DIH-III-64/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 21 maja 2025 r. DIH - 3.707.41.2025.MU DECYZJA DIH - 3/64/ 202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz . U. z 202 5 r. poz. 229 ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wnies ionego przez przedsiębiorcę Alkosfera S p. z o. o. z siedzibą w Toruniu od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 26 lutego 202 5 r. ( ZNR .8361. 5 .202 5.BW ), na mocy której nałożono na ww. przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w zw. z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776), karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysi ę cy złotych) wobec stwierdzenia nieprawidłowości w miejscu sprzedaży detalicznej , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dni ach 9 stycznia 2025 r. i 17 stycznia 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako : „ Lubuski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia ZNR.7.2025 z 9 stycznia 2025 r. przeprowadzili kontrolę w placówce handlo wej należącej do przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxx] dalej jako: „strona postępowania”, „strona” lub „przedsiębiorca” . Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 , ze zm. ), dalej jako : „Prawem przedsiębiorców”, 1 2 grudnia 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r . poz. 168) dalej jako : „ustaw a o informowaniu o cenach”. Zawiadomienie doręczono 1 6 grudnia 2024 r . W toku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Lubuskiego WIIH ocenili prawidłowość oznakowania cenami 100 partii produktów i stwierdzili nieprawidłowości, które stanowiły naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania ce n towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) dalej jako: „rozporządzenie” tj.: brak uwidocznienia cen i cen jednostkow ych przy 55 partiach towarów oraz brak ceny przy 3 partiach towarów . Ponadto w tracie kontroli stwierdzono nieprawidłowość ceny uwidoczn ionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 5 partiach towaró w, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce nach. Mając na uwadze , że w kontrolowanym lokalu nie było osoby uprawnionej do reprez entowania spółki , upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy wraz z klauzurą informacyjną RODO , oświadczenie dot. wielkości przedsiębiorstwa organ pierwszej instancji przesłał na adres siedziby spółki. Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 17 stycznia 202 5 r. (nr akt: ZNR .8361. 5 .202 5 ) oraz załącznikach (Nr 1 i 2) . W dniu 31 stycznia 202 5 r. Lubuski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) dalej jako: „kpa” , zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Jednoc ześnie poinformowano stronę, że przysługuje jej prawo do wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz do zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto wezwano przedsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu o siągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym. Strona przekazała nie kompletne informacj e o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym . Dnia 7 lutego 2025 r. Lubuski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania a dministracyjnego na podstawie art. 32 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz . U. z 2025 r. poz. 229) dalej jako: „ ustaw a o IH ” , zarządzenia pokontrolnego w drodze decyzji, w sprawie usunięcia nieprawidłowości polegających na nieprzestrzeganiu przepisów o uwidacz nianiu cen w miejscu sprzedaży detalicznej w odniesieniu łącznie d o 63 partii towarów. Dnia 26 lutego 202 5 r. Lubuski WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję , na mocy której nałożył na kontrolowan ego przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 5000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych ) w związku ze stwierdzeniem naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia , tj. brak iem uwidocznienia cen i cen jednostkow ych przy 55 partiach towarów , brak iem ceny przy 3 partiach towarów oraz stwierdzono nieprawidłowość ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 5 partiach towarów, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia. Dnia 6 marca 2025 r. Lubuski WIIH na podstawie art. 32 i art. 5 ust. 2 us tawy o IH po przeprowadzeniu postępowania administra cyjnego wszczętego z u r zędu w sprawie usunięcia nieprawidłowości polegających n a nieprzestrzeganiu przepisów o uwidacznianiu cen w miejscu sprzedaży detalicznej tj. brak cen oraz cen jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży oraz niezgodności cen uwidocznionych w miejscu sprzed aż y detalicznej z cenami zakodowanymi w kasie wydał decyzję zarządzającą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (łącznie 63 ) przez stronę w należącej do niej placówce handlowej w wyznaczonym jej terminie. W dniu 21 marca 2 02 5 r. Prezes UOKi K otrzymał za pośrednictwem Lubuskiego WIIH odwołanie od decyzji z d nia 26 lutego 202 5 r. Lubuskiego WIIH na kładającej na kontrolowanego przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 złotych ) w związku ze stwi erdzeniem naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia . Strona w odwołaniu wniosła o uchylenie skarż o nej decyzji w całości i orzekni ę c ie co do istoty sprawy, ewent ualnie o uchylenie decyzji i przekaz a nie sprawy do ponownego rozpoznania. Jednocześnie strona w odwołaniu zarzuciła, naruszenie: − art. 6 ust. 1, 3 ustawy o informowaniu o cenach , zgodnie z którymi organ przy ustalaniu wysokości kary w drodze decyzji do wysokości 20 000 zł winien uwzględnić m.in. charakter , wagę, skalę i czas trwania naruszonych obowiązków oraz podjętych przez przedsiębiorcę działań w celu złagodzenia lub naprawienia szkody, w sytuacji w której stopień naruszenia obowiązków nie pozosta wał znaczny i dotyczył niewielkiej ilości towarów, a już w toku przeprowadzenia kontroli odwołujący podjął działania naprawcze celem wyeliminowania stwierdzonych niepr awidłowości; − art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i rady 98/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w spraw ie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L z 18.03.1998, s. 27 - 31), zgodnie z którym nałożone przez organ kary pieniężne powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, w sytuacji w której nałożona kara nie pozostaje proporcjonalna; − art. 189f § , pkt 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej , w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeni u, jeżeli waga naruszenia jest znikoma, a strona zaprzestał a naruszenia prawa, w sytuacji w której w niniejszych okolicznościach waga naruszenia pr a wa pozostawała znikom a , a strona już w tr akcie kontroli podjęła dzi ałania naprawcze celem wyeliminowania stwierdzon ych nieprawidłowości; − art.189f § 3 kpa, zgodnie z którymi organ administracji publicznej odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierd zające usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu praw a , w sytuacji w któ rej strona już w toku kontroli usunęła naruszenia prawa, co tym samym stanowiło dowód w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie strona w odwołani u wielokrotnie podniosła, że waga naruszenia prawa pozostawała znikom a, a działania naprawcze zostały przez nią podjęte w trakcie kontroli. Ponadto w odwołaniu przywołała ona fragment ze skarżonej decyzji , ż e „ naruszen ie obowiązku miało charakter jednostkowy ” , a stwierdzone uchybienie zostało niezwłocznie usunięte, co jej zdaniem bi orąc pod uwagę jej działanie , niezwłoczne usunięcie naruszeń oraz z nikomy stopień naruszenia obowiązków jest wystarczające do poprzestania na pouczeniu. W dalszej części odwołania str o na podnosi, iż nałożona na nią kara jest rażąco zawyżon a i pozostaje rażąco nie proporcjonalna do powstałych naruszeń . D odatkowo strona na poparcie powyższego przywo łała orzeczenie sądu. Pismem z 15 kwietnia 202 5 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Pismem z dnia 13 maja 2025 r. Lubuski WIIH przekazał pismo strony z dnia 27 marca 2025 r. w którym poinformowała, że usunęła stwierdzone nieprawidł owości. Jednocześnie strona poinformowała, że powodem przekazania ww. odpowiedzi po wyznaczonym terminie była zmiana siedziby spółki . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnion e oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o I H , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostk ową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocz eśnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o c zym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do s przedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że szczególnych przypadkach uzasadnionym rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielo - krotności legalnych jednostek miar inn ych niż określone w ust. 1. Natomiast w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakt er bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowe j wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawid łowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości ka ry pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego d ziałania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z n aruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mec hanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozp orządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udziele nia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary p ieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony o rgan administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kar a pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 26 lutego 202 5 r . , na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu ujawnionego w toku kontroli niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z naruszeniem § 3 ust . 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analiz y ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przepr owadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Lubuskiego WIIH kary pieniężnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 17 stycznia 202 5 r . oraz w załącznikach nr 1 - 2 do protokołu . Z arówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budz ą wątpliwości organu drugiej instancji. Z analizy akt sprawy wynika, że w takie czynności kontrolnych w lokalu nie było osob y upoważnionej do reprezentowania spółki . Protokół z kontr oli wraz z załącznikami został przesłany do siedziby spółki przedsiębiorcy. Strona postępowania , prawidłowo pouczona o przysługujących jej uprawnieniach, nie wniosła uwag do treści protokołu po jego otrzymaniu. Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontrol i udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 21 07/19, protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej , ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędow ego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 1 0 0 wybranych produktów , natomiast przy 55 partiach towarów nie uwi doczniono cen i cen jednostkow ych , przy 3 partiach brak owało ceny oraz przy 5 partiach towarów stwierdzono nieprawidłowość ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną zakodowaną w kasie fiskalnej , co jest jednoznaczne z brakiem ceny (łącznie stwierdzono naruszenia przy 63 partiach towarów ) , co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia. Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia cen i cen jednostkow ych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach i cenach jednostkow ych , aby konsument mógł w sposób racjonalny zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru . To kontrolowany przedsiębiorca ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami . W ocenie Pr ezesa UOKIK zarzuty strony, przedstawione w odwołaniu są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Strona w swoim odwołaniu zarzuciła, że w niniejszej sprawie charakter, waga, skala, czas trwania narusz onych obowiązków nie pozostawał znaczny i dotyczył niewielkiej ilości towarów, a w toku kontroli podjęła o na działania naprawcze celem wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości , wobec tego organ pierwszej instancji winien uwzględnić powyższe przy ustalani u wysokości kary pieniężnej. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczące go, że stwierdz o ne nieprawidłowoś ci dotyczyły niewielkiej ilości towaru , w tym miejscu należy wskazać, że na 100 skontrolowanych towarów, nieprawidłowości stwierdzono przy 63 partiach towarów tj. 63 % wszystkich pod d anych kontroli. Biorąc pod uwagę powyższe brak informacji o cenie i ceni e jednostkowej nie daje konsumentom należytej wiedzy i możliwości porównania cen oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kontrola była poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli (doręczonym w dniu 1 6 grudnia 202 4 r.) która odbyła się w dniu 9 stycznia 202 5 r. i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 strona miała możliwość odpowiedniego przygotowania się do niej , tym bardziej, że była to jej druga kontrola z zakresu przestrzegania przepisów usta wy o informowaniu o cenach w przeciągu 12 ostatnich miesięcy. Dodatkowo należy podkreślić, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 201 8 r. (informacja ujawniona w rejestrze przedsiębiorców KRS), więc powinna być świadoma obowiązków jakie nakłada usta wa o informowaniu o cenach. Odnosząc się do zapr ezentowanego stanowiska strony, któr e jest dominując e w jej odwołaniu , że podjęła ona działania naprawcze w toku kontroli w celu wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości , zdaniem Prezesa UOKiK nie ma ono potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Twierdzenia strony, iż usunęła w toku kontroli stwierdz o ne niepr awidłowości są bezpodstawne . W niniejszej sprawie naruszeni e obowiązków , ujawnion o w trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzone go przez Lubuski WIIH w pierwszy m d niu przeprowadzonej kontroli tj. 9 stycznia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że do c zasu wydania decyzji tj. 26 lutego 2025 r. strona postępowania nie usunęła stwie r dzonych nieprawidłowości, co zmusiło Lubuski WIIH do wydani a w dniu 5 marca 2025 r. na podstawie art. 32 i art. 5 ust. 2 ustawy o IH dec yzji w sprawie zarządzenia usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w trakcie kontroli przez stronę w należącej do niej placówce handlowej w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pisma . Strona poinformowała Lubuski WIIH o wykonaniu nałożonych na ni ą obowiązków ww. decyzji po upływie wyznaczonego terminu , a tym samym w dniu składania niniejszego odwołania strona nadal nie usunęła stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości . Stron a postępowania pismem z 27 marca 2025 r. poinformowała organ pierwszej instancji o usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości . Jednocześnie w tym samym piśmie wskazała, że udzielona przez nią odpowied ź po upływie wyznaczonego jej terminu , wynikała z e zmiany siedziby spółki. Odnosząc się do powyższego należy podkreślić, iż kontrola zakończyła się w dniu 17 stycznia 2025 r., natomiast skarżona decyzja został a wydana w dniu 26 lutego 2025 r., a więc strona miała wystarczaj ą co dużo czasu (ponad 40 dni) na usunie cie stwierdzonych nieprawidłowości czego nie uczyni ła. Prezes UOKIK podobnie jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześn iejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także s ankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych . Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Lubuski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kierował się wszystkimi us tawowymi przesłankami z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. W ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach i cenach jednostk owych w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. W odwołaniu strona postępowania zakwestionowała wysokość wymierzonej jej kary pieniężnej, uznając ją za zbyt wysoką, ponieważ waga naruszenia pozostawała, znikoma a strona w trakcie kontroli pod jęła działania naprawcze. Prezes UOK i K dokonał ponownie analizy ustaleń w tym zakresie i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki mające wpływ na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 wymiar kary. Naruszenie o bowiązku polegało w tym przypadku na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych łącznie przy 6 3 towarach (ze 100 skontrolowanych). Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o cenach i cenach jednostkowych towarów , aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem zakupu. Brak u widocznieni a ceny bądź ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, że charakter i waga naruszenia obowiązków która była istotna (6 3 % stwierdzonych nieprawidł owości). Jak słusznie stwierdził Lubuski WIIH kontrolowany przedsiębiorca, łącznie przy 6 3 towarach nie uwidocznił cen i cen jednostkowych. Strona nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, umożliwiając porówna nie cen, uniemożliwiła konsumentom porównanie cen z cenami podobnych to warów dostępnych na rynku, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie jednostkowej. Prezes UOKiK zaznacza, że przepisy o informowaniu o cenach mają n a celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Obowiązek umieszczania cen i cen jednostkowych na towarach, w tym właściwego ich wyliczania wynika z podstawowych przepisów i powinien być bezwzględnie respektowany. Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów i ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantowanej obo wiązującymi przepisami. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów podobnych, o odmiennych cechach co do marki , p roducenta, ilości, itp. Przy ocenie tej przesłanki, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę również skalę naruszenia obowiązków, tj. 6 3 % objętych kontrolą towarów z 100 skontrolowanych. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych należy uznać za istotny. Odnosząc się co do charakteru i wagi sprawy uznać należy, że nie budzą one wątpliwości. Strona postępowania bezsprzecznie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, cho ciażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. W kwestii czasu trwania naruszenia obowiązków, wskazać n ależy, że zostały one ujawnione w trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Lubuski WIIH , którym był pierwszy dzień przeprowadzonej kontroli tj. 9 stycznia 2025 r., natomiast do 26 lutego 2025 r. tj. czasu wydania decyzji przez Lubuski WIIH , strona nie usunęła stwierdzonych nieprawidłowości, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę , że jest to drugie naruszenie przez stronę przepisó w z zakresu ustawy o informowaniu o cenach (uwzględniono okres ostatnich 12 miesięcy ). Strona była wcześniej kontrolowana w zakresie przestrzegania obowiązków dotyczących uwidaczniania cen . Uprzednia kontrola u strony zakończyła się w dniu 18 marca 2024 r. podczas której Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 stwierdzono brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych łącznie przy 38 partiach towarów , co w konsekwencji skutkowało, nałożeniem na nią kary pieniężnej w wysokości 4 000 zł (znak sprawy :ZNK.8361.32.2024). Wymierzając karę pieniężną Lubuski WIIH wskazał, ż e strona przekazała niekompletną informacj e dotyczącą jej wielkości obrotów i przychodu , która została ograniczona do kontrolowanego punktu handlowego bez wskazania pełnych informacji w zakresie wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy. Mając na uwadze wcześniejsze postępowania administracyjne prowadzone przez Lubuski WIIH wobec strony w oparciu o art. 77 § 4 kpa organ pierwszej instancji uwzględnił oświadczenie złożone przez stronę we wcześniejszej sprawie. W oparciu o powyższe Lubuski WIIH zaliczył przedsiębiorcę do kategorii średnich przedsiębiorców stosownie do uregulowań wskazanych w ustawie prawo przedsiębiorców , przyjmując powyższe informacje w ramach przesłanki wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy . Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych nie znajduje zast osowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Ins pekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez spółkę. Jednocześnie Prezes UOKIK ponownie informuje, że z godnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowa niu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowyc h założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywani a zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane . Natomiast jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, co najmniej trzykrotnie w okr esie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł, o czym stanowi art. 6 ust. 2 ustawy o info rmowaniu o cenach. Przechodząc ponownie na grunt niniejszej sprawy , w tym miejscu należy odnieść się do zarzutu strony i przywołanego przez nią fragmentu z e skarżonej decyzji, że „naruszenie obowiązku miało charakter jednostkowy (…)” w ocenie Prezesa UOKiK , nie ma żadnych wątpliwości , że strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach i cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej . W przypadku naruszenia ustawy o informo waniu o cenach, liczy się sam fakt stwierdzenia naruszenia przepisów, co jest zagrożone administracyjną karą pieniężną . Naruszenie obowiązku polegało w tym przypadku na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych łącznie przy 6 3 towarach (ze 100 skontrolo wanych) , stąd też wag a naruszenia jest istotna , co przeczy twierdzeniu strony że „naruszenie obowiązku miało charakter jednostkowy (…)”. Art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono na ruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy . Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 popełnienia naruszenia. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie pra wa. A zatem Prezes UOKiK wskazuje, biorąc pod uwagę stwierdzone nieprawidłowości, ż e doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a naruszenie to było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są p rawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów np. mały sklep czy duży sklep samoobsługowy czy warsztat samochodowy bądź re stauracja . Ponadto strona została poinformowana o kontroli w Zawiadomieniu o zamiarze kontroli z dnia 12 grudnia 2024 r. (doręczonego 16 grudnia 2024 r.). Tym samym miała czas (ponad 20 dni), aby się do niej przygotować i uzupełnić brakujące ceny i ceny jednostkowe oraz zweryfikować ich zgodność w kasi e fiskalnej. Nie ulega też wątpliwości, że spełnienie tego obowiąz ku powin no nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu tym bardziej, że była to już druga kontrola u strony z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o inform owaniu o cenach . Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 ww. ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Lubuski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do zmiany decyzji na korzyść strony postępowania w tym do odstąpienia od zastosowanej sankcji. Kara pieniężna musi odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejski ego i Rady z 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.U. UE.L. 1998.80.27) dalej jako: „dyrektywa 98/6/WE” stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Skuteczność kar y przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Kara nałożona na podmiot musi spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną , tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna , tj. właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie towary z oznaczeniem ceną w sposób jednoznaczn y , niebudząc y wątpliwości oraz umożl iwiając y ich porównanie . Odnosząc się do przywołanego w odwołaniu przez stronę wyroku, organ drugiej instancji wskazuje, że stan faktyczny każdej sprawy jest odmienny, co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Strona w przywołanym wyroku odniosła się do ilości stwierdzonych nieprawidłowości i wymierzonej kary pieniężnej u innego przedsiębiorcy pomijając istotne w niniejszej sprawie okoliczności np. była to druga kontrola z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach w przeciągu 12 miesięcy, stwierdzone nieprawidłowości nie zostały usunięte w trakcie kontroli, lecz dopiero po wydaniu decyzji zarządzającej ich usunięcie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 00 0 zł (słownie: pięć tysi ęcy złotych) jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Tym samym, takiej kary nie można uznać za wygórowaną i zbyt dotkliwą, jak podniosła strona postępowania w odwołaniu. W tym miejscu organ drugiej instancji zaznacza , iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać pr zepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością , tym bardziej, iż była świadoma jakie ustawa o informowaniu o cenach nakłada na ni ą obowiązki, gdyż w okresie ostatnich 12 miesięcy była to jej druga kontrola . W tym miejscu Prezes podkreśla, że iż poprzednio wymierzona kara pieniężna nie spełniła funkcji dyscyplinującej. Pomimo nałożonej kary pieniężnej strona ponownie dopuściła się naruszenia prawa. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić ponownie do nar uszenie prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) , nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 25 % maksymalnej kwoty, tj . 2 0 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naru szenie prawa. W tym miejscu Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w ramach instytucji przewidzianej w art. 189f k pa. Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k pa, tj. odstą pienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania n a pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi by ć znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Naruszenie obowiązku po legało w tym przypadku na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych łącznie przy 6 3 towarach (ze 100 skontrolowanych) , stąd też wag a naruszenia jest istotna , co już wyżej wykazano . Z akt kontroli wynika, że przedsiębiorca nie podjął działa ń naprawcz ych w zakresie uwidocznienia cen i cen jednostkowych do czasu wydania skarżonej decyzji tj. 26 lutego 2025 r. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębior cami. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży towarów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację o cenie, cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przeds iębiorcy i to on ponosi odpowiedzialność za prowadzoną działalność gospodarczą , tym bardziej, że była to już druga kontrola z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach u strony w trakcie której stwierdzono nieprawidłowości w okresie o statnich 12 miesięcy . Uwzględniając powyższe, przesłanka pierwsza - waga naruszenia nie jest znikoma - nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia , które miało miejsce w obawie przed kolejnymi sankcjami dopiero po wydaniu decyzji zarządzającej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości , strona je usunęła, natomiast brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wymaga łącznego spełnienia obu przesłanek, dlatego ze względu na uznanie, że waga naruszenia była znacząca, n ie została spełni ona przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary z art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełni ałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy podkreślić, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, któr e zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Lubuski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOK iK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 k pa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę p rzepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu ponieważ nie spełni to celu, dla którego miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przes trzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach tj. obowiązku uwidocznienia cen, cen jednostkowych. Literalna wykładnia ww. przepisu j ednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bo wiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowa nego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przycz yn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak sł usznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cenie , cenie jedno stkowej musi być uwidocznion a przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu do sprzedaży , tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen , cen jednostkowych ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, prowadząc postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie Lubuski WIIH postępował zgodnie z zasadami dotyczącymi prawdy materialnej, obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz oceny, czy dana okoliczność została udowodniona podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii Prezesa UOKiK istotne dla sprawy są ustalenia kontroli. Strona postępowania pomimo, iż wcześniej była u niej pr zeprowadzona kontrola z zakresu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 przestrzegania prze pisów ww. ustawy i maj ą c ś wiadomość jakie nak łada na nią ta ust a wa obowiązki , to nie wypełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych , co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli. Dodatkowo strona zaprzestała naruszenia praw a , dopiero po wydaniu decyzji zarządzające j usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości , nie z własnej inicjatywy. Przepisy ustawy o informowaniu ocenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy wskazują wprost, jakie obowiązki informacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane w zakresie uwidocznienia cen i cen jednostkowych. Zatem samo stwie rdzenie w trakcie kontroli, że kontrolowany przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego uwidocznienia cen i cen jednostkowych przy towarach w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen powoduje ko nieczność nałożenia kary pieniężnej. Tym samym wszystkie zarzuty strony postępowania w zakresie naruszenia przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Działania organu pierwszej instancji były rzetelne, obiektywne i zgodne z zasadami procedury a dministracyjnej. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgod ne z prawem. Wobec powyższego postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w sto sunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim w t erminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w senten cji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skar gę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkow y, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadminist racyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu pr zed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymuje: 1. [xxxxxxxxxxxxx] 2 . Lubuski W ojewódzki Inspektor I nspekcji H andlowej