DIH-III-147/2024

1 1100036.3282067.3201920 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 listopada 202 4 r. DIH - 3.707.119.2024 .AŁ DECYZJA DIH - 3. 147 .2024 „ informacje prawnie chronione oznaczono [xxx] ” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowadzeniu postępow ania administracyjnego w sprawie odwołania przedsiębiorcy EMKA A. Krzywicki, M. Krzywicki Sp. k. z siedzibą w Olpuchu od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 19 lipca 2024 r. nr KHU.D.34.2024.KWP (nr akt sprawy: KHU.8361. 138.2024.AW.KWP), na mocy której, na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. p oz. 168), z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 24 maja 2024 r. i 3 czerwca 2024 r., inspektorzy reprezentujący Pomors kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Pomorskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z dnia 22 maja 2024 r. nr KHU.057.138.2024.KWP, przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomiczno - usługowym, należący m do przedsiębiorcy [ xxxxxx ] , zwanego dalej „stroną”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano uprzednio zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 22 kwietnia 2024 r. znak KHU.8360.90.2024.KWP , gdzie wskazano na zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący m.in. kontrolę przestrzegania prz episów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 26 kwietnia 2024 r. 2 1100036.3282067.3201920 Kontrolę przeprowadzono w obecności pracown ika lokalu , będącego osobą czynną w lokalu w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.), zwanej dalej „Kc”, któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe o raz zapoznano go z treścią upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wraz z dołączonym do niego pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Upoważnienie to, wraz z załącznikiem, zostało doręczone spółce w dniu 29 maja 2024 r. przy piś mie z dnia 27 maja 2024 r. W toku kontroli dokonano oceny prawidłowości uwidaczniania cen oferowanych towarów lub świadczonych usług na zgodność z przepisami ustawy o informowaniu o cenach, a także wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen ”. Sprawdzeniem objęto łącznie 119 rodzajów usług, w tym 2 pozycje - bowling, bilard, a także 117 rodzajów potraw i wyrobów (napoje alkoholowe i bezalkoholowe), oferowanych w lokalu w karcie menu (cenniku dla kupujących). Ceny uwidocznione były w formie wyświetlaczy elektronicznych, które znajdowały się w miejscu ogólnodostępnym, dobrze wi docznym dla kupującego, tj. w pobliży wejścia do lokalu, nad ladą oraz przy barze. Przedstawiały one rodzaje, stawki godzinowe oraz ceny oferowanych towarów lub świadczonych usług. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że dla 31 rodzajów potraw i wyrobów oferowanych do sprzedaży, w tym: 13 rodzajów drinków, 6 rodzajów szotów, 4 rodzajów drinków bezalkoholowych oraz 8 rodzajów napojów gorących (wymienionych w protokole kontroli – karta nr 3 i 4, jako napoje alkoholowe i bezalkoholowe) w udostępniony ch kartach menu (cennikach) nie uwidoczniono określenia ilości tych napojów, do których odnosiły się uwidocznione ceny, co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczni ania cen. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 3 czerwca 2024 r. (nr akt kontroli: KHU.8361.138.2024.AW.KWP ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Pismem z dnia 4 czerwca 2024 r., w drodze wystąpienia pokontrolnego, strona zosta ła poinformowana o wynikach kontroli, a także skierowano do niej wniosek o podanie przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości oraz informacji o podjętych działaniach mających na celu ich wyeliminowanie. Do wystąpienia pokontrolnego dołączono protokół kontroli . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 17 czerwca 2024 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „Kpa”, Pomorski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informow aniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , tj. braku w udostępnionych kartach menu (cennikach) łącznie przy 31 rodzajach potraw lub wyrobów (napojów alkoholowych i bezalkoholowych) określenia ilości tych napojów, do kt órych odnosiły się uwidocznione ceny, a jednocześnie poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto, odrębnym pismem z dnia 17 czerwca 2024 r., mając na względzie przepisy art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o c enach , wystąpił do strony z wnioskiem 3 1100036.3282067.3201920 o przekazanie informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za ostatni rok rozliczeniowy. Pisma te doręczono stronie w dniu 20 czerwca 2024 r. Strona udzieliła odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne w piśmie z dnia 19 czerwca 2024 r. w którym poinformowała, że stwierdzone nieprawidłowości, polegające na braku określenia ilości przy zakwestionowanych napojach, nie powstały z przyczyn zamierzonych i zostały skorygowane. Do pisma tego dołączyła poprawione menu oraz cennik dla kupujących. W piśmie z dnia 24 czerwca 2024 r. strona przekazała wymagane informacje o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023. W piśmie z dnia 5 lipca 2024 r. (doręczony stronie w dniu 8 lipca 2024 r.) strona została poinformowana o zakończeniu postępowania oraz pouczona o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, z czego nie skorzystała. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Pomorski WIIH, w drodze decyzji z dnia 19 lipca 2024 r. nr KHU.D.34.2024.KWP, nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozp orządzenia w sprawie uwidaczniania cen . D ecyzja ta została doręczona stronie w dniu 22 lipca 2024 r. W dniu 20 sierpnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Pomorskiego WIIH, złożone w imieniu strony przez pełnomocnika pismo z dnia 5 sierpnia 2024 r. (nadane tego samego dnia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego ), będące odwołaniem od ww. decyzji. Do odwołania dołączona została u wierzytelniona kopia pełnomocnictwa z dnia 28 grudnia 2023 r . Pismem z dnia 27 sierpnia 2024 r. znak DIH - 3.707.119.2024.AŁ, Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sp rawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie to doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 3 września 2024 r. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień i w piśmie z dnia 10 września 2024 r. , działając przez pełnomocnika, podtrzymała w całości stanowisko wyrażone w odwołaniu, a tym samym wniosła o chylenie zaskarżonej decyzji w całości jako w pełni bezpodstawnej i nieuzasadnionej. Strona, wyrażając swoje wątpliwości co do sposobu podawania w cenniku ilości niektórych napojów, podniosła, że decyzja ta opiera się na nieprawdziwych faktach. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej p rzedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i k ompetencji Inspekcji Handlowej organem 4 1100036.3282067.3201920 właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lu b usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obo wiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określonej usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach, sposób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozporządzeniu . Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, przeds iębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. W świetle § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do które j odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. J ednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązkó w; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz u zyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgr anicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekw owanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kar y pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. 5 1100036.3282067.3201920 Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nało żona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w lokalu należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego WIIH, stwierdzono, że w udostępnionych kartach menu (cennikach) nie podano określenia ilości przy 31 rodzajach potraw lub wyrobów (spośród 117 sprawdzonych i wykazanych w cenniku) , do których odnosiły się uwidocznione ceny, co stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowani u o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązków wynikających m.in. z art. 4 ust. 1 , wymierza w drodze decyzji, właściw y ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli wojewódzki inspektor IH. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, w drodze decyzji z dnia 19 lipca 2024 r. nr KHU.D.34.2024.KWP, Pomorski WIIH nałożył karę pieniężną w wysokości 1 500 zł na ww. przeds iębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W odwołaniu strona podniosła, że przedmiotowa decyzja nie może się ostać, głównie z uwagi na fakt, iż podejmowana przez s półkę dotychczasowa praktyka znajduje w pełni oparcie w obowiązujących przepisach prawa i nie narusza żadnych wymogów stawianych prawem. Strona uważa, że nie naruszyła obowiązków ustawowych, gdyż posługiwała się kartą menu, w której uwidocznione były ceny towarów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości or az umożliwiający ich porównanie. Co więcej podkreśliła, że w karcie menu zamieszczona była pełna nazwa wyrobu oraz określenie ilości wyrobu, do którego cena się odnosiła. W jej ocenie, wykorzystywana przez spółkę karta menu nie wprowadzała klientów w błąd, bowiem przy wyrobach tego wymagających (np. piwo beczkowe, alkohole serwowane samodzielnie) spółka przedstawiła dokładną informację co do ilości wyrobu, natomiast przy wyrobach typu „drinki” nie widziała takiej konieczności uznając, że wyrób ten jako skła dający się z wielu składowych każdorazowo jest sprzedawany i liczony jako „jeden”. Dodała, że kategorie wyrobów, do których wniesiono zastrzeżenia, są ustandaryzowanymi wyrobami, które każdorazowo cechują się stałą ilością. Podniosła także, że przytoczone przepisy prawa, których rzekomo naruszenia dokonała spółka, nie określają, w jaki sposób należy określić ilość wyrobu, do którego odnosi się cena, ani też nie stanowią o obowiązku określenia konkretnej ilości składowych danego wyrobu, a tym samym niemożnoś ci traktowania wyrobu jako „jeden”. Nadto podkreśliła, że spółka, zgodnie z zastrzeżeniami organu IH, dokonała niezwłocznej zmiany karty menu, co nie należy traktować jako uznanie zaskarżonej decyzji za słuszną. W przypadku nieuznania przedmiotowego odwoła nia, strona wniosła o wskazanie konkretnych przepisów prawa, określających sposób wskazywania ilości wyrobu, o którym mowa w § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. 6 1100036.3282067.3201920 W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe zarzuty są niezasadne. Należy wskazać, że p rzepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach stanowią w ust. 1, że w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównani e cen, zaś w ust. 6, że Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa UOKiK, określi, w drodze rozporządzenia m.in. sposób uwidaczniania cen towarów i usług, w tym cen jednostkowych towarów lub usług - mając na uwadze potrzebę zapew nienia dostępności informacji o cenie. Dodatkowe wymagania, poza przewidzianymi w ustawie, zostały więc określone w rozporządzeniu w sprawie uwidaczniania cen. Rozporządzenie to stanowi w § 9 ust. 1, że przedsiębiorca prowadzący działalność usługową m.in. w zakresie gastronomii uwidacznia ceny oferowanych potraw lub wyrobów w cenniku, zaś w § 9 ust. 2, że cennik, o którym mowa w ust. 2, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełn ą nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Podkreślić należy, że przepisy te mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez p rzedsiębiorców. Ustalają one reguły podstępowania administracyjnego wymuszającego na przedsiębiorcach realizację obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw lub wyrobów. Niedopełnienie powyższych obowiązków zagrożone jest karą pieniężną, o której mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy. Należy zaznaczyć, że d odatkowe informacje, jakie powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, będącego w ofercie restauracji, to w szczególności pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich ilości. Informa cje te stanowią minimum, jakie należy spełnić, aby umożliw ić konsumentom identyfikacj ę cen y z towar em, w związku z czym brak tych informacji jest równoznaczny z podaniem ceny w sposób sprzeczny z przepisami art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw iązku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Przy ocenie, czy zostały spełnione powyższe wymagania, bierze się pod uwagę zwłaszcza to, czy konsument otrzymał jasną i rzetelną informację o cenie, umożliwiającą wybór i porównanie produktów. Ze specyfiki branży gastronomicznej wynika, że przygotowywane potrawy i napoje wydawane są na porcje, które mogą być różnej wielkości (w tym porcje głównych składników potraw), stąd też dla takich produktów wprowadzony został wymóg podawania dodatkowo okr eślenia ich ilości. Samo zaprezentowanie w cenniku, obok pełnej nazwy wyrobu, ceny za porcję (np. filiżankę, szklankę, kieliszek) nie jest wystarczające dla spełnienia powyższych wymagań. Logicznym jest bowiem, że pod pojęciem ilości potrawy lub wyrobu ust awodawca nie miał na uwadze tego, ile za daną cenę można kupić porcji, tylko to, jaka jest wielkość danej porcji. Prezes UOKiK wskazuje, że cena sprzedaży dotyczy określonej ilości produktu i ma ona umożliwić konsumentom identyfikacje ceny z produktem, w s zczególności m.in. poprzez określenie ilości potrawy lub wyrobu. Mając na uwadze, że serwowane drinki oraz napoje gorące mogą być wydawane w różnej ilości (wielkości), konsument powinien otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości, a więc w przypadku takich produktów powinna być podana pojemności całego napoju lub jego głównych składników, np. alkoholu i soków. Tym samym, wbrew przekonaniu strony, wyroby typu „drinki” opisane w cenniku jako wyroby złożone z wielu składników, m.in. alkoholu i soków, nie mogą być określane ilościowo jako „jeden” (jedna porcja). Nawet jeśli tak, jak twierdzi strona w odwołaniu, kategorie wyrobów, do których wniesiono zastrzeżenia, były 7 1100036.3282067.3201920 każdorazowo oferowane w tej samej ilości, to ilość ta powinna być określona w cenniku, tak aby konsument otrzymał informację, jakiej ilości wyrobu dotyczy uwidoczniona cena. Stąd też, w opinii Prezesa UOKiK, powiązanie cen oferowanych wyrobów z ich ilością ma swoje uzasadnienie faktyczne i prawne. Warto jeszcze raz podkreślić, że działalność usługowa m.in. w zakresie gastronomii została dodatkowo uregulowana w § 9 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który nakłada obowiązek uwidaczniania cen oferowanych potraw lub wyrobów w cenniku. Obowiąze k ten przedsiębiorcy spełniają w powszechnie dostępnej formie wizualnej prezentacji (cennika), co stwarza konsumentom możliwość porównania cen oferowanych towarów lub usług (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2021 r. o sygn. akt II GSK 805/21). Aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów przed niekorzystnymi praktykami, cennik powinien stanowić rzetelny i wiarygodny nośnik informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach świadczonych usług (por. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt II GSK 4 915/21). Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzono, że stosowane przez spółkę karty menu (cenniki) nie zawierały określenia ilości (pojemności) przy 31 na 117 pozycji potraw lub wyrobów, do których odnosiły się uwidocznione ceny, co stanowiło 26% sprawdzonych produktów. W świetle powyższego, należy stwierdzić , że ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji w toku kontroli stanowiły podstawę do przyjęcia, iż strona naruszyła dyspozycję art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z naruszeniem wymagań określonych w § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , a tym samym dopuściła się czynu o charakterze deliktu administracyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy . Należy podkreślić, że nałożona na stronę kara pien iężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem , zaś odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalności gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożon ych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, okoliczności towarzyszące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa , czy też działania naprawcze podjęte na skutek kontroli, pozostają bez znaczenia dla oceny zasadności zastosowania wobec niej sankcji, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa . Strona, jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić w cenniku ceny oferowanych potraw lub wyrobów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, poprzez podanie w cenniku, obok ceny oraz pełnej nazwy produktu, także określenia ich ilości . Znamienny jest fakt, że w niniejszej sprawie strona nie wykonała powyższych obowiązków w odniesieniu do 31 rodzajów potraw lub wyrobów (spośród 117 sprawdzonych i wykazanych w ce nniku), w zakresie określenia ich ilości, a tym samym zaistniały przesłanki do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W niniejszej sprawie, Pomorski WIIH był uprawniony do nałożenia na stronę kary pieniężnej w granicach przewidzianych ustawowo, tj. w wysokości do 20 000 zł. Po uwzględnieniu 8 1100036.3282067.3201920 przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł, która stanowi 7,5% górnego wymiaru kary. Analizując prawidłowość uwzględnienia przez organ pierwszej instancji ww. przesłanek, mających wpływ na wymiar kary, na podstawie całości zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego, Prezes UOKiK zważył i stwierdził, co następuje. Oceniając stopień naruszenia obowiązków , w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że kontrolowany przedsiębiorca w związku ze stwierdzonymi nieprawidłow ościami, polegającymi na braku w udostępnionych kartach menu (cennikach) łącznie przy 31 rodzajach potraw lub wyrobów (spośród 117 sprawdzonych i wykazanych w cenniku) , do których odnosiły się uwidocznione ceny, naruszył poważne obowiązki, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , co z punktu widzenia praw i interesów konsumentów pozwoliło zakwalifikować opisany czyn jako znaczne naruszenie. Należy wskazać, że powyższe pr zepisy mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców prowadzących działalność usługową m.in w zakresie gastronomii. Ustalają one reguły postępowania administracyjnego wymuszającego na przedsięb iorcach realizację obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw lub wyrobów. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że stwierdzone nieprawidłowości w sposób istotny naruszały interesy konsumentów, gdyż pozbawiały ich podstaw owej informacji o tym, jakiej ilości potrawy lub wyrobu dotyczy uwidoczniona cena, a co za tym idzie prawa do odczytania informacji o cenie w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Tym samym, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że charakter i waga naruszenia obowiązków były istotne i z pewnością nie miały cech znikomości. Przy ocenie powyższej przesłanki, organ pierwszej instancji prawidłowo odniósł się również do skali naruszenia obowiązków, stwierdzając, iż kontrolowany przedsiębiorca dopuścił się naruszenia powyższych obowiązków w odniesieniu do 31 na 117 pozycji potraw lub wyrobów wykazanych w cenniku , co stanowiło 26% sprawdzonych produktów. Jednocze śnie słusznie przyjął, że czas trwania naruszenia przypada na dzień stwierdzenia nieprawidłowości, zaś kończy się w momencie podjęcia przez stronę działań naprawczych, polegających na zmianie menu oraz cennika dla kupujących, wskazujących na zaprzestanie n aruszenia prawa, o czym strona poinformowała w piśmie z dnia 19 czerwca 2024 r. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe przemawia za tym, iż organ pierwszej instancji mógł przypisać stronie znaczny stopnień naruszenia obowiązków. Oceniając dotychczasową działalno ść przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, oraz uzyskane korzyści mają tkowe lub straty wynikające z naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, że strona nie była wcześniej karana za podobne naruszenia, jak również okoliczności, że w trakcie kontroli wyeliminowała ona stwierdzone niepraw idłowości. Jednocześnie słusznie zwrócił uwagę, że kontrole w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach prowadzone są po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze jej wszczęcia . Strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli w piśmie z dnia 22 kwietnia 2024 r. – zawiadomienie doręczono jej 9 1100036.3282067.3201920 w dniu 26 kwietnia 2024 r., a kontrola rozpoczęła się 24 maja 2024 r. Strona miała więc czas i możliwości, aby przygotować się do kontroli i nie dopuścić do powstania naruszenia. A mimo to, nieprawidłowości stwierdzono i strona spowodowała ich zaprzestanie dopiero w efekcie kontroli. Podjęte przez stronę działania miały zatem charakter następczy. Uwzględniając trzeci czynnik wpływający na wymiar kary , tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę informację przekazaną przez stronę w piśmie z dnia 24 czerwca 2024 r. w postaci dokumentu pt. „Jednostronny rachunek zysków i strat z uwzględnieniem bufora” za rok 2023. Rozpatrując czwart ą z przesłanek wymiaru kary , tj. sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pierwszej instancji stwierdził, że nie posiada wiedzy w tym zakresie, niemniej jednak, należy s twierdzić, że przesłanka ta nie miała zastosowania, gdyż przeprowadzona kontrola nie była kontrolą w sprawach transgranicznych. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Pomorski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej zmiany. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 500 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł, jest, w opinii Prezesa UOKiK, kwotą optymalną i adekwatną do stwierdzonego naruszenia. Stanowi ona 7,5% górnego wymiaru kary . Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawi eni jasnej i zrozumiałej informacji o cenie dla 31 na 117 pozycji potraw lub wyrobów (26% objętych sprawdzeniem), poprzez brak określenia ich ilości. Podkreślenia wymaga, że kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowi sa nkcję administracyjną, zaś jej celem jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacje o cenach służą właściwemu poinformowaniu nabywcy o tym, za jaki towar lub usługę ma zapłacić daną należność, a także stwarzają iden tyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie sprzedaży detalicznej towarów lub świadczenia usług. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów lub usług, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami klientów, mającym wpływ na decy zje o ich zakupie. Dlatego jasna i rzetelna informacja o cenie i cenie jednostkowej oraz możliwość porównania cen wielu towarów lub usług, znajdujących się w obrocie handlowym, ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta. Jednocześnie Preze s UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, co oznacza, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowa nia. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do 10 1100036.3282067.3201920 powstania podo bnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie towary z oznaczeniami cenowymi lub właściwie sporządzon ymi cennikami, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 1 500 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pi eniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy roz umieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona podjęła n atychmiastowe działania naprawcze, a więc zaprzestała naruszenia prawa. Warto jednak podkreślić, że były to działania następcze, będące efektem kontroli. Znamienny jest przy tym fakt, że kontrola ta została przeprowadzona za uprzednim skierowaniem do stron y zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, gdzie wskazano m.in. informacje o zakresie przedmiotowym kontroli i planowanym terminie jej przeprowadzenia , a więc strona miała czas i możliwość przygotowania się do niej. Jednakże co istotne, ustalony w trak cie kontroli stan faktyczny, wskazujący na nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach, które wyżej opisano, przekładał się w sposób bezpośredni na naruszenie interesów konsumentów w zakresie ich podstawowego prawa , tj. prawa do informacji, a więc s tanowił o istotnej wadze naruszenia prawa. Z ustaleń tych wynika, że konsumenci przed złożeniem zamówienia w lokalu nie dysponowali wiedzą o ilości (pojemości) niektórych rodzajów drinków oraz napojów gorących, do których przypisano określoną cenę i nazwę. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że naruszenie nastąpiło i nie może ono zostać uznane za znikome. Dotyczyło ono 26% sprawdzonych i oferowanych w menu potraw lub wyrobów . Mając na uwadze charakter i ilość stwierdzonych n aruszeń, należy uznać, że waga naruszenia prawa była istotna z uwagi na dobro podlegające ochronie. Warto zwrócić uwagę, że ustawa o informowaniu o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE. W preambule tej dyrektywy jako zasadnicze założenie wskazano , że przejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się do poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami (motyw 1); konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony (motyw 2). Ponadto wskazano, że obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw 6). Jednocześnie, celem samej dyrektywy, zgodnie z brzmieniem jej art. 1, jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary p roduktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Natomiast art. 4 ust. 1 tej dyrektywy podkreśla znaczenie jednoznaczności, łatwej dostrzegalności i czytelnoś ci ceny 11 1100036.3282067.3201920 sprzedaży i ceny jednostkowej. Powyższe założenia prawa Unii Europejskiej w sposób optymalny urzeczywistniają przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Brak uwidocznienia informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach narusza powy ższe zasady, tzn. ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku oraz skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, co nie poprawia poziomu ochrony konsumentów, a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsi ębiorstwami i produktami. Stwierdzone naruszenie prawa obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służyć ma przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. Na gruncie niniejszej sprawy, należy przychylić się do stanowiska organu pie rwszej instancji, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE. Nawet gdyby uznać za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, to należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt zaprzestania przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować o dstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną dec yzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub prz estępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które sankcjonowane jest przez art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej w tym zakre sie uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Pomorskiego WIIH. Inny organ nie mógł na teren ie podlegającym kognicji Pomorskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywane j sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 Kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Oko liczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednozna cznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem do tyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego ar tykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki 12 1100036.3282067.3201920 naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało)”. Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności admin istracyjnej”). Biorąc pod uwagę, że jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidoczniona przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego towaru, tak, aby konsument mógł na tej podstawie podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma chara kter obowiązku przedumownego), należy przyjąć, że w niniejszej sprawie przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa nie występuje i w związku z tym brak jest podstaw do zastosowania instytucji odstąpienia na podstawie art. 189f § 2 i 3 Kpa. Prezes UOKiK stoi również na stanowisku, że samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów oraz nie dopuścić do powstania tych samych lub podobnych naruszeń w przyszłości. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie k ary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości , należy uzn ać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie nakładania kary pieniężnej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uzn ać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należ y wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 13 1100036.3282067.3201920 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarże nia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% warto ści przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie pra wa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 20 03 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują : 1. [ xxxxxx ] 2. Pomor s ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a