DIH-IV-18/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 16 czerwca 2025 r. DIH - 4.707.15.2025.TN DECYZJA DIH - 4.1 8 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 312), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 26 lutego 2025 r. wniesionego przez członka zarządu ROSPOL SPÓŁKA Z OGRANIC ZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ , z siedzibą w Bornem Sulinowie , od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr SPO Nr 20/2025 (sygn. akt ZK.8361.309.2023.SI) z 7 lutego 2025 r., wydanej w przedmiocie nałożenia na ww. przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 2 200 zł (dwa tysiące dwieście złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w z wiązku z niespełnieniem wymagań określonych w § 3 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidacznia nia cen”, z uwagi na nieuwidocznienie przez ww. przedsiębiorcę w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych towarów pakowanych , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Zachodniopomorskim WIIH”, wpłynęło w dniu 3 marca 2025 r. odwołanie z dnia 26 lutego 2025 r. , które zostało wniesione przez członka zarządu ROSPOL SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ od decyzji Zachodniopomorskiego WIIH nr SPO Nr 20/2025 (sygn. akt ZK.8361.309.2023. SI) z 7 lutego 2025 r., wydanej w przedmiocie nałożenia na ww. przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 2 200 zł z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z niespełnieniem wymagań określonych w § 3 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów , z uwagi na nieuwidocznienie przez ww. prz edsiębiorcę w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych towarów pakowanych. Pismem z dnia 10 marca 2025 r. Zachodniopomorski WIIH przekazał ww. odwołanie Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanym dalej „Prezesem Urzędu”. Odwołanie zostało nadane za pośrednictwem operatora publicznych usług pocztowych 26 lutego 2025 r. a decyzja została doręczona stronie 21 lutego 202 5 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 16 i 30 listopada 2023 r . inspektorzy reprezentuj ący Zachodn iopomorskiego WIIH przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy ROSPOL SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ prowadzącego sprzedaż Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 detaliczn ą towarów w sklepie spożywczym „MARUSIA" usytuowanym w Bornem Sulinowie, przy Alei Niepodległości nr 14A. Zgodnie z zakresem przedmiotowym okre ślonym w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli o nr: ZK/Z - 186/2023 z dnia 2 października 2023 r. oraz na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr: ZK/U - 402/2023 z dnia 16 listopada 2023 r., w miejscu wykonywan ia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej dokonano sprawdzenia prawidłowości uwidocznienia informacji o cenach na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz przepisów rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W trakcie kontroli, w powy ższym zakresie , sprawdzeniu poddano 100 partii towarów znajdujących się w asortymencie przedsiębiorcy (w tym: 79 partii towarów pakowanych oferowanych według masy lub objętości oraz 21 partii towarów oferowanych bez opakowań - luzem). W wyniku sprawdzenia stwierdzono, że przy towarach pakowanych , oferowanych do sprzedaży według masy lub objętości, na wywieszkach lub w innej formie dostępnej dla kupującego , przedsiębiorca nie uwidocznił cen jednostkowych. Z a łącznik nr 4 do protokołu kont roli, który stanowi integralną część protokołu , zawiera listę nieprawidłowoś ci polegając ych na braku uwidocznienia przez przedsiębiorcę cen jednostkowych . Powyższe dotyczył o łącznie 76 partii towarów pakowanych takich jak alkohole, wina, piwa, przyprawy, s oki i syropy, cukier, makarony, masło, margaryny, śmietan y , sery i jogurty, majonezy, ketchupy, musztardy, konserwy mięsne, warzywa w słoikach, koncentraty pomidorowe, słodycze, marmolady i kremy w słoikach. Uwzgl ędniając okoliczność braku usunięcia w toku kontroli stwierdzonych nieprawidłowości, w dniu 28 grudnia 2023 r. na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej skierowano do przedsiębiorcy wystąpienie pokontrolne z wnioskiem o usunięcie stwierdzony ch uchybień. S trona udzieliła odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne pismem z dnia 11 stycznia 2024 r . gdzie poinformowała o usunięciu uchybień. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 r., Zachodniopomorski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania ad ministracyjnego z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, żądając jednocześnie udzielenia informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych przez przedsiębiorców w ostatnim roku rozliczeniowym. P rzesy łka zawierająca ww. pisma została zwrócona do organu z adnotacją - „nie podjęto w terminie". Na podstawie art. 44 § 4 KPA pismo pozostawiono w aktach sprawy, a doręczenie uznano za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 KPA. Organ I instancji przyjął, że strona nie skorzystała z przysługującego prawa do wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także nie udzieliła odpowiedzi na żądanie organu w sprawie sporządzenia i przekazania informacji dotyczącej wielkości obrotów i przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Organ uwzględnił treść oświadc zenia z dnia 16 listopada 2023 r. złożone przez przedsiębiorcę w toku postępowania kontrolnego, z którego wynika, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustaw y z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.), strona należy do ka tegorii mikro - przedsiębiorców. Zachodniopomorski WIIH decyzją nr SPO Nr 20/2025 (sygn. akt ZK.8361.309.2023. SI) z 7 lutego 2025 r. nałoż ył na ww. przedsiębiorcę administracyjn ą kar ę pieniężn ą w wysokości 2 200 zł z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z niespełnieniem wymagań określonych w § 3 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , z uwagi na nieuwidocznienie przez ww. przedsiębiorcę w miejscu sprzedaży detalicznej cen je dnostkowych towarów pakowanych. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Pismem z 19 marca 202 5 r. Prezes Urzędu zawiadomił stronę o wszczęciu postępowaniu odwoławczego. Strona została poinformowana o przysługującym jej na podstawie art. 10 § 1 KPA prawie do zapoznania się z aktami sprawy, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. W swoim odwołaniu, Strona zaskarżyła decyzję organu I instancji . Strona przyznała się do niedopełnienia obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych na etykietach. Strona wskazała, ż e s klep przed remontem nie był sklepem samoobsługowym i ceny jednostkowe nie byłyby widoczne od strony klienta. Po kontroli błąd od razu był naprawiony. Strona zgadza si ę na ukaranie karą pieniężną, ale kwota decyzji jest dla firmy bardzo duża. Od 2022 r. strona boryka si ę z brakiem personelu, z wysokimi opłatami, inwazją sklepów wielkopowierzchniowych. Strona stara się podtrzymywać małych producentów żywności, produkujących wyroby na rynku lokalnym. Na początku roku 2025 rachunki za prąd wyrosły prawie trzykrotnie. Strona wniosła o zmniejszenie kary pieniężnej, ponieważ każda kwota, nawet 300 złotych będzie dla firmy dużym obciążeniem, będz ie skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu. Wobec powyższeg o, w myśl art. 127 § 2 KPA w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Analizując akta sprawy, Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktycz ne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. W trakcie kontroli inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego WIIH zakwesti onowali 76 partii towarów z uwagi na brak uwidocznienia cen jednostkowych, podczas gdy skontrolowano 100 rodzajów towarów. Powyższe stwierdzone nieprawidłowości w zakresie naruszenia obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych, o czym jest mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, odnoszą się do 76 % partii towarów poddanych kontroli . Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustaw y o informowaniu o cenach: „W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.” Cena jednostkowa towaru, w świet le definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Zgodnie z § 3 rozporządzenia w sp rawie uwidaczniania cen: „1. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogól nodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. 2. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5 ) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu.” Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla tow aru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Powyższe oznacza, że cena i cena jednostkowa powinna być uwidoczniona na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyc zy cena, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. W przedmiotowym przypadku nie miał zastosowania § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, ponieważ nie zostały spełnione wymienione w tym przepisie przesłanki umożliwiające niestasowanie wymogu uwidaczniania cen jednostkowych. Przepis § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi: „Wymogu uwidaczniania c en jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przez naczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 202 5 r. poz. 750 ).” Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównani a cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Konieczność infor mowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za li tr, kilogram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych jest to obowiązek informacyjny o charakterze przedumownym, czyli dotyczy okresu podejmowania decyzji przez konsumenta przed zawarciem um owy. Realizacja tego obowiązku ma przyczynić się do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Każdorazowe naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach, oceniać należy w kontekście ryzyka dokonania przez konsumenta zakupu bez m ożliwości pełnego rozeznania. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną . W przedmiotowym przypadku zastosowano w stosunku do strony art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a nie art. 6 ust. 2, gdzie górny próg wymiaru kary wynosi 40 000 zł. Tym samym kara pieniężna w wysokości 2 2 00 zł stanowi 11 % górnego progu wymiaru ka ry (20 000 zł) i nie ma charakteru ekscesywnego w stosunku do ww. przedsiębiorcy, który jest mikro - przedsiębiorcą w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przedsiębiorców . Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotyc hczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. nr 345, str. 1, ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem 2017/2394/WE”. Stopień naruszenia obowiązków – Prezes Urzędu określa stopień naruszenia obowiązków jako istotny i bardzo poważny, ponieważ stwierdzono brak cen jednostkowych towarów przy 76 produktach, tj. 96 % skontrolowanych podlegających temu obowiązkowi. Powyższe naruszył o obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy, a tym samym prawo konsumentów do rzetelnej informacji w tym zakresie. Działania te uderzają w interesy ekonomiczne konsumentów i ograniczają swobodę zawierania umów. Brak uwidocznienia cen jednostkowych uniemożl iwia kupującym porównanie tych cen z cenami tych samych towarów lecz o innej masie czy objętości lub sposobie opakowania, a także uniemożliwia porównanie ceny jednostkowej danego towaru z cenami towarów podobnych pochodzących od innych producentów. B rak po dania ceny jednostkowej pozbawia także konsumentów możliwości dokonania świadomego wyboru nie tylko w obrębie jednego sklepu, ale także w obrębie kilku innych sklepów należących do różnych przedsiębiorców i wyboru najbardziej korzystnej dla siebie oferty. Cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów - podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmie nnych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego . Tym samym utrudnia to konsumentom dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne. Konsument często nie ma możliwości sprawd zenia lub wyliczenia ceny jednostkowej, a tym samym podejmuje swoje decyzje bez posiadania stosownej wiedzy. Reasumując, strona nie uwidaczniając cen jednostkowych przy 76 partiach towarów pakowanych w jakiejkolwiek formie dostępnej dla kupującego naruszyła bardzo poważnie obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy. C harakter naruszenia przez stronę obowiązku określonego w a rt. 4 ust. 1 ustawy, nie posiadał żadnych cech znikomości. Czas trwania naruszenia obowiązków przez stronę rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, tj. w dniu 16 listopada 2023 r., a zakończył się w momencie usunięcia nieprawidłowości, o czym strona poinformowała w piśmie z dnia 11 stycznia 2024 r., będącym odpowiedzią na wystąpienie pokontrolne organu. Odnosząc się do przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy , w tym podjęte przez nieg o działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, to należy wskazać co następuje . Na uwzględnienie zasługuje pozytywna postawa strony wobec wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości Przy miarkowaniu wymiaru kary uwzględniono podjęte przez stronę działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, polegające na usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości. W ocenie organów, fakt, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 29 grudnia 2011 r., a wię c od stosunkowo długiego czasu, w związku z powyższym strona po winna wykazać się znajomością podstawowych przepisów dotyczących tej działalności i je stosować. Obowiązek uwidocznienia cen jednostkowych dotyczy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 wszystkich przedsiębiorców, niezależnie czy pr owadzi on sprzedaż w formie tradycyjnej czy samoobsługowej. Organ I instancji podkreślił, że strona na przestrzeni ostatnich 5 lat nie była objęta kontrolą w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach, stąd brak jest danych wskazujących na naruszenie w przeszłości obowiązków wynikających z ww. przepisów Organ I instancji wskazał, że nie dysponuje dowodami świadczącymi o uzyskaniu przez stronę korzyści majątkowych lub strat z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości. B rak inform acji co do uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami powoduje nierozpatrzenie ww. przesłanki. W myśl art. 8 ust. 2 lit. d dyrektywy 98/6/WE ta przesłanka wymiaru kary ma fakultatywny char akter i jest uzależnion a od dostępności odpowiednich danych. Biorąc pod uwagę trzeci czynnik wpływający na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorców . Zachodniopomorski WIIH nie dysponując dowodami, o które zwracał się do strony, ocenił przedmiotową przesłankę wyłącznie na podstawie oświadczenia o kategorii przedsiębiorcy z dnia 16 listopada 2023 r. Na jego podstawie organ I uznał, że udział w obrocie rynkowym przedsiębiorcy jest jednym z najmniejszych w stosunku do innych kategorii przedsiębiorców wskazanych w ustawie - Prawo przedsiębiorców. Powyższe pozwala przyjąć, że strona w świetle ww. ustawy należy do kategorii mikro - przedsiębiorców. Niemniej je dnak , Prezes Urzędu zwrócił uwagę, że przychody strony deklarowane w dokumentach finansowych za 2023 r., dostępnych na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości , są stosu n kowo wysokie i są to przychody z tej działalności (ze sprzedaży towarów) . Informacje dostępne w ramach rozporządzenia 2017/2394/UE. Prezes Urzędu przyjął, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach w stosunku do tego przedsiębiorcy nie ma charakteru transgranicznego, z uwagi na to, że przedmiotowa kontrola nie miała charakteru transgranicznego. Tym samym ww. przesłanka nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Organy uwzględnił y wymagania art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE w myśl którego nałożone kary pieniężne powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszaj ące. S kuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Kara odstraszająca to taka kara pieniężna, której wysokość będzie dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną i dyscyplinująco - represyjną, tj. b yć ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie do stępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 2 2 00 zł za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Zaskarżona decyzja zawiera odniesienie do przepisu art. 189f §KPA. Rozpatrzenie przesłanek określonych w tym przepisie art. 189f § 1 KPA ma charakter o bligatoryjny i organ I instancji się z tego obowiązku wywiązał. Natomiast charakter fakultatywny ma przepis art. 189f § 2 i 3 KPA. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA: „Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (…).” W stosunku do strony nie została wydana decyzja o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężne j i poprzestaniu na pouczeniu, ponieważ organ nie uwzględnił Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 znikomej wagi naruszenia prawa. Decyzja I instancji zawiera analizę przesłanki wagi naruszenia prawa, której nie oceniono jako znikomej. Aby można było zastosować odstąpienie od wymierzenia kar y w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA jednocześnie powinny być spełnione dwie przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa jak i zaprzestanie przez stronę naruszania prawa. Pierwsza przesłanka określona w art. 189f § 1 pkt 1 KPA odnosi się do obligatoryjnego zas tosowania przez organ odstąpienia od wymierzenia kary w przypadku zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa. Ustawodawca jako pierwszą przesłankę wskazał znikomą wagę naruszenia prawa ale poprzez spójnik „a” wzmocnił ją następną przesłanką odnoszącą się d o zaprzestania naruszania prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa ma zastosowanie o ile strona zaprzestanie naruszania prawa. Powyższe oznacza, że obydwie przesłanki są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełni ają. Dlatego też art. 189f § 1 pkt 1 KPA należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma i str ona zaprzestała naruszania prawa. Tym samym zaistnienie jednej przesłanki np. zaprzestania naruszania prawa nie jest wystarczające do zastosowania w stosunku do strony instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Ustawodawca nigdzie nie wskazał okoliczności, którymi organ powinien kierować się przy wartościowaniu stopnia klasyfikacji naruszenia prawa, który ma być "znikomy". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena znikomości musi być zindywidualizowana, a więc odnosząca się zarówno do sytuacji zobowiązanego podmiotu, jak i okoliczności, w których doszło do naruszenia oraz jego wagi z punktu widzenia interesu publicznego. Chodzi tu o realizację w odniesieniu do sankcji administracyjnej funkcji ochronnej polegają cej na ochronie wartości realizowanych przez normy prawa administracyjnego oraz funkcji pomiaru wagi chronionego dobra mierzonej stopniem dolegliwości sankcji administracyjnej w relacji do społecznej wagi chronionych wartości. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2022 r., sygn. akt II GSK 744/19). Odnosząc się do chronionych wartości i dóbr, to zostały one określone w ustawie o informowaniu o cenach w powiązaniu z motywami (1), (2) i (6) dyrektywy 98/6/WE. Na gruncie niniejszej spr awy należy wskazać, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE Motyw (1) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Przejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawi dłowa informacja przyczyniają się do poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami.” Motyw (2) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony; Wspólnota powinna wnieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działania wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów.” Motyw (6) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ce n produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań.” Odnosząc się do stwierdzonych na gruncie niniejszej sprawy naruszeń, to należy wskazać, że strona naruszyła zasady przejrzystego funkcjonowania rynku, p onieważ na stronie ciążył obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. Nieuwidacznianie cen jednostkowych narusza zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE i ma negatywny wpł yw na prawidłowe funkcjonowanie rynku, skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, nie poprawia poziomu ochrony konsumentów a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z mot ywu (2) dyrektywy 98/6/WE stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach i aktu wykonawczego do niej obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służy przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. W ocenie organu, waga naruszenia prawa nie była znikoma bo nieprawidłowości stwierdzono aż w stosunku do 76 % towarów poddanych kontroli. Tym samym nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w swoim wyroku z dnia 2 lutego 2023 r. , III SA/Gd 496/22 orzekł: „Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenie prawa wypełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku nal eży bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma.” Przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych określonych ww. ustawą. Tym samym nie zaistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Ocena przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa należy do organu i jest to kompetencja organu a nie strony czy sądu. Na uwagę zasługuje fakt, że instytucja ta nie ma charakteru wnioskowego, w związku z tym nie ma charakteru uznaniowego, a rozpatrzenie w de cyzji ww. przesłanek ma charakter wiążący. „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia adm inistracyjnej kary pieniężnej.” ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r., III OSK 2411/21). Natomiast w przypadku odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA, to zaprzestanie naruszania prawa nie jest jedyną prze słanką, która powinna być spełniona aby w stosunku do strony można było zastosować tę instytucję. Strona nie spełniła przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, ponieważ trudno uznać, że ilość towarów, które były pozbawione cen jednostkowych, można kwalifi kować jako znikomą wagę naruszenia prawa. Przesłanka zaprzestania naruszania prawa jest rozumiana jako zaprzestanie niedopełnienia obowiązku lub naruszenia zakazu jako zachowania ciągłego, trwałego lub powtarzalnego, polegającego na działaniu lub zaniecha niu. (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2021 r., III SA/Łd 946/20). Przede wszystkim należy wskazać, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Poza tym usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów lecz należy usuną ć skutki naruszenia. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku gdy chodzi o obowiązek informacyjny przedumowny (przed zawarciem umowy z konsumentem), a taki obowiązek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 info rmacyjny został określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem. W orzecznictwie sądów administracyjnych wychodzi się z założenia, że zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie mo że stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. W swoim wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł: „ (…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpi enia od nałożenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa nie była znikoma.” Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że nie zaistniała podstawa do zastosowania w niniejszym przypadku instytucji odstąpienia od wymierzenia kary w myśl art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji pu blicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do na łożenia administracyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie nie jest uprawniony organ inny niż właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, co wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Przepis art. 189f § 1 pkt 2 KPA nie ma w tym prz ypadku zastosowania, ponieważ inny organ nie nakładał na przedsiębiorcę na terenie podlegającemu kognicji Zachodniopomorskiego WIIH kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 2 KPA gdzie w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowien ia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 KPA org an administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona nie realizowała obowiązku informacyjnego w związku z zawarciem umowy z konsumentami, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy wskazać, że art. 189f § 2 KPA nie rodzi obowiązku obligatoryjnego do jego zastosowania przez organy. Świadczy o tym zwrot „organ może”. Przepis ten ma charakter fakultatywny i jest ograniczony przesłanką „ jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałoż ona administracyjna kara pieniężna.” To organ dokonuje oceny, czy wydanie postanowienia wyznaczającego stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym narusz eniu prawa, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja obowiązku informacyjnego, który ma charakter przedumowny nie może być dokonana po zawarciu umów z konsumentami. Po wyższy przepis nie ma zastosowania w stosunku do naruszenia obowiązków informacyjnych ponieważ późniejsze powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa nie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna k ara pieniężna. Przede wszystkim nie jest możliwe ustalenie kręgu podmiotów czyli konsumentów płacących gotówką czy pobierających paragony. Realizacja obowiązku informacyjnego po dokonaniu zakupu przez konsumentów jest nieskuteczna. Tym samym powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W swoim wyroku z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Postanowien ie, o którym mowa w art. 189f § 2 KPA ma charakter fakultatywny i może zostać wydane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pieniężna.” Kara pieniężna za naruszenie obowiązków informacyjnych, o któr ych mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach pełni funkcję represyjną i prewencyjną. Jej wymierzenie ma wywoływać motywację do zachowań zgodnych z prawem i przeciwdziałać zachowaniom niepożądanym. Dlatego też nie jest możliwe zastosowanie art. 1 89f § 2 KPA, ponieważ celem jest prewencja ogólna i szczególna. Odnosząc się od zarzutów strony, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzuty strony nie zasługują na uwzględnienie. Prezes Urzędu nie znajduje też podstaw do obniżenia wymiaru kary , ponieważ przy stwierdzeniu, że ponad ¾ rodzajów towarów poddanych kontroli była pozbawiona cen jednostkowych, należy uwzględnić, że wartość ta jest bardzo wysoka, a stopień naruszenia obowiązków jest bardzo poważny. Strona jako profesjonalista nie rozumie znaczenia uwidaczniania cen jednostkowych. Stwierdzony brak cen jednostkowych obejmuje bardzo szeroki asortyment towarów od alkoholi, wina i piwa po nabiał, przyprawy, konserwy, słodycze, makarony, cukier, koncentraty , przetwory i sosy. Strona podniosła, ż e sklep przed remontem nie był sklepem samoobsługowym i ceny jednostkowe nie byłyby widoczne od strony klienta. Z uwagi na ustalenia dokonane przez organ I instancji, który stwierdził, że strona na przestrzeni ostatnich 5 lat nie była objęta kontrolą w zak resie przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach, to stanowisko strony, że ceny jednostkowe w sklepie tradycyjnym, gdzie towar podaje sprzedawca , nie mają swojego uzasadnienia, bo są niewidoczne dla klienta, budzi wątpliwości Prezesa Urzędu. S klep ten był sklepem tradycyjnym i po przekształceniu się w sklep samoobsługowy skala naruszenia w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych okazała się ogromna. Można domniemywać, że strona unikała uwidaczniania cen jednostkowych, bo w sklepie tradycyjnym były one niewidoczne dla konsumenta. Powyższe stanowisko strony jest sprzeczne z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego . Przepisy ustawy o informowaniu o cenach z uwagi na cele ustawy, tj. ochronę konsumentów podlegają ścisłej wykładni. Stąd też n iedopuszczalne jest, aby przedsiębiorcy, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikowali bądź też odstępowali od ustawowych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach (wyroki NSA z 9 października 2019 r., sygn. a kt II GSK 710/19 i z 28 września 2021 r. , sygn. akt II GSK 805/21). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach powinny być jednakowo stosowane zarówno w sklepach tradycyjnych jak i samoobsługowych. Tradycyjna forma sprzedaży „zza lady” nie zwalnia przedsiębiorców z obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych. Działania naprawcze podjęte przez stronę zostały pozytywnie ocenione przez organ I instancji i przy bardzo znacznym stopniu naruszenia kara pieni ężna została wymierzona stronie w wysokości 11% górnego progu wymiaru kary. Czynniki makroekonomiczne na które powołuje się strona takie jak brak personelu, inwazja sklepów wielkopowierzchniowych, wysokie opłaty, w tym za prąd , nie stanowią przesłanek upra wniających do zmniejszenia wymiaru kary, ponieważ większość sklepów spotyka się takimi utrudnieniami i obniżenie kary tylko z tego powodu naruszyłoby zasady konkurencji. Działalność gospodarcza oparta jest na zasadzie ryzyka i przedsiębiorca powinien się liczyć ze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 z mieniającymi się warunkami makroekonomicznymi. Kara pieniężna jest miarkowania z uwzględnieniem wielkości przedsiębiorstwa. Pomimo faktu, że strona deklaruje, że jest mikro - przedsiębiorcą, to uzyskane w 2023 r. przychody nie należą do najniższyc h. Tym samym należy przyjąć, ż e kara pieniężna w wysokości 2 200 zł w stosunku do tego przedsiębiorcy spełnia swoją funkcję prewencji ogólnej i szczególnej. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podję ta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, że Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zasadnie na łożył na ww. przedsiębiorcę decyzją nr SPO Nr 20/2025 (sygn. akt ZK.8361.309.2023.SI) z 7 lutego 2025 r., karę pieniężną w wysokości 2 200 zł (dwa tysiące dwieście złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce nach w związku z niespełnieniem wymagań określonych w § 3 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen z uwagi na nieuwidocznienie przez ww. przedsiębiorcę w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych towarów pakowanych Tym samym decyzja Zacho dniopomorski ego Wojewódzki ego Inspektor a Inspekcji Handlowej nr SPO Nr 20/2025 (sygn. akt ZK.8361.309.2023.SI) z 7 lutego 2025 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Z upowa ż nienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/