DIH-III-53/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 12 kwietnia 2024 r. DIH - 3.707.41.2024.AB DECYZJA DIH . 3 .53. 202 4 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 312), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej: „ Podlaskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, z 22 lutego 2024 r. (nr akt kontroli: DS.8361.184.2023.MD), na mocy której przedsiębiorcę Izab e lę Górską , prowadząca działalność gospodarczą pod firmą: EMI STUDIO MODY Izabela Górska w Grajewie , zobowiązano do uiszczenia kwoty 950 zł (słownie: dziewięćset pięćdziesiąt złotych) stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych bluzki białej MOT TO, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 9 – 16 listopada 2023 r. inspektorzy reprezentujący Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przeprowadzili czynności kontrolne w placówce należącej do ww. przedsiębiorcy . Kontrolę przeprowadzono na podstawie art. 3 ust.1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 312), art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r., w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (D z. Urz. UE L 169 z 25.06.2019 r., str.1). Kontrola została przeprowadzona w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy. W toku kontroli, w celu oceny zgodności deklarowanego składu wyrobów włókienniczyc h z rzeczywistym , pobrano do badań laboratoryjnych próbkę bluzki białej MOTTO rozm. XL, Producent: MOTTO WOMEN s.c. M. Banaszkiewicz, A. Rzepkowska, ul. Graniczna 63/2, 2 93 – 428 Łódź z zadeklarowanym składem na wszywce informacyjnej: 95 proc. bawełna i 5 proc. elastan . Pobranie próbki pod stawowej oraz próbki kontrolnej udokumentowano w protoko le pobrania próbki nr 007332 z 9 listopada 2023 r. W wyniku badań laboratoryjnych ww. bluzki , przeprowadzonych przez L aboratorium UOKiK w Łodzi, zwane dalej: „Laboratorium w Łodzi”, ustalono, że j ej procentowy skład surowcowy był niezgodny z deklarowanym i wykazywał: 67,2 proc. bawełny, 29,3 proc. poliester i 3 ,5 proc. elastan. W związku z wynikami badań stwierdzono, że rzeczywisty, ustalony laboratoryjnie, procentowy skład surowcowy ww. wyrobu był niezgodny z wymaganiami zawartymi w deklaracji producenta po zastosowaniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1007/2011 z 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowania sk ładu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE (Dz. U. UE L 2011 Nr 272, s. 1), zwanego dalej: „rozporządzeniem 1007/2011”. Wyniki badań laboratoryjnyc h udokumentowano w sprawozdaniu z badań Laboratorium w Łodzi z 21 listopada 2023 r. nr 868/2023. Pismem z 7 grudnia 2023 r. Podlaski WIIH przekazał przedsiębiorcy ww. sprawozdanie z badań oraz poinformował go o prawie do złożenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej. W odpowiedzi na powyższe pismo, strona poinformowała Podlaskiego WIIH o odstąpieniu od badania próbki kontrolnej. Pismem z 18 stycznia 2024 r. Podlaski WIIH poinformował stronę , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie poniesienia przez kontrolowanego kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych zakwestionowanej bluzki białej MOTTO rozm. XL . Jednocześnie poinformował o przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, a także prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 22 lutego 2024 r. (nr akt kontroli : DS.8361.184.2023.MD) Podlaski WIIH, zobowiązał przedsiębiorcę , do zapłaty równowartości kosztów przeprowadzonych badań próbki: bluzki białej MOTTO rozm. XL, w wysokości 950 zł (słownie: dziewięćset pięćdziesiąt złotych). Decyzja została odebrana 26 lutego 2024 r. Pismem z 29 lutego 2022 r. strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji Podlaskiego WIIH. W odwołaniu strona wniosła o zdjęcie zobowiązania zapłaty kwoty 950 zł . Strona nadmieniła m.in. , że jej zdaniem to producent powinien być zobowiązany do podawania składu 3 produktu zgodnego z faktycznym, jak też ukarany i obciążony wszelkimi kosztami wynikającymi z przeprowadzonych badań. Pismem z 15 marca 2024 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ od woławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji orga nem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. rozporządzenia 10 07/2011, udostępniane na rynku wyroby włókiennicze opatruje się etykietą lub oznakowuje, aby poinformować o ich składzie surowcowym. Etykiety i oznakowanie wyrobów włókienniczych muszą być trwałe, czytelne, widoczne i łatwo dostępne, a w przypadku etykiet - starannie przymocowane. Powyższe rozporządzenie wskazuje również na obowiązki dystrybutora, a mianowicie zgodnie z art. 15 ust. 3 ww. rozporządzenia, przy udostępnianiu wyrobu włókienniczego na rynku dystrybutor zapewnia, aby wyroby włókiennicze opatrzon e były odpowiednią etykietą lub oznakowaniem określonym w niniejszym rozporządzeniu. Prezes UOKiK wskazuje również, że zgodnie z art. 18 rozporządzenia 1007/2011 organy nadzoru rynku przeprowadzają kontrole zgodności składu surowcowego wyrobów włókiennicz ych z podawanymi informacjami dotyczącymi składu surowcowego takich wyrobów zgodnie z tym rozporządzeniem. Pobieranie i badanie próbek produktów określone zostało w Rozdziale 6 ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, próbki produktów do badań pobiera się w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymagania jakościowe i bezpieczeństwa określone w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych lub, czy jego jakość odpowiada jakości deklarowanej przez przedsiębiorcę. Powyższa ustawa w art. 2 pkt 5, definiuje jakość, jako ogół właściwości produktów lub usług, które wiążą się z ich zdolnością do zaspokajania stwierdzonych lub przewidywanych potrzeb konsumenta. Zgodnie z art. 29 wspomnianej ustawy badania próbek prowadzą laborator ia kontrolno - analityczne podlegające Prezesowi 4 UOKiK, a gdy nie mogą one ich wykonać, organ Inspekcji Handlowej może zawrzeć umowę o wykonanie badań z innym wyspecjalizowanym laboratorium. Zgodnie z art. 30 ustawy o Inspekcji Handlowej, jeżeli przeprowadzo ne badania wykażą, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji przedsiębiorcy, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2012 r. Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy inspekcji handlowej (Dz.U. z 2012 r. poz. 496), dalej jako: „rozporządzenie w sprawie próbek”, w przypadku prowadzenia badań przez laboratorium kontrolno - analityczne Inspekcji, wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ust awy o Inspekcji Handlowej, ustala dyrektor laboratorium, z uwzględnieniem rodzaju badanego produktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzenia badań, uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie pomnożonego przez liczbę osób i dni lub godzin oraz uzasadnionego kosztu pracy laboratorium. Inspektorzy reprezentujący Podlaskiego WIIH, w toku przeprowadzonej kontroli, pobrali do badań laboratoryjnych bluzk ę biał ą MOTTO w rozm. XL . Następnie, w celu sprawdzenia zgodności wyrob u z deklaracj ą zawart ą na etykie cie/wszywce , próbk a został a przekazan a do badań w Laboratorium w Łodzi. Wyniki badań przeprowadzonych przez ww. laboratorium zostały udokumentowane w sprawozdaniu z badań z 21 listopada 2023 r.: nr 868/2023. Badania wykazały, że skład surowcowy zbadanej laboratoryjnie ww. bluzki jest niezgodny z deklarowanym na wszywce informacyjnej. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami kontrolowany został obciążony kosztami przeprowadzonych badań stosowanie do art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego przychylił się do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji i uznał, iż zasadnie nałożył on na ww. przedsiębiorcę obowiązek uiszc zenia kwoty , stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych ww. bluzki MOTTO. Organ drugiej instancji podkreśla, iż strona nie kwestionuje wyników badań, a jedynie wskazuje, że jest „niewinna”, gdyż m.in. nie jest w stanie sprawdzać czy skład surowcowy na wywieszce zgadza się ze składem surowcowym produktu. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej w przypadku, gdy przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały, że produkt nie speł nia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub deklaracji, podmiotem obowiązanym do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych 5 badań jest kontrolowany. Mechanizm odpowiedzialności ustanowiony niniejszym przepisem polega na tym, że nie ponosi jej producent, sprzedawca czy inny podmiot, a stanowi on w sposób wyraźny i bezpośredni, iż obowiązek uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań nałożony jest właśnie na kontrolowanego. Zaś zgodnie z definicją zawartą w ustawie o Inspekcji Handlowej przez kontrolowanego należy rozumieć przedsiębiorcę, którego działalność jest kontrolowana (art. 2 pkt. 8 ww. ustawy). W powyższej sprawie nie ulega wątpliwości, że była to kontrola przedsiębiorcy będącego stroną niniejszego postępowan ia. Nie mają zatem znaczenia dla sprawy okoliczności, które strona przedstawiła w odwołaniu, tj. prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży odzieży, brak zobowiązania do posiadania laboratorium badającego każdą sztukę odzieży jaką sprow adza do swojego sklepu, a co za tym idzie brak możliwości sprawdzenia zgodności składu podanego na metce przez producenta z jego składem faktyczny m , jak również wskazanie, że strona musi polegać na zaufaniu między nią a producentem. Kwestia ewentualnej odp owiedzialności innych podmiotów (w szczególności producenta na zasadzie regresowej w trybie cywilnoprawnym) pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania. Prezes UOKiK nadmienia przy tym, że odpowiedzialność kontrolowanego nie odbywa się na zasadzie win y. Przyjęta przez ustawodawcę konstrukcja odpowiedzialności adresata art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej oparta jest na obiektywnym stwierdzeniu określonego faktu (tu: niezgodności produktu z deklaracją), w konsekwencji którego – zaistnieje określo ny obowiązek (uiszczenie równowartości kosztów badań) przypisany konkretnej osobie (kontrolowanemu). W ocenie Prezesa UOKiK, przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały jednoznacznie, że kwestionowany wyrób nie spełniał wymagań określonych w deklaracji po uwzględnieniu przepisów rozporządzenia 1007/2011. Prezes UOKiK wskazuje, że z przepisów ustawy o Inspekcji Handlowej wynika obowiązek uiszczenia przez kontrolowanego kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki, o bjętej zleceniem wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami kontrolnymi, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w szeregu orzeczeń, m.in. w wyroku z dnia 15 marca 2017 r. II GSK 1663/15 , przepis art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej stanowi samodzielną podstawę prawną obciążenia kontrolowanego podmiotu kosztami przeprowadzonych badań kontrolowanego produktu w warunkach przepisem określonych, a na okre ślony wskazaną normą obowiązek należy patrzeć przede wszystkim z perspektywy przepisów tejże ustawy. Jak stanowi art. 30 ust. 1 cyt. ustawy w przypadku, gdy przeprowadzone badania wykażą, że produkt nie spełnia wymagań określonych w odrębnych przepisach lu b w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia (...) kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań (...). Analiza przywołanej normy 6 nie nastręcza żadnych wątpliwości, że ukształtowany cytowanym przepisem obowiązek spoczywa na ko ntrolowanym przedsiębiorcy i wiąże się z negatywnym wynikiem kontroli znajdującego się w jego posiadaniu produktu, zaś ustawodawca nie przewidział żadnych dodatkowych warunków lub przesłanek, których spełnienie prowadziłoby do ograniczenia lub wyłączenia t ego obowiązku, nie przyjął także żadnych wyłączeń podmiotowych. Tym samym ustawodawca nie przewidział żadnej możliwości odstąpienia od obciążenia podmiotu kontrolowanego kosztami badań produktu. Niemniej jednak przepis ten nie przypisuje kontrolowanemu odp owiedzialności za to, że zakwestionowane produkty nie odpowiadały informacjom zawartym na etykietach wyrobów. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, zobowiązanie strony, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekc ji Handlowej, do uiszczenia kwoty 950 zł , jako równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych, należy uznać za prawidłowe i zgodne z prawem. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarż oną decyzję. W przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał, że podjęta przez Podlaskiego WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, n a mocy której zobowiązano przedsiębiorcę do uiszczenia kwoty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań bluzki białej MOTTO rozm. XL, Producent: MOTTO ul. Graniczna 63, 93 – 428 Łódź. Tym samym, decyzja organu pierwszej instancji z 22 lutego 2024 r. (nr akt kontroli: DS.8361.184.2023.MD), powinna pozostać w obrocie prawnym. K arę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w B iałymstoku w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 7 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie praw a pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia wynika z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 202 3 r., poz. 1634 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 53 5). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymuje: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2 . Podlaski WIIH 3. a/a