Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

DIH-III-82/2025

Decyzja UOKiK DIH-III-82/2025

Data decyzji
23 czerwca 2025

Treść rozstrzygnięcia

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 23 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.65.2025.AB DECYZJA DIH.3.707.82.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po p rzeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji PO.170.C.116.2024.AK Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 maja 2025 r. (nr akt kontroli: DP.8361.236.2024), na mocy której przedsiębiorcy – SEMO LA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwanemu dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”) - wymierzono karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług – Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 2 – 5 grudnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Mazowieckim WIIH” bądź „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia (nr DP.227 /2024) z dnia 2 grudnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce gastronomicznej, należącej do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.), (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 19 listopada 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (sygnatura: DP.8361.236.2024) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował m. in. sprawdzenie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudni a 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” lub „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”. Strona odebrała ww. zawiadomienie w dniu 22 listopada 2024 r. Inspekto rzy oceniając przestrzegani e przez kontrolowanego przepisów ustawy o cenach sprawdzili prawidłowość uwidaczniania cen dla 263 potraw i napojów dostępnych w dniu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 kontroli, wymienionych w Karcie menu – cenniku, znajdującej się w lokalu. W wyniku powyższego s twierdzono brak uwidocznionych informacji o ilości wyrobu (gramaturze) , do którego odnosi się podana cena w odniesieniu do 112 partii wyrobów, wymienionych w ww. karcie, co stanowiło naruszenie postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju. W dniu podpisania protokołu kontroli stwierdzono, że brakujące ilości potraw zawarte w cenniku zostały uzupełnione. Ustalenia kontroli udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności w protokole kontroli (nr akt kontroli: DP.8361.236.2024) oraz załączonej dokumentacji fotograficznej zebranej w toku kontroli. Jak wynika z akt sprawy strona nie wniosła żadnych uwag do protokołu w przypisanym ustawowo terminie. Pismem z 9 kwietnia 2025 r. (sygnatura: DP.8361.236.2024 ) Mazowiecki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 5 72), dalej jako: „Kpa”, poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określon ej w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art . 4 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie, w tym samym piśmie organ wezwał stronę do przekazania informacji o uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków, o których mowa powyżej oraz wielkości obrotów i przyc hodu uzyskanych za rok ubiegły. Ponadto, strona została pouczona, w trybie art. 10 § 1 Kpa, o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 11 kwietnia 2025 r. Po przeprowadz eniu postępowania administracyjnego Mazowiecki WIIH decyzją z dnia 8 maja 2025 r. (znak: DP.8361.236.2024), nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Organ pierwszej instancji wskazał w skarżonej decyzji, że w toku kontroli prowadzonej w lokalu gastronomicznym należącym do strony stwierdzono, że w udostępnionym przez przeds iębiorcę cenniku nie określono ilości (gramatury) 112 potraw lub wyrobów, co narusza art. 4 ust.1 ustawy o cenach w związku z § 9 ust. 2 i ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Powyższa decyzja została doręczona stronie 12 maja 2025 r. W dniu 22 maja 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W złożonym odwołaniu stron a wniosła o: ‒ uchylenie decyzji i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie ‒ obniżenie wymiaru kary do poziomu proporcjonalnego do skali naruszenia, lub ‒ rozłożenie płatności na raty, co umożliwiłoby jej uregulowanie bez uszczerbku dla bieżącej działalnoś ci spółki. Jako uzasadnienie powyższego strona wskazała, na: 1) n iewspółmierność kary do charakteru i zakresu stwierdzonych uchybień – wszystkie uchybienia wskazane w protokole kontroli zostały niezwłocznie usunięte po jej zakończeniu, co świadczy o dobrej woli strony oraz chęci współpracy z organem kontrolnym; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 2) p ominięcie okoliczności łagodzących, takich jak brak uprzednich naruszeń przepisów oraz incydentalny charakter uchybień, 3) n iewzięcie pod uwagę sytuacji ekonomicznej spółki – kwota kary w obecnych reali ach gospodarczych stanowi dla kontrolowanego znaczne obciążenie finansowe. Strona jednocześnie wniosła o uwzględnienie faktu, że działania spółki po kontroli były zgodne z zaleceniami inspektorów i miały na celu pełne dostosowanie się do obowiązujących prz episów. Pismem z dnia 29 maja 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących upra wnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył i stwierdził Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem dec yzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz weryfikuje, czy dana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), (zwanej dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”) w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Ha ndlowej, (zwany dalej: „ wojewódzkim inspektorem IH”) . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesion ego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej ceni e uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informa cję o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Z kolei, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzen ia w sprawie uwidaczniania cen, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Natomiast, w świetle § 9 ust. 2 ro zporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane ora z określenie ilości potrawy lub wyrobu, do którego odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor I H nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten, w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzeni e, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub napraw ienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość o brotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego r ozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006 /2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). W niniejszej sprawie, w wyniku kontroli przeprowadzonej w lokalu gastronomicznym, w którym przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą, organ pierwszej instancji stwierdził brak informacji o iloś ci (gramaturze) potraw czy wyrobów , do których odnosiła się cena, wymienionych w udostępnionej konsumentom karcie menu – cenniku w przypadku 112 na 263 sprawdzon e pozycj e w cenniku, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz jest niezgodne z § 9 ust. 2 i ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH nałożył, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych) tj. na przedsiębiorcę, który nie dopełnił wskazanych wyżej obowiązków. W złoż onym odwołaniu strona nie kwestionowała ustalonego stanu faktycznego, natomiast wskazała na: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 ‒ niewspółmierność kary do charakteru i zakresu stwierdzonych uchybień – wszystkie uchybienia wskazane w protokole kontroli zostały niezwłocznie usunięte po jej zako ńczeniu, co świadczy o dobrej woli strony oraz chęci współpracy z organem kontrolnym; ‒ pominięcie okoliczności łagodzących, takich jak brak uprzednich naruszeń przepisów oraz incydentalny charakter uchybień, ‒ niewzięcie pod uwagę sytuacji ekonomicznej spółki – kwota kary w obecnych realiach gospodarczych stanowi dla kontrolowanego znaczne obciążenie finansowe. W odwołaniu strona wniosła również o uwzględnienie faktu, że działania spółki po kontroli były zgodne z zaleceniami inspektorów i miały na celu pełne d ostosowanie się do obowiązujących przepisów. Prezes UOKiK po ponownym przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli (nr akt kontroli: DP.8361.236.2024) oraz ustaleń w nim zawartych, nie miał wątpliwości, że doszło do n aruszenia przepisów dotyczących uwidaczniania cen. K ontrolowany przedsiębiorca n ie kwestionuje również ustaleń faktycznych. Organ drugiej instancji pragnie podkreślić, iż podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także po dstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia poczynione w toku kontroli u przedsiębiorcy oraz materiał dowodowy zebrany przez Mazowieckiego WIIH. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy mają ustalenia poczynione przez Mazowieckiego WIIH tj., iż w wyniku przeprowadzonej kontroli zastrzeżenia wniesiono do ponad 42% skontrolowanych wyrobów i napojów, z uwagi na: brak informacji dotyczących ilości (gramatur) dla 112 pozycji cennika na 263 oceniane, do których odnosiły się ceny, a zatem nie sposób przy takiej skali nieprawidłowości mówić o przypadku incydentalnym. Dokumentacja zebrana w toku kontroli, jak też przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na istotne naruszenie przepisów o informowaniu o cenach. W konsekwencji stwie rdzon ych naruszeń Mazowiecki WIIH wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną (w drodze decyzji administracyjnej) za popełniony delikt administracyjny. Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wprost wskazuje, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób informowania o cenach w restauracjach został doprecyzowany § 9 ro zporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia , przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. C ennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potr awy lub wyrobu, do której odnosi się cena ( § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen ). Z powyższych przepisów wynika, że cena powinna być podana przed przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie c en. W przypadku usług gastronomicznych poza ceną i nazwą wyrobu w cenniku powinna zostać określona ilość potrawy/wyrobu/napoju, do którego odnosi się cena. Wydając omawiane przepisy ustawodawca chciał zapewnić konsumentom prawo do informacji o cenach ofero wanych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 produktów (potraw). Przepisy te mają zapewnić jednolity i przejrzysty sposób przekazywania informacji we wszystkich placówkach gastronomicznych, tak aby nabywca uzyskiwał wyczerpujące informacje, w tym miał możliwość porównania cen, gramatur różnych oferowanych dań, wyrobów czy napojów – bez konieczności ich poszukiwania, podejmowania dodatkowych czynności. Prezes UOKiK wyjaśnia dalej, że przepisy o informowaniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców, w tym także przedsiębiorców prowadzących działalność usługową w zakresie gastronomii. Ustalają one reguły podstępowania wymuszającego na przedsiębiorcach realizację obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw/wyrobów czy napojów. Z prz episów tych wynika również, że dodatkowe informacje, jakie powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, znajdującego się w ofercie lokalu gastronomicznego, to w szczególności pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich ilości (tzw. gramatury). Informacje te stanowią minimum, jakie należy spełnić, aby umożliwić konsumentom identyfikację ceny z towarem, w związku z czym brak tychże informacji lub podanie ich w sposób budzący wątpliwości jest równoznaczny z podaniem ceny w sposób niepełny, niewłaściwy, a więc sprzeczny z tymi przepisami. Przy ocenie, czy zostały spełnione powyższe wymagania, bierze się pod uwagę przede wszystkim to, czy konsument otrzymał jasną i rzetelną informację o cenie, umożliwiającą wybór i porównanie produkt ów. Ze specyfiki branży gastronomicznej wynika, że przygotowywane potrawy, wyroby czy napoje często wydawane są na porcje, które mogą być różnej wielkości, dlatego też dla takich produktów wprowadzony został wymóg podawania także określenia ich ilości. Jeż eli produkty oferowane są w różnych wielkościach, to konsument powinien tym bardziej otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości. Jednocześnie, Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej przy ust alaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę: stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, wielkości jego obrotów i przychodu oraz san kcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych , co też uczynił organ pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Mazowiecki WIIH uwzględnił i praw idłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Również Prezes UOKiK, na etapie ponownego rozpoznania sprawy (postępowania drugiej instancji), dokonał szczegółowej oceny kryteriów wymienionych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, na które powołuje się także w odwołaniu strona, o czym mowa poniżej. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słusznie uznał, że przedsiębio rca nie przekazując konsumentom wymaganych informacji określających ilości potrawy lub wyrobu, do których odnosi się cena (w przypadku 112 wyrobów/pozycji cennika na 263 wyrobów objętych sprawdzeniem) naruszył interes konsumentów w zakresie ich prawa do in formacji w stopniu, który nie sposób uznać za znikomy. Klienci lokalu gastronomicznego prowadzonego przez stronę zostali pozbawieni informacji o oferowanych ilościach wyrobów jakie mogli otrzymać za określoną cenę. Tym samym, naruszone zostało prawo konsum entów do rzetelnej informacji w tym zakresie, co skutkowało ograniczeniem możliwości świadomego wyboru wyrobów, przez co w istotny sposób naruszono ich interesy. W związku z tym, że konsument nie uzyskiwał dostępu do informacji dotyczących ilości potraw cz y wyrobów przedstawionych w sposób jednoznaczny, a zarazem niebudzący Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wątpliwości, przed złożeniem zamówienia, nie miał możliwości oceny czy ceną za ilość nabywanej potrawy jest do zaakceptowania. Powyższe nie pozwala uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. Co więcej, podkreślić trzeba, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia dotyczyły nie kilku czy nawet kilkunastu pozycji menu, lecz aż ponad 42 % skontrolowanych wyrobów, towarów, co oznacza, że skala naruszenia była znac zna. Ponadto, oceniając kwestie czasu trwania naruszenia, organ uwzględnił, że naruszenie prawa zostało stwierdzone 2 grudnia 2024 r., natomiast w dniu podpisania protokołu kontroli tj. 5 grudnia 2024 r. brakujące ilości potraw w cenniku były już uzupełni one w cenniku . A zatem współpraca z inspektorami oraz podjęcie przez stronę dobrowolnych działań, na które powołuje się strona w odwołaniu, również zostały wzięte pod uwagę. Niemniej jednak, o ceniając niniejszą przesłankę, zdaniem organu drugiej instancji, należy mieć na względzie również, że kontrola przedsiębiorcy została poprzedzona skierowaniem do niego w dniu 19 listopada 2024 r. zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, które zawierało m. in. informację o przedmiotowym zakresie kontroli. Zatem, w o cenie organu drugiej instancji strona od momentu odebrania zawiadomienia do dnia przeprowadzenia kontroli miała odpowiednio dużo czasu, by należycie przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne uchybienia. Jednakże jak wykazała kontrola tego nie u czyniła, czego dowodem są stwierdzone nieprawidłowości. Dodać należy również, że przedsiębiorca usunął nieprawidłowości dopiero w efekcie przeprowadzonej kontroli. Prezes UOKiK zauważył, że organ pierwszej instancji wymierzając przedsiębiorcy karę wziął r ównież pod uwagę kryterium , jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków oraz uzyskane przez przedsiębiorcę ew entualne korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem ww. obowiązków. W zakresie niniejszej przesłanki Mazowiecki WIIH ustalił, że przedsiębiorca został wpisany do rejestru 8 września 2023 r., ponadto wskazał, że nie stwierdził wcześniejszego naru szenia przepisów z zakresu obowiązków informowania o cenach , na co również powołuje się strona w odwołaniu . Organ drugiej instancji wskazuje, że powyższe stanowi okoliczność łagodzącą w przedmiotowej sprawie i znajduje swoje odzwierciedlenie w wysokości w ymiaru kary. A zatem należy stwierdzić, że niezasadny jest zarzut odnośnie pominięcia okoliczności łagodzących, takich jak brak uprzednich naruszeń. Jednocześnie, Prezes UOKiK zauważa, że przedsiębiorca nie odniósł się do kwestii związanych z uzyskaniem pr zez niego ewentualnych korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Ponadto przedsiębiorca nie przekazał informacji o wielkości obrotów i przychodów, pomimo wezwania strony pismem z 9 kwietnia 2025 r. do przekazania ww. informacji, w związku z czym brak jest możliwości oceny niniejszej przesłanki. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznyc h, Mazowiecki WIIH uznał, że niniejsza przesłanka nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola, w toku której stwierdzono omawianą nieprawidłowość nie miała charakteru transgranicznego. Organ drugiej instancji wskazuje również , że to przedsiębiorca prowadz ący działalność gospodarczą jest zobowiązany do respektowania obowiązujących przepisów prawa związanych z prowadzoną przezeń działalnością. Podkreślić należy przy tym, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ma charakte r obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do p rzypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoli czności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Wskazać należy również, że nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie, cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza ide ntyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalnoś ć gospodarczą. Prezes UOKiK przeanalizował również przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary i podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w tryb ie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Prezes UOKiK wskazuje, że ustawa o informowaniu o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L Nr 80 s. 27). Dyrektywa ta w motywie (6 ) preambuły wskazuje, iż obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Ponadto, celem samej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom prz ez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o ilości nabywanego towaru jest bardzo istotna w gastronomii i służy właściwemu poinformowaniu nabywcy o cenie potrawy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. W przedmiotowej sprawie brak było wskazanych ilości (gramatur) dla 112 potraw/wyrobów, przez co pozbawiono konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o ofercie, które im niewątpliwie przysługiwało. Podkreślić należy, że nieprawidłowości odnotowano względem ponad 42 proc. potraw/wyrobów/napojów na 263 skontrolowane pozycje w cenniku, co daje stosunkowo wysoki odsetek nieprawidłowości. Wobec powyższego w żadnej mierze wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Powyższe godziło istotnie w interesy konsumentów w zakresie ich prawa do informacji oraz uniemożliwiało porównanie cen i gramatur towarów. Za spełnioną natomiast można uznać przes łankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona jeszcze w toku trwającej kontroli podjęła działania naprawcze tj. w dniu podpisania protokołu kontroli, tj. 5 grudnia 2024 r. brakujące informacje o gramaturze były już uzupełnione w karcie menu. Jednako woż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. W przedmiotowej sprawie brak jest natomiast podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpien ia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjn y w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. IIISA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f Kpa od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a stro na musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wy kroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagro żone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie pr zez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepi su jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa” , tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie k omentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistyc h przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w War szawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej . Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa. Jednoznacznie określona gramatura (ilość) Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 wyrobu, towaru czy napoju, do którego odnosi się cena - muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak a by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Zatem, uwidocznienie informacji dotyczących ilości wyrobów/napojów oferowanych w lokalu gastronomicznym jest obow iązkiem przedsiębiorcy i ma charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeśli przedsiębiorca dopuścił się naruszenia przepisów, nie podając konsumentom w karcie menu informacji o ilościach (gramaturach) dla 112 z 263 o cenianych pozycji cennika, w momencie oferowania tychże wyrobów/towarów do sprzedaży. Przedsiębiorca wprawdzie uzupełnił brakującą informację o gramaturze, tj. zaprzestał naruszenia prawa, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem st wierdzone w pierwszym dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do uzyskania jednoznacznej informacji na temat ilości 112 skontrolowanych potraw/wyrobów. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy z aprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Prezes UOKiK w dalszej kolejności wskazuje, że kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów ustawy o informowani u o cenach powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80, s. 27 , ze zm.), (zwanej dalej: „dyrektywą 98/6/WE”), który stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczno ść kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być o strzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, prawidłowego uwi daczniania cen, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele powinny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na p rzedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych) jest adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 20 % maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko proporcjonalna do uchybienia ja kiego dopuściła się strona, gdyż stwierdzony odsetek nieprawidłowości był na poziomie ponad aż 42 % (112 zakwestionowanych, na 263 sprawdzonych), lecz również jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właśc iwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak, aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Jednocześnie organ drugiej instancji odnosząc się do wniosku o rozłożenie na raty, co zdaniem strony umożliwiłoby uregulowanie kary bez uszczerbku dla bieżącej działalności spółki, informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgod nie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor IH, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na r aty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej, na które wskazuje strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Mazowiecki WIIH wymiarze. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwoła niu wniosek strony postępowania o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie obniżenie wymiaru kary do poziomu proporcjonalnego do skali naruszenia, nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek ban kowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną dec yzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjny m od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony prze d wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci k ar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administra cyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) (xxxxxxxxxxxxxxx) 2) Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
DIH-3.707.65.2025.AB
Rodzaj praktyki
Pozostałe
Kara finansowa
tak
Branża
56.10 RESTAURACJE I POZOSTAŁE PLACÓWKI GASTRONOMICZNE
Region
Mazowieckie
Strony
SEMOLA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie,
Odwołanie do sądu
Nie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów