DIH-III-148/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 14 listopada 2025 r. D IH - 3.707.92.2025.AWS DECYZJA DIH - 3. 148. 2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ) art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po rozpatrzeniu odwołania przed siębiorcy LIFE+ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kielcach, (zwanemu dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Olsztynie z dnia 27 czerw ca 2025 r. (znak: DEk.8361.38.2025.EC), którą na postawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset zł otych) z tytułu naruszenia obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE W dniach od 3 do 8 kwietnia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Warmińsko - Mazurskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia z dnia 3 kwietnia 2025 r. (DEk.8361.38.2025), przeprowadz ili czynności kontrolne w sklepie medycznym w Ełku, należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 5 r. poz. 1480 ), (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 18 marca 2025 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (sygnatura: DEk.8361.38.2025 ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli . Ww. zawiadomienie doręczono przedsiębiorcy w dniu 21 marca 2025 r. W toku kontroli , która zos tała przeprowadzona w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego podmiotu, inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023r. poz. 168), (zwanej dalej: „ustawą o cenach”) oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). Ustalono, że w kontrolowanym sklepie prowadzona jest sprzedaż detaliczna produktów medycznych oraz artykułów przemysłowych (kosmetyków). W rama ch prowadzonej kontroli inspektorzy stwierdzili, że przy 12 partiach kosmetyków (sprzedawanych w opakowaniach jednostkowych) spośród 14 partii skontrolowanych ogółem nie uwidoczniono cen jednostkowych. Powyższe ustalenia stanowią naruszenie postanowień, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach . Przedsiębiorca po ujawnieniu stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości podjął działania naprawcze w celu wyeliminowania nieprawidłowości - poprzez uwidocznienie cen jednostkowych. Szczegółowe ustalenia p oczynione przez inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w P rotokole kontroli (nr akt kontroli: DEk.8361.38.2025 ) oraz materiałach wchodzących w skład akt przedmiotowej sprawy . Ww. Protokół został podpisany i odebrany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w dniu 8 kwietnia 2025 r. Kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag do Protokołu w przewidzianym ustawowo terminie. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, pismem z dnia 30 kwie tnia 2025 r. ( znak: DEk.8361.38.2025.EC ), Warmińsko - Mazurs ki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ), (zwanej dalej jako: „ Kpa ”), poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązk u wynikającego z art. 4 ustawy o cenach. W ww. piśmie, strona została poinformowana o uprawnieniach wynikających m. in. z art. 10 i art. 73 K pa ( tj. o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także przeglądania akt sprawy i sporządzania z nich notatek, odpisów ). Jednocześnie, w piśmie tym, organ pierwszej instancji wezwał stronę do przedłożenia oświadczenia w zakresie wielkości obrotów i przychod u osiągniętych przez stronę (ewentualnie deklaracji podatkowej za ostatni rok rozliczeniowy). Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 7 maja 2025 r. W dniu 1 4 maja 2025 r. do organu pierwszej instancj i (Delegatura w Ełku) wpłynęło pismo strony opatrzone datą 9 maja 2025 r. , zatytułowane: „WYJAŚNIENIA ZŁOŻONE W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM”, zawierające wyjaśnienia oraz stanowisko w przedmiotowej sprawie. W piśmie tym strona przede wszystkim odrzuciła podstawowy zarzut dotyczący nieujawnienia cen w prowadzonym sklepie. Stwierdziła przy tym, że w protokole kontrolnym są zestawione fotografie wszystkich kwestionowanych produktów i na każdym z nich jest wypisana cena jednostkowa. Ponadto strona, cytując § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen zaznaczyła, że zastosowała taki „sposób ujawniania cen” jak w rozporządzeniu tj. w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zdaniem strony powyższe wyklucza możliwość postawienia zarzutu nar uszenia obowiązku wynikającego z art. 4 ustawy o cenach, a ponadto jest to potwierdzone w protokole kontrolnym. Ponadto, strona podniosła argument , że natychmiast po kontroli ceny zostały dodatkowo opisane , w formie zgodnej z życzeniami kontrolerów (fakt ten został potwierdzony przez kontrolerów). Jako dowód do pisma strona załączyła wydruki zdjęć towarów z uzupełnionymi cenami jednostkowymi . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Następnie w piśmie z dnia 15 maja 2025 r. Warmińsko - Mazurski WI IH ponownie zwrócił się do strony o przekazanie oświadczenia dotyczącego wielkości obrotów i przychodu, ewentualnie deklaracji podatkowej za ostatni rok rozliczeniowy, w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Ww. pismo doręczono stronie w dniu 20 maja 2025 r. W odpowiedzi na powyższe pismo organu , strona w piśmie z dnia 21 maja 2025 r. (data wpływu do WIIH Olsztyn: 28 maja 2025 r.) strona podała informację o wartości obrotu przedmiotow yc h kosmetyków w kontrolowanym s alonie w Ełku . Tym samym, strona nie udziel iła informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym z całej działalności gospodarczej, do czego została zobligowana przez organ pierwszej instancji. Ponadto , w piśmie tym zwróciła się z prośbą o odpowiedź na poprzedni o wysłane do organu pismo. Z uwagi na termin otrzymania powyższej informacji (pisma strony) organ nie mógł zakończyć sprawy w terminie określonym przepisem art. 35 § 3 Kpa , w związku z tym Postanowieniem z dnia 28 maja 2025 r. (znak: DEk.8361.38.2025.EC) Warmińsko - Mazurski WIIH przedłużył postępowanie administracyjne prowadzone na postawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Ww. pismo zostało odebrane w dniu 30 maja 2025 r. Pismem z dnia 3 czerwca 2025 r. strona w odpowiedzi na wydane Postanowienie o przedłuże niu postępowania przesłała pismo, w którym poinformowała m. in., że informacje, o które zwrócił się organ zostały wysłane we właściwym czasie. Pismem z dnia 9 czerwca 2025 r. Warmińsko - Mazurski WIIH poinformował stronę o zakończeniu gromadzenia materiału d owodowego w rzeczonej sprawie, jak również o przysługującym jej uprawnieniu do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Ponadto, w tym samym piśmie organ pierwszej instancji poinformował stronę m . in. o tym, że odpowiedź na pismo strony z dnia 9 maja 2025 r. zostanie zawarta w uzasadnieniu decyzji organu. Niniejsze pismo ( przekaza ne drogą elektroniczną) strona odebrała w dniu 9 czerwca 2025 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Warmińsko - Maz ur ski WIIH decyzją z dnia 27 czerwca 2025 r. (znak: DEk.8361.38.2025.EC ) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 6 00 zł (słownie: sześćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach w związku z niewykonaniem obowiąz ku w zakresie uwidocznienia cen, wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, tj. nieuwidocznieniem cen jednostkowych przy 12 partii towarów z 14 partii towarów objętych kontrolą, oferowanych w sklepie należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 30 czerwc a 2025 r. W dniu 14 lipca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Warmińsko - Mazur skiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. Jak wskazują akta sprawy, odwołanie zostało wniesione w dniu 4 lipca 2025 r. drogą elektroniczną (za pośrednictwem systemu e - doręczeń) , lecz nie zawierało załącznika w postaci odwołania, a n astępnie zostało nadane przez stronę za pośrednictwem operatora pocztowego Poczty Polskiej w dniu 7 lipca 2025 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji w dniu 8 lipca 2025 r.). Ww. pismo zostało wniesione w terminie, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa . W złożonym odwołaniu strona zaskarżając przedmiotową decyzję w całości wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 Kpa , a ponadto obrazę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 rozporządz enia w sprawie uwidaczniania cen . W piśmie z dnia 22 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co d o zebranych dowodów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała w dniu 28 lipca 2025 r., lecz nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie wypowiadała się w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postę powania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 poz. 229), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia ni niejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – „ cena ” to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zap łacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem „ ceny jednostkowej ” towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu p rzepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządze nia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejsc u ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) ki logram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaż y na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jedno stek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen - wy mogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Z godnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wyk onuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiem u inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzys kane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w spr awach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzial nymi za egzekwowanie przepisów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). N iniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez ww. przedsiębiorcę od decyzji Warmińsko - Mazurskiego WIIH z dnia 27 czerwca 2025 r. (znak: DEk.8361.38.2025.EC) na mocy , której na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) w związku z niewykonaniem obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, wynikającego z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymał w mocy decyzję, którą na przedsiębiorcę prowadzącego działal ność gospodarczą pod firmą: [ xxxxx xxx x xx xx ] kary pieniężnej w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) za naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, które zostało stwierdzone w toku kontroli przez inspektorów reprezentujących Warmińsko - Mazurskiego WII H i potwierdzone p rotokołem kontroli z dnia 8 kwietnia 2025 r. , podpisanym przez osobę upoważnioną przez przedsiębiorcę. Biorąc pod uwagę ustalenia stanu faktycznego zawarte w p rotokole kontroli (nr akt kontroli: DEk.8361.38.2025) Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszym przypadku z całą pewnością doszło do naruszenia przepisów z zakresu uwidaczniania cen . U chybienia w zakresie braku cen jednostkowych dotyczyły 12 partii z 14 partii towarów objętych kontrolą , tj. 85,7 % skontrolowany ch towarów (podkreślenia Prezesa UOKiK) . U stalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Warmińsko - Mazurski WIIH wydając w dniu 27 czerwca 2025 r. decyzję (nr sprawy: DE k .8361.38.2025.EC) słusznie wskazał na naruszenie art. 4 ust. 1 tej ustawy. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w dołączonym do akt sprawy P rotokole kontroli oraz dodatkowo udokumentowany w postaci zdjęć (w załączniku). Podkreślenia wymaga fakt, że ustaw a o cenach wymaga , aby uwidocznione były zarówno ceny , jak i ceny jednostkowej towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z definicjami zawartymi w ustawie o cenach , cena i cena jednostkowa mają różne fu nkcje: – „cena” to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę ( art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach. ); - „cen a jednostkow a ” towaru lub usługi to cen a ustaloną za jednostkę określo nego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Prezes UOKiK wskazuje dalej, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównani a cen pomiędzy produktami tego samego rodzaju bądź podobnymi, lecz o różnej masie bądź objętości, a to pozwala na dokonanie świadomego i najbardziej korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Rzetelna informacja o wysokości ceny i ceny jednostkowej oraz możliwość porównania cen wielu produktów ma kluczowe znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta. Prezes UOKiK, po ponownym przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy stwierdził, że Warmińsko - M azurski WIIH prawidłowo nałożył karę pieniężną w wysokości 6 00 zł – z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych (a więc cen w przeliczeniu na jednostki objętości, masy) w przypadku 12 partii towarów, o którym mowa w art. 4 ust. 1 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 ustawy o cenach . Zebrany w sprawie materiał dowodowy jasno wskaz uje, że ceny w przypadku ww. towarów były uwidocznione na ich opakowaniach . Jednocześnie, w wyniku szczegółowej analizy przedmiotowej sprawy, Prezes UOKiK stwierdzi ł nieścisłości w P rotokole kontroli (DEk.8361.38.2025) - w porównaniu do treści wydanej decyzji. Nie ulega wątpliwości, iż nieprawidłowości stwierdzone w toku kontroli dotyczyły jedynie braku cen jednostkowych przy 12 partiach towar ów na 14 skontrolowanych ogółem i nie dotyczyły one cen , ponieważ ceny były uwidocznione na opakowaniach tych pro duktów . W treści Protokołu kontroli (zob. karta nr 2) istotnie napisano, że: „ Informacje o cenach produktów objętych kontrolą umieszczone są bezpośrednio na każdym towarze, w postaci naklejki.” . Z powyższego zdania , z ustaleń stanu faktycznego (w tym wykon anych zdjęć) wynika, że ceny towarów zostały przez przedsiębiorcę uwidocznione (w postaci naklejek) . W tym zakresie nieprawidłowości nie stwierdzono. To nieprawidłowości w zakresie braku cen jednostkowych względem 12 partii towarów stanowiły podstawę do ws zczęcia wobec przedsiębiorcy postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na kontrolowany podmiot. Taką też decyzję wydano, tj. w związku z niewykonaniem obowiązku w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych w przypadku 12 partii t owarów z 14 partii towarów objętych kontrolą (zob. strona 2 decyzji organu pierwszej instancji). Natomiast, dalej w karcie nr 3 P rotokołu kontroli (drugi wiersz od góry) stwierdzono, że: „ Ceny wyżej opisanych towarów nie są uwidocznione zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2024 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) oraz § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 19 grudnia 2022 r. (D z. U. z 2022 r., poz. 2776) ” . Zapis powyższy może lub mógł wprowadzać przedsiębiorcę w błąd oraz sugerować przedsiębiorcy, że ceny zakwestionowanych towarów nie zostały jednak podane. Zdaniem Prezesa UOKiK inspektorzy zamiennie , w sposób nieprawidłowy posłużyli się słowem „ceny” do opisania stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących braku uwidocznienia cen jednostkowych przy 12 zakwestionowanych produktach . Organ pierwszej instancji powinien posługiwać się sformułowaniami wynikaj ącym z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach tak aby dla strony jasne było jakie nieprawidłowości zostały stwierdzone, ponieważ art. 4 ust. 1 nakłada obowiązek podawania zarówno cen jak i cen jednostkowych. Strona niejedno krotnie w aktach sprawy, jak też w odwoła niu podnosi , że nie zgadza się z organem w kwestii nieujawnienia cen w prowadzonym sklepie , traktując zamienne używa nie słowa „ceny” przez Warmińsko - Mazurski WIIH do określenia cen jak i cen jednostkowych , jako błąd w ustaleniach faktycznych, gdyż jej zdan iem ceny były podane - co jest zresztą zgodne z ustaleniami . Mając na względzie powyższe , Prezes UOKiK stwierdził, że powyższe ustalenia nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji Warmińsko - Mazurski ego WIIH . Organ drugiej instancji orzekając jak powyżej, podobnie jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej przeanalizował i uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego dz iałania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępn e w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uc hylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków , Prezes UOKiK uznał , że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach jednostkowych poważnie naruszył przepisy dotyczące uwidaczniania cen, albowiem brak cen jednostkowych uniemożliwiał kupującym porównanie cen towarów podobnych, co utrudniało dokonywanie optymalnego i właściwego dla nich wyb oru towarów. Prezes UOKiK zauważa również, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były znaczące, albowiem naruszenie dotyczyło 12 spośród 14 ogółem skontrolowanych partii towarów w sklepie medycznym należącym do przedsiębiorcy . Wskazane powyż ej nieprawidłowości ujawniono w skali jednej placówki stacjonarnej, w której towary bez ceny jednostkowej były oferowane do sprzedaży , przy czym nieprawidłowości te stanowiły ponad 85 % towarów ogółem zbadanych pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń ce nowych , a więc dotyczą one przeważającej części towarów poddanych kontroli . Oceniając niniejszą przesłankę organ przyjął, że naruszenie trwało od bliżej nieokreślonego czasu co najmniej do dnia 14 kwietnia 2025 r. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, że wnikliwie przeanalizował zebrany materiał dowodowy, w tym treść decyzji pod kątem stopnia naruszenia obowiązków i wskaz uje , że pomimo nieścisłych zapisów w protokole kontroli, brak jest podstaw do uznania, że nie doszło do naruszenia przepisów z zakresu uw idaczniania cen jednostkowych . Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu, w tym podjęte przez stronę działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody ponies ionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tychże obowiązków. W ramach oceny tej przesłan ki organ uznał, że wysokość korzyści była stosunkowo nieznaczna. Prezes UOKiK analizując niniejszą przesłankę zauważył, że strona nie była dotąd karana z zakresu przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania oraz niezwłocznie podjęła działania naprawcze i ceny jednostkowe uzupełniła, co stanowi okoliczność łagodzącą w sprawie. Zdaniem organu nie bez znaczenia pozostaje również okres funkcjonowania strony na rynku, tzn. od 12.03.2003 r. (zgodnie z wpisem zawart ym w KRS), który należy uznać za wystarczający, aby strona mogła zapoznać się z obowiązującymi przepisami i należycie je respektować. Prezes UOKiK tym samym zauważa, że strona jako podmiot gospodarczy z wieloletnim doświadczeniem w zakresie sprzedaży detal icznej towarów powinna wykazywać się znajomością przepisów prawnych w obszarze, który dotyczy prowadzonej przez nią działalności, tj. znać przepisy z zakresu uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych oraz je należycie przestrzegać. Ponadto należy zwrócić uw agę, że strona została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli wraz z podaniem zakresu przedmiotowego kontroli, a więc miała wiedzę o kontroli, jednak pomimo tego nie podjęła działań, czynności sprawdzających prawidłowość przestrzegania przepisów przed kontrolą; nieprawidłowości te usunęła dopiero Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 po kontroli, a więc po ujawieniu przez organ nieprawidłowości. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - w iel kość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK zauważył, że strona pomimo kierowanych do niej wnioskó w , nie udzieliła informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym z całej prowadzonej działalności gospodarczej ; w piśmie z dnia 21 maja 2025 r. p oinformowała jedynie o wartości obrotu przedmiotowych towarów (kosmetykó w). W związku z tym, organ oszacował wielkość obrotów i przychodu strony na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 , ze zm.). Stwierdzono, że przedsiębiorca należy do kategorii małych przedsiębiorców, co w efekcie stanowi o małym udziale finansowym przedsiębiorcy w rynku . W ocenie Prezesa UOKiK kara w wysokości 600 zł nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Wyartykuło wać należy przy tym, że wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych, który nie dotyczył pojedynczych przypadków, lecz przeważającej grupy skontrolowanych towarów (kosmetykó w). Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasa d konkurencji. Organ miał na uwadze również, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Analizując prz edmiotową przesłankę należy dodać, iż kara w wysokości wymierzonej przez organ pierwszej instancji nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast co do czwartej przesłanki, t j. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Warmińsko - Mazurski WIIH uznał, że niniejsza przesłanka nie jest spełniona , ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych. Strona postępowania w przedmiotowym odwołaniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości , zarzucając jej : 1) obrazę art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 Kpa , a ponadto obrazę art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – poprzez ich niezastosowanie albo niewłaściwe zastosowanie, a to wobec: niewłaściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i wyrażeniu dowolnego (a zarazem nietrafnego) poglądu, że sprzedawca spółki nie wykonał w sposób właściwy obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych 12 oferowanych do sprzedaży towarów, podczas gdy ceny wskazanych towarów były oznaczone na opakowaniach, co wprost stwierdzone zo stało w protokole kontroli - tu cyt at strony : „Informacje o cenach produktów objętych kontrolą umieszczone są bezpośrednio na każdym towarze w postaci naklejki .” (za stroną 2 protokołu kontroli ) , a przez to wobec niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy o cenach i rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, polegającego na wymierzeniu sprzedawcy kary finansowej, pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do takiego rozstrzygnięcia ; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na dowolnym przyjęciu, że sprz edawca spółki nie wykonał w sposób właściwy obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych 12 oferowanych do sprzedaży towarów, podczas gdy ceny wskazanych towarów były oznaczone na ich opakowaniach, co wprost stwierdzone zostało w protokole kontroli – tu cytat strony: Informacje o cenach produktów objętych kontrolą umieszczone są bezpośrednio na każdym towarze w postaci naklejki.” (za stroną 2 protokołu kontroli) . S trona w uzasadnieniu odwołania strona stwierdza dalej , że jej zdaniem towary oferowane do sprzedaży przez spółkę zawierały informację o cenie jednostkowej, która była umieszczona na opakowaniach towarów, co wynika wprost z treści protokołu kontroli (w tym miejscu po raz kolejny przytacza ww. zdanie z protokołu kontroli . Strona podnosi następnie , że protokół kontroli zawiera wewnętrzną sprzeczność, która nie powinna być rozstrzygana na niekorzyść przedsiębiorcy. Zaznaczyła przy tym, że złożyła wyjaśnienie w piśmie z dnia 9 maja 2025 r., w którym wskazała, że oznakowała towary zgodnie z wymaganiam i określonymi w rozporządzeniu, zwracając uwagę, że zostało to potwierdzone w treści protokołu kontroli. Podniosła również , że okoliczność ta nie została w żaden sposób zweryfikowana przez organ administracji publicznej . W ocenie strony rozstrzygniecie zaw arte w decyzji jest dowolne. Następnie strona po raz kolejny podkreśliła, że w protokole kontroli wprost napisano, że ceny produktów zostały umieszczone na każdym z towarów w postaci naklejki. Zdaniem strony również materiał fotograficzny, który stanowi z ałącznik do protokołu nie może być przedmiotem jakichkolwiek ustaleń z uwagi na sposób wykonania zdjęć, ponieważ jedynie takie zdjęcia towarów, które utrwalałyby wszystkie strony opakowania towarów mogłyby stanowić źródło wiedzy o sposobie ich znakowania ( utr w alania cen na towarach). Tymczasem zdjęcia obejmują tylko przednią część towaru. W konsekwencji powyższego, w przekonaniu strony, zaskarżona decyzja jako nietrafna powinna podlegać uchyleniu. Prezes UOKiK wskazuje, że przywołane przez stronę przepisy , tj. art . 7, 8, 9 oraz 10 Kpa określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m. in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sta nu faktycznego i załatwienia sprawy , mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej , kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i ró wnego traktowania . Wskazują one również, że organy administracji publicznej są zobowiązane do należytego oraz wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących prze dmiotem postępowania administracyjnego, jak też udzielają niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Ponadto, wskazują, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwi ć im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zauważyć należy, iż zasady ogólnej prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wy jaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 Kpa, zgodnie z którym organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publ icznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona, a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia pow inny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 Kpa. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do Kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg prawor ządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak uks ztałtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębia nia zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). Zdaniem Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie trudno mówić o naruszeniu wskazanych powyżej przepisów, skoro Warmińsko - Mazurski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na ustaleniach postępowania kontrolnego. Jak ustalił Prezes UOKiK, organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do szczegółowego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie ulega wątpliwości, że materiał dowodowy wskazuje na naruszenie przepisów z zakresu uwidaczniania cen, a w tym konkretnym przypadku na brak cen jednostkowych. Nie sposób w tym przypadku uznać poglądu strony o tym, że organ nie zastosował bądź niewłaściwie zastosował ww. przepisy, w tym niewłaściwie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy (…) czy błędnie ustalił stan faktyczny, który rzekomo miałby polegać na dowolnym przyjęciu, że spółka nie wykonała w sposób właściwy obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych (…). Ustalenia kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy zostały udokumentowane w Protokole kon troli (nr akt kontroli: (DEk.8361.38.2025), który został podpisany przez osobę reprezentującą kontrolowaną spółkę, bez wnoszenia uwag - w dniu 8 kwietnia 2025 r . Zatem, Protokół ten stanowi dokument urzędowy i korzysta z wiarygodności treści w nim zawartyc h, ponieważ strona nie podważyła jego wiarygodności. Prezes UOKiK, po zapoznaniu się ze sprawą uznał, że materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony przez organ pierwszej instancji w sposób wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla załatwienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Akta sprawy dokumentują ustalony stan faktyczny, jego analizę oraz wnioski organu pierwszej instancji. Z akt tych wynika, że w toku postępowania stwierdzono naruszenie określonych przepisów prawa, tj. stwierdzono brak cen jednostkowych a nie cen, oraz ustalono Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 podmiot odpowiedzialny za popełnienie tego czynu. Prezes UOKiK doszedł do wniosku , iż organ pierwszej instancji działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszel kie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Warmińsko - Mazurski WIIH merytorycznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierając ją logicznymi wnioskami. Rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt GSK 198/18). W ocenie Prezesa UOKiK, tak właśnie postępował Warmińsko - M azursk i WIIH. Organ pierwszej instancji swoje ustalenia, ocenę, wnioski oparł bowiem na materiale dowodowym zebranym w toku kontroli, wykazując w sposób ewidentny, że doszło do naruszenia prawa po stronie spółki. W ocenie Prezesa Urzędu, przedsiębiorca fo rmułując ww. zarzuty, zdaje się nie zauważać, że to właśnie on uchybił podstawowym obowiązko wi , o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Za nietrafioną należy uznać również argumentację strony w zakresie naruszenia - obrazy art. 9 Kpa. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu akt sprawy doszedł do wniosku, że strona została poinformowana przez organ pierwszej instancji w sposób wyczerpujący w zakresie okoliczności faktycznych i prawnych. Przepis art. 9 KPA, statuujący zasadę udzielania stronom informacji faktycznej i prawnej, nakłada na organ administracji państwowej obowiązek informowania strony, i to niezależnie od tego czy jest ona osobą fizyczną czy prawną, o okolicznościach faktyczny ch i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania. W odniesieniu do obowiązku informowania stron oraz czuwania nad tym, aby strony i inni uczestnicy postępowania nie ponieśli szkody z powodu nieznajo mości prawa, ustanowionego w art. 9 K pa i jednolicie podnosi się, zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, że przepis ten nie stawia organu administracji w pozycji pełnomocnika strony, a samej strony nie zwalnia od wszelkiej aktywności procesowej i należy tej dbałości o własne interesy. Wskazuje się, że uregulowany w tym przepisie obowiązek jest mimo wszystko ograniczony, a jego celem nie jest doprowadzenie do rozstrzygnięcia sprawy na korzyść obywatela, lecz jedynie "wyrównanie szans". Przykładowo, Naczeln y Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lipca 2023 r. (sygnatura: I OSK 1555/20) wskazuje m. in.: „(…) Jak stanowi art. 9 KPA, organy a dministracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają n ad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Podkreślić jednak należy, że przywołany przepis nie nakłada na organy administracji publicznej obowiązku udzielania stronom porad prawnych czy też prowadzenia dla nich doradztwa. Z treści powyższego przepisu nie wynika dla organu obowiązek udzielania stronie postępowania administracyjnego wskazówek co do zasadności czy celowości wniesieni a konkretnego środka prawnego. O tym, czy określone czynności procesowe zostaną przez stronę podjęte decyduje sama strona, zaś zasady ogólne KPA, w tym wyrażona w art. 9 KPA zasada informowania stron, choć mają na celu ochronę praw strony w postępowaniu administracyjnym, nie mogą jednak być odczytywane w taki sposób, który zwalniał by stronę postępowania od wszelkiej dbałości o własne inte resy i od wszelkiej aktywności procesowej. W żadnej mierze nie można wymagać od organu, by w ramach obowiązków z art. 9 KPA Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 zastępował s tronę w jej aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania. ” Za całkowicie pozbawionym podstaw organ drugiej instancji uznał także zarzut strony w zakresie obrazy przepisu art. 10 Kpa. Wskazując na art. 10 § 1 Kpa strona w żaden sposób nie wykazała, nie sprecyzowała jakich konkretnie czynności nie mogła poczynić; jakiej czynności nie umożliwił jej organ w toku postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Adm inistracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2018 r., sygnatura: VII SA/Wa 1434/18, w którym Sąd stwierdził: „ Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 1994/14 zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez nie zawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do niego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Spółka powołuje się jedynie na to uchybienie, nie precyzując w jaki sposób uszczuplono jej prawo do wykazania innych dowodów, które przekonałyby organy i Sąd za potrzebą zmiany decyzji. ” Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że również zarzut obrazy art. 9 i 10 Kpa był całkowicie nietrafiony. Zdaniem Prezesa UOKiK strona została prawidłowo poinformowana o jej uprawnieniach wynikających z art. 9 (organ w sposób należyty informował stronę o poczynionych ustaleniach, czynnościach podjętych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w związku z naruszeniem przepisów z zakresu uwidaczniania cen ) , jak równie ż zapewnił stronie możliwość skorzystania z uprawnienia wynikającego z art. 10 Kpa (o czym poinformował w Zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2025 r., w piśmie z dnia 15 maja 2025 r . oraz dodatkowo w Zawiadomieniu o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego z dnia 9 czerwca 2025 r.). Odnosząc się natomiast wprost do zawartych w treści odwoła nia zarzutów strony Prezes UOKiK w pierwszej kolejności z całą stanowczością stwierdza , że przedmiotowe naruszenie jakiego dopuściła się strona dotyczyło braku uwidocznionych cen jednostkowych, a nie cen sprzedaży (podkreślenia Prezesa UOKiK). Należy wyart ykułować, że organ pierwszej instancji nie kwestion ował braku cen, ponieważ w karcie 2 Protokołu kontroli wskazuje, że: „ Informacje o cenach produktów objętych kontrolą umieszczone są bezpośrednio na każdym towarze w postaci naklejki.” W tym zakresie Prezes UOKiK zgadza się ze stroną, że rzeczywiście ceny sprzedaży zostały podane na towarach. Organ kontroli zakwestionował natomiast fakt, że w pierwszym dniu rozpoczęcia kontroli, w sklepie medycznym w Ełku, w którym strona prowadziła dzi ałalność handlową, przy 12 partiach kosmetyków (na 14 partii zbadanych ogółem) nie zostały uwidocznione ceny jednostkowe. Należy zauważyć, że w dalszej części Protokołu (karta nr 2) organ wymienia z osobna każdy zakwestionowany produkt, który nie posiadał oznaczenia w zakresie ceny jednostkowej. Po drugie, zauważyć należy, że strona prowadząc polemikę z organem , zdaj e się nie rozróżniać ceny jednostkowej od ceny (ceny , którą konsument ma zapłacić z produkt) gdyż podaje niespójne i sprzeczne ze sob ą informacje. Mianowicie, w swoim odwołaniu , już na wstępie - zarzucając zaskarżonej decyzji obrazę przepisów Kpa oraz przepisów z zakresu uwidaczniania cen - dwukrotnie stwierdza, że: „ (…) ceny wskazanych towarów były oznaczone na ich opakowaniach, co wpros t zostało stwierdzone w protokole kontroli (…)”, po czym w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 Uzasadnieniu odwołania , zdanie drugie, twierdzi, że: „Towary oferowane do sprzedaży przez [ xxxxx ] Spółkę z o.o. zawierały informację o cenie jednostkowej – która była umieszczona na opakowaniach towa rów.” (podkreślenia Prezesa UOKiK). Tym samym , s trona tkwi w błędzie twierdząc, że informacja o cenie jednostkowej była umieszczona na opakowaniach towarów , co rzekomo m iałoby wynikać z protokołu kontroli. Otóż, próżno w zebranym materiale dowodowym (w tym w protokole kontroli) doszukać się informacji potwierdzającej ten fakt. Prawdą jest, że strona umieściła na towarach ceny, lecz nieprawd ziwym jest jej stwierdzenie , że podała ceny jednostkowe. Należy w t ym miejscu wyjaśnić, że pojęcie ceny (tzn. ceny sprzedaży) nie jest tożsame z pojęciem ceny jednostkowej. Cena i cena jednostkowa to dwie różne ceny (podkreślenia Prezesa UOKiK) . Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – cena to wartość wyrażona w j ednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Natomiast, cena jednostkowa towaru lub usługi – to cena ustalona za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażon e w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o cenach). W potocznym rozumieniu cena jednostkowa to cena w przeliczeniu np. na jednostki objętości , masy . Zakwestionowane produkty w liczbie 12 partii były przeznaczone do sprzedaży według objętości, masy , a więc w ich przypadku istniał obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych. S trona obowiązkowi temu w sposób ewidentny uchybiła , gdyż konsumentom nie zapewniła informacji o cen ach jednostkowych . Ceny jednostkowe strona uzupełniła natomiast dopiero po kontroli organu (o czym szerzej w dalszej części decyzji). Samo uwidocznienie na/przy zakwestionowanych towarach ceny, bez podania ceny jednostkowej tych towarów, w przypadku których istniał taki obow iązek, nie czyni zadość wymaganym przepisom prawa. Strona w swoim odwołaniu podnosi również, iż jej wyjaśnienie, stanowisko zawarte w piśmie z dnia 9 maja 2025 r. n ie zostało zweryfikowane przez organ (w piśmie tym strona przede wszystkim odrzuca zarzut n ieujawnienia cen w prowadzonym sklepie oraz stwierdza m. in., że : natychmiast po kontroli ceny zostały dodatkowo opisane w formie zgodnej z życzeniem kontrolerów (…)) . Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK stwierdza, że w piśmie skierowanym do strony w dniu 9 czerwca 2025 r. tj. Zawiadomieniu o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego , Warmińsko - Mazurski WIIH wyjaśnił stronie, że odpowiedź na pismo z dnia 9 maja 2025 r. zostanie zawarta w uzasadnieniu decyzji organu. Organ w swym rozstrzygnięciu (wyd anej decyzji) wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, ustalenia stanu faktycznego jak również stanowisko strony. Trudno mówić o niezweryfikowaniu stanowiska strony, jeśli organ uwzględnił okoliczność niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości przez st ronę, czemu dał wyraz w treści decyzji , przy miarkowaniu wysokości kary, przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, a konkretnie przy ocenie dotychczasowej działalności strony . Na stronie 5 decyzji organ pierwszej instancji wyraźni e wskaz ał bowiem, że: „ Faktem wpływającym na korzyść Strony jest niezwłoczne usuni ę cie nieprawidłowości.” N ależy wskazać przy tym , że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Poza tym , usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów , lecz należy usunąć skutki naruszenia ( zob. wyrok Naczelnego Sądu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku , gdy chodzi o obowiązek informacyjny przedumowny (przed zawarciem umowy z konsumentem), a taki obowiązek informacyjny został okreś lony w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem (zagadnienie to zostanie omówione szerzej w dalszej części decyzji, przy ocenie przesłanek z art. 189f Kpa ) . W orzecznictwie sądów administracyjnych wychodz i się z założenia, że zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Dla przykładu, w wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warsza wie orzekł m. in. że: „(…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem . Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa nie była znikoma.” Ponadto, wskazać należy, że okoliczność natychmiastowego usunięcia naruszenia ( tu cyt.: „n aty chmiast po kontroli zostały ceny dodatkowo opisane – w formie zgodnej z życzeniem kontrolerów (…) ”) , którą akcentuje strona w zawartym w piśmie z dnia 9 maja 2025 r. ( rzekomo niezweryfikowanym przez organ ) stanowisku , nie jest równoznaczna z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w pr zedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprz edaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca n ie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębior cy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Przechodząc natomiast do argum entacji strony i sugestii związanej z nieakceptowanym przez stronę udokumentowaniem stanu faktycznego w postaci materiał u fotograficzn ego , wyrażającej się w stwierdzeniu strony tu cytat: „materiał fotograficzny, który stanowi załącznik do protokołu kontroli nie może być przedmiotem jakichkolwiek ustaleń z uwagi na sposób wykonania zdjęć. Jedynie takie zdjęcia towarów, które utrwalałoby wszystkie strony opak owania towarów mogłyby stanowić źródło wiedzy o sposobie ich znakowania (…) - Prezes UOKiK stwierdza, że jest ona nieprzekonująca . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 Jak wskaz ują akta sprawy , w toku kontroli osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy podpisała zarówno Protokół kon troli, jak również Załącznik do tego protokołu zawierający zestawienie / wykaz towarów z nieprawidłowościami – w postaci zdjęć. Tym samym, strona została poinformowana (miała wiedzę) , które dokładne towary zostały zakwestionowane podczas przeprowadzonej kont roli . Ze zdjęć tych wynika jasno , że ceny towarów zostały podane ( w formie naklejek ) na opakowaniach . Nie podano natomiast cen jednostkowych. Jednocześnie Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż towarów w danej placówce, spoczywa m. in. obowiązek dopilno wania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Prz edsiębiorca powinien zatem tak zorganizować prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, w tym działalność zatrudnionych pracowników, by nie dochodziło do naruszenia prawa. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podm iotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumento m (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest u możliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Artykuł 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z d nia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozost ają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. W dalszej kolejności Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie ceny jednostkowej, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 u widocznienia tak, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy bądź jej braku po stronie podmiotu , u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Biorąc powyższe pod uwagę n ależy stwierdzić, że wbrew twierdzeniu strony nie sposób mówić w omawianym przypadku o obrazie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 Kpa, jak również o obrazie przepisów tj. art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 rozporządzenia w spr awie uwidaczniania cen. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął również pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f Kpa , tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakże po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . Przepis art. 18 9f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie , aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmia r naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważ a, że rzeczony przedsiębiorca poprzez nieuwidocznienie cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały , a przy tym nie należy tracić z pola widzenia faktu , że nieprawidłowości te dotyczyły ponad 85% skontrolowanych towarów (kosmetyków) . Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względ zie również, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczes tników rynku, jakimi są konsumenci. Nie można zatem przyjąć , że waga naruszenia prawa była w omawianym przypadku znikoma. Wobec powyższego uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Wyjaśnić należy przy tym, że cena usługi lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru czy usługi, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnyc h, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określo nego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 Sąd wskazał: „St wierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie okreś lone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie do patrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło poró wnanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona uzupełniła brakujące informacje - usunęła stwierdzone w toku kontroli uchybi enia. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepis u i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa , albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Należy zauważyć, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administ racyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikom a, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie również zastosowania przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 Kpa , ponieważ w toku postępowania Warmińsk o - Mazur ski WIIH nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestę pstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Warmińsko - Mazurs kiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Warmińsko - Mazur skiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie o rganu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa , tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wska zuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regu lacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, na leży uznać, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możli we wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwośc i zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa , czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny, jak też ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak aby na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzj ę, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów (w tym uwidocznienie prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych) ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełnion y powyższy warunek, jeżeli informacje o cenach jednostkowych w odniesieniu do 12 partii na 14 partii towarów skontrolowanych ogółem nie były w żaden sposób udostępnione dla konsumentów, jak to miało miejsce w przypadku strony. Przedsiębiorca wprawdzie zapr zestał naruszenia, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do pełnej, rzetelnej oraz jednoznacznej informacji o cenach jednostkowych, uniemożliwia jąc im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy produktami czy placówkami handlowymi. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Reasumując należy wskazać, że ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że strona nie uwidocznił a wymaganych prawem cen jednostkowych oferowanych do sprz edaży w przypadku 12 partii towarów (na 14 partii towarów skontrolowanych ogółem ), co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Powyższe naruszenie, jak wskazano wcześniej , sankcjonowane jest karą pieniężną wydawaną w drodze decyzji administracyjne j do wysokości 20.000 zł. Przepis ten nakazuje właściwym organom wymierzyć karę podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało jednostkowy charakter, a także nastąpiło niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości. Wykazanie , że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 20 12 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właś ciwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w p rzedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe, zgodne z prawem i nie dawało podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji lub też do odst ąpienia od zastosowanej sankcji. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlow ej, należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK or zekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 21 pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. [ xxxxx xxx x xx x x xx xxxxxxxxxx xxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxx xx x xx xxxxx ] 2. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Olsztynie