DIH-III-75/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 5 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.55.2025.MU DECYZJA DIH - 3. 75 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), po przeprow adzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji KHU.D.23.2025.KWP Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 lutego 2025 r. (sygn.: KHU .8361. 284 .2024. KWP.AW ) , na mocy której na przedsiębior ę Izabelę Daleki prowa dząc ą działalność gospodarczą pod firmą : 1. Firma Handlowo - Usługowa „ DOMATOR ” Izabela Daleki 2. Agencja Inwestycyjna „Pomorze” Izabela Daleki (wspólnik spółki cywilnej) w Gdańsku nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikająca z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227) za udostępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produkt u kosmetyczn ego , z uwagi na podanie na jego etykiecie informac ji o funkcji produktu, wyłącznie w języku obcym , co stanowiło naruszenie art. 19 ust. 5 w związku z ust. 1 lit. f r ozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), dalej jako: „rozporządzeni e 1223/2009” Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje ww. decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 22 - 28 października 2024 r. inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej jako: „ Pomorski WIIH ” lub „organ pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr KHU.057.2 84 .2024. AW z 2 1 października 2024 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie należąc ym do prze dsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] , dalej jako: „stro na ” „ strona postępowania ” lub „przedsiębiorc a ” . Zgodnie z art. 48 ust. 1 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców ( Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm. ), dalej jako : „Praw o przedsiębiorców”, nie zawiadomiono przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontrol i. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 K ontrolę wszczęto w oparciu o bezpośrednio stosowane przepisy powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego, tj. art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności prod uktów oraz zmieniającego dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz. Urz. UE L 169 z 25. 06.2019 r. str. 1) . Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby pisemnie upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, której prz ed przystąpieniem do czynności kontrolnych okazano legitymacje służbowe i doręczono za pokwitowaniem jeden egzemplarz ww. upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wraz z załączonym pouczeniem o prawach i ob o wiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. W świetle wymagań określonych w art. 19 rozporządzenia 1223/2009 sprawdzono prawidłowość oznakowania 8 partii oferowanych do sprzedaży produktów kosmetycznych. W trakcie której ujawniono nieprawidłowości w oznakowaniu przy jednej parti i produktu tj. : a ntyp respirant w kulce Lomamed 50 ml , z uwagi na podanie na etykiecie produktu informacji o funkcji produktu, wyłącznie w języku obcym (niemieckim) , wbrew wymaganiom określonym w art. 19 ust. 5 w zw. z ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co stanowi narusze nie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz.2227) dalej jako: „ustawa o produktach kos me tycznych ” . Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 2 8 października 2024 r. (sygn.: KHU .8361. 284 .2024 .KWP.AW ). W dniu 2 9 stycznia 2025 r . Pomorski WIIH, na podstawie art . 61 § 1 i § 4 k pa zawiadomił przedsiębiorc ę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na ni ego kary pieniężnej na podstawie: art. 36 ust. 2 us tawy o produktach kosmetycznych za udostępnianie na rynku, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, produk tu kosmetyczn ego , z uwagi na podanie na etykiecie informacji o funkcji produktu wyłącznie w języku obcym , wbrew wymaganiom określonym w art. 19 ust. 5 w zw. z ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co st a nowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych . Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ) dalej jako : „ k pa ” przedsiębior c y jako stron ie w prowadzonym postępowaniu przysługuje prawo do brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i zapoznania się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami. Stron a nie skorzystał a z przysłu gujących jej praw. W dniu 27 lutego 2025 r. Pomorski WIIH wydał decyzję nr KHU.D.23.3015.KPW nakładającą na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikająca z art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych za udost ępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produkt u kosmetyczn ego , z uwagi na podanie na jego etykiecie informacji o funkcji produktu wyłącznie w języku obcym , wbrew wymaganiom określonym w art. 19 ust. 5 w zw. z ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. W dniu 4 kwietnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Pomor skiego WIIH odwołanie z 19 marca 2025 r. przedsiębiorc y od ww. decyzji. Stron a w odwołaniu zwrócił a się o uchylenie nałożonej na nią kary. Przedsiębiorca w odwołaniu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 podni ó sł , że nałożona na ni ego kara jest zbyt surowa. Je go zdaniem zgodnie z rozporządzenie m 1223/2009 deo w kulce nie mają opisu dotyczącego funkcji. Dotyczy to przeważającej grupy producentów w obrocie handlowym w Polsce. W związku z powyższym strona podniosła, że rozszerzenie o funkcje tego deo w e własnym zakresie w języku pols kim jest nieuzasadnione. Na dowód powyższego strona załączyła dokumentacje fotograficzną obrazującą produkty z tej samej grupy bez opisu funkcji produktu , dostępne są w sieci ha ndlowej . Pismem z 22 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stron ę o toczą cym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od ww. decyzji P omorskiego WIIH oraz o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Stron a nie skorzystał a z przysługujących jej uprawnień . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewód zki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Przepisy rozporządzenia 1223/2009 w art . 6 wskazują, że dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku działają z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnien iem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy s pełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 . Ponadto zgodnie art. 6 ust. 3 ww. rozporządzenia, jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: − da ny produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; − produkt kosmetyczny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają przyjęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. W myśl art. 2 ust. 1 lit. e i g ww. rozporządzenia „ dystrybut or ” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, natomiast „ udostępnianie na rynku" oznacza Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 każde odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie produktu ko smetycznego na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działalności handlowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia 1223/2009, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowania ch zewnętrznych znajdują się nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje, tj: a) imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres osoby odpowiedzialnej ; b) nominalna zawartość w momencie pakowania, wyrażona w jednostkach masy lub objętości ; c) data mi nimalnej trwałości, tj.: data, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości ; d) szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania ; e) numer partii produktu lub oznaczenia pozwalające na identyfikację produktu kosmetycznego ; f) funkcja produktu kosmetycznego ; g) wykaz składników poprzedzony określeniem „ ingredients". Zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 informacje wymienione w ust. 1 lit. b), c), d) i f) i w ust. 2, 3 i 4 podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wprowadza do obrotu lub udostępnia na ry nku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Natomiast wg art. 36 ust. 2 tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 tej ustawy. Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej nałożyć karę pienięż ną na podmiot, który udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postę powania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Pomorski WIIH właściwie stwierdził, że w niniejszej sprawie za udostępnianie na rynku produkt u kosmetyczn ego niespełniając ego wymagań, tj.: za udostepnienie produktu bez podania w języku polskim funkc ji kosmetyku odpowiedzialny jest skontrolowany przedsiębiorca. W złożonym odwołaniu strona podniosła, że zgodnie z rozporządzeniem 1223/2009 deo w kulce nie mają opisu dotyczącego funkcji . W związku z powyższym rozszerzenie o funkcje tego deo we własnym zakresie w języku polskim zdaniem strony jest nieuzasadnione. Na poparcie swojego stanowiska strona z a łączyła dokumentacj e fotograficzną obrazującą produkty dostępne na rynku z tej samej grupy bez opisu funkcji. Mając na uwadze powyższe, strona podniosła , że nałożona na nią kara jest zbyt surowa i wniosła o jej uchylenie. Odnosząc się do powyższego stanowiska strony Prezes UOKiK wskazuje, że po analizie całokształtu materiału dowodowego nie ma wątpliwości, że przedsiębiorc a nie wywiąza ł się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 z nałożon ego na ni ego obowiązk u , co w konsekwencji spowodowało, udostępnienie na rynku produkt u kosmetyczn ego bez informacji o jego funkcji podanej w języku polskim . Stosownie do art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 informacje w nim wymienione ust.1 lit. f) podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniony użytkownikowi końcowemu . Oznacza to, że na r ynku udostępnione są wyłącznie produkty kosmetyczne , na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje m.in. takie jak funkcja produktu kosmetycznego, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji. Przedsiębiorca w odwołaniu podni ó sł, że zgodnie z rozporządzeniem 1223/2009 deo w kulce nie m ają opisu dotyczącego funkcji . Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK nie podziela stanowiska strony postępowania . Z uwidocznionego opisu na etykiecie kwestionowanego produk tu nie wynika jaka jest funkcja produktu np. czy jest to dezodorant czy też środek na komary i kleszcze . Na etykiecie produktu w języku niemieckim widnieje informacja: ”deo”, c o nie wskazuje jednoznacznie na funkcje produktu bądź na grupę produktów wynika jącą z jego prezentacji np. dezodorant bądź antyperspirant w kulce. Funkcja jaką spełniać ma produkt jest istotnym elementem oznakowania , także informacją dla konsumenta o jego przeznaczeniu. Ponadto należy zauważyć, iż nieprawidłowość, która została stwierdzona i za którą odpowiedzialność ponosi strona polega na udostępni eniu na rynku kosmetyku bez oznaczenia funkcji w języku polskim a nie za brak oznaczenia funkcji w języku polskim na opakowaniu. Jednocześnie nawiązując do załączonej przez przedsiębiorcę dokumentacji fotograficznej do odwołania obrazującej inne dostępne na rynku wyroby z tej samej g ru py produktowej , które jej zdaniem również nie posiadają informacji o funkcj i produktu należy wsk a zać, ż e na ich etykietach widnieje informacj a o funkcji produktu tj. „Anti - Perspirant” , natomiast kwestionowany wyrób posiadał mi.n. inf ormacje : DAS ST ÄRKSTE Deo von CD, 48h, SCHUTZ OHENE ALUMINIUM (ACH) , AN MEINE HAUTLASSE ICH NUR WASSER&Co, 48H DEO SEIDEN BLÜ TE NEW, CO REINHEITS GEBOT 0% Mikroplastik, Tierische Inhulesstaffe, Synthetische Farbstaffe. W ocenie zarówno organu pierwszej, jak i drugiej instancji oferowan e do sprzedaży produkt y nieprawidłowo oznakowan e stwarza ją dla konsumentów użytkujących dany produkt realne zagrożenie dla ich zdrowia np. poprzez zastosowanie wyrob u przez konsument a w innym celu niż jest jego funkcja. Jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków określonych w rozporządzeniu 1223/2009 jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia lu dzi. Dlatego też przepisy ww. rozporządzenia w bardzo szczegółowy sposób określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, zarówno produkujących kosmetyki , jak również i dystrybutorów, czyli tych sprzedających produkty kosmetyczne konsumentom. W tym miejsc u Prezes UOKiK podkreśla, że przekazanie wszystkich informacji, w szczególności podanie na etykiecie produktu informacji o funkcji produktu, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów. Wskazać należy, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy na etykietach znajdu ją się wymagane informacje. Niedopuszczalne jest udostępnianie produktów kosmetycznych z uwagi na podanie na etykiecie produktu informacji o funkcji produktu wyłącznie w języku obcym (niemieckim) , Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 jak to miało miejsce w niniejszej sprawie . Prezes UOKiK pod ziela w pełni stanowisko Pomorskiego WIIH, że konsument w momencie wyrażenia woli dokonania zakupu produktu powinien mieć możliwość wyboru takiego, który spełni jego potrzeby i oczekiwania. W obec tego brak informacj i o funkcji produktu kosmetycznego utrudn ia wybór konsumentowi . Tym samym aby konsument kupujący kosmetyk na terenie Polski mógł swobodnie wybrać produkt, jego funkcja powinna być jasno i zrozumiale określona dla konsumenta, czy to za pomocą słownego przekazu w języku polskim czy też za pomocą pi ktogramu . Należy w tym miejscu wskazać, że sprawdzenie przez przedsiębiorców (dystrybutorów), czy udostępnione przez nich kosmetyki posiadają wszystkie elementy oznakowania zależy wyłącznie od dobrej woli przedsiębiorców i ich dbałości o przestrzeganie podstawowych wymagań prawnych. Podkreślenia wymaga, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszą cego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma pr zy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. S kuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorców. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były t ylko towary właściwie oznakowane. Mając na uwadze powyższe, Prezes UOKiK wskazuje, że kryteria wymiaru kary zostały wprost wskazane w art. 189d k pa i organ pierwszej instancji analizując kwestie wysokości kary uwzględnił wszystkie przesłanki w nim zawarte , a mianowicie: 1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia ; prawidłowo wskazując, że okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, gdyż udostępnianie na rynku produkt u kosmetycznego, który nie posiadał wymaganego rozporządzeniem 1223/2009 oraz ustawą o produktach kosmetycznych oznakowania w języku polskim informacj ą o funkcji produktu kosmetycznego . Organ drugiej instancji podziela stanowisko Pomorskiego WIIH, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów , w związku z czym przed udostępni eniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy na opakowaniu kosmetyku znajdują się wymagane prawem informacje. Analizując czas trwania naruszenia, nie jest łatwo go określić, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 natomiast naruszenie stwierdz ono w pierwszym dniu kontroli tj. 22 października 2024 r. ; 2) a nalizując częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara, organ pierwszej instancji wskazał, że po raz pierwszy doszło do naruszenia przez przedsiębior cę ww. obowiązk u ; 3) uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe – Pomorski WIIH zaznaczył, iż nie na kładał uprzednio na stronę kary za udostępnienie produktu kosmetycznego bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania. Zgodnie z art. 14 ustawy o produktach kosmetycznych kontrolę oznakowania kosmetyków oferowanych przez dystrybut orów prowadzą organy Inspekcji Handlowej, uwzględniając właściwość terytorialną. W stosunku do strony postępowania za naruszenie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych karę pieniężną mógł nałożyć wyłącznie Pomorski WIIH ; 4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa – organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że naruszenie prawa powstało wskutek niewykonania przez stronę jako dystrybutora obowiąz ków określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawnych i wynikło z winy strony, która udostępniła do sprzedaży na rynku polskim produkt z niekompletnym oznakowaniem. Pomorski WIIH wskazał również, że istotą rzetelnego prowadzenia działalności gos podarczej jest posiadanie niezbędnej wiedzy specjalistycznej, obejmującej znajomość przepisów prawa. Podkreślił również, że obowiązkiem dystrybutorów produktów kosmetycznych jest działanie z należytą starannością w odniesieniu od obowiązujących wymogów, a przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku, konieczne jest dokonanie jego rzetelnej weryfikacji pod kątem obowiązujących przepisów, a strona nie dochowała w tym zakresie należytej staranności; 5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w ce lu uniknięcia skutków naruszenia prawa Pomorski WIIH wskazał, że przedsiębiorc a nie przekazał informacji o podjęciu przez niego dobrowolnych działań ; 6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła – w tym miejscu organ pierwszej instancji wskazał , że strona nie osiągnęła znacznej korzyści, w związku z naruszeniem ustawy o produktach kosmetycznych, wskazując na wartość zakwestionowanych wyrobów; 7) w przypadku osoby fizycznej – warunki osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana – w tym przypadku organ pierwszej instancji wskazał, że na podstawie złożon ego oświadcze nia stron a należ y do mikroprzedsiębiorców . W tym miejscu organ drugiej instancji zaznacza, iż wymierzona kara , która została określona w dolnej granicy przewidzianej prawem , nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary . Organ drugiej instancji, po analizie stwierdzonych nieprawidłowośc i oraz poszczególnych kryteriów wymierzania administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 189 lit. d k pa uznał, że wysokość kary wymierzonej przez Pomorskiego WIIH, została określona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 właściwie w dolnej granicy przewidzianej prawem, jednocześnie jest kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary , a tym samym nie ma podstaw do jej uchylenia. Przede wszystkim należy zauważyć, że zgodnie z art. 6 rozporządzenia 1223/2009 dystrybutorzy w ramach swojej działalnośc i podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku, działają z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów (ust. 1). Dlatego też ich obowiązkiem przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku jest sprawdzenie oznakowania wyrobu (ust. 2). Stron a nie dopełnił a swoich obowiązków . Prezes UOKiK wskazuje również, że przesłanki zawarte w art. 189d zgodnie z art. 189a k pa bierze się pod uwagę w sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg, jeżeli któryś ze wskazanych aspektów regulacji dotyczącej kar (np. przesłanki wymiaru kary czy odstąpienie od nałożenia kary) nie został objęty regulacją ustawy odrębnej. Biorąc pod uwagę, że jest to przepis ogólny i przesłanki zostały określone bardzo sze roko, w niniejszej sprawie nie wszystkie przesłanki po przeanalizowaniu muszą być zastosowane, chociażby przesłanka dotycząca uprzedniego ukarania za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe przez inne organy czy wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła, co zostało już wyjaśnione powyżej. Wskazane w art. 189d k pa dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej odnoszą się do ustalenia wysokości kary w kwocie pieniężnej, a nie mają natomiast zastosowania do nakładania tej kary. Swoboda organu administracji publicznej przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej jest więc ograniczana z jednej strony w danej ustawie (ustawowe granice wysokości administracyjnej kary pieniężnej) oraz w ustawowych dyrektywach wymiaru tej kary (w omawianej sprawie jest to art. 189d k pa). Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 1239/20 (LEX nr 3115168), wszystkie przesłanki wymiaru kary są równorzędne w tym sensie, że wystąpienie jednej nie elimi nuje innej. Dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej są prawnie równorzędne w tym sensie, że nie ma podstaw do konstruowania ich hierarchii. Organ administracji publicznej stosuje wskazane dyrektywy wymiaru kary stosownie do stanu faktycznego i p rawnego występującego w sprawie administracyjnej. Przy czym wymierzenie kary w najwyższym ustawowym zagrożeniu możliwe jest jedynie w takim przypadku, gdy za tym przemawia każda z dyrektyw wymiaru kary. Innymi słowy, żadna z przesłanek wymienionych w art. 189d k pa nie świadczy na korzyść ukaranego podmiotu. Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorc ę działalności gospodarczej od 1990 r. (dane widniejące w CEIDG) uzasadnia zwiększone oczekiwania co do jego wiedzy, odpowiedzialności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Zaznaczyć trzeba również, że w sytuacji gdy przedsięb iorc a decyduj e się na prowadzenie działalności gospodarczej, to rozsądnym jest oczekiwanie od niego , że będzie się stosować do obowiązujących przepisów prawa i za każdym razem będ zie nadzorować, by nie udostępniać na rynku produktów kosmetycznych nieprawid łowo oznakowanych . Organ drugiej instancji stoi na stanowisku, że czynność sprawdzania oznakowania produktu w tym informacji o funkcji w języku polskim jest okolicznością całkowicie zależną od przedsiębiorc y . Powinnością natomiast organu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 kontrolującego je st natomiast zweryfikowanie, czy nałożone obowiązki są wykonywane przez przedsiębiorców w sposób należyty . Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to stron a przyczynił a się do powstania naruszenia, bo sprawdzenie oznakowania produktu przed jego udostępnie niem na rynku jest d ziałaniem całkowicie zależnym od przeds iębiorcy . Podsumowując powyższe rozważania dotyczące wysokości wymierzonej przez Pomorskiego WIIH kary pieniężnej organ drugiej instancji stwierdza, że brak jest jakichkolwiek podstaw do jej obniż enia, a tym bardziej uchylenia przedmiotowej kary . Prezes UOKiK ponownie podkreśla, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, nie tylko na tych co produkują i wprowadzają na rynek, ale też na przedsiębiorców, którzy udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne (dystrybutorów). W opinii Prezesa UOKiK przekazanie wszystkich informacji, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wskazać należy, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należy tą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy znajduje się na nim wymagane informacje. W ocenie organu drugiej inst ancji stron a nie działał a z należytą starannością. Gdyby przedsiębiorc a przed udostępnieniem produktu kosmetycznego do sprzedaży podj ą ł odpowiednie działania zgodnie z art . 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, Inspekcja Handlowa nie stwierdziłaby naruszenia przepisów prawa w toku podejmowanych działań kontrolnych. Prezes UOKiK, p o przeanalizowaniu sprawy , podobnie jak organ pierwszej instancji nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1pkt 1 k pa. Okoliczności i waga narusze nia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Stron a nie dopełnił a obowiązków nałożonych na ni ą przepisami rozporządzenia 1223/2009 udostępniając produkt kosmetyczn y bez wymaganego oznako wania, w związku z czym nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Obowiązkiem dystrybutorów przed udostępnieniem produktów kosmetycznych na rynku, jest sprawdzenie czy podane zostały info rmacje określone w ww. rozporządzeni u , czego kontrolowan y przedsiębiorca nie uczyni ł , a konsekwencją czego był a stwierdzon a nieprawidłowoś ć . Za nie spełnioną można również uznać drugą p rzesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż przedsiębiorca nie przekazał organowi pierwszej instancji informacji o podjętych przez ni ego dobrowolnych działaniach naprawczych . Przesłanki te, muszą być spełnione łącznie , co w niniejszym przypadku nie miało miejsca . Ponadto n ie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wyk roczenie skarbowe, czy też prawomocnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zdaniem Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie brak było również podstaw do w drożenia procedury określonej w art. 189f §2 i §3 k pa, bowiem odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej nie pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których ta kara miałaby być nałożona. W odniesieniu do art. 189f §2 i §3 k pa podnieść należy, że z przepisu te go nie wynika obowiązek każdorazowego wyznaczania przez organ terminu do usunięcia naruszenia prawa, nawet przy spełnieniu warunków przewidzianych w przepisie, gdyż decyzja w tym względzie zależy od uznania organu. Ponadto, co istotniejsze, w ocenie organu , dotyczy to przypadków, gdy odstąpienie od nałożenia kary pozwoliłoby na spełnienie celów kary. Administracyjne kary pieniężne mają na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków na rzecz państwa, mają bowiem znaczen ie prewencyjne. Dodatkowo, kara ma z założenia pełnić również funkcję represyjno - dyscyplinującą, a więc ma za zadanie m. in. eliminować z rynku produkty z nieprawidłowościami i stanowić na przyszłość ostrzeżenie dla przedsiębiorcy, by sprzedawał jedynie p rodukty właściwie oznakowane. Tak więc, zastosowanie regulacji art. 189f §2 k pa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego (zob. art. 189f §2 k pa: „(…) organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin (…)”). Oznac za to, że organ może oceniać możliwość skorzystania z niej w ramach luzu decyzyjnego (z oczywistym zachowaniem zasad poszanowania prawa, sprawiedliwości, bezstronności itp.). W tej sprawie, stwierdzone naruszenie przepisów wywarło skutki wobec konsumentów , zatem dotyczyło pewnego kręgu osób , które pozbawiono dostępu do informacji o funkcji produktów języku polskim . W tym miejscu należy podkreślić, że strona nie przek a zała organowi pierwszej instancji informacji o podjęciu przez nią dobrowolnych działań nap rawczych . Prezes UOKiK zwraca również uwagę na zawarte w art. 189f k pa sformułowania "usunięcie naruszenia prawa" oraz " zaprzestanie naruszenia" . Jak wskazuje w komentarzu do art. 189f k pa prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że pojęcie "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia ". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie p rzepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało) (patrz: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska ). W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające odstąpienie od nałożenia kary, zarówno w trybie obligatoryjnym (tj. art. 189f §1 k pa), jak też i fakultatywnym (art. 189f §2 oraz §3 k pa). Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji wskazuje, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzeniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumentów oraz osiągni ęcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. W związku z tym przepisy rozporządzenia 1223/2009 w b ardzo szczegółowy sposób określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, którzy nie tylko produkują, ale także udostępniają konsumentom produkty kosmetyczn e. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Pomorskiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że stron a , naruszył a art. 6 ust. 2 związku z 19 ust. 5 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co dało podstawę do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej i nstancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Pomorski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę kary w łącznej wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych). Tym samy m, decyzja KHU.D.23.2025.KWP Pomorskiego WIIH z dnia 27 lutego 2025 r. (sygn. KHU .8361. 284 .2024. KWP.AW ), powinna pozostać w obrocie prawnym. W związku z powyższym karę administracyjną należy wpłacić na rachunek wskazany w decyzji Pomorskiego WIIH w G dańsku w terminie 14 dni od dnia, kiedy decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administra cyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i K onsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stro na ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznani e prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy art. 189i ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administrac yjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxx] 2. Pomorski WII H