DIH-III-63/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 19 maja 2025 r. DIH - 3.707.32.2025.J S DECYZJA DIH - 3.63.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od de cyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 stycznia 2025 r. ( sygn.KH.8361.84.2024 ), na mocy której nałożono na przedsiębiorcę „BONETTE” sp. z o.o. z siedzibą w Kolbuszowej karę pieniężną w wysokości 3 700 zł (słownie: trzy tysi ące siedemset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaska rżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE W dniach 29 listopada i 5 grudnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej: „Podkarpacki WIIH” lub „organ pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia KH.8361.84.2024 z 29 listopada 2024 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.), dalej jako „Prawo prz edsiębiorców”, 31 października 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (KH.8361.84.2024), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli. Pismo odebrano 4 listopada 2024 r. W toku kontroli sprawdzano przestrzeganie p rzepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług( Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o cenach” i rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem”. Kontrolą prawidłowości uwidaczniania cen objęto 100 przypadkowo wybranych partii towarów stwierdzając uchybienia w stosunku do 23 z nich ze względu na: 1) brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 11 pa rtii towarów, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 2) brak uwidocznienia ceny dla 5 partii towarów, 3) brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 7 partii towarów. Powyższe stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 5 grudnia 2024 r. (sygn.: KH.8361.84.2024 ) wraz z załącznikami. Kontrolowany przedsiębiorca pismem z 9 grudnia 2024 r. zgłosił zastrzeżenia do protokołu kontroli. Pismem z 24 grudnia 2024 r. Podkarpacki WIIH odni ósł się do wniesionych przez stronę zastrzeżeń, podtrzymując swoje stanowisko w zakresie stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości. Na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. po z. 572), dalej jako: „Kpa”, Podkarpacki WIIH zawiadomieniem z 31 grudnia 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie wydania na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach decyzji o nałożeniu na niego kar y pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie poinformowano stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawie do zapoznania się z aktami sprawy , sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto, mając na uwadze treść art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o cenach, w tym samym piśmie zobowiązał stronę do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023. Pismo to doręczono stronie w dniu 3 stycznia 2025 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Podkarpacki WIIH w drodze decyzji z 30 stycznia 2025 r. (sygn.: KH.8361.84.2024), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 3 700 zł (słownie: trzy tysiące siedemset złotych), na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 31 stycznia 2025 r. Dnia 4 mar ca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Podkarpackiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 6 ust. 3 ustawy poprzez niewłaściwą interpretację przesłanek, które bierze się pod uwagę przy ustalaniu wysokości kary, jako iż nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż stopień naruszenia był „istotny”, co doprowadziło w konse kwencji do orzeczenia kary niewspółmiernie wysokiej; b) art. 4 ust. 1 ustawy poprzez przyjęcie, że dla towarów „zmiennowagowych” nie podano ceny w sposób jednoznaczny, podczas gdy na listwie cenowej znajdowała się cena za 1 kg, co umożliwiało konsumentowi por ównanie cen i nie budzi żądnych wątpliwości; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 2) naruszenie przepisów prawa postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: a) art. 8 Kpa poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż strona posiada tylko jedno urządzenie do natychmiastowego wydruku etykiet, o czym niezwłocznie poinformowano kontrolerów; b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 Kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, polegające na nieuwzględnieniu okoliczności podnoszonych w zastrzeżeniach do protokołu ko ntroli; c) art. 189k Kpa poprzez niezastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, podczas gdy z okoliczności sprawy wynikało, że waga naruszenia była znikoma. Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej de cyzji i umorzenie postępowania bądź wydanie orzeczenia co do istoty sprawy lub ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji na podstawie przepisu art. 138 § 2 Kpa. Pismem z 27 marca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Podkarpackiego WIIH z 30 stycznia 2025 r. (sygn.: KH.8361.84.2024 ) oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebra nych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiot owo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) , dalej jako „ ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec po wyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadcz enia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pi eniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 s ą wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia, będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępny m i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności (§ 3 ust. 2): 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci na druku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szc zególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określon e w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). St osownie do art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, wyno si do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakt er jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 wyeliminowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w t ym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo s karbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Podkarpackiego WIIH z 30 stycznia 2025 r. ( sygn.KH.8361.84.2024 ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 3 700 zł (słownie: trzy tysiące siedemset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Według strony przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o cenach poprzez niewłaściwą interpretację przesłanek, które bierze się pod uwagę przy ustalaniu wysokości kary i uznanie, iż stopień naruszenia był istotny, co do prowadziło w konsekwencji do orzeczenia kary niewspółmiernie wysokiej. W art. 6 ust. 3 ustawy o cenach określone zostały dyrektywy ustalania wysokości kary za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 4 tej ustawy. W szczególności zgodnie z art. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 6 ust . 3 pkt 1 ww. ustawy uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków. W związku z zarzutem strony Prezes UOKiK dokonał ponownej analizy przesłanek wymia ru kary, wskazanych na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki, mające wpływ na wymiar tej kary. Miarkując stopień naruszenia ob owiązków, Prezes UOKiK podobnie, jak organ pierwszej instancji wskazuje, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych, jak też podając niewłaściwie wyliczone ceny jednostkowe, naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Pod anie przy towarze niewłaściwie wyliczonych cen jednostkowych wprowadza w błąd klientów w tym zakresie. Tym samym strona naruszyła prawo konsumentów do rzetelnej informacji o cenach i cenach jednostkowych. Cena należy do podstawowych, istotnych elementów za wieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szcz ególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, itp. Brak uwidocznienia cen jednostkowych lub podanie przy towarach ceny jednostko wej niewłaściwie wyliczonej uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie czy objętości, utrudnia im dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne. Należy bowie m pamiętać, że konsument często nie ma możliwości sprawdzenia lub wyliczenia ceny jednostkowej albo nastręcza mu to sporo trudności, a tym samym podejmuje swoje decyzje bez posiadania stosownej wiedzy. Dodać do tego jedynie można, że cena i cena jednostkow a stanowią podstawowe kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Brak podania informacji cenowych pozbawia także konsumentów możliwości porównania ich nie tylko w obrębie jednego sklepu, ale także kilku należących do różnyc h przedsiębiorców, a tym samym wyboru najbardziej korzystnej dla nich oferty. Nieprawidłowości polegające na braku cen i cen jednostkowych, cen oraz nie uwidocznieniu prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych stwierdzono w odniesieniu do 23 ze 100 sprawdzonych przypadkowych produktów, co stanowiło 23 % objętych kontrolą towarów . Na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, organ pierwszej wydający decyzję prawidłowo przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w pierwszym dniu kontroli, tj. 29 listopada 2024 r. a zakończył się w momencie usunięcia przez kontrolowanego stwierdzonych nieprawidłowości, co miało miejsce w trakcie trwania kontroli i stwierdzone zostało w dniu 5 grudnia 2024 r. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje , że kontrola została poprzedzona skierowaniem przez organ pierwszej instancji do przedsiębiorcy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz ustawowym terminie jej przeprowadzenia. Prze dsiębiorca od odebrania ww. zawiadomienia do dnia wszczęcia kontroli nie podjął żadnych czynności zmierzających do uzupełnienia brakujących Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 cen i cen jednostkowych i dopiero w wyniku podjętych przez Podkarpackiego WIIH działań zaprzestał naruszania prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, zarówno w ocenie organu pierwszej instancji, jak i Prezesa UOKiK oceniając stopień naruszenia obowiązków przedsiębiorcy należy uznać, że jest on istotny, gdyż sposób prezentacji informacji cenowej, tj. brak cen i cen jednostkowyc h oferowanych do sprzedaży produktów nie zapewniał konsumentom jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji o cenach oferowanych produktów. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, że j est to jego pierwsze stwierdzone przez Podkarpackiego WIIH naruszenie przez stronę przepisów w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w przeciągu ostatnich 12 miesięcy. Analizując przedmiotową przesłankę organ uwzględnił również okoliczno ść, że strona jako przedsiębiorca z długoletnim stażem powinna być traktowana jako doświadczony profesjonalista. Zgodnie z informacją zawartą w Krajowym Rejestrze Sądowym prowadzi ona działalność gospodarczą od września 2003 r., w związku, z czym uznał, iż winna wykazać się ona znajomością podstawowych przepisów dotyczących prowadzonej działalności i je stosować. Jednocześnie organ prowadzący postępowanie przyjął, iż z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości oraz materiał dowodowy zebrany w sprawie , nie posiada wiedzy na temat uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat. Wymierzając karę organ wziął także pod uwagę fakt usunięcia przez przedsiębiorcę stwierdzonych nieprawidłowości. Były to jednak działania następcze, prowadzone w wyniku u jawnienia przez inspektorów Inspekcji Handlowej nieprawidłowości podczas kontroli. Działania te z uwagi na anonimowość nabywców nie powodowały złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów. W kwestii wielkości obrotów i przychodu uzyska nych w 202 3 r., Podkarpacki WIIH prawidłowo posłużył się dokumentami przedłożonymi przez stronę tj.: oświadczenie m z dnia 9 stycznia 2025 r. dot. wielkości obrotów i przychodu w roku rozliczeniowym 2023 . Kara w wysokości nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak równi eż, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Podkarpacki WIIH właściwie wskazał, że powyższa przesłanka nie ma zastosowania, ponieważ przeprowadzona ko ntrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Po analizie zaskarżonej decyzję Prezes UOKiK , podobnie organ pierwszej instancji , uznał, iż stopień naruszenia był istotny. Jak wskazano w uzasadnieniu decyzji (str. 7 - 8), przedsiębiorca nie uwidocznił cen i cen jednostkowych oraz podał niewłaściwie wyliczone ceny jednostkowe, czym naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach . Podanie przy towarze niewłaściwie wyliczonych cen jednostkowych wprowadza w błąd klientów w tym zakresie. Tym samym s trona naruszyła prawo konsumentów do rzetelnej informacji o cenach i cenach jednostkowych. Cena należy do podstawowych, istotnych e lementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pienię żnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, itp. Brak uwidocznienia cen jednostkowych lub podanie przy towarach cen y jednostkowej niewłaściwie wyliczonej uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie czy objętości, utrudnia im dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne. B rak powyższych danych powoduje, że konsument podejmuje swoje decyzje bez posiadania stosownej wiedzy. Niepodanie informacji cenowych pozbawia także konsumentów możliwości porównania ich nie tylko w obrębie jednego sklepu, ale także kilku należących do różn ych przedsiębiorców, a tym samym wyboru najbardziej korzystnej dla nich oferty. Nieprawidłowości polegające na braku cen, cen jednostkowych oraz uwidocznieniu nieprawidłowo wyliczonych cen jednostkowych stwierdzono w odniesieniu do 23 ze 100 sprawdzonych p rzypadkowych produktów, co stanowiło 23 % objętych kontrolą towarów. Jednocześnie na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, Podkarpacki WIIH wydając decyzję przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w pierwszym dniu kontrol i, tj. 29 listopada 2024 r. a zakończył się w momencie usunięcia przez kontrolowanego stwierdzonych nieprawidłowości, co miało miejsce w trakcie trwania kontroli i stwierdzone zostało w dniu 5 grudnia 2024 r. Należy przypomnieć, że ustawa o cenach w zakres ie swojej regulacji dokonuje wdrożenia do prawa krajowego dyrektywy 98 /6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez pod awanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L 80 z 04.07.1998) , zwanej dalej „ dyrektywą ”. Jej celem jest poprawa ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami (pkt 1 preambuły). Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony (pkt 2 preambuły). Zgodnie ze stosowanym pomocniczo art. 8 ust. 2 dyrektywy państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrekty wy i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonywania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej za naruszenie obowiązkó w, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy może nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Nałożona na stronę kara w wysokości 3700 zł, stanowiła więc 18,5 % maksymalnej wysokości kary przewidzianej w ustawie, a tym samym w ocenie Prez esa UOKiK, mieściła się w dolnej granicy sankcji przewidzianej przepisem art. 6 ust. 1 ustawy o cenach . Biorąc pod uwagę ustalenia kontroli oraz obowiązujące przepisy, Podkarpacki WIIH prawidłowo odniósł się do przekazanej informacji przez przedsiębiorcę o wielkości jego obrotów i przychodu za poprzedni rok. Przekazana informacja obrazowała rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Tym samym zasadnym było odniesienie się do obrotu rocznego przedsiębiorcy oraz jego oświadczenia, w którym wskazał, iż n ależy do grupy małych przedsiębiorców. O rgan drugiej instancji wskazuje , iż informacja o wysokości obrotu i przychodu jaka została przekazana pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzi e na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK uważa, że zarzut strony dotyczący naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o cenach jest niezasadny. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszen ia art. 4 ust. 1 ustawy o cenach poprzez przyjęcie, że dla towarów „zmiennowagowych” nie podano ceny w sposób jednoznaczny, podczas gdy na listwie cenowej znajdowała się cena za 1 kg, co umożliwiało konsumentowi porównanie cen i nie budzi żądnych wątpliwo ści, Prezes UOKiK stwierdza, że jest on bezprzedmiotowy. Kwestia braku uwidocznienia ceny dla twarogu półtłustego w opakowaniach producenta (który w nomenklaturze s trony określony został jako „towar zmiennowagowy”) podniesiony został przez kontrolowanego w piśmie „Zastrzeżenia do protokołu kontroli …” z 9 grudnia 2024 r. W piśmie tym kontrolowany wyjaśnił, że na listwie cenowej przy tych towarach znajdowała się cena produktu za 1 kg, gdyż nie posiadał on szczegółowej wiedzy, że każda sztuka powinna posiadać indywidualną wycenę wartości. Według przedsię biorcy produkt ten jest problematyczny ze względu na posiadane przez sklep kas samoobsługowych, gdzie w/w twaróg musi być samodzielnie ważony przez klienta. W odpowiedzi na powyższe pismo Podkarpacki WIIH w piśmie z 24 grudnia 2024 r. podtrzyma ł swoje sta nowisk o w zakresie stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości. Powyższa kwesti a omówiona została w zaskarżonej decyzji. Organ drugiej instancji przypomina, że z godnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia us ług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru. Ponadto § 3 ust. 1 rozporządzenia precyzuje, że cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. W przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się jego cenę jednostkową (§ 5 rozporządzenia). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Prezes UOKiK wyjaśnia, że wg § 2 pkt 2 rozporządzenia towarem sprzedawanym luzem jest towar, który nie jest pakowany, lecz jest odmierzany w miejscu sprzedaży detalicznej. W przedmiotowej sprawie „towarem zmiennowagowym” jest ser twarogowy półtłusty w opakowaniach foliowych, ważony, pakowany i oznakowany przez producenta poza miejscem sprzedaży. Tak więc jest on zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 1 rozporządzenia towarem pakowanym (towar w opakowaniu jednostkowym, którego ilość jest odmierzana poza miejscem sprzedaży detalicznej). Z powyż szego wynika zatem, że towar ten powinien posiadać uwidocznioną cenę, a nie tylko cenę jednostkową. Na listwie cenowej uwidoczniona bowiem była de facto jedynie cena jednostkowa. Odniesienie się strony w uzasadnieniu odwołania do „rzekomego braku uwidoczn ienia cen dla towarów zmiennowagowych” wskazuje jednoznacznie, że przedsiębiorca w dalszym ciągu (pomimo omówienia powyższej kwestii podczas kontroli i w zaskarżonej decyzji) błędnie interpretuje treść przepisów o uwidacznianiu cen towarów. W przypadku twa rogów pakowanych informacja cenowa uwidoczniona przy nich na listwie odnosiła się bowiem do ceny jednostkowej, a nie do ceny. Tymczasem s trona utrzymuje, iż cena za 1 kg to cena (a nie cena jednostkowa). Przy ocenie przedmiotowej sprawy należy zwrócić uwa gę na fakt, iż stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości dotyczyły brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 11 towarów, brak uwidocznienia ceny dla 5 towarów oraz brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 7 towarów, w tym 2 pakowanych środków spo żywczych w stanie stałym znajdujących się w środku płynnym, a nie tylko pojedynczej nieprawidłowości związanej z brakiem podania cen dla twarogu. Powyższe ustalenia wskazują na brak wiedzy strony w zakresie przepisów ustawy o cenach obowiązującej w chwili przeprowadzenia kontroli przez ponad 10 lat. W opinii strony organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 8 Kpa poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż przedsiębiorca posiada tylko jedno urządzenie do natychmiastowego wydruku etyki et, o czym niezwłocznie poinformowano kontrolerów. Nawiązując do powyższego zarzutu, Prezes UOKiK wskazuje, że w art. 8 Kpa zawarta została zasada zaufania do władzy publicznej (§ 1) oraz zasad a pewności prawa (zasada uzasadnionych oczekiwań - § 2). Z za sady pogłębiania zaufania obywateli do państwa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane pr zez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych. W opisie stanu faktycznego zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji odniósł się do okoliczności wykorzystania skanera należącego do kontrolowanego przedsiębiorcy (str. 3 – 4). Organ drugiej instancji nie neguje faktu używania prz ez inspektorów podczas kontroli skanera cen z mobilną drukarką. Sprzęt ten został im Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 udostępniony przez kontrolowanego. Należy jednak przypomnieć, że zakwestionowane produkty znajdowały się w chwili rozpoczęcia kontroli na półkach sklepowych (czyli w miejs cu sprzedaży detalicznej), w godzinach otwarcia sklepu (początek kontroli o godz. 10 40 ), a więc były dostępne dla konsumentów, a jednocześnie brak przy nich było uwidocznienia cen lub cen jednostkowych. Kwestia realizacji ustawowych wymagań oraz organizacj a pracy należy do przedsiębiorcy, tym niemniej oczywistym jest, że w przypadku zakwestionowanych towarów w chwili rozpoczęcia kontroli strona nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. O naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa można mówić, gdy organ administracji publicznej pomija milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odnosi się do faktów istotnych dla sprawy. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu drugiej instancji, okoliczność posiadania prze z kontrolowanego jedynie jednego urządzenia do natychmiastowego wydruku etykiet została poddana analizie przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a tym samym nie może zostać uznany za pominięty przez organ fakt istotny dla sprawy. W wyroku z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie sygn. II GSK 1850/23 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w celu realizacji zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa , zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Zdaniem Prezesa UOKiK zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zgodna z prawem. Tym samym zarzut strony dotyczący naruszenia art. 8 Kpa w związku z nieuwzględnieniem okoliczności, iż posiadała ona tylko jedno urządzenie do natychmiastowe go wydruku etykiet uznać należy za niezasadny. Według strony przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 Kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, polegające na nieu względnieniu okoliczności podnoszonych w zastrzeżeniach do protokołu kontroli. Zdaniem Prezesa UOKiK powyższy zarzut jest niezasadny. W art. 7 Kpa określona została zasada prawdy obiektywnej. Zgodnie z nim w toku postępowania organy administracji publicz nej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 § 1 K pa stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 W art. 80 Kpa określona została zasada swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z nim organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W „ Zastrzeżeniach do protokołu kontroli …” z 9 grudnia 2024 r. przedsiębiorca wskazał, iż zakwestionowane z uwagi na brak cen i cen jednostkowych towary były w tym czasie wykładane na półkę przez pracownicę sklepu. Nie miała ona możliwości uwidocznienia ich cen, gdyż jedyne urządzenie (skaner oraz drukarka mobilna) do drukowania etykiet zostało przekazane inspektorom przeprowadzającym kontrolę. Natomiast w przypadku braku cen dla twarogu, kontrolowany stwierdził, że nie posiadał wiedzy, iż każda sztuka powinna posiadać indywidualną wycenę wartości. Jednocześnie jego zdaniem produkt ten jest problematyczny a klienci mogą go ważyć samodzielnie w kasach samoobsługowych. Na zakończenie pisma kontrolowany poinformował o podjęciu działań naprawczych mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowośc i. Do powyższych uwag Podkarpacki WIIH ustosunkował się pismem z dnia 24 grudnia 2024 r. , p odtrzym ując w nim swoje wcześniejsze stanowisko. Wskazał, że skaner został zaproponowany inspektorom przez kontrolowanego, a w chwili kontroli przy zakwestionowanyc h towarach nie było pracownicy sklepu, która podeszła do nich dopiero po chwili. W opinii Prezesa UOKiK, w ydając zaskarżoną decyzję organ pierwszej instancji dokonał analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli, zastrzeże ń ko ntrolowanego z 9 grudnia 2024 r. oraz odpowiedzi organu z 24 grudnia 2024 r. na uwagi kontrolowanego. Powyższe zastrzeżenia kontrolowanego zostały przedstawione w zaskarżonej decyzji. W decyzji tej uwzględniony został także fakt podjęcia przez stronę dział ań naprawczych (przy określaniu wysokości kary na podstawie art. 6 ust 3 ustawy oraz możliwości odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189f Kpa). Jednocześnie zauważyć należy, iż kara administracyjna ma charakter obiektywny i nie ma w jej przypad ku odpowiedzialności na zasadzie winy. Dlatego też już sam fakt ujawnienia naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy obliguje organ Inspekcji Handlowej do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w trybie art. 6 ust. 1 ustawy, co też zostało stro nie wyjaśnione w zaskarżonej decyzji (str. 9). Sam fakt, iż organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił okoliczności przedstawionych przez s tronę w zastrzeżeniach do protokołu kontroli i nie dokonał oceny zebranego w sprawie mater iału dowodowego zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez kontrolowanego nie jest równoznaczny z dokonaniem dowolnej oceny materiału dowodowego z naruszeniem art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa i w zw. z art. 80 Kpa. O dowolności oceny można bowiem mówi ć w przypadku uzyskania wniosków niewynikających w sposób logiczny ze zgromadzonego materiału dowodowego lub pominięciu określonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 dokumentów lub dowodów jako niezdatnych do poparcia przyjętej z góry tezy (wyrok NSA z dnia 16 lipca 2020 r., sygn . II OSK 837/20 ). Należy zauważyć, iż s trona nie neguje faktu braku przy części towarów cen i cen jednostkowych, wskazuje natomiast na przyczynę ich powstania. Jednocześnie trzeba p amiętać, iż towary bez uwidocznionych cen znajdowały się na półkach sklepowych i były oferowane konsumentom do sprzedazy w chwili rozpoczęcia kontroli. Jeżeli więc organ uzyskał stosowny dowód na powyższą okoliczność, to odwołując się s trona w związku ze swoimi twierdzeniami nie może oczekiwać, że postępowanie organu będzie wyłącznie nakierowane na udowodnienie jej tez zawartych w zastrzeżeniach do protokołu. Taki "obowiązek" organów administracyjnych nie wynika z przepisów prawa. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 września 2024 r. w sprawie sygn. akt I OSK 788/23 (LEX nr 3786542): „ Skuteczne zarzucenie naruszenia przepisu art. 80 k.p.a. wymaga wykazania, że uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. J edynie to, bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie o innej niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego może być, bowiem skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo - skutkowe go .” Nawiązując do zarzutu strony dotyczącego naruszenia art. 189k Kpa poprzez niezastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, podczas gdy z okoliczności sprawy wynikało, że waga naruszenia była znikoma , Prezes UOKiK stwierdza, że pr zedsiębiorca w swoim odwołaniu mylnie przywołał art. 189k Kpa dotyczący ulgi w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy z treści pisma wynika, iż chodziło mu o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wynikające z art. 189f Kpa. Zagadnienie odstąpienia od nałożenia kary zostało szczegółowo omówione w zaskarżonej decyzji. Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpi enia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naru szenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmi otowej sprawie w wagi naruszenia prawa przez s tronę nie można uznać za znikomą, gdyż nieuwidocznienie przy towarze wymaganych informacji o cenach i cenach jednostkowych stwierdzono dla 23% ocenianych w zakresie prawidłowości uwidaczniania informacji o cena ch towarów. Cena i cena jednostkowa jest jednym z podstawowych kryteriów obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 jej z wartościami innych towarów o podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach. Strona nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych przy towarach uniemożliwiła kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudniła kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla niech wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Trudno zatem uznać, iż waga naruszenia była znikoma, ponieważ konsumen tom uniemożliwiono zapoznanie się z cenami oraz cenami jednostkowymi oraz ich porównanie, tzn. przedsiębiorca pozbawił ich istotnych informacji niezbędnych do podjęcia decyzji o zakupie. Organ drugiej instancji stwierdza, że naruszenie nałożonych na przed siębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów i ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie i cenie jednostkowej towarów zagwarantowanej obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi narus zenia za znikomą. Nawet gdyby uznać za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, to należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stronę narusz enia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka o bligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pie niężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględnia jąc właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Podkarpackiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Podkarpackiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowo dów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidło wości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo usunięcie na ruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewn ić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Stąd też, należy przyjąć, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyrok u z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt III OSK 816/21: „Administracyjna kara pieniężna definiowana jest w orzecznictwie jako dolegliwość stosowana przez organ administracji publicznej za naruszenie normy prawa administracyjnego. Powstanie odpowiedzialności administracyjnej związane jest wyłącznie z zaistnieniem zdarzenia, które kwalifikowane jest ustawą jako naruszenie obowiązujących norm prawnych. Przypisanie odpowiedzialności sprowadza się zatem wyłącznie do ustalenia, czy konkretne zdarzenie wyczerpuje z namiona oznaczone w ustawie i pozostaje w związku przyczynowym z zachowaniem konkretnego podmiotu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2014 r., sygn. akt II OSK 612/13 ). Wskazuje się, iż odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i pełni w szczególności funkcję prewencyjną, zaś sankcja administracyjna jest wymierzana za naruszenie obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjneg o. Natomiast w wyroku z dnia 10 kwietnia 2024 r. w sprawie sygn . III SA/Gl 1095/23 (LEX nr 3719807) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach s twierdził: „ Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. musi być stosowany ze szczególną rozwagą. Jeśli bowiem ustawodawca nałożył określony obowiązek, to podmiot zobowiązany jest ów obowiązek wykonać. Kara administracyjna jest naturalną reakcją na niewypełnienie go. Nie można doprowadzać do sytuacji, że zasadą stanie się odstępowanie od nakładania kar w tym zakresie, a wyjątkiem ich nakładanie .” Prezes UOKiK wskazuje, że w okolicznościach nini ejszej sprawy wymierzenie stronie kary pieniężnej może wpłynąć na wykształcenie się przekonania wśród wszystkich uczestników obrotu gospodarczego, w tym także u strony, że każde naruszenie prawa administracyjnego spotka się z odpowiedzią organu IH i pociąg nie za sobą negatywne konsekwencje. Może to w przyszłości zapewnić, że do naruszeń prawa nie dojdzie albo będzie ich mniej. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Reasumując należy wskazać, że ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że strona naruszyła art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Powyższe naruszenie, jak wskazano wcześniej, sankcjonowane jest karą pieniężną Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 wydawaną w drodze decyzji administracyjnej do 20.000 zł. Przepis ten nakazuje właściwym organom wymierzyć karę podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało jednostkowy charakter, a także nastąpiło niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości. Wykazanie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pienię żnej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 7 dni od dnia, w któ rym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Nini ejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wn ieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej o bjętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1 997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2 025 r. poz. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej