DIH-IV-11/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 15 maja 2025 r. DIH - 4.707.3.2025.TN DECYZJA DIH - 4.11.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz.229) 312), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowani u o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 19 grudnia 2024 r. wniesionego przez pełnomocnika reprezentującego LPP Spółkę Akcyjną z siedzibą w Gdańsku, od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr 111/2024 z dnia 9 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.336.2024), nak ładającej na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł ( pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Do Ma łopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Ma łopolskim WIIH”, „organem pierwszej instancji”, wpłynęło w dniu 3 stycznia 2025 r. odwołanie z dnia 19 grudnia 2024 r., które zostało wniesione przez pełnomocnika reprezentującego LPP Spółkę Akcyjną od decyzji Małopolskiego WIIH nr 111/2024 z dnia 9 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.336.2024), nak ładającej na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Decyzja Ma łopolskiego WIIH została doręczona stronie 16 grudnia 2024 r. natomiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 20 grudnia 2025 r. Pismem z 10 stycznia 202 5 r. Ma łopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, „organem drugiej instancji”. W dniach 10 i 18 wrze śnia 2024 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadz ili kontrolę w sklepie RESERVED w Krakowie, ul. Podgórska 34 (Galeria Kazimierz), należącym do przedsiębiorcy LPP Spółka Akcyjna . Kontrole przeprowadzono po uprzednim zawiadomieniu przedsiębiorcy o zamiarze jej wszcz ęcia pismem z dnia 23 sierpnia 2024 r. (syg natura WN.8361.336.2024). W toku kontroli sprawdzono prawid łowość stosowania oznaczeń cenowych dla 124 rodzajów towarów (odzież damska i męska, torebki, paski, wody perfumowane) , ujawniając uchybienia polegające na: - nieuwidocznieniu w miejscu sprzeda ży detalicznej cen jednostkowych dla 10 rodzajów towarów w opakowaniach (wody perfumowane wyszczególnione w tabeli nr 1 w protokole kontroli), przeznaczonych do sprzedaży według objętości o ilościach nominalnych innych niż 1 litr oraz dziesiętne wielokrotn ości i podwielokrotności tej jednostki miary, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 - uwidocznieniu cen 4 rodzaj ów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, co wyraziło się podaniem na złączonych z nimi etykietach cen innych (wyższych), niż obowiązujących, zakodowanych w kasie (naruszenie typu „ półka - kasa ” ). Stwierdzone naruszenie przepisów dotyczących uwidocznienia cen jednostkowych dotyczyło wód perfum owanych, które zostały wyszczególnione w tabeli nr 1 w protokole kontroli: 1. EAU DE PARFUM ORCHID BLOOM, 50 ML 2. EAU DE PARFUM COTTON CANDY, 50 ML 3. EAU DE PARFUM CASUAL WALK, 50 ML 4. EAU DE PARFUM CLOUD JELLY, 50 ML 5. EAU DE PARFUM CALM PEARL, 50 ML 6. EAU DE PARFUM ENDLESS, 30 ML 7. EAU DE PARFUM SHELL, 50 ML 8. PARFUM INFINITE ELEGANCE, 50 ML 9. EAU DE PARFUM SEA S ALT, 50 ML 10. EAU DE PARFUM URBAN WONDER, 50 ML Stwierdzone naruszenie typu „ półka - kasa ” dotyczyło 4 towarów wyszczególnionych w tabeli nr 2 w protokole kontroli. 1. Koszulka damska r. L 5448V - 00X - L cena na wywieszce 89,99, cena zakodowana w kasie 79,99 Cena na wywieszce była wyższa o 10 zł od zakodowanej w kasie; 2. Koszulka męska r. M YW869 - 88X - M cena na wywieszce 79,99 cena zakodowana w kasie 69,99. Cena na wywieszce była wyższa o 10 zł od zakodowanej w kasie; 3. Sweter damski różowy r. M 546BN - 39X - M cena na wywieszce 119,00, cena zakodowana w kasie 99,99 Cena na wywieszce była wyższa o 20 zł od zakodowanej w kasie; 4. Bluza damska w paski r. S ZQ607 - MLC - S cena na wywieszce 99,99 , cena zakodowana w kasie 79,99 Cena na wywieszce była wyższa o 20 zł od zakodowane j w kasie . Kwestionowane towary oferowano do sprzedaży w formie samoobsługowej. Stwierdzone uchybienia stanowią naruszenie obowiązków, określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen , wydanym na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy. Szczeg óły w zakresie stanu faktycznego, jak również prawnego, zostały zawarte w protokole kontroli nr WN.8361.336.2024 oraz w załącznikach stanowiących jego integraln ą częś ć. J eden egzemplarz protokołu kontroli przekazano w dniu zakończenia kontroli, tj. 18 września 2024 r. osobie upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy. Mimo stosownego pouczenia, strona nie wniosła żadnych uwag do protokołu kontroli, w przypisanym ustawowo terminie. Pismem z dnia 9 października 2024 r. organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach postępowania administracyjnego z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Stronę pouczono o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. do składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów, w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. pisma. Organ I instancji zażądał również informacji o wielkości obrotów i przychodu spółki osiągniętych w roku 2023, oraz określenia czasu trwania stwierdzonych naruszeń. W dniu 23 pa ździernika 2024 r., strona drogą elektronic zną przekazała żądane informacje Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 finansowe oraz poinformowała o usunięciu nieprawidłowości i wskazała czas ich trwania. Poza przes łaniem w dniu 23 października 2024 r. wiadomości e - mail wraz z załącznikami, strona nie skorzystała z innych, przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym praw. Małopolski WIIH decyzj ą nr 111/2024 z dnia 9 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.336.2024), na łożył na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Strona wniosła odwołanie do ww. decyzji. Pismem z 2 9 stycznia 202 5 r. Prezes Urzędu zawiadomił stronę o wszczęciu postępowaniu odwoławczego. Strona została poinformowana o przysługującym jej na podstawie art. 10 § 1 KPA prawie do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów o raz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. W swoim odwołaniu od decyzji I instancji pełnomocnik strony zaskarżył decyzję organu I instancji w całości oraz wniósł następujące zarzuty: 1) z arzut naruszenia prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 p. 2 u stawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 2 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen i błędnym uznaniu, że w stosunku do wyszczególnionych 10 partii towarów istniał obowiązek podania ceny jednostkowej, mimo że ich liczba nie jest wyrażona jednostką miary wskazaną we wła ściwych przepisach; 2) z arzut naruszenia prawa procesowego, to jest art 7 w zw. z art. 77 KPA , w ten sposób, że Organ zaniechał wyczerpującego zbadania i ustalenia, jakie są zasady sprzedaży tzw. wielopaków w przedsiębiorstwie strony skarżącej, to znaczy, że wielopaki są sprzedawane wyłącznie jako zestaw, a poszczególne elementy nie są przeznaczone do indywidualnej sprzedaży, nie można ich rozdzielić i tym samym nie są towarem przeznaczonym do sprzedaży na sztuki, tylko w komplecie; 3) z arzut naruszenia prawa mat erialnego polegające na niezastosowaniu § 7 pkt 2 Rozporządzenia o uwidacznianiu cen w sytuacji, gdy przedmiotowe partie towarów stanowiły tzw. „wielopaki", czyli towary sprzedawane ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach), które nie są ob jęte obowiązkiem uwidocznienia ceny jednostkowej; 4) naruszenie prawa materialnego polegające na błędnym zastosowaniu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia o uwidacznianiu cen w sytuacji, gdy elementy wyszczególnionych 10 partii towarów nie stanowiły „towarów prze znaczonych do sprzedaży na sztuki". Strona wniosła na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 KPA o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompeten cji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 KPA w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu jest organ em właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Analizując akta sprawy, Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdził, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli naruszeń . Kara pieniężna została nałożona na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, która to norma jest normą sankcjonującą, a normą sankcjonowaną jest art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach: „W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacz nia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.” Jednoznaczność oraz możliwość porównania cen stanowią podstawowe wytyczne przy uwidacznianiu cen towarów i usług na pozi omie sprzedaży detalicznej. Uwidacznianie cen ma charakter wizualny. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością materialno - techniczną. Uwidocznieniem jest ujawnienie infor macji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z ceną i cena jednostkową. Pojęcie jednoznaczności należy tłumaczyć jako jasność i odnosić zarówno do sfery technicznej, wizualnej, jak i językowej czy merytorycznej. Pojęcie uwidaczniania cen w sposób niebudzący wątpliwości należy odnieść do uwidaczniania cen w taki sposób, aby konsument nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do powiąz ania ceny z towarem czy usługą ani też co do wysokości tej ceny. Pojęcie umożliwienia porównania cen odnosi się do porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym umożliwia dokonanie przez konsumentów świadomego wyboru na podstawie prostych porówn ań . Zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen”. „1. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub infor macja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. 2.Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenn iku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu.” Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzono uwidocznienie cen jednostkowych w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen . Cena jednostkowa towaru, w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Z godnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towar ów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. . Ceny jednostkowe towarów sprzedawanych według pojemności, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, dotyczą ceny za litr lub metr sześcienny, z dopuszczeniem stosowania dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności tych jednostek miar. Powyższe oznacza, że cena, cena jednostkowa powinny być uwidocznione na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsum entów. Cena i cena jednostkowa należ ą do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy. Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, kt órzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za litr, kilogram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym s klepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Bezwzględny obowiązek podawania ceny jednostkowej został podkreślony również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), który wskazał, że: „j edynie wskazanie ceny łącznej i ceny za jednostkę masy w wypadku produktów, których jednostki opakowaniowe mogą nie mieć tej samej masy, pozwala na dostarczenie wystarczającej informacji konsumentowi.” (patrz. pkt 39 Wyrok TSUE z 30 czerwca 2016 r. sprawie C - 134/15 Lidl, ECLI:EU:C:2016:498). Obowiązek podawania ceny jednostkowej wiąże się z ujmowan iem ilościowym produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny: „prawodawca, przyjmując dyrektywę 98/6, miał zamiar „zapewnić jednolitą i przejrzystą informację w odniesieniu do ujmowania ilościowego produktów w odnie sieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny. Podobnie art. 1 dyrektywy 98/6 stanowi, że jej przedmiotem jest „ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospoda rcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. (Opinia Rzecznika Generalnego TSUE Pedra Cruza Villalóna, przedstawiona w dniu 26 listopada 2013 r. w sprawie C - 421/12 Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgi i ECLI:EU:C:2013:769). W protokole kontroli zapisano, że dokonano sprawdzenia uwidocznienia cen dla 124 towarów (odzież damska i męska, paski, torebki, wody perfumowane na zgodność z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i stwierdzono naruszenia odnoś nie braku cen jednostkowych w przypadku 10 towarów, co stanowi 12,4 % naruszeń w stosunku do wszystkich towarów poddanych badaniu. Na gruncie niniejszej sprawy zakwestionowanymi ze względu na brak uwidocznienia dla nich cen jednostkowych, by ł y wody toaletowe ( perfumy ) w ilości 10 sztuk , które były sprzedawane w opakowaniach po 50 ml (9 towarów) i 30 ml (1 towar). Z ustaleń dokonanych przez inspektorów oraz z dokumentacji załączonej do protokołu kontroli wynika, że nie były to towary sprzedawane w tzw . wielopakach, czy też zestawy. Towar w postaci flakonika perfum znajdował się w papierowym kartoniku, który dodatkowo owinięty był w celofan. Na celofanie była przyklejona cena (sprzedaży). Fotografie zakwestionowanych towarów znajdują się w załączniku nr 1 do protokołu kontroli. Przykładowo woda perfumowana (eau de parfum) - Cotton Candy na tylnej ściance kartonika zawierała naklejkę „PLN 59,99”, a na samym kartoniku znajdował się wydrukowany napis „50 ml 1,7 Fl. OZ” . Brak było natomiast ceny jednostkowe j zarówno na flakonie, na zewnętrznym celofanie jak i na samym kartoniku. W przedmiotowym przypadku nie miał zastosowania § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, ponieważ nie zostały spełnione wymienione w tym przepisie przesłanki umożliwiające n iestasowanie wymogu uwidaczniania cen jednostkowych. „(…) podkreślić należy, że akt wykonawczy do ustawy o informowaniu o cenach uwzględnia przypadki, gdy uwidacznianie ceny jednostkowej towaru (usługi) nie byłoby przydatne ze względu na rodzaj lub przezn aczenie towaru. Zostało to uregulowane w pominiętym przez stronę skarżącą § 7 rozporządzenia, w punktach od 1 do 4, gdzie prawodawca wymienia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 enumeratywnie do jakich towarów (produktów) nie stosuje się wymogu uwidaczniania cen jednostkowych.” (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 października 2019 r., sygn. akt I GSK 710/19. Przepis § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi: „Wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumie niu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301).” Oferowane do sprzedaży wody perfumowane i perfumy zakwestionowane w toku kontroli nie stanowią wyjątku od obowiązku informowania o cenie jednostkowej, o którym mowa w § 7 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , ponieważ cena jednostkowa zakwestionowanych produktów nie jest identyczna z ceną sprzedaży. Nie są to towary sprzedawane ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach ) (§ 7 pkt 2 ww. rozporządzenia). Nie s ą to towary nieżywnościow e sprzedawan e ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach (§ 7 pkt 3 ww. rozporządzenia). Nie są to to produkt y lecznicz e w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (§ 7 pkt 4 ww. rozporządzenia). Tym samym wyłączenia określone w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen nie mają w tym przypadku zastosowania. Ceny jednostkowe towarów sprzedawanych według pojemności, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, dotyczą ceny za litr lub metr sześcienny, z dopuszczeniem stosowania dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności tych jednostek miar. Nie ulega wątpliwośc i, że zakwestionowane wody perfumowane i perfumy stanowią towary o charakterze płynnym i są sprzedawane według objętości. Tym samym nie są to towary sprzedawane na sztuki czy według masy. Zasadne było stwierdz enie brak u uwidocznieni a w miejscu sprzeda ży detalicznej cen jednostkowych dla 10 rodzajów towarów w opakowaniach (wyszczególnione w tabeli nr 1 w protokole kontroli) . Odnosząc się do stwierdzonego naruszenia typu „półka - kasa”, które dotyczyło 4 towarów wyszczególnionych w tabeli nr 2 w protoko le kontroli i które polegało na tym, że c ena uwidoczniona na wywieszce była wyższa o 10 - 20 zł od zakodowanej w kasie , Prezes Urzędu informuje co następuje. W myśl definicji ceny określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach: cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę . Rozbieżności między ceną uwidocznio ną w miejscu sprzedaży a ceną znajdującą się w systemach kasowych przedsiębiorcy stanowią o braku jednoznaczności w uwidacznianiu ceny lub ceny jednostkowej, czyli jest to przypadek naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, który jest sankc jonowany prze z art. 6 ust. 1 - 2 w/w ustawy , co tym samym implikuje wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. W innym wyroku Sąd Okręgow y - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 września 2022 r. XVII AmA 83/20 orzekł: „Występowanie sytuacji rozbieżności pomiędzy ceną przy produkcie a ceną przy kasie, może zniekształcić zachowania rynkowe konsumenta, bowiem konsumenci podejmują decyzję o zakupie danego produktu przy półce, biorąc p od uwagę uwidocznioną przy tym produkcie cenę. Na podstawie tej informacji decydują o wyborze danego produktu i z nim udają się do kasy, gdzie nie mogą być zaskakiwani wyższą ceną. Sytuacja taka prowadzi do dezorientacji konsumentów odnośnie tego, jaką cen ę powinni Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zapłacić za wybrany produkt. Zauważyć należy, iż nie każdy konsument ma świadomość, iż wiążąca jest dla niego i dla przedsiębiorcy cena dla niego korzystniejsza (czyli cena za produkt umieszczona przy półce). Ponadto, nie każdy konsument sprawdzi , jaką cenę naliczono mu w kasie lub też będzie pamiętał, jaka cena uwidoczniona była przy półce, a także nie każdy konsument będzie w stanie skutecznie dochodzić swoich praw (np. z uwagi na brak paragonu, konieczność ponownego udania się do sklepu). Taka praktyka może zniekształcać zachowanie konsumentów w zakresie podjęcia decyzji o zakupie oferowanego produktu. Zniekształcenie zachowania konsumentów na etapie zawierania umowy lub też po jej zawarciu może w szczególności dotyczyć samej decyzji o zakupie. Przykładowo można wskazać, że konsument może być zmuszony zapłacić wyższą cenę za dany produkt, gdyż nie ma już czasu cofnąć się po inny tańszy produkt z półki, a dany produkt jest mu potrzebny lub też zapłacił wyższą cenę, gdyż odnośnie wyższej ceny zorie ntował się dopiero w domu. Natomiast gdyby nie nieuczciwa praktyka konsument mógłby od samego początku podjąć decyzję o wyborze innego produktu z półki lub zrezygnować z zakupu albo inaczej zaplanować zakupy.” Wyrok ten przywołuje co prawda sytuację, gdzi e cena zakodowana w systemie kasowym jest wyższa niż cena uwidoczniona na półce. Niemniej jednak w ocenie Prezesa Urzędu, niejednoznaczność uwidaczniania ceny i tym samym naruszenie typu półka - kas a występuje również w przypadku odwrotnym, zidentyfikowanym na gruncie ni ni ejszej sprawy, gdzie cena zakodowana w systemie kasowym jest niższa niż cena uwidoczniona na półce. Taka sytuacja również prowadzi do dezorientacji konsumenta, który dokonując porównania cen odstąpiłby od zakupu danego towaru ze względu na z byt wysoką cenę. Na marginesie należy wskazać, że w granicach ustawy o informowaniu o cenach nie podlega kontroli organów Inspekcji Handlowej forma uwidaczniania cen w wewnętrznych systemach kasowych. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach regulują obowi ązek informacyjny w relacji przedsiębiorca - konsument. Przedmiotem ustawy o informowaniu o cenach jest obowiązek informacyjny polegający na uwidacznianiu cen przy towarach oferowanych do sprzedaży. Tym samym kodowanie cen w systemie kasowym jest wewnętrzną sprawą przedsiębiorcy. Kontroli natomiast podlega rozbieżność ceny pomiędzy uwidocznieniem ceny na półce i w systemie kasowym, co jest kwalifikowane jako niejednoznaczność ceny i podlega sankcji administracyjnej. Jak wynika z protokołu kontroli i z decyzji I instancji , inspektorzy przeprowadzili kontrolę uwidaczniania cen na pó ł kach w porównaniu do cen zakodowanych w systemie fiskalnym. Badaniem objęto 32 towary, w tym 2 pochodzące z zakupu kontrolnego dla których został wystawiony paragon fiskalny. Stwierdzono nieprawidłowości w zakresie rozbieżności pomiędzy ceną zakodowaną w systemie kasowym a ceną uwidocznioną ceną na półce odnośnie 4 towarów, co stanowi 12,5 % towarów pod d anych badaniu. Tym samym strona nie zapewniła konsumentom możliwości poró wnania cen z uwagi na brak uwidocznienia cen jednostkowych w odniesieniu do skontrolowanych wód perfumowanych a także naruszyła obowiązek informacyjny poprzez wprowadzenie rozbieżności pomiędzy cenami uwidocznionymi na półce i w systemie kasowym, co stanow i o niejednoznaczności cen i uniemożliwia konsumentowi porównanie cen. Dyspozycja normy sankcjonowanej określa treść nakazu, zakazu lub dozwolenia, czyli formułuje regułę powinnego zachowania się. W związku z przywołaniem art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informo waniu o cenach w normie sankcjonującej, powinne zachowanie wymagane od przedsiębiorcy na podstawie art. 4 ust. 1 odnosi się do nakazu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Z uwagi na cel ww. us tawy, jakim jest przekazywanie rzetelnej informacji o cenie konsumentom, obowiązek oznaczania towarów ceną dotyczy poziomu detalicznego sprzedaży i świadczenia usług, czyli w głównej mierze sklepów i innych miejsc, w których przedsiębiorcy sprzedają towary lub świadczą usługi na rzecz ich odbiorcy finalnego. Tym samym zastosowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ustawy o informowaniu o cenach jest ograniczone do szczebla detalicznego obrotu. Wynika to zarówno z brzmienia art. 4 ust. 1 który odnosi się do sprzedaży detalicznej, jak i z upo ważnienia Inspekcji Handlowej, która jest organem kontroli powołanym do ochrony interesów i praw konsumentów i która została wyznaczona do sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem przez przedsiębiorców w obrocie detalicznym ww. przepisów, a także do nakłada nia kar za ich nieprzestrzeganie. Na gruncie niniejszej sprawy kara pieniężna nakładana jest na przedsiębiorcę. W ustawie o informowaniu o cenach przyjęto definicję przedsiębiorcy (art. 3 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy, gdzie przedsiębiorca oznacza podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub 2 Prawa Przedsiębiorców). W tym przypadku podmiotem kontrolowanym jest LPP Spółk a Akcyjn a z siedzibą w Gdańsku . Obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych jest to obowiązek informacyjny o charakterze przedumownym, czy li dotyczy okresu podejmowania decyzji przez konsumenta przed zawarciem umowy. Realizacja tego obowiązku ma przyczynić się do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Każdorazowe naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach, oceniać należy w kontekście ryzyka dokonania przez konsumenta zakupu bez możliwości pełnego rozeznania. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o kt órych mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejsk iego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. nr 3 45, str. 1, ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem 2017/2394/WE”. Ad. 1) W ocenie Prezesa Urzędu, s topień naruszenia obowiązków należy ocenić jako poważny. Charakter i wagę naruszeń w niniejszej sprawie należy ocenić jako istotne, bowiem 10 rodzajów towar ów pozbawione było informacji o ich cenach jednostkowych, a ceny 4 były niezgodne z faktycznie obowiązującymi. Braki ujawniono w skali jednej placówki stacjonarnej, w której ww. towary oferowano do sprzedaży w formie samoobsługowej, a produkty zakwestionow ane stanowiły 11,3% ogółem zbadanych pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń cenowych . N ieuwidocznieni e dla 10 rodzajów towarów w opakowaniach cen jednostkowych oraz zamieszczeni e na wywieszkach cen niezgodnych z zakodowanymi w kasie fiskalnej dla 4 produktów, uniemożliwiły kupującym, odpowiednio: zapoznanie się w nieskrępowany sposób z podstawowymi informacjami dotyczącymi części oferty handlowej, które mają bezpośredni wpływ na p odejmowane przez nich decyzje zakupowe; przyjąć należy, iż niepodanie cen jednostkowych uniemożliwia kupującym porównanie cen podobnych artykułów o różnych ilościach nominalnych i w rezultacie dokonanie najkorzystniejszego wyboru . Ponadto naruszenie typu półka - kasa miało wpływ na podjęcie korzystnej decyzji o zakupie poprzez brak rzetelnych informacji i wprowadzenie w błąd co do faktycznych cen produktów. Dzia łania takie są naganne, gdyż uderzają w interesy ekonomiczne konsumentów i ograniczają swobodę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 zaw ierania umów. w przypadku towarów, co do których kwestionowano brak uwidocznienia ich cen jednostkowych, to skoro strona uwidoczniła ceny przedmiotowych produktów, a więc zrealizowała jeden z ciążących na niej obowiązków, możliwe było także wykonanie drugi ego obowiązku, czyli uwidocznienie cen jednostkowych. Czas trwania naruszeń został określony następująco: w dniach: 26 czerwca 2024 r. - 10 wrze śnia 2024 r., 10 lipca 2024 r. - 10 września 2024 r., 25 lipca 2024 r. - 10 września 2024 r., 26 czerwca 2024 r. - 10 września 2024 r. (w przypadku towarów, dla których ceny uwidoczniono w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości) oraz od: 30 stycznia 2024 r. (2 towary), 26 marca 2024 r. (2 towary), 23 lipca 2024 r. (4 towary), 26 lipca 2024 r., 13 sierpnia 20 24 r. (w przypadku towarów, dla których nie uwidoczniono ich cen jednostkowych). Strona w swoim piśmie z 23 października 2024 r. wskazała, że czas trwania nar uszeń odnośnie do 4 rodzajów towarów należy przyjąć od dnia zmiany indeksów, a czas trwania narusz eń odnośnie do 10 rodzajów towarów należy przyjąć od daty od daty wprowadzenia (alokacji) produktu do sprzedaży w Salonie marki RESERVED, na co przedstawiła odpowiednie tabele. Jednocześnie w piśmie tym strona wskazała, że wszelkie nieprawidłowości w oznak owaniu cen produktów, zapisane w protokole z dnia 18 września 2024 r. zostały usunięte. Ad. 2) Odnośnie do dotychczasow ej działalnoś ci przedsiębiorcy należy wskazać, że Małopolski WIIH nie nakładał dotychczas na stronę kar pieniężnych z tytułu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach . O dnosząc się do przesłanki podjęt ych przez przedsiębiorcę działań w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów organ I instancji pozytywnie ocenił postaw ę strony wobec wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości . Małopolski WIIH nie nakładał dotychczas na stronę kar pieniężnych z tytułu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Na uwzględnienie zasługuje również jej pozytywna postawa wobec wyeliminow ania stwierdzonych nieprawidłowości oraz fakt, iż w niniejszym przypadku nie uzyskała ona korzyści majątkowych bądź strat w związku z naruszeniem obowiązku . N ie bez znaczenia pozostaje jednak okres jej funkcjonowania na rynku, tj. zgodnie z informacją zawa rtą w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego - od dnia 14 lutego 2001 r., a zatem wystarczający czas na to, aby zapoznać się z obowiązującymi przepisami i przestrzegać ich w sposób pełny . Ad.3) Odnosząc się do przesłanki wielkości obrotów i przychodu, należy wskazać, że s trona została zakwalifikowana do kategorii pozostałych przedsiębiorców, nieuwzględnionej w art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3 Prawa Przedsiębiorców, czyli nie jest mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą, średnim przedsiębiorcą. Powyższe opiera się na przychodach spółki ujawnionych w sprawozdaniu finansowym dostępnym na stronie internetowej Krajowego Rejestru Sądowego oraz na podstawie pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Warszawi e za okres od 1 lutego 2023 r. do 31 stycznia 2024 r. Ad. 4) Odnosząc się do przesłanki informacji dostępn ych w ramach rozporządzenia 2017/2394/UE , Prezes Urzędu wskazuje, że nie notyfikowano sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w i nnych państwach członkowskich Unii Europejskiej. W ocenie Prezesa Urzędu, brak by ło podstaw do odstąpienia od nakładania administracyjnej kary pieniężnej na stronę, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 KPA i nast. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA: „Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (…). ” W stosunku do strony nie została wydana decyzja o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu, ponieważ organ nie uwzględnił znikomej wagi naruszenia prawa. Aby można było zastosować odstąpienie od wymierzenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA jednocześnie powinny być spełnione dwie przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa jak i zaprzestanie przez stronę naruszania prawa. Pierwsza przesłanka określona w art. 189f § 1 pkt 1 KPA odnosi się do obligatoryjnego zastosowania przez organ odstąpienia od wymierzenia kary w przypadku zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa. Ustawodawca jako pierwszą przesłankę wskazał znikomą wagę naruszenia prawa ale poprzez spójnik „a” wzmocnił ją następną przesłanką odnoszącą s ię do zaprzestania naruszania prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa ma zastosowanie o ile strona zaprzestanie naruszania prawa. Powyższe oznacza, że obydwie przesłanki są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzup ełniają. Dlatego też art. 189f § 1 pkt 1 KPA należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma i strona zaprzestała naruszania prawa. Tym samym zaistnienie jednej przesłanki np. zaprzestania naruszania prawa nie jest wystarczające do zastosowania w stosunku do strony instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Wagę narusz enia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Ustawodawca ni gdzie nie wskazał okoliczności, którymi organ powinien kierować się przy wartościowaniu stopnia klasyfikacji naruszenia prawa, który ma być "znikomy". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena znikomości musi być zindywidualizowana, a więc odnosząca się zarówno do sytuacji zobowiązanego podmiotu, jak i okoliczności, w których doszło do naruszenia oraz jego wagi z punktu widzenia interesu publicznego. Chodzi tu o realizację w odniesieniu do sankcji administracyjnej funkcji ochronnej pol egającej na ochronie wartości realizowanych przez normy prawa administracyjnego oraz funkcji pomiaru wagi chronionego dobra mierzonej stopniem dolegliwości sankcji administracyjnej w relacji do społecznej wagi chronionych wartości. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2022 r., sygn. akt II GSK 744/19). Odnosząc się do chronionych wartości i dóbr, to zostały one określone w ustawie o informowaniu o cenach w powiązaniu z motywami (1), (2) i (6) dyrektywy 98/6/WE. Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE. Motyw (1) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Przejrzyste funkcjonowanie r ynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się do poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami.” Motyw (2) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony; Wspólnota powinna wn ieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działania wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów.” Motyw (6) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oce ny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań.” Odnosząc się do stwierdzonych na gruncie niniejszej sprawy naruszeń, to należy wskazać, że strona naruszyła zasady przejrzystego funk cjonowania rynku, ponieważ na stronie ciążył obowiązek uwidaczniania cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 umożliwiający porównanie cen. Nieuwidacznianie cen w sposób wymagany prawem, narusza zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE i ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku, skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, nie poprawia poziomu ochrony konsumentów a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach i aktu wykonawczego do niej obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służy przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. W ocenie organu, waga naruszenia prawa nie była znikoma. Tym samym nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych określonych ww. ustawą. Tym samym nie zaistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Ocena przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa należy do organu i jest to kompetencja organu a nie strony czy sądu. Przeświadczenie strony o zaistnieniu przesłanek uprawniających do zastos owania art. 189f § 1 pkt 1 KPA jest jedynie stanowiskiem strony a rozstrzygnięcie należy do organu. Na uwagę zasługuje fakt, że instytucja ta nie ma charakteru wnioskowego, w związku z tym nie ma charakteru uznaniowego, a rozpatrzenie w decyzji ww. przesła nek ma charakter wiążący. „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej ka ry pieniężnej.” (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r., III OSK 2411/21). W swoim wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł: „ (…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stan owić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa nie była znikoma.” Poza tym usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów lecz należy usunąć skutki naruszenia. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku gdy chodzi o obowiązek informacyjny, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu u mowy z konsumentem. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że nie zaistniała podstawa do zastosowania w niniejszym przypadku instytucji odstąpienia od wymierzenia kary w myśl art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zast osowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za to sam o zachowanie nie jest uprawniony organ inny niż właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, co wynika z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Przepis art. 189f § 1 pkt 2 KPA nie ma w tym przypadku zastosowania, ponieważ inny organ nie nakła dał na przedsiębiorcę na terenie podlegającemu kognicji Ma łopolskiego WIIH kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 2 KPA gdzie w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowo dów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 KPA organ administracji publicznej w przypadkach, o których mow a w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona nie realizowała obowiązku informacyjnego w związku z zawarciem umowy z konsumenta mi, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy wskazać, że art. 189f § 2 KPA nie rodzi obowiązku obligatoryjnego do jego zastosowania przez organy. Świadczy o tym zwrot „organ może ”. Przepis ten ma charakter fakultatywny i jest ograniczony przesłanką „jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.” To organ dokonuje oceny, czy wydanie postanowienia wyznaczającego stronie ter min do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja obowiązku informacyjnego, który ma charakter przedumowny nie może być dokonana po zawarciu umów z konsumentami. Powyższy przepis nie ma zastosowania w stosunku do naruszenia obowiązków informacyjnych ponieważ późniejsze powiadom ienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Przede wszystkim nie jest możliwe ustalenie kręgu podmiotów czyli konsumentów płacących gotówką czy pobierających paragony. Realizacja obowiązku informacyjnego po dokonaniu zakupu przez konsumentów jest nieskuteczna. Tym samym powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nał ożona administracyjna kara pieniężna. W swoim wyroku z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Postanowienie, o którym mowa w art. 189f § 2 KPA ma charakter fakultatywny i może zostać wydane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pieniężna. Na tej podstawie Prezes Urzędu stwierdza, że nie było możliwe zastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary, o której mowa w art. 189f KPA. Odnosząc się do z arzutów strony, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzuty strony nie zasługują na uwzględnienie. Należy również wskazać, że zarzuty strony odnoszące się do kwestionowania ustaleń faktycznych, tj. strona powołuje się na zapakowanie towarów w tzw. wielo paki nie mają swojego uzasadnienia faktycznego i są sprzeczne z ustaleniami dokonanymi w protokole kontroli, do którego strona nie wniosła uwag. Przywoływanie przez stronę problematyki wielopaków, pomimo wcześniejszej korespondencji strony z organem I inst ancji, nastąpiło dopiero w odwołaniu. Dziesięcioma towarami, zakwestionowanymi ze względu na brak uwidocznienia dla nich cen jednostkowych, by ł y wody perfumowane /perfumy, sprzedawane w opakowaniach po 50 ml (9 towarów) i 30 ml (1 towar). Nie spos ób zatem uznać, iż były to towary sprzedawane w tzw. wielopakach, czy też zestawy. Oferowane do sprzedaży wody perfumowane i perfumy zakwestionowane w toku kontroli nie stanowią wyjątku od obowiązku informowania o cenie jednostkowej, o którym mowa w § 7 pk t 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Ceny jednostkowe towarów sprzedawanych według pojemności, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, dotyczą ceny za litr Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 lub metr sześcienny, z dopuszczeniem stosowania dziesiętnych wielokrotno ści i podwielokrotności tych jednostek miar. Odnosząc się do zarzutu strony nr 1, czyli z arzut u naruszenia prawa materialnego polegające go na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 p. 2 u stawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 2 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen i błędnym uznaniu, że w stosunku do wyszczególnionych 10 partii towarów istniał obowiązek podania ceny jednostkowej, mimo że ich liczba nie jest wyrażona jednostką miary wskazaną we wła ściwych przepisach , Prezes Urzędu informuje, że zarzut ten jest nietrafny. Wskazane 10 partii towarów wody perfumowane /perfumy, sprzedawane były w opakowaniach po 50 ml (9 towarów) i 30 ml (1 towar) i stwierdzono przy tych towarach brak cen jednostkowych. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach: cena jednostkowa towaru lub usługi oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach . Dokumentacja fotograficzna potwierdza, że na opakowaniach kartonikowych, w których znajdowały się pojedyncze flakon y perfum, znajdowały się napisy 50 ml i 1,7 FL OZ lub 30 ml i 1 FL OZ. Opakowania kartonikowe zawinięte były w celofan, a na celofan ie były przyklejone naklejki uwidaczniające cenę sprzedaży. Zarówno na flakonie, na kartoniku jak i na celofanie nie uwidoczniono ceny jednostkowej. Uwidocznienie ceny jednostkowej było wymagane w myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a cen, ponieważ był to towar sprzedawany według objętości. Towarem w tym przypadku były wody perfumowane czy perfum y a nie kartonik, który zawierał flakonik z towarem przeznaczonym do sprzedaży według objętości . Strona była obowiązana do uwidocznienia ceny jednostkowej towaru na podstawie myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który stanowi, że c ena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczo nego do sprzedaży według objętości . Z uwagi na to, że towar przeznaczony do sprzedaży według objętości oznaczony był w mililitrach , zastosowanie miał w tym przypadku § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który stanowi, że w szczególnych pr zypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Nie ulega wątpliwości, ż e mililitr jest to podwielokrotność litra. Należy zwrócić uwagę, że art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach przywołuje odniesienie do przepis ów o miarach. W r ozporządzeni u z dnia 5 czerwca 2020 r. Rady Ministrów w sprawie legalnych jednostek miar ( Dz.U. z 2020 r. poz. 1024 ), w załączniku nr 2 „Nazwy, definicje i oznaczenia jednostek dopuszczonych” wskazano na tablicy 4 „ Jednostki o specjalnych nazwach i oznaczeniach będące dziesiętnymi wielokrotnościami i podwielokrotnościami jednostek SI”, że jednostka „litr” odnosi się do wielkości „pojemność, objętość”. A w załączniku nr 3 „ Nazwy i oznaczenia przedrostków wyrażających czynniki służące do tworzenia dziesiętnych podwielokrotności i wielokrotności jednostek ” wskazano przedrostek „mili”. Dlatego też nie polega na prawdzie stanowisko strony, że w stosunku do wód perfumowanych /perfum nie istniał obowiązek podania ceny jednostkowej, ponieważ ich liczba nie jest wyrażona jednostką miary wskazaną we właściwych przepisach . Strona forsuje swoje stanowisko, że w yszczeg ólnione partie towarów stanowiły tzw. „wielopaki", czyli paczki zawierające kilka sztuk produktów jednego rodzaju (np. „dwupaki", „trzypaki" itp.). Strona podniosła, że ż aden wielopak nie może być rozdzielony i sprzedany na sztuki - poszczególne elementy nie stanowią towaru podlegającego sprzedaży, nie są indywidualnym przedmiotem obrotu. Ponadto strona wskazywała, że Skarżąca nie identyfikuje w przepisach o miarach żadnej jednostki miary jakkolwiek nawet zbliżonej do sztuki . Strona nie została właściwie poinformowana, jaki przepis prawny nakładałby na nią obowiązek podawania ceny jednostkowej w przypadku przedmiotowych wielopaków, a więc towarów, których liczba Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 nie jest wyrażona w jednostkach miar. Strona podniosła, że elementy zawarte w wielopaku nie są „towarem przeznaczonym do sprzedaży na sztuki" i nie stosuje się do nich obowiązku podawania ceny jednostkowej. Sztuk ą w takim prz ypadku jest tylko i wyłącznie cała kompletna paczka, albowiem strona skarżąca nie umożliwia zakupu poszczególnych elementów wielopaku. W ocenie Prezesa Urzędu, nie jest zrozumiały zarzut odnoszący się do wielopaków, skoro w tym postępowaniu nie stwierdzono, że zakwestionowane towary sprzedawane były w wielopakach. Dlatego też nie można w tym przypadku mówić o jakiejkolwiek sprzedaży wielopaków. Również zapakowani e towaru odmierzanego według objętości w karton nie oznacza, że jest to towar sprzedawany na sztuki , bo sprzedawany jest karton. Tym samym nietrafny jest zarzut strony nr 4 odnoszący się do naruszeni a prawa materialnego polegające go na błędnym zastosowaniu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a cen w sytuacji, gdy elementy wyszczególnionych 10 partii towarów nie stanowiły „towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki". Należy ponownie podkreślić, że flakony perfum nie są towarem sprzedawanym na sztuki ( § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a c en), jak twierdzi strona, tylko są towarem sprzedawanym według objętości ( § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawi e uwidaczniani a c en) . Rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen zawiera w § 2 pkt 3 definicję legalną towaru sprzedawanego na sztuki - należy przez to rozumieć towar, który jest odliczany przy sprzedaży w pojedynczych egzemplarzach oraz nie jest odmierza ny według masy, objętości, długości lub powierzchni . Gdy towarem są wody perfumowane czy perfumy , które są towar em odmierzany według objętości , to nie ma zastosowania definicja towaru sprzedawanego na sztuki. Towarem, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o informowaniu o cenach jest rzecz. Definicja rzeczy została określona w art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny ( Dz.U. z 202 4 r. poz. 1061) zwanej dalej „KC”. Zgodnie z tą definicją rzeczami są jedynie przedm ioty materialne . Powszechnie przyjmuje się, że kodeksowe określenie rzeczy przez użycie sformułowania "przedmioty materialne" oznacza występowanie dwóch konstytutywnych cech, tj. rzecz musi być materialną częścią przyrody w stanie pierwotnym lub przetworzo nym oraz musi zostać wyodrębniona z przyrody w sposób naturalny lub sztuczny, tak by stanowiła dobro prawne istniejące autonomicznie w obrocie cywilnoprawnym ( J. Wasilkowski , Zarys, s. 8; Z. Radwański , A. Olejniczak , Prawo cywilne, 2015, s. 111 – 112). Opako wania natomiast służą do przeniesienia i zabezpieczenia rzeczy i stanowią przedmiot połączony z rzeczą tylko dla przemijającego użytku, czyli że po rozpakowaniu rzeczy opakowania ulegają odseparowaniu od rzeczy. Odnosząc się do zarzutu strony nr 3 gdzie strona podnosi naruszenie prawa procesowego, to jest art 7 w zw. z art. 77 KPA, w ten sposób, że Organ zaniechał wyczerpującego zbadania i ustalenia, jakie są zasady sprzedaży tzw. wielopaków w przedsiębiorstwie strony skarżącej, to znaczy, że wielop aki są sprzedawane wyłącznie jako zestaw, a poszczególne elementy nie są przeznaczone do indywidualnej sprzedaży, nie można ich rozdzielić i tym samym nie są towarem przeznaczonym do sprzedaży na sztuki, tylko w komplecie, Prezes Urzędu informuje, ze ww. z arzut jest oczywiście bezzasadny, ponieważ pojedynczej wody perfumowanej /perfum zapakowanej w kartonik nie można zakwalifikować jako zestaw składający się flakonu i opakowania. Tym samym nie jest to wielopak. Adekwatnie bezzasadny jest zarzut strony nr 4 naruszenia prawa materialnego polegające go na niezastosowaniu § 7 pkt 2 r ozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , gdzie strona podnosi, że przedmiotowe partie towarów stanowiły tzw. „wielopaki", czyli towary sprzedawane ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach), które nie są objęte obowiązkiem uwidocznienia ceny jednostkowej , ponieważ , w ocenie Prezesa Urzędu, nie można kwalifikować jako zestaw towaru czyli rzeczy materialnej z jej opakowaniem. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzuty strony są oczywiście bezzasadne. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Strona nie wypełniła obowiązków nałożonych na stronę w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Organ I instancji nałożył na stronę karę za naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Naruszenie normy sankcjonowanej automatycznie spowodowało zastosowanie normy sankcjonującej z art. 6 ust. 1 ww. ustawy. Nałożona na stronę kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawe m, a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z wykonywaną działalnością (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wyst arczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej (sankcji administracyjnej), bez znaczenia pozos tają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w efekcie kontroli, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. W stosunku do strony stwierdzono naruszenie prawa, co implikuje zastosowanie normy sankcjonującej i nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest k onsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, że Małopolsk i Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zasadnie nałożył na ww. przedsiębiorcę decyzją nr 111/2024 z dnia 9 grudn ia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.336.2024), administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł ( pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Tym samym decyzja Małopolsk iego Wo jewódzki ego Inspektor a Inspekcji Handlowej nr 111/2024 z dnia 9 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.336.2024) powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym /