DIH-III-73/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 30 maja 2025 r. DIH - 3.707.22.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 73 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) , art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 20 5 4 r. poz. 229 ) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , po przeprowadzeniu post ępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 10 stycznia 2025 r. (nr akt: D/LE.UH.8361.111.2024), na mocy której nałożono na przedsiębiorcę Sklepy KOMFORT Spółka Akcyjna z sied zibą w Łodzi karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 18 – 28 sierpnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „ Wielkopolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia D /LE.UH .8361. 111 .2024 z 14 sierpnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy xxxxx xxxxx xxx xxxxxx xxx xxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxx , zwanego da lej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 z późn.zm.) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 1 sierpnia 2024 r. skierowano do przedsięb iorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej ja ko „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 6 sierpnia 2024 r. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego WIIH sprawdzili uwidocznienie informacji cenowych przy 1 2 0 wyrywkowo wybranych produktach, w tym 10 produktów oferowanych w obniżonej cenie. Informacje o obniżeniu cen produktów przekazywano konsumentom poprzez zamieszczenie na drzwiach wejściowych do sklepu informacji „WYPRZEDAŻ DYWANÓW DO - 50%, DEKORACJI DO - 60%”, natomiast produkty oferowane w obniżonych cenach oznaczono etykietami z napisami: „Tak TANI!”, „Tak EXTRA”, „Tak Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 DOBRY” z aktualną obniżoną ceną w kolorze cz e rwonym , informacją o n ajniższ ej cen ie w okresie 30 dni przed promocją oraz przy 9 produktach procentowym wskazaniem rabatu. Stwierdzono , że w prz ypadku 9 produktów oferowanych w obniżonych cenach i objętych kontrolą , ich cen y po zastosowaniu wskazanych procentowych korzyści z tytułu obniżki były wyższe niż uwidocznione ceny po obniżce . Inspektorzy uznali to za naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. N atomiast dla jed nego produkt u (dla którego nie wskazano wartości procentowej rabatu) cena sprzedaży po obniżce była wyższa niż najniższa cena z okresu 30 dni poprzedzających obniżkę . T aki przekaz wywołuje u konsumentów przekonanie o promocji , któr ej w rzeczywistości nie ma, jest niejednoznaczny i budzący wątpliwości . W ocenie organu I instancji powyższe s tanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 2 8 sierpnia 2024 r. i załącznikach (nr akt kontroli: D /LE.UH .8361. 111 .2024) . Pismem z dnia 11 września 2024 r. strona wniosła uwagi do protokołu kontroli . Strona zakwestionowała prawidłowość opisanych w protokole uchybień, tj: - uwidocznienia cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości , ponieważ podana na metkach, aktualna cena sprzedaży była równa lub wyższa, niż najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką ; - uwidocznienia cen niższych aniżeli wynikających ze wskazanej na etykiecie procentowej obniżki; oraz zawarty ch w protokole konstatacji, jak również przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. W piśmie z 27 września 2024 r. Wielkopolski WIIH ustosunkował się do przedłożonych przez stronę uwag. Na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks po stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomieniem z 10 grudnia 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za uwid ocznienie informacji o cenie w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano w oparciu o przepisy art. 10 § 1, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, a także przedstawić stanowisko w powyższej sprawie oraz składać wnioski dowod owe. Dodatkowo Wielkopolski WIIH wezwał przedsiębiorcę do przedłożenia dokument ów zawierających informacj e o wielkości obrotów i przychodu, osiągniętych przez stronę w roku 2023. Pismem z 1 9 grudnia 2024 r. strona przekazała swoje stanowisko w sprawie . Wskazała w nim, że w jej ocenie, Wielkopolski WIIH upatruje naruszeń, które opiera na nieprawidłowej wykładni przepisów, rozszerzając ją o przesłanki nie wynikające z ustawy o cenach. Dnia 10 stycznia 202 5 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach oraz art. 104 § 1 Kpa, wydał decyzję (nr akt: D/LE.UH.8361.111.2024), na mocy której nałoż ył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotyc h) Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy . Dnia 2 4 lutego 202 5 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał prawidłowo wniesione odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzuciła naruszenie art. 77 § 1, art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, i wniosła o uchylenia decyzji Wielkopolskiego WIIH . Pismem z 28 l utego 202 5 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolski ego WIIH z 10 styczni a 202 5 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównan ie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywa ła w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężn ej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 28 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: D/LE .UH .8361. 111 .2024) oraz z ałączników do tego protokołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o cenach w odniesieniu do 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Prezes UO KiK jednoznacznie stwierdza, że dla jednego produktu oferowanego w obniżonej cenie (dla którego nie wskazano wartości procentowej rabatu) cena sprzedaży po obniżce była wyższa niż najniższa cena z okresu 30 dni poprzedzających obniżkę. Taki przekaz wywołuj e u konsumentów przekonanie o promocji, której w rzeczywistości nie ma, i w związku z tym cena jest uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Stanowi to naruszenie art. 4 ust. 1 w związku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach . Natomiast dla 9 produktów oferowanych w obniżonych cenach , ich cena po zastosowaniu wskazanych procentowych korzyści z tytułu obniżki był a wyższ a niż uwidocznion a cen a po obniżce. Inspektorzy uznali to za naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenac h, jednakże w ocenie Pr ezesa UOKiK nieprawidłowość tę należy uznać za naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Mając jednak na uwadze, że Wielkopolski WIIH wydając 10 stycznia 202 5 r. decyzję wskazał naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy o dmienna kwa lifikacja jednego narusze nia dokonana przez Prezesa UOKiK w ramach tego samego przepisu – art. 4 ustawy o cenach, nie stanowi podstawy ani do uchylenia ww. decyzji ani do zmniejszenia wymiaru kary ani do odstąpienia od jej wymierzenia. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił Wielkopolskiemu WIIH naruszenie przepisów mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: - naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 77 § 1 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego , co prowadziło do uznania, iż spółka nie udzieliła informacji na temat osiąganych obrotów, mimo, iż 19 grudnia 2024 roku takie informacje przekazała; - naruszenie przepisów prawa materialnego i wydania decyzji o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokoś ci 1 000 zł wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , mimo, iż nie doszło do naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes UOKiK zauważa, że stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 2 8 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: D /LE.UH .8361. 111 .2024) oraz w dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej. Podkreślić należ, że przedsiębiorca prawidłowo pouczony o przysługującym mu prawie skierował , co prawda , do Wielkopolskiego WIIH pismo zatytułowane „Uwagi do protokołu Nr D/LE.UH.8361.111.2024” jednakże nie zakwestionował udokumentowanego w nim stanu faktycznego , a wskazał na błędną wykładnię przepisów ustawy o cenach oraz zawartych w protokole konstatacji. Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w ww. protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19, protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzę dowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oce niać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 10 produktów oferowan ych w obniżonych cenach . Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia informacji dotyczących cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie został nałożony na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 przedsiębiorców, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Strona w odwołaniu wskazał a , że w jej ocenie Wielkopolski WIIH dopuścił się naruszenia przepisu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że niniejsza norma prawna nakłada na przedsiębiorcę zakaz oferowania do sprzedaży jako promocyjnych tylko takich produktów, których cena w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką była równa lub niższa od ceny przedstawianej przez tego przedsiębiorcę jako promocyjnej, podczas g dy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że przedsiębiorca ma prawo oferować jako promocyjne takie towary, których cena zmieniała się w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki - warunkiem powyższego jest jednak to, aby cena ta n adal była promocyjna względem „ceny regularnej”. Odnosząc się do powyższ ego Prezes UOKiK stwierdza, że w sytuacji, gdy komunikowane jest, że produkt oferowany jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od najniższej obo wiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu lub uwidoczniona najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie została wskazana prawidłowo. Prezentowanie obniżek cen może być wskazane konkretną wartością np. procentową lub też bez wskazywania wartości obniżki, jednakże zawsze w y kazanie korzyści konsumenta musi się odnosić do najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie przepisó w dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Regulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie korzyści konsumenta względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zgodnie z założe niami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocz eśnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus”, aby można było mówić o obniżce ceny to powinna być ona liczona w stosunku do najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki a nie ceny rzeczywistej (regularnej). Jedynie odniesienie do najniższej ceny z 30 przed obniżką faktycznie świadczy, że mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu. Tożsame stanowisko zaprezentował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dalej jako: „TSUE ” w wyroku z 26 września 2024 r w sprawie C - 330/23 orzekając, że art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, zmienionej dy rektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości procentowej, albo zwrotu reklamowego ma jącego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześniejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, tj. najniższej ceny stosowanej przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki. TSUE wyraźnie wskazał, że cena sprzedaży produktu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 przedstawiana w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama jak ta „wcześniejsza cena” czy wręcz wyższa od niej. W przedmiotowej sprawie na podstaw ie analizy ruchów cenowych ustalono, że dla wszystkich kontrolowanych produktów oferowanych w obniżonych cenach uwidoczniona na wywieszkach najniższa cena z 30 dni przed obniżką była nią faktycznie. Tym samym w przypadku jednego produkt u , dla któr ego nowa cena była wyższa od najniższej obowiązującej w ciągu ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, należało uznać, że uwidocznienie informacji cenowej sugerowało, że oferowan y jest on w cenie obniżonej, a w rzeczywistości konsument dokonywał zakupu produkt u w cenie wyższej od obowiązując ej najniższ ej cen y z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zarówno w ocenie Wielkopolskiego WIIH, jak i organu drugiej instancji, cen a zostały uwidocznion a w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Takie same stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1896/24, stwierdzając, że „zastosowanie zwrotu reklamowego „PROMOCJA” oraz umieszczenie na etykiecie obok ceny, którą należało zapłacić za towar, innej, wyższej ceny określonej jako „cena regularna”, która mogła stanowić dla potencjalnego nabywcy punkt odniesienia, spowodowało, że cena towaru została uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Okoliczność, że poniżej mniejszym druki em wskazano najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, która nominalnie była równa cenie należnej za dany towar, nie eliminuje niejednoznaczności i wątpliwości wynikających z przedstawionego sposobu uwidaczniania cen. Uwidoczniony na etykiecie zwrot reklamowy „PROMOCJA” sugeruje, że cena towaru została obniżona w stosunku do wcześniej obowiązującej ceny. Sąd stwierdza, że użycie takiego zwrotu lub innego o podobnym charakterze (np. „obniżka”, „okazja”) powinno odnosić się do najniższej ceny danego towaru, obowi ązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, zgodnie z art. 4 ust. 2 o cenach. W związku z tym należy uznać, że zastosowanie zwrotu reklamowego „PROMOCJA” w sytuacji, gdy cena, którą potencjalny nabywca miał zapłacić, była równa najniższej cenie towaru obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, prowadziło do dwuznaczności i mogło wprowadzać konsumenta w błąd.”. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że wbrew twierdzeniu strony organ pierwszej instancji nie wskazuje, że przepisy u stawy o cenac h nakładają na przedsiębiorców zakaz sprzedawania jako promocyjnych, produktów, które w ciągu ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem danej obniżki były objęte innymi zmianami cen, w tym podwyżkami lub obniżkami . Wielkopolski WIIH na podstawie zgromadzonego m ateriału zakwestionował produkt , dla którego została ogłoszona obniżka wskazując, że komunikat jej dotyczący nie odnosił się do ceny najniższej z 30 dni poprzedzających obniżkę (cena sprzedaży po obniżce była wyższa od najniższej z 30 dni przed obniżką) , a taki przekaz wywołuje u konsumenta przekonanie o promocji, której w rzeczywistości nie ma. Strona p owołując się na „ W yjaśnienia Prezesa UOKiK Informacja o obniżce ceny ”, dalej jako: „Wytyczne Prezesa UOKiK”, sama wskazuje, że „… Rozwiązaniem tego problemu ma być obliczanie wielkości obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed jej wprowadzeniem. Poda w anie najniższej ceny z 30 dni przed obniżką zmienia w zasadniczy sposób punkt odniesienia dla konsumentów. Prezes UOKiK zgadza się z twierdzeniem strony, że Wytyczne Prezesa UOKiK nie uniemożliwiają sprzedawcy podania innych cen odniesienia przy ogłaszaniu obniżki ceny, pod warunkiem że takie dodatkowe ceny odniesienia są wyraźnie wyjaśnione, nie wprowadzają w błąd i nie odwracają uwagi konsumenta od najniższ ej ceny towaru z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Należy jednak zauważyć, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 ww. Wytyczne wyraźnie wskazują, że wielkość obniżki musi być obliczana w odniesieniu do najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, tak aby pokazać konsumentowi rzeczywiste korzyśc i płynące z oferty. Zatem jeżeli przedsiębiorca chce podać inną cenę odniesienia np. cenę regularną, nie jest to zabronione, ale nie zwalnia go z obowiązku odniesienia korzyści cenowej do najniższej ceny towaru z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Podobnie przedsiębiorc a ma możliwość wskazania ceny regularnej, jednakże musi on przede wszystkim w przypadku ogłoszenia obniżki ceny towaru uwidocznić wszystkie informacje cenowe wynikające z ustawy o cenach, tj. jednoznaczną, niebudzącą wątpliwości i umo żliwiającą porównanie cen obniżoną cenę, cenę jednostkową oraz informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Ponadto Prezes UOKiK podkreśla, że prawidłowe podawanie cen, w tym cen towarów, dla których w jakikolwiek sposób sugerowana jest obniżka ich cen, jest jednym z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie towaru przez konsumenta i umożliwia dokonania świadomego i korzystniejszego pod względem ekonomicz nym wyboru. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniżkach – w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosow ać nie tylko do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, lecz także do jej formy, która ma zapewnić jasność i zrozumiałość, a także umożliwiać łatwe porównanie cen i ocenę korzyści płynących z promocji. W przedmiotowej sp rawie strona informuje konsumenta o promocji dla produkt u , której w rzeczywistości nie ma, gdyż „cena promocyjna” jest wyższa od ceny jaka obowiązywała przez ostanie 30 dni przed ogłoszeniem promocji. Oczywiście przedsiębiorca może swobodnie kształtować ce ny, ale nie może , co jeszcze raz należy podkreślić , informować o obniżce ceny produktu i uznawać jako obniżkę odwoływanie się do ceny regularnej, a nie najniższej z 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Strona zakomunikowała obniżkę cen poprzez przekreślenie ceny, w związku z czym zaistniał przypadek „informowania o obniżeniu ceny towaru", o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezentowanie korzyści względem ceny regularnej jest dopuszczalne jedynie dodatkowo i w równorzędny sposób jak korzyści nalicz anych od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Ogłoszenie obniżki ceny produktu w sytuacji, gdy obniżka ta naliczana jest wyłącznie w odniesieniu do cen regularnych narusza przepisy w zakresie sposobu uwidaczniania cen, ponieważ taki sposób jest niejedno znaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen. Tym samym Prezes UOKiK zgadza się z Wielkopolskim WIIH, że sposób prezentowania ceny, która jest wyższa od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, dlatego, że została odniesiona do ceny reg ularnej budzi wątpliwości co do istnienia faktyczne obniżki ceny i korzyści płynących z promocji i tym samym stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji wskazuje , że celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospo darczą. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cen ie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy z dnia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 1 grudnia 2022 r. o prawach konsu menta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych Komisji „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesien ia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomnian y 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” W odwołaniu strona podnosi ponadto, że jej zdaniem , zaokrąglanie „w dół” cen wynikających z obniżek procentowych nie narusza przepisów ustawy o cenach i nie wprowadza konsumenta w błąd, a wręcz przeciwnie ma to na celu uproszczenie komunikacji i ułatwiającej konsumentowi ustalenie ceny w prz ypadku zakupów „komplementarnych ”. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że 9 ze skontrolowanych produktów oferowanych w obniżonych cenach oznakowane było na etykietach cenowych informacj ą o wartości procentow ej obniżki. Dla wszystkich produktów oznakowanych w ten sposób podana aktualna cena wyliczona została niezgodnie z zadeklarowaną procentową obniżką, tj. informacje cenowe na etykietach tych produktów zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. W przedmiotow ej sprawie dla 9 produktów oferowanych w obniżonych cenach, dla których wskazano procentową wartość obniżki informacje cenowe na etykiecie zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. naruszający art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Uwidoczniona cena (sprzedaży) tych produktów, uwzględniając omówione powyżej zasady obliczania obniżki cen wskazane w dyrektywie Omnibus jest nieadekwatna do wskazywanej przez stronę wartości procentowej rabatu oraz najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Mając na uwadze, że jak wskazała strona w odwołaniu podano aktualną, rzeczywistą cenę sprzedaży i uwzględniając wskazaną przez stronę na wywieszce najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nieprawidłowość wynika z faktu, że niewłaściwie została wskazana zadeklarowana wartość procentowa obniżki. O ile Prezes UOKiK może zgodzić się z twierdzeniem strony, że konsument nie ma wątpliwości ile z a płacić , to już nie może się zgodzić z twierdzeniem, że niezgodność zadeklarowanej p rocentowej obniżki z aktualną ceną nie stanowi naruszenia przepisów ustawy o cenach. Wskazanie procentowej wartości obniżki może dodatkowo zachęcać do zwrócenia uwagi na konkretną promocję. Informacja o obniżonej cenie w ujęciu procentowym nie może mieć ch arakteru dowolnego, wprowadzającego w błąd, niejasnego dla konsumenta , i nie ma tu znaczenia czy różnica ta jest na korzyść konsumenta czy też przedsiębiorcy. Prezes UOKiK podkreśla, że wszystkie informacje cenowe udostępnione konsumentom na etykietach cen owych muszą być rzetelne i spójne. Jednoznaczne informacje cenowe umożliwiają konsumentowi porównanie poszczególnych cen, a następnie dokonanie przez niego właściwego wyboru również z uwzględnieniem jego możliwości finansowych. Rzetelna informacja cenowa u względniająca w równym stopni wszystkie wchodzące w jej skład informacje ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta podlegających ochronie ustawowej. Jeżeli przedsiębiorca wskazuje wartość procentową obniżki , powinien wskazać cenę po obniż ce , która stanowi odpowiedni procent liczony od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką . Natomiast jeżeli tak jak w przedmiotowej sprawie przedsiębiorca Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 kalkuluje najniższą cenę jaką w danym momencie może zaoferować, to powinien ją odnieść do najniższej ceny z 30 dni przed obniżką i wskazać dokładnie procentowy upust w ten sposób policzony. W tym wypadku zaokrąglenie wartości procent nie jest dopuszczalne . Przedsiębiorca, aby w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwośc i przedstawić wszystkie informacje cenowe i nie naruszać przepisów cenowych zobowiązany jest wskazać rzeczywist ą wartość procentową obniżki lub może całkowicie zrezygnować z jej wskazywania na etykiecie cenowej. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechn ie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżone j cenie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ale również jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informac ji o obniżonej cenie i w przypadku skontrolowanych produktów obowiązkom tym uchybiła. Prezes UOKiK wskazuje, że art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww . ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Podkreślenia wymaga fakt, że podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne stwierdzone u przedsiębiorcy w dniu kontroli. Cechą charakterystyczną sankcji admin istracyjnej jest założenie stosowania jej automatycznie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność obiektywną za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Dodatkowo o dnosząc się do podniesionych przez stronę zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, co prowadziło do uznania, iż strona nie udzieliła informacji na temat osiąganych obrotów, mimo iż 19 grudnia 2024 r. takie informacje przekazała organowi pierwszej insta ncji , Prezes UOKiK wskazuje, że powyższa okoliczność nie miała żadnego wpływu na zaskarżoną decyzję. Jak wynika z treści decyzji (str.8), w zakresie przesłanki „wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy” organu uwzględnił ostatnie sprawozdanie finansowe , z którego wynika wysoki przychód przedsiębiorcy. Przedmiotowe sprawozdanie za okres 1 maja 20 23 - 30 kwietnia 20 24 jest dostępne po wpisaniu numeru KRS przedsiębiorcy na stronie internetowej . Prezes UOKiK po przeanalizowaniu niniejszej sprawy nie widzi również podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w ramach art. 189f Kpa . Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewidu je dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego ob owiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca nie podjął działa ń naprawcz ych w zakresie stwierdzonych naruszeń. Ponadt o w niniejszej sprawie zakresu naruszenia przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie wagi naruszenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 prawa nie można uznać za znikomą, gdyż przedsiębiorca naruszył art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach , dla 10 ze 120 łącznie skontrolowanych produktów , przy c zym było to 100% objętych kontrolą produktów oferowanych w obniżonych cenach . O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku przepisów ustawy o cenach można byłoby mówić w przypadku gdyby wymagane prawem informacje przedstawiono w sposób niepełny, niekomple tny. Natomiast, z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której konsumenci z uwagi na nierzetelny sposób przedstawienia informacji cenowych, tj. dla 9 produktów uwidocznienie niższej cen y po obniżce niż cena po zastosowaniu wskazanych procentowych korzyści z tytułu obniżki , a dla jednego produktu (dla którego nie wskazano wartości procentowej rabatu) uwidocznienie wyższej cen y sprzedaży po obniżce niż najniższa cena z okresu 30 dni poprzedzających obniżkę , zostali pozbawieni możliwości dokonania oceny rzeczywistej wielkości rabatu, a tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okolicznoś ć ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produ któw miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiot ów prowadzących działalnoś ć gospodarczą. Wskazywanie najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki miało zapobiec sztucznym zawyżaniom cen celem zwiększenia „atrakcyjność” oferty. W ocenie organu drugiej instancji obie przesłanki nie został y spełnio n e , w związku z powyższym organ stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wyda na przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawo mocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze delikt u administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być on e prowadzone przez Wielkopolski ego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolski ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o ce nach, bowiem dla wszystkich skontrolowanych produktów oferowanych w obniżonych cenach uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy u znać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wye liminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Syg n. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacje cenowe muszą być uwidocznione przez przedsi ębiorcę w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedum ownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Cechą chara kterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzeni e sprzecznego z ustawą sposobu uwidocznienia informacji cenowych jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiot u, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna tak że odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 8 0) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wye gzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedo puszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacj ami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeli minowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera si ę na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wo bec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze c harakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Prezes UOKiK uznaje, i ż przedstawione przez stronę postępowania argumenty są bezzasadne i stwierdza, iż Wielkopolski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy oraz wspo mnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Oceniając stopień , skalę i wagę naruszenia obowiązków ustawowych w zakresie uwidaczniania cen Wielkopolski WIIH zakwalifikował działanie przedsiębiorcy jako naruszenie obowiązujących przepisów w stopniu umiarkowanym. Strona nie wywiązała się z obowiązków wynikających art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach w przypadku 10 produktów ze 120 objętych kontrolą , przy czym były to wszystkie produkty skontrolowane oferowane w obniżonych cenach. Przepisy te zostały ustanowione w celu przekazywania konsumentom pełnych i niebudzących wątpliwości informacji o obniżce cen towarów i usług Intencją ustawodawcy było wprowadzenie obowiązku informacyjnego, dzięki któremu konsument uzyska pełn ą i rzeteln ą informacj ę w zakresie ceny obowiązującej przed obniżką i ceny obniżonej, umożliwiającej ich porównanie, natomiast punktem odniesienia powinna być najniższa cena z 30 dni przed obniżką. Stwierdzone w następstwie kontroli uchybienia godzą w sposób oczywisty w prawo ko nsumenta do informacji i uniemożliwiają mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Co więcej, stwierdzono, że wskazana cena sprzedaży po obniżce była wyższa niż najniższa cena z okresu 30 dni przed obniżką , a t aki przekaz wywołuje u ko nsumentów przekonanie o promocji, której w rzeczywistości nie ma, jest niejednoznaczny, budzący wątpliwości i wprowadza w błąd. Wszystkie informacje Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 cenowe p owinny być prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzedaży, tak aby umożliwić konsumentom dokonanie oce ny czy prezentowana obniżka jest w istocie opłacalna i tym samym dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru . Na podstawie zgromadzonego w aktach materiału dowodowego Prezes UOKiK przyjął, że naruszenie trwało od pierwszego dnia kon troli, tj . od jego stwierdzenia przez inspektorów. Jednocześnie organ drugiej instancji, uwzględnił, iż wszczęcie kontroli, w toku której stwierdzono nieprawidłowości, poprzedzone zostało skierowaniem przez Wielkopolski ego WIIH do przedsiębiorcy zawiadomie nia o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz ustawowym terminie jej przeprowadzenia. Pomimo tego, ujawniono w wyniku kontroli nieprawidłowości , a przedsiębiorca nie zaprzestał naruszania prawa. Oc eniając z kolei dotychczasowa działalność przedsiębiorcy Wielkopolski ego WIIH wziął pod uwagę, że w stosunku do przedsiębiorcy nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach, jak również fakt, że strona nie zaprzestała naruszeń prawa. Jednocześnie organ pierwszej instancji wskaz ał w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy o cenach , iż strona, poinformowana o aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie odniosła się do tych okoliczności. P rzy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony Wielkopolski WIIH wziął pod uwagę ostatnie sprawozdanie finansowe przedsiębiorcy , z którego wynika jego wysoki przychód . Wobec czego kara w wysokości nałożonej decyzją organu pierwszej ins tancji stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą o cenach. W ocenie zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na stronę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prz eprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Nałożona kara pieniężna w wysokości 1 000 zł, nie została wymie rzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 5 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do narusza nia prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia , w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Pouczenie: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiega nia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z d nia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/