Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

DIH-IV-12/2025

Decyzja UOKiK DIH-IV-12/2025

Data decyzji
11 kwietnia 2025

Treść rozstrzygnięcia

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 11 kwietnia 2025 r. DIH - 4.707.4.2025.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.12.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), art. 6 u st. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Karoliny Falby, prowadzącej działalność gospodarczą pod f irmą PK Biznes Karolina Falba, od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie nr PO.354.C.251.2024.MM z dnia 19 grudnia 2024 r., na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (sło wnie: jeden tysiąc pięćset złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach towarów i usług utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 czerwca 20 24 r., na podstawie art. 4 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ), Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie ( dalej „ Mazowiecki WIIH” ) , zawiadomił przedsiębiorcę Karolinę Falbę, prowadząc ą działalność gospodarczą pod firmą xxxxxxx xxxxxxxxxxxx ( dalej „S tron a ” ) , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 20 23 r. poz. 1 6 8 dalej „ustaw a o informowaniu o cenach” ) . Przedmiotowe pismo zostało przesłane pod adres wskazany w CEIDG jako adres do doręczeń. Pismo zostało awizowane w dniach 5 i 13 czerwca 2024 r. Przedmiotowe pismo nie zostało odebrane przez adresata i zostało zwrócone do nadawc y w dniu 21 czerwca 2024 r. Mazowiecki WIIH uznał, że pismo zostało doręczone zgodnie z art. 44 kpa. W dniach 10 i 18 lipca 2024 r., w lokalu prowadzonym przez Stronę – Salon kosmetyczny - została przeprowadzona kontrola, której przedmiotem było m.in. sprawdzenie prawidłowości uwidaczniania cen oferowanych usług. Kontrola została przeprowadzona na podsta wie upoważnienia nr DO - 159/2024 z dnia 10 lipca 2024 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W toku kontroli stwierdzono, że w miejscu świadczenia usług, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów nie było uwidocznionego cennika usług , co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 us tawy o informowaniu o cenach w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 dalej „rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen”). W toku ko ntroli (10 i 11 lipca 2024 r.) przedsiębiorca drogą elektroniczną przesłał cennik usług wykonywanych w zakładzie kosmetycznym, wskazując jednocześnie, że większość konsumentów to tzw. stali klienci, którym cena usług jest znana, a ponadto cennik jest zami eszczany na Facebook i Instagram. W dniu 15 lipca 2024 r. przedsiębiorca przesłał oświadczenie o podjęciu działań naprawczych poprzez udostępnienie cennika w miejscu świadczenia usług. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr DS.8361.139.2024 z dnia 18 lipca 2024 r. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 20 listopada 2024 r., Mazowiecki WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia ww. przepisów . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Mazowiecki WIIH decyzją nr PO.354.C.251.2024.MM z dnia 19 grudnia 2024 r. nałożył na ww. przedsiębiorcę kar ę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia obowiązku uwidaczniania cen. Decyzja została odebrana w dniu 28 grudnia 2024 r. Strona, pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. (data stempla 8 stycznia 2025 r.), wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji wskazując na dotkliwość nałożonej kary oraz brak wcześniejszego naruszenia przepisów prawa. Prezes Urzędu pismem z dnia 20 styczni a 2025 r. poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Pr ezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji org anu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym d o rozpatrzenia wniesionego odwołania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż Strona dopuściła się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej nie uwidoczniła cennika świadczonych usług. Powyższy wymóg wynika z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach zgodnie, z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Należy przy tym wskazać na art. 4 ust. 1 d yrektyw y 98/6/WE Parla mentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. wdrożonej przedmiotową ustawą, zgodnie z którym c ena sprzedaży mus i być jednoznaczn a , łatwo dost rzegaln a i czyteln a. Sposób realizacji tego obowiązku określa rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen, które w § 11 ust. 1 stanowi, że w miejscu świadczenia usług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów . Organ nie neguje przy tym twierdzeń Strony, iż cennik jest na bieżąco ujawniany w mediach społecznościowych. Niemniej należy zwrócić uwagę, że Strona świadczy usługi w lokalu, a zatem, w myśl powołanego przepisu, powinna w tymże lokalu uwidocznić cennik, nawet gdy większość konsumentów to tzw. stali klienci, a cennik jest ujawniany w mediach społecznościowych . Lokal, w którym Strona prowadzi działalność jest przeznaczony nie tylko dla stałych klientów , ale również tych konsumentów, którzy wcześniej nie korzystal i z usług przedsiębiorcy, a w ich przypadku informacja o cenie będzie niewątpliwie podstawowym elementem w podjęciu decyzji czy z usług skorzystać. Reasumując, poprzez nieuwidocznienie wymaganego cennika, Strona dopuściła się naruszenia art. 4 ust. 1 usta wy o informowaniu o cenach w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Niewykonanie przez Stronę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach obliguje organ Inspekcji Handlowej do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach p rzy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień : 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębior cę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europej skiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi od powiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2)). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy wskaza ć, iż ustawa o informowaniu o cenach wdrożyła dyrektyw ę nr 98/6/WE , która w art. 1 stanowi, że jej celem jest ustalenie podawania ceny sprzedaży produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumen tom oraz ułatwienia porównywania cen. Brak cennika oznacza, że Strona nie tylko nie zapewniła konsumentom należytych informacji o cenie, ale w ogóle informacji na temat usług świadczonych przez Stronę. Jak bowiem wynika z wyjaśnień Strony, ta wiedza była de facto dostępna tylko stałym klientom, oraz tym osobom, które wcześniej zapoznały się z tymi informacjami w mediach społecznościowych. W oparciu o powyższe, należy zatem uznać, że stopień naruszenia jest wyższy niż znikomy. Na stopień znikomości nie mają przy tym wpływu wyjaśnienia Strony, iż cennik jest zamieszczony w mediach społecznościowych, należy bowiem zauważyć, iż takie działanie jest całkowicie dobrowolne i nie zwalnia go automatycznie z obowiązku uwidocznienia cennika w lokalu, w którym usłu gi są świadczone. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy Organ stwierdza, iż Strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Organ stwierdza również, iż Strona podjęła działania naprawcze umieszczając w miejscu świadczenie usług cennik zgodnie z obowiązującymi przepisami. W przypadku przesłanki wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy, Organ oparł się na informacjach zawartych w zeznaniu podatkowym Strony za rok 202 3 . W oparciu o powyższe O rgan uznał , iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną . W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych pań stwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o t ransgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Organ wziął również pod uwagę cele kary zawarte w dyrektywie 98/6/ WE P arlamentu E uropejskiego i R ady z dnia 16 lutego 1998 r. zgodnie z którą p rzewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjona lne i odstraszające. Strona w odwołaniu podniosła zarzuty dotyczące kwestii kary, tj. nadmierną wysokość kary, jak również fakt braku wcześniejszego naruszenia przepisów prawnych. Odnosząc się do podniesionych zarzutów Organ wskazuje, że dotychczasowa działalność przedsiębiorcy jest jedną z przesłanek zawartych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Mazowiecki WIIH nie stwierd ził wcześniejszych naruszeń prawa , niemniej należy zwrócić uwagę, iż Strona prowadzi działalność gospodarczą od roku 2015, a zatem powinna legitymować się znajomością obowiązujących przepisów – fakt, iż większość korzystających z usług to tzw. stali klienc i nie zwalania jej z obowiązku uwidocznienia cennika. Ponadto należy zauważyć, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 iż wysokość kary jest zależna nie tylko od tej przesłanki, lecz od całego ich zbioru wymienion ego w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach . W kwestii wysokości kary Stro na podniosła argumentację, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zaś wysokość kary nie jest adekwatna do danych zawartych w zeznaniu podatkowym. W przedmiotowej kwestii należy zauważyć, iż forma działalności, a więc czy jest to jednoosobowa d ziałalność gospodarcza czy tez inna, nie ma wpływu na wysokość wymierzanej kary. Natomiast w kwestii danych zawartych w zeznaniu podatkowym, Organ zwraca uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy przy wymiarze kary należy uwzględnić wysokość przychodów i obro tu, nie zaś wykazaną stratę. Tym samym, dla miarkowania kary wysokość osiągniętego dochodu/straty jest prawnie obojętna. Organ zaznacza przy tym, iż wysokość przychodu jaki został wykazany w zeznaniu podatkowym pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Biorąc pod uwagę przesłanki wymiaru kary zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy oraz jej cele zawarte w dyrektywie 98/6/WE, Prezesa UOKiK stoi na stanowisku, iż wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 500 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł jest adekwa tną do stwierdzonego naruszenia. Należy bowiem podkreślić, iż brak cennika pozbawiał konsumentów podstawowej wiedzy na temat oferowanych usług. Reasumując, rozstrzygnięcie organu I instancji co do wysokości kary jest prawidłowe. Prezes UOKiK, stoi na sta nowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzest aje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji p ublicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. B rzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wskazuje, iż obie przesłanki wymienione w tym przepisie muszą być spełnione łącznie. Organ nie neguje, iż Strona zaprzestała naruszania prawa udostępniając cennik usług, niemniej w przedmiotowej sprawa przesłanka znikomej w agi naruszenia nie została spełniona. Z zebranego materiału wynika, że Strona nie zrealizowała obowiązku uwidaczniania cen, naruszając interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Konsument powinien otrzymać niebudzącą wątpliwości informację n a temat świadczonych usług, tymczasem cennik nie był udostępniony, a zatem konsument nie miał wiedzy nie tylko o cenach, ale w ogóle o zakresie świadczonych usług. Należy przy tym podkreślić, iż powyższa okoliczność zależy całkowicie od przedsiębiorcy , w tym miejscu należy zaznaczyć, iż strona wiedziała o istniejącym obowiązku uwidocznienia cennika usług bo podała cennik w mediach społecznościowych (tj. w miejscu nie wymaganym przepisami) ale nie zrobiła tego w miejscu świadczenia usług . Nadrzędnym celem u stawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów. Rzetelna, niebudząca wątpliwości Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 informacja o cenie oferowanej usługi jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy. Podkreślić należy, iż cena usługi należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z jej nabyciem. Po raz kolejny Organ podkreśla przy tym, iż poprzez brak cennika konsument nie tylko nie miał wiedzy o cenach usług, ale wręcz nie wiedział jaki zakres usług jest przez przedsiębiorcę oferowany. Za spełnioną można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia - strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości – jednak należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż waga naruszenia jest wyższa niż znikoma, a tym samym przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary nie zostały spełnione. Nie została również spełniona przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełnia łaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej. Z kolei, zgodnie z art. 189f § 2 kpa w przypadkach innych niż wymie nione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest us unięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Ko mentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „ Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprze staniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy n ależy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszen ie polegające na braku cennika świadczonych usług. Strona w toku kontroli dokonała uzupełnienia stwierdzonego braku. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 T ym samym zaprzestała naruszania prawa. W przedmiotowej sprawie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że cennik o którym mowa w § 11 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pełni funkcję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat oferowanych usług. Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji o cenach tym konsumentom, którzy już np. zapoznali się z dotychczasowymi informacjami i opuścili lokal. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. Zgodnie z art. 138 § 1 p kt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję , w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu uznał, że decyzja Mazowieckiego WIIH była prawidłowa. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji . Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji H andlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postę powania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedn ak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wn iosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pien iężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz s zczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2023 poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxxx 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
; DIH-4.707.4.2025.BP
Rodzaj praktyki
Pozostałe
Kara finansowa
tak
Branża
96.0 POZOSTAŁA INDYWIDUALNA DZIAŁALNOŚĆ USŁUGOWA
Region
Mazowieckie
Strony
PK Biznes Karolina Falba ,
Odwołanie do sądu
Nie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów