DIH-III-144/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chroni one oznaczono [xxx]” Warszawa, 14 listopada 2025 r. DIH - 3.707.116.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 144 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn.zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Moni kę Gołaszews ką prowadząc ą działalność gospodarczą pod firmą Sklep AGD Monika Gołaszewska , zwanego dalej „stroną”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”, od decyzji PO.274.ZSE.19.2015.PS Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 24 lipca 2025 r. (D C.8361.12.20250), wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązku określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 11 września 201 5 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r., poz. 573 ze zm.) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 22 – 2 9 stycznia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Mazowiecki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowiecki m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli DC 11/2025 z dnia 22 stycznia 2025 r., przeprowadzili kontrolę w sklepie należącym do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamia rze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W toku kontroli sprawdzono m.in. przestrzeganie przepisów art. 37 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektryczny m i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany prowadzi sprzedaż detaliczną między innymi sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w zw iązku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 z powyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 ustawy o zużytym sprzęcie. Ustalono, że przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji dotyczących: − obowiązku dystrybutora do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile jest tego same go rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany (art. 37 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie); − obowiązku dystrybutora do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile jest tego sameg o rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony (art. 37 ust. 2 ww. ustawy); − obowiązku dystrybutora prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży - w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagosp odarowaniu przestrzennym - wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowyc h, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych (art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie). Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 2 9 stycznia 2025 r. (nr akt: DC .8361.1 2 .2025) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 2 4 czerwca 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz . U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. ), zwanej dalej „kpa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie . Ponadto na podstawie art. 10 § 1 organ poinformował stronę , że przed wydaniem decyzji przysługuje jej praw o do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W piśmie z 2 lipca 2025 r. strona złożyła wyjaśnienia do sprawy i przedstawiła swoje stanowisko . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.274.ZSE.19.2015.PS z 24 lipca 2025 r. (DC.8361.12.20250), wymierz ył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązku określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie . D ecyzja ta została doręczona stronie 28 lipca 2025 r. Dnia 28 sierpnia 2025 r. do Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwan ego dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, wpłynęło prawidłowo wniesione odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji w zakresie wymierzenia kary pieniężnej . Pismem z 1 września 2025 r. Pr ezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysług ującego jej prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handl owej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prez es UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbior u zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 p kt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administra cyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszy stko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępow ania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężne j i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ adm inistracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pienię żna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w sklepie należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, Mazowiecki WIIH stwierdził, że przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, n ie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów art. 37 ust. 4 ww. ustawy, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu. W związku ze stw ierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.274.ZSE.19.2015.PS z 24 lipca 2025 r. (DC.8361.12.20250), wymierzył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązku określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Odwołując się od ww. decyzji Mazowieckiego WIIH strona wskazała , że w jej ocenie jest ona niesłuszn a , gdyż w trakcie kontroli informacja dotycząca zużytego sprzętu była umieszczona w sklepie tylko zawierała niezaktualizowaną podstawę prawną. Uchybienie to nie wynikało z zaniedbania , lecz natłoku obowiązków przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Poinformowała, że informacje te podała do wglądu, odklejając je ze ściany aby kontroler lepiej mógł wykonał zdjęcia. Strona przywołała również swoje pismo z 2 lipca 2025 r., w którym przedstawiła swoje stanowisko. Ponadto strona oświadczyła, że nie kwestionowała treści protokołu ufając inspektor o wi, który stwierdził, że żadnych konsekwencji nie będzie, bo informacja została poprawiona. Dodatkowo strona wskazała, że była to jej pierwsza kontrola, że prowadzi mały sklep , a kara w wysokości 5 000 zł stanowi dla niej poważne obciążenie finansowe. Stro na wniosła o uchylenie decyzji w zakresie wymierzenia kary pieniężnej . W załączeniu strona przekazała informację, która była widoczna w dniu kontroli , jej zaktualizowaną wersję oraz korespondencję mailową z inspektoratem. P o przeprowadzeniu analizy zebrany ch materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że podstawą do wymierzenia kary ww. przedsiębiorcy, było naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. stwierdzenie braku wszystkich informacji wymaganych art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Nie ma w tym wypadku wątpliwości, co do stwierdzonego stanu faktycznego. Co prawda przedsiębiorca oświadczył, że informacja o zużytym sprzęcie znajdowała się w trakcie kontroli w placówce i wraz z odwołaniem przekazał kopię informacji znajdującej się w pierws zym dniu kontroli w placówce, jednakże nie była ona zgodna z wymaganiami , tj nie zawierała informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust 1 - 3 ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 o zużytym sprzęcie . Zatem w dniu rozpoczęcia kontroli nie stwierdzono umieszczenia ww. informacji na terenie kontrolowanej placówki. Powyższe zostało udokumentowane w protokole kontroli z 2 9 stycznia 2025 r. DC .8361.1 2 .2025 , w sposób jasny, zrozumiały, jak i niewymagający dodatkowych wyjaśnień czy ustaleń . Odnosząc się z kolei do twierdzenia strony, że podpisała protokół bez uwag, gdyż była przekonana, że nie pociągnie to za sobą żadnych konsekwencji, Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z protokołem kontroli (karta 2) została ona poinformowana o konsekwencjach finansowych wynikających z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, w związku z brakiem umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji wskazanych w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Prezes UOKiK w tym miejscu podkreśla, że z godnie art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodnośc i zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzw ierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Odpowiadając na argumenty zawarte w odwołaniu, Prezes UOKiK wskazuje, że nie zasługują one na uwzględnienie. Podjęcie d ziała ń naprawcz ych , mała powierzchnia sklepu, bardzo niskie obroty, czy też natłok obowiązków przy prowadzeniu działalności gospodarczej nie zwalnia strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w toku kontroli. Organ drugiej instancji podkreśla, że ustawa o zużytym sprzęcie w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umieścić w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informacje (podkreślenie Prezesa UOKiK), o których mowa w art. 37 ust. 4 w zak resie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ww. ustawy. Każdy podmiot gospodarczy zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich. Konsekwencją nieprzestrzegania obowiązującego porządku prawnego w przypadku ujawnien ia nieprawidłowości jest zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy było umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektroniczneg o i elektrycznego, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym m iejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego umieszczać wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od powierzchni sprzedaży, jak również formy sprzedaży, czy będzie to sprzedaż stacjonarna czy za pośrednictw em Internetu. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Uzyskanie przez konsumentów powyższ ej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Tym samym każdy dystrybutor elektrycznego sprzętu d la gospodarstw domowych, niezależnie od zakresu jego działalności, powinien mieć uwidocznione informacje wynikające z art. 37 ust. 4 w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązkiem dystrybutor a, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznacznie stanowią, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzia lność za niezrealizowanie obowiązków informacyjnych, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązany jest do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować swoją działalność, by nie doszło w niej do naruszeń a ktualnie obowiązujących przepisów. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy bez wyjątku, który jest dystrybutorem sprzętu w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. W tym miejscu Prezes UOKiK ponownie wskazuje, że treść informacj i o zużytym sprzęcie , którą przywołuje strona w odwołaniu, znajd ująca się w trakcie kontroli w placówce i przekazana wraz z odwołaniem nie zawierała informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Zatem w dniu roz poczęcia kontroli nie stwierdzono umieszczenia ww. informacji na terenie kontrolowanej placówki. Należy zaznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Nie ma przy tym znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Do dać należy, że ustawa ta nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zreal izował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia praw a przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione ł ącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasad niającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości, co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków nałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co użytkownicy sprzętu zostali pozbawieni informacji o wszelkich sposobach odbioru , a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz prawa konsumentów do informacji. Należy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że strona naruszyła prawo w stopniu istotnym. Zaznaczyć należy, że o m ało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wtedy, gdyby wymagane prawem informacje były podane w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dot yczy to sytuacji, gdy w punkcie sprzedaży nie podano jakichkolwiek informacji wymaganych przepisami prawa. Zaakcentować należy, iż ustawowe obowiązki naruszone przez stronę, miały na celu umożliwienie użytkownikom sprzętu dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą ten zużyty sprzęt pozostawić a tym samym ułatwienie im pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu. Daje to możliwość jak największego odzysku i recyklingu zużytego sprzętu, a co za tym idzie ochrony środowisk a naturalnego i zdrowia ludzi, z uwagi na obecność substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektronicznym i elektrycznym , poprzez ograniczanie składowania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. W ocenie Prezesa UOKiK, nie spełnienie powyższych obowiązków utrudniało konsumentom dostęp do informacji przysługujących im z mocy prawa w zakresie odbioru zużytego sprzętu, w związku z czym mogło naruszać zasady właściwego postępowania ze zużytym sprzętem i mieć negatywny wpływ na ś rodowisko. W takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co oznacza, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia prawa . Zgodnie jednak z treścią art. 189 f § 1 pkt 1 kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej . Natomiast w omawianym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu pr zesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie praw omocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępst wo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pienię żnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowiecki ego WIIH. Inny or gan nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowiecki ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednocześnie należy stwierdzić, że w niniejszej spr awie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałoż ona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeni u prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawi ła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 § 2 kpa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administr acyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie ka ry pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 ww. ustawy . Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek W ierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia ( oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naru szeń, jakich dopuściła się strona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kar y pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Prezes UOKiK wskazuje również , że samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na s pełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) ora z nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 37 us t. 4 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag . Ustawa ta wskazuje wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pk t 25 , art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w minimalnej wysokości 5 000 zł, po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia szk odliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w wyniku kontroli uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowe j działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków wyn ikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym spr zęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane san kcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi naruszenia, mi mo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej prawnie wysokości. Mając na uwadze wniosek strony o obniżenie wysokości kary, Prezes UOKiK wskazuje, że organ drugiej instancji nie ma możliwości zasądzenia niższej kary niż najniższa wskazana w art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie, gdzie wysokość kary została wprost określona w granicach od 5000 zł do 300 000 zł. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust . 4 tej ustawy, poprzez nie wszczynanie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec podmiotu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazu jące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć . Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiod ła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane . Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Zgodnego z prawem działania strony wymagała przede wszystkim troska o ochronę środowiska naturalnego w zakresie postępowania ze zużytym sprzętem. Taki sprzęt zaliczany jest do szczególnej grupy odpadów niebezpiecznych, m.in. z uwagi na zawarte w nich substancje i pierwiastki chemiczne niebezpieczne dla życia, zdrowia i środowiska naturalnego. Istotne jest więc to, a by na każdym etapie dystrybucji i sprzedaży takiego sprzętu informować potencjalnego nabywcę o zagrożeniach oraz o możliwościach właściwego gospodarowania odpadami. Prezes UOKiK uważa, że strona poprzez własne zaniechanie doprowadziła do sytuacji jednoznac znie potwierdzającej, że w pierwszym dniu kontroli wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy, w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży nie stwierdzono. Z kolei okoliczność, że strona usunęła stwierdzone nieprawidł owości nie może zwalniać jej z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczę tego w tej sprawie. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek o uchylenie decyzji w zakresie wymierzenia kary pieniężnej należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzan ia kary pieniężnej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Biorąc pod uwagę, że strona w odwołaniu powoływała się na złą sytu ację finansową Prezes UOKiK informuje również, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w nini ejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie dopiero po tym, gdy niniejsza decyzja stanie się ostateczną. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwa gę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stos unkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 4 00 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowa niu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/