DIH-III-128/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 1 października 2025 r. DIH - 3.707.119.2025.J S DECYZJA DIH - 3.128.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz . 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej z 9 lipca 2025 r. ( sygn. : KH .8361. 24 .202 5.A ), na mocy której na przedsiębiorcę Global sp. z o.o. z siedzibą w Widełce , zwane go dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą”, nałożono karę pieniężną w wysokości 1 9 00 zł (słownie: tysiąc dziewięć set złotych), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 25 i 30 kwietnia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej zwanego dalej: „Podkarpackim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, na podstawie upoważnienia KH.8361.24.2025 z 25 kwietnia 2025 r., przeprowadzili czynności kontro lne na stacji paliw, należącej do przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, w dniu 1 kwietnia 2025 r., skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli sygn.: KH.8361.24.2025 ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Strona odebrała pismo w dniu 4 kwietnia 2025 r. Czynności kontrolne przeprowadzone zostały w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Po dkarpackiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań wskazanej powyżej ustawy o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem”. W tym celu inspektorzy dokonali sprawdzenia przestrzegania przez kontrolowanego obowiązku informowania o cenach dla 5 rodzajów paliw, 7 rodzajów us ług i 104 towarów, stwierdzając nieprawidłowości przy 66 towarach i 7 rodzajach usług, w tym: A) brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 60 towarów , co naruszało art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 3 rozporządzenia; B) brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 5 towarów , co naruszało art. 4 ust. 1 ustawy oraz § 3 rozporządzenia; C) b rak uwidocznienia ceny jednostkowej paliwa w taki sposób, aby byłą ona czytelna dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji dla jednego paliwa tj. o lej u napędow ego B0, z uwagi na brak uwidocznienia na pylonie cenowym (lub w inny sposób) informacji o cenie za litr tego paliwa , co naruszało art. 4 ust. 1 ustawy oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia; D) b rak udostępnienia cennika w miejscu ogólnodostę pnym i dobrze widocznym dla konsumentów dla 6 usług: 1. Myjnia bezdotykowa – pianownica, 2. Myjnia bezdotykowa – mycie zasadnicze, 3. Myjnia bezdotykowa – domywanie szczotką, 4. Myjnia bezdotykowa – płukanie, 5. Myjnia bezdotykowa – woskowanie, 6. My jnia bezdotykowa – nabłyszczanie, z uwagi na brak uwidocznienia cen jednostkowych oraz odpowiadających im jednostek czasu trwania danej usługi, co naruszało art. 4 ust. 1 oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia i § 10 ust. 1 rozporządzenia; E) b rak podania dokładnego zakresu usługi dla jednej usługi: odkurzacz w cenie 2 zł, z uwagi na brak uwidocznienia jednostki czasu odpowiadającej cenie jednostkowej, co naruszało art. 4 ust. 1 ustawy oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia. Ustalenia kontroli udokum entowano w „Protokole kontroli” sygn. KH.8361.24.2025 z 30 kwietnia 2025 r. wraz z załącznikami, do których przedsiębiorca nie wniósł uwag. W dniu podpisania protokołu tj. 30 kwietnia 2025 r. odnotowano fakt usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Na po dstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej jako: „Kpa”, Podkarpacki WIIH zawiadomieniem z 9 czerwca 2025 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępow ania administracyjnego, w sprawie wydania, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, decyzji o nałożeniu na niego kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie poinformowano stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawie do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów , materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto w tym samym piśmie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Podkarpacki WIIH zobowiązał stronę do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za 2024 r. Pismo to doręczono stronie 12 czerwca br. W dniu 24 czerwca 2025 r. do Podkarpackieg o WIIH wpłynęła dokumentacja przekazana przez stronę, tj. „Rachunek zysków i strat sporządzony za okres 31.12.2024”. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Podkarpacki WIIH w drodze decyzji z 9 lipca br. (sygn.: KH.8361.24.2025.A), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 1 9 00 zł (słownie: tysiąc dziewięć set złotych ) , na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Decyzja ta została doręczona stronie 14 lipca br. 8 sierpnia br. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Podkarpackiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub istotne zł agodzenie nałożonej kary pieniężnej. Strona podniosła, że w ramach przygotowań do kontroli jej pracownik telefonicznie skontaktował się z Inspekcją Handlową, aby uzyskać informacje dotyczące obowiązujących elementów na oznaczeniach cenowych. Niestety, podc zas rozmowy nie uzyskał jednak jednoznacznej informacji, że obowiązkowe jest także uwidacznianie ceny jednostkowej. Wskazano jedynie podstawowe dane, jakie powinny znaleźć się na „cenówce”. W dobrej wierze przygotowano więc oznaczenie cen w sposób zgodny z informacjami uzyskanymi od pracownika Inspekcji. Strona wyjaśniła, że brak informacji cenowej dotyczącej jednego rodzaju paliwa wynikał z braku miejsca na pylonie cenowym. Pylon jest fizycznie ograniczonym miejscem, co utrudniło dostosowanie go do wszys tkich wymogów bez jego przebudowy. Strona zaznaczyła, iż była to jej pierwsza kontrola, a uchybienia nie wynikały z celowego działania, lecz braku pełnej wiedz y , mimo podjętej próby jej zdobycia. Strona wskazała także na działania naprawcze podjęte niezwł ocznie po otrzymaniu informacji o uchybieniach. Zdaniem strony stwierdzone uchybienia nie miały charakteru rażącego, a ich wpływ na prawa konsumentów był minimalny. Brak realnej szkody konsumenckiej, brak skarg ze strony klientów, a także brak uzyskania p rzez przedsiębiorcę jakichkolwiek korzyści majątkowych w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami winny wpłynąć na obniżenie kary lub jej uchylenie. Strona przypomniała, że działa na rynku od początku 2024 r. i do momentu kontroli nie była karana. Stw ierdzone uchybienia miały charakter incydentalny i techniczny, a część z nich dotyczyła błędnego oznaczenia przez osoby trzecie (np. zamiana etykiet). Według strony kara nałożona na nią jest zbyt surowa i nie spełnia zasady proporcjonalności oraz prewencj i ogólnej i indywidualnej, zwłaszcza wobec przedsiębiorcy, który: - nie działał w złej wierze, - nie odniósł żadnych korzyści, - nie wyrządził szkody konsumentom, - naprawił uchybienia. W związku z powyższym, mając na uwadze okoliczności sprawy, brak wcze śniejszych naruszeń oraz działania naprawcze podjęte w dobrej wierze i natychmiastową korektę, strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i odstąpienie od wymierzenia kary lub jej złagodzenie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się post ępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona zawiadomienie o wszczęciu postępowania odebrała, lecz nie skorzystała z przysługująceg o jej uprawnienia i nie wypowiadała się w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjne j w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) , dalej jako „ ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 1 27 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić c enę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupują cy jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkac h miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dl a konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności (§ 3 ust. 2): 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzeda ży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uza sadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww . rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Zgodnie z § 5 rozporządzenia, w przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się jego cenę jednostkową. Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzen ia w sprawie uwidaczniania cen. Według § 10 ust. 1 rozporządzenia ceny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Jeżeli jest to zgodne z praktyką obrotu, ze względu na rodzaj świadczonej usługi zamiast cen za usługę można podawać cenę jednostkową. W myśl § 11 ust. 1 rozporządzenia w miejscu świadczenia usług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia na stacjach benzynowych ceny paliw uwidaczni a się w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drogach publicznych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o któr ych mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześ niejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 4) sankcje nałoż one na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to s amo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyz ji Podkarpackiego WIIH z 9 lipca br. ( sygn. KH.8361.24.2025.A ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 9 00 zł (słownie: tysiąc dziewięć set złotych ) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Odwołując się od decyzji strona nie kwestionowała ustaleń kontroli, jednakże wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub istotne złagodzenie nałożonej kary pieniężnej. Strona sugerowała, że jej pracownik telefonicznie przed kontrolą s kontaktował się z Inspekcją Handlową, ale nie uzyskał informacji, że obowiązkowe jest także uwidacznianie ceny jednostkowej. Wskazano jedynie podstawowe dane, jakie powinny znaleźć się na „cenówce”, więc w dobrej wierze przygotowano oznaczenie cen w sposób zgodny z informacjami uzyskanymi od pracownika Inspekcji. Analiza akt sprawy przeprowadzona przez Prezesa UOKiK wykazała, że Podkarpacki WIIH wydając zaskarżoną decyzję oparł się na kompletnym, rzetelnym i spójnym materiale dowodowym, a przede wszystkim ustaleniach kontroli udokumentowanych w protokole kontroli z 9 maja br. (sygn. KH .8361. 2 4.2025 ). W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce należącej do przedsiębiorcy stwierdzono nieprawidłowości w zakresie uwidocznienia cen i cen je dnostkowych odnośnie 66 partii towarów (w tym jednego rodzaju paliwa) i 7 rodzajów usług na ogółem poddanych ocenie: 104 partii towarów , 7 rodzajów usług i 5 rodzajów paliw , a więc stronie bez wątpienia została udowodniona okoliczność naruszenia prawa. O dnosząc się do argumentów strony, Prezes UOKiK stwierdza, że są one bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że ustawa o cenach nie jest aktem nowym, bowiem obowiązuje od 2014 r , a więc już od ponad 1 1 lat. Jej przepisy są proste i jednoznaczne, a tym samym nie wy magają żądnej dodatkowej wykładni. Art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy definiuje pojęcie ceny, a art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy – ceny jednostkowej towaru lub usługi. Natomiast a rt. 4 ust. 1 ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 na kazuje sprzedawcy aby w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwid ocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Również rozporządzenie nie jest aktem nowym, co prawda aktualnie obowiązujące weszło w życie w 2023 r., ale pierwsze z 2015 r. zawiera analogiczne rozwiązania, jak obecnie obowiązujące. Strona, zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzi dz iałalność gospodarczą od 23 stycznia 2024 r. , z atem do chwili kontroli działała na rynku ponad rok czasu. Przez ten okres po winna poznać i stosować obowiązujące przepisy. Od s tron y jako profesjonalist y prowadząc ego działalność gospodarczą, konsumenci mają prawo wymagać znajomości i stosowania przepisów związanych z prowadzoną przez niego działalnością. Dlatego nie można uznać za wiarygodne i akceptowalne stwierdzenia strony, że przez rok prowadzenia działalności gospodarczej nie miała ona wiedzy, w jaki spo sób uwidaczniać ceny i ceny jednostkowe oferowanych do sprzedaży produktów i świadczonych usług. Jednocześnie trudno odnieść się do stwierdzenia strony, iż niewłaściwe uwidacznianie cen i cen jednostkowych w kontrolowanej placówce było wynikiem błędnej inf ormacji uzyskanej od pracownika Inspekcji Handlowej. Strona nie przedstawiła żadnego dowodu na potwierdzenie faktu przeprowadzenia takiej rozmowy, nie wiadomo także z jakim pracownikiem i z którego Inspektoratu miałaby mieć miejsce taka hipotetyczna rozmow a. Trzeba jednak podkreślić, że z uwagi na przyjętą w WIIH w Rzeszowie procedurę, telefoniczne zapytania kierowane są do pracowników posiadających odpowiednią wiedzę i nie jest prawdopodobne, żeby spółka uzyskała nieprawdziwą informację w tym zakresie. Dod atkowo należy zaakcentować fakt, iż przepisy w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych są sformułowane w sposób prosty i zarówno konsument jak i przedsiębiorca nie powinien mieć problemu z ich odczytaniem i zrozumieniem. Należy także przypomnieć, co strona pomija w swoim odwołaniu, że nieprawidłowości w zakresie przestrzegania ustawy o cenach nie dotyczyły wyłącznie uwidocznienia cen jednostkowych. Obejmowały bowiem one także brak uwidocznienia cen (w formie cennika) dla 6 usług, brak ceny i ceny j ednostkowej dla 5 towarów, brak podania ceny jednego paliwa (ON B0) w sposób przewidziany w § 12 ust. 1 rozporządzenia oraz brak podania dokładnego zakresu jednej usługi. Odnosząc się do argumentu strony, iż brak informacji na pylonie cenowym dotyczący oleju napędowego ON B0 wynikał z braku miejsca na przedmiotowym monolicie, organ drugiej instancji zauważa, iż argument ten nie jest wiarygodny. Należy zwrócić uwagę na załącznik nr 4 do protokołu kontroli KH.8361.24.2025, który dokumentuje uwidocznienie cen paliw oferowanych w kontrolowanym obiekcie. Widać na nim w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że poniżej informacji cenowych dotyczących innych paliw, znajduje się baner reklamowy, na którym znalazły się informacje: olej napędowy, ON B0, ResGaz, Nowość. Oznacza to, że na pylonie cenowym, wbrew twierdzeniu strony, było miejsce, które można było wykorzystać do uwidocznienia ceny ON B0. Tym samym strona miała możliwość dosto sowania go do podania ceny tego paliwa, nawet bez dokonania przebudowy. Prezes UOKiK przypomina, że zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia na stacjach benzynowych ceny paliw uwidacznia się w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżając ych się do stacji, poruszających się po drogach publicznych. Przepis ten nie zawiera żadnych ograniczeń dotyczących liczby paliw, których ceny mają być uwidocznione, ani Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 sposobu ich uwidocznienia. Oznacza to, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek poda nia informacji cenowej dotyczącej cen wszystkich paliw. Skoro zatem strona podała informację cenową dotyczącą różnych paliw na pylonie cenowym, można z tego domniemywać, iż były jej znane przepisy w tym zakresie. Faktem jest, iż kontrola była pierwszą kon trolą działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę w zakresie uwidaczniania cen. Tym samym była pierwszą kontrolą, w trakcie której stwierdzono nieprawidłowości w omawianym zakresie. Odnosząc się do argumentu strony, że uchybienia nie wynikały z jego celowego działania, lecz braku pełnej wiedzy organ drugiej instancji podkreśla, iż podmioty gospodarcze prowadzą działalność gospodarczą na zasadzie ryzyka, a odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny. Kara nie jest konsekwencją dopuszczeni a się czynu zabronionego, lecz jest następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Istotą kary, jest przymuszenie podmiotu wykonującego działalność gospodarczą do respektowania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa. Omawiana kara jest nieza leżna także od winy. W razie niedopełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za to naruszenie ( wyrok Naczeln ego Sąd u Administracyjn ego z dnia 13 października 2022 r. sygn. akt II GSK 9 55/19 ). Na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek znajomości przepisów dotyczących jego obszaru działania i ich respektowania. Skoro strona nie posiadała pełnej wiedzy na ich temat powinna w pierwszej kolejności zapoznać się z przepisami (ustawą i rozporządzen iem). Organ drugiej instancji nie zgadza się także z e s twierdzeniem strony, iż ujawnione podczas kontroli uchybienia nie miały charakteru rażącego, a ich wpływ na prawa konsumentów był minimalny. Prezes UOKiK zauważa, że stwierdzon e podczas kontroli uchy bienia dotyczyły: - 65 ze 104 zbadanych towarów, co stanowiło 62,5 % skontrolowanych produktów; - 1 z 5 paliw (na pylonie cenowym), co stanowiło 20 % paliw; - 7 z 7 usług, co stanowiło 100 % usług. Ogólnie nieprawidłowości stwierdzono w 73 na 116 przebadan ych pozycji, co daje ponad 62 % nieprawidłowości. Nie można w takim przypadku mówić o tym, że ujawnione nieprawidłowości nie miały charakteru rażącego. Należy także zwrócić uwagę na fakt, iż ujawnione podczas kontroli nieprawidłowości w zakresie uwidacznia nia cen były wielopłaszczyznowe. Dotyczyły one bowiem nie tylko uwidaczniania cen lub cen jednostkowych towarów oferowanych w punkcie sprzedaży detalicznej (sklepie), ale także uwidaczniania cen paliw oraz uwidaczniania cen usług. W swoim odwołaniu strona wskazała na brak realnej szkody konsumenckiej oraz brak skarg ze strony klientów, a także brak uzyskania jakichkolwiek korzyści majątkowych w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami. Odnosząc się do powyższych stwierdzeń Prezes UOKiK w pierwszej ko lejności zauważa, iż odpowiedzialność administracyjna nie wynika ze szkody materialnej, ale naruszenia przepisów prawa (niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen i cen jednostkowych). Takie działanie strony naruszało prawo konsumentów do informacji, a w d alszej kolejności do świadomego wyboru produktów lub usług, co w konsekwencji może prowadzić do strat ekonomicznych (brak możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Pojęcia szkody oraz korzyści majątkowej pojawia się natomiast w kontekście ustalenia wy sokości kary. Są to przesłanki uwzględniane przy ustalaniu wysokości kary wynikające z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy. W trakcie postępowania dowodowego prowadzonego w ramach postępowania Podkarpacki WIIH przyjął, iż z uwagi na charakter stwierdzonych nieprawidłowości oraz materiał dowodowy zebrany w sprawie, nie posiada wiedzy na temat uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat. Należy jednak pamiętać, iż głównym celem prowadzenia działalności gospodarczej jest dążenie do uzyskania maksymalnego zysku. Przedsiębiorca dąży zatem do osiągnięcia jak najwyższych korzyści finansowych. Tak więc stwierdzenie strony, iż nie uzyskała ona jakichkolwiek korzyści majątkowych, biorąc pod uwagę osiągnięte prz ez nią obroty i przychód nie jest do końca wiarygodne. Odnosząc się do argumentu strony, iż nie była ona dotychczas karana , a stwierdzone uchybienia miały charakter incydentalny i techniczny oraz że część z nich dotyczyła błędnego oznakowania przez osoby trzecie (np. zamiana etykiet) organ drugiej instancji stwierdza, iż nie można mówić o „incydentalnym” charakterze naruszenia w przypadku, gdy nieprawidłowości stwierdzono przy 62 % skontrolowanych towarów i usług, w 73 na 116 towarów i usług objętych kontr olą. Należy także zwrócić uwagę na fakt, iż to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek takiej organizacji swojego przedsiębiorstwa, żeby bliżej niesprecyzowane osoby trzecie nie dokonywały zmian etykiet. A gdyby taki przypadek miał miejsce, pracownicy sklepu pow inni na bieżąco nadzorować miejsce prowadzenia działalności i usuwać nieprawidłowości. Trzeba jednak przypomnieć, że brak informacji o cenach jednostkowych na wywieszkach cenowych, brak podania prawidłowego cennika przy usługach oraz brak informacji o olej u napędowym ON B0 na pylonie cenowym wynikały z braku realizacji przez stronę nałożonych na nią prawem obowiązków, a nie działaniem osób trzecich. Prawdą jest, że strona prowadzi działalność gospodarczą od stycznia 2024 r. oraz że nie była dotychczas kara na za naruszenie ustawy. Wynika to jednak z faktu, iż była to pierwsza kontrola działalności przedsiębiorcy przeprowadzona przez inspektorów Podkarpackiego WIIH w tym zakresie. Należy także przypomnieć, iż działania naprawcze podjęte przez stronę zostały uwzględnione przy określaniu wysokości kary oraz przy rozważaniach na temat odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f Kpa. Odnosząc się do stanowiska strony, iż nałożona na nią kara jest zbyt surowa oraz nie spełnia zasad proporcjonalności, pre w encji ogólnej i indywidualnej organ drugiej instancji zauważa, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/6 WE Parlamentu Europejskiego i Rady kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Oczywistym jest, że dyrektywa nie jest stosowana bezpośrednio w państwach Unii Europejskiej, daje natomiast podstawę do wykładni przepisów implementujących ją na grunt prawa krajowego. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy za naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 przedsiębiorcy grozi kara do wysokości 20.000 zł. Natomiast na stronę nałożona została kara w wysokości 1 900 zł, co stanowi 9,5 % kary maksymalnej. Jest to więc kara wymierzona w dolnej przewidzianej w prawie wysokości. Jednocześnie pamiętać trzeba, że nieprawidłowości w uwidacznianiu cen i cen jednostkowych towarów i usług stwierdzono w 62 % zbadanych towarów i usług. Tym samym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 sprawie nie doszło do naruszenia zasady proporcjonalności. Jednocześnie rozważyć można, czy kara w takiej wysokości jest na tyle surowa, żeby spełnić wymóg prewencji. Jest to jednak kara, którą po przeanalizowaniu całości okoliczności sprawy, Podkarpacki WIIH uznał za skuteczną i odstraszającą , a Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zmiany tej decyzji. Przepisy art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy maj ą charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z 8 października 2010r. o sygn. akt II OSK 1079/ 12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Podkreślić należy , że nadrzędnym celem ustawy o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Przepisy te mają m.in. chronić konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Odpowiedz ialność określona w art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towa rów i usług. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej uzasadnia zwięk szone oczekiwania co do jego wiedzy, rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ulega wątpliwości, że w nin iejszej sprawie strona nie wykonała powyższych obowiązków w zakresie uwidocznienia cen i cen jednostkowych oraz świadczonych usług , co skutkowało wymierzenie jej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pie rwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane w treści zaskarżonej d ecyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Podkarpacki WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dają podstaw do zmiany decyzji na korzyść strony w tym zmniejszenia wysokości czy odstąpienia od zastosowanej sankcji. Prezes UOKiK uznał, że Podkarpacki WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej, tj. stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych, cennika oraz nie wskazując dokładnego zakresu usługi naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy. Ty m samym naruszone zostało prawo konsumentów do rzetelnej informacji w rzeczonym zakresie. Naruszenie dotyczyło szerokiego spektrum działalności przedsiębiorcy. Stwierdzone zostało przy oferowanych paliwach (dla 1 z 5 sprawdzanych), przy oferowanych usługac h (dla 7 z 7 sprawdzanych) oraz przy sprzedaży towarów (dla 65 ze 104 sprawdzanych). Cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, za ś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o od miennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego, itp. Nieprawidłowości polegające na braku cen i cen jednostkowych, cennika oraz zakresu usługi stwierdzono łącznie w odniesieniu do 73 towarów i usług, co stanowiło pon ad 62% ze 116 objętych kontrolą. Prezes UOKiK stwierdził identycznie jak organ pierwszej instancji, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były istotne albowiem wskazane powyżej nieprawidłowości ujawniono u jednego przedsiębiorcy. Oceniając n iniejszą przesłankę organ przyjął, że czas trwania naruszeń rozpoczął się w pierwszym dniu kontroli i zakończył w ostatnim dniu. Strona podjęła działania naprawcze i usunęła nieprawidłowości w toku kontroli, co stwierdzono w dniu 30 kwietnia 2025 r. Wymie rzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu tj. fakt, że strona prowadzi działalność gospodarczą od roku 2024 (data rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym: 23 stycze ń 2024 r.) oraz jest to pierwsze naruszenie ustawy o cenach, a także usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Były to jednak działania następcze, prowadzone w wyniku ujawnienia przez inspektorów Inspekcji Handlowej nieprawidłowości podczas kontroli. Dzia łania te z uwagi na anonimowość nabywców nie powodowały złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów. W niniejszym przypadku Podkarpacki WIIH nie stwierdził również, aby strona uzyskała korzyści majątkowe lub poniosła ewentualne straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że przy jej ocenie wzięto pod uwagę przedłożoną przez stronę dokumentację: „Rachunek zysków i strat sporządzony za okres 31.12.2024” (data dokumentu: 17 marca 2025 r.) oraz statusu przedsiębiorcy – kontrolowany przedsiębiorca zalicza się do kategorii „ mały przedsiębiorca ” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, co wynika z oświadczenia strony z dnia 25 kwietnia 2025 r. Należy zauważyć, że wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 900 zł stanowi zaledwie 9,5% górnego wymia ru kary, a więc nie jest ona karą wygórowaną czy surową , lecz jest adekwatna do naruszenia. W ocenie Prezesa UOKiK kara w wysokości nałożonej niniejszą decyzją stanow i skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Wyartykułować należy przy tym, że wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 naruszenia praw i interesów konsumentów w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych, który odnos ił się nie do pojedynczych przypadków, lecz szerokiego spektrum działalności przedsiębiorcy . Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontro lowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze również, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprze z jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Analizując przedmiotową przesłankę należy dodać, iż kara w wysokości wymierzonej przez organ pierwszej instancji nie stanowi zag rożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Podkarpacki WIIH uznał, że niniejsza przesłanka nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola, w toku której stwierdzono omawianą nieprawidłowość nie miała charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym prz eanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Podkarpackiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości z pewnością nie mogą naruszać praw konsumentów. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dop uściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie znalazł podsta w do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia k ary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie nar uszania prawa przez stronę. Jak wskazuje Podkarpacki WIIH przedsiębiorca w toku kontroli usunął w ramach dobrowolnych działań nieprawidłowości, jednakże, co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż konsumenci byli pozbawieni należytej i rzetelnej informacj i o cenach stwierdzono łącznie dla ponad 62% towarów i usług ocenianych w rzeczonym zakresie, stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Nawet uznając za spełnioną przesłankę dotyczą cą zaprzestania naruszenia, to należy wskazać, że te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Ponadto nie została spełniona przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż jak słusznie uznał organ pierwszej instancji na podstawie posiadanej wiedzy, na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za pr zestępstwo lub Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kar y uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Podkarpackiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Podkarpackiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 Kpa . Art. 189f § 2 Kpa, stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być na łożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym narusz eniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedst awiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości niezwłocznie, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzają cych ten fakt. Ponadto l iteralna wykładnia przepisu art. 189f § 2 Kpa jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzen ia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 202 1: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie prze pisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięc ia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zach owanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacji o ceni i cenie jednostkowej , które muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania wyrobów do sprzedaży, tak aby konsument na tej pod stawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Okoliczności i waga Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istni enia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach dla 62 % skontrolowanych towarów i usług. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stani e faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem i nie dawało podstaw do jej obniżenia czy też odstąpienia od zastosowanej sankcji. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu drugiej instancji brak jest podstaw do zmiany decyzji zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Niezależnie od powyższego, uwzg lędniając postulat strony w zakresie obniżenia kary, wskazać należy, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, zna jdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary pieniężnej lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia c zy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Podkarpackiego WIIH wymiarze. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w m ocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w R zeszowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powsta ńców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegan ia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . P odstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej