DIH-III-62/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 19 maja 2025 r. DIH - 3.707.34.2025.AB DECYZJA DIH.3. 62 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 19 lutego 2025 r. (nr akt: BP.8361.165.2024.AD), na mocy której nałożono, na Delikatesy Centrum Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Komornikach (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w zw. z § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) z uwagi na brak uwidocznienia informacji o cenie przy 9 partiach, brak informacji o cenie i cenie jednost kowej przy 38 partiach, brak informacji o cenie jednostkowej przy 9 partiach oraz niezgodność ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej w odniesieniu do 2 partii towarów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 23 października 2024 r. i 7 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „Lubuski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), d ziałając na podstawie upoważnienia BP - 143/2024 z 23 października 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce detalicznej należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 23 6 , ze zm. ) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 3 października 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 7 października 2024 r. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” lub: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju” . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W toku k ontroli sprawdzono prawidłowość uwidaczniania cen 115 towarów, stwierdzając nieprawidłowości w odniesieniu do 56 partii, które zakwestionowano z uwagi na: 1) brak uwidocznienia informacji o cenie w przypadku 9 towarów , 2) brak uwidocznienia informacji o cenie jednostkowej w przypadku 9 towarów , 3) brak uwidocznienia informacji o cenie i cenie jednostkowej w przypadku 38 towarów . Ponadto ze 115 partii wybrano losowo 32 produkty, w odniesieniu do których dokonano porównania zgo dności ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej na wywieszce cenowej z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej. W dwóch przypadkach stwierdzono, że cena wskazana na wywieszce cenowej była niezgodna z zakodowaną w kasie fiskalnej (jedna na korzyść konsu menta, druga na niekorzyść). W toku kontroli pracownik kontrolowanego, w ramach dobrowolnych działań naprawczych, usunął stwierdzone nieprawidłowości poprzez ujednolicenie cen. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 7 listopada 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.165.2024). Kontrolowany przedsiębiorca, pismem z 12 listopada 2024 r. poinformował o podjętych działaniach w celu usunięcia niezgodności, tj. niezwłocznie po zakończeniu kontroli uzupełniono prawidłowe etykiety cenowe. Ponadto przedsiębi orca wskazał, że stwierdzone nieprawidłowości nie były działaniem zamierzonym, a wynikały z faktu, iż w tym dniu pracownicy wykładali towary gazetowe, co wpłynęło na chwilowe braki lub niezgodności cenowe przy tych towarach. Ponadto pracownicy zostali pouc zeni o prawidłowym sposobie układania towaru. Jednoczenie spółka w związku z powyższym zwróciła się z prośbą o niewszczynanie postępowania i odstąpienie od wymierzenia ewentualnej kary pieniężnej na podstawie art. 189 f pkt 1 Kpa, wskazując, że uchybienia zostały niezwłocznie usunięte, spółka zaprzestała naruszenia prawa , a szkodliwość przewinienia była znikoma i niecelowa. Ponadto przedsiębiorca dodał, że nadrzędnym celem firmy jest zapewnienie bezpieczeństwa żywności i spełnienie wymogów przepisów prawa ( w tym w zakresie informacji i cenach). Następnie pismem z 14 listopada 2024 r. spółka przesłała zdjęcia uzupełnionych „cenówek”, wskazując, że brak cenówek dla niektórych kwestionowanych produktów, spowodowane było brakiem ich w sprzedaży w dniu wykonywani a fotografii. Na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa”, Lubuski WIIH zawiadomieniem z 20 stycznia 2025 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w przedmiocie nałożenia na niego administracyjnej kary pieniężnej z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano na pods tawie art. 10 § 1 Kpa, że stronie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zapoznania się z aktami sprawy. Dodatkowo Lubuski WIIH wezwał stronę do przesłania informacji o wielkości przychodów i obrotu, np. za zakończ ony rok obrotowy. Pismem z 28 stycznia 2025 r. strona wniosła o wydłużenie terminu przekazania informacji o wielkości przychodów i obrotów za rok 2024 do 15 kwietnia 2025 r. z uwagi na brak ostatecznych danych. Postanowieniem z 13 lutego 2025 r. Lubuski WIIH odmówił przedłużenia terminu wszczętego z urzędu w dniu 20 stycznia 2025 r. postępowania administracyjnego wskazując, że wydłużenie terminu do przekazania informacji o wielkości przychodów i obrotów za rok 20 24 do dnia 15 kwietnia 2025 r. , w istocie prowadzi do wydłużenia terminu prowadzonego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ poinformował stronę, że zwrócił się o przekazanie informacji o wielkości przychodów i obrotów nie wskazując konkretnego okresu czasu („np. za zakończony rok obrotowy”), a także wskazał na otrzymane wcześniej oświadczenie dot. kategorii przedsiębiorcy, wskazanej w odniesieniu do przepisów Prawa przedsiębiorcy. Lubuski WIIH 19 lutego 2025 r., na podstawie art. 6 ust. 1 usta wy o cenach oraz art. 104 Kpa wydał decyzję (nr akt: BP.8361.165.2024.AD), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Lubuski WIIH, po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ostatecznie uznał, że przedsiębiorca nie wywiązał się z nałożonych przepisami prawa obowiązk ów, z uwagi na brak uwidocznienia informacji o cenie przy 9 partiach towarów, brak informacji o cenie i cenie jednostkowej przy 38 partiach, brak informacji o cenie jednostkowej przy 9 partiach oraz niezgodność ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detali cznej z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej w odniesieniu do 2 partii towarów. Pismem z 20 lutego 2025 r. strona przekazała CIT/PGK Informację o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez spółkę tworzącą podatkową grupę kapitałową w 2023 r. O ryginał odwołania Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał 19 marca 2025 r. za pośrednictwem Lubuskiego WIIH, w którym przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o umorzenie lub obni żenie wysokości nałożonej kary. Pismem z 7 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Lubuskiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami spra wy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wyni ka z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednos tkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określonej usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 6 ust. 6 ustawy o cenach, sp osób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozporządzeniu Ministra Rozwoju. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskoś ci towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia s ię w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia) : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przezn aczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypad ku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jedno stkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustaw y, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte prz ez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w z wiązku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsu mentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 7 listopada 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.165.2024) oraz załączników do tego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 protokołu zawierających m. in. zestawienie produktów czy dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK jednozna cznie stwierdza, że kontrolowany przedsiębiorca nie uwidocznił cen przy 9 produktach, nie uwidocznił cen i cen jednostkowych przy 38 produktach, nie uwidocznił cen jednostkowych przy 9 produktach oraz w przypadku 2 produktów cena uwidoczniona na etykiecie była niezgodna z zakodowaną w kasie fiskalnej. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 19 lutego 2025 r. (sygn. BP.8361.165.2024.AD), na mocy na mocy której na łożono, na Delikatesy Centrum Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Komornikach (zwane dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, karę pi eniężną w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w zw. z § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technol ogii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) . W odwołaniu przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o umorzenie kary lub obniżenie jej wysokości. Strona w odwołaniu nie kwestionuje stanu faktycznego stw ierdzonego w toku kontroli, a jedynie wskazuje, że stwierdzone nieprawidłowości nie były działaniem celowym, a jedynie wynikiem nawarstwienia się obowiązków pracowników oraz okoliczności towarzyszących, tj. np. zmiany asortymentowe w dniu kontroli, które p rzyczyniły się do stwierdzonych niezgodności, czy szczyt gazetkowy (nakładający na pracowników konieczność zmiany bardzo dużej ilości cen), który nałożył się z dostawą ciast wymagających specjalnych warunków przechowywania. Strona podkreśliła, że kontrola została przeprowadzona w dniu zmian towarowych i była to sytuacja jednorazowa, a nie celowe działanie. Kierownik sklepu w ramach czynności zapobiegawczych przeszkolił wszystkich pracowników w zakresie codziennego uzupełniania cen oraz zobowiązał do wzmożon ego nadzoru, a także stosowania się do instrukcji i wskazówek działu jakości w przedmiotowym zakresie. Strona wskazała również, że w toku kontroli zostały podjęte natychmiastowe działania, tj. pracownicy sklepu niezwłocznie uzupełnili część brakujących ety kiet oraz zaktualizowali etykiety zgodnie z systemem kasowym, wskazując na potwierdzenie powyższego w protokole kontroli. Ponadto strona odniosła się do wskazanej w decyzji poprzedniej kontroli, w toku której również zostały stwierdzone nieprawidłowości, i nformując że stwierdzone wtedy uchybienia wynikały z błędu ludzkiego, na co wpływ ma duża rotacja pracowników oraz ich niedobór, natomiast stwierdzone uchybienia zawsze były w sposób natychmiastowy usuwane. Strona w odwołaniu wskazała również, że natychmia stowe podejmowanie działań przez spółkę powinny być brane pod uwagę przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę oraz czas trwania naruszenia tych obowiązków. Strona stwierdza, że biorąc pod uwagę ilość zakwestionowanych produktó w oraz czas trwania naruszenia tych obowiązków, organ powinien oceniając powyższe przesłanki uwzględniać niską szkodliwość czynu. Przedsiębiorca prosi o obniżenie kary, gdyż jego zdaniem jest ona za wysoka i jest bardzo dużym obciążeniem dla sklepu, a bior ąc pod uwagę historię podjętych działań w celu realizacji wszystkich obowiązków jest całkowicie niewspółmierna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Odnosząc się do powyższych argumentów strony, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach przedsiębiorca uwidacznia c enę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Wskazane przez stronę przyczyny powstania nieprawidłowości, tj. dostarczenie nowego towaru – ciast, powodujące konieczność zapewnienia ciągu chłodniczego, „szczyty gazetkowe” czy ograniczona liczba pracowników (również dotycz y powodów nieprawidłowości stwierdzonych w toku wcześniejszej kontroli, na którą Lubuski powołał się w decyzji) nie znajdują uzasadnienia, gdyż to przedsiębiorca powinien w taki sposób rozwiązać kwestie związane z dostawami nowych towarów, czy wprowadzanie m produktów gazetkowych, aby nie dochodziło do naruszania przepisów prawa konsumenta do informacji o cenie i cenie jednostkowej produktów oferowanych konsumentom. Nawet sama zmiana kolejności wykonywanych prac, tj. najpierw drukowanie etykiet cenowych, a n astępnie umieszczenie towaru na półce jednocześnie z oznaczeniem cenowym, bez jakichkolwiek dodatkowych czynności, czy nakładów finansowych pozwoli na działanie, które skutkować będzie oznaczeniem produktów cenami zgodnie z przepisami ustawy o cenach. A za tem bezsprzecznie należy stwierdzić, że stwierdzone naruszenia wynikały tylko i wyłącznie z winy kontrolowanego przedsiębiorcy. Właściwa organizacja pracy pozwoli w przyszłości wyeliminować ewentualne naruszenia przepisów prawa. Działalność przedsiębiorcy nie może być prowadzona ze szkodą na rzecz konsumentów – należy podkreślić, że w tym czasie placówka była otwarta i konsumenci mogli dokonywać zakupów. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił argumenty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębior ca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Lubuskiego WIIH kary pieniężnej. Organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił przesłanki wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, m.in. prawidłowo uznając że stopień naruszenia obowiązków był znaczny, uwzględniając stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, skalę czy dotychczasową działalność przedsiębiorcy, jak również dokonał prawidłowej oceny pozostałych przesłanek wymiaru kary. Organ drugiej instancji stwierdza, że Lubuski WIIH miał podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Prezes UOKiK, po dokonaniu analizy kryteriów wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, podobnie jak organ pierwszej instancji st wierdza, że przedsiębiorca w znacznym stopniu naruszył obowiązki wynikające z przepisów ustawy o cenach. Lubuski WIIH właściwie uznał, że strona była odpowiedzialna za przekazanie konsumentom informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz za przekazanie t ych informacji w sposób rzetelny i obowiązkom tym uchybiła. Przedsiębiorca nie uwidocznił cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W toku przeprowadzonej kontroli sprawdzono łącznie 115 partii towarów, z czego za kwestionowano w sumie 58 partii towarów ( 50 proc. ocenionych produktów), stwierdzając brak uwidocznienia informacji o cenie przy 9 partiach, brak informacji o cenie i cenie jednostkowej przy 38 partiach, brak informacji o cenie jednostkowej przy 9 partiach oraz 2 partie zakwestionowano z uwagi na niezgodność ceny uwidocznionej w miejscu sprzedaży detalicznej z faktyczną ceną towaru w kasie fiskalnej. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników to warów, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru. Podkreślić Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 należy, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ustawie, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta. Prezes UOKiK wskazuje, że to strona ponosi pełną odpowiedzialność za popełniony czyn, do niej bowiem należy wyłączna kompetencja do uwidaczniania cen i cen jednostkowych (w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich por ównanie). Informacja o cenie jednostkowej pozwala porównać koszty związane z zakupem poszczególnych produktów. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny tak ich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa (np. za litr, kilogram, sztukę) jest dla nich odpowiednia, jak również porównać ją z ceną tych samych produktów u innych przedsiębiorców. Zat em, brak podanych cen jednostkowych przy towarach utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru, narusza ich interesy ekonomiczne oraz pozbawia ich prawa do rzetelnej i pełnej informacji o cenie . Przedsiębiorca przestrzegając przepi sy regulujące obrót detaliczny, obowiązany jest prowadzić działalność w sposób umożliwiający klientowi dokonanie zakupów w sposób w pełni świadomy, zarówno co do jakości towaru, jak i jego rynkowej wartości. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek d opilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację cenową. Należy w tym miejscu wskazać, że brak uwidocznionych informacji o cenach narusza interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji, a także stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Oceniając przesłankę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w zwi ązku z naruszeniem tych obowiązków, należy wskazać że strona prowadzi wieloletnią działalność gospodarczą, w związku z czym strona winna wykazać się znajomością przepisów dotyczących tej działalności i stosować je przy wykonywaniu tej działalności. Organ p ierwszej instancji wziął pod uwagę także fakt, że przedsiębiorca był wcześniej kontrolowany przez Lubuskiego WIIH i w wyniku tejże kontroli stwierdzono naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. A zatem ustalenia kontroli bę dącej przedmiotem niniejszego postępowania, świadczą o kolejnym, tj. drugim naruszeniu przepisów ustawy o cenach przez stronę post ę powania. Prezes UOKiK ponownie podkreśla, że niewłaściwa organizacja pracy, niedobór czy rotacja pracowników, nie mogą stanow ić przyzwolenia, aby dochodziło do naruszenia przepisów prawa określającego prawo konsumenta do informacji o cenie i cenie jednostkowej produktów . Prezes UOKiK wskazuje również, że strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 7 października 2024 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 23 października 2024 r. Zatem miała ona, wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości. Na leży tutaj nadmienić, że strona podjęła dobrowolne działania naprawcze i usunęła stwierdzone podczas kontroli uchybienia, jednak nastąpiło to w efekcie kontroli. Odnosząc się do kryterium uzyskanej przez przedsiębiorcę korzyści majątkowej lub straty w zwią zku z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, organ drugiej instancji wskazuje, iż przesłanka ta nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 stwierdzenie naruszenia prawa nie jest uzależnione od osiągnięcia korzyści lub unikni ęcia straty przez podmiot podlegający ukaraniu. Do dnia wydania skarżonej decyzji strona nie dostarczyła informacji o wielkości przychodu i obrotów. Organ pierwszej instancji uwzględnił jednak fakt, iż strona posiada rozbudowaną sieć sklepów na terenie kr aju, jak również wskazał na treść oświadczenia przedsiębiorcy z 22 lutego 2024 r. (data wpływu do organu 29.10.2024 r.), w którym strona wskazała, że w świetle (art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3) ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.) spółka zalicza się do kategorii pozostałych przedsiębiorców. Prezes UOKiK dodatkowo uwzględnił przesłane przez stronę w dniu 20 lutego 2025 r. (po wydaniu decyzji) CIT/PGK Informacje o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) pr zez spółkę tworzącą podatkową grupę kapitałową za 2023 r. Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji uznał, że kara w wysokości wymierzonej skarżoną decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Jednocześni e, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez spółkę. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Lubuskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym mater iale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające m.in. na braku cen , cen jednostkowych, cen i cen jednostkowych, niezgodności ceny zakodowanej w kasie fiskalnej z ceną uwidocznioną na wywieszce, naruszają w sposób istotny prawa konsumen tów do informacji o cenach oferowanych produktów. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona już po raz drugi dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadni ającym wymierzenie kary pieniężnej, a zatem nie ma podstaw do obniżenia administracyjnej kary pieniężnej, która stanowi 12,5 % maksymalnej wysokości możliwej do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstą pić od nałożenia kary pieniężnej, tj. w aga naruszenia prawa jest znikoma, a jednocześnie strona zaprzestała naruszania prawa . Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak jakichkolw iek cen (cen i cen jednostkowych) pozbawił konsumentów prawa do uzyskania pełnej informacji o cenie i cenie jednostkowej oferowanych produktów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 do informacji, uniemoż liwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć również na względzie, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj st wierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. W niniejszej sprawie s trona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, ponieważ kontrolowany prze dsiębiorca nie uwidocznił informacji o cenie przy 9 produktach, cenie i cenie jednostkowej przy 38 produktach, cenie jednostkowej przy 9 produktach oraz cena 2 produktów uwidoczniona na etykiecie cenowej przy produkcie była niezgodna z ceną zakodowaną w ka sie fiskalnej. Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu do przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była z nikoma. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Prezes UOKiK wskazuje, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsięb iorcy, który prowadzi sprzedaż towarów w danej placówce, spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudzą ca zastrzeżeń informacja o cenie czy też cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na wzgl ędzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktó w w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Wyartykułować należy przy tym, iż cena usługi lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru cz y usługi, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia , ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podob nych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkie go Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwes tionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należ yte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona uzupełniła brakujące informacje o cenach jeszcze w toku trwającej kontroli. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spe łnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywn ości ww. przesłanek. Należy zauważyć, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można był o odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Nie zos tała spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreśli ć, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez org any Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Lubuski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacz a, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem kontrolowany przedsiębiorca nie uwidocznił informacji o cenie przy 9 produktach, cenie i cenie jednostkowej przy 38 produktach, cenie jednostkowe j przy 9 produktach oraz cena 2 produktów uwidoczniona na etykiecie cenowej przy produkcie była niezgodna z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art . 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uzna ć, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyelim inowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ us unięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastoso wania art. 189f § 2 i 3 kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowan ą do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli informacje o cenach (cenach sprzedaży czy jednost kowych) nie były udostępnione dla konsumentów w momencie oferowania tychże towarów do sprzedaży, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wprawdzie zaprzestał naruszenia (co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy), jednakże nie usunął t ym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do rzetelnej informacji o cenach i cenach jednostkowych uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych po między poszczególnymi produktami. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiem u inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje koniec zność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpo wiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa us tawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązk u ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lu tego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/ 11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spe łniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągni ęcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjn ą podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przes łanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję adm inistracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o umorzenie lub zmniejszenie wysokości kary nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes UOK iK po przeprowadzonym postepowaniu odwoławczym, analizie zebranego materiału dowodowego, uwzględnieniu argumentów strony oraz obowiązującego stanu prawego stwierdza, że wymierzona przez Lubuskiego WIIH kara została wymierzona w prawidłowej wysokości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa Dlatego też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniej sza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji ska rgi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu pr zed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) (xxxxxxxxxxxxxxxxx) 2) Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a