DIH-III-69/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 30 maja 2025 r. DIH - 3.707.44.2025.J S DECYZJA DIH - 3.69.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przepro wadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr 18/2025 Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 lutego 2025 r. (sygn.: NRU.8361.537.2024 ), na mocy której na przedsiębiorcę Rituals Cosmetics Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, (zwanego dalej: „stroną”, lub „przedsiębiorcą”), nałożono karę pieniężną w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych) na podstawie art. 36 ust.1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227) za udostępnianie na rynku, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, produktu kosmetycznego bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania , o którym mowa w art. 19 ust. 1 lit. d oraz art. 19 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm .) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje ww. decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 28 - 30 sierpnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej: „Opolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w placówce, należącej do ww. przedsiębiorcy . Zgodnie z art. 48 ust. 11 pkt 1 usta wy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, nie dokonano zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, ponieważ kontrolę przeprowadzono m.in. na podstawie bezpośrednio stosowany ch przepisów prawa Unii Europejskiej. W ramach postępowania kontrolnego inspektorzy sprawdzali m.in. prawidłowość oznakowania kosmetyków znajdujących się w ofercie przedsiębiorcy w oparciu o przepisy: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 − rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), zwane dalej: „rozporządzeniem 1223/2009”, − ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), dalej: „ustawą o produktach kosmetycznych”. W toku kontroli sprawdzono prawidłowość oznakowania 13 partii kosmetyków oferowanych do sprzedaży konsumentom i zakwestionowano 11 partii produktów: − 9 partii z uwagi na niewłaściwy zwrot poprzedzający datę minimalnej trwałości, − 1 partia z uwagi na brak środków ostrożności w języku polskim, − 3 partie z uwagi na brak funkcji kosmetyku w języku polskim. Powyższe zdaniem Opolskiego WIIH naruszało art. 19 rozporządzenia 1223/2009. W toku kontroli zostały podjęte dobrowoln e działania i kwestionowane produkty został y wycofan e ze sprzedaży. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 30 sierpnia 2024 r. (sygn.: NR U.8361.537.2024 ), podpisanym bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania kontrolowanego. Pism em z 29 listopada 2024 r. Opolski WIIH poinformował stronę, że po dogłębnej analizie materiałów z kontroli oraz wyjaśnień przedsiębiorcy uznał, że w odniesieniu do kosmetyków zakwestionowanych w toku kontroli pod kątem uwidocznionej daty minimalnej trwałoś ci, wskazanie tej daty nie jest obowiązkowe w przypadku produktów kosmetycznych , dla których ta data jest dłuższa niż 30 miesięcy. W związku z powyższym organ pierwszej instancji uznał, że nie ma podstaw do ich kwestionowania. Zawiadomieniem NR U.8361.537.2024 z 16 grudnia 2024 r. Opolski WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za udostępnianie na rynku, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, produktów kosmetycz nych bez funkcji kosmetyku w języku polskim oraz brak środków ostrożności w języku polskim , co stanowi naruszenie art. 19 ust. 1 lit. d i f rozporządzenia 1223/2009. Ponadto pouczono stronę o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 kpa. Po przeprowadzeni u postępowania administracyjnego Opolski WIIH decyzją nr 18/2025 z 27 lutego 2025 r. (sygn. NRU.8361.537.2024) nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych), na podstawie art. 36 ust.1 i art. 46 ust. 1 pkt. 2 usta wy o produktach kosmetycznych za wprowadzenie do obrotu 1 partii kosmetyku bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania , o którym mowa w art. 19 ust. 1 lit. d rozporządzenia 1223/2009 . Decyzja została odebrana 3 marca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, 1 kwietnia 2025 r. otrzymał przesłane za pośrednictwem Opolskiego WIIH odwołanie przedsiębiorcy z 17 marca 2025 r. od ww. decyzji. W złożonym odwołaniu strona wniosła o uchy lenie w całości przedmiotowej decyzji i umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie następujących przepisów: a) art. 19 ust. 1 lit. d w związku z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 poprzez przyjęcie nieprawidłowej wykładni prawa materialnego skutkujące nałożeniem obowiązku podawania w języku narodowym szczególnych środków ostrożności, których Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 należy przestrzegać podczas stosowania produktu, mimo że obowiązek ten dotyczy jedynie produktów zawierających składniki wymienione w załącznikach III - VI do rozporządzenia 1223/2009 lub produktów dla których takie środki ostrożności zostały przewidziane pod prawem unijnym podczas gdy: − produkt nie zawiera składników wymienionych w załącznikach III - VI do rozporządzenia 1223/2009 i nie zostały dla niego przewidziane pod prawem unijnym szczególne środki ostrożności ( w tym nie zostały zidentyfikowane w ocenie bezpieczeństwa produktu), − obowiązek ten nie dotyczy szczególnych środków ostrożności przeznaczonych na rynki inne niż unijne i wy magane przez przepisy inne niż unijne, a zakwestionowane ostrzeżenie ma taki charakter, b) art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych w związku z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009 poprzez przyjęcie, że strona nie dopełniła obowiązków działania z na leżytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów wprowadzając produkt na rynek, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia kary z tytułu nieprawidłowego oznakowania jednej partii produktu. Pismem z 7 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformowa ł stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódz ki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Rozporządzenie 1223/2009/WE dotyczy wyłą cznie produktów kosmetycznych. Zgodnie z art. 2 „produkt kosmetyczny” oznacza każdą substancję lub mieszaninę przeznaczoną do kontaktu z zewnętrznymi częściami ciała ludzkiego (naskórkiem, owłosieniem, paznokciami, wargami oraz zewnętrznymi narządami płciowymi) lub z zębami oraz błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, perfumowanie, zmiana ich wyglądu, ochrona, utrzymywanie w dobrej kondycji lub korygowanie zapachu ciała. Substancja lub miesz anina przeznaczona do spożycia, wdychania, wstrzykiwania lub wszczepiania do ciała ludzkiego, a także przeznaczona do leczenia lub zapobiegania chorobom nie jest produktem kosmetycznym. Według art. 2 Rozporządzenia producentem jest „każda osoba fizyczna lu b prawna, która wytwarza produkt kosmetyczny lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu i wprowadza ten produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym”. Wprowadzenie do obrotu oznacza „udostępnienie produktu kosmetycznego na rynku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Wspólno ty po raz pierwszy”. Zgodnie z art. 4 dla każdego produktu wprowadzanego do obrotu musi zostać ustanowiona osoba odpowiedzialna, będąca osobą prawną lub fizyczną, z siedzibą na terenie Wspólnoty. Osobą odpowiedzialna może być producent, dystrybutor lub imp orter. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia 1223/2009 na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje , szczególne środki ostr ożności, których należy przestrzegać podczas stosowania, a co najmniej te wymienione w załącznikach III - VI oraz wszelkie inne informacje dotyczące środków ostrożności wymaganych dla produktów kosmetycznych do stosowania profesjonalnego . Według art. 19 ust. 5, każdy produkt kosmetyczny musi zawierać informacje dla konsumentów, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b, c, d i f oraz w ust. 2, 3, 4, w języku państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. Dodatkowo należy wskazać , iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. Ponadto, jak wskazuje art. 19 ust. 2 jeżeli ze względów praktycznych nie jest m ożliwe zamieszczenie informacji wymienionych w ust. 1 lit. d) i g) w opisany sposób, stosuje się następujące zasady: ― informacje umieszcza się na załączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, metce lub karcie; ― jeżeli jest to możliwe ze względów prak tycznych, odniesienie do wspomnianych informacji podaje się w postaci informacji skróconej lub symbolu podanego w załączniku VII pkt 1. W wypadku informacji, o których mowa w ust. 1 lit. d), symbol ten musi być umieszczony na pojemniku lub opakowaniu zewnę trznym, a w wypadku informacji, o których mowa ust. 1 lit. g), na opakowaniu zewnętrznym. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, m.in czy podane są informacje dotyczą ce oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz czy spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5 dot. m.in. art. 19 ust. 1 lit. d ), tj. środków ostrożności dotyczących stosowania produktu kosmetycznego. Udostępniającym do sprzeda ży była kontrolowana spółka , a więc to na niej, jako dystrybutorze spoczywał obowiązek udostępniania na rynku produktów kosmetycznych prawidłowo oznakowanych. W świetle art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wprowadza do obrotu lub udostępni a na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu lub udostęp nia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 ustawy o produktach kosmetycznych. Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pien iężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w przepisach art. 36 tej ustawy, choćby Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystki e nieprawidłowości były wyeliminowane. Opolski WIIH właściwie stwierdził, że w niniejszej sprawie za udostępnianie na rynku, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej produktu kosmetycznego niespełniając ego wymagań z uwagi na nieprzetłumaczone na język polski ostrzeżenie, odpowiedzialny jest kontrolowany przedsiębiorca będący dystrybutorem . W złożonym odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 19 ust. 1 lit. d w związku z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 poprzez przyjęcie nieprawidłowej wykładni prawa materialnego skutkujące nałożeniem obowiązku podawania w języku narodowym szczególnych środków ostrożności. Zdaniem strony zawarta na opakowaniu produktu informacja w języku angielskim stanowi wypełnienie obowiązku przewidzianego w amerykańskim prawie dla wszystkich produktów tego typu tj. „pieniących się produktów do kąpieli”. Strona podniosła, że jest to formalny wymóg dla każdego produktu do mycia tego typu, niezależnie od jego składu i indywidualnej oceny bezpieczeństwa jego stosowania. W opinii strony na opakowaniu zakwestionowanego produktu nie są wymagane żadne szczególne środki ostrożności i błędne jest założenie, że ostrzeżenie na rynek amerykański, jeżeli już są podawane na produkcie, należy je również podać w języku polskim. Zdaniem strony, przec iwko takiej interpretacji przemawia szereg argumentów: wykładnia literalna, celowościowa i systemowa przepisów rozporządzenia 1223/2009, a także wprowadzenie w błąd konsumentów takim działaniem oraz naruszenie ogólnych przepisów i swobód unijnych. Odn osząc się do argumentów strony zawartych w odwołaniu Prezes UOKiK wskazuje, że po analizie całokształtu materiału dowodowego nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków, co w konsekwencji spowodowało, udostępnien ie na rynku produktu kosmetycznego z ostrzeżeni em w języku angielskim zawart ym na opakowaniu „kojącego płynu do kąpieli w pianie”. W ocenie zarówno organu pierwszej, jak i drugiej instancji udostępnienie na rynku produktu kosmetycznego bez przetłumaczeni a na język polski ostrzeżenia w języku angielskim zawartego na opakowaniu, dla konsumentów użytkujących dany produkt mogło wprowadzać konsumentów w błąd i powodować u nich dezorientację. Nieokreślenie warunków stosowania oraz ostrzeżeń oryginalne opisanyc h na produkcie wygląda niekorzystnie z punktu widzenia konsumenta. Przeciętny Polak nie musi znać przepisów stosowanych w Stanach Zjednoczonych . Pominięcie tego ostrzeżenia może być niejasne i niekorzystne dla polskiego konsumenta. Jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków określonych w rozporządzeniu 1223/2009 jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy ww. rozporządzenia w bardzo szczegółowy sposó b określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, zarówno produkujących, jak również i tych udostępniających produkty kosmetyczne konsumentom. Prezes UOKiK nie zgadza się ze stanowiskiem strony i pozostaje w przekonaniu, że jako dystrybutor powinien zwró cić uwagę na fakt, iż na opakowaniu „kojącego płynu do kąpieli w pianie” nie było tłumaczeni a z języka angielskiego szczególnych środków ostrożności Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 istotn ych z punktu widzenia konsumenta. W omawianym przypadku przetłumaczenie ostrzeżenia „CAUTION: Use onl y as directed. Excessive use or prolonged exposure may cause irritation to skin and urinary tract. Discontinue use if rash, redness or itching occurs. Consult your physician ifirritation persists. Keep out of reach of children. Avoid eye contact." jest bar dzo zasadne , gdyż biorąc pod uwagę brak wskazania sposobu użycia, konsument może u znać , że kosmetyk może być przeznaczony do mieszania z wodą oraz nanoszony bezpośrednio na ciało, co może skutkować podrażnieniem skóry z uwagi na stężenie produktu stosowane go generalnie do zmiękczania wody i jej spienienia. Ponownie w tym miejscu należy wskazać, że kontrolowany przedsiębiorca jako dystrybutor udostępniając produkt kosmetyczny na rynku powinien działać z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących w ymogów i przed udostępnieniem na rynku sprawdzić czy posiada on wymagane oznaczenie, gdyż istotne jest, aby konsument znajdujące się na produkcie ostrzeżenia ot rzymywał w sposób dla niego zrozumiały, co zmniejszy ryzyko użycia produktu niezgodnie z przezn aczeniem. Organ drugiej instancji wskazuje, że kryteria wymiaru kary zostały wskazane w art. 189d Kpa i organ pierwszej instancji analizując kwestie wysokości kary uwzględnił wszystkie przesłanki w nim zawarte, a mianowicie: 1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia; prawidłowo wskazując, że okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, gdyż kosmetyk, który nie posiadał oznaczeń w zakresie wskazania środków ostrożności w języku polskim nie zapewniał konsumentom właściwego poziomu informacji w celu zapewnienia bezpiecznego stosowania kosmetyku. Niedo puszczenie do powstania ww. nieprawidłowości leżało całkowicie w zakresie obowiązków strony. Mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK, podobnie jak Opolski WIIH stwierdza, że ujawnione naruszenia prawa, są istotne i mogły stanowić realne zagrożenie dla konsum enta. 2) analizując częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara, organ pierwszej instancji wskazał, że nie stwierdzono wcześniej naruszenia przez stronę przepisów ustawy. 3) uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe – Opolski WIIH zaznaczył, iż nie dysponuje wiedzą o uprzednim ukaraniu za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wy kroczenie lub wykroczenie skarbowe przez inne organy. Zgodnie z art. 14 ustawy o produktach kosmetycznych kontrolę oznakowania kosmetyków oferowanych przez dystrybutorów prowadzą organy Inspekcji Handlowej, uwzględniając właściwość terytorialną. W stosunku do strony postępowania za naruszenie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych karę pieniężną mógł nałożyć wyłącznie Opolski WIIH. 4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa – organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że naruszenie prawa powstało wskutek niewykonania przez obowiązków określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawnych i wynikło z winy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 strony, która oferowała do sprzedaży wyrób z niekompletnym oz nakowaniem. Podkreślił również, że obowiązkiem strony było działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, a przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku, konieczne było dokonanie jego rzetelnej weryfikacji pod kątem obow iązujących przepisów, a strona nie dochowała w tym zakresie należytej staranności i dopiero w wyniku kontroli oraz wskazania uchybienia, strona wycofała produkt z obrotu; 5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia p rawa – Opolski WIIH wskazał, że strona podjęła dobrowolne działania naprawcze, poprzez wycofanie z oferty zakwestionowanego produktu; 6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła – w tym miejscu organ pierwszej instancji wsk azał, na wartość jednej partii zakwestionowanego kosmetyku; 7) w przypadku osoby fizycznej – warunki osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana – w tym przypadku organ pierwszej instancji wskazał, że strona nie jest osobą fiz yczną. Organ drugiej instancji, po analizie stwierdzonych nieprawidłowości oraz poszczególnych kryteriów wymierzania administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 189 lit. d Kpa uznał, że wysokość kary wymierzonej przez Opolskiego WIIH, została określona właściwie w dolnej granicy przewidzianej prawem, jednocześnie jest kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary. Karze z art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych podlega każdy, kto udostępnia na r ynku produkt kosmetyczny be z spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia 1223/2009. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie udostępnienia na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów związanych z oznakowaniem, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskaza ć należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków ustawowych powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK, p o przeanalizowaniu sprawy , podobnie jak organ pierwszej instancji nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary n a podstawie art. 189f § 1pkt 1 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią przepisami rozporządzenia 12 23/2009 udostępniając na rynku produkt kosmetyczny z ostrzeżeniem w języku angielskim i nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Stwierdzona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 nieprawidłowość pozbawiła konsumentów rzetel nej informacji o oferowanym produkcie oraz mogła przyczynić się do negatywnego wpływu na zdrowie konsumentów. Prezes UOKiK ponownie podkreśla, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocni enie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, nie tylko na tych co produkują i wprowadzają na rynek, ale też na przedsiębiorców, którzy udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne (dystrybutorów). W opinii Prezesa UOKiK udostępnianie na rynku produktów prawidłowo oznakowanych , pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem oferowanie do sprzedaży produktu kosmetycznego bez przetłumaczenia na język polski ostrzeżenia w języku angielskim podanym na opakowaniu, dla konsumentó w użytkujących dany produkt mogło skutkować nie właściwym jego użyciem . Brak tłumaczenia na język polski ostrzeżenia w języku angielskim zawartego na opakowaniu mógł wprowadzać konsumentów w błąd. Udostępnienie na rynku produktu bez przetłumaczonych na jęz yk polski ostrzeżeń jest niekorzystnie z punktu widzenia konsumenta. W ocenie organu drugiej instancji strona nie działała z należytą starannością. Gdyby przedsiębiorca , występujący na rynku w roli dystrybutora, zgodnie z nałożonym na niego obowiązkiem, j eszcze przed udostępnieniem produktu do sprzedaży , dokonał sprawdzenia czy oznakowanie jest podane w języku polskim , Inspekcja Handlowa nie stwierdziłaby naruszenia przepisów prawa w toku podejmowanych działań kontrolnych. Za spełnioną można uznać natomias t przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona w wyniku ustaleń kontroli podjęła dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłank a znikomości i zaprzestania naruszenia , jednak muszą być spełnione łączni e , co nie ziściło się w niniejszej sprawie. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 36 oraz art. 41 tej ustawy, zaś do nałożenia t ej kary na dystrybutora uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Opolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podleg ającym kognicji Opolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Zdaniem Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie brak było również podstaw do wdrożenia procedury określonej w art. 189f §2 i §3 Kpa, bowiem odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej nie pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których ta kara miałaby być nałożona. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 W odniesieniu do art. 189f §2 i §3 Kpa podnieść należy , że z przepisu tego nie wynika obowiązek każdorazowego wyznaczania przez organ terminu do usunięcia naruszenia prawa, nawet przy spełnieniu warunków przewidzianych w przepisie, gdyż decyzja w tym względzie zależy od uznania organu. Ponadto, co istotniejsz e, przepisy te mają zastosowanie w przypadkach innych niż określony w art. 189f §1 pkt 1 a w ocenie zarówno organu pierwszej i drugiej instancji wagi stwierdzonych naruszeń nie można uznać za nieistotną. Przepis ten dotyczy przypadków, gdy odstąpienie od n ałożenia kary pozwoliłoby na spełnienie celów kary. Administracyjne kary pieniężne mają na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków na rzecz państwa, mają bowiem znaczenie prewencyjne. Dodatkowo, kara ma z założenia pełnić również funkcję represyjno - dyscyplinującą, a więc ma za zadanie m. in. eliminować z rynku produkty z nieprawidłowościami i stanowić na przyszłość ostrzeżenie dla przedsiębiorcy, by sprzedawał jedynie produkty właściwie oznakowane. Tak więc, zastoso wanie regulacji art. 189f §2 Kpa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego (zob. art. 189f §2 Kpa: „(…) organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin (…)”). Oznacza to, że organ może oceniać możliwość skorzys tania z niej w ramach luzu decyzyjnego (z oczywistym zachowaniem zasad poszanowania prawa, sprawiedliwości, bezstronności itp.). W tej sprawie, stwierdzone naruszenie przepisów wywarło skutki wobec klientów sklepu (drogerii), zatem dotyczyło pewnego kręgu osób (konsumentów), które pozbawiono dostępu do treści ostrzeżenia w języku polskim . Z tego też względu organ uznał, że nawet podjęcie przez przedsiębiorcę działań naprawczych nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjn a kara pieniężna. Zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle niecelowe. Prezes UOKiK zwraca również uwagę na zawarte w art. 189f Kpa sformułowania "usunięcie naruszenia prawa" oraz " zaprzestanie naruszenia" . Jak wskazuje w komentarzu do art. 189f Kpa prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że pojęcie "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia ". Tym samym, aby usunąć naruszenie pr awa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało) (patrz: Kodeks postępowania adminis tracyjnego. Komentarz red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska ). W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające odstąpienie od nałożenia kary, zarówno w trybie obligatoryjnym (tj. art. 189f §1 Kpa ), jak też i fakultatywnym (art. 189f §2 oraz §3 Kpa). Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Opolskiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że strona, ni e wykonała obowiązków dystrybutora określonych w art. 6 ust. 2 dotyczących udostępniania na rynku produktów kosmetycznych oznakowanych zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009, co dało podstawę do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji ocen y, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Opolski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę kary w łącznej wysokości 300 zł . Tym samym, decyzja nr 18/2025 Opolskiego WIIH z dnia 27 lutego 2025 r. (sygn. NRU.8361.537.2024), powinna pozostać w obrocie prawnym. W związku z powyższym karę administracyjną należy wpłacić na rachunek wskazany w decyzji Opolskiego WIIH w terminie 14 dni od dnia, kiedy decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w se ntencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy art. 189i ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Z upoważnienia Pre zesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej