DIH-III-77/2025

Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 6 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.51.2025.J S DECYZJA DIH - 3.77.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 5 r. poz. 229 ), po przep rowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Łukasza Lubienieckiego prowadząc ego działalność gospodarczą pod firmą Łukasz Lubieniecki JLL - Gastro w Poznaniu, od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Insp ektora Inspekcji Handlowej z 17 marca 2025 r. (sygn. UH .8361. 239 .2024 ), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysią c pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), za naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ww. ustawy , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 10 do 13 września 2024 r., działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli UH.8361.239.2024, inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wo jewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano uprzednio zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 14 sierpnia 2024 r. sygn. UH .8360. 2 1 0 .2024, w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmującym m.in. sprawdzenie przestrzegania przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach, a więc realizację postanowień określonych w ustawie z dnia 9 maja 2014 r . o Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie zostało dwukrotnie awizowane i następnie zwrócone 3 września do nadawcy. W związku z powyższym, na podstawie art. 44 Kpa, uznano iż ww. pi smo zostało skutecznie doręczone 3 września 2024 r. W toku kontroli sprawdzano m. in. czy i w jaki sposób przedsiębiorca przestrzega obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw oraz prawidłowość identyfikacji ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności poprzez nazwę, pod którą jest oferowany oraz określenia ilości potrawy/wyrobu/napoju, do których cena się odnosi. W tym celu inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość uwidaczniania cen 123 potraw i napojów , tj wszystkich p otraw i napojów wymienionych w karcie . W wyniku powyższego stwierdzono: 1) brak uwidocznionych informacji o ilości wyrobu, do którego odnosi się podana cena w odniesieniu do 50 pozycji cennika, co stanowiło naruszenie postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ust awy o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem” ; 2) braku uwidocznienia cen dla 2 rodzajów opakowań: jednorazowego z tworzywa sztucznego oraz alternatywnego , co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 9 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 13 wrze śnia 2024 r. (sygn.: UH.8361.239.2024). Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku z powyższym, pismem z 6 lutego 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania a dministracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „Kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu, postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu niewyk onania obowiązku, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 2 rozporządzenia, a także poinformował ją o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji z 17 marca 2025 r. (sygn. UH.8361.239.2024), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 2 rozporządzenia. Decyzja ta została doręczona stronie 20 marca 2025 r. W dniu 9 kwietnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH, złożone przez stronę odwołanie z 2 kwietnia 2025 r. Strona zaskarżyła Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 decyzję w całości, zarzucając jej naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej zawartej w art. 8 Kpa, poprzez błąd w ocenie okoliczności faktycznych leżących u podstaw rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. W konsekwencji strona wniosła o uchylenie decyzji i jej z mianę lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem przesłanek zawartych w art. 189f § 1 Kpa. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonalności przedmiotowej decyzji w zakresie ewentualnej egzekucji nałożonej kary pieniężnej. Pismem z 22 kwietnia 2025 r. znak DIH - 3.707.40.2025.JS, Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, z czego strona jednak nie skorzystała. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 29 kwietnia 2025 r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Is totą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handl owej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Pre zes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów (lub usług) regulują przepisy rozporządzenia . Zgodn ie z § 9 ust. 1 rozporządzenia , przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. W świetle § 9 ust. 2 rozporządzenia , cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potra wy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębio rcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawa ch transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pie niężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia admi nistracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna prze z inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego WIIH w lokalu gastronomicznym, należącym do przedsiębiorcy stwierdzono, niedopełnienie obowiązku uwidoczn ienia cen w menu w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen w odniesieniu 50 (spośród 123 skontrolowanych) pozycji, poprzez brak określenia ich ilości, do których odnosiła się uwidoczniona cena oraz braku cen dla 2 rodz ajów opakowań , co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązków wynikających m.in. z art. 4 ust. 1, wymierza w drod ze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor IH. Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 W związku z powyższym, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji z 17 marca 2025 r. (sygn.: UH.8361.239.2024), nałożył karę pieniężną w wysokości 1 500 zł na przedsiębior cę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Odwołując się od wydanej decyzji, strona nie kwestionowała ustaleń jednakże zarzuciła jej naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej zawartej w art. 8 Kpa, poprzez błąd w ocenie okolicz ności faktycznych leżących u podstaw rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. W opinii strony przyjęta przez organ metoda oceny stopnia naruszenia prawa polegająca na zestawieniu liczby nieprawidłowo o pisanych pozycji w menu z liczbą pozycji w ogóle jest niep rawidłowa i skrajnie uznaniowa. Strona wskazała również, że przy ocenie stopnia naruszenia organ nie uwzględnił wysokiej dbałości o klientów restauracji. W ocenie przedsiębiorcy organ nie dociekał przyczyn naruszeń jak również nie uwzględnił, że każda z za kwestionowanych pozycji menu poza nazwą dania zawierała jego opis i skład, pozwalający antycypować wielkość tego dania. Odnosząc się do powyższego Prezes U O KiK wskazuje, że z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić, stoi bowiem w oczywistej sp rzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, jednoznacznie regulującymi wymogi w zakresie prawidłowości przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych potraw, wyrobów i napojów. Przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie oparte zostało na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego oraz po dokonaniu oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącego się postępowania. O naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa można mówić, gdy organ admin istracji publicznej pomija milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odnosi się do faktów istotnych dla sprawy. W przedmiotowej sprawie, organ pierwszej instancji, dokładnie zbadał i rozpatrzył wszystkie okoliczność sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a tym samym nie może zostać uznany że cokolwiek istotn ego dla sprawy zostało pominięte . W wyroku z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie sygn. II GSK 1850/23 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w celu realizacji zasady prowadzenia postępowania w sp osób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględ niania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Z daniem Prezesa UOKiK zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zgodna z prawem. Tym samym zarzut strony dotyczący naru szenia art. 8 Kpa uznać należy za niezasadny. Organ drugiej instancji wskazuje , że zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , zgodnie z którym , jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, któ ry nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduj e konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ry zyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez wzgl ędu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Strona, jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić w cenniku ceny oferowan ych potraw w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, poprzez podanie obok ceny oraz pełnej nazwy produktu, także określenia ich ilości . Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla 50 pozycji (s pośród 123 objętych kontrolą , tj. wszystkich ) nie wykonała powyższego obowiązku, co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu i wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Prezes UOKiK podkreśla, że przepisy o informowaniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą, w tym usługową w zakresie gastronomii. Ustalają one reguły wymuszające na przedsiębiorcach realizacj ę obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw lub wyrobów. Z przepisów tych wynika, że dodatkowe informacje, jakie powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, to w szczególności pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich iloś ci. Informacje te stanowią minimum, jakie należy spełnić, aby umożliw ić konsumentom identyfikacj ę cen y z towar em, w związku z czym brak tych informacji jest równoznaczny z podaniem ceny w sposób niejednoznaczny, uniemożliwiający porównanie cen, sprzeczny z tymi przepisami. Przy ocenie, czy zostały spełnione powyższe wymagania, bierze się pod uwagę przede wszystkim to, czy konsument otrzymał jasną i rzetelną informację o cenie, umożliwiającą wybór i porównanie produktów. Ze specyfiki branży gastronomicznej w ynika, że przygotowywane potrawy i napoje wydawane są na porcje, które mogą być u różnych przedsiębiorców świadczących usługi gastronomiczne różnej wielkości, stąd też dla takich Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 produktów wprowadzony został wymóg podawania także ich ilości. Jeżeli produkt y oferowane są w różnych wielkościach, konsument powinien otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że stwierdzone nieprawidłowości w sposób istotny naruszały interesy konsumentów, gdyż pozbawiały ich podstawowej informacji o tym, jakiej ilości potrawy dotyczy uwidoczniona cena, a co za tym idzie prawa do odczytania informacji o cenie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla 52 pozycji (42% objętych kontrolą) nie wykonała obowiązku uwidocznienia ilości potraw , co do których odnosiła się cena , a w 2 przypadkach nie podała cen pojemników , co stanowiło wystarczającą przesłank ę do przypisania jej odpowiedzialności i wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. W niniejszej sprawie, Wielkopolski WIIH był uprawniony do zastosowania kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w granicach przewidzianych tymi przepisami , tj. w wysokości do 20 000 zł. Po uwzględnieniu wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 tej ustawy, mających wpływ na wymiar kary, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł, która stanowi 8% górnego wymiaru kary. Analizując praw idłowość uwzględnienia przez Wielkopolskiego WIIH powyższych przesłanek , na podstawie zabranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK zważył, co następuje. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych ob owiązków, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że stwierdzone nieprawidłowości, polegające na braku ilości potraw do których odnosiły się uwidocznione ceny przy 50 potrawach oraz brak cen dla 2 rodzajów opakowań, istotnie naruszało interesy konsumen tów. Należy zatem podzielić pogląd organu pierwszej instancji, że nieuwidocznienie gramatur potraw pozbawia nabywców możliwości porównania cen i w rezultacie dokonanie najkorzystniejszego dla nich wyboru towaru. Nadto należy podkreślić, że wszczęcie kontro li, w ramach której stwierdzono nieprawidłowości, poprzedzone zostało skierowaniem do strony zawiadomienia, zawierającego informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz planowanym terminie jej przeprowadzenia, niestety strona nie odebrała zawiadomienia i nieprawidłowości zostały usunięte dopiero w efekcie kontroli. Tym samym, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że charakter i waga naruszenia obowiązków były znaczne. Przy ocenie powyższej przesłanki, należało uwzględnić przede wszystkim skalę naruszenia obowiązków, tj. ujawnienie nieprawidłowości przy 52 pozycjach w menu na 123 skontrolowanych, co stanowiło 42 % skontrolowanej oferty. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów oraz uzyskane korzyści majątkowe lub straty wynikające z naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że dotychczas na stronę nie były nakładane kary pienięż ne z tytułu naruszenia przepisów ustawy o cenach, co miało wpływ na wymiar kary. Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Uwzględniając kolejny czynnik wpływający na wymiar kary, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, przedstawione p rzez stronę informacje w zakresie wielkości obrotów i przychodu w 2023 r. W ocenie organu, nałożona kara pozostaje proporcjonalna do wielkości obrotów/przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. Kara w wysokości nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, j ak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Podkreślenia wymaga, że nie można prowadzić działalności gospodarczej z naruszeniem praw konsumentów do jednoznacznej, niebudzącej wątpliwości ora z umożliwiającej porównanie cen informacji. Rozpatrując czwartą z przesłanek wymiaru kary, tj. sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pierwszej instancji słusznie stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, gdyż przeprowadzona kontrola nie dotyczyła działalności o charakterze transgranicznym. Zdaniem Prezesa UOKiK, z powyższego wynika, że dokonana przez organ pierwszej instancji ocena przesłanek, o który ch mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, była prawidłowa i znajdowała uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Jak już wyżej wykazano, przepisy art. 6 ust. 1 tej ustawy, które stanowiły podstawę materialnoprawną do wydania zaskarżonej decyzji, obligowa ły Wielkopolskiego WIIH do nałożenia na stronę kary pieniężnej z tytułu niewykonania powyższych obowiązków, bez względu na to, czy do naruszenia doszło po raz pierwszy. Natomiast przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, organ pierwszej instancji był zobli gowany uwzględnić przesłanki wyliczone enumeratywnie w art. 6 ust. 3 tej ustawy, co zostało w niniejszej sprawie spełnione. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obow iązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalen ia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Wielkopolski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej zmiany. Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni info rmacji o gramaturze potraw dla 52 pozycji oferowanych w menu, co stanowiło 42% objętych kontrolą. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 konsumentom (Dz.Urz. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27, ze zm.), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, który stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszają ca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wy mierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, prawidłowego uwidaczniania cen, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnion e, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 1 500 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Przypomnieć należy, że zgodnie z przepisami ustawy o cenach przy usta laniu wysokości kary bierze się pod uwagę wielkość jego obrotów i przychodu w roku poprzedzającym wymierzenie danej kary. A zatem miarodajnym kryterium będzie okres rozliczeniowy dla wszystkich przedsiębiorców wskazany w przepisach podatkowych tj. rok poda tkowy. Biorąc pod uwagę termin dokonanych ustale ń kontroli oraz obowiązujące przepisy, Wielkopolski WIIH prawidłowo odniósł się do przekazanej informacji przez przedsiębiorcę o wielkości jego przychodu za poprzedni rok. Przekazana informacja obrazowała r zeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Tym samym zasadnym było odniesienie się do obrotu rocznego przedsiębiorcy oraz jego oświadczenia, w którym wskazał, iż należy do grupy mikroprzedsiębiorców. W tym miejscu organ drugiej instancji zaznacza, iż informacja o wysokości obrotu i przychodu jaka została przekazana pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Po uwzględnieniu przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1500 zł, która stanowi 8% górnego wymiaru kary, a tym samym nałożona kara pieniężna nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, czyli 20 000 zł. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu – wbrew opinii strony. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozu mieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Rzetelna, niebudząca wątpliwości i dająca możliwość po równania cen informacja o ilości nabywanego towaru jest bardzo istotna w gastronomii i służy właściwemu poinformowaniu nabywcy o cenie potrawy, Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Brak jednoznacznie wskaz anych ilości (gramatury) potraw w cenniku pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o ofercie, które im przysługiwały, zaś uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny utrudniało konsumentom podjęcie właściwej decyzji zakupowej, albowiem nie było wiadomym czy podana cena jest ostateczna i właściwa. Podkreślić należy, że nieprawidłowości dotyczyły braku ilości (gramatury) przy 50 oferowanych w cenniku potraw ach oraz braku cen 2 rodzajów opakowań. Wobec powyższego w żadnej mierze wa gi naruszenia nie można uznać za znikomą , szczególnie, że dla pozostałych pozycji podano wielkości oferowanej porcji potrawy, a w przypadku napojów podano ilość nominalną. Wobec powyższego n aruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu przysługując ych mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona podjęła działania naprawcze, poprzez uzupełnienie brakujących informacji o gramaturze, co oznacza, że przesłanka zaprzesta nia naruszania prawa została spełniona. Uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stro nę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również prz esłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że n aruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając wł aściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo nar uszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowoś ci niezwłocznie, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo us unięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, maj ącą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Stąd też, należy przyjąć, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o u chylenie decyzji i anulowanie kary , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej. Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary pi eniężnej, jeżeli stan faktyczny sprawy wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Wielkopolskiego WIIH wymiarze. Wobec powyższego, wyrażoną przez stronę w odwołaniu prośbę o uchylenie decyzji , należy uznać za niezasadną i niemożliwą do spełnienia p rzez organ odwoławczy, zarówno w świetle ustaleń kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o cenach. Odnosząc się do wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji należy zwrócić uwagę, że zgod nie z art. 135 Kpa o rgan odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji . Należy jednak podkreślić, że decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 17 marca 2025 r. (sygn. UH.8361.239.2024) nie nadano rygoru natychmiastowego wykonania, o której mowa w art. 108 Kpa ani te ż nie nadano go na mocy przepisów odrębnych. Wobec powyższego wniosek strony należy uznać za niezasadny. Dopiero decyzja Prezesa Urzędu jest decyzją ostateczną w trybie pos tepowania administracyjnego i z godnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Urzą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wys okości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej