DIH-III-162/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa 16 grudnia 202 4 r. DIH - 3.707.129.2024.AWS DECYZJA DIH - 3. 162 . 2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (POK Nr 98/2024 ) Zachodni o po morskiego Wojewódz kiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie z 1 9 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: WK.8361.344.2023), na mocy której przedsiębiorcy Kamil i Zackiewicz prowadząc ej działalność gospodarczą pod firmą: SKLEP ZIELARSKO - MEDYCZNY NAGIETEK KAMILA ZACKIEWICZ z siedzibą w Szczecinie (zwane j dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie : trzy tysiące złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), tj. nieuwidocznienia cen jednostkowych w odniesieniu do 92 partii oferowanych do sprzedaży towarów - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE 1 9 października oraz 6 listopada 202 3 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniop omorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Zachodniop omorskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia z 18 października 202 3 r. ( WK/U - 323/2023 ), przeprowadzili czynności kontrolne w s klepie zielarsko - medycznym w Szczecinie , należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) , zwanej dalej: „Prawem p rzedsiębiorców”, 21 września 202 3 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (sygnatura: WK/Z - 239/2023 ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli. Ww. zawiadomienie doręczono stronie 2 października 202 3 r. Czynności kon trolne przeprowadzone zostały w obecności przedsiębiorcy . W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Zachodniop omorskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzen ia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju 2 i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). W ramach prowadzonej kontroli inspektorzy wytypowali do oceny, w zakresie uwidaczniania informacji cenowej, 1 00 partii oferowanych do sprzedaży towarów. Nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych stwierdzono względem 92 z nich. Powyż sze ustalenia stanowią naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . P rzedsiębiorca po ujawnieniu stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości podjął działania naprawcze w celu wyeliminowania uchybień - poprzez uwidocznienie cen jednostkowych. O d ww. przedsiębiorcy pobrano m. in. oświadczenie o wielkości przedsiębiorstwa, z którego wynika, iż ww. przedsiębiorca należy do grupy mikroprzedsiębiorców, zgo dnie z art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców , które to włączono do akt sprawy. Szczegółowe ustalenia poczynione przez inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: W K.8361.344.2023 ) oraz z ałącznikach 1 - 5 do tego p rotokołu . Do p rotokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag, w terminie przewidzianym na mocy art. 20 ust. 2 ustawy o z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312, ze zm. ), zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”. Na podstawie zebranego materiał u dowodow ego , pismem z 17 lipca b r. (nr akt kontroli: WK.8361.344.2023 ), Zachodniop omorski WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej: „ k pa”, poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W ww. piśmie, strona została również poinformowana o uprawnieniach wynikających m. in. z art. 10 § 1 k pa, art. 73 § 1 k pa, art. 78 § 1 k pa , z których mogła skorzystać w ciągu 7 dni od daty doręczenia ww. zawiadomienia. Jednocześnie, odrębnym pism em z 17 lipca b r., organ pierwszej instancji wezwał stronę do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodów osiągniętych przez stronę w ostatnim roku rozliczeniowym. S trona nie skorzystała z przysługując ych jej uprawnie ń i nie wypowiadała się w sprawie. W odpowiedzi na żądanie organu dotyczące wielkości obrotów i przychodu kontrolowany przedsiębiorca dostarczył odpowiednie , z którego wynika przychód i dochód strony. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Zac hodniop omorski WIIH decyzją (POK Nr 98/2024) z 19 sierpnia b r. (nr akt kontroli: WK.8361.344.2023), nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 0 00 zł (słownie: trzy tysiące złotych ), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 ( pkt 1 - 5 ) oraz § 4 ust. 1 ( pkt 1 i 2 ) rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych w odniesieniu do 92 partii towarów oferowanych w sklepie zielarsko - medycznym w Szczecinie , w którym ww. przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą . Ww. decyzja została doręczona stronie 26 sierpnia b r. 16 września b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Zachodniopomorskiego 3 WIIH , odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy , wniesione przez pełnomocnika strony . W piśmie tym strona z askarżył a przedmiotową decyzję w całości. Jednocześnie, zaskarżonej decyzji zarzucił a naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w zw . z art. 189f § 1 k pa – poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skutkującego przyjęciem, że waga naruszenia, jakiego dopuściła się skarżąca nie jest znikoma ; niesłuszne niezastosowanie i zaniechanie uznania, iż usunięcie nieprawidłowości w zakresie uwidocznienia ceny detalicznej według masy objętości towarów, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna oraz błędne przyjęcie, iż administracyjna kara pien iężna w kwocie 3 000 zł będzie adekwatna do naruszenia jakiego dopuściła się skarżąca. Mając na uwadze ww. zarzuty pełnomocnik strony wniósł o : 1) uchylenie zaskarżonej decyzji i odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, ewentualnie wymierz enie skarżącej administracyjnej kary pieniężnej w najniższej możliwej wysokości, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k pa - ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji, na podstawie art. 138 § 2 k pa. Pismem z 24 w rześnia b r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postepowaniu odwoławczym, przysłu gującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona pismo odebrała 9 października br. n ie skorzystała jednak z przysługującego jej uprawnienia. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokon uje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewód zki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma o bowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę ok reślonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w spraw ie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. 4 Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy tow arze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa doty czy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uw idacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a dministracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków , o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł . Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostk owy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mow a w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w s prawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów 5 prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, z e zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji ( POK Nr 98/2024 ) Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie z 1 9 sierpni a b r. (nr akt kontroli: WK.8361.344.2023 ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 3 0 00 zł , z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu , o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Zachodniop omorskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Zachodniop omorski WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, zapewni ając stronom wszystkie realizację uprawnie ń wynikając ych z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawi e znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f k pa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Jednocześnie Prezes UOKiK uznał, że Zachodniop omorski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków , Prez es UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach jednostkowych - bardzo poważnie naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidaczniania, albowiem brak ce n jednostkowych uniemożliwiał kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie, objętości, a przez to utrudnił kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru danego towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne or az prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie. Prezes UOKiK całkowicie podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że uwidocznienie przy towarach cen , bez uwidocznienia cen jednostkowych tych towarów, nie zapewnia jednoznacznej oraz n iebudzącej wątpliwości informacji o wysokości tych cen. W przedmiotowej sprawie Zachodniopomorski WIIH zauważył również, że charakter i waga naruszenia obowiązków były istotne. Należy mieć na względzie, że strona nie uwidoczniła wymaganych prawem informacj i, tj. cen jednostkowych w odniesieniu do 92 spośród 100 towarów objętych kontrolą. Tak więc, nieprawidłowości stwierdzono względem 92% skontrolowanych towarów. Przy ocenie niniejszej przesłanki organ przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dni u stwierdzenia nieprawidłowości , który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli, a zakończył się w chwili usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości, tj. z 6 listopada 2023 r. 6 Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął równie ż pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu . W zakresie niniejszej przesłanki organ uwzględnił podjęte przez stronę działania w celu złagodzenia lub naprawienia s zkody poniesionej przez konsumentów, zauważając przy tym, że strona podjęła działania naprawcze i wyeliminowała nieprawidłowości jeszcze w trakcie trwania postępowania kontrolnego . Znamienny jest przy tym fakt, że kontrola została przeprowadzona po uprzedn im zawiadomieniu strony o zamiarze wszczęcia kontroli (okres pomiędzy odebraniem przez stronę zawiadomienia o planowanej kontroli , a rozpoczętą kontrolą wynosił 16 dni), a tym samym strona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do zapowiedz ianej kontroli np. poprzez zweryfikowanie sposobu uwidaczniania cen jednostkowych w swojej placówce. Jednocześnie, organ przyjął, że z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości oraz materiał dowodowy zebrany w sprawie, nie posiada wiedzy na temat uz yskanych przez stronę korzyści majątkowych bądź straty z tytuły stwierdzonych nieprawidłowości. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że kryterium dochodowe zostało ocenione na podstawie zł ożonego przez przedsiębiorcę w toku kontroli oświadczenia, zgodnie z którym przedsiębiorca ten należy do kategorii tzw. mikroprzedsiębiorców, jak również w oparciu o przedłożoną przez stronę informację o wielkości osiągniętych przychodów i obrotów uzyskany ch za 2023 r. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Zachodniopomorski WIIH uznał, iż nie posiada wiedzy w tym za kresie. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Zachodniop omorskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli uchybienia polegające na braku cen jednostkowych z pewnością nie mog ą odbywać ze szkodą dla konsumentów. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pienię żnej. Strona postępowania (reprezentowana przez pełnomocnika) wnosząc odwołanie zaskarżył a przedmiotową decyzję w całości. Jednocześnie, zaskarżonej decyzji zarzucił a naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, t zn .: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w zw. z art. 189f § 1 k pa – poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skutkującego przyjęciem, że waga naruszenia, jakiego dopuściła się skarżąca nie jest znikoma, w sytuacji , gdy okoliczność, że: a) nie wszystkie towary poddane kontroli nie zawierały uwidocznionej ceny jednostkowej dla towarów pr zeznaczonych do sprzedaży detalicznej według masy objętości, co świadczy jedynie o niedopatrzeniu skarżącej, a niej jej celowym działaniu, b) na wszystkich towarach była oznaczona cena produktu oferowanego w sprzedaży, 7 c) skarżąca jest mikroprzedsiębiorcą o nie wielkiej skali działalności, d) skarżąca natychmiast usunęła nieprawidłowości w zakresie zaniechanie częściowego oznaczenia cen jednostkowych produktów, - uzasadniały przyjęcie znikomego charakteru naruszenia, a w konsekwencji odstąpienie od nałożenia na skarżącą kary administracyjnej w trybie art. 189f § 1 k pa, ewentualnie, w razie nieuwzględnienia ww. zarzutu, pełnomocnik strony podniósł zarzut: 2) naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w zw. z art. 189f § 2 k pa – poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i zaniechanie uznania, iż usunię cie nieprawidłowości w zakresie uwidocznienia ceny detalicznej według masy objętości towarów, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, w sytuacji gdy całokształt okoliczności sprawy, w szczególności brak celowości (umyślnego charakteru) zaniedbania obowiązków przez skarżącą oraz jej natychmiastowa reakcja i usunięcie nieprawidłowości przemawiają za uznaniem, iż cel nałożenia kary administracyjnej zostałby osiągnięty pomimo zaniechania jej wymierzenia skar żącej. Następnie, pełnomocnik strony, na wypadek nieuwzględnienia ww. zarzutów, z najdalej idącej ostrożności, podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach – poprzez błędne przyjęcie, iż administracyjna kara pieniężna w kwocie 3 000 zł będzie adekwatna do naruszenia jakiego dopuściła się skarżąca, w sytuacji gdy pr awidłowa ocena przesłanek stanowiących podstawę ustalenia wysokości kary, w szczególności stopień naruszenia obowiązków, ich waga oraz skala, a także postawa prezentowana przez skarżącą po ujawnieniu nieprawidłowości oraz jej dotychczasowa działalność jako przedsiębiorcy i wielkość obrotów i przychodów, uzasadniały wymierzenie kary w minimalnej wysokości. Prezes UOKiK po ponownej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz argumentów strony podniesionych w odwołaniu stwierdza , że ww. argume nty nie zasługują na uwzględnienie. Organ drugiej instancji w pierwszej kolejności wy jaśnia , że kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają ustalenia poczynione przez Zachodniopomorskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w pierwszym dniu rozpoczęc ia kontroli , w sklepie zielarsko - medycznym w Szczecinie, w którym strona prowadziła działalność gospodarczą, zastrzeżenia w zakresie braku cen jednostkowych wniesiono względem 92% skontrolowanych produktów. Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierw szej instancji, jak również przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W związku z powyższy m, k onsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ, decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym . Prezes UOKiK wskazuje następnie , że wbrew twierdzeniu strony , nie sposób w zaistniałym stanie faktycznym mówić o naruszeniu art. 189f § 1 pkt 1 k pa oraz o znikomym naruszeniu obowiązków przez stronę, która w żaden sposób nie uwidocznił a cen jednostkowych 8 w przypadku 92 partii towarów ze 100 partii towarów poddanych kontroli. Z uwagi na dużą liczebność towarów zakwestionowanych tj. 92% nie można przedmiotowego naruszenia poczytywać jako znikome, nawet jeśli strona wykazała się aktywną postawą w zakresie sp rawnego usunięcia uchybień. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Należy zauważ yć również, że o koliczność naruszenia prawa została udowodniona stronie, zaś strona sama się otwarcie do tego przyznaje. Przesłanka znikomości zostanie omówiona w dalszej części decyzji, przy ocenie przesłanek wynikających z art. 189f k pa. Strona skarżąca ponosząc zarzut naruszenia art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w związku naruszeniem: art. 189f § 1 k pa wskazała m. in. na okoliczność, że „nie wszystkie towary poddane kontroli nie zawierały uwidocznionej ceny jednostkowej (…)” . Z aznaczyła również , że „ w części przypadków skarżąca umieściła (obok cen towarów) oznaczenia cen produktów dla masy i objętości ” , co tłumaczyła niedopatrzeniem. Powyższe stwierdzenie pozwala na przyjęcie, że odwołująca wiedziała również o obowiązku uwida czniania cen jednostkowych, skoro - jak twierdzi - ten obowiązek „w części” spełniła . Jak wskazują ustalenia stanu faktycznego (zob. Zał. 3 - Zestawienie cen towarów oraz dokumentacja fotograficzna) , jedynie w przypadku 8 produktów (na 100 ogółem skontrolo wanych) inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego WIIH nie kwestionowali braku cen jednostkowych z uwagi na fakt, że zgodnie z § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen produktów wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną np. 1 l s ok u z cytryn. N atomiast pozostał e 92 towarów (dominująca grupa), do których wniesiono zastrzeżenia , był o towarami przeznaczonymi do sprzedaży według masy i objętości – w ilościach innych niż 1 l czy 1 kg oraz dziesiętn e wielokrotności lub podwielokrotności tych jednostek miar. Tak więc, w ich przypadku istniał wymóg podawania cen jednostkowych , a więc przeli czenia na jednostkę masy lub objętości. Trudno również zgodzić się ze stroną , że przedmiotowe naruszenie wynikało wyłącznie z „niedopatrzenia” w sytuacji , gdy znakomita większość skontrolowanych towarów (aż 92 % partii skontrolowanych ogółem produktów ) cen jednostkowych nie posiadała. Prezes UOKiK zaznacza , że o niedopatrzeniu można by mówić , gdyby strona uchybiła obowiązkowi uwidaczniania cen jednostkowych w odniesieniu do pojedynczych produktów, a nie ich przeważającej ilości. Tak więc powyższa argumentacja strony , zdaniem Prezesa UOKiK, jest chybiona. Osobnym zagadnieniem, do którego należy się odnieść i na które zwraca uwagę strona są ceny, które istotnie uwidoczniła w prowadzonym sklepie , co zostało udokumentowane w aktach s prawy . T rzeba jednak stanowczo wyartykułować, że stronie wymierzono w drodze decyzji administracyjnej sankcję pieniężną w związku z brakiem cen jednostkowych, a nie zaś cen. Strona zdaje się nie zauważać czy też nie rozróżniać , że ceny i ceny jednostkowe t o dwie różne informacje . Zatem, argumentacja strony wskazująca, że „na wszystkich towarach była oznaczona cena produktu oferowanego w sprzedaży” pozostaje bez wpływu na przypisane jej naruszenie. Należy w tym miejscu wyjaśnić co kryje się pod pojęciem ceny , a co pod pojęciem ceny jednostkowej, które nie są ze sobą tożsame. W tym celu przywołać należy definicję ceny, która zgodnie z art. 3 ust . 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach , oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Natomiast, pod pojęciem ceny jednostkowej 9 towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Należy podkreślić przy tym , że zgodnie z obowiązującymi przepisami brak uwidocznionych cen jednostkowych (które st rona określa mianem „ceny dla masy objętości produktu” ) podlega takim samym sankcjom jak brak cen . Przechodząc do podniesionej przez stronę kwestii wielkości prowadzonego przedsiębiorstwa nie można zaprzeczyć, iż skarżący przedsiębiorca jest mikroprzedsię biorcą, a więc udział przedsiębiorcy w obrocie rynkowym jest jednym z najmniejszych w stosunku do innych kategorii przedsiębiorców wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców . R ównocześnie nie sposób pominąć faktu, że potencjalne szkody jak ie może wywołać mikroprzedsiębiorca na rynku lokalnym nie będą znikome, w szczególności, jeśli konsument został pozbawiony podstawowej informacji jaka mu przysługiwała tj. cen jednostkowych, które pozwoliłyby na ustalenie chociażby, który produkt jest najt ańszy, a zatem potencjalnie mógł nieświadomie wybrać mniej korzystny dla siebie towar. P onadto, P rezes UOKiK wskazuje, że dalece nietr a fiony jest zarzut strony dot. naruszenia przepisów p ostępowania administracyjnego , tj. art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w związku naruszeniem art. 189f § 2 k pa. Odnosząc się do powyższego zarzutu przede wszystkim podkreślić trzeba , że zastosowanie regulacji art. 189f § 2 k pa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ swobodnie ocenia możliwość skorzystania z niej. W rozpatrywanym przypadku, stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach niewątpliwie wywarło skutki wobec klientów i potencjalnych klientów sklepu prowadzonego przez przedsiębiorcę , którzy zostali pozbawieni należytych informacji w zakresie cen jednostkowych względem aż 92% skontrolowanych towarów . Z tego też względu organ uznał, że podjęcie przez przedsiębiorcę działań naprawczo - korygujących nie pozwoli na spełnienie celów, dla których mia łaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle bezcelowe. Tym samym , organ drugiej instancji wskazuje, że wydanie postanowienia na podstawie art. 189f § 2 pkt 1 k pa wobec działań naprawczych strony, stwier dzonych w toku kontroli stało się bez przedmiotowe . Na granice dopuszczalności odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 maja 2023 r. (I OSK 957/22), stwierdzając m. in., że: „(…) w celu odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 i 3 k pa niewystarczające jest ustalenie, że podmiot, na który kara miała zostać nałożona, usunął naruszenie prawa lub powiadomił właściwe podmioty o stwierdzonym naruszeniu prawa, c o może nastąpić w ramach postępowania w przedmiocie przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 189f § 2 k pa wymaga bowiem wprost ustalenia przez organ nakładający karę, że odstąpienie od jej nałożenia pozwoli na spełnienie celów, dla których miałab y być nałożona. Dopiero stwierdzenie tej okoliczności umożliwia organowi skierowanie do strony postępowania postanowienia, w którym wyznaczy stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych p odmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa. Zastosowanie art. 189f § 2 k pa zostało pozostawione uznaniu organu (…). Organ w granicach przyznanego mu uznania uprawniony jest do wydania postanowienia z art. 189f § 2 kpa bądź niewydania takiego postanowienia i nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na zasadach ogólnych. ” 10 Jedn ocześnie , Prezes UOKiK pragnie zaznaczyć, że funkcj ą administracyjnej kary pieniężnej za omawiany delikt administracyjny jest nie tylko represja, ale również wzbudzenie wewnętrznego prze konania strony o konieczności respektowania na przyszłość obowiązku uwidocznienia nie tylko cen, lecz również cen jednostkowych, a także związana z nią funkcja prewencyjna, albowiem celem kary jest przeciwdziałanie podobnym naruszeniom w przyszłości. Zdani em Prezesa UOKiK powyższe cele nie zostaną osiągnięte w sytuacji zastosowania art. 189f § 2 k pa, a wręcz przeciwnie - odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu zniweczyłoby zwłaszcza prewencyjne i stymulacyjne ce le kary . W przedmiotowej sprawie nie sposób mówić o braku winy strony. Wprawdzie skarżąca podniosła, że brak wykonania obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych był wynikiem niedopatrzenia i nie był wynikiem celowego działania, jednakże na podstawie całeg o zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób wywieść, że nie ponosi winy za popełnienie dowiedzionego jej deliktu administracyjnego. Prezes UOKiK za bezzasadny uznał także zarzut naruszenia art. 7 k pa, art. 8 k pa, art. 77 k pa, art. 80 k pa, art. 107 k pa w związku z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach . Po dokonaniu szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału odwodowego, Prezes UOKiK stwierdza, że wymierzona stronie przez Zachodniopomorskiego WIIH kara została ustalona w spo sób prawidłowy w oparciu o rzetelnie udokumentowany stan faktyczny oraz w yważoną ocenę w szystki ch ustawow ych kryteri ów wymiaru kary zawart ych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach (w tym stop nia naruszenia obowiązków , dotychczas owej działalnoś ci p rzedsiębiorcy oraz wielkoś ci obrotów i przychodu przedsiębiorcy), co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji organu pierwszej instancji będącej następstwem poczynionej kontroli. Prezes UOKiK pragnie zaznaczyć, że dostrzegł działania strony, która jeszcze w toku kontroli poczyniła czynności naprawcze w trybie natychmiastowym, jednakże uznał równocześnie , że działania te stanowią raczej przejaw dobrej woli i chęci usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, natomiast nie mogły stać się czynnikiem przeważającym przy ocenie przesłanek wymiaru kary z uwagi na wagę i skalę naruszenia prawa. Organ drugiej instancji uważa również, że obowiązkiem strony było usunięcie naruszenia i doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Należy mieć r ównież na względzie, iż sam fakt usunięcia naruszenia nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kar y przez organ postępowania administracyjnego (czy umorzenia postępowania) . Znajduje to potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administ racyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uc hybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku okr eślonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kas acyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowe j nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokośc i 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia 11 znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, n ałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsi ębiorcę kara pieniężna w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) jest - wbrew twierdzeniu strony - adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 15% maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko proporcjona lna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, lecz również jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara „zbyt surowa”, zważywszy , że stwierdzony odsetek nieprawidłowości był bardzo wysoki. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Zatem, wskazywanie przez st ronę jakoby organ orzekł wobec niej nadmierną karę pieniężną jest pozbawione podstaw. Prezes UOKiK wyjaśnia przy tym, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stan owi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania . Aby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. Prezes UOKiK rozpatrując niniejszą sprawę, wnikliwie przeanalizował normę prawną zawartą w art. 189f k pa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary, pod kątem szczegółowej oceny przesłanek zawartych w tejże normie prawnej. J ednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f k pa. Należy wskazać , że przepis art. 189f § 1 pkt 1 k pa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towa rów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie również, że organ drugiej instancji , oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia , bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj 12 stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu zielarsko - medycznego należącego do strony zostali pozbawieni informacji o cenach jednostkowych w odnies ieniu do aż 92 % skontrolowanych towarów. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Wobec powyższego, uznać należy, ż e część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Jak wskazują akta sprawy strona uzupełniła brakujące ceny jednostkowe , co pozwala przyjąć, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Omawiając powyższe zagadnienie nie sposób pominąć , że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak je st podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Strona postępowania, prawidłowo pouczona o możliwości wypowiedzenia się w sprawie, nie podniosła również żadnej z powyższych okoliczności. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o ce nach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość teryt orialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Zachodniop omorskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Zachodniop omorskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszen ie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 k pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednocześnie, Prezes UOKiK stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pie niężnej na podstawie art. 189f § 2 k pa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowie nia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 k pa, organ a dministracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. 13 Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z tym, że strona podjęła działania naprawcze i usunęła stwierdzon e w toku kontroli nieprawidłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z kon iecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W o cenie P rezesa UOKiK, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Stąd też przyjąć należy, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 k pa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu . Li teralna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzes tania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się s trona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasa dnienie wyroku WSA w Warszawie z 25.07.2019 r. s ygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialnoś ci administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Wobec powyżs zego, w przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK, nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe muszą być uwidocznione w momencie oferowania do sprzedaży produktu, przed dokonaniem transakcji zakupu, tak by na tej podstawie klient/konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter o bowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek , jeżeli informacje o cenach jednostkowych nie były udostępnione dla konsumentów w przypadku aż 92 na 100 skontrolowanych partii produktów , jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie przedsiębiorca uzupełnił brakujące oznaczenia cen jednostkowych co pozwala na uznanie, że zaprzestał on naruszenia prawa, to jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kontroli uch ybienia pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami. 14 Prezes UOKiK jednocześnie informuje , iż w myśl art. 67a § 1 usta wy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej, na które wskazuje strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wy mierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Zachodniopomorski WIIH wymiarze. Jednocześnie należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odstąpienie od wym ierzenia kary pieniężnej , nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżon ym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 15 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. W niosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 93 5); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o ce nach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joa nna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [ xxxx xxxxxxx xxxxxxxx xxx xxxxxxxxxxxx xxxxx xxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxxx xxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxx xxx x xxxxx xxxxxxxx ] 2) Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej