DIH-III-97/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW W arszawa , 5 sierpnia 2025 r. D IH - 3.707.74.2025.AWS DECYZJA DIH - 3 . 97 .202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubus kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim z 15 maja 2025 r. ( nr sprawy : ZNR.8361.34.2025.B W ), na mocy której przedsiębiorcy – LEKS Sp. z o. o. z siedzibą w Sulęcinie (zwanemu dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 7 00 zł (słownie: jeden tysiąc s ie de mset złotych) z tytułu niewykonania obo wiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz naruszenia postanowień określonych w § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), tj. nieuwidocznienia , cen jednostkowych w odniesieniu do 27 oferowanych do sprzedaży partii towarów sprzedaw anych według masy i objętości w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE 27 lutego oraz 6 marca b r. inspektorzy reprezentujący Lubus kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Lubus kim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia z 27 lutego b r. (nr ZNR.37.2025 ), przeprowadzili czynności kontrolne w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. na s toisku f irmowym w Zielonej Górze, należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, 31 stycznia b r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ( nr ZNR.8361.34.2025 ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli. Ww. pismo doręczono stronie 10 lutego b r. W toku kontroli inspektorzy reprezent ujący Lubus kiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 o informowaniu o cenach” oraz roz porządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. Kontrolę przeprowadzono w obecności pracownika podm iotu kontrolowanego – z uwagi na brak osoby upoważnionej oraz brak pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania spółki w toku kontroli . Ustalono, że w kontrolowanej placówce prowadzona jest sprzedaż m. in. pieczywa i wyrobów ciastkarskich. W toku prowadzonej kontroli inspektorzy wytypowali do oceny 100 partii towarów sprzedawanych według masy, objętości lub na sztuki. Nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych stwierdzono w przypadku 27 z nich. Powyższe ustalenia stanowi ą naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółowe ustalenia poczynione przez inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżen ia, udokumentowano w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: ZNR.8361.34.2025 ) oraz z ałączn iku nr 1 do niniejszego protokołu kontroli. Do ww. p rotokołu strona nie wniosła uwag. Przedsiębiorca po ujawnieniu stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości podją ł działania naprawcze w celu wyeliminowania uchybień, tj. 27 lutego b r. przesłał drogą elektroniczną poprawione etykiety cenowe. 6 marca b r. stwierdzono, że ceny jednostkowe zostały uwidocznione przy zakwestionowanych towarach. P ismem z 28 lutego b r. Lubus ki WIIH przesłał stronie u poważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz w p ouczeniem o prawach i obowiązkach przedsiębiorcy, jak również o świadczenie dot. wielkości przedsiębiorstwa do uzupełnienia. P ismo doręczono stronie 3 marca b r. W odpowiedzi, strona w wiadomości e - mail z 6 marca b r. przesłała podpisane dokumenty , tj. u poważnienie do przeprowadzenia kontroli, p ełnomocnictwo dla osoby reprezentującej przedsiębiorcę oraz wypełnione o świadczenie dot. wielkości przedsiębiorstwa, z któr ego wynika, że strona należy do kategorii „pozostałych przedsiębiorców ” , niesklasyfikowanych w art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3 Prawa przedsiębiorców. Następnie p ismem z 7 marca b r. Lubuski WIIH przesłał stronie p rotokół kontroli (nr akt kontroli: ZNR.8361.34.2025) wraz z z ałącznikiem nr 1. Protokół doręczono stronie 11 marca b r. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, pismem z 18 kwietnia b r. ( nr sprawy : ZNR.8361.34.2025.BW ), Lubus ki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) , zwanej dalej: „ k pa ”, poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W ww. piśmie, stosownie do wymogów art. 10 § 1 k pa , art. 73 § 1 k pa , art. 78 § 1 k pa , strona została pouczona o prawie do czynnego udziału w postępowaniu, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przeglądania akt sprawy, jak również o prawie żądania przeprowadzenia dowodów na okoliczności mające znaczenie dla sprawy. Jednocześnie, organ pierwszej instancj i wezwał stronę do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 za zakończony rok obrotowy, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Ww. zawiadomienie doręczono stronie 22 kwietnia b r. 6 maja b r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek strony o umorzenie postępowania administracyjnego wraz z wyjaśnieniami , który strona motywowała stwierdzeniem bezprzedmiotowości i brakiem celowości dalszego prowadzenia postępowania. Stwierdziła przy tym, że reakcja spółki w zakresie usunięcia stwierdzon ych uchybień była natychmiastowa, tj. wszelkie czynności mające na celu prawidłowe oznakowanie produktów zostały wykonane w ten sam dzień, a zdjęcia potwierdzające ten fakt zostały przesłane do Inspektoratu. Ponadto, w ocenie strony postępowania stopień na ruszenia obowiązków był w omawianym przypadku nieznaczny, a jego waga, skala oraz czas trwania naruszenia nie przyczyniły się w żadnym stopniu do osiągnięcia przez spółkę korzyści majątkowych; stwierdzone uchybienia nie spowodowały również u żadnego podmio tu powstania jakichkolwiek strat. Nie stwierdzono, by strona dostarczyła do organu informacji o osiągniętych wynikach finansowych za zakończony rok obrotowy, pomimo, że została zobligowana przez organ do ich przedłożenia. Po przeprowadzeniu postępowania a dministracyjnego, Lubus ki WIIH decyzją z 15 maja b r. ( nr sprawy : ZNR.8361.34.2025.BW ) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 7 00 zł (słownie: jeden tysiąc siedem set złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych w odniesieniu do 27 partii towarów . Ww. decyzja została doręczona stronie 19 maja b r. 6 czerw ca b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Lubus kiego WIIH, odwołanie strony od ww. decyzji wra z z aktami sprawy. W piśmie ( opatrzonym datą 26 maja b r., doręczonym osobiście przez stronę do organu pierwszej instancji 28 maja b r. ) , strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całośc i, mając na względzie art. 189f § 1 pkt 1 k pa . Wniesione odwołanie strona uzasadniała tym, że kwestionowane nieprawidłowości zostały usunięte jeszcze tego samego dnia, w wyniku przeprowadzonej kontroli. Zaznaczyła, że fakt ich usunięcia został uwzględniony w protokole kontroli, a reakcja spółki była n atychmiastowa. Dalej strona ponownie wskazała, że stopień naruszenia obowiązków był w omawianym przypadku nieznaczny, a jego waga, skala oraz czas trwania naruszenia nie przyczyniły się w żadnym stopniu do osiągnięcia przez spółkę korzyści majątkowych; stw ierdzone uchybienia nie spowodowały również u żadnego podmiotu powstania jakichkolwiek strat . Następnie odniosła się do kwestii znikomej wagi naruszenia prawa, stwierdzając, że ocena czy waga naruszenia prawa jest znikoma, powinna być dokonywana z uwzględn ieniem art. 189d pkt 1 k pa , tj. wagi i okoliczności naruszenia prawa, uwzględniających potrzeby ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwani a tego naruszenia. Na poparcie swojej argumentacji strona powołała się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (tj. wyroku WSA w Gdańsku z 9.05.2024 r., III SA/Gd 9/24, LEX nr 3719935 oraz wyroku WSA w Warszawie z 27.08.2020 r., IV SA/Wa 973/20, LEX nr 3110702 ). W ocenie strony w zaistniałej sprawie doszło do spełnienia przesłanek z art. 189f § 1 pkt 1 k pa , gdyż waga naruszenia była znikoma (na 100 partii produktów zakwestionowano jedynie 27), a strona w trybie natychmiastowym (tego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 samego dnia) uzupełniła uchybienia. Na koniec ponownie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania org anu pierwszej instancji w całości. Pismem z 12 czerwca b r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materia łów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie doręczono stronie 17 czerwca b r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przed miotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decy zja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, (zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH”) . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowa niu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub inform ację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę je dnostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Z kolei przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży wedłu g masy; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast w szczególnych przypadkach uzasadnionyc h rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporz ądzenia). Zgodnie z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Uwidacznianie ceny jednostkowej ma ch arakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób n iewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwie rdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skal ę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych pa ństwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie wspó łpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 k pa , zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f k pa . Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 k pa , organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji L ubus kiego WIIH z 15 maja b r. ( nr sprawy : ZNR.8361.34.2025.BW ), na mocy której na przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , w wysokości 1 700 zł (słownie: jeden tysiąc siedems et złotych), za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustal eń kontroli, na podstawie których wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Lubus kiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Lubuski WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie uprawni enia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w ni niejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f k pa . Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Podkreślić n ależy również, iż podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne poczynione w toku kontroli u przedsiębiorcy oraz rzetelny oraz spójn y materiał dowodowy zebrany przez Lubuskiego WIIH, które w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów z zakresu uwidaczniania cen. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę: stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, wielkości jego obrotów i przychodu oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Lubus ki WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów i usług, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słusznie stwierdził, że przedsiębiorca w istotnym stopniu naruszył obowiązujące przepisy, ponieważ klienci stoiska należącego do przedsiębiorcy pozbawieni zostali informacji o cenach jednostkowych względem 27 % skontrolowanych towarów. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że przedsiębiorca naruszając przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pozbawił tym samym konsumentów możliwości porównywania cen jednostkowych towarów oraz uniemożliwił konsumentowi dokonanie przez niego właściwego wyboru towaru, przez co naruszył jego interesy ekonomiczne oraz praw o do rzetelnej oraz pełnej informacji o cenie. Powyższe nie pozwala uznać, że przedsiębiorca wywiązał się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 należycie z ustawowych obowiązków. Prezes UOKiK stwierdza również , że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były istotne, ponieważ 27 na 1 00 rodzajów skontrolowanych towarów nie posiadało żadnych oznaczeń w zakresie cen jednostkowych . Ponadto, skala naruszenia jest poważna, ponieważ uchybienia polegające na braku cen jednostkowych dotyczyły 27% towarów zweryfikowanych pod kątem oznaczeń ceno wych. Nie ulega wątpliwości, że w konsumentowi bez wątpienia przysługiwało prawo do uzyskania rzetelnej informacji nie tylko o cenach (które przedsiębiorca uwidocznił) , lecz także o cenach jednostkowych towarów. Jak słusznie wskazał Lubuski WIIH w wydanej decyzji nieuwidocznienie stosownych informacji o cenach jednostkowych, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi istotne naruszenie w świetle praw i świadomości każdego konsumenta. Oceniając niniejszą przesłankę Prezes UOKiK przyjął , że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli, tj. 27 lutego br ., a zakończył się w momencie usunięcia przez przedsiębiorcę nieprawidłowości, co miało miejsce jeszcze w tym samym dniu i zostało potwierdzone przez organ pierwszej instancji 6 marca b r. Wymierzając karę ww. przedsiębiorcy organ wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków. W zakresie niniejszej przesłanki organ zauważył, że strona naruszyła obowiązki dotyczące uwidaczniania cen jednostkowych towarów po raz pierwszy oraz podjęła działania naprawcze, co stanowi okoliczność łagodzącą w przedmiotowej sprawie. Jednocz eśnie organ nie odniósł się do ewentualnych korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków dot. nieuwidocznienia cen jednostkowych, ponieważ nie posiadał wiedzy w tym zakresie . Ww. kwestia była również przedmiotem analizy Prezesa UOKiK ( o czym mowa w dalszej części decyzji). Równocześnie organ zauważ ył , że nie bez znaczenia pozostaje okres funkcjonowania strony na rynku, ponieważ zgodnie z informacją zawartą w KRS strona prowadzi działalność gospodarczą od 20 grudnia 200 1 r., który należy uznać za wystarczający, aby strona mogła zapoznać się z obowiązującymi przepisami i należycie je przestrzegać. Jednocześnie, Prezes UOKiK dokonując analizy niniejszej przesłanki zauważa, że kontrola została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu spółki o zamiarze wszczęcia kontroli (okres pomiędzy odebraniem przez stronę zawiadomienia o planowanej kontroli, a rozpoczętą kontrolą wynosił ponad 2 tygodnie ), a tym samym strona w ocenie organu miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do zapowiedzianej kontroli np. poprzez zweryfikowanie oznaczeń cenowych w prowadzonym stoisku. Jednak pomimo tego kontrola dowiodła różne nieprawidłowości po stronie przedsiębiorcy. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki – wielkość obrotów i przychodu – wskazać należy, że strona nie dostarczyła informacji o wysokości osiągniętego dochodu za 2024 r., pomimo, że była zobligowana do przedłożenie tej informacji. Wobec tego Lubuski WIIH przyjął, że strona należy do kategorii tzw. pozostałych przedsiębiorców, niesklasyfikowanych w art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3 Prawa przedsiębiorców . W ocenie Prezesa UOKiK kara w wysokości 1 700 zł nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Należy zauważyć, że wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 700 zł stanowi zaledwie 8,5% Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 górnego wymiaru kary. Wymierzona w tej wysokości kara jest zatem adekwatna do naruszenia. Wyartykułować należy przy tym, że wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy w przypadku 27 partii towarów zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacji o cenie jednostkowej. Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, ni e spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze również, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Natomiast w zakresie czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, organ stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prowadzona przez Inspekcję Handlową nie miała charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ drugiej instancji uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Lubus kiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na braku cen jednostkowych , nawet jeśli dotyczą niewielkiej ilości skontrolowanych towarów, nie mogą się odbywać ze szkodą dla konsumentów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań w zakresie informowania konsumentów o cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona , w złożonym odwołaniu , wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania organu pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu skarżąca spółka zaznaczyła, że kwestionowane nieprawidłowości zostały usun ięte jeszcze tego samego dnia, w wyniku przeprowadzonej kontroli, a reakcja spółki była „natychmiastowa”, podkreślając tym samym, że fakt ich usunięcia został uwzględniony w protokole kontroli. Dalej strona ponownie wskazała, że stopień naruszenia obowiązk ów był w omawianym przypadku nieznaczny, a jego waga, skala oraz czas trwania naruszenia nie przyczyniły się w żadnym stopniu do osiągnięcia przez spółkę korzyści majątkowych; stwierdzone uchybienia nie spowodowały również u żadnego podmiotu powstania jaki chkolwiek strat. W dalszej części odwołania strona odniosła się do kwestii znikomej wagi naruszenia prawa, stwierdzając, że ocena czy waga naruszenia prawa jest znikoma, powinna być dokonywana z uwzględnieniem art. 189d pkt 1 k pa , tj. wagi i okoliczności naruszenia prawa, uwzględniających potrzeby ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia. Na poparcie swojej argumentacji s trona powołała się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (tj. wyroku WSA w Gdańsku z 9.05.2024 r., III SA/Gd 9/24, LEX nr 3719935 oraz wyroku WSA w Warszawie z 27.08.2020 r., IV SA/Wa 973/20, LEX nr 3110702). Ponadto, z daniem strony w przedmiotowe j sprawie doszło do spełnienia przesłanek z art. 189f § 1 pkt 1 k pa , gdyż waga naruszenia była znikoma (na 100 partii produktów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 zakwestionowano jedynie 27), a strona w trybie natychmiastowym (tego samego dnia) uzupełniła uchybienia. Odnosząc się do powyżs zego, Prezes UOKiK stwierdza, że przedstawiona przez stronę argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasadnicze znaczenie mają ustalenia poczynione przez Lubuskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w pierws zym dniu kontroli (tj. 27 lutego b r.) , zastrzeżenia w zakresie braku cen jednostkowych wniesiono względem 27 spośród 100 kontrolowanych ogółem produktów. Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak również przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Powyższe naruszenia prawa skutkowały wymierzeniem kary pieniężnej w drodze decyzji administracyjnej przez uprawniony organ tj. w tym wypadku przez Lubuski WIIH. Organ drugiej instancji wyjaśnia przy tym, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec któryc h stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i pow staje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej o dpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję admin istracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Jednocześnie Prezes UOKiK zaznacza , że to na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż towarów w danej placówce, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja zarówno o cenie, jak również o cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Wskazać należy, że okoliczność usunięcia naruszenia w trybie natychmiastowym, którą akcentuje strona na eta pie postępowania odwoławczego, nie jest równoznaczna z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sy gnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cen ach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przy pomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligator yjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Należy w tym miejscu wskazać, że d ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu brakujących informacji o cenach jednostkowych były działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Prezes UOKiK pragnie zaznaczyć, że sprawnie przeprowadzone przez stronę działania korygujące, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wzięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarkowania wysokości kary – przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , co znajduje swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Strona w swoim odwołaniu podnosi, że w omawianym przypadku stopień naruszenia obowiązków należy uznać za nieznaczny, a jego waga, skala oraz czas trwania naruszenia nie przyczyniły się w żadnym stopniu do osiągnięcia przez spółkę korzyści majątkowych, a ponadto stwierdzone uchybi enia nie skutkowały również u żadnego podmiotu powstaniem jakichkolwiek strat. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK po szczegółowym przeanalizowaniu sprawy stwierdz ił , że stopień naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen jest zdec ydowanie wyższy aniżeli znikomy (nie można go uznać za nieznaczny), albowiem jak dowiodła kontrola organu, sposób prezentacji informacji cenowej nie zapewnił konsumentom rzetelnej i precyzyjnej informacji o cenach jednostkowych względem 27% skontrolowanych towarów, w sposób niebudzący wątpliwości i umożliwiający dokonanie racjonalnego wyboru towarów. Należy wyjaśnić przy tym, że w ramach przeprowadzonej przez organ oceny przesłanki jaką jest stopień naruszenia obowiązków uwzględniono takie składowe jak: cha rakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia, co zostało zawarte w treści niniejszej decyzji – przy ocenie przesłanek art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Należy mieć na względzie również fakt, że organ przy wymierzaniu kary dokonuje wyważonej oc eny wszystkich przesłanek zawartych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy, a więc nie tylko kryterium - „stopnia naruszenia obowiązków”, na któr e przede wszystkim wskazuje strona. Organ drugiej instancji wskazuje dalej, że trudno zgodzić się ze stroną, która niejako przesądzając dodaje , że „stwierdzone uchybienia nie spowodowały również u żadnego podmiotu powstaniem jakichkolwiek strat”. Powyższe uogólnione stwierdzenie strony, niepoparte żadnymi dowodami, jest pozbawione podstaw. Jakkolwiek dokładna liczba podmiotów , po stronie których nie powstały żadne potencjalne straty, jest w praktyce trudna do zweryfikowania czy ustalenia, to należy jasno Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 wskazać, że brak wymaganych informacji o cenach jednostkowych, wywołał negatywne skutki w obszarze dóbr chronionych jakim je st niewątpliwie, szeroko rozumiana „ochrona konsumenta”. Naruszono prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu istotnych informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana . Przechodząc następnie do argumentu strony, zgodn ie z którym wskazuje ona na możliwość zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa (odstąpienia od wymierzenia kary) z uwagi na niezwłoczne działania naprawcze czy znikomą szkodliwość naruszenia, Prezes UOKiK stwierdza, że organ zauważył i uwzględnił okoliczność sprawnego działania strony i usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które podjęła, jak sama przyznała, jeszcze w tym samym dniu, kiedy miała miejsce kontrola. Niemniej jednak organ drugiej instancji dokonując ostatecznego rozstrzy gnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Waga powstałego n aruszenia nie jest z pewnością znikoma, co miało wpływ na ocenę organu (zagadnienie to omówiono również w dalszej części decyzji przy ocenie przesłanek art. 189f k pa ). Poza tym, zdaniem Prezesa UOKiK samo usunięcie naruszenia prawa (nawet jeśli jest przepr owadzone w trybie niezwłocznym, natychmiastowym) nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach , która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale ta kże i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że wbrew przekonaniu strony, w przedmiotowej sprawie, nie doszło d o (kumulatywnego) spełnienia przesłanek pozwalających na odstąpienie od wymierzenia kary, tj. znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa, wskazanych w art. 189f § 1 pkt 1 k pa . Nie spełniona została bowiem przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa . Stanowisko Prezesa UOKiK jest w tym względzie zbieżne ze stanowiskiem Lubuskiego WIIH. Organ drugiej instancji pragnie zauważyć, że nie można przedmiotowego naruszenia, w tym wagi naruszenia obowiązków poczytywać jako znikome, nawet jeśl i strona wykazała się aktywną postawą w zakresie usunięcia nieprawidłowości. Konsumenci zostali pozbawieni istotnych, podstawowych przysługujących im informacji dotyczących cen jednostkowych w odniesieniu do 27 spośród 100 partii towarów poddanych kontroli . Mając powyższe na względzie, w agę naruszenia prawa odnosić należy do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego , czyli interesów konsumentów, a więc dobra podlegającego ochronie (o czym była mowa powyżej). P o analizie zebranego materiału dowodowego Prezes UOKiK, podobnie jak Lubuski WIIH stwierdził, że nie istnieją podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz do odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f k pa . Strona wprawdzie podjęła działania w celu wyeliminowania nieprawidłowości, niemniej jednak w realiach omawianej sprawy waga stwierdzonego naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą. Zaakcentowa ć w tym miejscu należy, że nieprawidłowości w zakresie nieuwidocznienia ceny jednostkowej dotyczyły 27 spośród 100 skontrolowanych towarów, a więc nie pojedynczych przypadków, lecz znacznej grupy towarów poddanych ocenie. Poza tym, strona została poinformo wana o kontroli organu i jego przedmiotowym zakresie z ponad 2 - tygodniowym wyprzedzeniem; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 zatem mogła starannie przygotować się do niej poprzez uzupełnienie zawczasu brakujących cen jednostkowych, czego jednak nie uczyniła. Powyższe stanowisko znajduje uz asadnienie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2025 r. (sygnatura: III OSK 6997/21), w którym Sąd wskazuje m. in., że: „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być jednak rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta n ależy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Natomiast rolą Sądu jest dokonanie oceny czy organ w sposób należyty ustalił wszystkie istotne fakty niezbędne do prz yjęcia, iż stwierdzone uchybienie nosi cechy "znikomości" w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Unormowanie w art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. umożliwia odstąpienie od nałożenia kary, jeżeli kumulatywnie zostaną spełnione dwie wymienione w nim przesłanki - wag a naruszenia prawa jest znikoma oraz strona zaprzestała naruszania prawa. W rozstrzyganej sprawie niewątpliwie druga ze wskazanych przesłanek została spełniona. W odniesieniu zaś do przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa podkreślić należy, że ustawodawc a w treści art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a nie wyjaśnił jakie przypadki naruszenia prawa można uznać za znikome. W piśmiennictwie wyróżnia się stopnie naruszenia prawa: naruszenia kwalifikowane, naruszenia, które nie mają charakteru kwalifikowanego, ale dla zach owana porządku prawnego są istotne, i naruszenie prawa nieistotne. Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenie prawa wyp ełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku należy bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2017, s. 969). (…) W orzecznictwie wskazano , że w świetle art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., stwierdzenie przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, uzasadniającej odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, wymaga przeprowadzenia swego rodzaju testu proporcjonalności, tj. wyważenia hierarc hii dóbr (wartości) chronionych przez prawo na tle konkretnego stanu faktycznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lipca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 566/21 LEX nr 3347424). Istotne znaczenie dla oceny wagi naruszenia prawa, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., mają chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do których rozważana jest skala ich naruszenia. Przy ocenie wystąpienia przesłanki znikomej wagi naruszenia (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.) należy brać pod uwagę całokształt okoliczności dane go przypadku, zarówno o charakterze przedmiotowym (np. skala naruszeń, skutki tych naruszeń) jak i podmiotowym (np. profesjonalny charakter działalności, czy mamy do czynienia z czynem zawinionym, a jeżeli tak, to z jaką formą winy).” Strona postępowania w swoim odwołaniu powołała się również dwa przykładowe wyroki Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego (tj. wyrok WSA w Gdańsku z 9 maja 2024 r. o sygnaturze: III SA/Gd 9/24 oraz wyrok WSA w Warszawie z 27 sierpnia 2020 r. o sygnaturze: IV SA/Wa 973/20) na pop arcie faktu, że w jej przypadku waga naruszenia prawa jest znikoma. Jednakże strona zdaje się nie zauważać, nie uwzględniać faktu, że w obydwu zacytowanych przez nią wyrokach jest mowa o dobrach podlegających prawnej ochronie (przykładowo, jak wskazuje Sąd w drugim z zacytowanych powyżej wyroków: „decydujące znaczenie należy przyznać skutkom naruszenia dla dóbr chronionych przez daną dziedzinę prawa administracyjnego.”) . Nie ulega wątpliwości, że dobrem chronionym w tym przypadku jest „ochrona konsumenta” i jego interesów. Strona dobra te naruszyła poprzez niedopełnienie obowiązków w zakresie uwidocznienia cen jednostkowych. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Ponadto, wbrew przekonaniu strony przepis art. 189d pkt 1 k pa nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 189a § 2 k pa (zawartym w Dziale IVA Administracyjne kary pieniężne), wskazującym na reguły kolizyjne w zakresie nakładania administracyjnych kar pieniężnych, w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych – przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej – prze pisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się. Z uwagi na fakt, iż kryteria wymiaru administracyjnej kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zawarte są w art. 6 ust. 3 tej ustaw y (który został w niniejszej sprawie zastosowany zgodnie z obowiązującym prawem), nie jest możliwe wzięcie pod uwagę przesłanek zawartych w art. 189d kpa . Należy zauważyć, że w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach uregulowano i określono katalog pr zesłanek, które organ jest zobowiązany uwzględnić przy wymierzaniu administracyjnej kary. Organ pierwszej instancji uwzględnił powyższe przesłanki przy miarkowaniu wysokości kary w przedmiotowej sprawie, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Prezes UOKiK , oceniając przypadek strony jest zobligowany do szczegółow ego przeanalizowa nia norm y prawn ej zawart ej w art. 189f k pa , tj. instytucj i odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej . Jednakowoż , po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 k pa . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 k pa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uz asadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. W omawianym przypadku naruszono prawo konsumentów do dostępu przysługujących mu rzetelnych informacji, a tym samym realna ochrona konsumentów została w tej materii zachwiana. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumentów do informacji, ponieważ unie możliwiono im porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy bowiem mieć na względzie również fakt, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym il ość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. Jak już niejednokrotnie wskazywano, w niniejszym przypadku konsumenci, klienci stoiska firmowego należącego do strony pozbawieni zostali informacji o cenach jednostkowych w odniesieniu do 27 % skontrolowanych towarów. Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, które powinny byli otrzymać. W re aliach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Prezes UOKiK w wyniku analizy przeprowadzonej w ramach postępowania drugiej instancji stwierdził, że w przypadku każdego z zakwestionowanych 27 towarów sprzedawanych wedł ug masy czy objętości istniał obowiązek uwidocznienia ceny jednostkowej. Ponadto , podziela stanowisko Lubuskiego WIIH, który wskazał, iż Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 nieuwidocznienie stosownych informacji o cenach jednostkowych, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi istotne n aruszenie w świetle praw i świadomości każdego konsumenta. Zaniechanie, którego dopuściła się strona skutkowało negatywnymi następstwami względem nadrzędnej wartości, która podlega bezwzględnej ochronie – tzn. ochrony praw i interesów konsumentów do uzyska nia dokładnej, jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji o cenach jednostkowych. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona . Wskazać przy tym należy , iż cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposó b nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sp rawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżąc ej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej prz episów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełni enie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, ponie waż strona – w trybie natychmiastowym - uzupełniła brakujące ceny jednostkowe , co zostało odnotowane w aktach sprawy – w Protokole kontroli . Przypomnieć trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa , albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ob ydwu przesłanek. Należy zauważyć, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było od stąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 k pa , ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona zos tała prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stano wi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w t akim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 k pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa , tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania jedynie na pouczeniu strony. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmien ie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (po r. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. s ygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.” ). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa , czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej p odstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyż szy warunek, jeżeli informacje o cenach jednostkowych w odniesieniu do 27% skontrolowanych produktów nie były udostępnione dla konsumentów w momencie oferowania tychże towarów do sprzedaży, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wpraw dzie zaprzestał naruszenia, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami czy placówkami handlowymi. Prezes UOKiK po dokładnym przeanalizowa niu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 1 700 zł (słownie: jede n tysiąc siedemset złotych) jest karą adekwatną do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 8,5% maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, lecz również jest dalek a od górnej granicy wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara zbyt dolegliwa, zważywszy na odsetek stwierdzonych nieprawidłowości - na poziomie 27%. Zatem, w ocenie Prezesa UOKiK wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinuj ące i represyjne, a także prewencyjne tak, aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości. Będzie również adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Niezależnie od powyższego, wskazać należy, iż w myśl art. 67 a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, n a wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki ok reślone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Wskazać należy również, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowani u o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie post ę powania nie zasługują na uwzględnienie. Dlatego też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa , organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust . 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim w terminie 7 dni od dni a, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10. 000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedna k niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość u biegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy n ależy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 1 11 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 , ze zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o ce nach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Jo anna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu I nspekcji Handlowe j /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [ xxxx xxx xxxxxxx xxx xxxxxx xxxxxx xx xx xxx xxxxxxx ] 2) Lubus ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej