DIH-IV-22/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 18 czerwca 2025 r. DIH - 4.707.18.2025.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.22.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), art. 6 u st. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Mariusza Geniusza prowadzącego działalność gospodarczą po d firmą Mariusz Geniusz od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 lutego 2025 r. (sygn.. akt ZNR.8361.186.2024.WSZ), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 listopada 20 24 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 dalej „Praw o przedsiębiorców” ) , Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. ( dalej „ Lubuski WIIH” ) , zawiadomił przedsiębiorcę xxxxxxxxxxxxx prowadząc ego działalność g ospodarczą pod firmą xxxxxxxxxxxxxxxx ( dalej „S tron a ” ) , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 20 23 r. poz. 1 6 8 dalej „ustaw a o informowaniu o c enach” ) . Przedmiotowe pismo zostało uznane za doręczone w trybie art. 44 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej „kpa”) z dniem 2 grudnia 20 24 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 17 i 20 grudnia 2024 r. przez ins pektorów reprezentujących Lubuskiego WIIH, w prowadzonym przez Stronę sklepie, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 108 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak cen jednostkowych dla 108 parti i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 towarów, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 20 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli:ZNR.8361.186.2024). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 24 stycznia 2024 r., Lubuski WIIH poinformował przedsiębiorcę przedsiębiorę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen. Jednocześnie organ wezwał Stronę do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy. W związku ze zmianą adresu do doręc zeń Lubuski WIIH pismem z dnia 30 stycznia 2024 r. ponownie zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w w/w przedmiocie. Strona pismem z dnia 20 lutego 2025 r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wskazując m.in. na znacząco zmniej szenie obrotów w roku 2024. Strona oświadczyła również, że sukcesywnie wykonywała zalecenie pokontrolne. Strona przedstawiła również informację o wysokości obrotu oraz poniesionej straty. Lubuski WIIH, na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej, decyzją z dnia 24 lutego 2025 r. zarządził usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Lubuski WIIH decyzją z dnia 24 lutego 2025 r. (Sygn. akt ZNR.8361.186.2024.WSZ) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc p ięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w/w ustawy. Decyzja została odebrana w dniu 3 marca 2025 r. Strona pismem z dnia 12 marca 2025 r. wniosła odwołanie od w/w decyzji oświa dczając, że: „W związku z otrzymanymi dwoma decyzjami wydanymi przez Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. oznaczonym tą samą datą oraz takimi samymi numerami, tj. z dnia 24 lutego 2025 r. znak ZNR.8361.186.2024.WSZ o ró żniącej się treści, stwierdzam, iż zawierają na tyle istotne wady, w wyniku których nastąpiło naruszenie prawa materialnego. W zaistniałym stanie prawnym decyzje te nie wywołują skutku prawnego i winny zostać wycofane z obiegu prawnego.” Prezes Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Przechodząc na grunt poczynionych ustaleń faktycznych należy stwierdzić co następuje. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usł ugi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W niniejszej sprawie, w toku kontroli, stwierdzono nieprawidłowości polegające na braku cen jednostkowych dla 108 partii towarów, tj. wszystkich produktów objętych spr awdzeniem, t ym samym naruszony został w/w przepis ustawy o cenach. Niewykonanie przez Stronę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w/w ustawy obliguje organ Inspekcji Handlowej do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 u st. 3 ustawy o cenach p rzy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień : 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeż eli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepis ów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2)). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 w/w ustawy . Zgodnie z art. 4 ust. 1 zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 1 dyr ektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L 80 z 04.07.1998) wdrożonej ustawą o informowaniu o cenach towarów i usług celem nin iejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Zgodnie z art. 3 u st. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cena jednostkowa to cen a ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach . J est to więc podstawow e kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego brak cen jednostkowych uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej s prawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentnie widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu kliento m porównania cen konkurencyjnych towarów.”) . Należy przy tym podkreślić, iż naruszenie dotyczyło ok. 100 % skontrolowanych towarów. Tym samym, należy uznać za prawidłowe stanowisko Lubuskiego WIIH, który stwierdził, że: „ U wid o cznieni e cen jednost k owy c h w miejscu sprzedaży detalicznej należało do bezpośrednich obowiązków strony, która jako doświadczony przedsiębiorca powinna znać i stosować obowiązujące przepisy w tym zakresie. Celem przepisów zarówno ustawy, jak i rozporządzenia, jest zapewnienia kons ument om prawa do informacji o cenie towaru lub usługi – jasnej, rzetelnej i kompletnej w określonej formie, bez konieczności podejmowania przez konsumentów dodatkowych działań zmierzających do jej pozyskania. Ilość stwierdzonych podczas kontroli uchybień wskazuje, iż strona wykazała się brakiem właściwego nadzoru nad ich prawidłowym uwidacznianiem.” Biorąc powyższe pod uwagę, stopień naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług należy uznać za znaczny . W przypadku przesłanki dotych czasowej działalności przedsiębiorcy Organ stwierdza, iż Strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Kolejna przesłanką jest przesłanka wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy. W przypadku przedmiotowej przesłanki, Organ oparł się na oświadczeniu o obrotach i przychodach Strony za ostatni rok obrotowy. Organ ma przy tym na względzie, iż kara powinna być zindywidualizowana zarówno pod względem przedmiotowym i podmiotowym, tak aby wysokość kary nie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy . D latego te ż Organ ma na względzie okoliczności , jakie zostały przedstawione przez Stronę w piśmie z dnia 20 lute g o 2025 r., a mianow i cie, iż była ona zmuszona do skrócenia godzin pracy sklepu, jak również redukcji personelu. Z drugiej jednak strony należy mieć na względzie, iż wymierzona kara powinna być jednocześnie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębio rcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Powyższa p rzesłanka nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgr anicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Prezes UOKiK wziął również pod uwagę cele kary zawarte w dyrektywie 98/6/ WE P arlamentu E uropejskiego i R ady z dnia 16 lutego 1998 r. zgodnie z którą p rzewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Dokonując ponownej analizy przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust.1 ustawy o cenach i uwzględniając wytyczne w/w dyrektywy Prezes UOKIK stwierdza, że kara w w ysokości 1 500 zł jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia. Prezes UOKiK, stoi na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Z zebranego materiału wynika, że Strona naruszyła obowiązek uwidacznian ia cen jednostkowych w stosunku do 108 partii towarów, a więc 100% spośród partii objętych kontrolą. Nieuwidocznienie cen jednostkowych narusz a interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Informacja o cenie jednostkowej zapewnia bowiem konsumen towi możliwość porównania cen produktów tego samego rodzaju , zarówno ramach tej samej, jak i innych placówek handlowych , Jest to więc jeden z podstawowych elementów warunkujących proces decyzji co do zakupu danego produktu. Brak zatem takiej informacji wyklucza możliwość uznania wagi naruszenia za znikomą. Podobnie nie sposób uznać, iż Strona zaprzestała naruszania prawa – jak wynika z pisma Strony z dnia 20 lutego 2025 r. zalecenia pokontrolne były wykonywane przez nią sukcesywnie. Stąd też uzasadnione było wydanie decyzj i zarządzając ej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości z dnia 24 lutego 2025 r. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 2 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Powyższa przesłanka nie została omówiona przez Lubuski WIIH. Konwalidując uchybien ie tego organu, Prezes UOKiK stwierdza, iż przedmiotowa przesłanka nie została spełniona, ponieważ decyzja wymieniona w art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie została wydana. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ust awy o Inspekcji Handlowej, jest to Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej . Lubuski WIIH pominął również art. 189f § 2 kpa, co niniejszym konwaliduje Prezes UOKiK. Zgodnie z powołanym przepisem w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodó w potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postęp owania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „ Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa " nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a w ięc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Przechodz ąc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszen ia polegające na braku cen jednostkowych. W przedmiotowej sprawie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że ceny jedn ostkowe pełnią funkcję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat towaru znajdującego się w ofercie. Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji o cenach tym konsumentom, którzy już np. zapoznali się z dotychczasowymi oznaczeniami cen i opuścili sklep . Zatem w przedmiotowej sprawie nie może zosta ć spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia pra wa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. Odnosząc się z kolei do zarzutów jakie zostały zawarte w odwołaniu należy stwierdzić co następuje. Strona zarzuciła, iż pod jedną sygnatu rą tj. ZNR.8361.186.2024.WSZ istnieją dwie decyzje oznaczone tą samą datą wydania, natomiast o różnej treści. Zdaniem Strony, jest to wada na tyle istotna, że powinna skutkować wycofaniem tych decyzji z obiegi prawnego. Przechodząc na grunt przedmiotowej s prawy, należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż pierwotnie pod sygnaturą ZNR.8361.186.2024.WSZ zostało przeprowadzone postępowanie kontrolne w toku którego stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach w postaci braku uwidocznienia cen jednostkowych dla 108 produktów oferowanych do sprzedaży . Powyższe ustalenia dały asumpt do wszczęcia: − postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia w drodze decyzji kary pieniężnej, na podst. art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi n a niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy, ze względu na bark uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych 108 partii towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, objętości, lub sztuki, w sposób jednoznaczny, nie burzący Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen – zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r. (sygn. akt ZNR.8361.186.2024.WSZ); − postępowania administracyjnego w celu wydania na podstawie art. 32 ustawy o Insp ekcji Handlowej zarządzenia pokontrolnego, w drodze decyzji, w sprawie usunięcia nieprawidłowości cenowych w miejscu sprzedaży detalicznej w odniesieniu do 108 partii towarów sprzedawanych według masy lub objętości, przy których brak było uwidocznienia cen jednostkowych – zawiadomienie z dnia 30 stycznia 2025 r. ( s ygn. akt ZNR.8361.186.2024.WSZ); Należy przy tym zauważyć, iż sygnatura nie jest elementem decyzji wymienionym w art. 107 kpa. Powołany przepis zawiera bowiem zamknięty katalog składników tworz ących decyzję: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one ch arakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Natomiast biorąc pod uwagę treść wydanych aktów przedsiębiorca mógł uzyskać wiedzę, że pod jedną sygnaturą prowadzone były dwa odrębne postępowania – różny bowiem był przedmiot tych postępowań, jak również były one prowadzone w oparciu o różną podstawę prawną tj. odpowiednio przepisy ustaw y o informowaniu o cenach oraz us taw y o Inspekcji Handlowej o czym świadcz y zarówno treść zawiadomienia o wszczęciu postępowania, jak i treść decyzj i wydane j w dniu 24 lutego 2025 r. Z powyższych względów nie sposób zgodzić się ze Stroną, iż wydanie dwóch różnych decyzji pod jedną sygnaturą stanowi uchybienie skutkujące wyeliminowaniem tych decyzji z obrotu prawnego. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu uznał, że decyzja Lubuskiego WIIH , mimo braku odniesienia się do odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 1 pkt 2 i § 2 kpa (co zostało skonwalidowane w postępowaniu odwoławczym) , co do zasady była prawidłowa. W konsekwencji organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzj i administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 pieniężną w wysokości 1 5 00 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie s ię ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Pows tańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość u biegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy na leży złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935z pó źn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 (Dz. U. Nr 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o infor mowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxxx 2. Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp 3. a/a