DIH-III-79/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 6 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.45.2025.AB DECYZJA DIH.3.79.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) oraz art. 6 ust . 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 3 marca 202 5 r. (sygn. BP.8361.192.2024.AS) nakładającej na przedsiębiorcę SHOEBOX POLSKA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Katowicach, zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „spółką”, karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa t ysiące zł) z tytułu niewykonania obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług , z uwagi na nieprawidłowości stwierdzone przy towarach oferowanych do sprzedaży w cenach obniżonych, Prezes Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 12 grudnia 2024 r. i 2 stycznia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „Lubuski WIIH” lub „organ pierwszej instanc ji”), działając na podstawie upoważnienia BP - 170/2024 z 12 grudnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce detalicznej należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 26 listopada 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako „ustawa o cenach” . Pismo odebrano 4 grudnia 2024 r. Inspektorzy ustalili, ż e w kontrolowanej placówce stosowane są dwa sposoby informowania o obniżkach na etykietach cenow ych, tj.: a) zawarciu na etykiecie trzech informacji cenowych z zastosowaniem czcionki w różnych wielkościach i kolorach, tj.: ‒ „oryginalnej ceny” – czcionka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, ‒ „najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką” – czci onka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, ‒ ceny po obniżce (obowiązującej) w PLN – większa czcionka w kolorze czerwonym. b) zawarciu na etykiecie procentu obniżki oraz dwóch informacji cenowych, tj.: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 ‒ „najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką” – czcionka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, ‒ procentu obniżki – wyróżniony na czerwonym tle, wskazany dużą białą czcionką, ‒ ceny po obni ż ce (obowi ą zuj ą cej) w PLN – wi ę ksza czcionka w kolorze czerwonym. W toku kontroli sprawdzając przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju , inspektorzy objęli kontrolą m.in. 17 partii produktów oferowanych po obniżonych cenach. W wyniku przeprowadzonej analizy udostępnianyc h konsumentom informacji o cenach, stwierdzono: a) uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości: ‒ w przypadku 7 partii obuwia cena sprzedaży po obniżce była wyższa niż najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ‒ w przypadku 2 partii obuwia cena sprzedaży po obniżce była równa najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Powyższe stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach towarów i usług . b) nieprawidłowe podanie najniższej ceny towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz nieprawidłowej ceny towaru po obniżce w przypadku butów Skechers kod: 205046 - CDB, w rozmiarze 42, na etykiecie wskazano procent o który została obniżona cena , tj. „10 proc” oraz: ‒ cenę po obniżce (obowiązującą) - 377 zł, ‒ najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed obniżką - 419 zł . Zgodnie z danymi zawartymi w nadesłanych dokumentach z systemu SAP ustalono, że 377 zł stanowi najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed obniżką, 335 zł – cenę promocyjną (obowiązującą), natomiast 419 zł stanowi cenę pierwotną. Powyższe stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 2 stycznia 2025 r. (nr akt kontroli: BP.8361.192.2024). 3 lutego 2025 r. Lubuski WIIH skierował do strony wystąpienie pokontrolne, w którym wskazał na stwierdzone nieprawidłowości i wniósł o ich usunięcie, a także udzi elenie odpowiedzi na wystąpienie w terminie 7 dni od doręczenia pisma. Ponadto n a podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa”, Lubuski WIIH zawiadomieniem z 3 lutego 2025 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w sprawie nałożenia na niego administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia wymagań określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 Kpa, że stronie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zapoznania się z aktami sprawy. Dodatkowo Lubuski WIIH wezwał stronę do przesłania inform acji o wysokości przychodów i obrotu uzyskanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej za zakończony rok obrotowy. Przedsiębiorca pismem z 14 lutego 2025 r. odniósł się do uwidaczniania cen produktów oferowanych w promocjach, wskazując m.in., że z godnie z przepisami ustawy o cenach wskazywali najniższą cenę z ostatnich 30 dni zgodnie z rzeczywistą historią cen, jednocześnie wskazując, że jego zdaniem prawo nie stanowi, że aktualna cena musi być najniższą. Jednocześnie strona wskazała, ż e w żadnym p rzypadku nie kierowała się chęcią Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 uzyskania dodatkowych bezpodstawnych korzyści materialnych, czy wprowadzaniem konsumentów w błąd. Do niniejszego pisma strona dołączyła informację o obrotach w kontrolowanej placówce. Lubuski WIIH po przeprowadzonym postęp owaniu administracyjnym, 3 marca 2025 r. wydał decyzję (sygn. BP.8361.192.2024. AS), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 § 1 Kpa, na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotyc h) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. W dniu 3 kwietnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Lubuskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym przedsiębiorca wniósł o uchylenie decyzji Lubuskiego WIIH i odstąpienie od nałożonej kary lub przyznanie terminu na zmianę sposobu wyświetlania cen . Pismem z 6 maja 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przed siębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Lubuskiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przys ługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub us ługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach p owoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje koniecznoś ć nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art . 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ws półpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Po przeanalizowaniu całokształtu zebran ego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 2 stycznia 2025 r. (nr akt kontroli: BP.8361.192.2024) oraz załączników do tego protokołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości , co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK jednoznacznie stwierdza, że : − na 17 ocenianych produktów oferowanych po obniżonych cenach, w przypadku 9 produktów, obniżona cena sprzedaży (promocyjna) była równa lub wyższa od najniż szej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co stanowi naruszenie w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, − w jednym przypadku cena podana jako najniższa cena z 30 dni przed obniżką, faktycznie nią nie była (była ceną pierwotną), a za tem informacja o obniżce ceny o 10 proc. w rzeczywistości nie miała miejsca i wprowadzała konsumentów w błąd, sugerując 10 procentową korzyść dla konsumenta, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Niniejsze postępowanie administracyjne prowad zone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 3 marca 2025 r. (sygn. BP.8361.192.2024.AS) na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), z tytułu niewykonani obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na nieprawidłowości stwierdzone przy towarach oferowanych do sprzedaży w cenach obniżonych . W odwołaniu przedsiębiorca stwierdził, że skarżona decyzja jest niezasadna i niesłuszna, gdyż w opinii strony działania przedsiębiorcy są w pełni zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Strona w odwołaniu nie kwestionuje stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontro li, niemniej jednak wskazuje, że przedsiębiorca spełnia wszystkie wymogi wynikające z tych przepisów. Oznaczenia cenowe zawierają precyzyjną i przejrzystą informację o cenach towarów, w tym również o najniższej cenie sprzed 30 dni, w sposób oczywisty i nie utrudniający konsumentowi dokonania swobodnej oceny i porównania cen produktów. Strona wskazuje, że cena ta nigdy nie jest zatajana ani przedstawiana w sposób wprowadzający klienta w błąd. Spółka zawsze kieruje się zasadą klarownego informowania klientów o cenach obuwia, również w sytuacji, gdy cena towaru sprzed 30 dni jest niższa niż cena aktualna. Ponadto strona wskazuje, że zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju „cena oraz informacja o obniżonej cenie uwidaczniane są bezpośrednio przy t owarze, którego dotyczą”. W sklepach kontrolowanego ceny zawsze są wyświetlane w sposób zgodny z tym przepisem. Z powyższych względów strona uważa, że jej polityka Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 wyświetlania cen spełnia obowiązki wynikające z art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cena ch. Strona w odwołaniu zarzuciła również, że w skarżonej decyzji organ pierwszej instancji nie wskazał, w jaki sposób prezentowane ceny naruszyły przepisy ustawy, co uniemożliwia skuteczną obronę przed zarzutami. Dodatkowo strona powołała się na 189f § 2 K pa, który stanowi, że organ administracji publicznej może odstąpić od nałożenia kary, jeżeli strona usunie naruszenie prawa lub przedstawi dowody świadczące o podjęciu działań naprawczych, a zatem zdaniem strony związku z tym, nawet gdyby organ uznał, że d oszło do uchybień, powinn a ona otrzymać możliwość ich usunięcia, zanim zostanie nałożona kara finansowa. Na podstawie powyższego strona wniosła o uchylenie decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej i odstąpienie od nałożonej kary lub przyznanie terminu na zmianę sposobu wyświetlania cen. Prezes UOKiK na wstępie wskazuje, że w przedmiotowej sprawie strona zakomunikowała obniżkę cen poprzez: ‒ zawarcie na etykiecie trzech informacji cenowych z zastosowaniem czcionki w różnych wielkościach i kolorach, tj. „oryginalnej ceny” – czcionka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, „najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką” – czcionka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, ceny po obniżce (obowiązującej) w PLN – większa czcionka w k olorze czerwonym. ‒ zawarciu na etykiecie procentu obniżki oraz dwóch informacji cenowych, tj.: „najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką” – czcionka w kolorze czarnym przekreślona na czerwono, procentu obniżki – wyróżniony na czerwonym tle, wskazany dużą białą czcionką, ceny po obni ż ce (obowi ą zuj ą cej) w PLN – wi ę ksza czcionka w kolorze czerwonym; a zatem zaistniał przypadek „informowania o obniżeniu ceny towaru", o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Natomiast w rzeczywistości nie było obniżki, gdyż w przypadku 9 partii ocenianych produktów, cena obniżona była równa lub wyższa cenie jaka o bowiązywała w okresie 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Oczywiście przedsiębiorca może swobodnie kształtować ceny, ale nie może informować o obniżce ceny produktu i uznawać jako obniżkę nieodwoływanie się do najniższej ceny z 30 dni przed ogłoszeniem obniż ki. Przedsiębiorca może zmieniać cenę produktu w dowolny sposób, nawet kilkukrotnie w ciągu 30 dni, jednakże obniżka jest wtedy, gdy po odniesieniu do najniższej ceny z ostatnich 30 dni, obniżona cena jest niższa, natomiast w innym przypadku (gdy cena obni żona jest równa lub wyższa niż najniższ a cen a z ostatnich 30 dni ) nie mamy do czynienia z obniżką ceny. Lubuski WIIH prawidłowo ustalił, że uwidocznienie informacji cenowej sugerowało, że produkty oferowane są w cenie obniżonej, a w rzeczywistości konsume nt dokonywał zakupu produktu w cenie równej lub wyższej najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Z daniem organu drugiej instancji, naruszone zostały wymagania art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach , ponieważ cena została uwid oczniona w spoón niejednoznaczny i budzący wątpliwości. W ocenie Prezesa w zaistniałej sytuacji, aby spełnić założenia dyrektywy Omnibus, jeżeli ostatecznie cena produktu miałaby być wyższa lub równa najniższej z 30 dni przed obniżką, to produkt powinien b yć oferowany do sprzedaży bez informowania, że cena została obniżona, bez informowania, że mamy do czynienia z obniżką. Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż faktycznie nie formułują one wprost wymogu, aby cena promocyjna była ni ższa od najniższej ceny z ostatnich 30 dni poprzedzających obniżkę ceny. Jednakże nie oznacza to, że przepisy te pozwalają odnosić Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 cenę po obniżce jako cenę obniżoną w stosunku do tzw. ceny regularnej lub bezpośrednio poprzedzającej obniżkę. Prezes UOKiK p odkreśla, że interpretując ww. przepisy należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że nowelizacja art. 4 ustawy o cenach została wprowadzona na podstawie art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), co było związane z implementacją postanowień dyrektywy Omnibus w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta. Zgodnie z art. 6a ust. 1 dyrektywy Omnibus w każdym ogł oszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny. Z kolei, zgodnie z art. 6 ust. 2 wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. Cel, któremu służyła wprowadzona zmiana został przedstawiony w Zawiadomieniu Komisji – Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a Dyrektywy 98/6/WE, dalej jako: „Wyt yczne Komisji”. Z Wytycznych Komisji wynika, że „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następn ie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena ta jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingow ego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” Należy więc uznać, iż cena obowiązująca w okresie wskazanym w art. 6a dyrektywy Omnibus jest punktem odniesienia do ceny po obniżce. Polega to na tym, iż cena obniżona musi być niższa od najniższej cen y z 30 dni poprzedzających ogłoszenie obniżki. Wyraźnie na to wskazują Wytyczne: „Niezależnie od tego, w jaki sposób obniżka ceny została ogłoszona, wcześniejsza cena będąca punktem wyjścia do kolejnej obniżki ceny nadal musi być najniższą ceną w ciągu ost atnich 30 dni, tj. w tym przypadku początkową ceną wyjściową (…). W związku z tym obniżka ceny musi być przedstawiona z wykorzystaniem podanej „wcześniejszej” ceny jako ceny odniesienia, tj. każda podana obniżka procentowa musi być oparta na „wcześniejszej ” cenie ustalonej zgodnie z art. 6a: — na przykład jeżeli ogłoszenie o obniżce ceny brzmi „50 % taniej”, a najniższa cena w ciągu 30 poprzednich dni wynosiła 100 EUR, sprzedawca będzie musiał przedstawić 100 EUR jako „wcześniejszą” cenę, od której oblicza się 50 - procentową obniżkę, pomimo faktu, że ostatnia cena sprzedaży towaru wynosiła 160 EUR.” Prezes UOKiK informuje również, że jeżeli przedsiębiorca chce podać inną cenę odniesienia np. cenę regularną, nie jest to zabronione, ale nie zwalnia go z obowiąz ku prawidłowego ustalenia czy faktycznie w danym przypadku po odniesieniu obniżonej ceny do najniższej ceny towaru z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, doszło do obniżenia ceny. Natomiast w przypadku kiedy przedsiębiorca stwierdzi, że obniżona cena jest w yższa lub równa od ceny najniższej z 30 dni przed obniżką, nie powinien informować o obniżce konsumenta, gdyż w rzeczywistości obniżka nie miała miejsca. Zarówno w ocenie Lubuskiego WIIH, jak i organu drugiej instancji należy uznać, że ceny zostały uwidocz nione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości i doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Należy tutaj również zwrócić uwagę na treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 września 2024 r. w spra wie sygn. C - 330/23, który w pkt 27 wprost wskazuje, że „aby przestrzegać zarówno szczególnego celu art. 6a dyrektywy 98/6/WE, jak i celów, jakim ogólnie służy ta dyrektywa, jej art. 6a ust. 1 i 2 należy interpretować w ten sposób, że w ogłoszeniu dotyczący m obniżki ceny sprzedaży produktu obniżkę tę należy ustalić poprzez odniesienie do „wcześniejszej ceny” tego produktu w rozumieniu ust. 2 tego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 artykułu. Wynika z tego, że cena sprzedaży produktu przedstawiona w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistośc i nie może być taka sama jak ta „wcześniejsza cena” czy wręcz wyższa od niej.” Nie sposób się zgodzić z argumentem strony, że w skarżonej decyzji nie wskazano, w jaki sposób prezentowane przez przedsiębiorcę ceny naruszyły przepisy ustawy o cenach, co unie możliwiło skuteczną obronę przed zarzutami. Organ pierwszej instancji wprost wskazał na uwidocznienie cen 9 partii produktów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości wskazując jednoznacznie, że cena po obniżce była wyższa lub równa najniższej cenie z 30 dni przed obniżką, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że aby mówić, że mamy do czynienia z rzeczywistą obniżką ceny, najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki musi b yć wyższa od ceny produktu po obniżce, a zatem zastosowany przez przedsiębiorcę sposób uwidaczniania cen jest niejednoznaczny i budzi wątpliwości co do zaistnienia obniżki na kwestionowane produkty, gdyż w rzeczywistości obniżka nie miała miejsca. Ponadto w jednym przypadku organ wskazał na naruszenie art. 4 ust. 2 ww. ustawy o cenach, gdyż cena wskazana jako najniższa z 30 dni przed obniżką, jak również cena towaru po obniżce (upust 10 % powinien być zastosowany względem najniższej ceny z 30 dni przed obni żką) była nieprawidłowa, porównując w decyzji ceny wskazane na etykiecie z cenami wykazanymi w nadesłanych dokumentach z systemu SAP. Prezes UOKiK z całą stanowczością stwierdza, że w sytuacji, gdy komunikowane jest, że produkt oferowany jest w cenie obni żonej, a w rzeczywistości nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu. W przedmiotowej sprawie w przypadku kwestionowanych produ któw w tym zakresie, dla których nowa cena była tożsama lub wyższa od najniższej ceny obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, należało uznać, że uwidocznienie informacji cenowej sugerowało, że oferowane są one w cenie obniżonej, co w rzeczywistości nie miało miejsca. Zarówno w ocenie Lubuskiego WIIH, jak i organu drugiej instancji należy uznać, że ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, a tym samym doszło do naruszenia art. 4 us t. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W tym miejscu należy podkreślić, że prawidłowe podawanie cen, w tym cen towarów, dla których w jakikolwiek sposób sugerowana jest obniżka ich cen, jest jednym z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęc ie decyzji o zakupie towaru przez konsumenta i umożliwia dokonani e świadomego i korzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniżkach – w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towaró w. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną a nalizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił argumenty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Lubuskiego WIIH kary pieniężnej. Organ pierwszej instancji Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 wymierzając karę pieniężną uwzględnił przesłanki wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. P o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Prezes UOKiK podobnie jak organ pierwszej instancji, oceniając stopień naruszenia obowiązków, uznał że przedsiębiorca w znacznym stopniu naruszył obowiązki wynikające z przepisów ustawy o cenach, gdyż uwido cznienie informacji cenowej sugerowało, że 9 partii produktów posiadało obniżoną cenę, a w rzeczywistości konsument dokonywał zakupu produktu w cenie równej lub wyższej obowiązującej najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Ponadto w jednym p rzypadku jako cena wskazana jako najniższą z 30 dni przed obniżką zupełnie różniła się od tej, która wynikała z przekazanej dokumentacji, a zatem przedsiębiorca nie uwidocznił najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Taki sposób prezentowania informacji cen owych przez przedsiębiorcę zachęca konsumentów do zrobienia zakupów w sklepie. Konsument natomiast ma prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie towaru, w tym przypadku o promocji prezentowanej przez stronę. Nowe regulacje mają zapobiec sztucznym zawy żaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty, rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie obok ceny po obniżce najniższej ceny z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz podawanie obliczanej obniżki względem naj niższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zatem ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości przy 9 rodzajach towarów, a w jednym przypadku podano inną cenę z ostatnich 30 dni, od której obliczona była cena obowiązująca , co stanowiło prawie 59 % wszystkich skontrolowanych towarów oferowanych po obniżonych cenach. Należy również wskazać, że przedsiębiorca obniżając cenę, po przeprowadzeniu analizy cen podejmuje decyzję czy informuje konsumenta o obniżeniu ceny (gdyż obniż ona cena jest niższa niż najniższa z 30 dni przed obniżką), czy jedynie oferuje produkt w cenie niższej niż cena regularna bez ogłaszania obniżki. Organ pierwszej instancji analizując przesłankę dotycząca dotychczasowej działalności przedsiębiorcy stwierdził, iż jest to pierwsze naruszenie przez stronę przepisów z zakresu ustawy o informowaniu o cenach (uwzględniając okres 12 miesięcy). Lubuski WIIH wziął również pod uwagę okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 21 grudnia 2007 r. (data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej zgodnie z wpisem do KRS). Należy wskazać, że strona jako doświadczony przedsiębiorca powinna zawsze wykazać się znajomością i dbałością o przestrzeganie przepisów dotyczących prowadzonej przez siebie działalności, szczególnie tych istotnych z punktu widzenia interesów i praw konsumentów. Przedsiębiorca jako profesjonalista działający w branży jest zobowiązany wiedzieć jakie obowiązki oraz na podstawie jakich przepisów są na niego nakładane. Po przepro wadzonej analizie akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdza, że zarówno protokół kontroli, jak i kierowane przez przedsiębiorcę pisma, czy odwołanie nie wskazuj ą na podjęcie przez przedsiębiorcę działań mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, m imo skierowania przez Lubuski WIIH wystąpienia pokontrolnego z 3 lutego 2025 r. wnoszącego o usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W odpowiedzi z 14 lutego 2025 r. jak również w złożonym odwołaniu przedsiębiorca nie poinformował o podjętych działaniach , a jedynie wskazał, w jaki sposób interpretuje obowiązujące przepisy, zakładając że jego interpretacja była prawidłowa, dodatkowo w odwołaniu uznał, że jego działania w zakresie informowania o cenach są w pełni zgodne z obowiązującymi przepisami, zdaniem przedsiębiorcy spełnia on wszystkie obowiązki wynikające z art. 4 ust. 1 – 5 ustawy o cenach. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Natomiast co do uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać należy, iż w powyższym zak resie brak jest informacji. Biorąc pod uwagę trzeci czynnik wpływający na wymiar kary pieniężnej tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy Lubuski WIIH wziął pod uwagę przekazaną przez przedsiębiorcę informację o wielkości obrotów za 2024 r. Ponadto uwzględnił przedłożone przez stronę oświadczenie, że zgodnie z którym w świetle art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy Prawo przedsiębiorców strona należy do kategorii małych przedsiębiorców. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez spółkę. Po uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji, Prezes UOKiK stwierdza, iż nałożona kara pieniężn a w wysokości 2 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 10% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prew encyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Jak wskazano już wcześniej Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że w przypadku gdy strona informuje o obn iżce cen sprzedawanych towarów , niezależnie czy wskazuje wielkość obniżki czy też nie, zobowiązana jest do ustalenia obniżki w odniesieniu do najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. A w przypadku, gdy nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od p rawidłowo ustalonej najniższej ceny obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżką a informacja o cenie została podana w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Jednocześnie Prezes UOKiK pon ownie podkreśla, że prezentowanie korzyści względem ceny regularnej jest dopuszczalne jedynie dodatkowo w stosunku do naliczania korzyści od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Prezentowanie obniżek (wartościowo lub nie) nie liczonych do najniższej cen y z 30 dnie przed obniżką , a tym samym uwidacznianie ceny promocyjnej równej najniższej cenie z 30 dni przed obniżką, budzi wątpliwości co do istnienia faktycznej obniżki ceny i korzyści płynących z promocji i w ocenie organu drugiej instancji narusza art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że i stotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości cenowe niewątpliwi e naruszały w sposób znaczny podstawowe obowiązki, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. W ocenie organu waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą. Zaniechanie strony wywołało bowiem negatywne następstwa dla nadrz ędnej wartości, która podlega Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 bezwzględnej ochronie, tj. prawa konsumenta do uzyskania dokładnej, precyzyjnej, jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji, które w niniejszej sprawie zostało naruszone. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK wskazuje, że Lubuski WIIH w toku kontroli zakwestionował 59 proc. ocenianych produktów, stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku przepisów ustawy o informowaniu o cenach można byłoby mówić w przypa dku gdyby wymagane prawem informacje przedstawiono w sposób niepełny, niekompletny. Natomiast, z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której konsumenci z uwagi na nierzetelny sposób przedstawienia informacji cenowych, zostali wpr owadzeni w błąd, że dany produkt jest oferowany po obniżonej cenie, co faktycznie nie miało miejsca. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na pr zedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od prz edsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identycznych warunków dla podmiotów prowadzących działalnoś ci gospodarczą. Obliczanie obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki miało zapobiec sztucznym zawyżaniom cen celem zwiększenia „atrakcyjności” oferty. Strona w odwołaniu powołując się na art. 189f § 2 Kpa, wskazała, że „nawet g dyby organ uznał, że doszło do uchybień, powinniśmy otrzymać możliwość ich usunięcia, zanim zostanie na nas nałożona kara finansowa”. Prezes UOKiK w tym miejscu wskazuje, że kontrolowany przedsiębiorca na każdym etapie postępowania kontrolnego ma prawo pod jęcia dobrowolnych działań, czego strona nie uczyniła. Dodatkowo organ pierwszej instancji wezwał stronę w wystąpieniu pokontrolnym 3 lutego 2025 r. do usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli, jednak do dnia wydania decyzji , oraz w odwołan iu od wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji nie otrzymał informacji jakie działania zostały podjęte, a jedynie przedstawił swój sposób interpretacji przepisów, zakładając że jego interpretacja była prawidłowa, a sposób uwidaczniania cen zgodny z ustawą o cenach. Biorąc pod uwagę, że w ocenie organu drugiej instancji nie można uznać wagi naruszenia prawa za znikomą, ponadto strona nie zaprzestała naruszania prawa, brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administ racyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administ racyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym za kresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 do strony mogły być one prowadzone przez Lubuski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć ka ry pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o który ch mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do is tnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla prawie 59 % skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznacz ny i budzący wątpliwości a także nie uwidoczniła najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin te n należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski , red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naru szenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jaki ch dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywró cenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystar czy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ cena musi być uwidocznion a przez przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, j ak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u któr ego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowi adać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazu je, że musi być ona skuteczna, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowan ia. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczeni e do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenow ymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasa dzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyż szego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Po przeprowadzonym postępowani u administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Lubuski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regu lacji. Nałożona kara pieniężna w wysokości 2 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 10 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Podsumowując zarówno stan faktyczny sprawy, jak i zastosowanie obow iązujących w sprawie przepisów czy ich interpretacja nie wywołuje trudności czy wątpliwości. W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie Lubuski WIIH postępowanie przeprowadził ściśle zgodnie z wymogami Kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach p ostępowania kontrolnego. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenie skarżonej decyzji i odstąpienie od nałożonej kary lub przyznanie terminu na zmianę sposobu wyświetlania cen jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary s tanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. Jednakże w terminie 14 dni od jej doręczeni a stronie przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Plac Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 2. Od skarg wszczynają cych postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jed nak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wars zawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i u sług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) (xxxxxxxxxxxx) 2) Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a