mogą być podstawą do sankcji administracyjnych. W całym wyroku nie ma przywołanego pojęcia drobnych błędów rachunkowych, do którego odnosi się strona. Natomiast w pkt 14 ww. wyroku TSUE wskazał, że „Wskazane j est, aby pojęcie praktyk handlowych wprowadzających w błąd obejmowało te spośród praktyk, w tym reklamę wprowadzającą w błąd, które poprzez wprowadzanie konsumenta w błąd uniemożliwiają mu dokonanie świadomego, a zatem i efektywnego wyboru.” Jak również w pkt 21 ww. wyroku TSUE wskazał, że „Wspomniany sąd dodał, że przedłożony mu do rozstrzygnięcia spór nie dotyczy ani ceny, ani sposobu obliczania ceny, ani też istnienia szczególnej korzyści cenowej (…)”. W sytuacji, gdy z założenia sądu odsyłającego, pytanie prejudycjalne nie odnosi się do ceny ani sposobu obliczania ceny, ani też do istnienia szczególnej korzyści cenowej, która jest tą wartością procentową obliczaną w czasie obniżki cen, to nie mo żna przyjąć sugerowanej przez stronę tezy o zaistnieniu błędu rachunkowego, który nie może być podstawą do sankcji administracyjnych. Tym samym powołanie się przez stronę na orzecznictwo TSUE, które nie może mieć zastosowania na gruncie niniejszej sprawy, ponieważ nie odnosi się do szczególnej korzyści cenowej określonej wartością procentową w czasie ogłoszonej obniżki cen, nie ma swojego uzasadnienia faktycznego ani prawnego. Powyższa teza strony jest sprzeczna z tezą, że informacje przekazane przez przeds iębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne. pkt 34 wyroku TSUE z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie C - 628/17 Orange Polska S.A. ECLI:EU:C:2019:480 brzmi: „informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne” (zob. podo bnie wyrok z dnia 13 września 2018 r., Wind Tre i Vodafone Italia, C‑54/17 i C‑55/17, EU:C:2018:710, pkt 45 zobacz podobnie wyrok z 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C 428/11, EU:C:2012:651, pkt 53) . Strona również wskazała, że odnosz ąc się do nieprawidłowych cen w ulotce, należy wskazać, że spółka po wskazaniu tego błędu niezwłocznie go poprawiła. Ponadto ulotka ta miała zastrzeżenie (adnotację), że „"GRZEŚ" W. Szymczak Spółka Komandytowa zastrzega sobie prawo do pomyłek i błędów w druku or az zmian pojedynczych cen bez przedruku". A zatem konsument został odpowiednio poinformowany, że ceny wskazane w tej ulotce nie są wiążące. Niemniej jednak spółka poprawiła wszelkie błędy wskazane w ulotkach i obecnie ulotki są zbieżne z faktycznymi cenami obowiązującymi w sklepie. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt VI ACa 1061/17, stwierdził, że jeżeli przedsiębiorca wyraźnie zastrzega możliwość błędów w druku, to nie może ponosić odpowiedzialności za niezamierzon e pomyłki. Odnosząc się do powyższego argumentu, że jeżeli strona wyraźnie zastrzegła możliwość błędów w druku, to nie może ponosić odpowiedzialności za niezamierzone pomyłki, Prezes Urzędu informuje, że w przypadku ustawy o informowaniu o cenach, brak je st przepisów zwalniających przedsiębiorców z obowiązku uwidaczniania cen, gdy przedsiębiorca zastrzegł możliwość błędów w druku i uwidocznił błędne ceny. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Ad. 2 Zarzut n aruszenia prawa materialnego art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 Rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Strona wniosła zarzut naruszenia prawa materialnego art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 Rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że ceny uwidocznione w sklepie skarżącego nie były wyrażone w sposób jednoznaczny niebudzący wątpliwości. Strona podniosła, że odnosząc się do argumentów or ganu dotyczących prezentacji cen, należy stwierdzić, że były one jednoznaczne i niebudzące wątpliwości. Organ zarzucił Spółce, że na wywieszce cenowej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 znajdowały się trzy wartości liczbowo wskazujące różne poziomy obniżki, co miało naruszać art. 4 ust. 1 u stawy o informowaniu o cenach. Jest to jednak wykładnia nadmiernie rygorystyczna i rozszerzająca, nieuwzględniająca realiów rynkowych i percepcji konsumentów, a zatem biorąc pod uwagę przeciętnego konsumenta. Zasada jednoznaczno ści nie oznacza, że cena mus i być przedstawiona w sposób jednowymiarowy, lecz że przeciętny konsument powinien móc ją zrozumieć bez wątpliwości, W tym przypadku przykładowo dla produktu Lays Oven Baked: - Cena regularna (8,89 zł) był przekreślona, co jednoznacznie sugerowało jej nieobo wiązywanie; - Najniższa cena z ostatnich 30 dni (8,89 zł) była podana w sposób, zgodny z przepisami, - Cena po obniżce (7,99 zł) była wyraźnie wyeksponowana i pogrubiona, informując o korzyści cenowej dla konsumenta. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Celem dyrektywy 98/6/WE jest wzmocnienie na rynku modelu konsumenta poprzez umożliwienie mu dokonania optymalnej oceny i porównania cen produktów. Dzięki temu konsument będzie w stanie dokonać świadomych wyborów zakupowych na podstawie prostych porównań i zrozumiałych dla niego porównań. W przypadku, gdy prze dsiębiorca na tej samej wywieszce dwukrotnie uwidocznił tę samą cenę 8,89 zł, raz ją przekreślił a raz nie, to nie można mówić o zrozumiałych dla konsumenta porównaniach. Art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE wprowadza jedynie dodatkowe obowiązki informac yjne, a w konsekwencji nie wywiera wpływu na wymogi dotyczące konstrukcji ogłoszenia o obniżeniu ceny. Okre ślona konstrukcja ogłoszenia o obniżce ceny produktu może bowiem wprowadzać w błąd przeciętnego konsumenta, narażając go na podjęcie decyzji dotycząc ej zakupu, której nie podjąłby, będąc prawidłowo poinformowanym o obniżce. Za konstrukcję taką należy uznać podanie procentowej wartości obniżki, która za jedyny punkt odniesienia przyjmuje cenę regularną, a takie pojęcie strona zastosowała na wywieszce. O rgan I instancji nie zarzucił stronie, że cena 8,89 zł jako najniższa cena z ostatnich 30 dni (8,89 zł) była podana w sposób niezgodny z przepisami. Cena po obniżce (7,99 zł) również była podana , lecz wraz z informacj ą o korzyści cenowej dla konsumenta pod ana w dwóch różn ych wartości ach procentow ych prezentowan ych na wywieszce, była niejednoznaczna i wprowadzała w błąd. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ww. dyrektywy ceny muszą być „jednoznaczne, łatwo dostrzegalne i czytelne”. Obowiązek przekazania informacji jest przełożony na przedsiębiorcę i przedsiębiorca powinien wybrać taką formę przekazu, czyli taką treść przekazu informacji, żeby była ona czytelna dla konsumenta. Organ jedynie stwierdza, czy uwidocznione ceny ze wszystk imi informacjami realizują obowiązek z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, umożliwiający porównanie cen. W przypadku uwidaczniania tak dużej ilości informacji w formie liczbowej przedsiębiorca powini en umożliwić konsumentowi rozróżnienie i identyfikację tych cen, a nie doprowadzać konsumenta do konfuzji, tak jak w przedmiotowym przypadku. Adekwatnie przedsiębiorca doprowadza konsumenta do konfuzji w przypadku, gdy uwidacznia różne wartości procentowe w zakresie informacji o korzyści cenowej, co na gruncie niniejszej sprawy miało miejsce. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Ad. 3. Zarzut naruszenia prawa materialnego art. 189f § 1 KPA poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od nałożenia grzywny, mimo braku negatywnego wpływu na potencjalnego konsumenta oraz dokonaniu niewłaściwej ocena proporcjonalności kary w stosunku do charakteru naruszenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 Strona wniosła zarzut naruszenia prawa materialne go art. 189f § 1 KPA poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od nałożenia grzywny, mimo braku negatywnego wpływu na potencjalnego konsumenta oraz dokonaniu niewłaściwej ocena proporcjonalności kary w stosunku do charakteru naruszenia. Strona podniosł a argument niskiej szkodliwości społecznej i brak podstaw do nałożenia kary. Strona przedstawiła swoją własną wykładnię art. 189 KPA: „Zgodnie z art. 189f § 1 KPA, organ administracyjny może odstąpić od nałożenia kary, jeżeli stopień naruszenia jest znikom y, przedsiębiorca usunął skutki naruszenia oraz przedsiębiorca nie odniósł znaczącej korzyści. W niniejszej sprawie spółka nie miała uprzedniej karalności za podobne naruszenia, po stwierdzeniu błędów Spółka podjęła natychmiastowe działania korygujące oraz brak jest jakichkolwiek dowodów, że konsumenci doznali jakiejkolwiek szkody materialnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, zastosowanie art. 189f § 1 KPA było w pełni uzasadnione. Zgodnie z art. 189c KPA, przy wymierzaniu kary administracyjnej organ powinien uwzgl ędnić wagę naruszenia oraz jego skutki. W przedmiotowej sprawie stwierdzone nieprawidłowości miały charakter marginalny i zostały niezwłocznie skorygowane przez spółkę. Organ nie wykazał rzeczywistego wpływu naruszeń na sytuację konsumentów, co potwierdza orzecznictwo. Wobec tego nałożona kara jest rażąco wygórowana.” Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zaskarżona decyzja zawiera odniesienie do przepisu art. 189f § 1 KPA. Rozpatrzenie przesłanek określon ych w tym przepisie art. 189f § 1 KPA ma charakter obligatoryjny, i organ I instancji się z tego obowiązku wywiązał. Natomiast charakter fakultatywny ma przepis art. 189f § 2 i 3 KPA. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA: „Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (…).” W stosunku do strony nie została wydana decyzja o odstąpieniu od na łożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu, ponieważ organ nie uwzględnił znikomej wagi naruszenia prawa. Decyzja I instancji zawiera analizę przesłanki wagi naruszenia prawa, której nie oceniono jako znikomej. Aby można było za stosować odstąpienie od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA jednocześnie powinny być spełnione dwie przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa jak i zaprzestanie przez stronę naruszania prawa. Pierwsza przesłanka określona w art. 189f § 1 pkt 1 KPA odnosi się do obligatoryjnego zastosowania przez organ odstąpienia od wymierzenia kary w przypadku zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa. Ustawodawca jako pierwszą przesłankę wskazał znikomą wagę naruszenia prawa ale poprzez spójnik „a” wzmocnił ją następną przesłanką odnoszącą się do zaprzestania naruszania prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa ma zastosowanie o ile strona zaprzestanie naruszania prawa. Powyższe oznacza, że obydwie przesłanki są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają. Dlatego też art. 189f § 1 pkt 1 KPA należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: w aga naruszenia prawa jest znikoma i strona zaprzestała naruszania prawa. Tym samym zaistnienie jednej przesłanki np. zaprzestania naruszania prawa nie jest wystarczające do zastosowania w stosunku do strony instytucji odstąpienia od wymierzenia administrac yjnej kary pieniężnej. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli int eresu konsumentów. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 Ustawodawca nigdzie nie wskazał okoliczności, którymi organ powinien kierować się przy wartościowaniu stopnia klasyfikacji naruszenia prawa, który ma być "znikomy". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena znikomo ści musi być zindywidualizowana, a więc odnosząca się zarówno do sytuacji zobowiązanego podmiotu, jak i okoliczności, w których doszło do naruszenia oraz jego wagi z punktu widzenia interesu publicznego. Chodzi tu o realizację w odniesieniu do sankcji admi nistracyjnej funkcji ochronnej polegającej na ochronie wartości realizowanych przez normy prawa administracyjnego oraz funkcji pomiaru wagi chronionego dobra mierzonej stopniem dolegliwości sankcji administracyjnej w relacji do społecznej wagi chronionych wartości. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2022 r., sygn. akt II GSK 744/19). Odnosząc się do chronionych wartości i dóbr, to zostały one określone w ustawie o informowaniu o cenach w powiązaniu z motywami (1), (2) i (6) dyrekt ywy 98/6/WE. Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE Motyw (1) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Przejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się do poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami.” Motyw (2) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom oc hrony; Wspólnota powinna wnieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działania wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów.” Motyw (6) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań.” Odnosząc się do stwierdzonych na gruncie niniejszej sprawy naruszeń, to należy wskazać, że strona naruszyła zasady przejrzystego funkcjonowania rynku, ponieważ na stronie ciążył obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. Nieuwidacznianie cen jednostkowych w sposób wymagany prawem, narus za zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE i ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku, skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, nie poprawia poziomu ochrony konsumentów a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowe j konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach i aktu wykonawczego do niej obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służy przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. W ocenie organu, waga naruszenia prawa nie była znikoma bo nieprawidłowości stwierdzono aż w stosunku do 100 % towarów poddanych kontroli w zakresie ogłoszenia o obniżce cen. Tym samym nie została spełn iona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w swoim wyroku z dnia 2 lutego 2023 r. , III SA/Gd 496/22 orzekł: „Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 naruszenie prawa wypełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku nal eży bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma.” Przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych określonych ww. ustawą. Tym samym nie zaistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Ocena p rzesłanki znikomej wagi naruszenia prawa należy do organu i jest to kompetencja organu a nie strony czy sądu. Na uwagę zasługuje fakt, że instytucja ta nie ma charakteru wnioskowego, w związku z tym nie ma charakteru uznaniowego, a rozpatrzenie w decyzji w w. przesłanek ma charakter wiążący. „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administra cyjnej kary pieniężnej.” ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r., III OSK 2411/21). Natomiast w przypadku odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA, to zaprzestanie naruszania prawa nie jest jedyną przesłanką, która powinna być spełniona aby w stosunku do strony można było zastosować tę instytucję. Strona nie spełniła przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa. Przesłanka zaprzestania naruszania prawa jest rozumiana jako zaprzestanie niedopełnienia obowiązku lu b naruszenia zakazu jako zachowania ciągłego, trwałego lub powtarzalnego, polegającego na działaniu lub zaniechaniu. (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2021 r., III SA/Łd 946/20). Przede wszystkim należy wskazać, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Poza tym usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszani a prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów lecz należy usunąć skutki naruszenia. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku gdy chodzi o obowiązek informacyjny przedumowny (przed zawarciem umowy z konsumentem), a taki obowiązek informacyjny został określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem. W orzecznictwie sądó w administracyjnych wychodzi się z założenia, że zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. W swoim wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł: „ (…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stro nę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa nie była znikoma.” Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że nie zaistni ała podstawa do zastosowania w niniejszym przypadku instytucji odstąpienia od wymierzenia kary w myśl art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie praw omocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do nałożenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 21 administracyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie nie jest uprawniony organ inny niż właściwy wojewódzki inspektor I nspekcji Handlowej, co wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Przepis art. 189f § 1 pkt 2 KPA nie ma w tym przypadku zastosowania, ponieważ inny organ nie nakładał na przedsiębiorcę na terenie podlegającemu kognicji Dolnośląskiego WIIH kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 2 KPA gdzie w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celó w, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściw ych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 KPA organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje n a pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona nie realizowała obowiązku informacyjnego w związku z zawarciem umowy z konsumentami, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożo na administracyjna kara pieniężna. Należy wskazać, że art. 189f § 2 KPA nie rodzi obowiązku obligatoryjnego do jego zastosowania przez organy. Świadczy o tym zwrot „organ może”. Przepis ten ma charakter fakultatywny i jest ograniczony przesłanką „ jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.” To organ dokonuje oceny, czy wydanie postanowienia wyznaczającego stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lu b 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja obowiązku informacyjnego, który ma charakter przedumowny nie może być dokonana po zawarciu umów z konsumentami. Powyższy przepis nie ma zastosowania w stosunku do naruszenia obowiązków informacyjnych ponieważ późniejsze powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Przede wszystkim nie jest możliwe ustalenie kręgu podmiotów czyli konsumentów płacących gotówką czy pobierających paragony. Realizacja obowiązku informacyjnego po dokonaniu zakupu przez konsumentów jest nieskuteczna. Tym samym powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W swoim wyroku z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Postanowienie, o którym mowa w art. 189f § 2 KPA ma charakter fakultatywny i może zostać wydane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pienię żna.” Kara pieniężna za naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach pełni funkcję represyjną i prewencyjną. Jej wymierzenie ma wywoływać motywację do zachowań zgodnych z prawem i przeciwdziałać zacho waniom niepożądanym. Dlatego też nie jest możliwe zastosowanie art. 189f § 2 KPA, ponieważ celem jest prewencja ogólna i szczególna. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia art. 189c KPA, Prezes Urzędu informuje co następuje. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 22 Przepis art. 189c KPA sta tuuje zasadę zastosowania przepisu względniejszego dla strony: „ Jeżeli w czasie wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej obowiązuje ustawa inna niż w czasie naruszenia prawa, w następstwie którego ma być nałożona kara, stosuje się usta wę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla strony.” Taka sytuacja nie miała w przedmiotowym przypadku miejsca, ponieważ w czasie wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej i w czasie stwierdzonego naruszenia obowiązywała bez żadnych zmian ta sama ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Przywołana przez stronę kwestia, że konsumenci nie doznali jakiejkolwiek szkody mater ialnej a Organ nie wykazał rzeczywistego wpływu naruszeń na sytuację konsumentów nie ma znaczenia dla sprawy. Nie istnieją przepisy prawne nakazujące organom Inspekcji Handlowej badanie szkody materialnej poniesionej przez konsumentów czy badanie rzeczywis tego wpływu naruszeń na sytuację konsumentów. Obowiązek uwidaczniania cen jest to obowiązek informacyjny o charakterze przedumownym, czyli dotyczy okresu podejmowania decyzji przez konsumenta przed zawarciem umowy. Realizacja tego obowiązku ma przyczynić się do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Każdorazowe naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach, oceniać należy w kontekście ryzyka dokonania przez konsumenta zakupu bez możliwości pełnego rozeznania. Przepis art. 6 u st. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał ww. obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warsz awie, sygn. akt V SA/Wa 683/22). Dyrektywa 98/6/WE określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Celem dyrektywy jest nałożenie obowiązku, by cena sprzedaży i cena jednostkowa na wszystkich produktach oferowanych do sprzedaży przez podmioty gospodarcze była jasno podana w celu lepszego przekazania informacji konsumentom i oraz umożliwienia porównywania cen. Cel dyrektywy został ustalony w art. 1 tej dyrektywy, a kontekstem jest podawanie cen konsumentom: „Celem niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. W tym względzie dyrektywa ta, jak stan owi jej motyw 12, ma zapewnić jednolitą i przejrzystą informację z korzyścią dla wszystkich konsumentów na rynku wewnętrznym. Zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE: „Państwa Członkowskie ustanowią kary za naruszenie przepisów krajowych przyjętych w cel u stosowania niniejszej dyrektywy, oraz podejmą wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, że są one stosowane. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.” (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok N SA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prew encyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładane go celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen. Stwierdzono nieprawidłowości w uwidacznianiu cen przypadku 10 partii towarów oferowanych do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 23 sprzedaży po obniżonych cenach – co stanowiło 100% towarów poddanych ocenie w tym zakresie . Kara pieniężna jest miarkowania z uwzględnieniem wielkości przedsiębiorstwa. Uzyskane przez przedsiębiorcę w 2023 r. przychody nie należą do najniższych. Analiza przychodów netto za rok 2023, wynikają ca z wyciągu e - KRS wskazuje, że ww. przedsiębiorcę należy zakwalifikować jako średniego przedsiębiorcę w myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.) . Tym samym należy przyjąć, że kara pi eniężna w wysokości 3 500 zł w stosunku do tego przedsiębiorcy spełnia swoją funkcję prewencji ogólnej i szczególnej. Strona podniosła, że zgodnie z orzecznictwem TSUE (np. wyrok z 13 listopada 2014 r., sprawa C - 428/13) proporcjonalność oznacza, że kar a nie może być nadmierna w stosunku do wagi naruszenia. Biorąc pod uwagę: brak zamiaru wprowadzenia konsumentów w błąd, marginalny charakter naruszenia, natychmiastowe działania naprawcze, kara w wysokości 3500 zł jest rażąco nieproporcjonalna. Sąd Najwyżs zy w wyroku z dnia 25 sierpnia 2016 r. (sygn. akt i CSK 615/15) podkreślił, że: "ocena, czy oznaczenie cenowe może wprowadzać konsumenta w błąd, powinna być dokonywana z perspektywy przeciętnego konsumenta, uwzględniając przy tym standardy rynkowe". W nini ejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, że konsument mógł zostać wprowadzony w błąd. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. W dniu 13 listopada 2014 r. nie został wydany wyrok w sprawie C - 428/13, która to sprawa o tym numerze, nie odnosi się do proporcjonalności kary. Odnosząc się do proporcjonalności kary i represyjności kary można wskazać również inne stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje na konieczność analizy indywidualnych okoliczności każdej sprawy oraz wskazuje przy miarkowaniu ka ry na konieczność uwzględniania wykładni celowościowej przepisów. W pkt 75 opinii Rzecznika Generalnego Michala Bobeka przedstawionej w dniu 26 czerwca 2018 r. w sprawie C - 384/17, Rzecznik Generalny wskazuje, że kary mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoliczności każdej sprawy, a także wskazuje na powiązanie kary z celami określon ymi w przepisach prawa unijnego: „ Po drugie, jest również całkiem jasne, w odniesieniu do czego kary mają być proporcjonalne: mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia, przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoliczności każdej sprawy. Całej tej oceny należy dokonać w szczególnym kontekście dyrektywy (…), która określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar.” Odnosz ąc się do zarzutów Strony podnieść należy, że niejednoznaczne wskazanie ce n produktów objętych promocją oraz uwidocznienie nieodpowiadającej prawdzie ceny z ostatnich 30 dni jak również błędne, wprowadzające w błąd informacje w gazetce reklamowej stanowią podstawę do nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości 3 500 zł jest właściwe do osiągnięcia zakładanego celu ustawy o informowaniu o cenach i najmniej uciążliwe z możliwych dostępnych środków. Strona jest właścicielem sieci sklepów, a wysokość nałożonej kary została określona na 17,5% maksymalnej wysokości kary prz ewidzianej w art. 6 ust 1 ustawy o informowaniu o cenach. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Strona też wniosła zarzut, który nie został uwzględniony w wyszczególnionych zarzutach przez stronę, że Organ tak że nieprawidłowo wziął pod uwagę wysokość przychodów netto za rok 2023 r. osiąganych przez spółkę, a ujawnionych w wyciągu KRS pomimo wskazania przez stronę, że nie dysponuje taką informacją co do sklepu, w którym była przeprowadzona kontrola, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 24 albowiem kontrolowany sklep jest otwarty od 2024 r. Spółka ma wiele sklepów, a - kontrola została przeprowadzona tylko w jednym z nich. Zatem nie może być brana pod uwagę wartość przychodów osiąganych przez spółkę, albowiem nie odnosi się ona do kontrolowanego sklepu. Oczywiste jest, że pojęcie „wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy" wskazane w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy powinni odnosić się jedynie do części działalności będącej przedmiotem kontroli, a nie całej działalności spółki. Odnosząc się do tego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Przepis art. 6 ust. 3 pkt 3 wyraźnie odnosi się do wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy. Przedsiębiorc ą jest w tym przypadku „ GRZEŚ" [xxx] SPÓŁKA KOMANDYTOWA. Dyrektywa wymiaru kary ma charakter podmiotowy, czyli odnosi się do przedsiębiorcy i nie ma charakteru przedmiotowego, czyli nie odnosi się do skonkretyzowanej działalności gospodarczej. Dyrektywa wymiaru kary określona w tym przepisie nie ogranicza się d o działalności gospodarczej, która jest związana z kontrolą ani też nie ogranicza się do konkretnego miejsca prowadzenia działalności, podlegającego kontroli (czyli do kontroli konkretnego sklepu). Stanowisko strony, że nie może być brana pod uwagę wartość przychodów osiąganych przez spółkę, albowiem nie odnosi się ona do kontrolowanego sklepu w świetle przywołanego przepisu nie ma znaczenia dla sprawy, ponieważ wielkość obrotów i przychodu jest miarą wielkości przedsiębiorcy i to kryterium wielkości przeds iębiorcy jest uwzględniane przy wymiarze kary. Niektóre ustawy określają dyrektywy wymiaru kary poprzez odniesienie do wielkości przychodów czy obrotów z konkretnej działalności gospodarczej (np. ustawa o i monitorowaniu i kontrolowaniu paliw), ale w ustaw ie o informowaniu o cenach brak jest takiego uszczegółowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 18 września 2024 r. (sygn. akt SA/Wa 1223/24) orzekł: „Należy podkreślić, że wskazana dyrektywa wymiaru kary ma charakter podmiotowy, czyl i odnosi się do przedsiębiorcy, nie zaś przedmiotowy, gdyż nie odnosi się do skonkretyzowanej działalności gospodarczej prowadzonej przez tego przedsiębiorcę, ani tym bardziej do konkretnego miejsca prowadzenia działalności, które zostało poddane kontroli. Zatem to wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy jako takiego, niezależnie od rodzajów prowadzonej działalności, miejsca/miejsc prowadzenia działalności czy kontroli związanej z jednym rodzajem działalności, jest uwzględniana przy wymiarze kary.” Na t ej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest bezzasadny. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 KPA: „Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylaj ąc tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, (…)”. Prezes Urzędu informuje, że ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy jest efektem przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty, zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania, w świetle art. 138 § 1 pkt 2 KPA istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do s tanu faktycznego sprawy, bądź jest w stanie sam uzupełnić braki postępowania dowodowego (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1235/17). W przedmiotowym przypadku nie zaistniały braki postępowania dowodo wego, stan faktyczny został ustalony na podstawie protokołu kontroli, a przedmiotem zastosowania instytucji reformacji jest błędna subsumcja stanu faktycznego do przepisów prawa. N a tej podstawie, Prezes Urzędu uchyla w całości decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ( Nr sprawy: KHU.8361.141.2024) z dnia 20 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 25 lutego 2025 r. nakładającej na ww. przedsi ębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (trzy tysiące pięćset złotych) , i w tym zakresie orzekając co do istoty sprawy nakłada na „ GRZEŚ" [xxx] SPÓŁKA KOMANDYTOWA administracyjną kar ę pieniężną w wysokości 3 500 zł ( trzy tysiące pięćset złotyc h ) z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 i 5 oraz art. 4 ust. 2v ustawy o informowaniu o cenach poprzez uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, sta nowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ 1.