DIH-III-21/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 marca 2025 r. DIH - 3.707.1 85.2024.AWS „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 21 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowe j w Gorzowie Wielkopolskim z 28 listopada 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.138.2024.AM), na mocy której przedsiębiorcy: Jackowi Ziemeckiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: HANDEL HURTOWO - DETALICZNY JACEK ZIEMECKI w siedzibą w Gorzowie Wlkp . (zwanemu dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 3 0 00 zł (słownie: trzy tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1, § 5 oraz § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie u widaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), które polegały na: a) braku informacji o cenie przy 14 partiach towarów; b) braku informacji o cenie i cenie jednostkowej przy 70 partiach towarów; c) braku informacji o cenie jednostkowej przy 19 parti ach towarów; d) nieprawidłowym wyliczeniu ceny jednostkowej przy 9 partiach towarów; e) zastosowaniu nieprawidłowej jednostki miary przy 2 partiach towarów (dot. 2 towarów zakwestionowanych z uwagi na nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową) Prezes Urzędu Ochro ny Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 9 oraz 25 września 2024 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Lubuskim WIIH” lub „organem pierwszej ins tancji”), na podstawie upoważnienia (nr BP - 121/2024) z 9 września 2024 r. przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie w Gorzowie Wlkp., należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorcó w (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, w dniu 26 sierpnia 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 (sygnatura: BP.8361.138.2024) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli. Ww. zawiadomienie doręczono stronie 28 sierpnia 2024 r. Czynności kontrolne przeprowadzone zostały w obecności przedsiębiorcy. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Lubuskiego WIIH ocenili m. in. prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U z 2023 r., poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Techno logii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). W ramach prowadzonej kontroli w zakresie uwidaczniania informacji cenowej inspektorzy w ytypowali do oceny 150 partii oferowanych do sprzedaży towarów. Stwierdzono łącznie nieprawidłowości w odniesieniu do 112 partii produktów , z uwagi na: a) brak informacji o cenie przy 14 partiach towarów; b) brak informacji o cenie i cenie jednostkowej przy 70 partiach towarów; c) brak informacji o cenie jednostkowej przy 19 partiach towarów; d) nieprawidłowe wyliczenie ceny jednostkowej przy 9 partiach towarów; e) zastosowanie nieprawidłowej jednostki miary przy 2 partiach towarów (dot. 2 towarów zakwestionowanych z uwa gi na nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową). Powyższe ustalenia naruszają postanowienia określone w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1, § 5 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółow e ustalenia poczynione przez inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do uwidocznienia cen których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności p rotokole kontroli (nr akt kontroli: BP.8361.138.2024) oraz Załączniku 1 do teg o protokołu. Do protokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag, w terminie przewidzianym na mocy art. 20 ust. 2 ustawy o z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”. Od ww . przedsiębiorcy pobrano m. in. oświadczenie o wielkości przedsiębiorstwa, z którego wynika, iż ww. przedsiębiorca należy do grupy mikroprzedsiębiorców, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców, które to włączono do akt sprawy. Pismem z dnia 31 października 2024 r. Lubuski WIIH, w związku z przeprowadzoną kontrolą, zawiadomił ww. przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w celu wydania zarządzenia pokontrolnego w drodze decyzji w sprawie usunięcia, na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej, nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy w dniu 9 września 2024 r. W piśmie tym strona została pouczona m. in. o możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Niniejsze pismo strona odebrała w dniu 5 listopada 2024 r. Nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień oraz nie wypowiadała się w sprawie. W dniu 28 listopada 2024 r. Lubuski WIIH, działając na po dstawie art. 32 oraz art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), ( zwanej dalej jako: „kpa” ) , wydał decyzję zarządzającą usunięcie stwierdzony ch w toku kontroli nieprawidłowości (sygnatura: BP.8361.138.2024.AM). Równocześnie, w treści przedmiotowej decyzji organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 pierwszej instancji zobligował stronę do przekazania informacji o sposobie wykonania decyzji (zarządzenia pokontrolnego) w terminie 7 d ni od dnia jej doręczenia. Ww. decyzję strona odebrała 3 grudnia 2024 r. Jednocześnie, pismem z dnia 31 października 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.138.2024), Lubuski WIIH, działając na art. 61 § 1 i 4 kpa, poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w celu nałożenia na ww. przedsiębiorcę kary pieniężnej (w drodze decyzji), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy. W ww. piś mie, strona została poinformowana o uprawnieniach wynikających m. in. z art. 10 § 1 kpa, art. 73 § 1 kpa, art. 78 § 1 kpa, z których mogła skorzystać w ciągu 7 dni od daty doręczenia ww. zawiadomienia. W piśmie tym organ wezwał stronę także do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych przez stronę w ostatnim roku rozliczeniowym. Jak wynika z akt sprawy zawiadomienie o wszczęciu postępowania , wydane na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, strona odebrała w dniu 5 listopada 2024 r. w związku z powyższym zawiadomieniem strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień i nie wypowiadała się w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na żądanie organu strona dostarczyła natomiast drogą elektroniczną (tj. w dniu 12 li stopada 2024 r.) wydruk – Zestawienie roczne za rok 2023, z którego wynika przychód i dochód strony. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Lubuski WIIH decyzją z 28 listopada 2024 r. (sygnatura: BP.8361.138.2024.AM), nałożył na ww. przedsiębi orcę karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1, § 5 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które dotyczyły 112 partii towarów. Ww. decyzja została doręczona stronie w dniu 3 grudnia 2024 r. W dniu 30 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „P rezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Lubuskiego WIIH, odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W piśmie tym, strona wskazała, że nie zgadza się z wysokością wymierzonej kary, która jest zbyt dotkliwa i w znacznym stopniu zakłóci płynność finansową firmy. Zaznaczyła również, że nie zgadza się z twierdzeniem, że stopień naruszenia obowiązków był znaczny. Zdaniem strony nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 1,74% (114 nieprawidłowości na 6536 pozycji) towa rów, biorąc pod uwagę wszystkie produkty znajdujące się w asortymencie. Ponadto, strona podniosła, że kontrolerzy nie wykazali w decyzji, ile produktów było faktycznie skontrolowanych, przytaczając tylko te, które uznano za „nieprawidłowe”. Nieprawdziwym z daniem strony jest stwierdzenie, że „strona w ramach dobrowolnych działań nie usunęła stwierdzonych podczas kontroli uchybień”, ponieważ wszystkie stwierdzone uchybienia były natychmiast i na bieżąco korygowane oraz zostały w pełni usunięte. Na koniec, str ona wniosła o odstąpienie od nałożenia kary lub jej maksymalne obniżenie. Powyższe strona uzasadniała błędną oceną faktów dokonaną przez osoby reprezentujące organ kontrolujący. W przekonaniu strony przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jednoznacznie wskazują, że waga naruszenia prawa była znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Pismem z dnia 2 stycznia br. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postepowaniu odwoławczym, przysługującym mu prawie do zapozn ania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 ww. pismo odebrała 7 stycznia br. W dniu 28 lutego 2025 r. strona stawiła się w siedzibie WIIH w Gorzowie Wlkp. i dokonała wglądu w akta sprawy BP.8361.1 38.2024 oraz sporządziła ich kopię . W dniu 1 marca 2025 r. Prezes UOKiK otrzymał pismo strony, opatrzone datą 28 lutego 2025 r., w którym wskazuje, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie (zawarte w odwołaniu przekazanym pism em z dnia 16 grudnia 2024 r.) , tym samym nie podnosi nowych zarzutów . Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższ ym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zob owiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w ro zumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 r ozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie , w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według ob jętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności lega lnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do § 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się jego cenę jednostkową. Z kolei, w świetle § 6 ww. rozpor ządzenia, cena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie doda tek do podstawowego składu tego środka spożywczego. W przypadku, gdy pakowany środek spożywczy był glazurowany, cena jednostkowa jest podawana w odniesieniu do masy netto z wyłączeniem glazury. Odstępstwa od uwidaczniania cen jednostkowych przewidziane są w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który stanowi, że wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się w przypadku: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczeni e w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 us tawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w ynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w ar t. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze narus zenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 4) sankcje nałożone na przeds iębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/239 4 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie z 28 listopada 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.138.2024.AM), na mo cy której na ww. przedsiębiorcę nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 3 000 zł, z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z § 3 ust. 1 i 2 § 4 ust. 1, § 5 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które dot. 112 partii towarów na 150 partii towarów skontrolowanych ogółem . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. W wyniku przeprowadzonej analizy, o rgan drugiej instancji doszedł do wniosku , iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Lubuskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że Lubuski WIIH przeprowadził postępowanie administracyjne w sposób prawidłowy, zapewniając stronie realizację uprawnień wynikających z przep isów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znaj dzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Jednocześnie Prezes UOKiK uznał, że Lubuski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie przesłanki wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Przesłanki te były również przedmiotem ponownej analizy Prezesa UOKiK w ramach postępowania drugiej instancji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach oraz cenach jednostkowych w znacznym stopniu naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania, albowiem brak cen, cen jednostkowych lub nieprawidłowo wyliczona cena jednostkowa uniemożliwia nabywającym porównanie cen towa rów podobnych lecz o innej masie, objętości czy sprzedawanych na sztuki, a tym samym utrudnia nabywającym dokonanie optymalnego, właściwego dla nich wyboru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie. Jednocześ nie, Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy zwraca uwagę, że charakter, waga naruszenia obowiązków były istotne z punktu widzenia ochrony prawa i interesów konsumentów. Zaakcentować należy przede wszystkim, że w toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy stwierdzono nieprawidłowości cenowych względem 112 partii produktów na 150 partii produktów skontrolowanych ogółem. Oznacza to, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 nieprawidłowości te stwierdzono względem nie kilku czy kilkunastu towarów, lecz przeważającej liczby towaró w objętych kontrolą ( odsetek nieprawidłowości wyniósł ok. 75% ). Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu. W zakresie niniejszej przesłanki organ uwzględnił , ż e naruszenie jakiego dopuściła się strona jest pierwszym naruszeniem przepisów z zakresu ustawy o informowaniu o cenach, biorąc pod uwagę okres 12 ostatnich miesięcy . Lubuski WIIH uznał również, że przedsiębiorca - w ramach dobrowolnych działań – nie usuną ł stwierdzonych podczas kontroli uchybień . Prezes UOKiK w tym miejscu zauważa, że strona w żaden sposób nie sygnalizowała organowi w toku prowadzonego postępowania administracyjnego czy poczyniła jakiekolwiek działania naprawcze lub usunęła uchybienia . Zna mienny jest przy tym fakt, że kontrola została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze wszczęcia kontroli (okres pomiędzy odebraniem przez stronę zawiadomienia o planowanej kontroli, a rozpoczętą kontrolą wynosił 12 dni), a tym samym st rona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do zapowiedzianej kontroli np. poprzez zweryfikowanie prawidłowości oznaczeń cenowych, sposobu uwidaczniania cen i cen jednostkowych w swojej placówce. Równocześnie wskazać należy, że strona będąc a doświadczonym podmiotem gospodarczym, który zgodnie z wpisem w CEIDG prowadzi działalność gospodarczą od 15.09.1998 r., powinien wykazywać się znajomością przepisów dot. cen i ich uwidaczniania oraz je należycie respektować. Odnosząc się natomiast do tr zeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że kryterium dochodowe zostało ocenione na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę w toku kontroli oświadczenia, zgodnie z którym przedsiębiorca ten należy do kategorii tzw. mikrop rzedsiębiorców, jak również w oparciu o przedłożoną przez stronę informację o wielkości osiągniętych obrotów i przychodu uzyskanych za 2023 r. tj. „Zestawienie roczna za rok 2023”. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębio rcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Lubuski WIIH uznał, iż w procesie decyzyjnym nie dokonał oceny tej przesłanki z uwagi na fakt, że kontrole przeprowadzone przez organy Inspekcji Handl owej nie mają charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Lubuskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli uchybienia polegające na: braku cen oraz cen jednostkowych, niewłaściwe wyliczonych cenach jednostkowych czy nieprawidłowości polegające na podawaniu nieprawidłowej jednostki miary - z pewnością nie mogą godzić w interesy konsumentów. Konsumenci, klienci sklepu przedsiębiorcy nie uzyskiwali więc peł nej i rzetelnej wiedzy o cenach produktów przed dokonaniem zakupu, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania ko nsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania wnosząc odwołanie na wstępie zaznaczyła, iż nie zgadza się z wysokością wymierzonej kary, którą uznała za zbyt dotkliwą, jak również twierdzeniem, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 że stop ień naruszenia obowiązków był znaczny. Dodała, że nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 1,74% (114 nieprawidłowości na 6536 pozycji) towarów, biorąc pod uwagę wszystkie produkty znajdujące się w asortymencie. Zaznaczyła przy tym, że kontrolerzy nie wyka zali w ww. decyzji, ile produktów było faktycznie skontrolowanych, przytaczając tylko te, które uznano za „nieprawidłowe”. Zdaniem strony nieprawdziwym jest stwierdzenie, że „strona w ramach dobrowolnych działań nie usunęła stwierdzonych podczas kontroli u chybień”, ponieważ wszystkie stwierdzone uchybienia były natychmiast i na bieżąco korygowane oraz zostały w pełni usunięte. Strona w odwołaniu wniosła także o odstąpienie od nałożenia kary lub jej maksymalne obniżenie, gdyż przytoczone przez nią przesłanki (wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach) wskazują jednoznacznie na błędną ocenę faktów dokonaną przez osoby reprezentujące organ kontrolujący, ponieważ waga naruszenia prawa była znikoma, zaś strona zaprzestała naruszenia prawa. Prezes UOKiK po ponownej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz argumentów strony podniesionych w odwołaniu stwierdza, że ww. argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Organ drugiej instancji w pierwszej kolejności wyjaśnia, że kluczow e znaczenie w przedmiotowej sprawie mają ustalenia poczynione przez Lubuskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w pierwszym dniu rozpoczęcia kontroli w sklepie, w którym przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą, różnego rodzaju nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen stwierdzono względem aż 112 partii na 150 partii skontrolowanych towarów. Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak również przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 w związku z § 3 ust. 1 i 2, oraz § 4 ust. 1, § 5 oraz § 6 rozpo rządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W związku z powyższym, konsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ, decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Prezes UOKiK wskazuje przy tym , że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę sprzedaży detalicznej, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą oraz rzetelną informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej w sposób jednoznaczny oraz niebudzący wątpliwości, w tym prawidłowo wyliczonej cenie jedn ostkowej . Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń inform acja o cenie czy cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 pr eambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i t ym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Organ drugiej instancji w dalszej kolejności wyjaśnia, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie w ymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać de cyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK w dalszej kolejności wskazuje, że (prawidłowe) uwidocznienie zarówno cen, jak i cen jednostkowych jest bardzo istotne z punktu widzenia interesów przeciętnego konsumenta. Z pewnością nie można mówić o znikomym na ruszeniu w przedmiotowej sprawie, skoro naruszenie obejmowało prawie 75 % produktów objętych kontrolą . Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych t owarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. Brak cen, cen jednostkowych (w tym cen jednostkowych nieprawidłowo wyliczonych) uniemożliwia konsumentowi dok onywanie swobodnych porównań cen towarów podobnych lub tożsamych w ramach tej samej placówki bądź różnych placówek handlowych, zaś brak uwidocznionych cen pozbawia konsumentów należytej a zarazem podstawowej informacji o oferowanych produktach. Nieuwidoczn ienie tych informacji stanowi znaczny stopień naruszenia. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1400/19, w którym Sąd wskazuje, że: „Nie możn a natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentnie widać, że dotycz ą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.” ). Odnosząc się do rzekomego nieprawdziwego stwierdzenia w treści decyzji o nieusuni ęciu przesz stronę stwierdzonych podczas kontroli uchybień, Prezes UOKiK pragnie w tym miejscu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 zauważyć, że wydając rzeczoną decyzję organ oparł się na zebranym materiale dowodowym oraz ustaleniach poczynionych w toku postępowania administracyjnego organu pierwszej instancji. Wynika z niego, że do czasu wydania decyzji strona na etapie całego prowadzonego postępowania administracyjnego ani razu nie informowała Lubuskiego WIIH o tym, że usunęła nieprawidłowości, stąd organ w drodze decyzji wydał zarządzenie pokontrolne nakazujące ich usunięcia. Dopiero na etapie odwołania do organu drugiej instancji zasygnalizowała, że wszystkie stwierdzone uchybienia zostały w pełni usunięte. Niemniej jednak organ drugiej instancji dokonując ostatecznego rozstrzygnięcia w sp rawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Waga powstałego naruszenia ni e jest z pewnością znikoma, co miało wpływ na ocenę organu (o czym szerzej w dalszej części decyzji) . Nie ulega też wątpliwości, że obowiązkiem strony było doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, gdyż uchybienia powstały ewidentnie z winy strony i w sytu acji jej wiedzy o planowanej kontroli. Prezes UOKiK wskazuje również, że fakt usunięcia naruszenia, który akcentuje strona na etapie postępowania odwoławczego, nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksp onowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku o kreślonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódz ki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną k arę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” O rgan drugiej instancji wskazuje dalej, że w pełni podziela stanowisko Lubuskiego WIIH o tym, że stopień naruszenia obowiązków był znaczny. Tym samym nie podziela argumentacji strony według której odsetek nieprawidłowości w dniu kontroli wynosił 1,74%. Wyja śnić należy, że w przedmiotowej sprawie inspektorzy reprezentujący Lubuskiego WIIH kontrolą objęli nie cały asortyment sklepu (6536 rodzajów towarów), lecz jedynie część oferty placówki, a mianowicie 150 partii towarów i stwierdzili nieprawidłowości w uwi docznieniu cen przy 112 z nich. Dodać należy przy tym, że zadaniem (czy obowiązkiem) inspektorów nie jest zbadanie całego asortymentu znajdującego się w ofercie handlowej przedsiębiorcy, lecz produktów typowanych na zasadzie doboru losowego. Zatem, odnosze nie liczby nieprawidłowości do całego asortymentu w sklepie nie objętego sprawdzeniem nie odzwierciedla ich zakresu, ponieważ nie został skontrowany cały asortyment i nie potwierdzono, czy dla niego spełniono obowiązek (prawidłowego) uwidaczniania cen oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 cen jednostkowych. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi, stanowiącymi punkt odniesienia, jest zatem liczba faktycznie zbadanych towarów, a więc 150 partii towarów, co stanowi reprezentatywną próbkę produktów spośród całego asortymentu placówki. Następnie, na tak przyjętej reprezentatywnej próbie, określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. Tak więc, to stwierdzone nieprawidłowości stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw i interesów konsumentów. Dodać należy przy tym, że bez większego znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy pozostaje zarzut strony o tym, że kontrolerzy nie wykazali w decyzji, ile produktów było faktyczni e skontrolowanych, a przytoczyli tylko produkty „nieprawidłowe”. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji swoje ustalenia, ocenę, wnioski oparł na solidnym i wyczerpującym materiale dowodowym zebranym w toku kontroli, w tym Protokole kontroli, a z którego wynika, że doszło do naruszenia prawa z winy przedsiębiorcy, który w przypadku aż 112 partii produktów na 150 partii skontrolowanych zaniechał obowiązku uwidaczniania cen, cen jednostkowych bądź uwidocznił ceny jednostkowe w sposób nieprawidłowy. Zdaniem Prezesa UOKiK w Protokole kontroli (BP.8361.138.2024), który jest bez wątpienia dokumentem urzędowy m porządkującym ustalenia kontroli przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji i który korzysta z wiarygodności treści w nim zawartych, jednoznac znie wskazano jaka ilość towarów została objęta kontrolą (karta nr 2 niniejszego Protokołu), tj. 150 partii produktów. Podkreślenia wymaga fakt, że tenże Protokół podpisała strona, nie wnosząc do niego żadnych uwag na etapie całego postępowania przeprowadz onego przez organ pierwszej instancji. Powyższe pozwala zatem przyjąć, że powinna posiadać wiedzę o szczegółowych ustaleniach kontroli, w tym ilości towarów skontrolowanych przez inspektorów, gdyż tenże dokument otrzymała. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) jest - wbrew twierdzeniu strony - adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 15% maksymalnego przewidzianego wym iaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, lecz również jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara „zbyt dotkliwa”, zważywszy, że stwierdzony odsetek niepraw idłowości był bardzo wysoki. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawn ej na ujawnione naruszenie prawa. Prezes UOKiK wyjaśnia przy tym, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i od straszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzo na kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone właściwymi, odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowyc h. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Prezes UOKiK wyjaśnia, że szczegółowo przeanalizował przypadek strony pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia kary, w trybie art. 189f Kpa. Jednakże zauważa przy tym, że art. 189f przewiduje jedynie ściśle określony, zamknięty katalog przesłane k, które muszą zaistnieć, by organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Spośród nich brana jest pod uwagę m. in. okoliczność znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie o ile można uznać, że ziściła się j edynie przesłanka zaprzestania naruszania prawa (dać wiarę zapewnieniom strony, która na etapie postępowania odwoławczego poinformowała o usunięciu uchybień), to nie można równocześnie zgodzić się ze stroną, że w stopniu znikomym naruszyła ona przepisy ust awy o informowaniu o cenach. Jak wskazują ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji w toku kontroli różne nieprawidłowości cenowe stwierdzono w przypadku prawie 75 % skontrolowanych towarów. Z całą stanowczością zaakcentować trzeba, że naruszenia , które wskazano powyżej powstało z winy samego przedsiębiorcy i na skutek jego własnych zaniedbań, pomimo że posiadał wiedzę o nadchodzącej kontroli organu. Omawiając powyższe nie sposób pominąć, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie na ruszenia) muszą być spełnione łącznie , aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, albowiem nie spełn iono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać sp ełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Strona postępowania, prawidłowo pouczona o możliwości wypowiedzenia się w sprawie, nie podnios ła również żadnej z powyższych okoliczności. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , z aś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. W ocenie Prezesa UOKiK samo bowiem usunię cie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy, które pełni nie tylko funkcję Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 dyscyplinująco - represyjną, ale też i prewencyjną mającą zapewnić wysoki poziom ochr ony interesów użytkowników w przyszłości. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozsz erzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Ro k 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość us unięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25.07.2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez za chowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należ y usunąć skutki naruszenia.”). Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK, nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe muszą być uwidocznione w momencie oferowania do sprzedaży produktu (w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości), przed dokonaniem transakcji zakupu, tak by na tej podstawie klient/konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli nieprawidłowości dotyczące uwidocznienia cen odnotowano w przypadku aż 112 na 150 sko ntrolowanych partii produktów, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie przedsiębiorca stwierdził, że skorygował wszystkie uchybienia, to nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem brak cen i cen jednostkowych pozbawił pewną gru pę konsumentów prawa do informacji o cenach, cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami. Prezes UOKiK jednocześnie informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkac h uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej, na które wskazuje strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawo mocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli s tan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Lubuski WIIH wymiarze. Jednocześnie należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenac h, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej maksymalne obniżenie, nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też , postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powsta ńców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegan ia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Minis trów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, ze zm.), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Ins pekcji Handlowe / podpisano kw alifikowanym podpisem e l ektronicznym / Rozdzielnik: 1. [ xxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxx xxxxxxxx x x xxxx xxxxxxxxxxx xxx X xxxxx xxxxxx xxxx ] 2. Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp.