DIH-III-89/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 15 lipca 2025 r. DIH - 3.707.54.2025.MB DECYZJA DIH.3. 89 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postęp owania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 24 marca 2025 r. nakładającej na przedsiębiorcę Św. Kosmy i Damiana sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postęp owania”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”), karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 20 23 r. poz. 168) w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) z uwagi na brak uwidocznienia ceny jednostkowej przy 2 partiach, brak ceny i ceny jednostkowej przy 3 partiach oraz nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową przy 18 partiach towarów , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 3 i 10 stycznia 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako : „Lubuski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia Z NR.2. 202 5 z 3 stycznia b r. przeprowadzili kontrolę w placówce deta licznej należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236, ze zm.) , dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 12 grudnia 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem m.in. zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 16 grudnia 2024 r. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), dalej jako : „rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen” . W toku kontroli sprawdzono prawidłowość uwidaczniania cen 1 00 towarów, stwierdzając nieprawidłowości w odniesieniu do 23 partii, które zakwestionowano z uwagi na: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 1) nieprawidłowo wyliczone ceny jednos tkowe w przypadku 18 partii , 2) brak uwidocznienia informacji o cenie jednostkowej w przypadku 2 partii , 3) brak uwidocznienia informacji o cenie i cenie jednostkowej w przypadku 3 partii . Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 10 stycznia b r. (nr akt kontroli: ZNR .8361. 3 .202 5 ). Na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) , dalej jako „ kpa ”, w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji H andlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) , dalej jako „ ustaw a o Inspekcji Handlowej ”, Lubuski WIIH zawiadomieniem z 4 lutego b r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu post ę powania administracyjnego w celu wydania na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) zarządzenia pokontrolnego, w drodze decyzji w sprawie usunięcia nieprawidłowości cenowych polegających na nieprzestrzeganiu przepisów o uwidacznianiu cen w miejscu sprzedaży detalicznej w odniesieniu do 23 partii produktów . Pismem z 24 lutego b r. przedsiębiorca przekazał swoje stanowisko w sprawie oraz wniósł o umorzenie postępowania. Decyzją z 25 lutego b r. Lubuski WIIH , na podstawie art. 32 i art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz 104 kpa, zarządził wobec przedsiębiorcy usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości cenowych w odniesieniu do 23 partii produktów. Jednocześnie, n a podstawie art. 61 § 1 i 4 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej Lubuski WIIH , zawiadomieniem z 2 5 l utego b r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w przedmiocie nałożenia na niego administracyjnej kary pieniężnej z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 k pa, że stron a ma możliwość wypowiedzenia się co do z ebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, jak również ma prawo brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów w każdym stadium postępowania . Dodatkowo Lubuski WIIH w niós ł o przesłanie przez stronę informacji o wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy. Pismem z 5 marca b r. strona poinformowała, że usunęła stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, podtrzymała swoje stanowisko wskazane w piśmie 24 lutego b r. oraz wskazała wielkość obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy. Lubuski WIIH , 24 marca b r., na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 k pa wydał decyzję (nr akt: ZNR .8361. 3 .202 5 .A S ), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę pienięż ną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązków , o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, z uwagi na brak uwidocznienia ceny jednostkowej przy 2 partiach, brak ceny i ceny jednostkowej przy 3 partiach oraz nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową przy 18 partiach towarów. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej i nstancji”) otrzymał 1 6 kwietnia b r. , za pośrednictwem Lubuskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji, w którym przedsiębiorca zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidoczniania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 cen , art. 7 i 77, 80, 107 § 3, 189f § 1 kpa oraz art. 8 § 1 i § 2 kpa w związku z art. 2 i 32 Konstytucji RP i zwrócił się o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Pismem z 25 kwietnia b r. Prezes UOKiK poinformował p rzedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Lubuskiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z p rzysługującego jej prawa. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy, przez cenę należy rozumie ć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określone j usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 6 ust. 6 ustawy o cenach, sposób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozporządzeniu w sprawie uwidaczn iania cen. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia , cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektro nicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia) : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczony ch do sprzedaży na sztuki. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o cena ch, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby narusz enie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześni e w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność p rzedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę k orzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeże li informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisó w prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 10 stycznia b r. (nr akt kontroli: ZNR .8361. 3 .202 5 ) oraz załączników do tego protokołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o cenach. Prezes UOKiK jednoznacznie stwierdza, że kontrolowany przedsięb iorca uwidocznił nieprawidłowo wyliczone ceny jednostkowe dla 18 partii produktów, a przy 2 partiach produktów nie wskazał informacji o cenie jednostkowej oraz przy 3 partiach nie uwidocznił informacji o cenie i cenie jednostkowej. Niniejsze postępowanie a dministracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego WIIH z 24 marca b r. (sygn. ZNR .8361. 3 .202 5 .A S ), na mocy której nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawi uwidaczniania cen. W odwołaniu przedsiębiorca zwrócił się o uchylenie decyzji Lubuskiego WII H i umorzenie postępowania , zarzucając naruszenie: - art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 oraz §4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie; - art. 80 kpa poprzez błędną ocenę dowodu tj. protokołu z kontroli z 3 stycznia br. polegającą na błędnym, niezgodnym z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 myślenia przypisaniu przedsiębiorcy znacznego stopnia naruszenia przepisów ustawy o cenach, biorąc pod uwagę, iż w toku kontroli Lubuski WIIH poddał badaniu 100 produktów z puli ok. 4722 partii produktów znajdujących się w dniu kontroli w asortymencie; - art. 7 i 77 kpa w związku z art. 80 kpa , poprzez pominięcie ustalenia faktu mającego znaczenie dla sprawy tj. znikomego stopnia naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę, jako że w toku kontroli zweryfikowano prawidłowość uwidoczniania cen jedynie dla 100 produktów z puli ok. 4722 partii produktów znajdujących się w dniu kontroli w asortymencie , a przyjęta pr zez Lubuskiego WIIH metoda weryfikacji nie daje miarodajnego wyniku rzeczywistego stopnia naruszenia; - art. 107 § 3 kpa , poprzez niewskazanie na jakiej podstawie Lubuski WIIH ustalił znaczny stopień naruszenia, mimo, iż z protokołu wynika, że w toku kontrol i zweryfikowano prawidłowość uwidoczniania cen dla 100 produktów z puli ok. 4722 partii produktów znajdujących się w dniu kontroli w asortymencie , co stanów zaledwie ok. 2,1 % zakresu kontrolowanych partii produktów i ok. 0,5 % stwierdzonych przez Lubuskie go WIIH nieprawidłowości spośród dostępnego asortymentu; - 189f § 1 kpa , poprzez nieodstąpienie w drodze decyzji od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i niepoprzestanie na pouczeniu, mimo, iż przesłanki obligujące do jego zastosowania spełniły się, b owiem waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa; - art. 8 § 1 i § 2 kpa w związku z art. 2 i 32 Konstytucji RP , poprzez nierówne traktowanie podmiotów kontrolowanych, prowadzenie czynności kontrolnych w sposób budzący zaufania do władzy publicznej, jako że de facto w przeprowadzonej przez Lubuskiego WIIH kontroli nie weryfikowano prawidłowości w zakresie uwidaczniania cen a w rzeczywistości „szukano” nieprawidłowości, ograniczając się w trakcie kontroli do weryfikacji jedynie 100 partii produktów podczas gdy na stanie apteki w dniu kontroli dostępnych było ok. 4722 partii produktów; - art. 6 ust. 3 u stawy o cenach , poprzez niewłaściwe zastosowanie , polegające na przyjęciu, że okoliczności naruszenia, stopień szkodliwości czynu or az zakres naruszenia uzasadniały nałożenie na stronę kary w kwocie 1 500 zł, gdy w rzeczywistości - nawet gdyby uznać zasadność nałożenia kary pieniężnej co do zasady – to kara ta jest nadmierna i nieproporcjonalna do naruszenia oraz Lubuski WIH nie wziął pod uwagę niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia i braku stwierdzenia uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu. Odnosząc się do powyższych argumentów strony, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach , przedsiębiorca uwidacznia cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Celem ww. ustawy jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny oraz ceny jednostkowej towaru jest bardzo istotna i słu ży właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej i oprócz ceny za określ ony produkt, w miejscu sprzedaży powinna być uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram, sztuka). Zatem, brak podanych przy towarach cen jednostkowych lub ich Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 nieprawidłowe wyliczenie utrudnia kupujący m dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru, narusza ich interesy ekonomiczne oraz pozbawia ich prawa do rzetelnej i pełnej informacji o cenie i stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach a także § 3 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił argumenty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzony m postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Lubuskiego WIIH kary pieniężnej. Odnosząc się do argumentów strony postępowa nia przedłożonych w odwołaniu dotyczących naruszenia art. 80 kpa, art. 7 kpa i art. 77 § 1 k pa w związku z art. 80 kpa i 107 § 3 k pa , Prezes UOKiK zauważa, że artykuły te określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m.in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśni enia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ponadto wskazują, że przed wydaniem decyzji organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć zebrany materiał dowodowy, zaś sprawa oceniana jest na podstawie całokształtu zgromadzonego mater iału dowodowego. Z przepisów tych wynika m.in. tzw. zasada prawdy obiektywnej polegająca na zobowiązaniu organu do podejmowania wszelkich kroków, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Z zasady ogóln ej prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 kpa, zgodnie z którym organ admi nistracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia , czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa) , a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 Kpa. W ocenie Prezesa U OKiK, w przedmiotowej sprawie Lubuski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach kontroli, w ramach postępowania administracyjnego przeprowadzonego ściśle według wymagań k pa. Analiza akt sprawy wyka zała, że Lubuski WIIH wydając zaskarżoną decyzję oparł się na spójnym i jednoznacznym materiale dowodowym, a przede wszystkim na protokole kontroli ZNR .8361.3.202 5 wraz z załącznikami, wziął również pod uwagę stanowisko strony wskazane w pi smach z 24 luteg o oraz 5 marca b r. Prezes UOKiK podkreśla, że protokół kontroli jest dokumentem urzędowym. Zgodnie z art. 76 § 1 k pa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumente m urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy wszystkie niezbędne informacje zostały przekazane stronie w toczącym się postępowaniu kontrolnym, a następnie administracyjnym. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji szczegółowo przedstawił tok działania w efekcie którego została ona wydana, jak również wskazał na podstawie jakich dowod ów . Lubuski WIIH odniósł się również do stanowiska strony w przedmiocie stwierdzonego naruszenia prawa, oraz jej wniosków, zawartych w pismach z 24 lutego 2025 r. oraz z 5 marca 2025 r. Organ drugiej instancji wskazuje że, celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usłu g. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowe go uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Prezes UOKiK nie zgadza się z twierdzeniem strony, że organ pierwszej instancji dokonał błędnej oceny dowodów , czy też pominął ustalenia faktów mających znaczenie dla sprawy . Z arzut strony, że stwierd zon ych w toku kontroli narusze ń nie należ y oceniać, biorąc pod uwagę jedynie wybraną przez organ pierwszej instancji pulę produktów, a cały dostępny w dniu kontroli asortyment , co dopiero mogłoby dać wyraz rzeczywistego stopnia naruszenia , Prezes UOKiK uzn aje za bezpodstawny. Zdaniem strony przyj ę ta przez Lubuskiego WIIH metoda weryfikacji nie daje miarodajnego wyniku rzeczywistego stopnia naruszenia. W jej ocenie stopień naruszenia należy uznać za znikomy , jako że w toku kontroli zweryfikowano prawidłowość uwidoczniania cen jedynie dla 100 produktów z puli ok. 4722 partii produktów znajdujących się w dniu kontroli asortymencie aptecznych (w tym produktów leczniczych) , co stanowi zaledwie ok. 2,1 % zakresu kontrolowanych partii produktów i ok oło 0,5 % stwierdzonych nieprawidłowości spośród dostępnego asortymentu . Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji wskazuje, że liczba towarów oferowanych do sprzedaży w dniu kontroli nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Bowiem zadaniem inspektorów w trakcie kontroli nie jest zbadanie całego asortymentu będącego w ofercie kontrolowanego przedsiębiorcy. Do kontroli określonego zagadnienia typowane są losowo wybierane produkty. Podczas prowadzonych kontroli inspektorzy Inspekcji Handlowej t ypują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie na tak przyjętej próbie sprawdzają spełnienie obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen przez przedsiębiorcę. Stwierdzone nieprawidłowości stan owią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw konsumentów, którzy pozbawieni zostali tym samym informacji o cenie produktów oraz możliwości porównania cen podobnych towarów. Podsumowując w prze dmiotowej sprawie Lubuski WIIH prawidłowo u znał , że sprawdz ając prawidłowość uwidaczniania cen 100 towarów, stwierdz ono nieprawidłowości w odniesieniu do 23 partii (co stanowiło 23 % skontrolowanych) , które zakwestionowano z uwagi na: - nieprawidłowo wyliczo ne ceny jednostkowe w przypadku 18 partii, - brak uwidocznienia informacji o cenie jednostkowej w przypadku 2 partii, - brak uwidocznienia informacji o cenie i cenie jednostkowej w przypadku 3 partii, Tym samym Prezes UOKiK zgadza się, że stwierdzonych niepraw idłowości nie można ocenić na poziomie znikomego naruszenia prawa. Z uwagi na nieuwidocznienie lub nieprawidłowe uwidocznienie cen oraz cen jednostkowych konsument nie miał jednoznacznej, niebudzącej wątpliwości oraz umożliwiającej porównanie cen informacj i o cenie towaru. Podobnie zarzuty strony naruszenia art. 8 § 1 i § 2 kpa w związku z art. 2 i 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie podmiotów kontrolowanych oraz prowadzenie czynności kontrolnych w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, jako że de facto w przeprowadzonej przez Lubuskiego WIIH kontroli nie weryfikowano prawidłowości w zakresie uwidaczniania cen a w rzeczywistości „szukano" nieprawidłowości, ograniczając się w trakcie kontroli do weryfikacji jedynie 100 partii p roduktów podczas gdy na stanie apteki w dniu kontroli dostępnych było ok. 4722 partii produktów (w tym produktów leczniczych) nie znajdują w ocenie Prezesa UOKiK uzasadnienia. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do Kodeksu postępowania ad ministracyjnego Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzg lędniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokład nego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Lubuski WIIH w postępowaniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami k pa, opierając się na bezsprzecznych ustalen iach postępowania kontrolnego. Prezes UOKiK ponownie podkreśla, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i udokumentowane w protokole. Akta sprawy dokumentują ustalony stan faktyczny, jego analizę oraz końcowe wnioski organu pierwszej instancji. Z akt tych jednoznacznie wynika, że w toku postępowania kontrolnego stwierdzono naruszenie określonych przepisów prawa, oraz że ustalono podmiot odpowiedzialny za popełnienie tego czynu. Organ pierwszej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 instancji wyjaśnił podstawy prawne decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa oraz przedstawił tok rozumowania, które przeprowadził, uwzględniający również wyjaśnienia strony. Merytoryczne rozstrzygnięcie kończące przeprowadzone postępowanie posiadało, zdaniem Prezesa UOKiK, rzetelną podstawę w postaci zebranego materiału dowodowego. W niniejszej sprawie, co omówiono wcześniej, Lubuski WIIH prawidłowo uznał sprawdzając prawidłowość uwidaczniania cen 100 losowo wybranych towarów, nieprawidłowości w odniesieniu do 23 partii (co stanowiło 23 % skont rolowanych) i bez najmniejszej wątpliwości prawidłowo stwierdz ił , że strona nie dopełniła swojego obowiązku i nie uwidoczniła informacji o cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a więc organ pierwszej instancji zobligowany był do wymierzeni a kary pieniężnej. Z kolei odnosząc się w odwołaniu do nieprawidłowości w zakresie błędnego wyliczenia cen jednostkowych dla 18 partii produktów strona wskazała, że przeważnie był to błąd na korzyść konsumentów i wynosił on w większości nie więcej niż 1 grosz. Podkreśliła, że organ pierwszej instancji całkowicie pominął, że ustalone rozbieżności cen jednostkowych mo gą wynikać przede wszystkim z braku jasnych przepisów wskazujących na to jak prawidłow o należy zaok rąglać ceny jednostkow e produktów, po przecinku. Wskazała, że p rzepisy u stawy o cenach jak i r ozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen nie określają tej reguły. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK wskazuje ponownie, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w miejscu sprzedaży detalicznej uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową produktów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia czy nieprawidłowość w zakresie błędne go wyliczenia ceny jednostkowej jest na korzyść konsumentów czy też nie oraz czy jest to różnica 1 grosza czy też 1 zł, istotne w sprawie jest, że taka nieprawidłowość została stwierdzona. Prezes UOKiK zgadz a się ze stroną, że reguły zaokrąglania cen jedno stkowych nie zostały określone w przepisach dotyczących uwidaczniania cen. P owszechnie przyjęte i znane są jednak matematyczne zasady zaokrąglania liczb , polegające na zastępowaniu liczby bardziej skomplikowanej prostszą przy zachowaniu jej przybliżonej wartość. Zaokrąglanie odbywa się do określonego miejsca dziesiętnego (np. do jedności, dziesiątek, czy części dziesiątych, setnych itd.). Ogólna zasada wskazuje , że je żeli cyfra na miejscu, do którego zaokrąglamy, jest mniejsza niż 5, zaokrąglamy w dół - o drzuca jąc cyfry występujące po niej, a jeśli jest równa lub większa niż 5, zaokrąglamy w górę - powiększając poprzednią cyfrę o 1 i usuwamy pozostałe. Tak więc stosując powyższą zasadę do zaokrąglenia ceny jednostkowej do pełnych groszy należy końcówki pon iżej 0,5 grosza pomi nąć się (zaokrąglanie w dół) , a k ońcówki od 0,5 grosza (włącznie z 0,5 grosza) zaokrąg lić do 1 grosza (zaokrąglanie w górę). Dodatkowo Prezes UOKiK podkreśla , iż przywołani e w decyzji 24 marca b r. przez organ pierwszej instancji ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386 , ze zm. ) miało na celu wskazanie stronie, że skoro złoty dzieli się na 100 groszy to prawidłowo wyliczona cena jednostkowa powinna zostać zaokrąglona do setnych części. Natomiast co do zasady zaokrąglania Lubuski WIIH powołał się prawidłowo na zasady arytmetyki . Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k pa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga narusz enia musi być znikoma, przez co należy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiot owej sprawie przedsiębiorca podjął działania zmierzające do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o czym poinformował w piśmie z 5 marca b r . Tym samym można uznać, że strona zaprzestała naruszania prawa w zakresie ujawnionych nieprawidłowości, co oznac za, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Jednakże, co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż konsumenci byli pozbawieni należytej i rzetelnej informacji o cenach oraz cenach jednostkowych, odpowiednio dla 23 ze 100 wyrywkowo wyb ranych produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i ich res pektowania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi placówkę handlową, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenach, lecz również cenach jednostkowych oraz stosowanych odpowiednich jednostkach miar. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja m iędzy przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie oraz cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o nich nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących dział alności gospodarczą. C ena jednostkowa umożliwia porównanie cen produktów podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek handlowych w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa (np. za kilogram określonego towaru) jest dla nich odpowiednia. Tym samym należy uznać, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia - strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. W związku z tym, że powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie, organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia adminis tracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obliga toryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 k pa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężn a przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie prze pisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 wojewódzki inspektor I nspekcji H andlowej . Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to s amo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 k pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 k pa, który stanowi , że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 k pa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych niepraw idłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, strona usunęł a stwierdzone nieprawidłowości a nie może usunąć skutków naruszenia prawa, co nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - re presyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Należy podkreślić, że uwidocznienie cen oraz cen jednostkowych jest obowiązkiem przedsiębiorcy, który mu si wykonać przed udostępnieniem produktów do sprzedaży – jest to obowiązek przedumowny. Dlatego nie można usunąć skutków naruszenia tego obowiązku ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe muszą być uwidocznione w momencie oferowania do sprzedaży produk tu (w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości), przed dokonaniem transakcji zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Przedsiębiorca skory gował wszystkie uchybienia, ale nie usunął skutków naruszenia prawa, albowiem brak cen i cen jednostkowych pozbawił pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach, cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań ceno wych pomiędzy poszczególnymi produktami. Stąd też, należy przyjąć, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 k pa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Jednocześnie Prezes UOKiK uznał, że Lubuski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie przesłanki wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Przesłanki te były również przedmiotem ponownej analizy Prezesa UOKiK w ramach postępowania drugiej instancji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Pre zes UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach oraz cenach jednostkowych w znacznym stopniu naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania, al bowiem brak cen, cen jednostkowych lub nieprawidłowo wyliczona cena jednostkowa uniemożliwia porównanie cen towarów podobnych lecz o innej masie, objętości czy sprzedawanych na sztuki, a tym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 samym utrudnia dokonanie optymalnego, właściwego wyboru, naruszaj ąc interesy ekonomiczne konsumentów oraz prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie. Jednocześnie, Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy zwraca uwagę, że charakter, waga naruszenia obowiązków były istotne z punktu widzenia ochrony praw a i interesów konsumentów. Zaakcentować należy przede wszystkim, że w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w przypadku 23 partii produktów na 100 partii skontrolowanych, co stanowi 23 %. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych oraz prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych w miejscu sprzedaży detalicznej należało do bezpośrednich obowiązków strony, która jako doświadczony przedsiębiorca powinna znać i stosować obowiązujące przepisy w tym zakresie. Celem przepisów zarówno ustawy o cenach, jak i rozporządzen ia Ministra Rozwoju, jest zapewnienie konsumentom prawa do informacji o cenie towaru lub usługi - jasnej, rzetelnej i kompletnej w określonej formie, bez konieczności podejmowania przez konsumentów dodatkowych działań zmierzających do jej pozyskania. Ilość stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości wskazuje, iż strona wykazała się brakiem właściwego nadzoru nad prawidłowym uwidacznianiem cen. Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę dotychczasowa działalność pod miotu. Uwzględnił okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 28czerwca 201 3 r. (zgodnie z KRS) i jako profesjonalista działający w branży powinna wykazać się znajomością przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania oraz należycie je respek tować. Przy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony, prawidłowo uwzględniono, przekazane przez stronę informacje w tym zakresie za zamknięty rok obrotowy, które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Lubuski WIIH na podstawie przedłożonego przez stronę oświadczenia przyjął prawidłowo, że w świetle art. 7 ust. 1 pkt 2 Prawa przedsiębiorców strona należy do kategorii małych przedsiębior ców. Natomiast z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości nie rozpatrywano przesłanki uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast odnosząc się do ostatniej przesł anki, Lubuski WIIH właściwie wskazał, że powyższa przesłanka nie ma zastosowania, ponieważ przeprowadzona kontrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał odwołanie strony za bezzasadne. Wymierzona stronie przez Lubuskiego WIIH kara została ustalona prawidłowo, w oparciu o przesłan ki wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na: braku cen oraz cen jednostkowych czy też niewłaściwe wylicz enie cen jednostkowych godzą w in teresy konsumentów. Konsumenci nie uzyskiwali pełnej i rzetelnej wiedzy o cenach produktów przed dokonaniem zakupu, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się narus zenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1 , powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładan a na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą spo sobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez pr awodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszając a, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna b yć możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowani u konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczeln ego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu fa ktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyj nej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstaw ionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępo wania o chylenie decyzji Lubuskiego WIIH i umorzenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes UOKiK po przeprowadzonym postepowaniu odwoławczym, analizie zebranego materiału dowodowego, uwzględnieniu argumentów strony oraz obowiązującego stanu p rawego stwierdza, że wymierzona przez Lubuskiego WIIH kara została wymierzona w prawidłowej wysokości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa Dlatego też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakres ie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mow a w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższ e pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od stron y skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wart ości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęcie m postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 5 3 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z e zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokoś ci oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/