DIH-III-15/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 4 marca 2025 r. DIH - 3.707.170.2024.MU DECYZJA DIH - III/ 15 /202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 5 r. poz. 229 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeni u postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Marcina Liszewskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Marcin Liszewski Kancelaria Doradztwa Podatkowego ze stałym miejscem wykonywania działalności gosp odarczej w Kłobucku wspólnika spółki cywilnej pod nazwą Pestka s półka cywilna w Wręczycy Wielkiej od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 października 2024 r. (nr DC.8361.164.2024/303DEC/24), na mocy której na przedsiębiorcę Marcina Liszewskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Marcin Liszewski Kancelaria Doradztwa Podatkowego ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej w Kłobucku wspólnika spółki cywilnej pod nazwą Pestka s półka cywilna w Wręczycy W ielkiej oraz Julię Lis zewską prowadzącą działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej pod nazwą Pestka spółka cywilna w Wręczycy Wielkiej , nałożono solidarnie karę pieniężną w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 2 rozporządzenia M inistra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 16 do 1 8 września 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Śląski WIIH” lub „organem pierwszej instancji” działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr DC - 164/2024 z dnia 1 6 września 202 4 r. przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym należąc ym do przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] oraz [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej jako: „ stron y postępowania”, „ strony ” lub „przedsiębiorc y ”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Kontrolę przedsiębiorc ów zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236) dalej jako: „Prawo przedsiębiorców” poprzedzono zawiadomieniem o zamiarz e wszczęcia kontroli z dnia 6 sierpnia 202 4 r. w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. z 2023 r. poz.168). Zawiadomieni a D C .835 .116.2024 i DC .835.117.2024 z dnia 6 sierpnia 2024 r. nie został y przez przedsiębiorców odebrane. Po dwukrotnym awizowaniu w dniach 9 i 19 sierpnia 2024 r. podjęto dec yzję o zwrocie przesyłki w dniu 26 sie rpnia 2024 r. Zawiadomienia wraz z korespondencją załączono do akt sprawy. W dniu 16 września 2024 r. Śląski WIIH rozpoczął kontrolę w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorców. Kontrolę przeprowadzono w obecności jednego z przedsiębiorc ów , które mu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli oraz klauzurą informacyjn ą RODO. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz.2776) dalej jako: „rozporządzenie ”. Inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH objęli sprawdzeniem łącznie 99 pozycji z dostępnego cennika dla konsumentów , stwierdzaj ąc nieprawidłowości w odniesieniu do 57 tj . 25 rodza jów wyrobów kulinarnych i 32 napojów (ciepłych i z imnych ) . W toku kontroli stwierdzono, że w cenniku przy wyrob ach kulinarnych i napojach nie podano ich ilości do których podano cenę, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ustalenia z kontroli udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 18 wrz e śnia 202 4 r. (nr akt kontroli: DC.8361.164.2024 ) oraz w załącznik ami nr 1 i 2 (dokumentacja fotograficzna cennika) do tego protokołu, do którego stron y postępowania w nie zgłosił y uwag i został on podpisany przez przedsiębiorc ę obecnego w lokalu w dniu zakończenia kontroli. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z 11 pa ździernika 2024 r. Śląski WIIH na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako: „kpa” zawiadomił stron y o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz naruszeń wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia, a także poinformował o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu. W tym samym piśmie Śląski WIIH zwrócił się o przekazanie przychodów i obrotów za ubiegły rok. Strony postępowania przekazały ww. informacje organowi pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Śląski WIIH decyzją z dnia 30 paździer nika 2024 r. nałożył na przedsiębiorców solidarnie karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie : jeden tysiąc złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach w związku w art. 4 ust. 1 tej ustawy o informowa niu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia z tytułu niewykonania obowiązków uwidoczniania w cenniku ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których odnosi się podana cena. Decyzja stronie postępowania została doręczona 13 listopada 2024 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W dniu 4 gru dnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Śląskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji . Przedsiębiorca odwołując się od ww. decyzji Śląskiego W IIH zarzucił organ owi pierwszej instancji , że przy ustala niu wysokoś ci kary pieniężnej przekroczył granice uznania administracyjnego przewidzianą w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach w odniesieniu do wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy. Je go z daniem przepis ten nie wskazuje za jaki okres powinny być brane pod uwagę obroty i przychody i tym samym nie powinno się ich uwzględniać za poprzedni rok, lecz wyłącznie z okresu w którym stwierdzono naruszenie . Wobec powyższego stron a podniosła, że uznanie administracyjne nie oznacza dowolności w nakładaniu sankcji na przedsiębiorców . W związku z powyższym odwołujący się przedsiębiorca wni ó sł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 18 grudnia 2024 r., Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował o przysługującym jej prawie zgodnie z art.10 §1 kpa do czynnego udziału w pos tępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Stron y nie skorzystał y z przysługujących im uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i st wierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zad ań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową to waru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru lub usługi – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach, stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy. Sposób uwidaczniania cen i cen jednostkowych określa rozporządzenie. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrob ów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Ins pekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychcz asową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane prz ez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie prze pisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 k pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f k pa. Zgodnie z art . 189f § 1 pkt 1 i 2 k pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez jednego z przedsiębiorc ów wspólnika spółki cywilnej od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia z 30 października 2024 r. , nakładającej solidarnie na strony postępowania karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz wymaganiom wskazanym w § 9 ust. 2 rozporządzenia z tytułu niewykonania obowiązków uwidoczniania w cenniku ilości wyrobów kulina rnych oraz napojów do których odnosi się podana cena. Przedsiębiorca odwołując się od ww. decyzji Śląskiego WIIH zarzucił zaskarżonej decyzji, że organ pierwszej instancji ustalając wysokość kary pieniężnej przekroczył granice uznania administracyjnego przewidzianą w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 odniesieniu do wielkości jej obrotów i przychodu. Zdaniem strony przepis ten nie wskazu je za jaki okres pow inny być brane pod uwagę obroty i przychody . W ocenie strony nie powinno się brać pod ich uwagę za poprzedni rok, lecz tylko z okresu w którym stwierdzono naruszenie , czyli od 1 6 września do 19 września 2 0 2 4 r. Jej zdaniem uznanie administracyjne nie oznac za dowolności w nakładaniu sankcji na przedsiębiorców. W związku z powyższym odwołujący się przedsiębiorca wni ó sł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Prezes UOKiK, po ponownym przeanalizowaniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności Protokołu kontroli z 1 8 września 202 4 r. wraz z załączni kami do protokołu i zawartych w nim ustaleń, nie miał wątpliwości odnośnie naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stan faktyczny opisany w protokole kontroli i załączniku do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Zgodnie z ustaleniami kontroli udokumentowanymi w protokole z 18 września 202 4 r. nieprawidłowości stwierdzono w przypadk u 25 skontrolowanych wyrobów kuli narnych oraz 32 napojów ( zimnych i gorących ) , natomiast do oceny wytypowano łącznie 99 pozycj i z cennika dostępnego dla konsumentów. Biorąc pod uwagę powyższe Śląski WIIH słusznie uznał, że w niniejszym przypadku przy 57 pozycjach w cenniku do których poda no cenę brak podani a ilości wyrobów kulinarnych i pojemności napojów (zimnych i gorących) - ( 57,5 % wszystkich poddanych kontroli) - pozbawiło konsumentów prawa do podjęcia korzystnej dla nich decyzji w zakresie wyboru potrawy lub napoju. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 303 4073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej , ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędow ego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Prezes UOKiK podkreśla , że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. W myśl art. 4 ust. 1 usta wy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządz enia w sprawie uwidaczniania cen, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, napojów w cenniku. Wspomniany cennik musi zawierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ce ny z potrawą lub napojem, w szczególności pełn ą nazwę potrawy, napoju, pod którą jest ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniani a cen, cen jednostkowych bądź określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma sprzedaży . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Przedsiębiorca w odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przek a zanie sprawy do p onownego rozpatrzenia , gdyż Śl ą ski W IIH jej zdaniem przy ustalaniu kary przekroczył granice uznania administracyjnego. Z daniem przedsiębiorcy organ pierwszej instancji nie powinien brać pod uwagę obrotów i przychodów za ubiegły rok , ponieważ art. 6 ust. 3 u s tawy o informowaniu o cena ch nie wskazuje za jaki okres powinny one być brane pod uwagę . Ponadto strona podniosła, że ww. przepis powinien być traktowany jako całość i rozpatrywany całościowo, co nakazuje przy us talaniu kary pieniężnej uwzględnienie m.i n. czasu naruszenia obowiązków i nie powinno się brać się pod uwagę wielkoś ć obrotów i przychodu z poprzedniego roku, w którym ż a dnego naruszenia nie stwierdzono . Z daniem strony należy wziąć pod uwagę obroty i przychody z okresu, w którym naruszen ie stwierdz o no. Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji wskazuje, że st osownie do art. 1 i 2 ustawa o informowaniu cenach określa sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz skutki nieprzestrzegania jej uregulowań. Jeżeli przedsię biorca nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku , o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. W niniejszej sprawie Śląski WIIH był uprawniony do wymierzenia stronie kary pieniężnej w oparciu o art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jedną z przesłanek przy ustalaniu wysokości kary, którą wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia jest wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy. W tym miejscu Prezes UOKiK podkreśla, że stosownie do art. 6 ust. 3 ww. ustawy każda z pr zesłanek jest uwzględniana osobno, co miało miejsce w zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie organ administracji, określając wysokość kary, winien uwzględnić zarówno stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, jak i dotychczasową działalność przedsiębiorcy oraz wielkość jego obrotów i przychodu (art. 6 ust. 3 tej ustawy). Zważywszy na brak spójnych definicji w prawie odnoszących się do obrotów i przychodów , kategorie niniejsze należy oceniać, co do zasady, w świ e tle przepisów podatkowych odpowiednich wobec okre ślonych kategorii płatników jako stron decyzji. Wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy może być obliczona na podstawie aktualnych dokumentów księgowych przekładanych właściwym organom skar bowym. Przy ocenie powyższej przesłanki pod uwagę bierze się w szczególności okoliczności związ a ne z rzeczywistą skalą przedsię biorstwa i efektywności jego dzi ałania oraz jego pozycji na rynku. W uz asadnionych sytuacjach w przypadku wysoki ch obrot ów lub pr zychod ó w świa dczących o zna cznym potencjale ekonomicznym przedsiębiorstwa dopuszcz aj ą cego się naruszenia, może to wpływać na podwyższenie sankcji. Okolicznościami wpływającymi na obniżenie wysokości sankcji mogą być w szczególnoś ci: fakt by c ia mikroprzedsiębiorcą, niewi elkie obroty lub przychody. Z analizy akt sprawy wynika, że przedsiębiorca złożył oświadczeni e z którego wynika, że należy do kategorii mikroprzedsiębiorców . Stosownie do z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo przedsiębiorców mikroprz edsiębiorca to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki: zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro . Odnosząc się do zarzutu strony, iż w s prawie zasadnym jest przyjęcie obrotów/dochodów z okresu , w którym naruszen ie stwierdzono w ocenie Prezesa UOKiK zarzut jest bezzasadny. Niektóre branże charakteryzują się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 osiągnięciem wysokich obrotów/przychodów w różnych okresach np. gastronomia w okresie letnim. W praktyce zawężając ten okr es do kilku d n i lub miesięcy w r ezultacie , nie poz wala to na ś wiadomą i prawidłową analizę wyników przedsię biorstwa. A zatem miarodajny m kryterium będzie okres rozliczeniowy dla wszystkich przedsiębiorców wskazany w przepisach podatkowych tj. rok podatkowy. Biorąc pod uwagę ustalenia kontroli oraz obowiązujące przepisy, Śląski WIIH prawidłowo odniósł się do przekazanej informacji przez przedsiębiorcę o wielkości jego przychodu za poprzedni rok . Przekazana informacja obraz owała rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Tym samym zasadnym było odniesienie się do obrotu rocznego przedsiębiorcy oraz jego o świadczenia , w którym wskazał, iż należy do grupy mikroprzedsiębio r ców. W tym miejscu wspomnieć na leży, że w przypadku braku przekaz a nia ww. dokumentów przez przedsiębiorcę możliwe jest dokonanie szacunkowego ustalenia tych wielkoś ci zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej stosownie do art. 23 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 ordynacja podatkowa (Dz. U . z 2023 poz. 2383). Jednocześnie w niniejszej sprawie trudnym do określenia jest ustalanie jaki był czas trwania naruszenia, jednakże bezsprzecznym jest fakt, iż naruszenie stwierdzono w pierwszym dniu kontroli , co zostało udokumentowane w protokole kontroli . Podkreślenia wymaga fakt, iż u stron post ę powania nie była wcześniej prowadzona kontrola z zakresu ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia . Po uwzględnieniu przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie postępowania wymierzono solidarnie karę pieniężną w wysokości 1 00 0 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) , która stanowi 5 % górnego wymiaru kary. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, ż e strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Śląski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej obniżenia. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc z łotych) jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że naruszenie dotyczyło 57 , 5 % skontrolowanych wyrobów kulinarnych i napojów podanych w cenniku Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie postępowan ia kara jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ww. ustawy wynosi do 20 000 zł. Organ drugiej inst ancji wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II G SK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osi ągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie przestrzegania przez przedsiębiorcę w przyszłości przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, albo wiem uchybienia dotyczyły Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 nieokreślenia w cenniku dostępnym dla konsumentów ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę. Naruszenie dotyczyło łącznie 57 pozycji z 99 skontrolowanych widniejących w cenniku ( 57 , 5 % wszystkich skontrolowanych), zatem należy uznać, że waga naruszenia nie była znikoma. Strona postępowania usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, a tym samym zaprzestała naruszenia prawa. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce nach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założe ń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku wskazanego w ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykon ywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane . Odnosząc się do zarzutu strony , w którym wskazuje, że uznanie administracyjne nie oznacza dobrowolności w nakładaniu sankcji na przedsięb iorców , Prezes UOKiK wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest administracyjna kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu ob iektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Natomiast samo stwierdzenie braku informacji o ilości wyrobów kulinarnych i napojów do których odnosi się podana cena, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Jednocze śnie nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku w określony sposób nastąpiło z winy danego podmiotu, czy też nie. Należy podkreślić, że ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy (umyślnej czy nieumyślnej), bądź braku jej po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Mając na uwadze powyższe to samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK podkreśla, że konsument musi mieć możliwość zapoznania się z informacją o gramaturze wyrobów kulinarnych ( potrawy ) lub pojemności napoju, do których odnosi się podana cena w cenn iku bez konieczności dopytywania się o te informacje. Z tego względu, w cenniku, należy podawać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzeda wane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena . Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Prezes UOKiK zaznacza, że przepisy u stawy o informowaniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach, statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedyn ie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Należy jednak podkreślić, że podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przed miotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne poczynione u przedsiębiorcy w dniu kontroli. Przedsiębiorcy , jako profesjonaln i uczestni cy obrotu prowadząc y swoją działalność gospodarczą mi el i obowiązek znać i przestrzegać przepisów prawa i by li zobowiązani zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Ustawa o informowaniu o cenach określa kryteria (przesłanki) jakie ma brać pod uwagę organ dokonujący mi arkowania kary. Jak wskazuje art. 6 ust. 3 ww. ustawy do przesłanek tych należą: - stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, waga, skala i czas trwania naruszenia tych obowiązków; - dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego dzi ałania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; - wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; - sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Po analizie materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo uwzględnione przez Śląskiego WIIH przy wymierzaniu kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie wziął po d uwagę, że charakter i waga naruszenia obowiązków była istotna. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, gdyż w toku kontroli stwierdzono brak podania przy 57 pozycjach widniejących w cenniku ilości 25 wyrobów kulinarnych oraz pojemności 32 napojów, dla których podano cenę . Powyższe ustalenia potwierdziły w sposób bezsprzeczny naruszenie przepisu art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Wskazane w toku kontroli nieprawidłowości, tj. brak podania w cenniku ilości wyrobów kulinarnych oraz napojó w oferowanych do sprzedaży, w żadnym wypadku nie mogą naruszać praw konsumentów do prawdziwej i pełnej informacji o oferowanych wyrobach kulinarnych i napojach, ich cenach, ilości/masie i pojemności. Śląski WIIH słusznie bowiem uznał, że brak uwidocznienia w cenniku ilości wyrobów kulinarnych i pojemności napojów do których podano cenę, utrudniał konsumentowi poznanie i porównanie tej wartości oraz określenie czy zakup jest dla niego korzystny, przez co w istotny sposób naruszono jego interes. Analizując sk alę naruszenia należy wskazać, że nieprawidłowości dotyczyły 57 , 5 % poddanych ocenie pozycji z cennika dostępnego dla konsumentów. W przedmiotowej sprawie naruszenie stwierdzono w pierwszym dniu kontroli, co zostało udokumentowane w protokole kontroli, a n a co również zwrócił uwagę organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji . W przypadku analizy przesłanki dotyczącej dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że nie nakładał dotychczas kar za naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast nawiązując do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać należy, iż w powyższym zakresie brak jest informacji. Jak już wspomniano wyżej, stron y , jako profesjonaln i uczestni cy obrotu mi eli obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez ni ch działalnością. W kwestii trzeciej przesłanki Śląski WIIH uwzględnił informację finansową przedłożoną przez przedsiębior c ów . Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Śląski WIIH wskazał, że na przedsiębior ców nie zostały nałożone sankcje za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Po przeanalizowaniu niniejs zej sprawy, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art.189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administrac ji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Powołując się na reprezentowane w doktrynie stanowis ko („Nowe instytucje” Gajewski 2017, wyd. 1, Legalis), przesłanka przewidziana tym przepisem odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma. Przez wagę naruszenia prawa należy rozumieć istotność, skalę skutków społeczno - gospodarczych, które zostały przez nie wywołane oraz znaczenie naruszonego obowiązku administracyjnoprawnego z punktu widzenia systemu prawa; działalności, na której regulację prawną się on składa oraz dóbr, których ochr onie służy. O tym więc, że waga naruszenia prawa jest znikoma będzie można powiedzieć wówczas, gdy wywołane przez nie skutki są niewielkie, czyli dotknęły małej liczby podmiotów i nie zaburzyły przebiegu procesów społeczno - gospodarczych, a jednocześnie – n ie wiązało się ono z unicestwieniem lub znaczną ingerencją w dobro chronione daną sankcją i nie miało istotnego wpływu na całościową ocenę zgodności z prawem działalności, której częścią regulacji jest złamany obowiązek administracyjnoprawny. Po drugie, st rona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Oznacza to w szczególności, że warunek ten będzie spełniony przede wszystkim w przypadkach, w których naruszenie prawa miało charakte r jednostkowy lub krótkotrwały. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszym przypadku konsumenci zostali pozbawieni możliwości zapoznania się z informacją w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów , do których podano cenę , czym naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu do informacji , co utrudniał o konsumentowi poznanie i porównanie tych wartości oraz określenie czy zakup jest dla niego korzystny, przez co w istotny sposób naruszono jego interes. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, ponieważ na 99 skontrolowanych pozycji widniejących w cenniku w 57 przypadkach stwierdzono nieprawidłowości ( 57,5 % wszy s tkic h objętych sprawdzeniem ). Odnośnie drugiego warunku uzasadniającego odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie przedsiębiorca zaprzestał naruszenia prawa dopiero w wyniku przeprowadzenia k ontroli. Należy jednak wskazać, że znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia prawa muszą być spełnione łącznie, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowan ia art. 189f § 1 pkt 1 kpa i do odstąpienia od wymierzenia kary. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za t o samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których mia łaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cen ach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Śląski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Śląskiemu WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia praw a nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem nie uwidoczniła informacji w cenniku dostępnym dla ko nsumentów o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów (zimnych i gorących) do których podała cenę . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym t ermin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wie rzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby us unąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter narus zeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest takż e przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa n ie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni informacji w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów (zimnych i gorących) do których podano cenę , powyższe informacj e muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania danej usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak j est możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, prowadząc postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie Śląski WIIH postępował zgodnie z zasadami dotyczącymi prawdy materialnej (obiektywnej), Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 obowiązku zebrania i rozpatrzeni a całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz oceny, czy dana okoliczność została udowodniona podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii Prezesa UOKiK istotne dla sprawy są ustalenia kontroli. Stron y postępowania nie wypełnił y obowiąz ków w zakresie uwidaczniania informacji o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów (zimnych i ciepłych) do których podano cenę w cenniku dostępnym dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli wraz z załą cznik ami . Przepisy ustawy o informowaniu ocenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy wskazują wprost, jakie obowiązki informacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane w zakresie uwidocznienia informacji w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów (zimnych i c iepłych) do których podano cenę. Zatem samo stwierdzenie w trakcie kontroli, że kontrolowany przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożeni a kary pieniężne j . Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzj a organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą d ochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego . Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysoko ści należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK sk argi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III u stawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami a dministracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. [ xxxxxxxxxxxxx ] 3. Śląsk i Inspektor Inspekcji Handlowej