DIH-III-78/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 6 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.47.2025.J S DECYZJA DIH - 3.78.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), po przeprow adzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od punktu 2 decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 4 marca 2025 r. (sygn.: BP.8361.169.2024.NJ), na mocy której na przedsiębiorcę DM - Drogerie Markt sp. z o.o. z sied zibą we Wrocławiu nałożono karę pieniężną w łącznej w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) w tym: 1) karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) wynikającą z art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pro duktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2227 ze zm.), dalej „ustawa o produktach kosmetycznych”, za udostępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produktów kosmetycznych bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania o których mowa w a rt. 19 ust. 1 lit. f oraz art. 19 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), dalej „rozporządzenie 1223/2009” ; 2) karę pieni ężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikająca z art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych za udostępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produktu kosmetycznego bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania o którym mowa w art. 19 ust. 1 lit. g rozporządzenia 1223/2009 , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje ww. decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 29 października 2024 r. i 18 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej jako: „ Lubuski WIIH ” lub „organ pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr BP - 145/2024 z 29 października 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce, należącej do kontrolowanego , dalej jako: „stro na ” lub „przedsiębiorc a ” . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców ( Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm. ), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, skierowano do przedsiębiorc y zawiadomieni e o zamiarze wszczęcia kontroli z 16 października 2024 r., ze wskazaniem w zakresie przedmiotowym kontroli, m.in.: prawidłowość oznakowania i obrotu kosmetykami. Wspomniane zawiadomienia doręczono stron ie 2 1 października 2024 r. W pierwszym dniu k ontrolę pr zeprowadzono w obecności pracownika kontrolowanego podmiotu a protokół podpisała kierownik placówki drugiego dnia kontroli . W trakcie kontroli ujawniono udostępnienie 3 partii produktów kosmetycznych nieprawidłowo oznakowanych tj.: 1) Trend it up Wonder Skin 2in1 Cream - To - Powder Foundation 030, 2) Trend it up Camou 2in1 Make - Up & Concealer 010 , z uwagi na brak w języku polskim informacji dotyczącej funkcji produktu kosmetycznego , wbrew wymaganiom określonym w art. 19 ust. 5 w zw. z ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, 3) Alverde Jelly Puding Lipgloss 70 coral Chie , ze względu na brak w języku polskim informacji dotyczącej funkcji produktu kosmetycznego, wbrew wymaganiom określonym w art. 1 9 ust. 5 w zw. z ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009, co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych oraz brak podania wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients", co stanowi ło naruszenie art. 19 ust. 1 lit. g roz porządzenia nr 1223/2009. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 18 listopada 2024 r. (sygn.: BP.8361.169.2024 ). Pismem z 5 lutego 2025 r. Lubuski WIIH skierował do strony wystąpienie pokontrolne informujące o stwierdzonych nieprawidłowo ściach, żądając ich usunięcia. Ponadto w dniu 5 lutego 2025 r. Lubuski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i § 4 kpa zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na niego kary pieniężnej na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o produktach kosmetycznych za udostępnianie na rynku, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, produktów kosmetycznych z uwagi na brak w języku polskim informacji o funkcji produktów kosmetycznych oraz bez oznakowania wykazem składników, c o narusza ło art. 19 ust. 1 lit. f i g rozporządzenia 1223/ 2009 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ) dalej jako: „ Kpa” przedsiębiorcy jako stronie w prowadzonym postępowaniu przysługuje prawo do brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i zapoznania się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami. Pismem z 17 lutego 2025 r. strona poinformowała o podjętych działaniach naprawczych, które doprowadziły do wyeliminowania nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym Lubuski WIIH 4 marca 202 5 r. wydał decyzję (sygn. BP .8361.1 69 .2024 .NJ ) , nakładającą karę pieniężną w łącznej wysokości 2 0 00,00 zł (słownie: dwa tysiąc e złotych) w tym: 1) karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) wynikającą z art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o produktach kosmetycznych, za udostępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produktów kosmetycznych bez spełnienia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 wymogów w zak resie oznakowania o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. f oraz art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 ; 2) karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikająca z art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych za udostępnienie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produktu kosmetycznego bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania o którym mowa w art. 19 ust. 1 lit. g rozporządzenia 1223/2009, Decyzja została odebrana przez stronę 11 marca 202 5 r. W dniu 7 kwietnia 2025 r. P rezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Lubuskiego WIIH odwołanie z 20 marca 2025 r. przedsiębiorcy od punktu 2 ww. decyzji dotyczącej nałożenia kary pienięż nej w wysokości 500 zł za udostępnienie na rynku 1 partii produktu kosmetycznego Alverde Jelly Puding Lipgloss 70 coral Chie bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania z uwagi brak podania wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients" . Stron a w odwołaniu zwróciła się o uchylenie nałożonej na nią kary w wysokości 500 zł. Przedsiębiorca w odwołaniu podniósł, że zgodnie z informacjami zawartymi w piśmie z 14 lutego 2025 r., książeczka INCI - Booklet, zawierająca wykaz składników poprzedzony określ eniem „ ingredients" była dostępna przy szafie makijażowej marki alverde we wszystkich sklepach, w tym również w sklepie w Gorzowie Wlkp. od pierwszego zatowarowania. Dołączenie książeczki jest konieczne ze względu na zbyt mały rozmiar produktu i jest to zg odne z wymogami rozporządzenia 1223/2009 . W związku z powyższym zdaniem strony nałożenie na nią kary 500 zł jest niezasadne, ponieważ spełniła ona wymogi dotyczące oznakowania. Pismem z 11 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od punktu 2 ww. decyzji Lubuskiego WIIH oraz o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmi otowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawi dłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Przepisy rozporządzenia 1223/2009 w art. 6 wskazują, że dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku działają z na leżytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 − podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4; − spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5 . Ponadto zgodnie art. 6 ust. 3 ww. rozporządzenia, jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: − dany produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; − produkt kosmetyczny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, z apewniają przyjęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. W myśl art. 2 ust. 1 lit. e i g ww. rozporządzenia „dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, natomiast „udostępnianie na rynku" oznacza każde odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie produktu kosmetycznego na rynek Wspólnoty d o celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działalności handlowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia 1223/2009, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się nie usuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje, tj: a) imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres osoby odpowiedzialnej b) nominalna zawartość w momencie pakowania, wyrażona w jednostkach masy lub objętości c) data minimalnej trwałości, tj.: data, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości, d) szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania e) numer partii produktu lub oznaczenia pozwalające na identy fikację produktu kosmetycznego f) funkcja produktu kosmetycznego g) wykaz składników poprzedzony określeniem ,,ingredients". Ponadto, jak wskazuje art. 19 ust. 2 jeżeli ze względów praktycznych nie jest możliwe zamieszczenie, w opisany sposób, informacji dotyczących środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania oraz wykazu składników, stosuje się następujące zasady: − informacje umieszcza się na załączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, metce lub karcie; − jeżeli jest to możliw e ze względów praktycznych, odniesienie do wspomnianych informacji podaje się w postaci informacji skróconej lub symbolu podanego w załączniku VII pkt 1. W wypadku informacji dotyczących szczególnych środków ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania produktu kosmetycznego, symbol ten musi być umieszczony na pojemniku lub opakowaniu zewnętrznym, a w wypadku wykazu składników na opakowaniu zewnętrznym. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wprowadza do obrotu lub ud ostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Natomiast wg art. 36 ust. 2 tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 tej ustawy. Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej nałoży ć karę pieniężną na podmiot, który udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień w szczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Lubuski WIIH właściwie stwierdził, że w niniejszej sprawie za udostępnianie na rynku produktu kosmetycznego niewłaściwie oznakowan ego ze względu na brak w języku polskim funkcji kosmetyku (3 produkty) oraz składu kosmetyku (1 produkt) jest odpowiedzialny jest skontrolowany przedsiębiorca. W złożonym odwołaniu strona zaskarżyła wyłącznie punkt 2 ww. decyzji w kwestii nałożenia kary pie niężnej w wysokości 500 zł za udostępnienie na rynku 1 partii produktu kosmetycznego Alverde Jelly Puding Lipgloss 70 coral Chie bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania z uwagi brak podania wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients" . Przedsiębiorca podniósł, że książeczka INCI - Booklet, zawierająca wykaz składników poprzedzony określeniem „ ingredients" była dostępna przy szafie makijażowej marki alverde we wszystkich sklepach, w tym również w sklepie w Gorzowie Wlkp. od pierwszego zato warowania. W związku z powyższym zdaniem strony nałożenie na nią kary 500 zł jest niezasadne, ponieważ spełniła ona wymogi dotyczące oznakowania. W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwołaniu wyjaśnienia nie zasługują na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, wydając zaskarżoną decyzję organ pierwszej instancji oparł się na spójnym i jednoznacznym materiale dowodowym, w szczególności na protokole kontroli (sygn.: BP.8361.169.2024 ). Z protokołu kontroli oraz z załączników do tego protokołu wynika jednoznacznie, że przedsiębiorca nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, co w konsekwencji spowodowało, udostępnienie na rynku produktu kosmetycznego bez wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients". Prezes UOKiK wskazuje, że powyższe zostało jednoznacznie stwierdzone w protokole kontroli, a osoba upoważniona do reprezentowania strony , która zapoznała się z jego treścią i protokół podpisała – kierownik drogerii , nie wniosła żadnych uwag . Ponadto strona po zapoznaniu się z prz ekazanym protokołem kontroli nie zgłosiła na piśmie uwag do tego protokołu pomimo zawartego w nim pouczenia, iż „ Na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 poz. 312 ze zm.), kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu bądź wnieść je na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu. ” Zgodnie z art. 76 § 1 Kpa protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), że : „Protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wia rygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stw ierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny” . Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stano wią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota prot okołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Tym samym, opisany w protokole kontroli stan faktyczny sprawy, należy uznać za wiarygodny . Z protokołu kontroli bezsprzecznie wynik a, że przedsiębiorca udostępnił na rynku produkt kosmetyczny bez wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients" . Ponadto w piśmie z 17 lutego br. s tanowiącym odpowiedź na wystąpienie poko ntrolne skierowane przez Lubuskiego WIIH strona wskazała, że „ Ze względu na mały rozmiar produktu nie jest możliwe umieszczenie informacji o składzie na opakowaniu. W związku z tym zgodnie z wymogami Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., dotyczącego produkt ów kosmetycznych (Dz.U.UE.L.2009.342.59), zawartymi w art. 19 ust. 3, wykaz składników tego kosmetyku, poprzedzony określeniem „ingredients", jest umieszczony w książeczce Inci - Booklet, która jest dostępna w sklepie przy szafie makijażowej marki alverde. D o niniejszego pisma dołączam zdjęcie przedstawiające książeczkę umieszczoną przy szafie makijażowej a także książeczkę w formie elektronicznej. ”. Prezes UOKiK, wskazuje, że zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu kos metycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4. Udostępniającym do sprzedaży był kontrolowany przedsiębiorca, a więc to na nim, jako dystryb utorze spoczywał obowiązek udostępniania na rynku produktów kosmetycznych prawidłowo oznakowanych w zakresie podania w jezyku polski funkcji kosmetyku oraz zawierającego informacje o składzie . Nie ulega wątpliwości, że jedna omawiana parti a produkt u , nie posiadał a załączonej informacji o wykazie składników. Na opakowania u kosmetyk u nie uwidoczniono również symbol u „otwartej książki”, zgodn ego ze wzorem określonym w załączniku VII pkt 1 do rozporządzenia nr 1223/2009, oznaczający odesłanie do załączonej inf ormacji . Dystrybutor udostępniając produkt kosmetyczny na rynku powinien działać z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów i przed udostępnieniem na rynku sprawdzić czy posiada on wymagane oznaczenie, gdyż istotne jest, aby konsument przed zakupem miał możliwość sprawdzenia składu, gdyż on także może mieć wpływ na wybór danego kosmetyku, jak również tą informację otrzymywał wraz z zakupionym wyrobem, bez dokonywania dodatkowych czynności, np. zwracania się do sprzedawcy o udostepnienie informacji o składzie wyrobu, co zmniejszy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych z uwagi np. na możliwość wystąpienia reakcji alergicznej w przypadku chęci użycia przez osobę która jest na jakiś składnik uczulony. Prezes UOKiK wskazuje, że jednym z głó wnych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 rozporządzenia w sposób bardzo szczegółow y określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, którzy nie tylko produkują, ale też udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. Przepis art. 19 ust. 2 ww. rozporządzenia w sposób niewymagający dodatkowych wyjaśnień wskazuje, że w przypadku gdy ze wz ględów praktycznych nie jest możliwe zamieszczenie informacji dotyczących m.in. wykazu składników, informacje te umieszcza się na załączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, metce lub karcie, a odniesienie do wspomnianych informacji podaje się w postaci informacji skróconej lub symbolu podanego w załączniku VII pkt 1. Przepisy te wprost wskazują, że informacja o składzie ma być załączona lub doczepiona do wyrobu. Należy tutaj również zwrócić uwagę na treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Eur opejskiej z 17 grudnia 2020 r. w sprawie sygn. C - 667/19, zgodnie z którym art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1223/2009 należy interpretować w ten sposób, przewidziane w tym przepisie odstępstwo od obowiązków w zakresie oznakowania przewidzianych w art. 19 us t. 1 tego rozporządzenia należy interpretować w świetle motywu 46 tego rozporządzenia, który stanowi, że „jeżeli ze względów praktycznych niemożliwe jest podanie składników na opakowaniu, takie informacje powinny zostać załączone w taki sposób, aby konsume nt miał dostęp do tych informacji”. Natomiast zgodnie z powyższym wyrokiem odwołanie się do katalogu udostępnianego konsumentom, w którym zostały zawarte m.in. informacje dot. wykazu składników, nie będzie stanowiło wypełnienia obowiązków wynikających z ar t. 19 rozporządzenia 1223/2009. Należy w tym miejscu wskazać, że sprawdzenie przez przedsiębiorców (dystrybutorów), czy udostępnione przez nich kosmetyki posiadają wszystkie elementy oznakowania zależy wyłącznie od dobrej woli przedsiębiorców i ich dbałośc i o przestrzeganie podstawowych wymagań prawnych. Podkreślenia wymaga fakt, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyc zne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlow ej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężne j, która jest karą administracyjną. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorców. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewen cyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapew nienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie oznakowane. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Mając na uwadze powyższe, Prezes UOKiK wskazuje, że kryteria wymiaru kary zostały wprost wskazane w art. 189d Kpa i organ pierwszej instancji analizując kwestie wysokości kary uwzględn ił wszystkie przesłanki w nim zawarte, a mianowicie: 1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu str ony oraz czas trwania tego naruszenia; prawidłowo wskazując, że okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, gdyż udostępnian y przez stronę na rynku produkt kosmetyczn y , nie posiadał wymaganego rozporządzeniem 1223/2009 oraz ustawą o produkt ach kosmetycznych oznakowania, istotnego ze względu na bezpieczeństwo konsumentów. Stwierdzono brak w języku polskim informacji dotyczącej funkcji produkt u kosmetyczn ego oraz brak wykazu składników, którego umieszczenie jest niezwykle istotne z uwagi możl iwość wystąpienia reakcji alergicznej na niektóre składniki. Niedopuszczenie do powstania ww. nieprawidłowości leżało całkowicie w zakresie obowiązków strony jako dystrybutora kosmetyków. Organ drugiej instancji podziela stanowisko Lubuskiego WIIH, że obow iązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy na etykietach znajdują s ię wymagane prawem informacje; 2) analizując częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara, organ pierwszej instancji wskazał, że po raz pierwszy doszło do naruszenia przez przedsiębiorcę ww. obowiązku; 3) uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe – Lubuski WIIH zaznaczył, iż nie nakładał uprzednio na stronę kary za udostępnienie produktu kosmetycznego bez spełnienia wymogów w zak resie oznakowania. Zgodnie z art. 14 ustawy o produktach kosmetycznych kontrolę oznakowania kosmetyków oferowanych przez dystrybutorów prowadzą organy Inspekcji Handlowej, uwzględniając właściwość terytorialną. W stosunku do strony postępowania za naruszen ie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych karę pieniężną mógł nałożyć wyłącznie Lubuski WIIH; 4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa – organ pierwszej instancji prawid łowo wskazał, że naruszenie prawa powstało wskutek niewykonania przez stronę jako dystrybutora obowiązków określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawnych i wynikło z winy strony, która oferowała do sprzedaży produkty z niekompletnym oznakowani em. Lubuski WIIH wskazał również, że istotą rzetelnego prowadzenia działalności gospodarczej jest posiadanie niezbędnej wiedzy specjalistycznej, obejmującej znajomość przepisów prawa. Podkreślił również, że obowiązkiem dystrybutorów produktów kosmetycznych jest działanie z należytą starannością w odniesieniu od obowiązujących wymogów, a przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku, konieczne jest dokonanie jego rzetelnej weryfikacji pod kątem obowiązujących przepisów, a strona nie dochowała w tym za kresie należytej staranności; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 5) działania podjęte przez stronę w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa Lubuski WIIH wskazał, że przedsiębiorca przekazał informację o podjęciu przez niego dobrowolnych działań; 6) wysokość korzyści, którą strona osiąg nęła, lub straty, której uniknęła – w tym miejscu organ pierwszej instancji wskazał, że strona nie osiągnęła znacznej korzyści, w związku z naruszeniem ustawy o produktach kosmetycznych, wskazując na wartość zakwestionowanych wyrobów; Organ drugiej instan cji, po analizie stwierdzonych nieprawidłowości oraz poszczególnych kryteriów wymierzania administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 189 lit. d Kpa uznał, że wysokość kary wymierzonej przez Lubuskiego WIIH, została określona właściwie w dolne j granicy przewidzianej prawem, jednocześnie jest kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary, a tym samym nie ma podstaw do jej uchylenia. Przede wszystkim należy zauważyć, że zgodnie z art. 6 rozporządzenia 1223/2 009 dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku, działają z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów (ust. 1). Dlatego też ich obowiązkiem przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku jest sprawdzenie oznakowania wyrobu (ust. 2). Strona nie dopełniła swoich obowiązków. Prezes UOKiK wskazuje również, że przesłanki zawarte w art. 189d zgodnie z art. 189a Kpa bierze się pod uwagę w sprawach nakładania lub wymierzania administrac yjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg, jeżeli któryś ze wskazanych aspektów regulacji dotyczącej kar (np. przesłanki wymiaru kary czy odstąpienie od nałożenia kary) nie został objęty regulacją ustawy odrębnej. Biorąc pod uwagę, że jest to przepis ogólny i przesłanki zostały określone bardzo szeroko, w niniejszej sprawie nie wszystkie przesłanki po przeanalizowaniu muszą być zastosowane, chociażby przesłanka dotycząca uprzedniego ukarania za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykro czenie lub wykroczenie skarbowe przez inne organy czy wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła, co zostało już wyjaśnione powyżej. Wskazane w art. 189d Kpa dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej odnoszą się do ust alenia wysokości kary w kwocie pieniężnej, a nie mają natomiast zastosowania do nakładania tej kary. Swoboda organu administracji publicznej przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej jest więc ograniczana z jednej strony w danej ustawie (ustawowe granice wy sokości administracyjnej kary pieniężnej) oraz w ustawowych dyrektywach wymiaru tej kary (w omawianej sprawie jest to art. 189d K pa). Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 1239/20 (LEX nr 3115168), wszystkie przesłanki wymiaru kary są równorzędne w t ym sensie, że wystąpienie jednej nie eliminuje innej. Dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej są prawnie równorzędne w tym sensie, że nie ma podstaw do konstruowania ich hierarchii. Organ administracji publicznej stosuje wskazane dyrektywy wymia ru kary stosownie do stanu faktycznego i prawnego występującego w sprawie administracyjnej. Przy czym wymierzenie kary w najwyższym ustawowym zagrożeniu możliwe jest jedynie w takim przypadku, gdy za tym przemawia każda z dyrektyw wymiaru kary. Innymi słow y, żadna z przesłanek wymienionych w art. 189d K pa nie świadczy na korzyść ukaranego podmiotu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwania co do jego wiedzy, odpowiedzialności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Zaznaczyć trzeba również, że w sytuacji gdy przedsiębiorca dec yduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, to rozsądnym jest oczekiwanie od niego, że będzie się stosować do obowiązujących przepisów prawa i za każdym razem będzie nadzorować, by oferowane przez niego kosmetyki nie naruszały przepisów. Organ drug iej instancji stoi na stanowisku, że czynność sprawdzania oznakowania produktu jest okolicznością całkowicie zależną od przedsiębiorcy. Powinnością natomiast organu kontrolującego jest natomiast zweryfikowanie, czy nałożone obowiązki są wykonywane przez p rzedsiębiorców w sposób należyty. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona przyczyniła się do powstania naruszenia, bo sprawdzenie oznakowania produktu przed jego udostępnieniem na rynku jest działaniem całkowicie zależnym od przedsiębiorcy. Po dsumowując powyższe rozważania dotyczące wymierzonej przez Lubuskiego WIIH kary pieniężnej organ drugiej instancji stwierdza, że brak jest jakichkolwiek podstaw do uchylenia przedmiotowej kary. Prezes UOKiK ponownie podkreśla, że jednym z głównych celów n ałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły o bowiązki nakładane na przedsiębiorców, nie tylko na tych co produkują i wprowadzają na rynek, ale też na przedsiębiorców, którzy udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne (dystrybutorów). W opinii Prezesa UOKiK przekazanie informacji o produkcie kosmet ycznym , w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wskazać należy, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązu jących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy znajduje się na etykietach określone wymagane informacje. W ocenie organu drugiej instancji strona nie działał a z należytą starannością. Gdyby przedsiębiorca przed udostępnieniem produktu kosmetycznego do sprzedaży podjął odpowiednie działania zgodnie z art . 6 rozporządzenia 1223/2009, Inspekcja Handlowa nie stwierdziłaby naruszenia przepisów prawa w toku podejmow anych działań kontrolnych. Prezes UOKiK, p o przeanalizowaniu sprawy , podobnie jak organ pierwszej instancji nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1pkt 1 K pa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości , co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią przepisami rozporządzenia 1223/2009 udostępniając produkt kosmetyczny bez wymaganego oznakowania, w związku z czym nie moż na uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Obowiązkiem dystrybutorów przed udostępnieniem produktów kosmetycznych na rynku, jest sprawdzenie czy podane zostały określone informacje ww. rozporządz enia, czego kontrolowany przedsiębiorca nie uczynił, a konsekwencją czego była stwierdzona nieprawidłowość. Za spełnioną można uznać drugą przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż przedsiębiorca przekazał organowi pierwszej instancji informację o podjętych przez niego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 dobrowolnych działaniach naprawczych. Przesłanki te, muszą być spełnione łącznie, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca. Ponadto nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana prze z inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przes tępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zdaniem Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie brak było również podstaw do wdrożenia procedury określonej w art. 189f §2 i §3 Kpa, bowiem odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej nie pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których ta kara miałaby być nałożona. W odniesieniu do art. 189f §2 i §3 Kpa podnieść należy, że z przepisu tego nie wynika obowiązek każdorazowego wyznaczania przez organ terminu do usunięcia naruszenia prawa, nawet przy spełnieniu warunków przewidzianych w przepisie, gdyż decyzja w tym względzie zależy od uznania organu. Ponadto, co istotniejsze, w ocenie organu, dotyczy to przypadków, gdy odstąpienie od nałożenia k ary pozwoliłoby na spełnienie celów kary. Administracyjne kary pieniężne mają na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków na rzecz państwa, mają bowiem znaczenie prewencyjne. Dodatkowo, kara ma z założenia pełnić r ównież funkcję represyjno - dyscyplinującą, a więc ma za zadanie m. in. eliminować z rynku produkty z nieprawidłowościami i stanowić na przyszłość ostrzeżenie dla przedsiębiorcy, by sprzedawał jedynie produkty właściwie oznakowane. Tak więc, zastosowanie re gulacji art. 189f §2 Kpa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego (zob. art. 189f §2 Kpa: „(…) organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin (…)”). Oznacza to, że organ może oceniać możliwość skorzystania z niej w ramach luzu decyzyjnego (z oczywistym zachowaniem zasad poszanowania prawa, sprawiedliwości, bezstronności itp.). W tej sprawie, stwierdzone naruszenie przepisów wywarło skutki wobec klientó w sklepu (drogerii), zatem dotyczyło pewnego kręgu osób (konsumentów), które pozbawiono dostępu do informacji o wykazie składników 1 rodzaj u kosmetyk u . Z tego też względu organ uznał, że nawet podjęcie przez przedsiębiorcę działań naprawczych nie pozwoli n a spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle niecelowe. Prezes UOKiK zwraca również uwagę na zawarte w art. 189f Kpa sformułowania "usunięcie naruszenia prawa" oraz " z aprzestanie naruszenia" . Jak wskazuje w komentarzu do art. 189f K pa prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że pojęcie "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsam e z "zaprzestaniem naruszenia ". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z prz eszłości, które już zaistniało) (patrz: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska ). W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające odstąpienie od na łożenia kary, zarówno w trybie obligatoryjnym (tj. art. 189f §1 Kpa), jak też i fakultatywnym (art. 189f §2 oraz §3 Kpa). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji wskazuje, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zaw artych w ww. rozporządzeniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumentów oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. W związku z tym przepisy rozporządzenia 1223/2009 w bardzo szczegółowy sposób określiły obowiązki nakładane na przed siębiorców, którzy nie tylko produkują, ale także udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Wielkopolskiego WIIH dały podst awę do stwierdzenia, że strona, naruszyła art. 6 ustawy o produktach kosmetycznych w związku z art. 19 ust. 1 lit. g rozporządzenia 1223/2009, co dało podstawę do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 36 ust. 1 oraz art. 41 ustawy o p roduktach kosmetycznych. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej in stancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwsze j instancji oraz uznał, iż Lubuski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych). Tym samym, decyzja Lubuskiego WIIH z dnia 4 marca 2025 r. (sygn. BP.8361.169.2024.NJ), powinna pozostać w obrocie prawnym. W zw iązku z powyższym karę administracyjną należy wpłacić na rachunek wskazany w decyzji Lubuskiego WIIH w terminie 14 dni od dnia, kiedy decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy art. 189i ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej