DIH-III-50/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ETÓW Warszawa, 11 kwietnia 2025 r. DIH - 3.707.28.2025.MU DECYZJA DIH - 3/ 50 / 202 5 „ informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu post ępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Karola Gierszewskiego prowadząc ego działalność gospodarczą pod firmą Giecar Karol Gierszewski w Chojnicach od decyzji nr DS.KHU.D.8.2025.SK Pomorskiego Wojewódzkiego Inspek tora Inspekcji Handlowej z 10 stycznia 202 5 r. (sygn. DS.KHU.8361.215.2024.SK.MS ) , nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2200 zł (słownie: dwa tysiąc e dwieście złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o info rmowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust.1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. , poz.2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 29 października 202 4 r. oraz 5 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej jako: „ Pomorski WIIH” lub „organ pierwszej instancji” , działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr DS.KHU.057.215.2024 .JZ z 29 października 2024 r . przeprowadzili kontrolę u [xxxxxxxxxxxxx] dalej jako: „strona postępowania”, „ strona” lub „przedsiębiorca”. Kontrolę przedsiębiorcy , zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) dalej jako: „Prawo przedsiębiorców” , poprzedzono zawiadomieniem do przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli z 9 pa ździernika 2024 r . , w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” Zawiadomienie to sk utecznie doręczono przedsiębiorcy 1 5 października br. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 upoważnienie do przeprowadzenia ko ntroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli . W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie m.in. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Roz woju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) dalej jako: „rozporządzenie”. Inspektorzy reprezentujący Pomorski WIIH objęli sprawdzeniem ogółem 230 różnego rodzaju towarów oferowanych do sprzedaży. W toku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Pomorskiego WIIH stwierdzili nieprawidłowości, które stanowiły naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust.1 pkt 1 i 2 rozporządzenia tj.: brak uwidocznienia ceny jednostkowe j przy 230 ( wszystkich ) partiach towarów w opakowaniach jednostkowych objętych kontrolą . Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 5 listopada 2024 r. (nr akt: DS.KHU. 8361.215.2024.SK.MS ) oraz załącznik u . W toku kontroli strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. W dniu 12 grudnia 2024 r. Pomorski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) dalej jako: „kpa” , zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie poinformowano stronę o przy sługującyc h jej uprawnieniach wynikających z art.9,art.10 § 1 , art. 73 § 1 i art. 78 §1 kpa . Pismem , które wpłynęło w dniu 12 grudnia 2024 r. st rona przedstawiła swoje stanowisko w sprawie oraz przekazała dodatkowe dowody w sprawie w tym PKPIR za okres od czerwca 2024 r. do października 2024 r. W piśmie z 12 grudnia 2024 r. wezwano przedsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w poprzednim roku rozliczeniowym. Pismem z dnia 24 grudni a 2024 r. strona przedstawiła swoje stanowisko w sprawie oraz przekaz a ł a PKPiR za 2023 r. Dnia 10 stycznia 202 5 r. Pomorski WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję Nr DS.KHU.D.8.2025.SK , na mocy której nałożył na przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 220 0 zł (słownie: dwa tysiące dwieście złotych ) w związku ze stwierdzeniem naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia tj. brakiem uwidocznienia cen jednostkow ych przy 230 partiach towarów oferowanych do sprzedaży ( 100% objętych kontrolą ). W dniu 11 lutego 202 5 r. Prezes UOKi K otrzymał za pośrednictwem Pomorskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i wszystkich dostępnych dowodów oraz o zmianę wydanej decyzji , poprzez odstąpienie od nałożenia kary i poprzestanie na pouczeni u zgodn i e z art. 189f kpa. Ponadto strona zarzuciła naruszenie przepisów: 1) a rt. 8 § 1 kpa w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach polegające na nieuwzględnieniu faktu, że sklep został otwarty zaledwie 3 miesiące przed wymierzeniem kary; 2) art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 78 § 1 kpa i art. 75 § 1 kpa polegające na niedopuszczeniu dowodów złożonych prze z stronę w czasie trwania postępowania; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 3) art. 80 kpa polegające na nieuwzględnieniu całego dostępnego materiału dowodowego; 4) art. 189f kp a polegające na uznaniu przez organ decyzyjny, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do odstąpienia do wymierzenia kary; 5) art. 11 kpa polegające na braku wyjaśnienia okoliczności, którymi kierował się organ uznając, że analiza wszystkich przesłanek nie daje podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej; 6) art. 107 § 3 kpa polegające na braku jednoznacznego i pr z eko nującego uzasadnienia decyzji w zakresie możliwości zastosowania w sprawie art. 189f kpa. W tym samym piś mie strona nie zgodziła się z organem pierwszej instancji , że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa . Zdaniem strony popełnił a ona jeden błąd, który powielił a we wszy stkich produktach znajdujących się w sklepie, więc skala naruszenia nie była wysoka. Jak wskazała str o na postępowania naruszenie wynikało z br aku wiedzy, a nie ce l owego dzi ałania. Strona poinformowała, że prowadzi działalność gospodarczą o innym profilu, natomiast sprzedaż w palcówce handlowej rozpoczęła 3 miesiące prze d kontrolą , tym sam ym w ocenie strony naruszenie którego się dopuściła nie st anowi naruszenia długotrwałego , w wyniku którego m ogłaby narazić na uszczerbek swoich klientów przez dłuższy czas , co nie bez znaczenia jest dla ustalania wysokości kary pieniężnej. Strona podniosła w swoim odwołaniu, że niezwłocznie usunęła stwierdzone ni eprawidłowości. Ponadto strona wskazała, że w wydanej decyzji organ pierwszej instancji nie uzasadnił, na jakiej podstawie uznał , że naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nie jest naruszenie m o znikomej wadze i tym samym odstąpił od wymierzenia kary pieniężnej. Jednocześnie strona wskazała, że pominięto jej dowód w sprawie dotyczący jej obrotów od otwarcia sklepu , jak i złożone przez nią wyjaśnienia dotyczące jej obrotów za ubiegły rok, czym w oce nie strony organ narusz ył ar t . 78 § 1 kpa , 77 § 1 kpa oraz 80 kpa. W dalszej kolejności strona podniosła, że nie zgadza się z wysokością wymierzonej kary pieni ę żnej , która nie jest adekwatna do skali naruszenia. Pismem z 24 lutego 2024 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przys ługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała ze swoich uprawnień. Pismem , które wpłynęło do urzędu w dni u 12 marca 2025 r. strona podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie tj. podniosła, że nie zgadza się z wysokością nałożonej na nią kary pieniężnej i wniosła o zmianę decyzji poprzez odstąpienie od nałożonej kary i poprzestanie na pouczeniu. Dodatkowo strona powiadomiła o otrzyman ym upomnieniu od Pomorskiego WIIH w sprawie uregulowania nałożonej na nią kar y pieniężn ej w ww. decyzji . W tym samym piśmie strona postępowania poinformowała, że wniosła odwołanie w terminie , co wstrzymuje wykonanie decyzji. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsum entów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępo wania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich ins pektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w blisko ści towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektroniczneg o, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny - dla towa ru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzc hni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że szczególnych przypadkach uzasadnionym rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopu szcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztuk ę lub dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w s posób niew ymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przyst ąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sank cją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania na ruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez teg o przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskic h UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odp owiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Nr DS.KHU.D. 8.2025.SK Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 10 stycznia 202 5 r. (sygn. akt: DS.KHU.8361.215.2024.SK.MS .) na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2200 zł (słownie: dwa tysiące dwieś cie złotych ) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu ujawnionego w toku kontroli niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z naruszeniem § 3 ust . 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia . Odnosząc się do pisma strony z 6 marca 2025 r . , w którym poinformowała m.in. o otrzymaniu upomnienia odnośnie nałożonej na nią kary pieniężnej , pomimo wniesionego odwołania, Prezes UOKiK otrzymał do wiadomości od Pomorskiego WIIH pismo z 4 kwietnia 2025 r. adresowane do strony, z którego wynika, iż upomnienie zostało wydane omyłkowo i anulowane, a przedsiębiorca za zaistniał ą sytuację został przeproszon y . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowad ził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że pr zedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Pomorskiego WIIH kary pieniężnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 5 listopada 2024 r. oraz w załącznik u do protokołu . Z arówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Strona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 postępowania podpisała protokół kontroli i nie wniosła uwag do jego treści . Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wia rygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19, protokół kontroli jako dokume nt urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co z ostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyr aża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 23 0 wybranych produktów , przy których stwierdzono brak cen jednostkow ych (100% produktów objętych kontrolą). Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . Us tawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach i cenach jednostkowych , aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru . C elem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. To kontr olowany przedsiębiorca ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami . Obowiązek umieszczania cen i cen jednostkowych na towarach wynika z podstawowych przepisów i powinien być bezwzględnie respektowany. Organ drugiej instancji, stwierd za również, że naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów, a tym samym ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantowanej obowiązującymi przepisami. Prezes UOKi K wskazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych , dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma prowadzonej sprzedaży , czy też skala prowadzonej działalności, tj. czy jest to mały sklep w którym towar podaje sprzedawca, czy też sklep wielkopowierzchniowy czy zakład usługowy . Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi . W ocenie Pr ezesa UOKIK z arzuty strony, przedstawione w odwołaniu są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. W odwołaniu strona podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 7 w zw. art. 77 i art. 107 § 3 kpa poprzez nieprzeprowadzenie w sprawie wszelkich czynności zmierzającyc h do prawidłowego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego. Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy wskazać, że w opinii Prezesa UOKiK zarzuty te nie mają oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czyn ności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy ( art. 7 kpa), zebrał i rozpatrzył w wyczerpujący sposób cały materiał dowodowy w tym dowody zło żone przez stronę ( art. 77 § 1 kpa). Przeprowadzone postępowanie administracyjne objęło wszystkie niezbędne i prawidłowo zgromadzone dowody, których ocena została wyrażona przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji (art. 80 kpa) . Organ I Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 instancji przeprowadził postepowanie administracyjne kierując się zasadami propo rcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 kpa) . Prezes UOKiK podkreśla przede wszystkim, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i stwierdzony stan faktyczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodow ym – protokole kontroli z 5 listopada 2024 r. W odwołaniu strona postępowania podniosła, że jej zdaniem skala naruszenia przez nią obowiązków nie był a wysok a . W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwołaniu argumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Nie sposób uznać, że w niniejszym przypadku stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych nie ma istotnego charakteru, ponieważ nieprawidłowości stwierdzono łącznie dla 230 parti i towarów (wszystkich s kontrolowanych ) , co daje odsetek nieprawidłowości na poziomie 100 %. W ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach jednostkowych towar ów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się zarówno cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z powyższego ustawodawca taki sam obowiązek uwidocznienia określił dla cen i cen jednostkowych. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zale ceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o cenach jednostkowych, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Tym samym, przedstawione przez stronę postępowania stanowisko , że nie doszło do negatywnych skutków w sferze naruszenia prawa konsumentów należy uznać za błędne . Organ zwraca przy tym uwagę, że przedsiębiorca przed rozpoczęciem kontroli otrzymał zawiadomienie z dnia 9 października 2024 r. ( skutecznie doręczone 15 października 2024 r.) o zamiarze jej wszczęcia ze wskazanym wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli obejmującym kontrolę przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zatem, miał możliwość przygotowania się do niej ( przez 14 dni) , jednak jak wykazała kontrola tego nie uczynił i nieprawidłowości zostały ujawnione w toku prowadzonej kontroli, co nie może stanowić usprawiedliwienia, ani też przemawia ć za wyłączeniem jego odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Należy podkreślić, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Ponadto Prezes UOKiK zauważa, że podmioty dział ające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nieznajomość przepisów, czy ich ignorowanie w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności łagodzącej. Odnosząc się do zarzutu strony, iż organ nie wziął pod uwagę, że kontrolowana placówka handlowa została otwarta 3 miesiące przed wymierzeniem kary pieniężnej, należy podkreślić, że kontrolowany przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą od 14 czerwca 2021 r . (informacja widniejąca w rejestrze CEiDG) , a więc jako doświadczony podmiot gospodarczy, powinien znać zobowiązania jakie na nim ciążą, jako przedsiębiorcy w stosunku do konsumentów. Jak wskazano powyższej ustawa o informowaniu o cenach określa sposób Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 informowania o cenach oferowanych towarów i usług ora z skutki nieprzestrzegania jej uregulowań, niezależnie od rodzaju prowadzonej dział al ności gospodarczej czy są to usługi dotyczące konserwacji i naprawy samochodów czy sprzedaż w placówce handlowej . Wobec tego, że przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą od 14 czerwca 2021 r. w niniejszej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 21a ustawy prawo przedsiębiorców . Zgodnie z art. 21a ust. 1 ustawy prawo przedsiębiorców , jeżeli przedsiębiorca wpisany do CEIDG narusza przepisy prawa związane z wy konywaną działalnością gospodarczą w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie co najmniej 36 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia, a właściwy organ wszczyna w związku z t ym naruszeniem postępowanie: - mandatowe albo - w sprawie nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej , – przed nałożeniem na przedsiębiorcę grzywny w drodze mandatu karnego albo nałożeniem na niego lub wymierzeniem mu administracyjnej kary pieniężnej organ ten wzywa, w drodze postanowienia, przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym przez siebie terminie . Biorąc pod uwagę art. 21a ust. 1 ustawy p rawo przedsiębiorców nie ma zastosowania do strony z uwagi, iż rozpocz ęła on a działalność gospodarczą w dniu 14 czerwca 2021 r. W tym miejscu Prezes UOKiK wskazuje, że kontrola u przedsiębiorcy rozpoczęła się w dniu 29 października 2024 r. , czyli naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach miało miejsce powyżej okresu 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy. Ponadto strona postępowania zarzuciła naruszenie art. 11 kpa polegające na braku wyjaśnienia okoliczności, którymi kierował się organ pierwszej instancji uznając, że analiza wszystkich przesłanek nie daje podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Organ drugiej instancji nie podziela ww. zarzutu strony. Jak wynika z akt sprawy, w szczególności z protokołu kontroli w trakcie kontroli stwierdzono brak uwidocznia ceny jednostkowej przy 230 partiach towarów na 230 skontrolowanych. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamio na czynu określonego w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zagrożonego karą pieniężną. Nałożona na stronę postępowania kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z praw em, choćby naruszenia prawa miało charakter jednostkowy (incydentalny) i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał ciążących na nim obowiązków powoduje konieczność nałożenia administr acyjnej kary pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Z godnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji , karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Strona jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i stosować obowiązujące przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężne j w niniejszej sprawie. Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponosząc ego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pienięż nej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen jednostkowej nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania prze z organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Ponadto strona prowadzi działalność gospodarczą od 14 czerwca 20 2 1 r. (informacja ujawniona w CEiDG ), więc powinna być świadoma obowiązków jakie nakłada ustawa o informowaniu o cenach. Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwania co do jego wiedzy, rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nało żenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Również usunięcie w trakcie kontroli stwierdzonych przez organ nieprawidłowości nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy za ich popełnienie. Organ pierwszej instancji orzekając w sprawie , przy ustalaniu wyso kości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyś ci majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli info rmacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odnieść się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce nach tj. w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Odwołując się do art. 1 dyrektywy nr 98/6/WE Parlament u Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 80, str. 27) dalej jako: „dyrektywa 98/6/WE” wdrożonej ustawą o informowaniu o cenach celem tej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom poprzez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Strona nie dopełniła obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych przy 230 partiach skontrolowanych wyrobów, co stanowi 100 % wszystkich skontrolowanych towarów. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidac zniania cen należy uznać za znaczny. Odnosząc się co do charakteru i wagi sprawy uznać należy, że nie budzą one wątpliwości. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Strona postępowania bezsprzecznie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Natomiast nawiązując do czasu trwania naruszen ia obowiązków wskazać należy w przedmiotowej sprawie trudnym do określenia jest ustalenia jaki był czas trwania naruszenia, bezsprzecznie stwierdzone nieprawidłowości zostały one wykryte w toku kontroli w pierwszym dniu 29 października 2024 r. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy organ odwoławczy stwierdza, że po raz pierwszy stwierdzono u strony postępowania naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie, jak wynika z protokołu kontroli, strona p odjęła niezwłocznie dobrowolne działania naprawcze . Podkreślić należy, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach strona postępowania nie usunęła po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli (od odbioru zawiadomieni a do rozpoczęcia kontroli upłynęło 14 dni). W przypadku przesłanki wielkość obrotu i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę przekazane przez przedsiębiorcę wyjaśnienia i informacje o wielkości obrotu i przychodu . Zarzut st rony, iż organ pierwszej instancji nie dopuścił złożonych przez stronę d owodów (ar t . 75 kpa) oraz nie przeprowadził dowodu w sprawie (art. 78 kpa) nie mają uzasadnienia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Z godnie z art. 4 ust. 1 ustawy prawo przedsiębiorców przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą . W niniejszej sprawie , k ontrola dotyczyła przedsi ębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG ). Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jedną z przesłanek przy ustala niu wysokości kary, którą wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia jest wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy. Mając na uwa dze ustalenia kontroli oraz obowiązujące przepisy, Pomorski WIIH prawidłowo odniósł się do przekazanej informacji p rzez przedsiębiorcę o wielkości jego obrotu i przychodu za roku 202 3 r. P rzepis art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach nie odnosi się do przychodu z rodzaju działalności gospodarczej, która została objęta kontrolą, tylko do przychodu przedsiębi orcy. Ponadto organ drugiej instancji zwraca uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy o informowaniu o cenach przy wymiarze kary należy uwzględnić wielkość przychodów i obrotu, nie zaś wykazaną stratę za okres kilku miesięcy. Tym samym dla miarkowania kary wy sokość osiągniętego dochodu/straty jest prawnie obojętna. Zważywszy na brak spójnych definicji w prawie odnoszących się do obrotów i przychodów, kategorie niniejsze należy oceniać, co do zasady, w świetle przepisów podatkowych odpowiednich wobec określonych kategorii płatników jako stron decyzji. Wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy może być obliczona na podstawie aktualnych dokumentów księgowych przekładanych właściwym organom skarbowym. Odnosząc się do zarzutu strony, iż w sprawie zasadny m jest przyjęcie obrotów z okresu prowadzenia palcówki handlowej (od 20 lipca 2 024 r.), czyli z okresu, w którym naruszenie stwierdzono w ocenie Prezesa UOKiK zarzut jest bezzasadny . W praktyce zawężając ten okres do kilku miesięcy w rezultacie, nie pozwa la to na świadomą i prawidłową analizę wyników przedsiębiorstwa. A zatem miarodajnym kryterium będzie okres rozliczeniowy dla wszystkich przedsiębiorców wskazany w przepisach podatkowych tj. rok podatkowy. Biorąc pod uwagę ustalenia kontroli oraz obowiązuj ące przepisy, Pomorski WIIH prawidłowo odniósł się do przekazanej informacji przez przedsiębiorcę o wielkości jego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 przychodu za poprzedni rok. Przekazana informacja obrazowała rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Tym samym zasadnym było odniesi enie się do obrotu rocznego przedsiębiorcy oraz jego oświadczenia, w którym wskazał, iż należy do grupy mikroprzedsiębiorców. Jednocześnie str o na podnosząc w swoim odwołaniu powyższy zarzut mogła przekazać informacje o wielkości obrotów i przychodów za rok podatkowy , w którym była prze prowadzona kontrola, czego nie uczynił a. W tym miejscu organ drugiej instancji zaznacza , iż informacja o wysokoś ci obrotu i przychodu jak a został a przekazana pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Po uwzględnieniu przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 22 00 zł (słownie: dwa tysiące dwieście złotych) , która stanowi 11 % górnego wymiaru kary , a tym samym nałożona kara pieniężna nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, czyli 20 000 zł. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Pomorski WIIH ni e jest kontrolą przeprowadzaną w sprawach transgranicznych tj. działalności gospodarczej w transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie postępowania kara jest adekwatna do rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości i uwzględnia przesłankę odnoszącą się co do wysokości przychodu i obrotu. Kara pieniężna powinna odpowiadać wymog om wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11 ). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyj ną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości n iezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy będzie prowadzona sprzedaż towarów lub świadczenia usług ceny i ceny j ednostkowe muszą by ć uwidocznione. Prezes UOKiK p o przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f kpa . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy ro zumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Z zebranego materiału w sprawie wynika, że waga naru szenia nie jest znikoma, ponieważ strona postępowania nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku w zakresie uwidoczniania cen jednostkowych w 230 parti ach skontrolowanych wyrobów , czyli 100% objętych kontrolą , czym naruszyła interes konsumentów w zakresie p rawa do informacji. T wierdzenie strony, że skala naruszenia nie była wysoka, gdyż jej zdaniem popełnił a jeden błąd z braku wiedzy , który powielił a we wszystkich produktach znajdujących się w sklepie jest nie zrozumiałe , w tym miejscu strona sama wskazuje , że nie uwidoczniła cen Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 jednostkowych we wszystkich wyrobach w sklepie. Brak uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych nie tylko w kontrolowanej placówce handlowej, ale również w ofercie innych przedsiębiorców posiadających taki sam produkt, a tym samym utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości to waru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do producenta, marki, ilości, poziomu technicznego, itp. Strona zaprzestała naruszenia prawa ale doko nała tego dopiero w wyniku kontroli, natomiast brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wymaga łącznego spełnienia obu przesłanek, dlatego ze względu na uznanie, że waga naruszenia była znacząca, nie została spełnienia przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary z art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę nie została wcześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkr eślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Pomorski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Pomorskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa. Okolicz ności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ nie uwidoczniła ceny jednostkowej przy 230 partiach wszystkich skontrolowanych wyrobów. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że naruszenie miało miejsce w dniu przeprowadzenia kontroli, podczas której strona postępowania uzup ełniła brakujące ceny jednostkowe. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzeni a jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021 : „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przep isów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało)”. Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie (uwidoc znienie cen ma charakter przedumowny) , wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacji o cenie jednostkowej przy towarach oferowanych do sprze daży , a powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania towarów do sprzedaży , tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że wymierzenie stronie kary pieniężnej może wpłynąć na wykształcenie się przekonania wśród wszystkich uczestn ików obrotu gospodarczego, w tym u strony postępowania, że każde naruszenie prawa administracyjnego spotka się z odpowiedzią organu IH i pociągnie za sobą negatywne konsekwencje. Może to w przyszłości zapewnić, że do naruszeń prawa nie dojdzie. Biorąc po d uwagę powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości było prawidłowe i zgodne z prawem. Zgodnie z a rt. 138 § 1 pkt kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji oraz uznał, że Pomorski WIIH zasadnie nałożył na stronę, karę pieniężną w wysokości 2 2 00 zł (słownie: dwa tysiące dwieście złotych ), z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, decyzja Pomorskiego WIIH z dnia 1 0 stycznia 202 5 r. o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w s entencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxx] 2.Pomorski Inspektor Inspekcji Handlowej