DIH-III-72/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 2 czerwca 2025 r. DIH - 3.707.46.2025.MU DECYZJA DIH - 3/ 72 / 202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu post ępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Ministerstwo Legnickie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Legnicy od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 7 marca 2025 r. (sygn. PO .8361. 6.2025.MB ), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 6 00 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014r.o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. p oz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r.,poz.2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 5 - 10 grudnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej jako: „ Dolnośląski WIIH” lub „or gan pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr U/231/DL/2024 z 5 grudnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej j ako: „strona postępowania”, „strona” lub „przedsiębiorca”. Kontrolę przedsiębiorcy, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) dalej jako: „Prawo przedsiębiorców”, poprzedzono zawiadomieniem d o przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli z 12 listopada 2024 r., w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” Zawiadomienie to skutecznie doręczono przedsiębiorcy 1 3 listopada 2024 r . Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej o reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy, któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważ nienia do kontroli. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie m.in. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776 ) dalej jako: „rozporządzenie”. Inspektorzy reprezentujący Dolnośląski WIIH objęli sprawdzeniem wszystkie (356 pozycji) oferow a ne do konsumpcji i sprzedaży produkt y widniejąc e w „karcie menu ” oraz „karcie alkoholi” . W toku podjętych działań kontrolnych inspektorzy stwierdzili nieprawidłowości przy 234 rodzajach produktów. W udostępnionych dla konsumentów „ kar cie menu ” oraz „ kar cie alkoholi ” nie podano informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów lub dodatków , do których odnosi ła się uwidoczniona cena, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia . Powyższe dotyczy ło : - 4 rodzajów kaw Starbucks Frapuccino; - 2 rodzajów przystawek zimnych ; - 3 rodzajów przystawek ciepłych; - 6 rodzajów pizzy; - 2 rodzajów sałatek; - 6 rodzajów dań głównych; - 18 rodzajów dodatków (warzywn ych , mięsn ych , sosy); - 2 rodzajów „desek”; - 2 rodzajów dań dla dzieci; - 4 rodzajów deserów; - 12 rodzajów napojów ciepłych; - 36 rodzajów napojów zimnych; - 4 rodzajów koktajli bezalkoholowych; - 40 rodzajów piwa butelkowego; - 4 rodzajów autorskich alkoholi; - 25 rodzajów koktajli międzynarodowych; - 6 rodzajów shotów; - 58 rodzajów whisky. W toku kontroli, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) dalej jako: „ustawa o inspekcji handlowej” inspektorzy przekazali przedsiębiorcy żądanie niezwłocznego usunięci ww. nieprawidłowości poprzez uwidocznienie w udostępnionych konsumentom „ kar cie menu ” oraz „ kar cie alkoholi ” informacji o ich ilości ach (gramaturze, objętości) do których odnosiła się uwidoczniona cena. Żądanie to zostało wykonane w toku kontroli. Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 10 grudnia 2024 r. (nr akt: D L .8361.215.2024) oraz załączniku. Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości Dolnośląski WIIH wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie nałożenia administrac yjnej kary pieniężnej w związku z niewykonaniem obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami , możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów . Ponadto organ pierwszej instancji zwrócił się do przedsiębiorcy o przekazanie informacji o wielkości obrotów i przychodu za ubiegły rok . Przedsiębiorca przekazał ww. informacje. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Pismem z 20 lutego 202 5 r. przedsiębiorca wniósł o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu , z uwagi na znikomość naruszenia, jej przewinienie wystąpiło po raz pierwszy , braku doświadczenia pracownika w kontrolowanej placówce oraz sytuacji finansowej spółki. Dnia 7 marca 2025 r. Do lnośląski WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję, na mocy której nałożył na przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 2 6 00 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych) w związku ze stwierdzeniem naruszenia obowiązków określonyc h w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia , tj. polegającym na braku uwidocznienia informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów oraz dodatków przy 234 partii towarów, spośród 356 poddanych ocenie. W dniu 1 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK otrzymał za pośrednictwem Dolnośląskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponadto strona zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, ż e przy całokształcie niniejszej sprawy, zasadne jest obciążenie skarżącej kar ą administracyjną w wysokości 2600 zł, pod czas gdy , biorąc pod uwagę charakter pieniężnej kary administracyjnej, która ma funkcję przymuszającą do prawidłowego stosowania prawa, a nie funkcję odwetową, właściwa wysokość nałożonej kary powinna być znacznie m niejsza, ni e wyższa niż 500 zł; 2) art. 189f § 1 kpa poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, ż e w niniejszej sprawie nie wystąpił przypadek znikomej wagi naruszenia praw a , podczas gdy z całokształtu okoliczności nieuwzględnionych przez organ niższe go stopnia wynika, że naruszenie wskazanych w uzasadnieniu de cyzji przepisów, stanowiło przypadek znikomej wagi. W tym samym piśmie strona poinformowała, że nie kwestionuje ustaleń faktycznych w sprawie, natomiast nie zg adza się z wymiarem nałożonej na nią kary. Jej zdaniem zgodnie z ustawą o informowaniu o cenach Dolnośląski WIIH mógł nałożyć karę pieniężna w wysokości do 20 000 zł, bez wskazania dolnej jej granicy, a tym samym ww. ustawa przewiduje zasady miarkowania kary w zależ ności od okoliczności określonego przypadku. Ponadto strona wskazała, że przedsiębiorca prowadzi działalność gastronomiczną od lat dwóch w kontrolowan ym punkcie gastronomicznym , co wiąże się z brakiem doś wiadczenia jej pracownika w kontrolowanej punkcie g astronomicznym . Jednocześnie przedsiębiorca po dniósł , że było to je go pierwsze naruszenie, którego organ nie wziął pod uwagę. Dodatkowo zdaniem strony organ pierwszej instancji nie uwzględnił sy tuacji ekonomicznej przedsiębiorcy. W dal sz ej części odwołania strona podniosła, że organ nie zastosował instytucji odstąpienia od wymierzenia kary stosownie do art. 189§ 1 kpa , z uwagi na nie spełnienie pr zez nią łącznie przesłanek : znikomej wagi naruszenia, zaprzestania łamania praw a . Pismem z 8 kwietnia 202 5 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ust alił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania orga n odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów I nspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedaw ane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nak łada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowią zku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień narusz enia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej p rzez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsi ębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, st r. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia pr awa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukaran a za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 7 marca 2025 r. na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 6 00 zł (słownie: dwa tysiąc e sześćset złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu ujawnionego w toku kontroli niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z naruszeniem § 9 ust. 2 ro zporządzenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postę powaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Dolnośląskiego WIIH kary pieniężnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie m ateriał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 10 grudnia 2024 r. oraz w załączniku . Zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Strona postępowania podpisała protokół kontroli i nie wniosła uwag do jego treści. Tym samym, należy uznać, że u stalenia kontroli udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo st wierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urz ędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 356 produktów wyszczególnionych w „karcie menu” oraz „karcie al koholi” , przy 234 pozycjach nie podano informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów lub dodatków , do których odnosiła się uwidoczniona cena . W tym miejscu należy podkreślić, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona praw konsument a w zakresie rzetelnej informacji o cenach. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 uwidaczniania cen, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, napojów oraz dodatków w cenniku. W spomnian a „ karta menu ” oraz „ karta alkoholi ” musi zawierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem bądź dodatkiem , w szczególności pełna nazwę potrawy, napoju, dodatku pod którą jest ona sprzedawana oraz okr eślone ilości potrawy lub pojemności napoju , do której odnosi się cena. To kontrolowany przedsiębiorca ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. W ocenie Prezesa UOKIK zarzuty strony, przedstawione w odwołaniu są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. W odwołaniu strona podniosła zarzut naruszenia przepisów art. art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przy całokształcie niniejszej sprawy, zasadne jest obciążenie skarżącej karą administracyjną w wysokości 2 600 zł, podczas, gdy właściwa wysokość nałożonej ka ry powinna być znacznie mniejsza, ni e wyższa niż 500 z ł. Zdaniem strony zgodnie ww. ustawa przewiduje zasady miarkowania kary w zależności od okoliczności określonego przypadk u i nałożona na nią kara powinna być znacznie niższa. Odnosząc się do zarzutu str ony odnośnie zasady miarkowania kary , w ocenie Prezesa UOKiK zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie kontrolowany przedsiębiorca nie wykonał ciążącego na nim obowiązku o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 tej ustawy t j. przy 234 rodza jach produktów udostępnionych w „ kar cie menu ” oraz „kar cie alkoholi ” nie podano informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów oraz dodatków, do których odnosił a się uwidoczniona cena. Mając na uwadze powyższe Dolnośląski WIIH był uprawniony do wymierzenia stronie kary pieniężnej uwzględniając przesłanki okreś lne w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach tj. stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podję te przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; wielk ość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządze niem (UE) 2017/2394”. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, chocia żby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Po analizie materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo uwzględnione przez Dolnośląski WIIH przy wymierzaniu kary , a tym samym wymierz ona stronie kar a pieniężn a w wysokości 2 600 stanowi 1 3% górnego wymiaru kary , wobec tego Dolnośląski WIIH zastosował miarkowanie kary pieniężnej w granicach wyznaczonych przepisami ww. ustawy . W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w stopn iu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Dolnośląski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pie niężnej, nie dawały podstaw do jej obniżenia do kwoty nie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wyższej niż 500 zł. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że naruszenie dotyczyło 66 % skontrolowanych produktów w „karcie menu” oraz „karcie alkoholi” Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie postę powania kara jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. W odwołaniu strona postępowania podniosła, że jej zdaniem skala naruszenia przez nią obowiązków nie była wysoka. Odnosząc się do powyższego zarzutu Dolnośląski WIIH m iarkując stopień naruszenia obowiązków, zasadnie wziął pod uwagę, że charakter i waga naruszenia obowiązków była istotna. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, gdyż w toku kontroli stwierdzono brak podania informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów lub dodatków przy 23 4 pozycjach w „ kar cie menu ” oraz „ kar cie alkoholi ” , dla których podano cenę , tj. dla 66% pozycji . W przedmiotowej sprawie trudnym do określenia jest ustalanie jaki był czas trwania naruszenia, jednakże bezsprz ecznym jest fakt, iż naruszenie stwierdzono w pierwszym dniu kontroli, co zostało udokumentowane w protokole kontroli . Organ pierwszej instancji wziął pod uwagę podjęte przez stronę działania naprawcze przed zakończeniem czynności kontrolnych. W przypadku analizy przesłanki dotyczącej dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że nie nakładał dotychczas kar za naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast nawiązując do uzyskanych przez przeds iębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać należy, iż w powyższym zakresie brak jest informacji. Ponadto organ wziął pod uwagę podjęte przez stronę dzi ałania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody pon iesionej przez konsumentów, polegające na podjęciu d ziałań naprawczych . Strona postępowania usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, a tym samym zaprzestała naruszenia prawa . W kwestii trzeciej przesłanki Dolnośląski WIIH uwzględnił informa cję finansową przedłożoną przez przedsiębiorcę. Jednocześnie or gan pierwszej instancji przy ustalaniu wysokości kary uwzględn ił wielkość obrotu i przychodu przedsiębiorcy, a nie uzy skanego wyniku finansowego przedsiębiorstwa. W tym miejscu organ drugiej in stancji zaznacza, iż informacja o wysokości obrotu i przychodu jaka została przekazana pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować ce le wymiaru kary. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Dolnośląski WIIH nie jest kontrolą przeprowadzaną w sprawach transgranicznych tj. działalności gospodarczej w transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Odnosząc się do zarzutu strony, że prowadzi ona dzi ałalność gastronomiczną w kontrolowan ym punkcie ga str onomicznym od dwóch lat, co wiąże się to z jej brakiem doświadczenia , należy podkreślić, że kontrolowany przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą od 3 marca 202 0 r. (informacja widniejąca w reje strze przedsiębiorców KRS ) . Tym samym j est przedsiębiorc ą z ponad 4 - letnim doświadczeniem w branży gastronomicznej , który to powinien znać zobowiązania jakie na nim ciążą, jako przedsiębiorcy w stosunku do konsumentów. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy świadczeniu usług gastronomicznych konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową , zatem p rzedsiębiorca po nosi odpowiedzialność za swoich pracowników . Nieznajomość przepisów, czy ich ignorowanie w żadnym wypadku nie może stan owić okoliczności łagodzącej. W tym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 miejscu należy podkreślić , że przedsiębiorc a prowa dzi dzi ałalność gospodarczą w formie spółki z o. o. oraz funkcjonuje na rynku ponad 4 lat a , a tym samym nie przysługuje mu prawo do powoływania się na błąd, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. P rawo przedsiębiorców. Zgodnie z art. 21a ust. 1 ustawy P rawo przedsiębiorców, jeżeli przedsiębiorca wpisany do CEIDG narusza przepisy prawa związane z wykonywaną działal nością gospodarczą w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie co najmniej 36 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia, a właściwy organ wszczyna w związku z tym naruszeniem postępowanie: - mandatowe albo - w sprawie nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej, – przed nałożeniem na przedsiębiorcę grzywny w drodze mandatu karnego albo nałożeniem na niego lub wymierzeniem mu administracyjnej kary pieniężnej orga n ten wzywa, w drodze postanowienia, przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym przez siebie terminie . Jak wskazano powyż ej ustawa o informowaniu o cenach okre śla sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz skutki nieprzestrzegania jej uregulowań, niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy są to restauracje lub sprzedaż w placówce handlowej. J ak wynika z akt sprawy, w szcz ególności z protokołu kontroli w trakcie kontroli stwierdzono , że w udostępnionych dla konsumentów „ kar cie menu ” oraz „ kar cie alkoholi ” nie podano informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw, napojów oraz dodatków do których odnosiła się uwidoczniona cena przy 23 4 partiach na 356 skontrolowanych. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zagrożonego karą pieniężną. Nałożona na stronę postępowania kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, choćb y naruszenia prawa miało charakter jednostkowy (incydentalny) i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał ciążących na nim obowiązków powoduje konieczność nałożenia administracyjnej k ary pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o info rmowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekc ji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną . Kara nałożona na podmiot musi spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości ni ezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy będzie prowadzona działalność gastronomiczna bądź sprzedaż towarów. Również usunięcie w trakcie kontroli stwierdzonych przez organ nieprawidłowości nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy za ich popełnienie. Organ pierwszej instancji orzekając w sprawie, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Prezes UOKiK p o przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podob nie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f kpa . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy ro zumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Powołując się na reprezentowane w doktrynie stanowis ko („Nowe instytucje” Gajewski 2017, wyd. 1, Legalis), przesłanka przewidziana tym przepisem odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma. Przez wagę naruszenia prawa należy rozumieć istotność, skalę skutków społeczno - gospodarczych, które zostały przez nie wywołane oraz znaczenie naruszonego obowiązku administracyjnoprawnego z punktu widzenia systemu prawa; działalności, na której regulację prawną się on składa oraz dóbr, których ochr onie służy. O tym więc, że waga naruszenia prawa jest znikoma będzie można powiedzieć wówczas, gdy wywołane przez nie skutki są niewielkie, czyli dotknęły małej liczby podmiotów i nie zaburzyły przebiegu procesów społeczno - gospodarczych, a jednocześnie – n ie wiązało się ono z unicestwieniem lub znaczną ingerencją w dobro chronione daną sankcją i nie miało istotnego wpływu na całościową ocenę zgodności z prawem działalności, której częścią regulacji jest złamany obowiązek administracyjnoprawny. Po drugie, s trona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Oznacza to w szczególności, że warunek ten będzie spełniony przede wszystkim w przypadkach, w których naruszenie prawa miało charakt er jednostkowy lub krótkotrwały. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszym przypadku konsumenci zostali pozbawieni możliwości zapoznania się z informacją w „karcie menu” bądź „karcie alkoholi” o ilości potraw , napojów oraz dodatków (gramaturze, objętości) do których podano cenę , czym naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu do informacji. W przypadku usług gastronomicznych obok ceny drugą istotną info rmacją, która pozawala konsumentowi podjąć decyzje o zakupie jest informacja o ilości potrawy lub napoju. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, ponieważ na 356 skontrolowanych pozycji widniejących w „karcie menu” oraz „karci e alkoholi” w 234 przypadkach stwierdzono nieprawidłowości , co daje odsetek nieprawidłowości na poziomie 6 6 % . Odnośnie drugiego warunku uzasadniającego odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie przedsiębiorca zaprzestał naruszenia prawa dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Organ zwraca przy tym uwagę, że przedsiębiorca przed rozpoczęciem kontroli otrzymał zawiadomienie z dnia 12 listopada 2024 r. (skutecznie doręczone 13 listopada 2024 r.) o zamiarze jej wszczęcia ze wskazanym wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli obejmującym kontrolę przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zatem, miał możliwość przygotowania się do niej (przez 21 dni), jednak jak wykazała kontro la tego nie uczynił i nieprawidłowości zostały ujawnione w toku prowadzonej kontroli, co nie może stanowić usprawiedliwienia, ani też przemawiać za wyłączeniem jego odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Należy podkreślić, że celem ustawy o inf ormowaniu o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Ponadto Prezes UOKiK zauważa, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 przestrzegania. Również usunięcie w trakc ie kontroli stwierdzonych przez organ nieprawidłowości nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy za ich popełnienie . Należy jednak wskazać, że znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia prawa muszą być spełnione łącznie, co w niniejszym przypa dku nie miało miejsca, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa i do odstąpienia od wymierzenia kary. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ ni e była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, cz y też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosu nku do strony mogły być one prowadzone przez Dolnośląski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Dolnośląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również o koliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszeni a prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem nie uwidoczniła informacji o ilości (gramaturz e, objętości) potraw , napojów lub dodatków w „ karcie menu” oraz „karcie alkoholi” dostępny ch dla konsumentów do których podała cenę . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usu nięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Kom entarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzest aniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, któ re już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia admini stracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem narus zania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni informacji o ilości (gramaturze, objętości) potraw , napojów oraz dodatków w „karcie menu” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 oraz „karcie alkoholi” do których podano cenę powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania danej usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakt er obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W opinii Prezesa UOKiK przedsiębiorca nie wypełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania informacji o ilości potraw , napojów oraz dodatków do których podano cenę w „karcie menu” bądź „karcie alkoholi” dostępn ych dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kon troli. Przepisy ustawy o informowaniu ocenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ust awy wskazują wprost, jakie obowiązki informacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane. Zatem samo stwierdzenie w trakcie kontroli, że kontrolowany przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego po woduje konieczność nałożenia kary pieniężnej. Strona postępowania bezsprzecznie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że u trzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK p rzychylił się tym samym do ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji oraz uznał, że Dolnośląski WIIH zasadnie nałożył na stronę, karę pieniężną w wysokości 2 6 00 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych), z tytułu naruszenia obowiązków określony ch w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, decyzja Dolnośląskiego WIIH z dnia 7 marca 202 5 r. o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną , o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w e Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiega nia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. Dolnośląski Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej