DIH-IV-19/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 13 czerwca 2025 r. DIH - 4.707.14.2025.TN DECYZJA DIH - 4.1 9 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [XXX]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. po z. 229), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 22 lutego 2025 r. wniesionego przez Pana Rafała Szmuc prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA HANDLOWA "AKSA" SZMUC RAFAŁ ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej w Łańcucie, od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspe ktora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie (sygn. akt KH.8361.79.2024.A) z 23 stycznia 2025 r. nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 400 zł ( dwa tysiące czterysta złotych) za niewykonanie wynikając ych z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach , obowiązk ów uwidocznienia dla konsumenta w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych oraz informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką , w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich porównani e dla 40 towarów będących w ofercie handlowej sklepu poprzez: - brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 30 towar ów, - brak uwidocznienia informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką dla 10 towarów , - brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 8 pro dukt ów oferowanych po obniżonej cenie , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Do Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Podkarpackim WIIH”, „organem pierwszej instancji”, wpłynęło w dniu 27 lutego 2025 r. odwołani e z dnia 22 lutego 2025 r. wniesione przez Pana [xxx] prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA HANDLOWA "AKSA" [xxx] , od decyzji Podkarpackiego WIIH (sygn. akt KH.8361.79.2024.A) z 23 stycznia 2025 r. nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2.400 zł za niewykonanie w dn iu 15 listopada 2024 r. w sklepie kosmetycznym CAROL zlokalizowanym w Łańcucie przy ul. Ignacego Paderewskiego 2, wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach , obowiązk ów uwidocznienia dla konsumenta w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych oraz informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką , w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich porównanie dla 40 towarów będących w oferci e handlowej sklepu poprzez: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 - brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 30 towar ów, - brak uwidocznienia informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką dla 10 towarów , - brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 8 produkt ów oferowanych po obniżonej ce nie. Decyzja Podkarpackiego WIIH została doręczona stronie 8 lutego 2025 r., natomiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 24 lutego 2025 r. Pismem z 6 marca 2025 r. Podkarpacki WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, „organem drugiej instancji”. Inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH przeprowadzili w dniach 15 i 20 listopada 2024 r. kontrolę w sklepie kosmetycznym CAROL zloka lizowanym w Łańcucie przy ul. Ignacego Paderewskiego 2, należącym do przedsiębiorcy [xxx] prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA HANDLOWA " AKSA" [xxx] . Kontrol ę poprzedzono skierowaniem do przedsiębiorcy na podstawie art. 48 ust . 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.) „Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli" sygn. ICH.8361.79.2024 z dnia 28 października 2024 r. W trakcie kontroli sprawdzano przestrzeganie przez kontrolowanego obowi ązku informowania o cenach i cenach jednostkowych oferowanych towarów oraz przekazywania informacji o obniżonej cenie. W dniu 15 listopada 2024 r. inspektorzy sprawdzili prawidłowość uwidaczniania informacji w zakresie cen i cen jednost kowych dla 100 wyrywkowo wybranych rodzajów towarów, w tym dla 10 rodzajów towarów dla których sprzedający przekazał informację o obniżeniu ceny . Inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH stwierdz ili nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepi sów ustawy o informowaniu o cenach dla łącznie 40 rodzajów towarów. W stosunku do 30 rodzajów towarów (kosmetyki) stwierdzono b rak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej . W przypadku ww. rodzajów towar ów stwierdzono brak umieszc zenia w pobliżu towarów wywieszek cenowyc h zawierających cenę i cenę jednostkową. Ponadto dla 10 rodzajów towarów oferowanych w obniżonych cenach (kosmetyki) stwierdzono b rak uwidocznienia informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką . O bok towarów znajdowały się wywieszki zawierające informacje: „ % PROMOCJA ” , aktualnie obowi ązującą obniżoną cenę (wartość wyrażoną w jednostkach pieni ężnych) oraz przekreśloną wartość bez podania jednostki pieniężnej. Kupujący nie otrzyma ł jednak opisowej informacji czego dotyczy prz ekreślona cena . Brak było informacji o najni ższ ej cen ie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obni żki. W odniesieniu do 8 rodzajów towarów oferowanych po obniżonej cenie (kosmetyki) dodatkowo stwierdzono brak uwidocznienia ceny jednostkowej. Przy towarach znajdowa ły się wywieszki z ceną, jednak brak było na nich informacji dotycz ących ceny jednostkowej. Ustalenia kontroli udokumentowano w „Protokole kontroli" sygn. KH.8361.79.2024 z dnia 1 5 listopada 2024 r. wraz z za łącznikami, do których kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag. Ujawnione nieprawid łowości zostały usunięte podczas trwania kontroli, co zostało stwierdzone w dniu 20 listopada 2024 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2024 r. Podkarpacki WIIH zawiadomił przedsi ębiorcę o wszczęciu postępowania z urzędu w trybie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, w związku z brakiem uwidaczniania cen i cen jednostkowych , informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką oraz cen y jednostkowej produktów po obniżonej cenie. Jednocześnie stronę postępowania pouczono o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz możliwości złożenia wyjaśnień. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Stron ę także wezwano do przedstawienia w terminie 7 dni wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy za zakończony rok rozliczeniowy 2023. Strona pismem z dnia 3 styc znia 2025 r. odniosła się m.in. do uchybień dotyczących oznaczeń cenowych towarów. W załączeniu do pisma z dnia 3 stycznia 2025 r. strona przesłała informację o uzyskanych obrotach i przychodzie w 2023 roku. Podkarpacki WIIH decyzją (sygn. akt KH.8361.79. 2024.A) z 23 stycznia 2025 r. nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 400 zł za niewykonanie wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach , obowiązk ów uwidocznienia dla konsumenta w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych oraz informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką , w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich porównanie dla 40 towarów będących w oferci e handlowej sklepu poprzez: - brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 30 towar ów, - brak uwidocznienia informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką dla 10 towarów , - brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 8 produkt ów oferowanych po obniżonej cenie. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. W swoim odwołaniu strona wskazała, że wnosi odwołanie od ww. decyzji i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub a w razi e nieuwzględnienia w całości odwołania, o znaczące obniżenie nałożonej kary do kwoty adekwatnej do skali działalności i realnych strat poniesionych przez konsumentów. Strona wniosła następujące zarzuty: − n ieadekwatna wysoko ść kary w kontekście minimalnego wpływu na konsumentów ; − k ara 2.400 z ł jest niezwykle dotkliwa i nieuczciwa. Kara jest nieproporcjonalna a przy tym bardzo dotkliwa co jest bardzo nieuczciwe. Kara jest nieproporcjonalna do wielkości działalności i potencjalnych korzy ści majątkowych ; − n iska skala potencjalnej szkody wyrz ądzonej konsumentom. Uchybienia w oznaczeniach cenowych wynikały z prowadzonych czynności logistyczno - te chnicznych związanych z wymianą etykiet i trwały krótko. Skala ewentualnych szkód dla konsumentów jest symboliczna (nawet zerowa), co potwierdza min imalna sprzedaż zakwestionowanych produktów (część w ogóle się nie sprzedała) ; − k ontekst organizacyjny i techniczne ograniczenia ma łego przedsiębiorstwa - podjęta akcja wymiany etykiet została niespodziewanie przerwana kontrolą ; − w skali całego sklepu nieprawidłowości stanowiły jedynie ułamek procenta (około 0,5% towarów) ; − s pecyfika cen jednostkowych - praktyczne znaczenie tego przelicznika jest znikome. Prezes Urzędu wszczynając post ę powanie odwoławcze pismem z dnia 19 marca 2025 r. pouczył stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadania się co do zebranych dowodów i materia łów, przeglądania akt sprawy. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwsze j instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach zwi ązanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 KPA w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspe kcji Handlowej, Prezes Urzędu jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Analizując akta sprawy, Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustale niu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdził, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli naruszeń. Kara pieniężna została nałożona na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, która to norma jest normą sankcjonującą, a normą sankcjonowaną jest art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach: „W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.” Jednoznaczność oraz możliwość porównania cen stanowią podstawowe wytyc zne przy uwidacznianiu cen towarów i usług na poziomie sprzedaży detalicznej. Uwidacznianie cen ma charakter wizualny. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością materialn o - techniczną. Synonimem do uwidaczniania cen jest ich prezentowanie, ekspozycja, pokazywanie, demonstrowanie. Uwidocznienie ceny na gruncie w/w ustawy przejawia się w formie czynności materialno - technicznych polegających na prezentowaniu ceny. Uwidocznieni em jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Pojęcie jedno znaczności należy tłumaczyć jako jasność i odnosić zarówno do sfery technicznej, wizualnej, jak i językowej czy merytorycznej. Oceny należy dokonywać w oparciu o model przeciętnego konsumenta (por. P. Mikłaszewicz , w: Osajda , Komentarz, art. 385 KC, Legalis, 2018 oraz Pietrzykowski , Komentarz KC, t. I, 2018). Pojęcie uwidaczniania cen w sposób niebudzący wątpliwości należy odnieś ć do uwidaczniania cen w taki sposób, aby konsument nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do powiązania ceny z towarem czy usługą ani też co do wysokości tej ceny. Pojęcie umożliwienia porównania cen odnosi się do porównania cen produktów w sposób optymaln y i tym samym umożliwia dokonanie przez konsumentów świadomego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw (6) dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE” ) . Przepis art. 4 ust. 1 implementuje art. 4 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE, który stanowi: „Cena sprzedaży i cena jednostkowa muszą być jednoznaczne, łatwo dostrzegalne i c zytelne.” Należy zwrócić uwagę, że pojęcie czytelności i łatwej dostrzegalności ma dla ustawodawcy unijnego istotne znaczenie. W art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach ww. pojęcia zawierają się w pojęciu jednoznaczności. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. „1. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widoc znym dla konsumentów. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 2.Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub nap isu na towarze lub opakowaniu.” Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzono brak uwidocznieni a cen i cen jednostkowych w stosunku do 30 rodzajów towarów oraz w odniesieniu do 8 rodzajów towarów oferowanych po obniżonej cenie (kosmetyki) stwierdzono brak uwidocznienia ceny jednostkowej. W swoim wyroku z dnia 15 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł (sygn. akt VI SA/Wa 2744/19): „ Nieuwidacznianie cen i cen jednostkowych narusza prawo konsumenta do informowania, a w konsekwencji uniemożliwia porównanie cen towarów będących w obrocie.” Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towa rów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. W szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotno ści legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sz tuk (§ 4 ust. 3ww. rozporządzenia). Uwidocznienie ceny jednostkowej produktu jest ustawowym obowiązkiem sprzedawcy, z którego są zwolnione wyłącznie produkty wskazane wprost w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Odstępstwa od uwidaczniania cen jednostkowych przewidziane są w § 7 rozporządzenia, który stanowi, że wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne ( (Dz.U. z 202 5 r. po z. 750 ) . Z listy towarów zawartej w protokole kontroli wynika, że żadna zakwestionowana przez inspektorów partia towarów nie podlegała zwolnieniu z obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych w myśl § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W swoim wyr oku z dnia 15 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał (sygn. akt V SA/Wa 2321/21): „Ceny jednostkowe umożliwiają konsumentom dokonanie porównania cen między produktami tego samego rodzaju, w różnej wielkości opakowaniach, a tym samym pozwalają im dokonać świadomego i najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Dodać do tego jedynie można, że cena i cena jednostkowa stanowią podstawowe kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych.” W in nym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r., VI SA/Wa 1406/15 orzekł: „(…) wszystkie towary muszą być oznakowane ceną oraz ceną jednostkową w sposób jednoznaczny i zarazem niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Nie ulega również wątpliwości, że cena oraz cena jednostkowa są pojęciami różnymi, albowiem cena oznacza cenę sprzedaży, zaś cena jednostkowa jest ceną za jednostkę miary określonego towaru i może - lecz nie musi - być równa cenie sprzedaży .” Powyższe wynika z podstawowego celu dyrektywy 98/6/WE . Podstawowym celem dyrektywy 98/6/WE jest dokładne, przejrzyste i jednoznaczne informowanie konsumentów o Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 cenach oferowanych im produktów, w szczególności przy zapewnieniu możliwości porównania cen. Przekazywanie takich informacji umożliwia dokonanie świadomego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw 2 i 6 dyrektywy 98/6/WE). Obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych jest to obowiązek informacyjny o charakterze przedumownym, czyli dotyczy o kresu podejmowania decyzji przez konsumenta przed zawarciem umowy. Realizacja tego obowiązku ma przyczynić się do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Każdorazowe naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach, oceniać należ y w kontekście ryzyka dokonania przez konsumenta zakupu bez możliwości pełnego rozeznania. Od 1 stycznia 2023 r., w związku z wejściem życie ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r ., poz. 2581), zmianie uległo brzmienie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w ten sposób, że przedsiębiorca został zobowiązany w każdym przypadku i nformowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi, do uwidocznienia, obok informacji o obniżonej cenie, informacji o najniższej cenie tego towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przy czym wyrażonej liczbowo informacji o wysokości najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, powinna towarzys zyć słowna informacja wskazująca w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że wspomniana wartość oznacza najniższą cenę towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Naruszeniem obowiązków z art. 4 ust. 2 ustawy o informowa niu o cenach jest nie tylko brak podania informacji o najniższej cenie z 30 dni ale również prezentowanie korzyści z obniżonej ceny w odniesieniu do innej ceny niż najniższa cena z 30 dni, ponieważ taki sposób prezentowania cen nie spełnia wymogu podawania cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. WSA w Warszawie w swoim wyroku z 24 października 2024 r. (sygn. akt V SA/Wa 924/24) orzekł: „W przypadku zatem art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, realizacja tego wymogu będzie przejawiać się poprzez wskazan ie okresu obowiązywania ceny najniższej przed wprowadzeniem obniżki, a więc musi być określona cezura czasowa wskazująca moment, od którego można liczyć ten 30 dniowy termin. Wyraźnie na to wskazuje treść art. 4 ust. 2, która zawiera sformułowanie „w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki". (…) Powyższe oznacza więc, że konsument powinien być świadomy jaka jest najniższa cena z 30 dni poprzedzających obniżkę, co można zapewnić tylko poprzez jednoznaczną informację, jakiego to okresu ta najniższa ce na dotyczy.” Tym samym jeżeli strona ogłosiła obniżkę cen, np. w formie zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny np. „promocja”, to jest obowiązana ustalać obniżkę ceny produktu na podstawie „wcześniejszej c eny”, o której mowa w art. 6a ust. 2 dyrektywy 98/6/WE. W cześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. Na gruncie niniejszej sprawy , dla 10 r odzajów towarów z zakomunikowaną obniżką stwierdzono b rak uwidocznienia informacji o najniższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Przykładowo, Olejek do demakijażu Orientana oznaczony był wywieszką „% Promocja” oraz na drugiej przywieszce znajdowała się nazwa i pojemność „Orientana olejek do demakijażu 150 ml”. Poniżej po lewej stronie była liczba przekreślona 59,90 bez oznaczenia waluty i poniżej większą czcionką była uwidoc zniona cena nieprzekreślona „49,99 PLN”. Na uwagę zasługuje fakt, że kontroli w tym zakresie poddano 10 rodzajów towarów z zakomunikowaną obniżką. Tym samym naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w zakresie b rak uwidocznienia informacji o najniższej cenie z 30 dni Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 przed obniżką dotyczyło 100 % towarów poddanych kontroli. Powyższe świadczy o znacznym naruszeniu przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W dniu 15 listopada 2024 r. osoba upoważniona przez przedsiębiorcę złożyła oświadczenie , że wybrane do kontroli produkty w cenie promocyjnej są dostępne w tej ceni e od 24 października 2024 r. oraz że wywieszki cenowe tych produktów zawierają cenę przekreśloną, która jest najniższą ceną z ostatnich 30 dni poprzedzających obniżkę. Ponadto stro na oświadczyła, że system sprzedażowy nie pozwala na sprawdzanie cen produktów . Przekreślenie ceny kojarzone jest przez konsumentów z ceną, która już nie obowiązuje , ale automatycznie przekreślenie jakiejś ceny nie oznacza, że stanowi ona informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i że powyższe wyczerpuje przesłankę określoną w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym samo przekreślenie liczby n a przywieszce cenowej nie realizuje ustawowego obowiązku informacyjnego określonego w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach . Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten n akazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowośc i zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał ww. obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 683/22). W przedmiotowym przypadku zastosowano w stosunku do strony art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a nie art. 6 ust. 2, gdzie górny próg wymiaru kary wynosi 40 000 zł. Tym samym kara pieniężna w wysokości 2 4 00 zł stanowi 12 % górnego progu wymiaru kary (20 000 zł) i nie ma charakteru ekscesywnego . Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust . 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państw ach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współprac y między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2), zwane dalej „rozporządzeniem 2017/2394/UE”. S topień naruszenia obowiązków został określony jako istotny. Przedsiębiorca nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych towarów, oraz cen jednostkowych dla towarów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 oferowanych w obniżonej cenie naruszył obowiązek określony w art 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a tym samym naruszono prawo konsumentów do rzetelnej informacji o cenach i/lub cenach jednostkowych. Cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o za warciu konkretnej umowy. Cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów - podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego wykonania. Nie uwidaczniając cen strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów i podjęcia świadomej decy zji dotyczącej zawarcia określonej umowy. Brak uwidocznienia ceny towaru uniemo żliwia na jej porównanie w przypadku, gdy ten sam produkt oferowany jest przez różnych sprzedawców. a co za tym idzie nie pozwala na dokonanie optymalnego z punktu widzenia kons umenta wyboru. Brak uwidocznienia cen jednostkowych, w tym dla towarów oferowanych po obniżonej cenie uniemożliwia kupującym porównanie tych cen z cenami tych samych towarów lecz o innej masie czy objętości lub sposobie opakowania, a także uniemożliwia porównanie ceny jednostkowej danego towaru z cenami towaró w podobnych pochodzących od innych producentów. Tym samym utrudnia konsumentom dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne. Konsument często nie ma możliwości sprawdzenia lub wyliczenia ceny jednostkowej, a tym samym podejmuje swoje decyzje bez posiadania stosownej wiedzy. Cena i cena jednostkowa stanowią podstawowe kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dlatego też brak podania informacji cenowych pozbawia także konsume ntów możliwości dokonania świadomego wyboru nie tylko w obrębie jednego sklepu, ale także kilku należących do różnych przedsiębiorców i wyboru najbardziej korzystnej dla siebie oferty. Ponadto przedsi ębiorca nie uwidaczniając informacji o najniżej cenie t owaru która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy jednoczesnym informowaniu klienta o obniżeniu ceny poprzez komunikat o treści ,,% PROMOCJA" pozbawił przeciętnego konsumenta informacji, jaka była najniższa cena danego produktu w o kresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki cen. Przyjęty przez stronę sposób informowania o obniżeniu ceny nie był bowiem jednoznaczny i mógł budzić u konsumentów wątpliwości co do znaczenia informacji zawartych na wywieszce cenowej. Nieprawidłowości polega jące na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych, cen jednostkowych dla towarów oferowanych po obniżonej cenie oraz informacji o najniższej cenie z 30 dni przez obniżką stwierdzono w odniesieniu do łącznie 40 ze 100 sprawdzonych wyrywkowo produktów, co stanowiło 40 % objętych kontrolą towarów. Nieprawidłowości stwierdzone zostały w pierwszym dniu kontroli, tj. w dniu 15 listopada 2024 r. a zakończył y się w momencie usunięcia przez kontrolowanego stwierdzonych nieprawidłowości, co miało miejsce w trakcie trwania kontroli i zostało stwierdzone w dniu jej zakończenia, to jest 20 listopada 2024 r. Odnosząc się do przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy , w tym podjęt ych przez niego działa ń w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, uwzględniając wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związ ku z naruszeniem tych obowiązków, to należy wskazać co następuje. Organ I instancji wziął pod uwagę fakt, że jest to pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę w ostatnich 12 miesiącach przepisów w zakresie uwidaczniania cen towarów. Analizuj ąc przedmiotową przesłankę organ I instancji uwzględnił również okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 1998 r., a więc od stosunkowo długiego czasu, w związku z czym należy uznać , iż strona była obowiązana do znajomości podstawowych przepisów dotyczący ch tej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 działalności i powinna je stosować. Na uwzględnienie zasługuje natomiast pozytywna postawa strony wobec wyeliminowania stwierdzonej nieprawidłowości już w toku kontroli. Były to jednak działania następcze, prowadzone w wyniku ujawnienia przez inspek torów Inspekcji Handlowej nieprawidłowości podczas kontroli. Działania te z uwagi na anonimowość nabywców nie powodowały złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów. Strona określiła wartość zakwestionowanych towarów sprzedanych w okre sie 30 dni przed rozpoczęciem kontroli na kwotę netto [XXX] zł. Odnosząc się do przesłanki wielko ści obrotów i przychodu przedsiębiorcy - oceniając tą przesłankę wzięto pod uwagę oświadczeni e kontrolowanego z dnia 15 listopada 2024 r. , że jest on mikro - przedsiębiorcą oraz bilans firmy za rok 2023 r. załączony do pisma strony z 3 stycznia 2025 r., gdzie wskazano wielkość przychodów przedsiębiorcy. Powyższe miało wpływ na wymiar kary i zakwalifikowanie przedsiębiorcy do kategorii mikr o - przedsiębiorców z art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa Przedsiębiorców . Odnosząc się do przesłanki informacji dostępnych w ramach rozporządzenia 2017/2394/UE , Prezes Urzędu wskazuje, Prezes Urzędu przyjął, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach w stosunku do tego przedsiębiorcy nie ma charakteru transgranicznego, z uwagi na to, że przedmiotowa kontrola nie miała charakteru transgranicznego. Tym samym ww. przesłanka nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 2 4 00 zł za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz brak uwidocznienia informacji o najniższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w brew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Zaskarżona decyzja zawiera odniesienie do przepisu art. 189f §KPA. Rozpatrzenie przesłanek określonych w tym przepisie art. 189f § 1 KPA ma charakter obligatoryjny, i organ I instancji się z tego obowiązku wywiązał. Natomiast charakter fakultatywny ma przepis art. 189f § 2 i 3 KPA. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA: „Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (…).” W stosunku do strony nie została wydana decyzja o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu, poni eważ organ nie uwzględnił znikomej wagi naruszenia prawa. Decyzja I instancji zawiera analizę przesłanki wagi naruszenia prawa, której nie oceniono jako znikomej. Aby można było zastosować odstąpienie od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA jednocześnie powinny być spełnione dwie przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa jak i zaprzestanie przez stronę naruszania prawa. Pierwsza przesłanka określona w art. 189f § 1 pkt 1 KPA odnosi się do obligatoryjnego zastosowania przez organ odstąpienia o d wymierzenia kary w przypadku zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa. Ustawodawca jako pierwszą przesłankę wskazał znikomą wagę naruszenia prawa ale poprzez spójnik „a” wzmocnił ją następną przesłanką odnoszącą się do zaprzestania naruszania prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa ma zastosowanie o ile strona zaprzestanie naruszania prawa. Powyższe oznacza, że obydwie przesłanki są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają. Dlatego też art. 189f § 1 pkt 1 KPA należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma i strona zaprzestała naruszania prawa. T ym samym zaistnienie jednej przesłanki np. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 zaprzestania naruszania prawa nie jest wystarczające do zastosowania w stosunku do strony instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu narusz enia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Ustawodawca nigdzie nie wskazał okoliczności, którymi organ powinien kierować się przy wartościowaniu stopnia klasyfikacji naruszenia prawa, który ma być "znikomy". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena znikomości musi być zindywidualizowana, a więc odnosząca się zarówno do sytuacji zobowiązanego podmiotu, jak i okoliczności, w których doszło do naruszenia oraz jego wagi z punktu widzenia interesu publicznego. Chodzi tu o realizację w odniesieniu do sankcji administracyjnej funkcji ochronnej polegającej na ochronie wartości realizowan ych przez normy prawa administracyjnego oraz funkcji pomiaru wagi chronionego dobra mierzonej stopniem dolegliwości sankcji administracyjnej w relacji do społecznej wagi chronionych wartości. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2022 r., sygn. akt II GSK 744/19). Odnosząc się do chronionych wartości i dóbr, to zostały one określone w ustawie o informowaniu o cenach w powiązaniu z motywami (1), (2) i (6) dyrektywy 98/6/WE. Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że waga narusze nia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE Motyw (1) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Przejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się d o poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami.” Motyw (2) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony; Wspólnota powinna wnieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działa nia wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów.” Motyw (6) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i ty m samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań.” Odnosząc się do stwierdzonych na gruncie niniejszej sprawy naruszeń, to należy wskazać, że strona naruszyła zasady przejrzystego funkcjonowania rynku, ponieważ na stronie ciążył obowiązek uwidaczniania cen . Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach i aktu wykonawczego do niej obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służy przeprowadzona kontro la przedsiębiorcy. W ocenie organu, waga naruszenia prawa nie była znikoma bo nieprawidłowości stwierdzono aż w stosunku do 40 % towarów poddanych kontroli. Nieprawidłowości polegające na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych, cen jednostkowych dla t owarów oferowanych po obniżonej cenie oraz b rak uwidocznienia informacji o najniższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki stwierdzono w odniesieniu do łącznie 40 ze 100 sprawdzonych wyrywkowo produktów, co stanowiło 40 % objętych kontrolą towarów. Tym samym nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w swoim wyroku z dnia 2 lutego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 2023 r. , III SA/Gd 496/22 orzekł: „Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenie prawa wypełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku nal eży bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma.” Przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych określonych ww. ustawą. Tym samym nie zaistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Ocena przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa należy do organu i jest to kompetencja organu a nie strony czy sądu. Na uwagę zasługuje fakt, że instytucja ta nie ma charakteru wnioskowego, w związku z tym nie ma charakteru uznaniowego, a rozpatrzenie w de cyzji ww. przesłanek ma charakter wiążący. „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia adm inistracyjnej kary pieniężnej.” ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r., III OSK 2411/21). Natomiast w przypadku odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA, to zaprzestanie naruszania prawa nie jest jedyną prze słanką, która powinna być spełniona aby w stosunku do strony można było zastosować tę instytucję. Strona nie spełniła przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, ponieważ trudno uznać, że rodzaj naruszeń (brak cen i cen jednostkowych, brak informacji o najn iższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki ) oraz liczba towarów, których dotyczyły te nieprawidłowości można kwalifikować jako znikomą wagę naruszenia prawa. Przesłanka zaprzestania naruszania prawa jest rozumiana jako zaprzestanie niedopełnienia obowiązku lub naruszenia zakazu jako zachowania ciągłego, trwałego lub powtarzalnego, polegającego na działaniu lub zaniechaniu. (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2021 r., III SA/Łd 946/20). W przypadku naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach naruszenie polega na nieuwidocznieniu cen i cen jednostkowych w sposób jednoznaczn y, n iebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Strona nie dopełniła nałożonego na nią jako na profesjonalistę obowiązku i zaniechała uwidaczniania cen i cen jednostkowych w swoim sklepie. Strona podjęła działania naprawcze. Przede wszystkim n ależy wskazać, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Poza tym usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprz estaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów lecz należy usunąć skutki naruszenia. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w pr zypadku gdy chodzi o obowiązek informacyjny przedumowny (przed zawarciem umowy z konsumentem), a taki obowiązek informacyjny został określony w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem. W orzecznictwie sądów administracyjnych wychodzi się z założenia, że zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpi enia od nałożenia kary. W swoim wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł: „ (…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym prze pisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli waga narusze nia prawa nie była znikoma.” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że nie zaistniała podstawa do zastosowania w niniejszym przypadku instytucji odstąpienia od wymierzenia kary w myśl art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajdu je zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie uka rana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie nie jest uprawniony organ inny niż właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, co wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Przepis art. 189f § 1 pkt 2 KPA nie ma w ty m przypadku zastosowania, ponieważ inny organ nie nakładał na przedsiębiorcę na terenie podlegającemu kognicji Podkarpackiego WIIH kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia o d wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 2 KPA gdzie w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowieni a, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 KPA orga n administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona nie realizowała obowiązku informacyjnego w związku z zawarciem umowy z konsumentami, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy wskazać, że art. 189f § 2 KPA nie rodzi obowiązku obligatoryjnego do jego zasto sowania przez organy. Świadczy o tym zwrot „organ może”. Przepis ten ma charakter fakultatywny i jest ograniczony przesłanką „ jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.” To organ dokonuje oceny, czy wydanie postanowienia wyznaczającego stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby b yć nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja obowiązku informacyjnego, który ma charakter przedumowny nie może być dokonana po zawarciu umów z konsumentami. Powyższy przepis nie ma zastosowania w stosunku do naruszenia ob owiązków informacyjnych ponieważ późniejsze powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Przede wszystkim nie jest możliwe ustalenie krę gu podmiotów czyli konsumentów płacących gotówką czy pobierających paragony. Realizacja obowiązku informacyjnego po dokonaniu zakupu przez konsumentów jest nieskuteczna. Tym samym powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, nie pozw oli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W swoim wyroku z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Postanowienie, o którym mowa w art. 189f § 2 KPA ma charakter fakultatywn y i może zostać wydane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pieniężna.” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Kara pieniężna za naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cen ach pełni funkcję represyjną i prewencyjną. Jej wymierzenie ma wywoływać motywację do zachowań zgodnych z prawem i przeciwdziałać zachowaniom niepożądanym. Dlatego też nie jest możliwe zastosowanie art. 189f § 2 KPA, ponieważ celem jest prewencja ogólna i szczególna. Odnosząc się do zarzutów strony, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzuty strony nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty strony nie pozostają w związku z przepisami ustawy o informowaniu o cenach ani nawet z KPA. Strona wprowadza własne dyrektywy wymiaru kary , określa ilość naruszeń w stosunku do wielkości asortymentu, jednocześnie porównując swoje przedsiębiorstwo, które zostało zakwalifikowane do kategorii mikroprzedsiębiorców do większych przedsiębiorców, prowadzących działalność w sk lepach sieciowych. Przyjęty przez stronę sposób argumentacji ma na celu minimalizację jej odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia art. 4 ust.1 - 2 ustawy o informowaniu o cenach . Zarzut nieadekwatn ej wysokości kary w kontekście minimalnego wpływu na konsument ów. W swoim odwo łaniu strona podniosła, że nałożona na nią kara jest niezwykle dotkliwa i nieuczciwa. Uzasadniła to wielkością prowadzonego przez siebie sklepu i liczbą obsługiwanych klientów w porównaniu z dużymi sklepami sieciowymi. Strona p odn iosła, że nigdy nie było sytuacji, aby jej klient poczuł się oszukany z powodu braku wywieszki z ceną jednostkową. Z uwagi na wielko ść sprzedaży strona uważa, iż w przedmiotowej sprawie była niska skala potencjalnej szkody wyrządzonej konsumentom oraz że s zkoda wyrządzona konsumentowi była bardzo znikoma. Dlatego te ż kara w wysokości 2 400 zł jest nieproporcjonalna do rzeczywistych (o ile w ogóle jakichkolwiek) szkód konsumentów. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Kara w wysokości 2 400 zł stanowi 12% górnego progu wymiaru kary. Przesłanki wymiaru kary zostały przeanalizowane w sposób prawidłowy. Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc pr zeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaż y, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za litr, kilogram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacj i, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Natomiast cena stanowi co do zasady decydujący element z punktu widzenia konsumenta przy podejmowaniu przez niego decyzji handlowej, powinna ona zostać uznana za informację konieczną dla umożliwienia konsumentowi podjęcia takiej świadomej decyzji (wyrok z dnia 26 p aździernika 2016 r., Canal Digital Danmark, C - 611/14, EU:C:2016:800, pkt 55). Istotnymi przy wymierzaniu kary s ą wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy (art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach ), a nie wielkość sklepu. Tym niemniej właśnie wartość tych wskaźników determinuje czy mamy do czynienia z mikro, małym, średnim, czy pozostałym przedsiębiorcą w świetle ustawy - Prawo przedsiębiorców. Z oświadczenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 kontrolowanego z dnia 15 listopada 2024 r. wynika, iż jest on mikroprzedsiębiorcą, co m iało wpływ na określenie wysokości kary. Natomiast skalę naruszenia bierze się pod uwagę przy określaniu stopnia naruszenia obowiązków (art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach ). N aruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy stanowi delikt administracyjny opisany w art. 6 ust. 1 ustawy, który jest oparty jest na zasadzie odpowiedzialności obiektywnej a nie na zasadzie winy. Ustawodawca nie uzależnia zastosowania art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach od winy przedsiębiorcy. Tym samym nie ma znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy umyślnej lub nieumyślnej przedsiębiorcy. Odpowiedzialność za delikt administracyjny oparta jest na przesłance obiektywnego naruszenia prawa. Główną funkcją odpowiedzial ności administracyjnej stanowi funkcja szeroko pojętej prewencji. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GSK 630/18). Do obowiązków przedsiębiorcy należy taka organizacja działalności gospodarczej, by nie naruszała ona przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Dla uwolnienia się od odpowiedzialności nie jest więc wystarczające wykazanie braku winy. Strona podnosi, że potencjalna szkoda wyrządzona konsumentom była niska , ponieważ strona określa skalę pote ncjalnej szkody poprzez dan e sprzedażow e. S pośród 48 produktów objętych kontrolą, w okresie 30 dni przed kontrolą sprzedano jedynie 17 produktów na łączną kwotę netto 881,75 zł. W ocenie Prezesa Urzędu powoływanie się przez stronę na badanie poniesionej szkody przez konsumentów nie ma swojego uzasadnienia prawnego ani faktycznego, ponieważ szkoda jest pojęciem cywilnoprawnym i nie występuje ani w przypadku przesłanek do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej ani też w dyrektywach wymiaru kary nie występuje nakaz miarkowania szkody poniesionej przez konsumentów. Przepis art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach stanowi: „Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: (…) 2) do tychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyska ne przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków;(…)”. Przepis art. 6 ust. 3 pkt. 2 ustawy o informowaniu o cenach odnosi się do dyrektywy dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, gdzie istotne jest zachowan ie przedsiębiorcy i określa się czy przedsiębiorca podjął działania polegające na złagodzeniu lub naprawieniu szkody wynikającej z naruszenia. W tym przypadku nie jest obliczana wartość szkody w porównaniu do ilości sprzedanych produktów przez przedsiębior cę. Dane sprzedażowe nie mają w tym przypadku żadnego znaczenia, ponieważ obowiązek informacyjny ma charakter przedumowny i nie jest istotne czy została zawarta umowa sprzedaży czy też nie została zawarta, ponieważ konsument nie zdecydował się zakup towaru . Naruszając przepisy prawa w odniesieniu do obowiązku informacyjnego przedumownego w taki sam sposób przedsiębiorca naruszył prawo zarówno w stosunku do klientów sklepu, którzy dokonali zakupu jak i w stosunku do tych klientów , którzy odstąpili od dokonania zakupu towarów. Tym samym argumentacja strony, że brakujące etykiety miały znikomy, praktycznie zerowy wpływ na decyzje zakupowe konsumentów, a kara w wysokości 2 400 zł jest nieproporcjonalna do rzeczywistych (o ile w ogóle jakichk olwiek) szkód konsumentów jest pozbawiona uzasadnienia faktycznego i prawnego, bo nie jest badana wielkość szkody poniesionej przez konsumentów poprzez analizę wielkości sprzedaży zakwestionowanych towarów tylko badane jest zachowanie przedsiębiorcy. Tym s amym wysokość kary nie jest miarkowana w oparciu o wielkość wpływu na konsumentów, którzy dokonali zakupu, ponieważ charakter przedumowny obowiązku informacyjnego dotyczy również klientów, którzy tego zakupu nie dokonali, a takich danych strona nie posiada . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Na tej podstawie Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Zarzut nieuwzględnienia k ontekst u organizacyjn ego i techniczne go ograniczenia ma łego przedsiębiorstwa. W swoim odwo łaniu strona zgodziła się , że przedsiębiorca powinien tak zorganizować pracę, aby spełniać wymagane prawem obowiązki. Strona nie zgodziła się natomiast z oceną organu I instancji , że nieprawidłowo zorganizowała pracę, skoro już podjęta akcja wymiany etykiet została niespodziewanie przerwana kontrolą. Strona podniosła również, że nie stać jej na wdrożenie kosztownego systemu etykiet elektronicznych z uwagi na koszt 120 ty s . zł oraz wprowadzić dodatkowej nocnej zmiany, aby wymieniać ceny poza godzinami otwarcia. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu wskazuje co następuje. O bowiązek uwidaczniania cen dotyczy wszystkich sprzedawców detalicznych, bez względu na ich wielkość. Przepisy prawa nie obligują przedsiębiorców do stosowania określonego systemu uw idaczniania cen. To prowadzący działalność gospodarczą decyduje jaki system będzie dla niego optymalny. S posób organizacji przedsiębiorstwa stanowi wewn ętrzną sprawę strony. To strona musi podjąć takie działania, żeby spełnione były obowi ązki wynikające z przepisów prawa. Zakup etykiet elektronicznych lub wprowadzenie elektronicznych list cenowych należy do organizacji przedsiębiorstwa. Natomiast s posób organizacji działalności gospodarczej nie może naruszać praw konsumentów . Etykiety elektroniczne są jedną z form uwidaczniania cen. Ta forma uwidaczniania cen zastępuje wywieszkę, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego . Jeżeli jest to niedostępne ze względów ekonomicznych dla strony, to strona powinna uwidaczniać ceny, cen y jednostkow e lub informację o obniżonej cenie w formie standardowej w myśl § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego . Wyłączenie stosowania ustawy o informowaniu o cenach ustawodawca wskazał w art. 2 ustawy. Ani liczba produktów oferowanych w danej placówce handlowej, ani kwestie ekonomiczne dotyczące prowadzonej działalności nie stanowią przesłanek zwalniających przedsiębiorcę z obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych oraz u widocznienia informacji o najniższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Strona podniosła w swoim odwołaniu, że uchybienia w oznaczeniach cenowych wynikały z prowadzonych czynności logistyczno - technicznych związanych z wymianą etykiet i trwały krótko. Natomiast podjęta akcja wymiany etykiet została niespodziewanie przerwana kontrolą. Produkty, dla kt órych brakowało etykiet cenowych, były w trakcie wymiany - co wyraźnie zauważyli pracownicy kontr oli. Nie było innych produktów bez cenówek, a proces wymiany został chwilowo wstrzymany z powodu stresu personelu wywołanego kontrolą, lecz zakończony został tego samego dnia, niezwłocznie po zakończeniu kontroli. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że k ontrolowany przedsiębiorca poinformowany został o zamiarze wszczęcia kontroli pismem z dnia 28 października 2024 r., odebranym w dniu 5 listopada 2024 r. Kontrola została w szczęta w dniu 15 listopada 2024 r. Strona miała zatem dość czasu, żeby do niej się przygotować. podjęcie działań przez przedsiębiorcę polegających na wymianie wcześniejszych oznaczeń cenowych nie byłoby konieczne, gdyby ceny te uwidocznione by ły w sposób prawidłowy. Akcja wymiany etykiet była wyborem kontrolo wanego i nie została w żaden sposób narzucona przez organ kontroli. Nikt również nie wymaga od przedsiębiorcy wprowadzania zbyt kosztownego dla niego systemu etykiet elektronicznych. Koniecznym z punktu widzenia praw konsumenta było natomiast prawidłowe uw idocznienie cen, cen jednostkowych oraz informacji o najniższej cenie w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki o obniżeniu ceny. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 Zarzut nieuwzględnienia krótkotrwałej rozbieżności między cenami w systemie a cenami na półce. W swoim odwo łaniu strona podniosła, że każda dostawa towaru wiąże się z koniecznością jednoczesnego wprowadzenia nowej ceny do systemu sprzedażowego oraz wymiany etykiet na półkach. Ta kie „okienko cenowe" trwa od kilku do kilkudziesięciu minut i jest nieuniknione. Powyższa sytuacja, zdaniem strony, ma miejsce w każdej firmie, która nie posiada elektronicznych listw cenowych. Dlatego też według niej karanie drobnych handlowców za krótkot rwałe, technicznie uwarunkowane niedociągnięcia jest nieuczciwe i demotywujące, szczególnie biorąc pod uwagę ograniczone możliwości finansowe mikroprzedsiębiorców. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen dotyczą jednakowo wszystkich przedsiębiorców, bez względu na wielkość przedsiębiorstwa. W większości sklepów informacje cenowe uwidaczniane są na wywieszkach cenowych, a nie w formie elektronicznych listw cenowych. Powy ższe dotyczy także hipermarketów należących do dużych sieci handlowych. T o przedsiębiorca prowadzący sprzedaż detaliczną odpowiada za uwidacznianie cen, a przepisy nie przewidują „przerw technicznych". Strona ze wskazanych przez siebie przyczyn finansowych świadomie dopuszcza do zaistnienia „okienek czasowych", a tym samym z góry przewiduje naruszenie przez siebie przepisów o uwidacznianiu cen. Jednocze śnie organ nie neguje możliwości powstania różnic cenowych kasa - półka, przy opisanym przez stronę sposob ie dokonywania zmian. Tylko, że taki system działa ze szkodą dla konsumentów, których chroni ustawa. Trzeba zwrócić uwagę, iż nieprawidłowości ujawnione w trakcie kontroli dotyczyły nie pojedynczych przypadków, a 40 ze 100 zbadanych produktów, co stanowiło 40 % towarów poddanych kontroli. Jak wskazał przedsiębiorca w piśmie z dnia 3 stycznia 2025 r., po otrzymaniu zawiadomienia o planowanej kontroli podjął on „decyzję o gruntownej wymianie wszystkich etykiet cenowych na nowe". Niestety do chwili wszczęcia k ontroli nie udało się zakończyć tego procesu. Tymczasem w odwołaniu strona wskazała zmianę wysokości cen jako główną przyczynę braku informacji cenowych. Powyższe wskazuje na brak spójności w wyjaśnieniach przedsiębiorcy. Bezspornym natomiast jest fakt, iż w trakcie kontroli przeprowadzonej w sklepie strony w dniach 15 i 20 listopada 2024 r. inspektorzy stwierdzili naruszenie przepisów dotyczących informowania o cenach z uwagi na: - brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 30 towarów, - brak uwidocznie nia informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką dla 10 towarów, - brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 8 produkt ów oferowanych po obniżonej cenie. Tym samym ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Zakwestionowanie w trakcie kontroli znikomej części asortymentu. W swoim odwo łaniu strona podniosła, że co prawda kontrola ujawniła nieprawidłowości dla 40 produktów ze 100 sprawdzonych, co stanowiło 40 %, ale w skali całego sklepu nieprawidłowości stanowiły jedynie ułamek procenta (ok. 0,5 % towarów). Ponadto strona podniosła, że brakujące etykiety były już wydrukowane i były w trakcie wymiany, co wyraźnie zauważyli pracownicy kontroli. Nie było innych produktów bez „cenówek", a pro ces wymiany wywieszek cenowych został zakończony tego samego dnia, niezwłocznie po zakończeniu kontroli. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Kontrol ą w sklepie nie objęto wszystkich towarów, lecz 100 losowo wytypowan ych. I do tej wartości odnosi się stopień nieprawidłowości określony w zaskarżonej decyzji. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 W protokole kontroli znajduje si ę zapis o braku etykiet zawierających informacje cenowe, a nie o procesie ich wymiany, co nie potwierdza twierdzenia strony, że zo stało to wyraźnie zauwa żone przez pracowników kontroli. Zarówno przepisy ustawy o informowaniu o cenach jak i postanowienia dyrektywy 98/6/WE w swojej treści nie zawierają jakiegokolwiek odniesienia do ilości towarów oferowanych do sprzedaży w miejscu spr zedaży detalicznej, ani też nie odwołują się do ilości asortymentu w dyrektywach wymiaru kary. Przesłanki wymiaru kary są dokładnie określone w obydwu aktach prawnych i analiza udziału ilości towarów zakwestionowanych przez inspektorów w stosunku do ogólne j ilości towarów dostępnych w sklepie jest bezprzedmiotowe, niecelowe, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, ani też na ustalenie wymiaru kary czy też na zastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. Kwestia odnoszenia przez przedsiębiorców ilośc i naruszeń do wielkości asortymentu była już poddana ocenie sądów administracyjnych. WSA w Warszawie w swoim wyroku z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 683/22 wskazał: „Odnosząc się do argumentacji skarżącej, że organ winien uwzględnić cały asortyment sprzedawany na kontrolowanej stacji przy ustalaniu stopnia naruszenia, Sąd wskazuje, że danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną do ustalenia stopnia naruszenia jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Z przepisów prawa nie wynika bowiem obowiązek porównywania ilości stwierdzonych nieprawidłowości podczas kontroli do wielkości asortymentu. Organ słusznie zauw ażył, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania, przy czym próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonuje selekcji materiału pobieranego do próbek. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży kons umentom w dniu kontroli.” Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary (art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenac h) nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży konsumentom w dniu kontroli. Tym samym wielkość asortymentu nie stanowi okoliczności łagodzącej przy ustalaniu wymiaru kary czy przy ocenie przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa. Na uwagę zasługuje fakt, że nie tylko ustawa o informowania o cenach nie odnosi się do wielkości asortymentu, ale również dyrektywa 98/6/WE nie uwzględnia w swoich przesłankach wymiaru kary wielkości asortymentu. W wyroku z dnia 15 stycznia 2021 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 1690/20 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie (LEX nr 3161846) stwierdził: „Wbrew twierdzeniom Skarżącej Organ dokonał prawidłowego wyliczenia procentowego zakresu naruszenia odnosząc go do ilości towaru poddanego badaniu w zakresie prawidłowości wyliczenia uwidocznionej ceny jednostkowej (15 partii towarów, co spowodowało, że naruszeniami (czterema) było dotknięte 26,66% badanych towarów) a nie w odniesieniu do wszystkich partii towarów objętych kontrolą. To bowiem w stosunku do tych 15 była dokonywana weryfikacja prawidłowości wyliczenia ceny jednostkowej w odniesieniu do cen, jakie były zaewidencjonowane w kasie i w rama ch grupy towarów tej wielkości zostały stwierdzone ww. naruszenia. Brak zatem podstaw do wnioskowania, że wielkość stwierdzonych naruszeń powinna być odniesiona do wszystkich towarów objętych kontrolą, które wspomnianej weryfikacji w zakresie uwidocznionej ceny jednostkowej nie były poddawane" W ocenie Prezesa Urzędu, stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że przedsiębiorcy nie mogą, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikować bądź też odstępować od ustawowych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, należy rozciągnąć również na dyrektywy wymiaru kary określone w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 art. 6 ust. 3 , ponieważ przedsiębiorcy interpretują ten przepis w sposób bardzo szeroki i dowolny, z pominięciem ustawowych kryteriów, co ma im uzasadnić argument o nieproporcjonalności kary. W myśl orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego p rzepisy ustawy o inf ormowaniu o cenach z uwagi na cele ustawy, tj. ochronę konsumentów podlegają ścisłej wykładni. Stąd też niedopuszczalne jest, aby przedsiębiorcy, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikowali bądź też odstępowali od ustawowych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach (wyroki NSA z 9 października 2019 r., sygn. akt II GSK 710/19 i z 28 września 2021 r. (sygn. akt II GSK 805/21). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 października 2019 r., sygn. akt II GS K 710/19 stwierdził, że „Ocena, czy w danym przypadku uwidocznienie ceny jednostkowej towaru (usługi) byłoby lub też nie byłoby przydatne ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru i można zaniechać jej uwidaczniania, stanowi wytyczną ustawową dla właśc iwego ministra do uregulowania tej kwestii rozporządzeniem. Nie oznacza ona, że o przydatności uwidaczniania ceny rozstrzygać może każdorazowo przedsiębiorca, przyjmując swoje własne kryteria celowości informowania o cenach odpowiednich produktów". W swoi m wyroku z 28 września 2021 r. (sygn. akt II GSK 805/21) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił: „Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zatem poglądu skarżącego (…), że przedsiębiorca prowadzący salon kosmetyczno - fryzjerski, biorąc pod uwagę specyfik ę wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, może odstąpić od sztywnych reguł, nie jest zobowiązany do przestrzegania prawa w zakresie uwidaczniania cen.” „Przepisy ustawy stanowią prawo powszechnie obowiązujące i dotyczą każdego przedsiębiorcy św iadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów.” (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 października 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 49/23). Wyliczenia przedstawione przez stronę nie mają swojego uzasadnienia fak tycznego ani prawnego. Tym samym teza ta, że o przydatności uwidaczniana ceny nie może decydować przedsiębiorca powinna mieć przełożenie na to, że przedsiębiorca nie może narzucać metod kontroli ani wskazywać ilości towarów do kontroli ani też dokonywać ar bitralnych przeliczeń ilości stwierdzonych niezgodności w stosunku do ilości oferowanych towarów aby wykazać, że stwierdzone naruszenia miały charakter nieistotny w stosunku do wielkości asortymentu oferowanego przez przedsiębiorcę. Tym samym ww. zarzut strony jest oczywiście bezzasadny. Zarzut strony, że sztucznie zawyżono statystykę nieprawidłowości Strona podniosła, że część uchybień została zakwalifikowana równocześnie do kategorii „brak ceny przed promocją" i „brak ceny jednostkowej" - dotyczyły one tych samych produktów, co sztucznie zawyżyło statystyki przedstawione przez Inspektorat. W ocenie Prezesa Urzędu , jako nietrafny nale ży uznać zarzut strony, iż sztucznie zawyżono statys tykę nieprawidłowości poprzez r ównoczesne zakwalifikowanie części uchybień do dwóch kategorii: „brak cen przed promocj ą" i „brak cen jednostkowych". Nale ży zwrócić uwagę, iż w trakcie kontroli inspektorzy stwierdzili nieprawidłowości w informacjach cenowyc h dla 4 0 towar ów, w tym: 1) b rak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 30 towar ów, 2) b rak uwidocznienia informacji o najni ższej cenie z 30 dni przed obniżką dla 10 towarów, 3) b rak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 8 produkt ów oferowanych po obniżonej cenie. Z prostego rachunku wynika, iż przy prostym zliczeniu nieprawidłowości mamy do czynienia z naruszeniem przepisów ustawy dla 48 towarów (30 + 10 + 8). Tymczasem z sentencji zaskarżonej decyzji wynika, iż zarzut naruszenia ustawy dotyczy 40 produktów. Tym sa mym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 nie może być mowy o podwójnym naliczaniu produktów dla zawyżenia statystyki. Oczywistym jest natomiast, że w przypadku 8 z 10 produktów oferowanych po obniżonej cenie opr ócz braku informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką przedsiębiorca nie uwidocznił także informacji o cenie jednostkowej. Zarzut strony, że cen a jednostkow a ma charakter znikomy dla konsumentów W swoim odwo łaniu strona stwierdziła, że praktyczne znaczenie ceny jednostkowej (przelicznika) jest znikome z perspektywy małego sklepu i często nietypowych produktów (np. perfumy, kosmetyki, papier toaletowy, nić dentystyczna). Przeciętny klient nie kupuje perfum „n a litry", a kremu „na kilogramy", a tym bardziej papieru toaletowego i nici dentystycznych na metry. Jednocześnie strona stwierdza, że ewentualne błędy wynikały z przeoczeń, a nie z chęci wprowadzenia kogokolwiek w błąd. W ocenie Prezesa Urzędu, u stawa o informowaniu o cenach towar ów dotyczy wszystkich przedsiębiorców prowadzących sprzedaż detaliczną, bez względu na ich wielkość lub wielkość placówek handlowych. Natomiast odstępstwa od wymogu uwidaczniania cen jednostkowych wskazano w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Należy zwrócić uwagę, że art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach przywołuje odniesienie do przepisów o miarach. W odniesieniu do perfum , uwidocznienia ceny jednostkowej towaru dokonuje się na podstawie myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprze daży według objętości. Z uwagi na to, że towar przeznaczony do sprzedaży według objętości (perfumy) oznaczany jest w mililitrach, zastosowanie ma w tym przypadku § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który stanowi, że w szczególnych przypa dkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Nie ulega wątpliwości, że mililitr jest to podwielokrotność litra. O ile cena kremów lub perfum nie jest tożsama z ceną jednostkową, cena jednostkowa powinna być dla tych produktów uwidoczniona, bez względu czy strona jej uwidocznienie uważa za istotn e , czy nie. Odnosząc się do zarzutu braku zasadności wymagania podawania cen jednostkowych dla takich produktów jak nitka dentystyczna czy papier toaletowy (przeliczniki na metry) w odniesieniu do ich masy czy długości, to należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku nie stwierdzono nieprawidłowości w stosunku do nitki dentystycznej czy papieru toaletowego. Ponownie należy wskazać, że o przydatności uwidaczniana ceny jednostkowej nie może decydować przedsiębiorca a przedsiębiorca nie może wskazywać ilości towarów do kontroli ani też wskazywać, że uwidacznianie ceny jednostkowej w stosunku do określonego rodzaju towarów nie ma praktycznego znaczenia dla konsumentów. Odnośnie stwierdzenia strony, że ujawnione niezgodności nie były działaniem wynikającym z e złej woli, wskazać należy, że przesłanką odpowiedzialności z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w ustawie o informowaniu o cenach jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez przedsiębiorcę nałożonych prawem obowiązków. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których strona dopuściła się nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Bez znaczenia jest zatem, czy naruszenie jest spowodowane zmianami kadrowymi oraz czy powsta ły one ze złej woli lub jej braku. Już sam fakt ujawnienia nieprawid łowości nakłada na organ administracyjny obowiązek wszczęcia i przeprowadzenia post ępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 Eksponowanie okolic zności mających przekonywać o nieprawidłowościach, czy też błędach w działaniu pracowników świadczy o braku właściwej organizacji pracy przedsiębiorstwa. Błąd ludzki nie może być okolicznością egzonerującą naruszanie prawa. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, ze ww. zarzut jest oczywiście bezzasadny. Zarzut nadmiernej dotkliwoś ci nałożonej kary wobe c sytuacji finansowej i skali działalności przedsiębiorcy. W swoim odwo łaniu strona podniosła, że nałożona na nią kara 2 400 zł jest nieproporcjonalna, a przy tym bardzo dotkliwa, co jest bardzo nieuczciwe. Strona przyrównała swoją działalność do największego konkurenta na rynku z wysokim obrotem (2,3 min zł), co stanowi zaledwie 0,014 obrotu konkurenta. Z powyższego zestawienia wyprowadziła wniosek, że „ proporcjonalna" kara dla niej powinna wynieść około 3 zł. strona wskaza ła, że jej realna korzyść (zysk z marży) z produktów nieoznakowanych prawidłowo w okresie kontroli wyniosła ok. 0,12 zł. W świetle powyższego nałożona na stronę kara 2 400 zł wydaje się rażąco wygórowana i nie odpowiada kryterium proporcjonalności. Odnosząc się do powyższego zarzutu, należy przywołać art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/6/WE. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Sugerowana przez stronę kara w wysokości 3 zł powyższych warunków nie spełnia. Kryterium korzy ści uzyskanych przez przedsiębiorcę stanowi jedno z kryteriów ustalania wysokości kary, o którym mowa w art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy. Jest to jeden z wielu elementó w, które organ wydający decyzję bierze pod uwagę wyliczając wysokość kary. Ustawa nie zawiera definicji korzy ści majątkowej. Pomocniczo można wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. II GSK 247/12, w którym sąd ten rozważał nad pojęciem korzyści majątkowej w świetle ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych. NSA stwierdził wówczas, że korzyść majątkowa odpowiada cenie sprzedaży lub cenie za która mogłyby zostać sprzedane zakw estionowane artykuły rolno - spożywcze, nieodpowiadające jakości handlowej. W świetle powyższego wyroku nie można stawiać znaku równości pomiędzy korzyścią majątkową a realną korzyścią (zyskiem z marży), o której mówi strona w odwołaniu. P rzepis art. 6 ust 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach zawiera treść zbieżną z art. 8 ust. 2 lit. d dyrektywy 98/6/WE : „Państwa członkowskie zapewniają, aby przy nakładaniu kar uwzględniano, w stosownych przypadkach, następujące niewyczerpujące i przykładowe kryteria: (… ) d) korzyści majątkowe uzyskane lub straty uniknięte przez podmiot gospodarczy wskutek naruszenia, jeżeli dostępne są odpowiednie dane; (…)”. Polski ustawodawca przesłankę dotyczącą korzyści lub strat unikniętych przez podmiot gospodarczy wskutek naruszen ia umieścił w przesłance dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach. Brzmienie tej przesłanki, wyodrębnionej i stanowiącej samodzielną przesłankę w dyrektywie 98/6/WE zostało przez polskiego ustawodawcę skrócone poprzez pominięcie zwrotu „jeżeli dostępne są odpowiednie dane”. Co do zasady, w przypadku gdy ustawodawca krajowy nie uwzględni w swoich przepisach postanowień dyrektywy, lub zrobi to w sposób niepełny, tak jak w tym przypadku, to należy stosować postanowienia dyrektywy. Tym samym wykładnia powinna być oparta o treść postanowienia art. 8 ust. 2 lit. d dyrektywy 98/6/WE, które wskazuje na fakultatywny charakter tej przesłanki wymiaru kary, uzależnionej od dostępności odpowiednich danych. Dlatego te ż ta przesłanka ma charakter fakultatywny i nie ma obowiązku przeprowadzania odrębnego postępowania dowodowego w tym zakresie. Należy wskazać, że na gruncie niniejszej sprawy takie dane nie istniej , bo nie można stawiać znaku równości pomiędzy korzyścią m ajątkową a realną korzyścią (zyskiem z marży), o której mówi strona w odwołaniu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 21 Kwestie dotyczące wpływu kary na prowadzenie działalności gospodarczej przez stronę mogą być analizowane w odrębnych postępowaniach (o udzielenie ulg) a nie w postępowaniu głównym odnoszącym się do decyzji wymiarowej, nakładającej administracyjną karę pien iężną. Postępowanie w zakresie ulgi w spłacie należności podatkowych jest postępowaniem odrębnym od wymiarowego i bada się w nim wyłącznie zaistnienie przesłanek ważnego interesu strony lub interesu publicznego, o których mowa w treści art. 67a Ordynacji Podatkowej – w kontekście zasadności przyznania wnioskodawcy określonej przez niego ulgi podatkowej (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., II FSK 1733/10 ) . Odnosząc się do oceny dotkliwości kary pieniężnej to jest ona oceniana w stosunku do wielkości przedsiębiorstwa. Należy wskazać, że do przesłanek wymiaru kary nie zalicza się wynik u finansow ego przedsiębiorcy. Tym samym przy wymiarze kary nie uwzględnia się ani zysku ani straty, ponieważ działalność gospodarcza prowadzona jest na zasadzie ryzyka i to przedsiębiorca powinien dbać o to by jego przedsiębiorstwo jego nie ponosiło straty. Kara nałożona na stronę wynika z braku realizacji przez nią obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach towarów Samo naruszenie prawa obliguje organ Inspekcji Handlowej, który j e wykrył , do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania administracyjnego. maksymalna kara jaka może być nałożona na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 wynosi 20 000 zł, natomiast strona ukarana zost ała administracyjną karą pieniężną w wysokości 2 4 00 zł, co stanowi 12 % kary maksymalnej. Oceny czy strona wypełniła normę sankcjonowaną dokonuje organ. Strona nie wypełniła obowiązków nałożonych na stronę w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cena ch. Organ I instancji nałożył na stronę karę za naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. Naruszenie normy sankcjonowanej automatycznie spowodowało zastosowanie normy sankcjonującej z art. 6 ust. 1 ww. ustawy. Nałożona na stronę kara pie niężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z wykonywaną działalnością (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem o bowiązków. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej (sankcji administracyjnej), bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w efekcie kontroli, gdyż karę pienięż ną wymierza się za samo naruszenie prawa. W stosunku do strony stwierdzono naruszenie prawa, co implikuje zastosowanie normy sankcjonującej i nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy id entyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, że Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej decyzją (s ygn. akt KH.8361.79.2024.A) z 23 stycznia 2025 r. zasadnie nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 400 zł ( dwa tysiące czterysta złotych) za niewykonanie wynikającego z art. 4 ust. 1 o informowaniu o cenach , obowiązku uwidocznienia dla konsumenta w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych oraz wynikającego z art. 4 ust. 2 ww. ustawy obowiązku uwidocznienia informacji o najniższej cenie w okresie 30 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 22 dni przed wprowadzeniem obniżki , w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen . Tym samym decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (sygn. akt KH.8361.79.2024.A) z 23 stycznia 2025 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 us tawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/