DIH-III-157/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 10 grudnia 2024 r. DIH - 3 .707.139.2 024.AWS DECYZJA DIH - 3. 157 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspek cji Handlowej z 10 września 2024 r. (nr akt kontroli: DT.8361.44.2024), na mocy której przedsiębiorcy Wojciechowi Rąbowi , prowadzące mu działalność gospodarczą pod firmą: RĄB WOJCIECH z siedzibą w Tarnobrzegu (zwanemu dalej: „stroną”, lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 8 00 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych ), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 rozporządzen ia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), tj. nieuwidocznienia cen jednostkowych w odniesieniu do 36 oferowanych do sprzedaży produktów - Prezes Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE 4 i 10 lipca 2024 r. inspektorzy reprezentujący Po dkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Po dkarpackim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia (DT.8361.44.2024) z 4 lipca 2024 r. , przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), 24 czerwca b r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia ( nr DT.8361.44.2024 ) , z e wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”). Ww. zawiadomienie doręczono stronie 25 czerwca b r. Czynności kontrolne przeprowadzone zostały w obecności właściciela sklepu. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Po dkarpac kiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tejże ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). 2 I nspektorzy wytypowali do oceny w zakresie uwidaczniania informacji cenowej 100 rodzajów produktów oferowanych do sprzedaży. N ieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych stwierdzono względem 36 z nich. Powyższe stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółowe ustalenia oraz wykaz produktów, w odniesieniu do których zakwestionowano sposób uwidocznienia cen , udokumentowano w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: DT.836.44.2024) oraz z ałącznikach 1 - 5 do tego p rotokołu . Do p rotokołu kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag w przewi dzian ym ustawowo terminie . W pierwszym dniu kontroli, tj. 4 lipca b r., od ww. przedsiębiorcy odebrano oświadczenie o wielkości przedsiębiorstwa, z którego wynika, iż ww. przedsiębiorca należy do grupy mikroprzedsiębiorców, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców . Jak wynika z akta sprawy, przedsiębiorca , po ujawnieniu stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, podjął działania naprawcze w celu wyeliminowania uchybień, poprzez uwidocznienie cen jednostkowych przy kwestionowanych produktac h. W dniu zakończenia kontroli, tj. 10 lipca b r. kontrolujący inspektorzy stwierdzili, że ujawnione nieprawidłowości zostały przez przedsiębiorcę dobrowolnie usunięte . P ismem z 12 sierpnia b r. , Podkarpacki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 u stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), (zwanej dalej jako: „ k pa”), poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W piśmie strona została pouczona m.in. o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowani u , a w szczególności o prawie do wypowi adania się co do zebranych dowodów i materiałów, wglądu do akt sprawy , sporządzania z nich notatek i odpisów , jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz możliwości złożenia wyjaśnienia . Jednocześnie, Podkarpacki WIIH wezwał stronę do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodów osiągniętych przez s tronę w 2023 r. Strona d ostarczyła r ozliczenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów za okres od 2023 - 01 - 01 do 2023 - 12 - 31. Na etapie prowadzonego przez Po dkarpack i WIIH postępowania administracyjnego strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Po dkarpacki WIIH decyzją z 10 września b r. ( nr sprawy: DT.8361.44.2024) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 8 00 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych w odniesi eniu do 36 asortymentów produktów oferowanych w sklepie, należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy. Niniejsza decyzja została doręczona stronie 12 września b r. 9 października b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Po dkarpackiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wydanie decyzji odstępującej od wymierzen ia kary pieniężnej i poprzestającej na pouczeniu. Zdaniem strony na wszystkich badanych towarach cena jednostkowa była prawidłowo uwidoczniona, co kontrolujący zapisali w protokole kontroli , natomiast s twierdzona nieprawidłowość polegała wyłącznie na 3 braku umieszczenia na tzw. „cenówce” danych dotyczących przeliczenia ceny w odniesieniu do 1L/1 kg. Ponadto, s trona zaznaczyła, że stwierdzone uchybienia zostały na bieżąco usunięte. Następnie strona przywołała art. 189f § 1 pkt 1 k pa, zgodnie z którym organ administracji publicznej w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Strona postępowania n ie zgadza się z oceną organu pierwszej instancji, iż naruszenie prawa nie było znikome. Pismem z 14 października b r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Nie skorzystała jednak z przysługującego jej uprawnienia. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administra cyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższ ym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zob owiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w ro zumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowie dnio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 4 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla t owaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen je dnostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). S topień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, z godnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) wagę, skalę i cza s trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. , Nr 345, str. 1, z e zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone j est w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Po dkarpac kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 10 września 2024 r. (nr akt kontroli: DT.8361.44.2024) , na mocy której na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 1 8 00 zł (słownie: jeden tysiąc d ziewięćset złotych), za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli , na podstawie których wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak równie ż uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma 5 wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Po dkarpackiego WIIH administracyjnej kary pieniężne j. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Po dkarpac ki WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie uprawnienia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej spra wie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f k pa. Po przeanalizowaniu sprawy Prezes UOKiK uznał, że Po dkar pac ki WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słuszni e uznał, że przedsiębiorca naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , a tym samym prawo konsumentów do uzyskania rzetelnej informacji - poprzez nieprzekazanie konsumentom informacji o cenach jednostkowych dla łącznie 36 partii towarów (na 100 sprawdzonych towarów) . W przedmiotowej sprawie Podkarpacki WIIH zauważył również, że waga i charakter naruszenia były istotne, albowiem nieprawidłowości stwierdzono względem 36% skontrolowanych towarów. W zakresie omawianej przesłan ki organ przeanalizował również czas trwania naruszenia, przyjmując, że naruszenie rozpoczęło się od 4 lipca 2024 r. w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli , a zakończyło się w chwili usunięcia przez kontrolowa nego stwierdzonych nieprawidłowości, co miało miejsce jeszcze w trakcie trwania. Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu. W zakresie niniejszej przesłanki or gan uwzględnił fakt, że zaistniałe naruszenie jest pierwsz ym naruszenie m w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych towarów stwierdzon ym przez Podkarpackiego WIIH w ciągu ostatnich 24 miesięcy . Ponadto, organ zauważył, że strona wyeliminowała stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, pomimo że działania naprawcze przedsięwzięte przez stronę były działaniami następczymi podjętymi w wyniku ustaleń kontroli. Dokonując oceny niniejszej przesłanki organ uwzględnił również okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 1 kwietnia 1996 r. i powinna wykazywać się znajomością podstawowych przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania . Prezes UOKiK wskazuje nadto, że znamienny jest przy tym fakt, że strona została prawidłowo poinformowana o zamiarze wszczęcia kontroli przez organ oraz jej zakresie przedmiotowym , za tem strona w ocenie organu miała czas , by odpowiednio przygotować się do kontroli poprzez podjęcie stosownych działa ń . Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - w ielk ość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że kryterium dochodowe zostało ocenione na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę w toku kontroli oświadczenia, zgodnie z którym przedsiębiorca ten należy do kategorii tzw. mikroprzedsiębiorców - w myśl ustawy - Prawo przedsiębiorców, jak również w oparciu o przedłożoną przez stronę informację o wielkości osiągniętych przychodów i obrotów uzyskanych za 2023 r. , tzn. Rozliczenie podatkowej księgi przy chodów i rozchodów za okres od 2023 - 01 - 01 do 2023 - 12 - 31. 6 Natomiast odnośnie do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, o rgan nie wyp owiadał z uwagi na brak dostępnych informacji o takich sankcjach. Mając na względzie powyższe, w opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Po dkarpackie go WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, i ż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania we wniesionym odwołaniu poinformowała, że według niej na wszystkich badanych t owarach cena jednostkowa była prawidłowo uwidoczniona, co kontrolujący zapisali w protokole kontroli, a s twierdzona nieprawidłowość polegała wyłącznie na braku umieszczenia na tzw. „cenówce” danych dotyczących przeliczenia ceny w odniesieniu do 1L/1 kg. Zd aniem strony ponad 99% sprzedawanych w jej sklepie towarów sprzedawanych jest w opakowaniach fabrycznych, traktowanych jako 1 szt. towaru, tym samym nie sprzedaje 100 ml środka ochrony roślin, czy 100 g proszku do prania, a 1 szt. towaru będącego w jej ofe rcie i na tym opakowaniu jest uwidoczniona cena dla klienta. Po przeanalizowaniu ww. argumentów strony , Prezes UOKiK stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. Faktem jest, że strona uzupełniła brakujące informacje dot. cen jednostkowych jeszcze w toku kontroli, co rzeczywiście zostało potwierdzone w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: DT.8361.44.2024; karta nr 7). Natomiast, odnosząc się do oświadczenia strony w kwestii , że na wszystkich badanych towarach cena jednostkowa była prawidłowo uwidoczni ona, Prezes UOKiK stwierdza, że oświadczenie to mija się z prawdą. Jak wynika z p rotokołu kontroli, nieprawidłowości odnotowano przy 36 rodzajach towarów w opakowaniach jednostkowych, z uwagi na brak podania ceny jednostkowej , co stało się podstawą do wszc zęcia wobec strony postępowania administracyjnego, a w konsekwencji wymierzenia stronie sankcji o charakterze pieniężnym. W tymże p rotokole zamieszczono m. in. wykaz wszystkich towarów, do których wniesiono zastrzeżenia. Zakwestionowane produkty zostały oznaczone przez producentów informacjami dotyczącymi masy lub objętości, podanymi odpowiednio w gramach, mililitrach (litrach). Z dokumentacji fotograficznej zebranej w toku kontroli przez inspektorów reprezentujących Podkarpackiego WIIH (włączonej do akt sprawy) wynika jednoznacznie, że na zakwestionowanych towarach znajdowały się tylko informacje o cenie , nie było zaś cen jednostkowych . Należy zwrócić uwagę, że towary, do których wniesiono zastrzeżenia były towarami przeznaczonymi do sprzedaży według mas y i objętości – w ilościach innych niż 1 l czy 1 kg oraz dziesiętnych wielokrotności lub podwielokrotności tych jednostek miar. Tak więc, w ich przypadku istniał wymóg podawania cen jednostkowych (tj. przeliczenia na jednostkę masy lub objętości). W tym m iejscu przypomnieć należy, iż zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy. 7 Wymienione powyżej rozporządzenie dopuszcza również – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki – sprzedaż towarów z ceną jednostkową za sztukę (§ 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia). Jednakże, w przypadku, gdy da ny towar oznaczony jest określoną jednostką masy lub objętości, to wówczas sprzedawca nie może podawać jego ceny jednostkowej „za sztukę”. W tym celu warto przywołać definicję towaru sprzedawanego na sztuki. Zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie uw idaczniania cen – towarem sprzedawanym na sztuki jest towar, który jest odliczany przy sprzedaży w pojedynczych egzemplarzach oraz nie jest odmierzany według masy, objętości, długości lub powierzchni. Ponadto wyjaśnić należy, że pojęcia ceny i ceny jednos tkowej nie są ze sobą tożsame. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Natomiast cena jednostkowa, zgodni e z definicja zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach - to cena ustalona za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Strona w złożo nym odwołaniu powołała się na art. 189f § 1 pkt 1 k pa, zgodnie z którym organ administracji publicznej w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Przedsiębiorca podkreślił również, iż po spełnieniu ww. przesłanek, odstąpienie od wymierzenia kary jest obligatoryjne. Ponadto, strona postępowania dodała, że nie zgadza się z oceną organu pierwszej instancji, który stwierdzi ł, że naruszenie prawa nie było znikome. Omawiając powyższe zagadnienie, należy mieć na uwadze, że sam fakt usunięcia naruszeń prawa nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od ukarania przedsiębiorcy czy umorzenia postępowania administracyjnego. Znajduje to potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia (sygnatura akt: II GSK 541/19), w którym Sąd stwierdził m.in., że: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kas acyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę jednostkową towaru (usługi ) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na ni ego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Ponadto, wskazać trzeba, że waga powstałego nar uszenia nie jest z pewnością znikoma, gdyż dotyczy znacznej ilości skontrolowanych towarów, co miało wpływ na ocenę organu (zagadnienie to omówiono w dalszej części decyzji przy ocenie przesłanek art. 189f k pa). 8 Poza tym, w ocenie organu samo usunięcie nar uszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej, która w swej istocie ma spełnić nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, lecz również prewencyjną mającą zapewnić wysoki poziom ochrony praw i interesów konsumentów w przys złości. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 1 800 zł jest adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 9% maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, a zarazem daleka od górnej granicy wymiaru kary . We wniesionym odwołaniu strona podniosła także zarzut niewłaściwej metodologii doboru próby kontrolnej, wskazując równocześnie , że w momencie kontroli w jej placówce znajdowało się ponad 2 200 szt. pozycji asortymentowych, z czego kontrolą objęto 100 pozycji, a w 36% stwierdzono uchybienia. W przekonaniu strony w tej sytuacji nie można z góry założyć, iż przedsiębiorca dla całego obrotu w 36% nie stosował przepisów ustawy. Odpowiadając na powyższy zarzut Prezes UOKiK stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sprawdzając prawidłowość informowania o cenach wytypowano do ocen y 100 rodzajów towarów , a n ieprawidłowości stwierdzo no względem 36 z nich . W tym miejscu warto wyjaśnić, iż w toku działań kontrolnych organy Inspekcji Handlowej nie mają obowiązku kontrolowania całości asortymentu dostępnego w sklepie, co w praktyce byłoby niemożliwe do zrealizowania. Inspektorzy natomiast typują określoną liczbę towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie na tak przyjętej próbie określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. Tak więc, to stwierdzone w toku kontr oli nieprawidłowości stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów. Prezes UOKiK nie dopatrzył się nieprawidłowości po stronie organu pierwszej instancji w zakresie ustalenia, doboru próby kontrolnej. Po drugie, w ocenie Prezesa UOKi K błędnym, a zarazem nieu zasad nionym jest więc stwierdzenie strony jakoby organ przyjął, że przedsiębiorca „dla całego obrotu 36% nie stosuje przepisów ustawy”. Należy zaznaczyć, że Podkarpacki WIIH w aktach sprawy ani razu nie podał, że naruszenie strony dotyczy całego obrotu, lecz jasno wskazywał, że nieprawidłowości odnoszą się do 36 spośród 100 skontrolowanych towaró w . Strona w swoim odwołaniu podniosła również, że uzupełnienie informacji o cenach jednostkowych dokonane w trakcie kontroli należy uznać za zaprzestanie naruszania prawa. Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK stwierdza, że wymieniona przez stronę w odwołaniu okoliczność usunięcia nieprawidłowości w toku kontroli nie może stanowić usprawiedliwienia strony względem popełnionego naruszenia pr awa. Nie stanowi ona także podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej czy umorzenia postępowania. Należy w tym miejscu przypomnieć, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest dbałość o respektowanie przepisów prawa i w przypadku stwierdzonych nieprawidło wości przywrócenie do stanu zgodnego z prawem. D ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu brakujących informacji o cenach jednostkowych były działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Prezes UOKiK pragnie zauważyć w tym miejscu, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w toku kontroli. Niniejsze zagadnienie szerzej omówiono przy 9 ocenie przesłanek art. 189f § 2 i 3 k pa. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę handlową, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udos tępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy tylko i wyłącznie od przedsiębiorcy. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f k pa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajd uje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 k pa. Należy zauważyć, iż p rzepis art. 189f § 1 pkt 1 k pa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pie niężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewąt pliwie przysługiwały. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu prowadzonego przez przedsiębiorcę zostali pozbawieni istotnych informacji o cenach jednostkowych w odniesieniu do 36% skontrolowanych towarów. Naruszono w tym przypadku prawo konsumen t ów do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsument ów została w tej materii zachwiana. Należy bowiem mieć na względzie również fakt , że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynk u, jakimi są konsumenci. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób więc uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Wobec powyższego, uznać należy, ż e część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Podkreślić należy przy tym, iż cena usług i lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem usługi lub towarów, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pienięż nych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewó dzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku 10 orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu insta ncji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną nato miast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona w toku trwającej kontroli usunęła nieprawidłowości, co zostało potwierdzone przez kontrolujących. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestani e naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do z astosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa, albowiem nie s pełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spe łnione łącznie ”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, a by za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwr aca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Po dkarpackiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Po dkarpackiego WIIH nało żyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do za stosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracy jnej kary 11 pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa , ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Mając powyższe na względzie Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym , wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, było zasadne i zgodne z prawem. Wobec tego , zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji całości oraz wydanie decyzji oraz odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej, nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Niezależnie od powyższego, Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o infor mowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ od woławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wo jewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 12 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxx xxxxxxx xxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxx xxxxxx xxx xxxxxxxxx xxx xxxxxxxxxx xxxx xxxxxx xxxxxxxxxx] 2. Po dkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie