DIH-III-76/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW W arszawa , 9 czerwca 2025 r. D IH - 3.707.23.2025.AWS DECYZJA DIH - 3 .76. 2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołani a wniesionego przez przedsiębiorcę – Panią Annę Grzonka prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: Pcforce.pl Anna Grzonka w Kaliszu od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 stycznia 2025 r. (nr akt sprawy: D/KA. UH.8361.116.2024), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2, 3 i 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r . o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - Prezes Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 19 i 28 czerwca 2024 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej „ Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na postawie i w zakresie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli (nr D/KA.UH.8361.116.2024) z dnia 18 czerwca 2024 r. , przeprowadzili kontrolę u ww. przedsiębiorcy w Kaliszu (zwanego dalej „stroną”, „stroną postępowania” lub „przeds iębiorcą”). Kontrolę poprzedzono skierowaniem do ww. przedsiębiorcy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 21 maja 2024 r. (sygnatura: D/KA.UH.8360.49.2024), na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U . z 2024 r. poz. 236, ze zm.), (zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”). Niniejsze zawiadomienie doręczono stronie w dniu 22 maja 2024 r. W toku kontroli , która odbyła się w obecności przedsiębiorcy, zweryfikowano m. in. czy strona realizuje obowiązki informacyjne określone w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573), (zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”). Ustalono, że przedsiębiorca w prowadzonym sklepie int ernetowym pod adresem: https://pcforce.pl , dokonuje sprzedaży m. in.: komputerów PC, podzespołów, sieci, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 serwerów, akcesoriów, oprzyrządowania komputerowego, akcesoriów dla graczy komputerowych. W wyniku przeprowadzonej k ontroli stwierdzono m. in., że kontrolowany przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejsc u w punkcie sprzedaży tj. sklepie internetowym pod adresem: https://pcforce.pl , informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, tzn. o tym, że: ➢ dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzęt u pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; ➢ dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieod płatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; ➢ dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powier zchni sprzedaży - w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. N a podstawie wyników kontroli stwierdzono również, że kontrolowany przedsiębiorca nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży tj. sklepie internetowym informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (w zakresie nazw i adresów co najmniej dwóch punktów zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego – w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu), co stanowiło naruszenie obowiązków wynikającyc h z art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe ustalenia udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności w protokole kontroli z dnia 28 czerwca 2024 r. (nr akt kontroli: D/KA.UH.8361.116.2024). Do niniejszego protokołu kontroli przedsiębiorca nie zgłosił uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W toku kontroli przedsiębiorca oświadczył (składając pisemne oświadczenie), że nie wprowadził na stronie internetowej sklepu informacji dla klientów o sposobie postępowania ze zużytym sprzętem elektryczny m i elektronicznym wymaganych ustawą o zużytym sprzęcie. Jednocześnie z obowiązał się do niezwłocznego umieszczenia wymaganych informacji i powiadomienia delegatury Inspekcji Handlowej o usunięciu nieprawidłowości, w terminie 14 dni od zakończenia kontroli . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 16 grudnia 2024 r., działając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ), (zwanej dalej jako: „Kpa”) , Wie lkopolski WIIH zawiadomił ww. przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz w związku z art. 93 ust. 2, 3 i 5 us tawy o zużytym sprzęcie, z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 tej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 ustawy . W piśmie tym, organ pierwszej instancji równocześnie wskazał, że zgodnie z art. 10 § 1 Kpa strona może brać czynny udział w każdym sta dium postępowania, w szczególności może wypowiadać się co do zebranych dowodów oraz przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, przedstawić stanowisko w sprawie oraz składać wnioski dowodowe, w terminie 14 dni od daty doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Ww. pismo to doręczono stronie w dniu 17 grudnia 2024 r. Po upływie wskazanego wyżej terminu, tj. w dniu 14 stycznia 2025 r. do o rganu (Delegatury w Kaliszu) wpłynęło pismo (z dnia 10 stycznia 2025 r.), w którym przedsiębiorca poinformował, że wszystkie stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Jak wskazała strona, działania naprawcze podjęto niezwłocznie po ws kazaniu uchybień przez kontrolujących. Na stronie internetowej firmy zamieszczono informacje dot. zasad zbiórki zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz lokalizacji punktów zbiórki. Strona dodała, że działania te zostały podjęte natychmiast po wskazaniu uchybień przez kontrolujących. W związku z tym, strona zwróciła się z prośbą o uwzględnienie faktu usunięcia nieprawidłowości w trakcie trwania kontroli i rozważenie odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji z dnia 15 stycznia 2025 r. (nr akt sprawy: D/KA.UH.8361.116.2024 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz w związku z art. 93 ust. 2, 3 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie, z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 tej ustawy . D ecyzja ta została doręczona stronie w dniu 21 stycznia 2025 r. W dniu 5 lutego 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, (zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”), otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji . W odwołaniu tym (przekazanym drogą el ektroniczną do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w dniu 27 stycznia 2025 r.) strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Strona wnosząc swoje odwołanie podniosła m. in., że niezwłocznie podjęła działania naprawcze, co zostało potwierdzone w protokole kontroli; uchybienia miały charakter incydentalny i wynikały z niedopatrzenia. Stwierdziła przy tym, że krótki okres braku wymaganych inform acji nie spowodował szkody dla konsumentów oraz ochrony środowiska. Strona podkreśliła, że dotychczas nie stwierdzano wobec niej żadnych naruszeń przepisów prawa. Dodała również, że w niniejszej sprawie wobec spełnienia przesłanek znajduje zastosowanie art . 189f § 1 pkt 1 Kpa. Zdaniem strony nałożona na nią kara jest „rażąco” nieproporcjonalna w stosunku do uchybień i ich szkodliwości. Na koniec strona dodała, że organ kontrolny nie podjął żadnych działań zmierzających do mediacji czy zastosowania łagodniej szych środków, co wpłynęłoby na ograniczenie negatywnych skutków dla przedsiębiorstwa. Pismem z dnia 11 lutego 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy , a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie doręczono stronie w dniu 19 lutego 2025 r. Strona nie skorzystała jednak z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, (zwany dalej „ wojewódzkim inspekto rem IH”) . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, na mocy art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów m.in. przepisów art. 37 i art. 39 tej ustawy. Pojęcie „dystrybutora” zostało wyjaśnione w art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie i oznacza ono osobę fizyczną, je dnostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Stosownie do treści art. 4 pkt 13 i 14 ustawy o zużytym sprzęcie termin „sprzę t” należy rozumieć jako urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych, oraz urządzenie mogące służyć do wytwarzania, przesyłu lub pomiaru prądu elektrycznego lub pól elekt romagnetycznych, które są zaprojektowane do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1000 V dla prądu przemiennego oraz 1500 V dla prądu stałego, zaś przez sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych - taki sprzęt, który może być używany w gos podarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe . Z kolei, pojęcie „zużytego sprzętu” oraz „zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych” wyjaśnione zostało odpowiednio w art. 4 pkt 24 i 25 tej ustawy. Jak stanowi art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie, „ udostępnienie na rynku” oznacza dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie. Zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, tj. o tym, że : ➢ dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodząceg o z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; ➢ dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbi oru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; ➢ dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzeda ży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Jednocześnie, w m yśl art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, dystrybutor udostępniający na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość jest obowiązany do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stron ie internetowej lub w formie komunikatu. Natomiast, w świetle art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, d ystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. Zgodnie z art. 91 ustawy o zuży tym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto: ▪ wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, lub kto udostępniając na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 25); ▪ wbrew przepisom art. 39 nie umieszcza w widocznym miejscu w punk cie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 26 lit. c). W świetle art. 92 pkt 5 i 6 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjne kary pieniężne wynoszą: w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 22 - 24 i 26 - od 5 000 zł do 500 000 zł, natomiast w przyp adku, o którym mowa w art. 91 pkt 25 - od 5 000 zł do 300 000 zł. Natomiast, zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się: stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmi otu. Z kolei, jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie o czekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyj nej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. W przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszeni a, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia (art. 93 ust. 5 tej ustawy). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związ ku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i pop rzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administra cji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej u ww. przedsiębiorcy Wielkopolski WIIH stwierdził, że kontrolowany przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, w sklepie internetowym zn ajdującym się pod adresem nie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów ww. ustawy, tj.: • art. 37 ust. 4 - poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży (na stronie internetowej sklepu) informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, t j. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu; • art. 39 pkt 2 - poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży (na stronie internetowej sklepu) informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowośc iami, Wielkopolski WIIH w drodze decyzji z dnia 15 stycznia 2025 r. (nr akt sprawy: D/KA.UH.8361.116.2024 ), nałożył k arę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższych na ruszeń. Zważywszy, że w toku jednego postępowania stwierdzono dwa rodzaje naruszenia wyczerpujące znamiona czynów opisanych w art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ) ustawy o zużytym sprzęcie, organ pierwszej instancji mógł orzec o jednej karze za wszystkie narusz enia, której wysokość nie mogła przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia, co też organ uczynił . Jednocześnie, po wnikliwej analizie zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Wielkopo lski WIIH dały solidną podstawę do stwierdzenia, że ww. przedsiębiorca, nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w ustawie o zużytym sprzęcie. Powyższe stanowiło podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 93 ust. 2, 3 i 5 w związku z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 ustawy o zużytym sprzęcie. Zdaniem Prezesa UOKiK Wielkopolski WIIH przeprowadził postępowanie administracyjne w sposób rzetelny i prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie uprawn ienia wynikające z przepisów prawa administracyjnego zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie możliwe przesłanki wymiaru kary. Prezes UOKiK zazn acza, że postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie, zarówno na etapie kontroli, jak również postępowania administracyjnego zostało przeprowadzone w pełnym zakresie z poszanowaniem wszelkich reguł wynikających z przepisów prawa. Ponadto, wszelkie ustale nia faktyczne dokonane przez Wielkopolskiego WIIH na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego zostały dokonane prawidłowo i znajdują Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Tym samym, działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Strona postępowania w swoim odwołaniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Uzasadniając swoje stanowisko strona zaznaczyła, że niezwłocznie podjęła działania naprawcze, umieszczając wymagane informacje na stronie internetowej w dniach 21 i 24 czerwca 2024 r., a w dniu 28 czerwca 2024 r., a podczas zakończenia kont roli, inspektorzy potwierdzili, że wszystkie wymagane informacje zostały umieszczone zgodnie z przepisami prawa, co zostało potwierdzone w protokole kontroli. Zdaniem strony usunięcie uchybień - przed zakończeniem kontroli wskazuje na możliwość zastosowani a art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, zgodnie z którym organ może odstąpić od nałożenia kary, jeżeli naruszenie zostało usunięte dobrowolnie. W przekonaniu strony spełniono obydwie przesłanki do zastosowania ww. przepisu, ponieważ: naruszenia zostały usunięte dobrowo lnie i niezwłocznie po ich wskazaniu; skutki uchybień zostały całkowicie wyeliminowane przez zakończeniem kontroli. Zastosowanie tego przepisu w przedmiotowej sprawie byłoby zgodne z zasadą proporcjonalności o celowości postępowania administracyjnego, wska zując na wychowawcze, a nie represyjne podejście organu do stwierdzonych uchybień. Ponadto strona zwróciła uwagę na incydentalny charakter naruszeń, które wynikały z niedopatrzenia, a nie celowego działania, oraz krótki okres braku wymaganych informacji ni e spowodował szkody ani dla konsumentów, ani dla ochrony środowiska. Strona zaznaczyła, że dotychczas jej przedsiębiorstwo nie miało żadnych stwierdzonych naruszeń przepisów prawa, co potwierdza brak jakichkolwiek wcześniejszych postępowań administracyjny ch. Nadto, strona wyraziła przekonanie, że nałożona na nią kara w wysokości 6 000 zł jest „rażąco” nieproporcjonalna w stosunku do stwierdzonych uchybień i ich szkodliwości, a kara nie powinna być nałożona, jeżeli naruszenie zostało usunięte, a szkodliwość naruszenia jest znikoma. Strona podniosła również, że w toku kontroli brak było precyzyjnego wskazania terminu na wprowadzenie wymaganych zmian oraz wyjaśnienia czy dobrowolne działania naprawcze mogłyby wpłynąć na odstąpienie od nałożenia kary. Odwołują ca zwraca uwagę, że organ kontrolny nie podjął żadnych działań zmierzających do mediacji czy zastosowania łagodniejszych środków, co wpłynęłoby jej zdaniem, na ograniczenie negatywnych skutków dla przedsiębiorstwa. W ocenie Prezesa UOKiK przedstawiona powyżej argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasadnicze znaczenie dla sprawy mają ustalenia poczynione w toku kontroli oraz fakt, że w pierwszym dniu kontroli (tj. 19 c zerwca 2024 r.) informacje wymagane art. 37 ust. 4 (w związku z art. 37 ust. 1 - 3) oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie były dostępne dla konsumentów - w sklepie internetowym należącym do przedsiębiorcy, w którym strona udostępniała sprzęt elek tryczny i elektroniczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Poza tym, sama strona w złożonym oświadczeniu potwierdza fakt naruszenia prawa. Prezes UOKiK wskazuje równocześnie, że obowiązkiem przedsiębiorcy (dystrybutora) , który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności oraz ich respektowanie. Przepisy te stwierdzają jednoznacznie, iż to przedsiębiorca ponosi odpowi edzialność za niezrealizowanie obowiązków, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Zaznaczyć należy również, że w sytuacji, gdy przedsiębiorca decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, to rozsądnym jest oczekiwanie od niego, iż będzi e się stosował do obowiązujących przepisów prawa w zakresie zużytego sprzętu i za każdym razem będzie nadzorował, by wymagane informacje zostały uwidocznione na stronie internetowej sklepu (czy w sklepie), który prowadzi. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy, bez wyjątku, który jest dystrybutorem wprowadzającym sprzęt w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. Organ drugiej instancji stoi na stanowisku, że czynność umieszczania wymaganych informacji dla klientów, o k tórych mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, jest okolicznością całkowicie zależną od przedsiębiorcy (podkreślenia Prezesa UOKiK). Wobec powyższego bez większego znaczenia dla sprawy mają okoliczności takie jak niedopatrzenie czy incydentalny charakter naruszeń , które przywołuje strona, gdyż to od niej zależało czy wymagane informacje zostaną udostępnione dla klientów w sposób czyniący zadość wymaganym przepisom prawa. Wyjaśnić przy tym należy, że przepisy art. 37 ust. 4 w zwią zku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dotyczą obowiązków informacyjnych i ich wprowadzenie, zgodnie z intencją ustawodawcy, miało na celu ułatwienie użytkownikom sprzętu elektrycznego i elektronicznego pozbycia się, w prawidłowy sposó b, odpadów w postaci zużytego sprzętu, a więc umożliwienia im dostępu do informacji o tym, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Należy przyjąć, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw dom owych w sytuacji, gdy podjął się wykonywania tego rodzaju działalności, winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży (w tym przypadku na stronie internetowej) umieszczać wszystkie wymagane informacje, o których mowa w art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt 2 ustaw y o zużytym sprzęcie . Uzyskanie przez konsumentów takiej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu („elektrośmieci”), w miejscach do teg o nieprzeznaczonych. Należy zaznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa (w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 3 9 pkt 2 tej ustawy). Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialnoś ci jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Nie ma przy tym znaczenia czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodać należy, że ustawa ta nie przewi duje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Taki tryb postępowania prowadzony jest (bez wyjątków) w stosunku wszystkich podmiotów, u których zostanie stwierdzone naruszenie przepisów u stawy o zużytym sprzęcie. Odnosząc się natomiast wprost do argumentu dotyczącego incydentalnego charakteru oraz krótkiego trwania naruszeń , które akcentuje strona, organ drugiej instancji wskazuje, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 wbrew stanowisku strony okres trwania naruszenia nie by ł krótki. Strona interpretuje krótki czas jako czas pomiędzy stwierdzeniem naruszenia , a usunięciem nieprawidłowości. Nie jest natomiast wiadomym, przez jak długi okres czasu faktycznie trwało naruszenie obowiązków informacyjnych, które udowodniono stronie dopiero podczas kontroli. Faktem jest natomiast, że gdyby kontrola organu się nie odbyła, strona mogłaby w dalszym ciągu naruszać obowiązujące przepisy, nie przywiązując należytej wagi do ich znaczenia. Co więcej zauważyć trzeba, iż obowiązki informacyjne dystrybutora obowiązują od 1 stycznia 2016 r., zatem w ocenie organu drugiej instancji strona miała dostatecznie długi czas na zapoznanie się z nimi i należyte zastosowanie obowiązujący ch przepisów. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność , że strona od 16.06.2014 r. (zgodnie z wpisem w CEIDG) prowadzi działalność gospodarczą, a więc na przestrzeni stosunkowo długiego okresu czasu, co wskazuje, że jest ona doświadczonym i profesjo nalnym podmiotem gospodarczym , obeznanym z przepisami w zakresie prowadzonej przez nią działalności, w tym również w zakresie ustawy o zużytym sprzęcie. Ustalenia kontroli dokonane przez Wielkopolskiego WIIH dowodzą jednak, że strona nie wywiązała się nale życie z nałożonych na nią obowiązków . Zatem, podnoszone przez stronę okoliczności jak np. incydentalny charakter naruszeń czy fakt, że naruszenie zostało sprawnie usunięte i trwało stosunkowo krótko, nie stanowią podstawy do zwolnienia strony z odpowiedzia lności za uchybienia stwierdzone i dowiedzione w toku kontroli. Strona w swoim odwołaniu podnosi również zarzut odnoszący się do braku wskazania przez organ terminu na wprowadzenie wymaganych zmian; wyjaśnienia czy dobrowolne działania naprawcze mogłyby w płynąć na odstąpienie od nałożenia kary czy wreszcie braku działań zmierzających do mediacji czy zastosowania łagodniejszych środków wobec przedsiębiorcy. Nawiązując do powyższego zarzutu, Prezes UOKiK stwierdza, że wyjaśnienie stronie w czasie trwania ko ntroli czy dobrowolne działania naprawcze mogłyby wpłynąć na odstąpienie jest przedwczesne w sytuacji, gdy nie zostało jeszcze wszczęte postępowanie administracyjne. Organ wszczyna postępowanie administracyjne po zakończeniu kontroli i wydaje decyzję po oc enie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, również pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia kary i po przeanalizowaniu wniosków strony. Ponadto, przepisy prawa obowiązujące w tej materii nie przewidują, aby organ kontrolny podejmowa ł działania zmierzające do mediacji czy zastosowania łagodniejszych środków ograniczających negatywne skutki dla przedsiębiorcy, który dopuścił się uchybień. Jak wskazuje ustawodawca w art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie: „ Administracyjne kary pienięż ne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26 , wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcj i handlowej.” . Ustawodawca, w art. 91 ww. ustawy przewidział i wymienił cały katalog czynów podlegających administracyjnej karze pieniężnej, w tym również sankcje za brak dopełnienia obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie - którym strona w sposób ewidentny uchybiła , a które powinna była znać . Należy mieć na względzie, że przepisy ustawy w sposób jednoznaczny wskazują na konieczność nałożenia przez organ sankcji o charakterze pieniężnym na podmiot, który dopuścił się naruszenia ww. przepisów. Skoro strona zobowiązała się do (dobrowolnego) usunięcia uchybień w terminie 14 dni od zakończenia kontroli, a następnie zostało potwierdzone, że nieprawidłowości te usunęła, nie zachodziła konieczność wyznaczania stronie terminu na wprowadzenie wymaganych zmian. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem przedsiębiorcy było przywrócenie stanu zgodnego z przepisami prawa . Prezes UOKiK oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdził również, że organ pierwszej instancji uwzględnił i przeanalizował w sposób prawidłowy wszystkie przesłanki określone w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, którymi się kierował przy wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, tzn.: stopień szkodliwości naruszenia, r odzaj, zakres i okres trwania naruszenia, jak również dotychczasową działalność podmiotu (zob. strona 7 i 8 zaskarżonej decyzji), na które zwraca również uwagę strona postępowania we wniesionym odwołaniu. Organ wziął pod uwagę fakt, że strona nie była wcze śniej karana za naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, jak również okoliczność, że jeszcze przed zakończeniem kontroli zrealizowała działania naprawcze, tj. zamieściła na stronie internetowej wszystkie wymagane informacje zgodnie z ustawą o zużyty m sprzęcie. Jednakże z drugiej strony podkreślić należy, że strona przede wszystkim nie wywiązała się z istotnych obowiązków ustawowych (informacyjnych) określonych w art. 37 ust. 4 oraz w art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK, podobnie jak Wielkopolski WIIH uważa, że naruszenie dwóch przepisów przez stronę jest niewątpliwie znacznym naruszeniem obowiązków skutkującym ograniczeniem prawa użytkowników sprzętu do informacji o tym, gdzie i na jakich zasadach mogą oni pozbyć się zużytego sprzętu . Prezes UOKiK po analizie zebranego materiału stwierdził również, że naruszenie prawa, które było udziałem strony, miało istotny charakter, zaś rodzaj stwierdzonych uchybień należy uznać jako istotny. Nałożone przepisami ustawy o zużytym sprzęcie wymogi informacyjne ukierunkowane są, jak to wynika z sejmowego uzasadnienia projektu ustawy – na ochronę szeroko pojętego środowiska naturalnego, a w konsekwencji również zdrowia ludzi. W uzasadnieniu tym wskazano: „ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elek tronicznym określa środki służące ochronie środowiska i zdrowia ludzi przez zapobieganie lub ograniczanie niekorzystnych skutków wytwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i gospodarowania tymi odpadami oraz przez ograniczanie ogólnych sk utków wykorzystania zasobów i poprawę efektywności takiego wykorzystania, a w konsekwencji zapobiec podrzucaniu niebezpiecznych odpadów w miejscach do tego nieprzystosowanych i zminimalizowaniu nielegalnego demontażu zużytego sprzętu powodowanego chęcią zy sku ze sprzedaży odpadów do tzw. „punktów skupu złomu”. Niezrealizowanie ustawowych obowiązków wpływa niekorzystnie na zachowania konsumentów, w szczególności z uwagi na brak informacji o konieczności selektywnego zbierania „elektrośmieci ”. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 tej ustawy, poprzez nie wszczynanie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec podmio tu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgromadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona w ż aden sposób nie dowiodła, że dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły znaleźć zastosowanie . Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 ustawa o zużytym sprzęcie, a nie organ, któremu strona usiłuje przypisać chociażby brak działań mediacyjnych czy zastosowania „łagodniejszych środków”. Zgodnego z prawem działania strony wymagała przede wszystkim troska o prawo konsumentów do informacji oraz o o chronę środowiska naturalnego w zakresie postępowania ze zużytym sprzętem. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny zaliczany jest do szczególnej grupy odpadów niebezpiecznych, m.in. z uwagi na zawarte w nich substancje i pierwiastki chemiczne niebezpiecz ne dla życia, zdrowia i środowiska naturalnego. Istotne jest więc to, aby na każdym etapie dystrybucji i sprzedaży takiego sprzętu informować potencjalnego nabywcę o możliwościach właściwego postępowania, gospodarowania „elektrośmieciami”. Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji uważa, że strona poprzez własne zaniedbanie, niedopatrzenie doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej naruszenie prawa. Należy w tym miejscu po raz kolejny przypomnieć, że skarżący nie zamieścił w punkcie sprzedaży – na stronie internetowej sklepu, który prowadzi – informacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz wskazanych w art. 39 pkt 2 omawianej ustawy , co jest sankcjonowane karą pieniężną . Wobec powyższego , Wielkopolski WIIH prawidłowo, zgodnie z art . 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c (w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz w związku z art. 93 ust. 2, 3 i 5) ustawy o zużytym sprzęcie wymierzył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną możliwie najbliższą dolnej granicy ustawowego zakresu kary. Przepisy powyżs ze w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazują właściwym organom wymierzyć jedną karę podmiotowi, który nie wykonywał obowiązków określonych ww. przepisami, choćby nastąpiła (niezwłoczna) próba usunięcia nieprawidłowości. Wykazanie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Artykuł 91 tej ustawy stanowi bowiem, że "administracyjnej karze pieniężnej podlega ten kto (…)". Nie wskazuje tu więc na możliwość ukarania podmiot u, który nie dopełnił określonych obowiązków, ale stanowi obligatoryjny nakaz jej nałożenia. W opinii Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pierwszej instancji, w niniejszym przypadku, nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w art. 93 ust. 4 ustaw y o zużytym sprzęcie, pozwalające Wielkopolskiemu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Należy zauważyć, że przedsiębiorca został wcześniej zawiadomiony o zamiarze wszczęcia kontroli i o jej zakresie, a więc mógł się do niej odpowiednio przygotować. Pod miot gospodarczy jest zobowiązany do stosowania prawa w zakresie ustawy o zużytym sprzęcie i powinien tak zorganizować swoją działalność, aby nie dochodziło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Ponadto argument strony, że wymaganych informacji nie posiadał przez „krótki okres” nie jest zasadne i nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, ponieważ to sam przedsiębiorca uczestniczył w czynnościach kontrolnych i nie wnosił uwag do Protokołu kontroli; nie złożył także innych dowodów odnoszących się do stwierdzonego naruszenia czy podważających ustalenia organu. Przedsiębiorca nie skorzystał także z prawa do wniesienia uwag do protokołu kontroli, a więc treść protokołu została przez niego przyjęta jako odzwierciedlająca stan faktyczny. Mając na uwadze p owyższe należy przyjąć, że kontrolowany przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło. Nie może też stanowić podstawy do odstąpienia od ukarania prze dsiębiorcy, w oparciu o art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, okoliczność uzupełnienia brakujących informacji (podjęcie czynności naprawczych) jeszcze podczas prowadzonej kontroli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Strona postępowania w swoim odwołaniu stwierdza również, że krótki okr es braku wymaganych informacji o których mowa w przedmiotowej sprawie (a więc trwania naruszenia) nie spowodował szkody ani dla konsumentów, ani dla ochrony środowiska . Odnosząc się powyższego stwierdzenia strony, organ drugiej instancji wskazuje, że błęd nym jest przeświadczenie, stanowisko strony w tym względzie. Wbrew twierdzeniu strony, nawet jeśli naruszenie był krótkotrwałe, to jednak spowodowało szkody w obszarze wartości i dóbr chronionych. Jak niejednokrotnie wskazywano w treści niniejszej decyzji, strona naruszyła istotne obowiązki informacyjne, co skutkowało tym, że konsumenci nie mogli zapoznać się ze sposobem postępowania ze zużytym sprzętem oraz (wszystkimi) miejscami ich odbioru. Brak tychże informacji mógł spowodować niezgodne z przepisami po stępowania ze zużytym sprzętem. Strona jest przedsiębiorcą prowadzącym profesjonalną działalność gospodarczą i tym samym nie można jej przypisać braku zawinienia (w oparciu o zebrany materiał dowodowy). Z kolei, przepis zawarty w art. 1 ustawy o zużytym sp rzęcie jednoznacznie określa cele ustawy i tym samym statuuje przedmiot ochrony ustawowej. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem ochrony ustawowej jest ochrona środowiska i zdrowia ludzi (podkreślenia Prezesa UOKiK). Przepis ten brzmi następująco: „Ustawa określa środki służące ochronie środowiska i zdrowia ludzi przez zapobieganie niekorzystnym skutkom wytwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (…) i gospodarowania nim lub przez ograniczanie tych skutków oraz ogólnych skutków wykorzystani a zasobów i poprawę efektywności wykorzystania.” Przechodząc następnie do przedstawionej wyżej argumentacji strony i wskazywania na możliwoś ć zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa (odstąpienia od wymierzenia kary) z uwagi na niezwłoczne działania naprawcze czy znikomą szkodliwość naruszenia, Prezes UOKiK stwierdza, że organ zauważył i uwzględnił okoliczność sprawnego dzia łania strony i usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które podjęła, jak sama przyznała, w toku trwającej kontroli. Niemniej jednak organ drugiej instancji dokonując ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygując ych, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Waga powstałego naruszenia nie jest z pewnością znikoma, co miało wpływ na ocenę or ganu (zagadnienie to omówiono w dalszej części decyzji przy ocenie przesłanek art. 189f Kpa). Poza tym, zdaniem Prezesa UOKiK samo usunięcie naruszenia prawa (nawet jeśli jest przeprowadzone w trybie niezwłocznym/natychmiastowym) nie jest wystarczające i n ie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkownik ów sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK po gruntownym przeanalizowaniu sprawy stwierdza, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia ad ministracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu, a tym samym podziela stanowisko organu pierwszej instancji w tym względzie. Przepis powyższy przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężne j jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości jeszcze przed zakończeniem kontroli, co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli us talono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków informacyjnych, nałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co konsumenci zostali pozbawieni informacji o zasadach zbiórki zużytego sprzętu, sposobach odbi oru oraz o (niektórych) punktach zbierania zużytego sprzętu, a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz ochrony praw konsumentów. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że strona naruszył a obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa - w stopniu wyższym aniżeli znikomy. Zaznaczyć należy, że ustawowe obowiązki naruszone przez stronę, miały na celu ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu, a więc umożliwienia im dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Daje to możliwość jak największego odzysku i recyklin gu zużytego sprzętu, a co za tym idzie ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzi, z uwagi na obecność substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektronicznym i elektrycznym , poprzez ograniczanie składowania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscac h do tego nieprzeznaczonych. W ocenie Prezesa UOKiK, niespełnienie powyższych obowiązków utrudniało konsumentom dostęp do informacji przysługujących im z mocy prawa w zakresie odbioru zużytego sprzętu, w związku z czym mogło naruszać zasady właściwego post ępowania ze zużytym sprzętem i mieć negatywny wpływ na środowisko. W takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co oznacza, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zapr zestania naruszenia prawa . Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej (podkreślenia Pr ezesa UOKiK). Natomiast w omawianym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu przesłanek. Tak więc wystąpienie tylko jednej przesłanki – zaprzestania naruszenia prawa nie wiąże się automatycznie z odstąpieniem przez organ od wymierzenia kary w try bie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził : „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łąc znie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawom ocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania administracyjne w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednocześnie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach in nych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzając ych: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ drugiej instancji wskazuje, że wydanie postanowienia na podstawie art. 189f § 2 pkt 1 Kpa wobec działań naprawczych strony stwierdzonych w toku kontroli stało się bezprzedmiotowe. Nadto, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest równoznaczne ze spełnieniem celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jednocześnie wydanie postanowien ia w trybie art. 189f § 2 pkt 2 Kpa jest bezcelowe, ponieważ niemożliwe jest powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, gdyż będą nimi niezidentyfikowani konsumenci. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w prz ypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoli czności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2, 3 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 (w związku z ust. 1 - 3) oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy . Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten nale ży interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszeni e prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich do puściła się strona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej je st także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Mając na względzie realia przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że strona wprawdzie zaprzestała naruszania prawa (w wyni ku kontroli organu), jednak nie jest możliwym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 usunięcie skutków naruszenia prawa, a więc wsteczne poinformowanie konsumentów, zgodnie z treścią art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK nie widzi więc możliwości usunięcia s kutków naruszenia, gdyż nieuwidocznienie przez przedsiębiorcę wymaganych informacji uniemożliwiło użytkownikom kupowanego sprzętu zapoznanie się z nimi. Nie jest możliwym usunięcie braku stosownej wiedzy u użytkowników, którzy zakupili sprzęt elektryczny c zy elektroniczny w przeszłości. W skazać należy, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) w związku z art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2, 3 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w wysokości 6 000 zł (łącznej wysokości za 2 rodzaje naruszenia) po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 tej ust awy, tj.: stopnia szkodliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób nal eżyty z obowiązków wynikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Należy dodać, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197 , s. 38, ze zm.). Dyrektywa ta w art. 22 stanowi, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W ocenie Prezesa UOKiK funkcje te spełni kara w wysokości 6 000 zł nałożona na przedsiębiorcę będąc adekwatnym, a zarazem sprawiedliwym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Trudno mówić o odstąpieniu organu od wymierzenia kary, zastosowaniu łagodniejszych środków czy też o wychowawczym podejściu organu , na który wskazuje strona, w sytuacji, gdy strona uchybiła jednocześn ie dwóm ustawowym obowiązkom informacyjnym wskazanym w art. 37 ust 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Należy mieć na względzie, iż celem ustawodawcy przy tworzeniu przepisów powoływanej ustawy o zużytym sprzęcie było ułatwienie użytkownikom sp rzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego, a więc umożliwienie im dostępu do informacji, jak i gdzie te odpady mogą pozostawiać. Daje to możliwość jak największego odzysku i recyklingu zużyteg o sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a co za tym idzie ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzi, z uwagi na obecność substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Jak wskazuje ustawodawca w art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie, w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dan e naruszenia. Organ drugiej instancji zauważył, że Wielkopolski WIIH właściwie zastosował zasadę określoną w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 art. 93 ust. 5 ww. ustawy, orzekając jedną karę za wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. Kara pieniężna w wysokości 6 000 zł, nałożona na przedsiębiorcę przez Wielkopolskiego WIIH została ustalona na poziomie możliwie najniższym, biorąc pod uwagę, że przedsiębiorca nie wypełnił obowiązków wynikających z dwóch przepisów ustawy o zużytym sprzęcie. W ocenie organu drugiej instancji wymierzona s tronie kara jest proporcjonalna i adekwatna do zakresu oraz rodzaju stwierdzonych nieprawidłowo ści. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści si ę w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi naruszenia, jest bliska dolnej granicy wymiaru kary, zważywszy na dwojakiego rodzaju naruszenia jakich dopuściła się strona. Ponadto, kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia na bytu p rzedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Organ miał na uwadze, by kara sankcji była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również by uciążliwość sankcji administracyjnej poz ostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. W ocenie Prezesa UOKiK wszystkie te ww. cele nałożona kara spełnia. Nie sposób więc podzielić stanowisko strony jakoby nałożona kara jest „rażąco nieproporcjonalna w stosunku do stwierdzonych uchybie ń”, skoro jej wysokość została ustanowiona na poziomie możliwie najbliższym dolnej granicy wymiaru kary. Zauważyć przy tym należy, że organ na omawiane naruszenia mógł wymierzyć stronie karę do wysokości nawet 500 000 zł. Prezes UOKiK informuje również, ż e w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zw łokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie dopiero po tym, gdy niniejsza decyzja stanie się ostateczną. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w s entencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznani u w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administra cyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnyc h nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu prz ed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują : 1) [ xxxxxxxxxx xxxx xxxxxxxx xxx xxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxx ] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18