DIH-III-144/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 listopada 2024 r. DIH - 3.707.106.2024.AB DECYZJA DIH.3. 144 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowadz eniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr DS.29.2024 Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 25 czerwca 2024 r. (nr: DS .8361.55.2024.EK ), na mocy której na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) nałożono na przedsiębiorcę Ladnefelgi.pl Ewelina Taraszkiewicz Spółka Komandytowa z siedzibą w Suwałkach (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „spółką” „przedsiębiorcą”), karę pieniężną w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w moc y zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 22 - 29 marca 2024 r. inspektorzy reprezentujący Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Podlaskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia DS.8361.55.2024 z 22 marca 2024 r. przeprowadzili kontrolę ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, 1 marca 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował m.in. przestrzeganie przepisów dotyczących prawidłowości uwidaczniania informacji o cenach. Zawiadomienie doręczono 5 marca 2024 r. 2 K ontrola została przeprowadzona w obecności wspólnika kontrolowanej spółki, osoby upoważnionej jej reprezentowania. W toku kontroli sprawdzano prawidłowość przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych produktów, w oparciu o przepisy ustawy z dn ia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) (zwanej dalej: „ustawą ”, „ustawą o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W toku kontroli ustalono, że kontrolowany prowadzi sprzedaż detaliczną produktów między innymi za pomocą strony internetowej o adresie: https://www.ladnefelgi.pl/ oraz za pomocą internetowej platformy handlowej Allegro pod nazwą użytkownika: ladnefelgi_pl (konto: FIRMA). W toku kontroli w zakresie przestrzegania obowiązku uwidaczniania informacji o cenach towarów oferowanych do sprzedaży oceniono łącznie 20 rodzajów pro duktów, tj. artykułów motoryzacyjnych, w tym 10 oferowanych za pośrednictwem strony internetowej https://www.ladnefelgi.pl oraz 10 za pomocą internetowej platformy handlowej Allegro. W przypadku produktów oferowanych za pośrednictwem Allegro, nie stwierdzo no produktów oferowanych po obniżonej cenie. Produkty oznaczone były ceną detaliczną oraz ceną jednostkową. Natomiast 7 z 10 ocenianych produktów oferowanych za pośrednictwem strony internetowej https://www.ladnefelgi.pl, posiadało informację o obniżonej c enie. Produkty te posiadały informacje o obniżce (zniżka X% kupując w zestawie ) i dwie ceny, w tym wyższą przekreśloną oraz nie posiadały uwidocznionej ceny jednostkowej. W wyniku podjętych działań inspektorzy w odniesieniu do 10 rodzajów produktów oferowa nych do sprzedaży za pomocą strony internetowej: https://www.ladnefelgi.pl/ stwierdzili, że przedsiębiorca wbrew obowiązkom wynikającym z art. 4 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o cenach: — nie uwidocznił najniższej ceny towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a także ceny jednostkowej towarów objętych promocją w przypadku 6 rodzajów produktów; — w przypadku jednego produktu uwidocznił niewłaściwie wyliczoną cenę obniżoną - cena po obniżce nie odpowiadała pomniejszeniu najniższ ej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki o deklarowaną wartość 7% (ZNIŻKA 7%) oraz nie uwidocznił ceny jednostkowej tego produktu; — nie uwidocznił cen jednostkowych w przypadku 3 rodzajów produktów nie objętych promocją . Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 29 marca 2024 r. (nr akt: DS.8361.55.2024) oraz załącznikach, podpisanym bez uwag. Wobec wspólnika kontrolowanej spółki/osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy wydano żądanie m.in. u widocznienia na stronie internetowej cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości oraz zgodnie z wymaganiami przepisów ustawy o cenach. Osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy zobowiązała się usunąć 3 stwierdzone nieprawidłowości w terminie 14 dni od za kończenia kontroli i powiadomić Podlaskiego WIIH. W dniu 26 kwietnia 2024 r. inspektorzy dokonali weryfikacji strony internetowej www.ladnefelgi.pl w zakresie usunięcia nieprawidłowości. W wyniku dokonanego sprawdzenia inspektorzy ustalili, że przedsiębior ca nie oferuje produktów w cenach obniżonych (brak promocji, zniżek), ale nadal brak było uwidocznionych cen jednostkowych przy oferowanych do sprzedaży felgach. Ostatecznie strona nie poinformowała organu o podjętych działaniach naprawczych. W dniu 10 ma ja 2024 r. Podlaski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej: „Kpa”, zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano stronę, że przysługuje jej prawo do wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz do zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto wezwano prz edsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w 2023 roku. Pismem z 20 maja 2024 r. pełnomocnik strony poinformował m.in. o wielkości obrotów i przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w 2023 r. , informując jednocześnie, że wskazany obrót jest wynikiem sprzedaży produktów, zgodnie z profilem działalności spółki, a większy przychód wynika z faktu, że poza sprzedażą Spółka otrzymała dodatkowe źródła finansowania, tj. dotacje lub granty celowe. W dn iu 24 maja 2024 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Białymstoku wpłynęło pismo od pełnomocnika strony, w którym zawarte były wyjaśnienia dotyczące: − nieuwidocznienia najniższej ceny produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz ceny jednostkowej towarów objętych promocją. Pełnomocnik Strony nie zgodził się ze stanowiskiem organu, iż „w podanych przykładach produktów" na leżało prezentować najniższe ceny z ostatnich 30 dni, argumentując przy tym, że towary te nie są oraz nie były w promocji, ani przecenie. Pełnomocnik Strony wyjaśnił, iż oferowane zestawy składają się z czterech felg (np.: węższe przednie, szersze tylnie) oraz gratisowych wentyli, o których mowa w opisie oferty (4 x nowe felgi aluminiowe, 4 x dekielki producenta, 4 x pierścienie centrujące (jeżeli są wymagane), 4 x wentyle chromowane). Ponadto strona poinformowała, iż na stronie automatycznie pojawiał się m echanizm informujący o oszczędności w wysokości X% w sytuacji, gdy klient kupuje produkty w zestawie. Jednocześnie wyjaśnił, że wentyle, zgodnie z opisem są dołączane do zestawu, dlatego muszą pojawić się w koszyku zakupowym. Pełnomocnik Strony stwierdził, iż jest to zatem porównanie ceny zestawu w stosunku do ceny, jaką klient musiałby zapłacić, gdyby kupił towary osobno. W niniejszym piśmie pełnomocnik poinformował, że strona internetowa oparta jest o gotowe szablony/rozwiązania oferowane przez serwis, na tomiast beneficjent systemu otrzymuje gotowe rozwiązanie i nie musi samodzielnie utrzymywać całego systemu sklepowego. Jednocześnie w trakcie przedmiotowej kontroli zostały zlecone prace kontraktowe dla serwisu zgodnie z wytycznymi otrzymanymi podczas kont roli. Zmieniony został sposób wyświetlania 4 zestawów. Strona zapewniła, że zmiany wprowadzone zostały dnia 15 kwietnia 2024 r. Do pisma został również dodany fragment zrzutu ekranu przedstawiający ofertę towaru z wyjaśnieniami, że obecnie w ofertach niewid oczne są ceny tzw. pakietowe i związana z nimi oszczędność , − niewłaściwie wyliczonej ceny po obniżce – strona wskazała, ż e wyliczona cena po zastosowaniu 7% obniżki faktycznie była inna niż została wskazana na stronie, jednak ostatecznie konsument otrzymywa ł większy rabat niż 7%, co z punktu widzenia konsumenta było korzystniejsze. Dodatkowo strona wskazała, że „Najniższa cena produktu w okresie przed wprowadzeniem obniżki: 3666,10 PLN" to cena produktu jeszcze z roku 2023, w związku z wahaniami kursu PLN ce ny ulegają dynamicznym zmianom, ponadto po wprowadzeniu przez konkurencję obniżki na ten model, spółka zdecydowała się na ten sam ruch, − nieuwidocznieniu cen jednostkowych towarów nieobjętych promocją, gdyż zdaniem pełnomocnika prezentowane w sklepie ceny f elg za komplet (4 szt.) są zgodne z rozporządzeniem Ministra Rozwoju, gdyż zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia - cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za sztukę dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Zdaniem Strony - powyższe potwi erdza również a contrario § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia - zgodnie z którym, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. W sklepie p rowadzonym przez kontrolowanego prezentowana jest cena za komplet (4 szt.), ponieważ felgi sprzedawane są wyłącznie kompletami, gdyż w domyśle zakup felg dotyczy zakupu czterech sztuk, na wszystkie cztery koła auta. Również dostawy od producenta odbywają s ię wyłącznie w czterech sztukach. Prezentowanie cen za komplet felg jest - zdaniem strony - zrozumiała dla konsumenta, który kupuje komplet felg na cały pojazd, a spółka nie prowadzi sprzedaży pojedynczych felg. Wszystkie realizowane zamówienia dotyczą kom pletu czterech sztuk. Strona w powyższym piśmie stwierdziła, że w przedstawionych wyżej okolicznościach nie może być mowy o spełnieniu przez spółkę przesłanek koniecznych do wymierzenia jej kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ww. ustawy. Przepi s ten wskazuje na niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy. Natomiast zdaniem strony spółka wykonała wszystkie obowiązki, zgodnie z przedmiotową ustawą. Jednocześnie Pełnomocnik, w imieniu Spółki wniósł o odstąpienie od wymierze nia przedmiotowej kary i umorzenie przedmiotowego postępowania. Dnia 25 czerwca 2024 r. Podlaski WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję nr DS.29.2024 (nr: DS .8361.55.2024.EK ), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych 00/100) z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ww. ustawy. Decyzja została odebrana 26 czerwca 2024 r. W dniu 22 lipca 2024 r . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Podlaskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji (oryginał odwołania został przekazany e - puapem w dniu 31 lipca 2024 r. na wniosek organu drugiej instancji). St rona w odwołaniu zaskarżyła decyzje w całości i zarzuciła jej naruszenie przepisów: 5 1) prawa materialnego, tj.: a) art. 4 ust. 1 Ustawy w związku z art. 2 lit. b) dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsum enta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE. L. z 1998 r. Nr 80, str. 27 z późn. zm., dalej „Dyrektywa”) oraz w związku z §7 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez jego błędną wykładnię i uznanie przez organ I instancji, i ż prezentowane przez Spółkę na aukcjach internetowych ceny towaru - kompletu czterech felg aluminiowych do samochodów, nie stanowią ceny jednostkowej towaru, co doprowadziło organ I stopnia do uznania, iż spółka nie informowała o cenach jednostkowych towar ów; b) art. 189f §1 pkt 1) Kpa w związku z art. 6 ust. 3 ustawy poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, iż w przypadku prezentowania cen promocyjnych spółka nie zaprzestała naruszenia prawa, mimo usunięcia ze strony internetowej nieprawidłowości, co - jak wyn ika z treści decyzji - miało wpływ na finalne wymierzenie kary pieniężnej; 2) postępowania, tj.: art. 80 w związku z art. 7, 8 §1 oraz art. 11 KPA poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie nieadekwatnej kary pieniężnej pomimo zaprzestania naruszenia prawa oraz jego znikomości. W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i odstąpienie przez organ II instancji od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Pismem z 7 sierpnia 2024 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowa nia odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy od wołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższeg o, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacz nia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok info rmacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstaw ie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu Ministra Rozwoju. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia 6 się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii) dotyczy odpowiednio ceny za: a) litr lub metr sześc ienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, b) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, c) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, d) sztukę – dla towarów s przedawanych na sztuki. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyz ji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to sam o naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępow anie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji nr DS.29.2024 Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 25 czerwca 2024 r. (sygn. akt: DS.8361.55.2024.EK), na mocy której na przed siębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ww. ustawy o cenach. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsum entów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu, o które wydano decyzję oraz 7 treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma w ątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Podlaskiego WIIH kary pieniężnej. Odwołując się od decyzji strona wniosła o jej uchylenie w całości i odstąpienie przez organ drugiej in stancji od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, zarzucając jej naruszenie prawa: 1) prawa materialnego, tj.: a) art. 4 ust. 1 ustawy w związku z art. 2 lit. b) dyrektywy 98/6/WE oraz w związku z §7 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez jego błę dną wykładnię i uznanie przez organ I instancji, iż prezentowane przez spółkę na aukcjach internetowych ceny towaru - kompletu czterech felg aluminiowych do samochodów, nie stanowią ceny jednostkowej towaru, co doprowadziło organ I stopnia do uznania, iż s półka nie informowała o cenach jednostkowych towarów, b) art. 189f §1 pkt 1) Kpa w związku z art. 6 ust. 3 ustawy poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, iż w przypadku prezentowania cen promocyjnych spółka nie zaprzestała naruszenia prawa, mimo usunięcia ze strony internetowej nieprawidłowości, co - jak wynika z treści decyzji - miało wpływ na finalne wymierzenie kary pieniężnej. Strona w odwołaniu stwierdziła, że organ pierwszej instancji pomimo, że strona usunęła naruszenie prawa, tj. zaprzestała stosować o bniżki i przekreślone ceny, nieprawidłowo uznał że waga naruszenia prawa nie jest znikoma i nie ma podstaw do zastosowania art. 189 f § 1 pkt. 1 Kpa; 2) postępowania, tj.: art. 80 w związku z art. 7, 8 §1 oraz art. 11 KPA poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie nieadekwatnej kary pieniężnej pomimo zaprzestania naruszenia prawa oraz jego znikomości. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu Prezes UOKIK, wskazuje, że odpowiedzialność za zgodność z obowiązującymi przepisami dotyczącymi uwidaczn iania cen ponosi przedsiębiorca, który podejmuje się prowadzenia określonego typu działalności. W niniejszym przypadku strona prowadzi wieloletnią działalność (od 2017 r.), a zatem jest doświadczonym przedsiębiorcą, który powinien już potrafić tak zorganiz ować działalność gospodarczą, aby nie dochodziło do naruszeń prawa. Prezes UOKiK wskazuje, że biorąc pod uwagę stwierdzone nieprawidłowości, należy uznać, iż doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, a naruszenie to było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. To kontrolowany ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli (nr akt kontroli: DS.8361.55.2024) oraz załączników do tego proto kołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku podjętych działań inspektorzy w odniesieniu do 10 rodzajów produktów o ferowanych do sprzedaży za pomocą strony internetowej: https://www.ladnefelgi.pl/ stwierdzili, że przedsiębiorca wbrew obowiązkom wynikającym z art. 4 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o cenach: 8 — nie uwidocznił najniższej ceny towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a także ceny jednostkowej towarów objętych promocją w przypadku 6 rodzajów produktów; — w przypadku jednego produktu uwidocznił niewłaściwie wyliczoną cenę obniżoną - cena po obniżce nie odpowiadała pomniejszeniu n ajniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki o deklarowaną wartość 7% (ZNIŻKA 7%) oraz nie uwidocznił ceny jednostkowej tego produktu; — nie uwidocznił cen jednostkowych w przypadku 3 rodzajów produktów nie objętych promocją. Pr ezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obow iązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581). Zmiana ta była podyktowana ko niecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowany ch konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby nast ępnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Do kontroli wytypowano 20 partii, w tym 10 w sklepie internetowym, z których 7 oferowanych było w obniżonych cenach. Produkty te posiadały dwie ceny w tym jedną przekreśloną, przy której w nawiasie drobnym drukiem zawarta była informacja („zniżka X% kupując w zestawie”). Tak przedstawiona oferta sugerowała konsumentowi, że cena została obniżona o określony procent, jednak bez wskazania co oznacza cena przekreślona, czy jest to cena regularn a, czy może najniższa cena z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Sposób w jaki strona przedstawiła ofertę, nie pozwoliła stwierdzić na czym dokładnie ta obniżka cen polegała, z uwagi na zastosowane określenie „zniżka X% kupując w zestawie”, tym bard ziej, że jak sam kontrolowany wskazuje, nie ma możliwości zakupu pojedynczej felgi, a sprzedawane są one jedynie w zestawach/kompletach. Taki sposób uwidaczniania cen jest niejednoznaczny i budzący wątpliwości. W toku kontroli zakwestionowano sposób prezen tacji cen uwidocznionych przy wszystkich 7 skontrolowanych produktach. Podane ceny nie posiadały wyjaśnień czego dotyczą (na metkach znajdowały się jedynie cyfry bez żadnych opisów). Należy również podkreślić, że wszystkie 10 oferowanych w sklepie internet owym produktów nie posiadało uwidocznionej ceny jednostkowej. Stan faktyczny udokumentowany w protokole kontroli nie budzi zastrzeżeń organu drugiej instancji. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca nie zrealizował obowiązków 9 wynikających w w w. art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach, tzn. w odniesieniu do 10 partii produktów. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, Podlaski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kierował się kryteriami wynikającymi z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, dokonując prawidłowej, zdaniem Prezesa UOKiK, ich oceny. Odnośnie samej wysokości kary nałożonej na stronę przez Podlaskiego WIIH, Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowi ązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę stopnia naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia, dotychczasowej działalność przedsiębiorcy oraz wielkości jego obrotów i przychodu, ja k również sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Podlaski WIIH prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki. Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Podlaski WIIH, uznał jako znaczny, gdyż w przypadku 10 z 20 (50 proc.) ocenianych produktów objętych kontrolą zostały naruszone przepisy ustawy o cenach. Należy w tym miejscu wskazać, że br ak uwidocznionych informacji o cenach narusza interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji, a także stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Ponadto Podl aski WIIH wziął pod uwagę, m.in. że przedmiotowa kontrola była pierwszą, w której stwierdzono naruszenie przez stronę przepisów ustawy o informowaniu o cenach, czy fakt prowadzenia działalności od 2017 r. Prezes UOKiK wskazuje również, że strona została p owiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 5 marca 2024 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 22 marca 2024 r. Zatem miała ona, wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do kontroli i wy eliminować ewentualne nieprawidłowości. Wymierzając karę pieniężną uwzględniono również wielkości obrotów i przychodu, przedstawione przez przedsiębiorcę. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowsk ich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterz e prowadzonej przez spółkę. Strona postępowania w przedmiotowym odwołaniu zaskarżyła decyzję Podlaskiego WIIH z dnia 25 czerwca 2024 r. w całości zarzucając jej m.in. naruszenie prawa materialnego tj. art. 4 ust. 1 ustawy w związku z art. 2 lit. b) dyrekty wy 98/6/WE oraz w związku z §7 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez jego błędną wykładnię i uznanie przez organ I instancji, iż prezentowane przez spółkę na aukcjach internetowych ceny towaru - kompletu czterech felg aluminiowych do samochodów, n ie stanowią ceny jednostkowej towaru, co doprowadziło organ I stopnia do uznania, iż spółka nie informowała o cenach jednostkowych towarów. Odnosząc się do powyższego Prezes wskazuje, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cenę jed nostkową definiuje się jako: „cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach 10 miar w rozumieniu przepisów o miarach”, tym samym przepis ten należy czytać razem z przepisami o miarach. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że co do zasady art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach zobowiązuje przedsiębiorcę do uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej ceny oraz ceny jednostkowej, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiając y porównanie cen. Tak więc ustawa nakłada obwiązek uwidocznienia ceny jednostkowej, a sposób w jaki należy to uczynić określa rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii. § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazuje m.in., że cena jednostkowa dotyczy odpowiedn io ceny za sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. A niewątpliwie zakwestionowane rodzaje towarów, tj. felgi, jeżeli nie są sprzedawane w wielopakach (po 4 sztuki) to są oferowane do sprzedaży na sztuki. Wyjątek stanowią np. skarpety, bu ty, które z uwagi na ich przeznaczenie sprzedawane są wyłącznie w parach i w przypadku wielopaku cena jednostkowa odnosić się będzie do pary. Podkreślić również należy, że organ drugiej instancji rozstrzyga w granicach istniejącego prawa oraz w zakresie sw ojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Prezes UOK iK wskazuje, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny oraz ceny jednostkowej towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o n iej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Jak wcześniej wskazano uwidocznienie ceny jednostkowej produktu jest ustawowym obowiązkiem sprzedawcy. Należy też wyjaśnić, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównania cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny za określony produkt, w miejscu sprzedaży powinna być uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram, sztuka). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa (np. za litr, kilogram, sztukę) jest dla n ich odpowiednia, jak również porównać ją z ceną tych samych produktów u innych przedsiębiorców. Zatem, brak podanych cen jednostkowych przy towarach utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru, narusza ich interesy ekonomiczne ora z pozbawia ich prawa do rzetelnej i pełnej informacji o cenie. Dodatkowo organ drugiej instancji zwraca uwagę, że jedyne wyłączenia, kiedy nie ma obowiązku uwidocznienia ceny jednostkowej zostały określone w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologi i i dotyczą: — towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; — towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); — towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłączni e w parach (np. skarpetki sprzedawane jako pojedyncze para); 11 — produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301). W przedmiotowej sprawie żadna z zakwestionowanych 10 partii produktów sprzedawanych jako „4 x felgi (…)” nie spełniała ww. warunków, a tym samym biorąc powyższe pod uwagę, naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach należy uznać za bezzasadny. Prezes UOK iK stwierdza, że nie ma w tym przypadku znaczenia, że ww. wielopaki są sprzedawane wyłącznie jako komplet, a poszczególne elementy nie są oferowane na stronie internetowej kontrolowanego do sprzedaży pojedynczo. Podobny pogląd został zaprezentowany w wyrok u Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. (sygn. Akt V SA/Wa 1568/23). Organ drugiej instancji nie zgadza się z przedsiębiorcą, że zakwestionowane w toku kontroli produkty nie są towarem sprzedawanym na sztuki, a towarem sprz edawanym w komplecie w myśl § 7 pkt 2 ww. rozporządzenia. Prezes UOKiK wyjaśnia, że znajdujące się w ofercie sprzedaży 4xfelgi (..), są wielopakiem, a zatem nie stanowią one zestawu (kompletu) w rozumieniu art. 7 pkt 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a cen. O zestawie można mówić jedynie w przypadku, gdy zestaw (komplet) tworzą co najmniej: dwie różne rzeczy, dwa różne elementy, produkty, przedmioty np. komplet pościeli, garnek z pokrywką. Natomiast zgodnie z definicją zawartą w „Wielkim słowniku język a polskiego” wielopak, to opakowanie zawierające kilka sztuk jakiegoś produktu, sprzedawanych jako całość. Organ drugiej instancji zgadza się ze stroną, że w przypadku zakwestionowanych u kontrolowanego produkt ów nie ma możliwości kupienia pojedynczej szt. , tj. części jego zawartości. Tym nie mniej nie można pozbawiać konsumenta informacji o cenie jednostkowej produktów sprzedawanych w takiej formie i ograniczania mu możliwości porównania cen i dokonania optymalnego wyboru. Zdaniem organu drugiej instancji przedmiotem porównania cen, nie mogą być ceny innych kompletnych wielopaków o tożsamych parametrach. Nie można ograniczać prawa konsumentów do informacji o cenie i porównywania cen jednostkowych pojedynczego produktu, tj. felgi. Konsument powinien mieć moż liwość dokonania wyboru, czy bardziej mu się opłaca kupić felgi pakowane po 4 sztuki po określonej cenie, czy też pojedyncze (nawet jeśli są to innego rodzaju produkty, czy też sprzedawane w innej placówce handlowej). Aby umożliwić konsumentowi porównanie cen w takiej sytuacji ustawodawca zobowiązał przedsiębiorcę do podawania ceny jednostkowej. Natomiast w przypadku wielopaków nie można już mówić o zestawie, ponieważ składa się on wyłącznie z jednego rodzaju produktu jakim są np. felgi, opony. Tym samym w przypadku oferowania do sprzedaży wielopaków sprzedawca zobowiązany jest do uwidocznienia zarówno ceny jak i ceny jednostkowej. Nie sposób w tym miejscu pominąć również faktu, że strona prowadzi także sprzedaż za pośrednictwem Allegro i w ofercie przedsięb iorcy również znajdują się zestawy 4 felg, jednak w przypadku tej sprzedaży, zostały już uwidocznione ceny jednostkowe. A zatem w ocenienie Prezesa UOKiK niezrozumiałe jest stosowanie przepisów ustawy o cenach w sposób wybiórczy, w zależności od portalu cz y strony internetowej, z której korzysta, co jest zależne wyłącznie od przedsiębiorcy. Prezes UOKiK podkreśla, że wskazanie cen jednostkowych ma na celu głównie ułatwienie porównania cen produktów nie tylko u jednego przedsiębiorcy, ale również tych 12 znajdu jących się w ofercie innych przedsiębiorców, na różnych stronach internetowych, a także tych samych jak i innych marek. Zdaniem Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie nie ma również podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od nałożenia kary i wystosowania pouczenia. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy równie ż, że w trakcie kontroli ustalono, iż w toku kontroli zakwestionowano 10 z 20 ocenianych produktów, tj. przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, nie wskazując co oznaczają znajdujące się w ofercie ceny, a tym samym nie uwidocznił najniższej ceny towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a także ceny jednostkowej towarów objętych promocją w przypadku 6 rodzajów produktów, ponadto w przypadku jednego produktu uwidocznił niewłaściwie wyliczon ą cenę obniżoną - cena po obniżce nie odpowiadała pomniejszeniu najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki o deklarowaną wartość 7% (ZNIŻKA 7%) oraz nie uwidocznił ceny jednostkowej tego produktu, jak również nie uwidocznił cen jednostkowych w przypadku 3 rodzajów produktów nie objętych promocją. Należy tutaj wskazać, że brak lub nieprawidłowe uwidocznienie cen jednostkowych przy towarach przez kontrolowanego pozbawiło konsumentów możliwości porównania cen tych towarów z inny mi towarami, a tym samym dokonania przez nich właściwego wyboru, z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej, potrzeb i upodobań. W prowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsu mentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Nowe regulacje mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. A zatem bezsprzecznie został naruszony interes konsumenta i jego prawo do rzetelnej informacji o cenach wyrobów. Należy również zwrócić uwagę, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów podobnych w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich sa mych lub podobnych produktów w danym sklepie, ale także mogą faktycznie przekonać się, czy podana cena jednostkowa (np. za sztukę) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zakupie w innym sklepie. Stąd też, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detal icznej musi być również uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary, a w przypadku informowania o obniżeniu ceny (co w niniejszym przypadku miało miejsce) obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również inform ację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Brak rzetelnej informacji w tym zakresie uniemożliwia konsumentom porównanie cen oferowanych produktów, a tym samym dokonanie świadomego, najkorzystniejsz ego pod względem ekonomicznym wyboru. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona 13 przyczyniła się do powstania naruszenia, bo uwidocznienie cen jest działaniem całkowicie zależnym od strony. Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Strona postępowania zobowiązana do zaprzestania naruszenia prawa zaniechała prezentowania oferowanych produktów w cenach promocyjnych i usunęła ze strony internetowej ceny przekreślone oraz zapisy sugerujące wartość obniżki, ale nie uwidoczniła cen jednost kowych tych towarów. Powyższe organ pierwszej instancji wskazał na stronie 15 skarżonej decyzji, a zatem całkowicie niezasadny był zarzut strony odnośnie naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 6 ust. 3 ustawy poprzez ich błędną wykładnię i uzn anie, iż w przypadku prezentowania cen promocyjnych spółka nie zaprzestała naruszenia prawa, mimo usunięcia ze strony internetowej nieprawidłowości. Jak sama strona wskazuje, przedsiębiorca podjął działania jedynie odnośnie informowania obniżkach cen, nato miast w dalszym ciągu nie przekazuje informacji o cenach jednostkowych oferowanych produktów, nie zgadzając się z organem pierwszej instancji co do konieczności jej uwidaczniania w niniejszym przypadku. Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji nie ma żadnych wątpliwości, co do braku podstaw do zastosowania art. 198f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakład ająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby c ele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Po dlaski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Podlaski WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie a rt. 189f § 2 Kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uza sadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 i 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, naruszając art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w konsekwencji czego za popełniony delikt administ racyjny nałożono na nią sankcję o charakterze pieniężnym. Prezes UOKiK w tym miejscu wskazuje również, że literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, pr zy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z 14 "zaprzestaniem naruszenia". Tym samy m, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charak ter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszeni e prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cenie jednostkowej, czy najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed zastosowaniem obniżki, jak również jednoznaczna i niebudząca wątpliw ości cena musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej spraw ie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Ponadto Prezes UOKiK stwierdza za całkowicie niezasadny zarzut naruszenia przepisów postepowania tj.: art. 80 w związku z art. 7, 8 §1 oraz art. 11 KPA poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wymie rzenie nieadekwatnej kary pieniężnej pomimo zaprzestania naruszenia prawa oraz jego znikomości. Wszystkie argumenty wskazujące na brak podstaw do uznania niniejszego zarzutu zostały wskazane powyżej w niniejszej decyzji. Organ drugiej instancji nie ma w ty m wypadku wątpliwości, że Podlaski WIIH w sposób bardzo dokładny zebrał i rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo uwzględnił przesłanki do odstąpienia zawarte w art. 189f Kpa, jak również uwzględnił przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach przy ustalaniu wymiary kary pieniężnej. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem przedsiębiorcy, iż zaprzestał on naruszanie prawa, gdyż o ile można uznać rezygnację z oferowania produktów po obniżonych cenach, a tym samym brak konieczności u widaczniania najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki, za zaprzestanie naruszania prawa, o tyle zupełnie nie wyeliminował nieprawidłowości polegających na braku cen jednostkowych dla kwestionowanych produktów. Jednocześnie należy wskaz ać, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pie niężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o informow aniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku wymaganych informacji w zakresie cen, jest wystarczającą przesłanką do nałoż enia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź j ej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował 15 ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Nadto kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych kon sumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla p rzedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko tow ary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, w tym cenami jednostkowymi, również te oferowane w promocji, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec któr ych stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelneg o Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowied zialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na p odstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, m iała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie kara w wysok ości 1 000 zł jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, za stwierdzone w przedmiotowej sprawie naruszenie przewidziano możliwość wymierzenia kary pieniężnej do wysokości 20 000 zł, zatem nałożona kara pieniężna w wysokości 1 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 5 % maksymalnej kwoty , ale znajduje się w dolnej granicy jej ogólnej wysokości. Wymierzona kara spełni je dnak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. 16 Konkludując, z uwagi na niepr zestrzeganie przepisów o informowaniu o cenach skutkujące istotnym naruszeniem interesów konsumentów, Prezes UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za zmianą decyzji organu pierwszej instancji na korzyść strony. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję P odlaskiego WIIH, Prezes UOKiK miał na uwadze całokształt okoliczności sprawy, zarówno łagodzących, jak i obciążających. Prezes UOKiK stwierdził, że złożone przez stronę odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżoną decyzję należy utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Białymstoku w terminie 7 d ni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę nal eży wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zal eżny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) po nad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzj i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjn ego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 17 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępow aniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Podlaski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a