DIH-III-95/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 29 lipca 2025 r. DIH - 3.707.73.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 95 .202 5 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 , ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej z 13 maja 2025 r. (NR.8361.209.2024), wymierzającej przedsiębiorcy MEGAPUNKT - 500 OGÓLNOPOLSKA SIEĆ PROMOCJI HANDLOWEJ SPÓŁKA Z O.O. z siedzibą w Krakowie, karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), za niewykonan ie obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 u ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024, poz. 573) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE O d 2 1 do 31 października 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego W ojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Wielkopolski m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z 18 paźd ziernika 202 4 r. NR .8361.209.2024 , przeprowadzili kontrolę w sklepie , należącym do przedsiębiorcy xxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx x xxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxx , zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 2 36 , ze zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przepro wadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Celem kontroli było sprawdzenie przestrzegania przepisów określonych w art. 37 i art. 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz .U. z 2024, poz. 573), dalej jako: „ustawa o zużytym sprzęcie” . W toku kontroli inspektorzy ustalili, że w placówce handlowej należącej do przedsiębiorcy prowadzona jest sprzedaż sprzętu elektrycznego i elektronicznego (sprzęt AGD), przeznaczonego dla gosp odarstw domowych. W toku kontroli poddano ocenie 6 partii sprzętu elektryczne i elektronicznego kwestionując 4 z nich z uwagi na: - brak dołączonej informacji o zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśnieniem znaczenia oz nakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy w języku polskim oraz brak w języku polskim informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 substancji, mieszanin oraz części składowyc h , co s tanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy , w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy (1 partia wyrobów); - brak dołączonej informacji o zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśnieniem znaczenia oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ww. ustawy oraz brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z o becności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych, co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ww. ustawy, w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy (3 partie wyrobó w ) . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 31 października 202 4 r. (nr akt kontroli: NR .8361. 209 .202 4 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 8 kwietnia br. , na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ), zwanej dalej „kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w art. 39 pkt. 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Jednocześnie Wielkopolski WIIH na podstawie art. 10 § 1 k pa zawiadomił , iż strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szcz ególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami , a także przedstawić stanowisko w sprawie oraz składać wnioski dowodowe . W odpowiedzi przedsiębiorca pismem z 22 kwietnia b r. zwrócił się z wnioskie m o odstąpienie od wymierzenia kary administracyjnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa z uwagi na: 1) znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu, 2) niezwłoczne usunięcie uchybień w toku postępowania kontrolnego, 3) brak uprzednich naruszeń przepisów ustawy, 4) pełną współpracę z organem kontrolnym w toku postępowania kontrolnego, 5) charakter i skalę działalności przedsiębiorstwa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji z 1 3 maja b r. (nr akt sprawy: NR .8361. 209 .202 4) , wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) za niewykonanie obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Decyzja ta została doręczona stronie 1 3 maja b r . 29 maja b r. Prezes Urzędu Ochrony Kon kurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Wielkopolski ego WIIH, złożone przez stronę pismo z 2 1 maja b r., zawierające odwołanie od ww. decyzji, w którym strona wniosła o jej u chylenie l ub zmianę poprzez odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 kpa , zarzucając naruszenie art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa oraz błędną lub wybiórczą ocenę materiału dowodowego. Pismem z 3 czerwca b r. Prezes UOKiK powiadomił stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi strona , pismem z 17 czerwca b r. , wniosła o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art.189f § 1 pkt 1 kpa oraz art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W ocenie strony zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie odstąpienia od kary, a wymierzenie sankcji finansowej w wysokości 5 000,00 zł narusza szereg zasad postępowania administracyjnego, w tym zasadę: proporcjonalności (art. 8 kpa ), pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej (art. 8 § 1 kpa ), prowadzenia postępowania w sposób bud zący zaufanie do władzy publicznej, zasady prawdy obiektywnej (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa ). Zdaniem strony Wielkopolski WIIH postępowania dopuścił się poważnych naruszeń procedury, w tym m.in.: nie zebrał pełnego materiału dowodowego, a zebrany mate riał dowodowy został oceniony w sposób stronniczy (art. 77 § 1 kpa ). Strona podniosła, że o rganu pierwszej i nstancji nie ustalił ile produktów faktycznie zostało wprowadzonych do obrotu , a decyzja Wielkopolskiego WIIH została oparta na niepełnym materiale dowodowym, a istotne okoliczności faktyczne nie zostały wzięte pod uwagę (m.in. obecność oznaczeń i informacji w sklepie oraz na stronie internetowej) , całkowicie został również pominięta zasada znikomej wagi naruszenia. Ponadto strona podkreśliła, że w je j ocenie nałożenie sankcji w kwocie 5 000 zł za niepełne oznaczenie 4 sztuk towaru nie tylko narusza zasadę proporcjonalności, ale może zostać odebrane jako represja administracyjna, a nie prewencja czy edukacja. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą p ostępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny , czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOK iK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, na mocy art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów m.in. przepisów art. 37 i art. 39 tej ustawy. Pojęcie dystrybutora zostało wyjaśnione w art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie i oznacza ono osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej l ub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Przez sprzęt należy rozumieć urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecn ości pól elektromagnetycznych, oraz urządzenie mogące służyć do wytwarzania, przesyłu lub pomiaru prądu elektrycznego lub pól elektromagnetycznych, które są zaprojektowane do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1000 V dla prądu przemienneg o oraz 1500 V dla prądu stałego, zaś przez sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych - taki sprzęt, który może być używany w gospodarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe, stosownie do treści art. 4 pkt 13 i 14 ustawy o zużytym sprzęcie. Z kolei, pojęcie zużytego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 sprzętu oraz zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych wyjaśnione zostało odpowiednio w art. 4 pkt 24 i 25 tej ustawy. Jak stanowi art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie, udostępnienie na rynku ozna cza dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie. W świetle art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie, d ystrybutor jest obowiązany do: − udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru (pkt 1 ppkt a) oraz oznakowanego zgodnie z art. 14 u st. 1 ww. ustawy (pkt 1 ppkt b); − umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych inf ormacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 2); − udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznac zonego dla gospodarstw domowych (pkt 3). Zgodnie z art. 91 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisom art. 39: − udostępnia na rynku sprzęt niezgodnie z art. 39 pkt 1 lit. a (pkt 26 lit. a); − udostępnia na ry nku sprzęt nieoznakowany zgodnie z art. 14 ust. 1 ( pkt 26 lit. b); − nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 26 lit. c); − udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do ni ego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 (pkt 26 lit. d). W świetle art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjne kary pieniężne wynoszą: w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 22 - 24 i 26 - od 5 000 zł do 500 000 zł. Zgodnie z art. 93 u st. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości adminis tracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstaw i organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to na stąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Jednocześnie w myśl art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie, w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie mo że przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów z kontroli oraz postępowania administracyjnego, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Wielkopolskiego WIIH dały p odstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie , w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy , tj. udostępniał na rynku : - 1 partię sprzęt u bez dołączonej do niego informacji o zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami wraz z wyjaśnieniem znaczenia oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy w języku polskim oraz bez dołączonej w języku polskim informacji o potencjalnych skutkach dla środ owiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych ; - 3 partie sprzętów bez dołączonych do nich informacji o zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśni eniem znaczenia oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ww. ustawy oraz bez dołączonej informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych . Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 26 lit. d w związku z art. 93 pkt 5 oraz w związku z art. 93 ust. 2 i 3 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 kpa. Tym samym działania Wielkopolskiego WIIH były zgodne z pra wem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. W złożonym odwołaniu strona zarzuciła Wielkopolskiemu WIIH : - naruszenie art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa, zgodnie z którymi ,organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie organ nie ustalił, ile dokładnie przedmiotów poddanych kontroli w okresie obowiązywania zmienionych przepisów zostało faktycznie wprowadzonych do obrotu przez przedsiębiorcę w miejscu kontroli. Ustalenie to , zdaniem strony, ma kluczowe znaczenie dla oceny stopnia szkodliwości czynu oraz przesłanki znikomej społecznej szkodliwości naruszenia ; - b łędną lub wybiórczą ocenę materiału dowodowego, przejawiającą się m.in. w stwierdzeniu, że strona w ogóle nie informowała o sposobie postępowania ze zużytym sprzętem, podczas gdy: stosowne informacje były dostępne w sklepie stacjonarnym w dacie kontroli i zostały ocenione pozytywnie przez kontrolującego, produkty były oznaczone symbolem przekreślonego kosza, informacje były dostępne na stronie internetowej przedsiębiorcy , a ich czasowy brak wynikał z prac technicznych na serwerze , o czym kontrolujący został poinformowany i ustalił w czasie kontroli. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK w pierwszej kolejnośc i wskazuje, że przepisy art. 91 pkt 26 lit. d w związku z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, stanowiące materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy statuują odpowiedzialność administracyjną podmiotów, w stosunku do których stwierdzono naruszeni e obowiązków wynikających z art. 39 pkt 3 tej ustawy. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 październ ika 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) ora z przyczyny powstania naruszenia . Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną , a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny . W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, na które strona powołuje się w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązan y do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować działalność swojej placówki, aby nie dochodziło w niej do naruszenia prawa. Tym samym, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 77 § 1 k pa w związku z art. 80 kpa Prezes UOKiK stwierdza, że Wielkopolski WIIH, na podstawie całokształtu rzetelnie zebranego materiału do wodowego w toku kontroli oraz postępowania administracyjnego i prawidłowo ocenił, że stron a nie wykonał a obowiązków, o których mowa w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie, w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle z przyjętą zasadą swobodnej oceny dowodów. W ocenie Prezesa UOKiK dokonana przez organ pierwszej instancji ocena dowodów, zrealizowana została zgodnie z norm ami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj. organ oparł się na zebranym materiale dowodowym (jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności za dowód w spra wie należy uznać protokół kontroli NR.8361.209.2024 , protokół oględzin nr 1 ( nr akt kontroli NR.8361.209.2024 ) oraz protokół przesłuchania w charakterze świadka. Wielkopolski WIIH prowadząc postępowanie oparł się na wszechstronnej ocenie całokształtu mater iału dowodowego oraz dokonał oceny znaczenia i wartości dowodów w sprawie. Zdaniem strony organ pierwszej instancji nie ustalił, ile dokładni e przedmiotów poddanych kontroli w okresie obowiązywania zmienionych przepisów zostało faktycznie wprowadzonych prz ez nią do obrotu w miejscu kontroli. Poinformowała , że z dokumentacji sprzedaży wynika, że wprowadziła do obrotu jedynie 4 sztuki produktów , a pozostałe przedmioty objęte kontrolą nie zostały wprowadzone do obrotu w kontrolowanym okresie w ogóle. Wobec teg o , w jej ocenie, nie dokonano rzetelnej oceny skali i wagi naruszeń, za które została ukarana karą finansową. Strona podkreśliła, że uchybienie, którego się dopuściła, miało charakter formalny i ograniczony w czasie, tj. faktycznie trwało ono przez krótki czas tj. od daty nowelizacji art. 39 i 37 ustawy o zużytym sprzęcie w zmienionej wersji do daty wprowadzenia nowej wersji informacji . Zdaniem strony skala naruszenia była znikoma - łącznie 4 sztuki kontrolowanych przedmiotów zostały faktycznie wprowadzone do obrotu i w związku z ich wprowadzeniem brak jest realnych skutków środowiskowych, gdyż w dalszym ciągu są to produkty nowe, na które przysługuje możliwość złożenia reklamacji i nie zostały one poddane recyklingowi . Odnosząc się do argumentów strony Pre zes UOKiK podkreśla, że obowiązek informacyjny określony w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie powstaje w momencie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wprowadzenia do obrotu sprzętu i dotyczy strony jako dystrybutora. Dystrybutorem zgodnie z ustawą o zużytym sprzęcie jest osoba fi zyczną, jednostk a organizacyjn a niemającą osobowości prawnej lub osob a prawn a w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Dlatego też należy jednoznacznie stwierdzić, że strona będąc dystrybutorem , nie spełniła obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 dotyczących art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Należy wskazać, że powyższy obowiązek ma na celu zagwarantowanie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska. Stron a, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością, jak również je respektować. Znamienny jest przy tym fakt, że czynność przekazywania wymaganych informacji oraz udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego stosowną informacją jest okolicznością całkowicie zależną od strony. Niezależnie od tego, że strona, jako dostawca sprzętu, może nie mieć wpływu na treść informacji dołączonej do zakwestionowanego sprzętu, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie , to jednak powinna powstrzymać się od jego udostępniania, jeśli informacja ta była niepełna lub nie została dołączona. Bez wątpienia, w niniejszej sprawie strona nie wywiązała się ze wszystkich obowiązków, jakie na kłada na nią ustawa, co oznacza, że wystąpiły przesłanki do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz zastosowania wobec niej sankcji. Organ drugiej instancji nie podziela poglądu strony wyrażonego w odwołaniu, zgodnie z którym wykazane w toku k ontroli naruszenie było znikome. O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wówczas, gdyby wymagane prawem informacje przekazano w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pe wnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której nie przekazywano jakichkolwiek informacji wymaganych przepisami prawa. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że strona udostępniała na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonej do niego informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 (co dotyczyło 4 z 6 wybranych losowo partii towarów oferowanych do sprzedaży), wbrew przepisom art. 39 pkt 3 tej ustawy. Tym samym, w niniejszej sprawie nie można mówić o znikomej wa dze naruszenia prawa. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowa sprawa w zakresie naruszonego obowiązku informacyjnego dotyczy ustaleń poczynionych w sklepie stacjonarnym, bez znaczenia dla powyższej oceny pozostają okoliczności, na które strona powołuje się w odw ołaniu, wskazujące , że organ pierwszej instancji nie ustalił ile dokładnie przedmiotów poddanych kontroli zostało wprowadzonych przez stronę do obrotu. Prezes UO K iK nie ma wątpliwości, że zgodnie z ustaleniami udokumentowanymi w protokole kontroli z 31 października 2024 r. (nr akt kontroli: NR.8361.209.2024) oraz w dołączonej do niego dokumentacji w toku kontroli poddano ocenie 6 partii sprzętu elektryczne go i elektronicznego kwestionując 4 z nich z uwagi na: - brak dołączonej informacji o zakazie umieszcz ania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśnieniem znaczenia oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie w języku polskim oraz brak w języku polskim informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych, co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy, w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy (1 partia wyrobów); Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 - brak dołączonej informacji o zakazie um ieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśnieniem znaczenia oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ww. ustawy oraz brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie nie bezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych, co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ww. ustawy, w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy (3 partie wyrobów). Prezes UOKiK wskazuje , ż e protokół kontroli zgodnie art. 76 § 1 k pa jest dokumen tem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokum ent urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejąc y w momencie kontroli stan faktyczny. Odnosząc się natomiast do argumentu strony , że uchybienie, którego się dopuściła, miało charakter formalny i ograniczony w czasie, tj. faktycznie trwało ono przez krótki czas tj. od daty nowelizacji art. 39 i 37 ustawy o zużytym sprzęcie w zmienionej wersji do daty wprowadzenia nowej wersji informacji , organ drugiej instancji wskazuje, że wbrew stanowisku strony okres trwania naruszenia nie był krótki. Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, że ustawa o zużytym sprzęcie wes zła w życie w roku 2016 i była wielokrotnie nowelizowana, jednakże żadna ze zmian nie dotyczyła art. 39 i 37. Przepisy te w niezmienionej formie obowiązują od roku 2016. Jak wynika z argumentacji strony interpretuje ona krótki czas jako czas pomiędzy stwie rdzeniem naruszenia, a usunięciem nieprawidłowości. Nie jest natomiast wiadomym, przez jak długi okres faktycznie trwało naruszenie obowiązków informacyjnych, które udowodniono stronie dopiero podczas kontroli. Faktem jest natomiast, że gdyby kontrola orga nu się nie odbyła, strona mogłaby w dalszym ciągu naruszać obowiązujące przepisy, nie przywiązując należytej wagi do ich znaczenia. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że strona od 16 stycznia 20 0 4 r. (zgodnie z wpisem w KRS ) prowadzi działaln ość gospodarczą, a więc na przestrzeni długiego okresu, co wskazuje, że jest ona doświadczonym i profesjonalnym podmiotem gospodarczym, który powinien by ć obeznany z przepisami w zakresie prowadzonej przez siebie działalności, w tym również w zakresie usta wy o zużytym sprzęcie. Ustalenia kontroli dokonane przez Wielkopolskiego WIIH dowodzą jednak, że strona nie wywiązała się należycie z nałożonych na nią obowiązków. Trudno również zgodzić się z kolejnym zarzutem przedsiębiorc y , wskazującym na b łędną lub wybiórczą ocenę materiału dowodowego przez Wielkopolskiego WIIH , przejawiającą się m.in. w stwierdzeniu, że strona w ogóle nie informowała o sposobie postępowania ze zużytym sprzętem, podczas gdy: stosowne informacje były dostępne w sklepie stacjonarnym w dacie kontroli i zostały ocenione pozytywnie przez kontrolującego, produkty były oznaczone symbolem przekreślonego kosza, informacje były dostępne na stronie internetowej strony , a ich czasowy brak wynikał z prac technicznych na serwerze, o czym kontrolują cy zosta li poinformowan i. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK podkreśla, że Wielkopolski WIIH w żaden sposób nie kwestionował faktu, że strona wywiązała się z e swoich obowiązków wynikających z art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie tj. obowiązkom informacyjnym polegającym na umieszczeniu w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz na stronie internetowej informacji o możliwych sposobach odbioru zużytego sprzętu oraz informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. Strona wskazując na wypełnienie ww. obowiązków do jakich jest zobligowana, nie zauważa, że uchybiła innym obowiązkom, tj. obowiązkowi wynikającemu z art. 39 pkt 3 ww. ustawy - udostępni ania jako dystrybutor sprzęt u właściwie oznakowan ego. Zakwestionowane produkty oznakowane były symbolem selektywnego zbierania, jednakże przedsiębiorca udostępniał na rynku sprzęt bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zużytym sprzęcie . Zatem, podnoszone przez stronę zarzuty nie stanowią podstawy do zwolnienia strony z odpowiedzialności za uchybienia stwierdzone i dowiedzione w toku kontroli. Prezes UOKiK oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdził również, że organ pierwszej instancji uwzględnił i przeanalizował w sposób prawidłowy wszystkie przesłanki określone w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, którymi się kierował przy wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, tzn.: stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania nar uszenia, jak również dotychczasową działalność podmiotu . Prezes UOKiK, podobnie jak Wielkopolski WIIH uważa, że naruszenie to miało istotny charakter , zaś zakres i rodzaj stwierdzonych uchybień należy uznać jako istotny. Nałożone przepisami ustawy o zużyty m sprzęcie wymogi informacyjne ukierunkowane są, jak to wynika z sejmowego uzasadnienia projektu ustawy – na ochronę szeroko pojętego środowiska naturalnego, a w konsekwencji również zdrowia ludzi. W uzasadnieniu tym wskazano: „ustawa o zużytym sprzęcie el ektrycznym i elektronicznym określa środki służące ochronie środowiska i zdrowia ludzi przez zapobieganie lub ograniczanie niekorzystnych skutków wytwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i gospodarowania tymi odpadami oraz przez ogranic zanie ogólnych skutków wykorzystania zasobów i poprawę efektywności takiego wykorzystania, a w konsekwencji zapobiec podrzucaniu niebezpiecznych odpadów w miejscach do tego nieprzystosowanych i zminimalizowaniu nielegalnego demontażu zużytego sprzętu powod owanego chęcią zysku ze sprzedaży odpadów do tzw. „punktów skupu złomu”. Niezrealizowanie ustawowych obowiązków wpływa niekorzystnie na zachowania konsumentów, w szczególności, z uwagi na brak informacji o zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z in nymi odpadami oraz informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych substancji, mieszanin oraz części składowych. Co do okresu trwania naruszenia stwierdzić należy, że ustawa o zużytym sprzęcie , a co za tym idzie obowiązki informacyjne dystrybutora, jak omówiono to już wcześniej, obowiązują od 1 stycznia 2016 r., a zatem strona miała dużo czas u na zapoznanie się i zastosowanie obowiązujących przepisów ustawy. Z kolei b iorąc po d uwagę dotychczasową działalność przedsiębiorcy, uwzględniono, że nie był on dotychczas karany w związku z naruszeni em przepisów ustawy o zużytym sprzęcie , jak również fakt, iż strona jeszcze przed zakończeniem kontroli podjęła działania naprawcze mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 tej ustawy, poprzez niewszczynanie postępowania w sprawi e nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 podmiotu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczyni ł wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgorma dzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wsk azane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane. W złożonym odwołaniu strona skoncentrowała się głównie na przyczynach powstania naruszenia , wskazaniu spełnienie wymogów w zakresie umieszczeni a w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz na stronie int ernetowej informacji o możliwych sposobach odbioru zużytego sprzętu oraz informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu oraz działaniach naprawczych, jakie podjęła w wyniku kontroli. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Jak już wyżej wykazano, zrealizowanie części obowiązków dystrybutora nałożonych ustawą o zużytym sprzęcie oraz podjęcie w trakcie kontroli działań naprawczych zmierzających do usunięcia naruszenia naprawa nie może zwalniać strony z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. W opinii Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pierwszej instancji, w niniejszym przypadku, nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, pozwalające Wielkopolskiemu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Tym samym, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do niewszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Należy zauważyć, że przedsiębiorca został wcześniej zawiadomiony o zamiarze wszczęcia kontroli i o jej zakresie, a więc mógł się do niej odpowiednio przygotować. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stoso wania prawa w zakresie ustawy o zużytym sprzęcie i powinien tak zorganizować swoją działalność, aby nie dochodziło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było o d niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło. Nie może też stanowić podstawy do odstąpienia od ukarania przedsiębiorcy, w oparciu o art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, okoliczność uzupełnienia brakujących informacji (podjęcie czynności n aprawczych) czy wypełnienie innych obowiązków nałożonych tą samą ustawą. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejsz ym postępowaniu brak jest podstaw do zastosowania ar t. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kar y pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie narus zania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona podjęła działania naprawcze na skutek kontroli i doprowadziła do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązku nał ożonego na nią przepisami ustawy o zużytym sprzęcie . W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe utrudniało konsumentom (użytkownikom sprzętu) dostęp do informacji przysługujących im z mocy prawa i w takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co już Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 wyżej wykazano, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Jednakże, jak wynika z art. 189f § 1 pkt 1 kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystą pić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pou czeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomoc nie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej wobec stron y mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolski ego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolski ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w om awianym przypadku. Jednocześnie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia do wodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej sprawie uwzględniono informacje o podjęciu działań n aprawczych mających na celu usunięcie naruszenia prawa, w związku z czym organ pierwszej instancji nie musiał zobowiązywać jej do przedstawienia dowodów potwierdzających podjęcie takich działań. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od nałożenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usuni ęcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie sam ego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutk ów. N ależy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że wbrew przepisowi art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 sprzęcie , przedsiębiorca udostępniał na rynku sprzęt bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy. Strona zap rzestała naruszania prawa w toku postępowania kontrolnego. N ie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji, zgodnie z regulacją art. 13 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy np . tym konsumentom, którzy nabyli i następnie używali produkty objęte kontrolą przed datą dokonania przez stronę działań naprawczych. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. T ym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 1897 § 2 1 3 k pa. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęci a kontroli informacje wymagane przepisami art. 39 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów (użytkowników sprzętu), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag . Przepisy ustawy o zużytym sprzęcie wskazują wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu . Wobec powyższego, zarzuty strony dotyczący naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie przepisów: art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 189f § 1 pkt 1 kpa, poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej, należy uznać za bezzasadne. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności narusz enia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 26 lit. d) ustawy o zużytym sprzęcie. Karę tę nałożono w minimalnej wysokości 5 000 zł, przy uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, wymienionych w art. 93 ust. 3 tej ustawy . Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepis ów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia, mimo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej prawnie wysokości. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu w niosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji lub zmianę jej poprzez odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa . Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa d ecyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. O d skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżen ia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie praw a pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 gr udnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 202 4 r. poz. 573 ). z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/