DIH-III-88/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 8 lipca 2025 r. DIH - 3.707.50.2025.MB DECYZJA DIH – 3. 88 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 5 r. poz. 229 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 12 lutego 2025 r. (sygn. ZNR.8361.177.2024.WSZ), na mocy której, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), nałożon o na przedsiębiorcę SŁONECZKO Spółka akcyjna z siedzibą w Zielonej Górze , karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) – z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w zw. z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 13 i 1 9 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Lubuski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej: „ Lubuski m WIIH” lub „organem pierwszej instancji” przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie należącym do przedsiębiorcy xxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx , zwanego dalej: „przedsiębiorcą”, „stroną postępowania”, „stroną”. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 20 24 r. poz. 236 ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 2 9 października 2024 r. (sygn. Z NR.8361.177.2024.ŁP) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. „Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168)”, zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie doręczono stronie 3 0 października 2024 r. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”. Sprawdzeniem w powyższym zakresie objęto 1 0 0 wyrywkowo wybran ych parti i produktów będących w ofercie sklepu. Zakwestionowano 5 2 z nich z uwagi na: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 - brak uwidocznienia ceny na wywieszce ( 8 partii na 100 partii skontrolowanych), - brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej na wywieszce ( 27 partii na 100 partii skontrolowanych), - nieprawidłowe wyliczenie ceny jednostkowej ( 12 partii na 40 partii skontrolowanych w tym zakresie) - niezgodność ceny półka - kasa ( 5 partii na 40 partii skontrolowanych). Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 1 9 listopada 2024 r., nr akt kontroli ZNR .8361.1 77 .2024. W dniu 1 4 stycznia 202 5 r. Lubuski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ) , dalej jako: „kpa”, w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, zawiadomił prz edsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia w drodze decyzji, kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie poi nformowano, że na podstawie 10 § 1 kpa s trona ma możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w przedmiotowej sprawie . Ponadto wezwano przedsiębiorcę do sporządzenia i przekazania informacji o wielkości obrotów i przychodu za rok rozliczeniowy poprzedzający rok nałożenia kary . Pismem z 15 stycznia 2025 r. strona poinformowała, że ma wybrany inny niż kalendarzowy rok obrotowy kończący się 30 - czerwca i przekazała dane dotyczące obrotu i przychodu za ostatni zamknięty rok obrotowy , tj. od 1 lipca 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Lubuski WIIH decyzją z 12 lutego 202 5 r nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 6 0 00 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), z tytułu z niewykonaniem obowiązków , o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz w § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju, z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen przy 8 partiach towarów, brak cen i cen jednostkowych przy 27 partiach, nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową przy 12 partiach oraz niezgodność ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 5 partiach towarów. W dniu 29 kwietnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał prawidłowo wniesione odwołanie od ww. decyzji , w którym strona wniosła o znaczne obniżenie wymiaru zastosowanej kary. Pismem z 9 maja 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instan cji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cen ach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, cenę ora z cenę jednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, kt óra może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju) dotyc zy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży wg objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych wg długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopus zcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Z kolei § 6 ww. rozporządzenia wskazuje, że c ena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym dotycz y masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego środka spożywczego. W przypadku gdy pakowany środek spożywczy był glazurowany, ce na jednostkowa jest podawana w odniesieniu do masy netto z wyłączeniem glazury. Wyłączenia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, zgodnie z którym, wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, któ rych cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów lec zniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszeni a obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębio rcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o jakich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dn ia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, z późn. zm.). Ninie jsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego WIIH z 12 lutego 2025 r. nr akt kontroli: ZNR .8361. 177 .2024. WSZ , na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono administracyjną ka rę pieniężną, w wysokości 6 000 zł, z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju, z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen przy 8 partiach towarów, brak cen i cen jednostkowych przy 27 partiach, nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową przy 12 partiach oraz niezgodność ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 5 partiach towarów. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. W wyniku przeprowadz onej analizy, organ drugiej instancji doszedł do wniosku, iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepisy ustawy o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Lubuskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że Lubuski WIIH przeprowadził postępowanie administracyjne w sposób prawidłowy, zapewniając stronie realizację uprawnień wynikających z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w n iniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Jednocześnie Prezes UOKiK uznał, że Lubuski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie przesłanki wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Przesłanki te były również przedmiotem ponownej analizy Prezesa UOKiK w ramach postępowania drugiej instancji. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacj i o cenach oraz cenach jednostkowych w znacznym stopniu naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania, albowiem brak cen, cen jednostkowych lub nieprawidłowo wyliczona cena jednostkowa uniemożliwia porównanie cen towarów podobnych lecz o innej masie, objętości czy sprzedawanych na sztuki, a tym samym utrudnia dokonanie optymalnego, właściwego wyboru, naruszając interesy ekonomiczne konsumentów oraz prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie. Jednocześnie, Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmio towej sprawy zwraca uwagę, że charakter, waga naruszenia obowiązków były istotne z punktu widzenia ochrony prawa i interesów konsumentów. Zaakcentować należy przede wszystkim, że w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w przypad ku 5 2 parti i produktów na 1 0 0 partii skontrolowanyc h, co stanowi 52% . Uwidocznienie cen, cen jednostkowych oraz prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych w miejscu sprzedaży detalicznej należało do bezpośrednich obowiązków strony, która jako doświadczony przedsiębiorca powinna zn ać i stosować obowiązujące przepisy w tym zakresie. Celem przepisów zarówno ustawy o cenach , jak i rozporządzenia Ministra Rozwoju , jest zapewnienie konsumentom prawa do informacji o cenie towaru lub usługi - jasnej, rzetelnej i kompletnej w określonej formie, bez konieczności podejmowania przez konsumentów dodatkowych działań zmierzających do jej pozyskania. Ilość stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości wskazuje, iż strona wykazała się brakiem właściwego nadzoru nad prawidłowym uwidacznianiem ce n . Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę dotychczasowa działalność podmiotu. U względnił okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 4 maja 2016 r. ( zgodnie z KRS ) i jako profesjonalista działający w branży powinna wykazać się znajomością przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania oraz należycie je respektować. Przy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony, prawidłowo uwzględniono, przekazane przez stronę informacje w tym zakresie za zamknięty rok obrotowy, tj. od 1 lipca 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. , które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Lubuski WIIH na podstawie prze dłożonego przez stronę oświadczenia przyjął prawidłowo , że w świetle art. 7 ust. 1 pkt 3 Praw a przedsiębiorców strona należy do kategorii średnich przedsiębiorców. Natomiast z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości nie rozpatryw ano przesłanki uzy skanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Lubuski WIIH właściwie wskazał, że powyższa przesłanka nie ma zastosowania, ponieważ przepr owadzona kontrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał odwołanie strony za bezzasadne. W ymierzona stronie przez Lubuskiego WIIH kara została ustalona prawidłowo , w oparciu o przesłanki wskazane w ar t. 6 ust. 3 ustawy o cenach i znajdował a potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na: braku cen oraz cen jednostkowych, niewłaściwe wyliczonych cenach jednostkowych czy niezgodnoś ć ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży z zakodowana w kasie godz ą w interesy konsumentów. Konsumenci nie uzyskiwali pełnej i rzetelnej wiedzy o cenach produktów przed dokonaniem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 zakupu, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania w odwołaniu zwróciła się o znaczne obniże nie wymiaru zastosowanej kary , wskazując na pogorszenie swojej kondycji finansowej spowodowane poważn ymi spadk ami obrotów, podwyżk ami kosztów płacowych, kosztów utrzymania wszy s tkich placówek oraz rosnąc ymi wymog ami. Wskazała również, że w edłu g zaleceń pok ontrolnych wszystkie nieprawidłowości zostały natychmiast usunięte oraz podkreśliła, że dokłada wszelkich starań, aby wyeliminować błędy kadry pracowniczej, a w konsekwencji poprawić jakość obsługi klientów stosując się do obowiązujących ustaw. Odnosząc si ę do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że zaskarżoną decyzję wydano w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionowała, a które w sposób jednoznaczny wskazują na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zakresie uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych . Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły łącznie 5 2 partii produktów, tj. 52 % produktów objętych sprawdzeniem, które wytypowano do kontroli w sposób wyrywkowy. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w świetle którego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ustawowo, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary p ieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obowiązkowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie przewidują możl iwości badania przez organ I nspekcji H andlowej istnienia winy (umyślnej lub nieumyślnej), bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Nałożona na stronę kara pieniężna jest karą administracyjną, której zastosowanie jest możl iwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter odpowiedzialności obiektywnej i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NS A z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę i przycz yny powstania naruszenia. Tym samym, organ I nspekcji H andlowej w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, polegających na niewykonaniu przez kontrolowanego przedsiębiorcę obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzj ę administracyjną, na mocy której, nakłada na niego karę pieniężną w przewidzianej w ww. ustawie wysokości. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli na które strona powołuje się w odwołani u, pozostają bez znaczenia dla oceny zasadności jej ukarania, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 naruszenie prawa. Takie okoliczności mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie przesłanek, które mają wpływ na wysokość nakładanej kary lub na możliwość odst ąpienia od jej nałożenia. W tym miejscu należy podkreślić, że strona otrzymała zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 2 9 października 2024 r. (sygn. Z NR.8361.177.2024.ŁP ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzeg ania przepisów ustawy o cenach . Zawiadomienie doręczono stronie 3 0 października 2024 r., a kontrola rozpoczęła się 13 listopada 2024 r., więc strona mogła zweryfikować, w tym czasie czy wypełnia obowiązki w zakresie uwidocznienia cen i uzupełnić brakujące informacje. Prezes UOKiK wskazuje p onadto , że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę sprzedaży detalicznej, spoczywa m. in. obowiąz ek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą oraz rzetelną informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej w sposób jednoznaczny oraz niebudzący wątpliwości, w tym prawidł owo wyliczonej cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, nie budząca zastrzeżeń informacja o cenie czy cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i poró wnania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 te j ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charak ter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania prz ez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieni ężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prawidłowe uwidocznienie zarówn o cen, jak i cen jednostkowych jest bardzo istotne z punktu widzenia interesów przeciętnego konsumenta. Z pewnością nie można mówić o znikomym naruszeniu w przedmiotowej sprawie, skoro naruszenie obejmowało 52% Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 produktów objętych kontrolą. Zgodnie z defini cją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu techn icznego itp. Brak cen, cen jednostkowych (w tym cen jednostkowych nieprawidłowo wyliczonych) uniemożliwia konsumentowi dokonywanie swobodnych porównań cen towarów podobnych lub tożsamych w ramach tej samej placówki bądź różnych placówek handlowych, zaś bra k uwidocznionych cen pozbawia konsumentów należytej a zarazem podstawowej informacji o oferowanych produktach. Nieuwidocznienie tych informacji stanowi znaczny stopień naruszenia. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1400/19, w którym Sąd wskazuje, że: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej spr awie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentnie widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni z ostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom po równania cen konkurencyjnych towarów.”). Prezes UOKiK wskazuje również, że usunięcie przez przedsiębiorcę stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości , na co wskazuje on w odwołaniu, nie jest równoznaczn e z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary p rzez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Admi nistracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niez realizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia u sług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawc a przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia k onkretnego obowiązku.” Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysi ęcy złotych) jest - wbrew twierdzeniu strony - adekwatna do naruszenia, g dyż stanowi zaledwie 30 % Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, lecz również jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara „z byt dotkliwa”, zważywszy, że stwierdzony odsetek nieprawidłowości był bardzo wysoki. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwow ania. Aby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczeni e do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone właściwymi, odpowiedn imi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie p rzedsiębiorca podjął działania po zażądaniu usunięcia nieprawidłowości przez inspektorów doko nujących kontrolę i usunął stwierdzone nieprawidłowości. Tym samym można uznać, że strona zaprzestała naruszania prawa w zakresie ujawnionych nieprawidłowości, co oznacza, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Jednakże, co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż konsumenci byli pozbawieni należytej i rzetelnej informacji o cenach oraz cenach jednostkowych, odpowiednio dla 5 2 ze 1 0 0 wyrywkowo wybranych produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stąd też wagi naruszenia prawa ni e można było uznać za znikomą. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i ich respektowania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi placówkę handlową, spoczywa m. in. obow iązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenach, lecz również cenach jednostkowych oraz stosowanych odpowiednich jednostkach miar. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie oraz cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o ni ch nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. C ena jednostkowa umożliwia porównanie cen produktów podobnych pod w zględem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samyc h bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek handlowych w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa (np. za kilogram określonego towaru) jest dla nich odpowiednia. Tym samym należy uznać, że pr zesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia - strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. W związku z tym, że powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie, organ drugiej instancji stwie rdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracy jny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawo mocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłączn ie przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym p rzypadku. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu pr awa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła d owody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jedno cześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości a nie może usunąć skutków naruszenia prawa, co nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o cenach, która pełn i nie tylko funkcję Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Należy podkreślić, że uwidocznienie cen oraz cen jednostkowych jest obowiązkiem przedsiębiorcy, który musi wykonać przed udostępnieniem produktów do sprzedaży – jest to obowiązek przedumowny. Dlatego nie można usunąć skutków naruszenia tego obowiązku ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe muszą być uwidocznione w mo mencie oferowania do sprzedaży produktu (w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości), przed dokonaniem transakcji zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwośc i ekonomicznych. P rzedsiębiorca skorygował wszystkie uchybienia, ale nie usunął skutków naruszenia prawa, albowiem brak cen i cen jednostkowych pozbawił pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach, cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywa nie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami. Stąd też, należy przyjąć, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Odnosząc się do wskazanej przez stronę złej sytuacji finansowej, Prezes UO KiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. ), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki ins pektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odset kami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej, na które w skazuje strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpien ia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Lubuski WIIH wymiarze. Jednocześnie należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o znaczne obniżenie wymiaru zastosowanej kary , nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd t eż, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubieg ania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/