DIH-III-151/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 25 listopada 2024 r. DIH - 3.707.124.2024.MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3.151.202 4 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 1 sierpnia 2024 r. wymierzającej przedsiębiorcy N2H Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące zł) w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cen ach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) oraz § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) w odniesieniu do 12 partii produktów oferowanych po obniżonych cenach , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniu 12 września 2023 r. inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Dolnośląskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia U/137/KHU/2023 z dnia 12 września 2023 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie Homla we Wrocławiu, należącym do przedsiębiorcy [xxx xxx xxxx xxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxx xxx] (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” bądź „przedsiębiorcą”). Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 10 sierpnia 2023 r. ski erowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (Z/111/KHU/2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę legalności i rzetelności prowadzonej działalności oraz kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dn ia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r., poz. 168) zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Niniejsze pismo strona odebrała w dniu 17 sierpnia 2023 r. W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Dolnośląskie go WIIH sprawdzili 12 partii produktów oferowanych do sprzedaży detalicznej po obniżonych cenach w ofertach „SALE” oraz „ZŁAP OKAZJĘ”. Ceny produktów uwidocznione były na metkach (w kolorze czerwonym w ofercie „SALE” i w kolorze żółtym w ofercie „ZŁAP OKA ZJĘ”), 2 zawierających trzy ceny, opisane jako: „NOWA CENA PLN”, „OSTATNIA NAJNIŻSZA CENA” ORAZ „CENA REGULARNA”. We wszystkich przypadkach ostatnia najniższa cena z 30 dni przed obniżką i cena regularna były przekreślone. Inspektorzy ustalili, że - w przypad ku 3 partii produktów objętych kontrolą uwidocznione przy nich ceny sugerowały, że towar sprzedawany jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena była tożsama bądź wyższa, od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni, - prz ypadku 1 partii produktu wielkość obniżki (30%) obliczono odnosząc ją do „ceny regularnej”, a nie względem „najniższej ceny z 30 dni przed obniżką”, - w przypadku 1 partii produktów (zestawu kieliszków 4 szt.) nie uwidoczniono informacji o cenie jednostkowej towaru. Ponadto ustalono, że wszystkie skontrolowane partie produktów oznaczone zostały nieprawidłową treścią informacji, dotyczącą najniższej ceny tych towarów, które obowiązywały w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ponieważ na metce umieszczon o informację: „ostatnia najniższa cena” zamiast: „najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Natomiast na terenie salonu sprzedaży, bezpośrednio przy kasie, w formie wydrukowanych kartek formatu A4 zatytułowanych: „4. INFORMACJA O CENACH NA METKACH PRODUKTÓW Z OBNIŻONĄ CENĄ” uwidocznione były informacje, zawierające objaśnienia, dotyczące znaczenia poszczególnych cen zawartych na metkach stosowanych w salonie, w tym: w przypadku czerwonych metek z napisem „SALE” znajdowała się m.in. inf ormacja, że podana na metce ostatnia najniższa cena oznacza najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, podobnie - w przypadku produktów, oznaczonych metkami w kolorze żółtym z napisem „ZŁAP OKAZJĘ” znajdowała się informacja, że podana na metce ostatnia najniżs za cena oznacza najniższą cenę z 30 dni przed obniżką. Sposób prezentacji (wektory - strzałki) przypisywał podanym cenom więcej niż jedno znaczenie. Powyższe stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach oraz w § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 25 września 2023 r. (nr akt kontroli: KHU.8361.134.2023). Do niniejszego protokołu strona nie wniosła uwag. W dniu 25 września 2023 r. Dol nośląski WIIH wydał na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 104 Kpa decyzję (nr akt sprawy: KHU.8361.134.2023) na mocy której, zarządził niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości uwidaczniania cen po legających na: - uwidocznieniu cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, ponieważ podana na metkach, aktualna cena sprzedaży była równa lub wyższa, niż najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką, - uwidocznieniu cen w sposób niejednoznaczny i b udzący wątpliwości, ponieważ podano na metce nieprawidłową wielkość obniżki, tj. obliczoną względem ceny regularnej, a nie względem najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, 3 - podaniu niepełnej informacji, dotyczącej najniższej ceny danego produktu, ponieważ na metkach umieszczono informację: „ostatnia najniższa cena” zamiast: „najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”, - braku na metce jakiejkolwiek informacji o cenie jednostkowej, w przypadku 12 partii towarów, oferowanych do sprzedaży detal icznej w salonie należącym do przedsiębiorcy poprzez ich uwidocznienie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Decyzja została doręczona stronie 25 września 2023 r. W dniu 24 października 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Dolnośląskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji. W odwołaniu strona wniosła, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, o uchylenie zaskarżonej decyzji Dolnośląskiego WIIH z 25 w rześnia 2023 r. w części tj. tiret pierwszy i trzeci i w tym zakresie umorzenie postępowania pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z 27 grudnia 2023 r. Prezes UOKiK utrzymał w mocy decyzję Dolnośląskiego WIIH z 25 w rześnia 2023 r. Na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa” oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, Dolnośląski WIIH zawiadomieniem z 8 lipca 2024 r., poinformo wał przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na niego administracyjnej kary pieniężnej w związku z niewykonaniem obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach oraz §3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju w przypadku 12 partii towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej po obniżonych cenach. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 9 i 10 Kpa poinformowano, że stronie postępowania administracyjnego przysługuje prawo wypowiedzenia się, co zebranych dowod ów i materiałów. Dodatkowo Dolnośląski WIIH wniósł o podanie informacji o wysokości obrotów i przychodu strony, uzyskanych w roku 2023. W odpowiedzi strona przekazała pismem z 18 lipca 2024 r. informację dotyczącą przychodów w 2023 r. Dodatkowo poinformowa ła, że w całości zastosowała się do decyzji Dolnośląskiego WIIH z 25 września 2023 r, wydanej w toku kontroli w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Handlowej w zakresie stwierdzonych uchybień. Jednocześnie strona poinformowała, że nie zgadza się z zarzutem, jakoby podanie jako najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, ceny równej lub niższej od ceny aktualnej prezentowanej jako promocyjna, miałoby wypełniać przesłanki nierzetelnego, niejasnego: wprowadzającego w błąd informowania konsumenta o ce nie produktu. Podkreśliła, że ani obowiązujące przepisy prawa, ani wytyczne Prezesa U OK i K z dnia 8 maja 2024 r. nie wprowadzają zakazu prezentowania jako promocyjnych cen, które zmieniały się w czasie w okresie 30 dni przed aktualną obniżką , w tym ulegały podwyższeniu lub obniżeniu. Strona, na podstawie art. 189f § 2 ust. 1 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, ze względu na to, że usunęła w sposób trwa ły wszystkie naruszenia poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań z poziomu systemu informatycznego, wobec czego, jej zdaniem, ryzyko powstania ewentualnych analogicznych naruszeń zostało wyeliminowane w całości. W ocenie strony spełnione zatem zostały c ele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 4 1 sierpnia 2024 r. Dolnośląski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w związku z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 104 Kpa wydał decyzję (nr akt: KHU .8361.134.2023), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach oraz w § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoj u, w odniesieniu do 12 partii produktów oferowanych po obniżonych cenach. 30 sierpnia 2024 r. Prezes UOKiK otrzymał za pośrednictwem Dolnośląskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, art. 189 § 2 i 3 Kpa, art. 107 § pkt 6 w związku z art. 8 § 1 Kpa w związku z art. 11 Kpa. i wniosła o: - uchylenie decyzji w części dotyczącej stawianych zarzutów w zakresie nieprawidłowości polegających na prezentowaniu ja ko promocyjnych cen tych cen, które zmieniały się w okresie ostatnich 30 dni przed obniżką i umorzenie postępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w tym zakresie oraz - uchylenie decyzji w części dotyczącej stawianych zarzutów w zak resie nieprawidłowości polegających na prezentowaniu jako najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką ceny z opisem „Ostatnia najniższa cena” i umorzenie postępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej oraz - uchylenie decyzji w pr zedmiocie w części dotyczącej stawianych zarzutów w zakresie ceny jednostkowej oraz nieprawidłowości w obliczeniu procentowej wartości obniżki i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy przy uwzględnieniu wniosku strony o odstąpienie od nałożenia administracyjn ej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu na podstawie art. 189 § 1 Kpa względnie art. 189 § 2 i 3 Kpa, jak również przy uwzględnieniu art. 189 § 1 ust. 1 Kpa to jest przy uwzględnieniu znikomej wagi naruszenia. Pismem z 13 września 2024 r. Prezes UOK iK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Dolnośląskiego WIIH z 1 sierpnia 2024 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowo dów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Ist otą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wob ec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia u sług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) 5 w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub us ługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wyd any na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu Ministra Rozwoju. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w blis kości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku , w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Z godnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny — dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę — dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy — dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według długości lub powierzchni, 4) sztukę — dla towarów sprzedawanych n a sztuki. Natomiast 4 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 . Z kolei § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia wskazuje, że w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność sztuk. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodat kowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kont roli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagod zenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowią zków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 6 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządze nie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Strona jak wskazuje w odwołaniu nie kwestionuje naruszeń dotyczących obowiązku uwidocznienia ceny jednostkowej oraz nieprawidłowego obliczenia procent obniżki, podważa natomiast stanowisko organu pierwszej instancji dotyczące uwidaczniania cen produktów oferowanych w obniżonych cenach. Z arzuc a między innymi n aruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęci em, że niniejsza norma prawna nakłada na przedsiębiorcę zakaz oferowania do sprzedaży jako promocyjnych takich produktów, których cena w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką była równa lub niższa od ceny przedstawianej przez tego przedsiębiorcę jako promoc yjnej, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że przedsiębiorca ma prawo oferować jako promocyjne takie towary, których cena zmieniała się w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Odnosząc się do powyższego Prezes U OKiK podkreśla, że organ pierwszej instancji, ani organ drugiej instancji nie wskaz ują przedsiębiorcy, że przepisy dotyczące cen nakładają zakaz oferowania do sprzedaży jako promocyjnych takich produktów, których cena w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką była równa lub niższa od ceny promocyjnej. W toku kontroli ustalono, że w przypadku 3 produktów oferowanych w obniżonych cenach podana na metkach, aktualna cena sprzedaży była równa lub wyższa, niż najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką . Odnosząc się do stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących tych produktów, w decyzji z 1 sierpnia 2024 r. Dolnośląski WIIH wskazał, że: „ W przypadku 3 partii produktów objętych kontrolą ustalono, że uwidocznione przy nich ceny sugerowały, że towar sprzedaw any jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości klienci dokonywali zakupów produktów w cenie tożsamej bądź nawet wyższej, od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni. ” Nie wskazując w żadnym wypadku na zakaz oferowania do sprzedaż y jako promocyjnych produktów, których cena w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką była równa lub niższa od ceny przedstawianej przez tego przedsiębiorcę jako promocyjn a. Prezes UOKiK stwierdza, że w sytuacji, gdy komunikowane jest, że produkt oferowany j est w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu lub uwidoczniona najniższa cena z 30 dni p rzed wprowadzeniem obniżki nie została wskazana prawidłowo. Prezentowanie obniżek cen może być wskazane konkretną wartością np. procentową lub też bez wskazywania wartości obniżki, jednakże zawsze wskazanie korzyści konsumenta musi się odnosić do najniższe j ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów, miało na celu 7 eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i s zybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Regulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie korz yści konsumenta względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zgodnie z założeniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejsk iego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus”, aby można było mówić o obniżce cen y to powinna być ona liczona w stosunku do najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki a nie ceny rzeczywistej (regularnej). Jedynie odniesienie do najniższej ceny z 30 przed obniżką faktycznie świadczy, że mamy do czynienia z obniżoną ceną produk tu. Prezes UOKiK stoi więc na stanowisku, że jeżeli przedsiębiorca informuje konsumentów o obniżce ceny zobowiązany jest wskazywać korzyści wynikające z obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Natomiast w przypadku, gdy przedsiębiorca wska zuje wyłącznie korzyści wynikające z obniżki ceny względem innej ceny, np. ceny regularnej nie może informować konsumentów o obniżeniu ceny danego produktu. Tożsame stanowisko zaprezentował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dalej jako: „TSUE” w wy roku z dnia 26 września 2024 r w sprawie C - 330/23 orzekając, że art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, zmienionej dyr ektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości procentowej, albo zwrotu reklamowego maj ącego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześniejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, tj. najniższej ceny stosowanej przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 d ni przed zastosowaniem obniżki. TSUE wyraźnie wskazał, że cena sprzedaży produktu przedstawiana w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama jak ta „wcześniejsza cena” czy wręcz wyższa od niej. W przedmiotowej sprawie, jak zostało ustalone w toku kontroli, przedsiębiorca prawidłowo przy wszystkich skontrolowanych produktach oferowanych w obniżonych cenach wskazał najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przy czym dla 3 produktów nowa cena była tożsama lub wyższa od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Dolnośląski WIIH więc prawidłowo ustalił, że uwidocznienie informacji cenowej dla tych 3 produktów sugerowało, że oferowane są one w cenie obniżonej, a w r zeczywistości konsument dokonywał zakupu produktu w cenie tożsamej lub wyższej z obowiązującą najniższą ceną z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Tym samym, zarówno w ocenie Dolnośląskiego WIIH, jak i organu drugiej instancji należy uznać, że ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. 8 W tym miejscu należy podkreślić, że prawidłowe podawanie cen, w tym cen towarów, dla których w jakikolwiek sposób sugerowana jest obniżka ich cen, jest jednym z ważniejszych czynników mających w pływ na podjęcie decyzji o zakupie towaru przez konsumenta i umożliwia dokonania świadomego i korzystn ego pod względem ekonomicznym wyboru. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzi e również o obniżkach – w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosować nie tylko do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, lecz także do jej formy, która ma zap ewnić jasność i zrozumiałość, a także umożliwiać łatwe porównanie cen i ocenę korzyści płynących z promocji. W przedmiotowej sprawie strona informuje konsumenta o promocji, której w rzeczywistości nie ma, gdyż „cena promocyjna” jest tożsama lub wyższa od ceny jaka obowiązywała przez ostanie 30 dni przed ogłoszeniem promocji. Oczywiście przedsiębiorca może swobodnie kształtować ceny, ale nie może informować o obniżce ceny produktu, i uznawać jako obniżkę odwoływanie się do inne ceny, a nie najniższej z 30 d ni przed ogłoszeniem obniżki. Strona, zakomunikowała obniżkę cen poprzez oznaczenie produktów nią objętych specjalnymi etykietami w kolorze czerwonym ze wskazaniem „SALE” i w kolorze żółtym ze wskazaniem „ZŁAP OKAZJĘ”, w związku z czym zaistniał przypadek „informowania o obniżeniu ceny towaru", o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Strona wywiązała się z obowiązku uwidocznienia najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jednakże zaprezentowała korzyści jedynie względem ceny innej niż najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , co jest dopuszczalne jedynie dodatkowo i w równorzędny sposób jak korzyści naliczanych od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Ogłoszenie obniżki ceny produktu w sytuacji, gdy obniżka ta nal iczana jest wyłącznie w odniesieniu do innej ceny narusza przepisy w zakresie sposobu uwidaczniania cen, ponieważ taki sposób jest niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający porównanie cen. Tym samym Prezes UOKiK zgadza się z Dolnośląskim W IIH, że sposób prezentowania ceny, która jest równa lub wyższa od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, dlatego, że została odniesiona do innej ceny budzi wątpliwości co do istnienia faktyczne obniżki ceny i korzyści płynących z promocji . Biorąc powyższ e pod uwagę zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o cenach należy uznać za bezzasadny. Jako kolejny zarzut w odwołaniu strona wskazała n aruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 2 w zw. z art. 4 ust. 1 u stawy o cenach, poprzez jego błędną wy kładnię skutkującą przyjęciem, że nieprawidłowe, niejasne, wprowadzające w błąd jest oznaczenie „Ostatnia najniższa cena”, podczas gdy znaczenie tej ceny nie budzi wątpliwości, komentowany przepis nie nakłada na przedsiębiorcę obowiązku oznaczenia najniższ ej ceny z 30 dni przed obniżką konkretnym, jedynie prawidłowym oznaczeniem, a dodatkowe wyjaśnienia dotyczące znaczenia poszczególnych oznaczeń na metce w postaci insertu A4 znajdowały się na terenie kontrolowanego salonu (przy kasie) . Odnosząc się do powy ższego, Prezes UOKiK wskazuje, że przy interpretacji przepisów dotyczących uwidaczniania cen należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż zmiana art. 4 ustawy o informowaniu o cenach została wprowadzona art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta ora z niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. 9 z 2022 r. poz. 2581), co było związane z implementacją postanowień dyrektywy Omnibus. Zgodnie z regulacją, w każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot g ospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny. Wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. W grudniu 2021 r. Komisja Eur opejska wydała Zawiadomienie Komisji – Wytyczne dotyczące wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.Urz. UE C Nr 526, s. 130, dalej „Wytyczne”), dalej jako: „Wytyczne Komisji”. Zaprezentowała tam wskazówki dotyczące wykładni i stosowania przepisów w sprawie ogłoszeń o obniżkach cen. W art. 6a dyrektywy 98/6/WE uregulowano kwestię przejrzystości obniżek cen, wprowadzając przepisy szcze gółowe mające zapewnić, aby obniżki rzeczywiście miały miejsce. Artykuł 6a ma zapobiec sztucznemu zawyżaniu ceny odniesienia przez podmioty gospodarcze lub wprowadzaniu konsumentów w błąd, jeżeli chodzi o wysokość obniżki. Zwiększa on przejrzystość i gwara ntuje, że po ogłoszeniu obniżki cen konsumenci faktycznie zapłacą mniej. Nowy przepis dotyczący obniżek cen umożliwia ponadto organom kontroli łatwiejsze sprawdzenie uczciwości obniżek cen, ponieważ określa jasne zasady dotyczące „wcześniejszej” ceny odnie sienia, która musi być podstawą ogłaszanej obniżki. (patrz Ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług. Komentarz red. prof. dr hab. Konrad Osajda 2023 wyd. 2 ). Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy strona informowała o obniżce cen sprzed awanych towarów, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni prze d wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przeka zania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości i obowiązkom tym uchybiła. Prezes UOKiK podkreśla, że zgodnie z art. 4 u st. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzen iem obniżki, nie zaś tylko samą najniższą cenę towaru (wyrażoną liczbowo). Pomimo, że przepis nie precyzuje, jak dokładnie powinna być sformułowana informacja o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką, to określenie „ ostatnia najniż sza cena ” zastosowane przez przedsiębiorcę, jest niewystarczające i nie jest tożsame ze zwrotem „ najniższa cena towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Zwrot zastosowany przez stronę nie zawiera określenia wskazującego ko nkretnego terminu, w odniesieniu do którego wylicza się cenę najniższą w okresie 30 dni przed obniżką. Powoduje to, że konsument może mieć wątpliwości co do faktycznej treści takiej informacji , m oże zrozumieć ją w różny sposób – na przykład odnieść ją do o statniej ceny z dnia przed obniżką . Ponadto konsument może mieć wątpliwości czy 10 ostatnia najniższa cena nie została wprowadzona chwilowo, np. w celu wywołania mylnego przeświadczenia o wyjątkowo atrakcyjnej obniżce ceny . Należy podkreślić, że o bowiązek uwidaczniania informacji o cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki ma za zadanie umożliwić konsumentom podjęcie świadomej decyzji, a przede wszystkim wskazać, czy obecna cena obniżona jest ofertą atrakcyjną w porównaniu do ceny obo wiązującej przed jej wprowadzeniem. Tym samym Prezes UOKiK nie może zgodzić się z twierdzeniem strony, że oznaczenie „Ostatnia najniższa cena” nie budzi wątpliwości. Ustawa o cenach nie narzuca, jak zauważa strona, jednego jedynie prawidłowego zwrotu okre ślającego najniżs zą cen ę towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , jednakże zwrot opisujący tę cenę musi być tożsamy z określeniem sformułowanym w ustawie. Prawidłowy będzie np. zwrot „najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką”, ale już zastosowany przez stronę „Ostatnia najniższa cen” trudno uznać za tożsamy, co zostało szczegółowo omówione wcześniej. N adrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa kon kurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Odnosząc się do podnoszonej przez stronę kwestii dodatkowych wyjaśnień dotyczących znaczenia poszczególnych oznaczeń na metce w postaci insertu A4 znajdujących się na teren ie salonu przy kasie Prezes UOKIK stwierdza, że takie oznakowanie nie spełnia wymagań dotyczących uwidaczniania informacji cenowych. Rozwiązanie takie nie jest czytelne dla konsumenta, wymaga od konsumenta podjęcia dodatkowych działań, dowiedzenia się o d odatkowych oznaczeniach, znalezienia ich oraz zapamiętania objaśnień wskazanych na ww. plakatach. Art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wyraźnie wskazuje na uwidocznienie informacji o poszczególnych cenach w przypadku ogłoszonej obniżki, czyli wartości liczbowyc h cen wraz z precyzyjnym ich objaśnieniem. Ustawodawca określił również miejsce uwidaczniania cen, czy też informacji o cenach w przypadku oferowania produktów w obniżonych cenach. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju wyraźnie wskazano miejsce, w którym należy je uwidaczniać. W pierwszej kolejności wymieniona została wywieszka, rozumiana w ww. rozporządzeniu jako etykieta, metka, tabliczka lub plakat (§2 pkt 4 ww. rozporządzenia). To na niej strona powinna uwidocznić stosowne informacje o cenach. W przepisach dotyczących uwidaczniania cen nie została dopuszczona możliwość rozbicia informacji cenowej podaną na jednej wywieszce i podania objaśnień do przedstawionej ceny, czy cen na drugiej wywieszce, zwłaszcza umieszczonych w dwóch zupełn ie różnych miejscach w sklepie. Informacja cenowa winna być tak skonstruowana, aby nie zachodziła potrzeba stosowania dodatkowych wyjaśnień, czyli aby nie było wątpliwości, co do jednoznaczności przedstawionych cen. W ocenie Prezesa UOKiK nie można uznać, że zastosowany przez przedsiębiorcę sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona sprostała nałożonym na nią obowiązkom. 11 Odnosząc się z kolei do podnoszonej przez stronę kwestii dotyczącej daty ukazania się „ Wyjaśnie ń Prezesa UOKiK - Informacja o obniżce ceny ”, dalej jako: „Wyjaśnienia Prezesa UOKiK”, organ drugiej instancji podkreśla, że to na przedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by konsument bez podejmowania żadnych dodatkowych działań, za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym przypadku cenie obniżonej oraz najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. Zaakcentować należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsum entów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospod arczą. Ponadto należy zauważyć, że „Wyjaśnienia Prezesa UOKiK” zostały opublikowane 8 maja 2023 r. Strona zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę legalności i rzetelności prowadzonej działalności oraz kontrolę przestrzegania przepisów ustawy o cenach, odebrała 17 sierpnia 2023 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 12 września 2023 r. Tak więc strona miała wystarczająco dużo czasu aby mogła zapoznać się z „Wyjaśnieniami Prezesa UOKiK” oraz podjąć stosowane działania korygujące tak, aby dostosować stosowany przez siebie sposób uwidaczniania cen do wymagań przepisów. Odnosząc się natomiast do polemiki strony ze stanowiskiem Prezesa UOKiK w kwestii dopuszczenia komunikatu „Najniższa cena” w sprzedaży online, organ drugiej instancji podkreśla, że rozwiązanie takie, tj. skrócenie komunikatu o najniższej cenie produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , może być dopuszczone jedynie wyjątkowo. Może to nastąpić, gd y w miejscu prezentacji informacji o obniżce ze względów technicznych dostępne jest ograniczone miejsce na opis (np. w wynikach wyszukiwania na platformie lub w sklepie internetowym, w miniaturach produktów rekomendowanych, w aplikacji mobilnej sklepu). Ro związanie takie może być dopuszczone z zastrzeżeniem, że pełne wyjaśnienie powinno być łatwo dostępne dla konsumenta, np. na karcie produktu w przypadku przekierowania z wyników wyszukiwania, w tooltipie (dymku) w przypadku aplikacji. Powinno z niego wynik ać, czy „najniższa cena” to najniższa cena z 30 dni przed obniżką czy też najniższa cena od rozpoczęcia oferowania towaru lub usługi. Natomiast odesłanie (zamieszczenie linku) do innej strony internetowej (np. regulaminu świadczenia usług, podstrony z wyj aśnieniem zasad prezentowania cen) może nie być uznane za łatwo dostępne, podobnie jak w przypadku sprzedaży stacjonarnej nie jest dopuszczalne umieszczenie niepełnej informacji na etykiecie cenowej, a dokładnych objaśnień na terenie placówki handlowej. Po dsumowując, w ocenie organu drugiej instancji Dolnośląski WIIH nie dokonał błędnej wykładni art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniż kach – w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosować zarówno do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, która ma zapewnić jasność i zrozumiałość, a zastosowanie przez 12 stronę sformułowania „Ostatnia najniższa cena” budzi wątpliwości i nie wskazuje jednoznacznie, że tak opisana cena jest najniższą ceną produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W odwołaniu strona zarzuca ponadto Dol nośląskiemu WIIH naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotne znaczenie dla sprawy, a to art. 107 § 1 pkt 6 K pa w zw iązku z art. 8 § 1 K pa w zw iązku z art. 11 K pa poprzez niepełne, niespójne ze stwierdzonymi uchybieniami uzasadnienie podstaw wydanej d ecyzji, wskutek czego doszło do naruszenia obowiązku wyjaśnienia s tronie zasadności przesłanek, którymi kierował się o rgan pierwszej instancji przy załatwieniu sprawy, jak r ó wnież naruszenia zaufania obywatela do władzy publicznej. W ocenie Prezesa UOKiK powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny. Akta sprawy, w szczególności protokół kontroli oraz dołączona do niego dokumentacja, wskazują wyraźnie, że cały materiał do wodowy został zebrany, a następnie rozpatrzony w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem organu drugiej instancji, w niniejszej sprawie zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a wydana decyzja została oparta na całokształcie zebranego materiału dowodowego. Należy wskazać, ż e z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy o cenach istotne znaczenie ma fakt, że strona nie wypełniła w sposób należyty obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. us tawy, dla 12 partii towarów (100 % skontrolowanych), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag. Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 Kpa decyzja Dolnośląskiego WIIH wydana 1 sierpnia 2024 r. zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie: faktów, które organ pierwszej instancji uznał za udowodnione (w szczególności niewykonanie ciążących na stronie obowiązków), dowodów, na których się oparł (w szczeg ólności protokołu kontroli), natomiast uzasadnienie prawne tej decyzji zawierało wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nawet jeżeli nie przekonuje strony o słuszności podjętego rozstrzy gnięcia i zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy rozstrzygnięciu sprawy, to w przekonaniu Prezesa UOKiK było wystarczające, by uznać, iż uczyniono zadość wymaganiom określonym w art. 8 i art. 11 Kpa, dotyczącym zasad praworządności, pogłębiania zaufania do organów administracji oraz zasady przekonywania. Tym samym zarzut strony dotyczący naruszenia ww. przepisów Kpa, należy uznać za bezzasadny. Dodatkowo strona zarzuciła Dolnośląskiemu WIIH n aruszenie przepisów prawa procesowego mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. art. 189 f § 2 i 3 Kpa w związku z art. 8 § 1 Kpa poprzez odmowę jego zastosowania mimo złożenia przez stronę pismem z 18 lipca 2024 r. wniosku o jego zastoso wanie poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, przy jednoczesnym braku dokonania oceny spełnienia wszystkich przesłanek opisanych w komentowanym przepisie, a przez to dowolne, arbitralne, wykraczające poza administracyjny luz decy zyjny orzeczenie o braku podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej co stanowiło naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organu administracji publicznej. Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw do od stąpienia od wymierzenia kary w ramach instytucji przewidzianej w art. 189f Kpa. 13 Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dw a warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiąz ku są niewielkie. Natomiast w trakcie kontroli ustalono, że strona uwidoczniła informacje cenowe dla wszystkich 1 2 skontrolowanych produkt ów oferowanych w obniżonej cenie (100% wszystkich skontrolowanych), w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj . pomimo, że uwidoczniła najniższą cenę produktów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartość liczbową), to opisała ją jako „ ostatnia najniższa cena ”. Ponadto dla 3 partii produktów uwidocznione przy nich ceny sugerowały, że t owar sprzedawany jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena była tożsama bądź wyższa, od najniższej obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni, dla 1 partii produktu wielkość obniżki (30%) obliczono odnosząc ją do „ceny regularnej”, a nie względem „najniższej ceny z 30 dni przed obniżką” oraz dla 1 partii produktu nie uwidoczniono informacji o cenie jednostkowej. Tym samym wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą, gdy przy produktach oferowanym do sprzedaży po obniżonej cenie , nie było rzetelnych informacji cenowych, a tym samym konsumenci zostali pozbawieni możliwości oceny rzeczywistej wielkości rabatu. Brak cen jednostkowych przy produktach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych nie tylko w kontrolowanej placówce, ale również w ofercie innych przedsiębiorców posiadających taki produkt, co utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o ceni e. Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie nałożonych przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów i ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie i cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantow anej obowiązującymi przepisami. Podkreślić należy, że cena oraz cena jednostkowa są podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towa rów – podobnych, o odmiennych cechach co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego, itp. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą. Natomiast niewłaści we wskazanie obniżki względem innej ceny niż najniższa cena sprzed 3 0 dni przed wprowadzeniem obniżki zostali pozbawieni możliwości ustalenia czy rzeczywiście mają do czynienia z obniżką ceny oraz oceny rzeczywistej wielkości rabatu , a z uwagi na nieprawidłowe uwidocznienie cen jednostkowych zostało naruszone ich prawo do rzetelnej informacji o cenie produktów oferowanych do sprzedaży. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiąz ek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowani e konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych 14 wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Odnosząc się do twierdzenia strony, że Dolnośląski WIIH w toku kontroli wybiera do kontroli towary, co do których zauważa nieprawidłowości, bowiem są one widoczne od razu w przypadku cenówek na towarach , Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej podczas prowadz onych kontroli typują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie, na tak przyjętej próbie, sprawdzają sposób uwidocznienia cen i określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiąz any do przestrzegania prawa. W toku niniejszej kontroli organ wytypował do oceny w zakresie uwidaczniania informacji o cenach 1 2 partii wyrobów oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie i do tej właśnie liczby skontrolowanych należy odnieść liczbę wyrobó w zakwestionowanych, co pozw ala na ustalenie skali nieprawidłowości. W toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy na 1 2 wytypowanych do kontroli produktów w e wszystkich przypadk ach stwierdzono nieprawidłowości związane z uwidacznianiem cen , więc nie mo że być mowy o uznaniu wag i naruszenia za znikom ą. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie strona podjęła działania, które wyeliminowały nieprawidłowoś ci stwierdzone w toku kontroli, o czym poinformowała w piśmie z 18 lipca 2024 r. W ocenie organu drugiej instancji przesłanka pierwsza nie został a spełniona, natomiast druga przesłanka zaprzestanie naruszenia – została podjęta przez stronę w wyniku kontrol i, w związku z powyższym organ stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydan a przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawom ocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o char akterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do stron y mogły być one prowadzone przez Dolnośląski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Dolnośląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sp rawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administ racyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na ni ą w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 12 produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odst ąpienia od 15 wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warun kiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa n ie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ cena musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny, niebudzący w ątpliwości i umożliwiający porównanie cen w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jes t możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuj e wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku p owoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pienięż nej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6 /WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy 16 wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmio t musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest wła ściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialnoś ć administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepi su ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Ozna cza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie w ydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczno ści podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Dolnośląski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawo wych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę, organ pierwszej instancji, uwzględniając charakter, wagę, s kalę i czas trwania naruszenia obowiązków ustalił prawidłowo, że doszło do poważnego naruszenia obowiązków. Przedsiębiorca naruszył art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach w przypadku 10 partii oferowanych do sprzedaży towarów, tj. 100 % skontrolowanych. Stwierd zone nieprawidłowości naruszają prawo konsumenta do informacji i uniemożliwiają mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Tym samym przedsiębiorca pozbawił konsumentów możliwości porównania cen niektórych towarów z innymi tego typu to warami, utrudniając tym samym dokonanie przez nich właściwego wyboru, z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej . Przedsiębiorca jako profesjonalista w swojej dziedzinie powinien tak zorganizować prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, aby spełnić n ałożone obowiązki wynikające z przepisów prawa. Z kolei oceniając czas trwania naruszenia obowiązków, uwzględniono, że kontrola poprzedzona została skierowaniem przez organ do przedsiębiorcy zawiadomienia z 9 sierpnia 2023 r. o zamiarze wszczęcia kontroli zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz ustawowym terminie jej przeprowadzenia. Pomimo tego, przedsiębiorca zaprzestał naruszania prawa dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Przy ocenie dotychczasowej działalności przedsi ębiorcy, Wielkopolski WIIH prawidłowo wziął pod uwagę fakt, że w stosunku do skontrolowanego przedsiębiorcy nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Uwzględnił również fakt, 17 iż przedsiębiorca podj ął dobrowolne działania naprawcze w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości. Jednocześnie organ pierwszej instancji wskazał w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy o cenach, że strona, poinformowana o aktualnie obowi ązującym stanie prawnym, nie odniosła się do ww. wskazanych okoliczności. Oceniając z kolei wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, ze względu na brak informacji w tym zakresie od strony Wielkopolski WIIH, zgodnie z przedłożonym podczas czynności kont rolnych oświadczeniem przyjął, że strona należy do grupy średnich przedsiębiorców. Natomiast przesłanka zawarta w art. 6 ust. 3 pkt 4 ustawy o cenach nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową w przedmiotowej spraw ie nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych. Nałożona kara pieniężna w wysokości 3 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 15 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzon a kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyżs ze pod uwagę wniosek strony o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należ y wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 18 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporzą dzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towar ów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/