DIH-III-81/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chroni one oznaczono [xxx]” Warszawa, 13 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.52.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 81 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , po przeprowadzeniu p ostępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 10 marca 2025 r. , nakładającej na przedsiębiorcę Tchibo Warszawa Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 1 500 zł wynikająca z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług , za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE O d 10 do 21 listopada 2023 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „Wielkopolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia UH.8361.290.2023 z 9 listopada 2023 r. , p rzeprowadzili kontrolę w sklepie należącym do przedsiębiorcy xxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx x xxxxxxxxx , zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorc ów (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 , ze zm. ) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 27 października 2023 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług – dalej jako „ustawa o cenach”. Pis mo odebrano 2 listopada 2023 r. Kontrolą w powyższym zakresie objęto 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach, oznaczone: - czerwonymi wywieszkami cenowymi z napisem „Rabat od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką", na których uwidoczniono: procent obni żki (30%), cenę po rabacie, przekreśloną cenę regularną, przekreśloną najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, logo firmy; - czerwonymi etykietami cenowymi z napisem „Cena promocyjna" i podaną ceną, przekreśloną ceną regularną, przekreśloną najniższą ceną z 30 dni przed obniżką, nazwą produktu oraz ceną jednostkową. Zakwestionowano 2 produkty z oferowanych w obniżonych cenach , z uwagi na błędnie podaną najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza art. 4 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 ust. 2 ustawy o cenach oraz jeden z nich , dodatkowo , z uwagi na błędnie podaną cenę jednostkową produktu, co stanowi to naruszenie art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Przedsiębiorca w toku kontroli podjął działania naprawcze i uwidocznił prawidłowe ceny. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 21 listopada 2023 r. (nr akt kontroli: UH.8361.290.2023). Na podstawie art. 61 § 1 i 4 w związku z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „ k pa”, Wielkopolski WIIH , zawiadomieniem z 10 lipca 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 k pa, że strona może brać czynny udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgroma dzonymi w tej sprawie materiałami, a także przedstawić stanowisko w sprawie oraz składać wnioski dowodowe. S trona w pismem z 25 lipca 2024 r. wniosła o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa , względnie, w przypadku ni euwzględnienia wniosku , o nałożenie kary w możliwie najniższym wymiarze. Strona uzasadniła swój wniosek znikomością wagi naruszenia ustawy o cenach oraz niezwłocznym zaprzestaniem naruszania prawa, wskazując także na podjęcie działań naprawczych w zakresie uchybień stwierdzonych w wyniku kontroli. Zwróciła również uwagę na przepis art. 6 ust. 3 ww. ustawy, regulujący ustawowe dyrektywy wymiaru kary i odpowiadające okoliczności faktyczne występujące w przedmiotowej sprawie. 14 sierpnia 2024 r. Wielkopolski W IIH, na podstawie art. 104 § 1 k pa oraz art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach wydał decyzję (nr akt: UH.8361.290.2023), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset zł) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. 20 września 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego W IIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzuciła naruszenie art. 7 i 8 § 1 k pa w związku z art. 77 § 1 k pa oraz z art. 80 k pa, niezastosowanie art. 189f ust. 1 pkt 1 k pa oraz błędną wykładnię art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Strona wniosła o uchyl enie decyzji Wielkopolskiego WIIH w całości, względnie zmiany decyzji i odstąpienia w trybie art.189 f k pa od wymierzenia kary oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z 26 września 2024 r. Prezes UOKiK poinformował prze dsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 4 sierpnia 2024 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Str ona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 20 listopada 2024 r. Prezes UOKiK wydał decyzję DIH - 3.149.2024 (DIH - 3.707.132. 2024.MB) uchylająca w całości decyzję Wielkopolskiego WIIH i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Pismem z 21 listopada 2024 r. Wielkopolski WIIH dokonał sprostowania omyłki pisarskiej zawartej w treści protokołu kontroli Nr UH.8361.290.2023 z 21 listopada 2023 r. tj. : na karcie nr 5 (wiersz od dołu) jest „49,99 zł”, winno być „27,99 zł”. Na podstawie art. 61 § 1 i 4 w związku z art. 28 kpa , Wielkopolski WIIH , zawiadomieniem z 28 stycznia 202 5 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 k pa, że strona może brać czynny udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, a także przedstawić stanowisko w spr a wie oraz składać wnioski dowodowe. 1 0 marca b r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 104 § 1 k pa oraz art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach wydał decyzję (nr akt: UH.8361.290.2023), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset zł) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonyc h w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. A rt. 4 ust. 2 ustawy o cenach został naruszony z uwagi na w skazanie dla 2 produkt ów oferowanych w obniżonych cenach nierzeczywistej najniższ ej cen y z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, tj. dla jednego produktu u widoczniono jako ww. cenę 55,98 zł, a na podstawie przedstawionej dokumentacji ustalono, że najniższa cena z 30 dni przed obniżką to 29 , 99 zł, natomiast dla drugiego produktu wskazano 59,99 zł zamiast 53,99 zł. Z kolei art. 4 ust. 1 ustawy o cenach został naruszony poprzez błędnie podaną cenę jednostkową produktu, tj. podano 32,99 zł zamiast 55,98 zł. 14 kwietnia b r. Prezes UOKiK otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzuciła naruszenie art. 7 i 8 § 1 k pa w związku z art. 77 § 1 k pa oraz z art. 80 k pa, niezastosowanie art. 189f ust. 1 pkt 1 k pa oraz błędną wykładnię art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Strona wniosła o uchylenie decyzji Wielkopolskiego WIIH w całości, względnie , zmiany decyzji i odstąpienia w trybie art.189 f k pa od wymierzenia kary oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z 17 kwietnia b r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 10 marca b r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes UOKiK us talił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania org an odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży det alicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniże niu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 us tawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednos tkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). S posób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia Ministra Ro zwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), dalej jako: „rozporządzenie Ministra Rozwoju” , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szcze gólności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju) dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży wg objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów s przedawanych wg długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością t owarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Wyłączenia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, zgodnie z którym, wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 u st. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowią zku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężne j, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszen ia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego prze dsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami kraj owymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z o dwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 1 0 marca 2025 r. ( UH .8361. 290 .202 3 ), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 5 00 zł na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, na podstawie których organ pierwszej instancji wszczął postępowanie admin istracyjne, a nastąpienie wydał decyzję oraz treści zaskarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli oraz jego załącznikach. Co więcej, zarówno s tan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie zasadność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Sam przedsiębiorca nie neguje stwierdzonego stanu faktycznego, a wskazuje na błędn ą ocenę zebranego materiału dowodowego oraz błędną interpretację przepisów dotyczących uwidaczniania cen. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił Wielkopolskiemu WIIH: 1) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 a) art. 7 i 8 § 1 w związku z art. 77 § 1 oraz z art. 80 KPA poprzez dokonanie błędne j oceny zebranego materiału dowodowego, w tym brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału w postaci protokołu kontroli poprzez przyjęcie, że s trona nie wypełniła obowiązku oznakowania sprzedawanych produktów, podczas gdy towary posiadały wymagane prawem etykiety cenowe, a jedynie część informacji dotknięta była oczywistą omyłką pisarską, b) niezastosowanie art. 189f ust. 1 pkt. 1 KPA i nieodstąpienie przez organ meriti od wymierzenia kary w sytuacji, gdy strona dopełniła de facto obowiązków zdefiniowanych w przepisach, a jedynie w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej (która została niezwłocznie poprawiona) doszło do nieprawidłowego uwidocznienia jednej z cen towaru; 2) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez zarzucenie s tronie niedopełnienia obowiązków, w sytuacji gdy dopełniła ona obowiązków w zakresie informowania o cenie, a jedynie miejsce miała oczywista omyłka pisarska. Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes UOKiK informuje, że w jego ocenie stwierdzony stan faktyczny polegających na podaniu dla produktów oferowanych w obniżonych cenach niewłaściwej najniższ ej cen y z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz b łędne podan ie cen y jednostkow ej produktu , stanowi naruszenie przepisów ustawy o cenach. Należy wskazać, że przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicz nej towarów. Żadna okoliczność nie zwalnia z obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych oraz informacji o obniżonej cenie w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen . Ponadto należy zauważyć, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nowelizacja ustawy o cenach w związku z implementacją dyrektywy Omnibus, wprowadzająca obowiązek podawania informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obo wiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. co jest wystarczające na zapoznanie się z obowiązującymi przepisami i należyte ich przestrzeganie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowi ązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie , cenie jednostkowej oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości i w przypadku 2 partii produktów obowiązkom tym uchybiła z uwagi na błędnie podaną najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Prezes UOKiK podkreśla, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lu b usługi obok informacji o obniżonej cenie , cen ie jednostkowej jeśli jest wymagana , uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego pr zepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C z 2021 r. Nr 526 str. 130) „Celem tego co najm niej 30 - dniowego okresu odniesienia jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowa dza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” W o dwołaniu strona podnosi, że wykonała wszystkie ciąż ą ce na niej obowiązki wynikające z przepisów cenowych i umieściła wszelkie przewidziane prawem informacje dotyczące historii cen dystrybuowanego towaru, a stwierdzone uchybienia są wynikiem omyłki pisarski ej, która została niezwłocznie poprawiona. Prezes UOKiK nie zgadza się z taką argumentacją strony i wskazuje, że błędne uwidocznieni e cen towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej, stanowi poważne naruszenie interesu konsumenta, poprzez wprowadzenie w b łąd co do istotnego elementu oferty produktów dla których ogłoszono obniżkę jakim jest najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , niezależnie od przyczyny powstałego błędu. Obowiązkiem organu kontroli jest ocena stanu faktycznego pod kątem przestrzegania przepisów ustawy, przy szczególnym uwzględnieniu interesu konsumenta. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest ochrona interesów kon sumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja cenowa jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą . Zaznaczyć należy również, że w sytuacji gdy przedsiębiorca decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, to rozsądnym jest oczekiwanie od niego, iż będzie się stosował do obowiązujących przepisów prawa i za każdym razem będzie nadzorował, by wymagane informacje zo stały uwidocznione w sposób rzetelny i właściwy . Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż detaliczną. Organ drugiej instancji stoi na stanowisku, że czynność prawidłowego uwidocznienia cen je st okolicznością całkowicie zależną od przedsiębiorcy. Powinnością organu kontrolującego jest natomiast zweryfikowanie, czy wymagane obowiązki są wykonywane przez przedsiębiorców w sposób należyty. Wskaz ując nieprawdziwe informacj e cenow e przedsiębiorca de facto ich nie podaje. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca rzeczywiście umieścił na etykietach informacje cenowe, jednakże w przypadku 2 produktów wskaza ł niewłaściwą najniższą cenę z 30 przed obniżką, a dla jednego z nich błędną cenę jednostkową, tym s amym uwidoczni ł je w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Błędne wskazanie ceny jednostkowej oraz najniższej ceny z 30 dni przed obniżką pozbawił o konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w praw o konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Brak uwidocznienia lub niewłaściwie wskazana cena jednostkowych uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, o innej ma sie, objętości czy sprzedawanych na sztuki, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Obowiązki w zakresie uwidaczniania cen są i stotne nie tylko z uwagi na fakt prawidłowego podania samej ceny jako takiej, lecz także w kontekście rzeczywistej korzyści płynącej z wielkości komunikowanej, oferowanej i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 zastosowanej obniżki ceny. W przypadku obu zakwestionowanych produktów rzeczywista najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była niższa , niż ta wskazana przez stronę na wywieszce cenowej, zatem rzeczywista korzyść konsumenta była mniejsza. W obu przypadkach nie zostały spełnione przesłanki wprowadzenia obowiązku uwidaczniania najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, tj. łatwej i rzeczywistej oceny wielkości rabatu. Wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wiel kości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Regulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest m.in. ws kazywanie obok ceny po obniżce najniższej ceny z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Uwidocznienie w miejscu prowadzonej sprzedaży dokładnych informacji cenowych oferowanych do sprzedaży towarów pomaga konsumentowi dokonać właściwego wyboru z uwzględnieniem jego sytuacji ekonomicznej. Brak podania wyczerpującej informacji cenowej ogranicza konsumentom możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Poddane kontroli produkty powinny być oznakowane zgodnie z przepisami ustawy o cenach i rozporządzenia Ministra Rozwoju . W o dwołaniu strona wskazała również naruszenie art. 7 i 8 § 1 w związku z art. 77 § 1 oraz z art. 80 KPA poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego materiału dowodowego, w tym brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału w postaci protokołu kontroli poprzez przy jęcie, że s trona nie wypełniła obowiązku oznakowania sprzedawanych produktów, podczas gdy towary posiadały wymagane prawem etykiety cenowe, a jedynie część informacji dotknięta była oczywistą omyłką pisarską . Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK zauważa , że artykuły 7, 8, 77 kpa oraz 80 kpa, określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m.in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśn ienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy , prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Z zasady ogólnej prawdy obiektywnej (ar t. 7 kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 kpa, zgodnie z którym organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność zo stała udowodniona, a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie Wielkopo lski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego. Analiza akt sprawy wykazała, że organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję oparł się na spójnym materiale dowodowym, a przede wszystkim na ustaleniach kon troli opisanych w protokole Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 kontroli z 21 listopada 202 3 r. (nr akt kontroli: UH .8361.2 90 .202 3 ) wraz z załącznikami, który jest dokumentem urzędowym zgodnie art. 76 § 1 kpa . Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lut ego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dok umenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swo bodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli sporządzonego przez Wielkopolskiego WI IH wynika, że kontrolą objęto 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Zakwestionowano 2 z nich z uwagi na błędnie podaną najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza art. 4 ust. 2 ustawy o cenach oraz jeden z nich dodatkowo z uwagi na błędnie podaną cenę jednostkową produktu, co stanowi to naruszenie art. 4 ust. 1 ww. ustawy . Organ drugiej instancji ponownie podkreśla, że obowiązek uwidocznienia informacji dotyczących cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwośc i oraz umożliwiający porównanie został nałożony na przedsiębiorców, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy ś wiadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów i nic nie zwalnia go z obowiązku prawidłowego uwidaczniania informacji cenowych . Strona była zobowiązana do przekazania konsumentom zgodnych z rzeczywistymi informacji o cenie jednostkowej o raz najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny , niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen i obowiązkom tym uchybiła. Prezes UOKiK analizując całokształt zebranego w sprawie materia łu dowodowego stwierdza, że Wielkopolski WIIH wydając decyzję z 10 marca 202 5 r. uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy i prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy w sprawie. Strona nie przedstawiła żadnego dowodu podważającego ustalony przez organ pie rwszej instancji i udokumentowany w protokole kontroli z 21 listopada 202 3 r. (nr akt kontroli: UH .8361.2 90 .202 3 ) stan faktyczny. Akta sprawy, w szczególności ww. protokół kontroli oraz dołączona do niego dokumentacja, wskazują wyraźnie, że cały materiał d owodowy został zebrany, a następnie rozpatrzony w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem organu drugiej instancji, w niniejszej sprawie zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a wydana decyzja została oparta na całokształcie zebranego materiału dowodowego. Należy wskazać, że z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy o cenach istotne znaczenie ma fakt, że strona nie wypełniła w sposób należyty obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. u stawy, dla 2 partii towarów (20 % skontrolowanych), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty strony dotyczący naruszenia naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7, 8, 77 § 1 oraz 80 Kpa należy uznać za bezzasadne. Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 K pa , tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 P rzepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz roz miar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W toku kontroli strona wyeliminowała nieprawidłowości jednakże co istotne, w trakcie kontrol i ustalono, że przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen przy 2 produktach na 10 skontrolowanych, co stanowi 20 % wszystkich skontrolowanych. Podkreślić należy, że wskazane przez stronę n a wywieszce cenowej informacje zarówno w zakresie najniższej ceny z 30 dni przed obniżką jak i ceny jednostkowej były nierzetelne (wskazywały na bardziej korzystna obniżkę niż była w rzeczywistości), na niekorzyść konsumenta. W agi naruszenia prawa nie możn a było uznać za znikomą. Prezes UOKiK raz jeszcze podkreśla , że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu d o sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. O koliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach, co również wcześniej, jest ochrona interesów kon sumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. B łędne uwidocznieni e cen y jednostkowej oraz uwidocznienie ceny, która nie była najniższ ą cen ą z 30 dni przed obniżką , stanowi poważne naruszenie interesu konsumenta, poprzez wprowadzenie w błąd co do istotnego elementu oferty jakim jest cena, niezależnie od przyczyny powstałego błędu. Obowiązkiem organu kontroli jest ocena stanu faktycznego pod kątem przestrzegania przepisów ustawy, szczególnym uwzględnieniem interesu konsumenta , a nie jak t wierdzi strona bada nie czy zaistniało ryzyko naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatw ej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do ods tąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 K pa. Prezes UOKiK podkreśla, że wbrew temu co twierdzi strona w odwołaniu, przedsiębiorca nie ma obowiązku pod e j mowa nia działań naprawczych przed wszczęciem kontroli, ale ma obowiązek przestrzega nia obowiązujących przepisów . Dlatego te ż po otrzymaniu zawiadomienia powinien zweryfikować czy spełnia wymagania w przedmiot owym zakresie. J ednakże to czy strona i kiedy podjęła działania naprawcze , ma wpływ na wysokość wymierzenia kary. Brak podjęcia takich działań jest z całą pewnością okolicznością działająca na niekorzyść przedsiębiorcy, bo w toku kontroli zostaną one stwierdzone. Oczywiście najbardziej korzystne byłoby dla przedsiębiorcy, po ode braniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli dokładne sprawdzenie wszystkich oznaczeń cenowych i wyeliminowanie nieprawidłowości jeszcze przed wszczęciem kontroli. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 K pa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też p rawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielkopolski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 K pa nie mają zastosowania w niniej szej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 K pa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 K pa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożo na administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałoż onych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 2 0% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczn y, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja ar t. 189f § 1 K pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uzn ać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeli minowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ us unięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ jednoznaczn e, niebudząc e wątpliwości i umożliwiające poró wnanie cen informacje cen owe mus zą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 K pa. Prezes UOKiK, podobnie jak Wielkopolski WIIH, dokonał analizy przesłanek wymiaru kary, wskazanych na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki, mające wpływ na wymiar tej kary. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Miarkując stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie, jak organ pierwszej instancji uznał go jako znaczny. Inform acja o cenie jednostkowej oraz informacja o prawdziwej najniższej cenie produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki są jednymi z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie produktu przez konsumenta w s ytuacji, gdy przedsiębiorca komunikuje obniżkę ceny. Powinny być one prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzedaży, tak aby umożliwić konsumentom dokonanie oceny czy prezentowana obniżka jest w istocie opłacalna i tym samym dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za uwidocznienie informacji cen owych 2 produktów oferowanych w obniżonych cenach (na 10 partii objętych kontrolą, co stanowi 10 %) w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwości i uniemoż liwiający porównanie cen , co narusza przepisy art. 4 ust.1 i 2 ustawy o cenach. Uwidocznienie na etykietach błędnie wskazanych ceny jednostkowej oraz najniższ ej ceny z 30 dni przed obniżką pozbawiło konsumentów prawa do informacji i uniemożliwia mu porówny wanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Prezes UOKiK przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, tj . 1 0 listopada 202 3 r . , a zakończył się jeszcze podczas trwania działań kontrolnych, poprzez uwidocznienie właściwych informacji cenowych. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, że jest to pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Prezes UOKiK zwraca również uwagę, że strona prowadzi działalność od 20 01 r. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że strona jako doświadczony przedsiębiorca powinna wykazać się znajomością i dbałością o przestrzeganie przepisów dotyczących prowadzonej przez siebie działalności, szczególnie tych istotnych z punktu widzenia i nteresów i praw konsumentów. Wielkopolski WIIH w skarżonej decyzji wskazał, że strona podjęła działania naprawcze i usunęła stwierdzone nieprawidłowości w toku kontroli. P rzy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony , prawidłowo uwzględniono, przekazane informacje w tym zakresie za 202 4 r., które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast z uwagi na charakter stwierdzonej niepraw idłowości organ pierwszej instancji nie rozpatrywał przesłanki uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Wielkopolski WIIH właściw ie wskazał, że powyższa przesłanka nie ma zastosowania, ponieważ przeprowadzona kontrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. Podsumowują c Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć k arę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest ka rą administracyjną. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim ob owiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia tak, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższ a ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obo wiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi takż e spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do os iągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administr acyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma chara kter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzj ę administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podnies ione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 1 5 00 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 7, 5% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do n aruszania prawa w przyszłości Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenie decyzji Wielkopolskiego WIIH względnie zmianę decyzji i odstąpienie w trybie art. 1 89 f K pa od wymierzenia kary jest niezasadny. Koszty postępowania administracyjnego zostały określone w art. 56 oraz art. 263 K pa. Prezes UOKiK po przeprowadzeniu niniejszego postępowania administracyjnego stwierdza, że w sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w ww. przepisach. Tym samym organ drugiej instancji uznał wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych za bezzasadny . Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencj i decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Preze s UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wnios ek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczen ia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2 003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/